Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘abattre’

Le Petit Chat (Edmond Rostand)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2022




Illustration: ArbreaPhotos
    
Le Petit Chat

C’est un petit chat noir effronté comme un page,
Je le laisse jouer sur ma table souvent.
Quelquefois il s’assied sans faire de tapage,
On dirait un joli presse-papier vivant.

Rien en lui, pas un poil de son velours ne bouge ;
Longtemps, il reste là, noir sur un feuillet blanc,
A ces minets tirant leur langue de drap rouge,
Qu’on fait pour essuyer les plumes, ressemblant.

Quand il s’amuse, il est extrêmement comique,
Pataud et gracieux, tel un ourson drôlet.
Souvent je m’accroupis pour suivre sa mimique
Quand on met devant lui la soucoupe de lait.

Tout d’abord de son nez délicat il le flaire,
La frôle, puis, à coups de langue très petits,
Il le happe ; et dès lors il est à son affaire
Et l’on entend, pendant qu’il boit, un clapotis.

Il boit, bougeant la queue et sans faire une pause,
Et ne relève enfin son joli museau plat
Que lorsqu’il a passé sa langue rêche et rose
Partout, bien proprement débarbouillé le plat.

Alors il se pourlèche un moment les moustaches,
Avec l’air étonné d’avoir déjà fini.
Et comme il s’aperçoit qu’il s’est fait quelques taches,
Il se lisse à nouveau, lustre son poil terni.

Ses yeux jaunes et bleus sont comme deux agates ;
Il les ferme à demi, parfois, en reniflant,
Se renverse, ayant pris son museau dans ses pattes,
Avec des airs de tigre étendu sur le flanc.

Mais le voilà qui sort de cette nonchalance,
Et, faisant le gros dos, il a l’air d’un manchon ;
Alors, pour l’intriguer un peu, je lui balance,
Au bout d’une ficelle invisible, un bouchon.

Il fuit en galopant et la mine effrayée,
Puis revient au bouchon, le regarde, et d’abord
Tient suspendue en l’air sa patte repliée,
Puis l’abat, et saisit le bouchon, et le mord.

Je tire la ficelle, alors, sans qu’il le voie,
Et le bouchon s’éloigne, et le chat noir le suit,
Faisant des ronds avec sa patte qu’il envoie,
Puis saute de côté, puis revient, puis refuit.

Mais dès que je lui dis : « Il faut que je travaille,
Venez vous asseoir là, sans faire le méchant ! »
Il s’assied… Et j’entends, pendant que j’écrivaille,
Le petit bruit mouillé qu’il fait en se léchant.

(Edmond Rostand)

Recueil: Les Musardises
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La prière des Mères (Yael Deckelbaum)

Posted by arbrealettres sur 24 mars 2022



 

priere-des-meres-800x600

La prière des Mères

Un
murmure
de vent d’océan
Souffle de loin
Et la lessive
flotte
À
l’ombre
du mur Entre
le ciel et la terre
Il y a des gens qui
veulent vivre en paix
N’abandonnez pas, continuez
à rêver De paix et de prospérité
Quand les murs de la peur fondront-ils
Quand reviendrai-je de l’exil
Et mes portes s’ouvriront
À ce qui est
vraiment
bon

***

Hébreu — arabe

(les paroles en arabe
sont tirées d’une chanson
d’enfants, chantée par Feiruz)

Viens dormir ! —
Un autre lever de soleil
Viens dormir —
Et le matin est là
Nous
abattrons —
Une mère envoie
Une colombe pour vous
Avec une prière
Envole-toi colombe,
n’y crois pas —
Son enfant à l’école
Nous allons rire avec l’enfant —
au son Pour qu’il puisse dormir —
de guerre
Les murs
de
la peur
fondront un jour
Et je reviendrai de l’exil
Mes portes ouvriront
À ce qui est
vraiment
bon

(anglais et arabe)

Du nord au
sud
De
l’ouest
à l’est Écoute
la prière des mères
apporte leur la paix
La lumière monte de l’est
à la prière des mères
pour la
paix.

***

Prayer Of The Mothers

רחישת רוח ים
מנשבת מאי שם
וכביסה מתנפנפת
לצילי החומה

بين الأرض والسما
ناس كتير
بيعيشوا سوى
ما تخافوا تحلموا
بالسلام والأمان

מתי ימסו חומות הפחד
ושבתי מגלותי
יפתחו שעריי
אל הטוב האמיתי

يلا تنام עוד זריחה
تندبحلك طير الحمام בוקר בא
روح يا حمام אם שולחת
בתפילה لا تصدّق
את ילדה לבית הספר
نضحك ع الطفل ت ينام
לצלילי מלחמה

עוד ימסו بيكفي خوف
חומות הפחד تعوا نبدا من جديد
ושבתי מגלותי
יפתחו שעריי ونفتح الأبواب
אל הטוב האמיתי

from the north to the south
from the west to the east
hear the prayer of the mothers
bring them peace
bring them peace

من الشمال
للجنوب
من الغرب
صوب الشرق
إسمع صلاة الأمهات
للسلام
بدنا السلام

אור עולה מהמזרח
מול תפילת האמהות
לשלום

(Yael Deckelbaum)

Illustration

 

chrétiennes-juives-musulmanes-elles-chantent-la-priere-des-mères

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

APRÈS UN LONG VOYAGE (Fabián Casas)

Posted by arbrealettres sur 7 février 2022



Illustration: Albert Marquet    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Arabic, Armenian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil

    
Poem of the Week Ithaca nr, “AFTER A LONG JOURNEY”,
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

from “La voz del otro lado – De stem aan de andere kant”
Poesía moderna argentina – POINT – Boekenplan 2021

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

APRÈS UN LONG VOYAGE

Je me mets au balcon pour regarder la nuit.
Ma mère me disait que cela ne valait pas la peine
d’être abattu.

Remue-toi, fais quelque chose, me criait-elle.
Mais je n’ai jamais eu beaucoup d’aptitude pour le bonheur.

Ma mère et moi étions très différents,
et nous n’avons jamais pu nous comprendre.

Pourtant il y a une chose que j’aimerais pouvoir raconter:
parfois, quand elle me manque beaucoup,
j’ouvre la garde-robe où pendent ses vêtements
et comme si j’étais de retour d’un long voyage,
j’y pénètre.

Cela paraît absurde: mais dans le noir et avec cette odeur
je suis certain que rien ne nous sépare

(Fabián Casas)
, Argentine, 1965
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

AFTER A LONG JOURNEY

I sit down on the balcony to watch the night.
My mother told me it was senseless to be depressed.

“Move, do something!” she shouted at me.
But I was never very gifted at being happy.
My mother and I were different,
and we never managed to understand each other.
However, there is something I would like to tell:
Sometimes, when I miss her very much,
I open the wardrobe where her clothes are,
and as if arriving at a place
after a long journey,
I go inside.
It seems absurd: But in the dark and with that smell,
I feel sure that nothing separates us.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

DESPUÉS DE LARGO VIAJE

Me siento en el balcón a mirar la noche.
Mi madre me decía que no valía la pena
estar abatido.
Movete, hacé algo, me gritaba.
Pero yo nunca fui muy dotado para ser feliz.
Mi madre y yo éramos diferentes
y jamás llegamos a comprendernos.
Sin embargo, hay algo que quisiera contar:
a veces, cuando la extraño mucho,
abro el ropero donde están sus vestidos
y como si llegara a un lugar
después de largo viaje
me meto adentro.

Parece absurdo: pero a oscuras y con ese olor
tengo la certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

***

NA EEN LANGE REIS

Ik ga zitten op het balkon om te kijken naar de nacht.
Mijn moeder zei me dat het de moeite niet loonde
om neerslachtig te zijn.
Beweeg je, doe iets, schreeuwde ze me toe.
Maar ik heb nooit veel talent gehad om gelukkig te zijn.
Mijn moeder en ik waren heel verschillend,
en we hebben elkaar nooit kunnen begrijpen.
Toch is er iets wat ik graag zou willen vertellen:
soms, wanneer ik haar erg mis,
open ik de kleerkast waarin haar kleren hangen
en alsof ik terugkom van een lange reis,
kruip ik erin.

Het lijkt absurd: maar in het donker en met die geur
weet ik zeker dat niets ons scheidt.

FABIÁN CASAS, Argentinië, 1965
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

بعد رحلة طويلة

أُطِلُّ عَلَى الشّرفة لِأُشَاهِدَ الليلَة
قَالَتْ لِي أُمِي
لَا تَكْتَئِب فَالأَمْرُ لَا يَسْتَحِقُ ذَلِك
صَرَخَتْ فِي وَجْهِي
 » تَحَرَّكْ .. اِفْعَل شَيئًا »
لَكِنَّنِي لمَ أَمْتَلِكِ الموهِبَةَ بَعْد لِأُصْبِحَ سَعِيدًا
أَنَا وَأُمِي مُخْتَلِفَان
لَمْ نَصِلْ أَبَدًا إِلَى أَيَّ اتِّفَاقٍ بَيْنَنَا
وَمَعَ ذَلِكَ لَدَيَّ مَا أَقُولْ:
أَحْيَانًا عِنْدَمَا اشْتَاقُ إِليهَا كَثِيرًا
أَفْتَحُ خِزَانَةَ المَلابِسِ حَيثُ كَانَتْ مَلَابِسُهَا
فَأشْعُرُ وَكَأنَّنِي وَصَلْتُ بَعدَ رِحْلَةٍ طَويِلةٍ
أَذْهَبُ إِلى الدَّاخِل
يَبْدُو الأَمْرَ سخِيفًا: لَكِن فِي الظَّلَامِ وَرائِحَتِهَا الزَّكِية

اَعْتَقِدُ اَنَّهُ لَا أَحَدٌ يَسْتَطِيعُ التَّفْرِيقَ بَينَنَا
فابيان كاساس (FABIÁN CASAS)، الأرجنتين، 1965
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԵՐԿԱՐ ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ՀԵՏՈ

Նստում եմ պատշգամբում՝ գիշերը դիտելու:
Մայրս ասում էր՝ անմտություն է ճնշված լինելը:
՛՛Շարժվի՛ր, արա՛ ինչ-որ բան՛՛,-գոռում էր վրաս:
Բայց ես երբեք չունեի երջանիկ լինելու ընդունակություն:
Մայրս ու ես տարբեր էինք
և մեզ երբեք չհաջողվեց հասկանալ իրար:
Ինչևէ, կա մի բան, որ կուզեի ասել.
Երբեմն, երբ նրան շատ եմ կարոտում,
Բացում եմ նրա զգեստների պահարանը
և ասես երկար ճամփորդությունից վերադարձածի պես
ընկղմվում այնտեղ:
Թվում է զարմանալի, բայց մթության և այդ հոտի մեջ,
Ես վստահ զգում եմ, որ մեզ ոչինչ չի բաժանում:

ՖԱԲԻԱՆ ԿԱՍԱՍ, Արգենտինա,1965
Թարգմանությունը Գերման Դրոգենբրոդտի և Սթեյնլի Բարքանի
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian Armenuhi Sisyan

***

দীর্ঘ সফরের পর

আমি বসে থাকি অলিন্দের উপর রাতকে উপভোগ করতে ।
আমার মা বলেছিলেন বিষণ্নতায় ভোগা ছিল
জ্ঞান-বুদ্ধিহীন ব্যাপার ।
“চলো, করো কিছু!” আমার মা উচ্চস্বরে আমায় বলেছিলেন ।
কিন্তু আমি কখনোই সুখী হওয়াতে ভাগ্যবান ছিলাম না ।
আমার মা এবং আমি ছিলাম সম্পূর্ণ ভিন্ন,
আর আমরা কখনই একে অপরকে বুঝতে
পারতাম না ।
তারপরও, আছে কিছু বলার যা আমি বলতে
চাই:
যখন মাঝে মাঝে আমি তার অনুপস্থিতি অনুভব করি,
আমি খুলি তার আলমারি যেখানে থাকে তার পোশাক,
আর ঠিক যেন পৌঁছে যাই একটি জায়গায়
দীর্ঘ সফরের পর,
আমি প্রবেশ করি অভ্যন্তরে ।
খুব অবাস্তব মনে হয়: কিন্তু অন্ধকারে আর সাথে নিয়ে
সেই গন্ধ,
আমি নিশ্চিত হই যে কোন কিছুই আমাদের পৃথক করতে পারবে না ।

ফ্যাবিয়ান ক্যাসাস, আর্জেন্টিনা, ১৯৬৫
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

DESPRÉS D´UN LLARG VIATGE

Em sento al balcó a mirar la nit.
La meva mare em deia que no valia la pena
estar abatut.
Mou-te, fes alguna cosa, em cridava.
Però jo mai no vaig estar gaire dotat per ser feliç.
La meva mare i jo érem diferents
i mai no vàrem arribar a comprendre’ns.
Tanmateix, hi ha alguna cosa que voldria explicar:
de vegades, quan l’estranyo molt,
obro el rober on hi ha els seus vestits
i com si arribés a un lloc
després d´un llarg viatge
em fico dins.
Sembla absurd: però a les fosques i amb aquesta olor
tinc la certesa que res no ens separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducció al català de: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

长途旅行后

我坐在阳台上看夜景。
我母亲告诉我,沮丧是没有意义的
“动起来,干点事,”她对我喊道。
但在快乐方面我从来不是很有天赋。
我母亲和我是不同的
且我们从来没能努力相互理解。
不过,有些事我想告诉大家:
有时,当我非常想念她的时候,
我就打开她装衣服的衣柜
仿佛我经历一个长途
旅行后正到达一个
我进入的地方
这似乎荒谬:但黑暗中闻着那股气味
我确信没有什么能分开我们。

原作:阿根廷 法比安·卡萨斯 1965年
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2022-1-16
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

پس از سفری طولانی
من در بالکن می‌نشینم تا شب را تماشا کنم.
مادرم گفته بود افسرده شدن احمقانه‌‌ست.
بر سرم فریاد کشید«حرکت کن، کاری انجام بده»!
اما من هرگز استعداد شاد بودن را نداشتم.
و ما هرگز همدیگر را درک نکردیم.
اگر چت چیزی هست که می‌خواهم بگویم:
گاهی، وقتی دلم خیلی برایش تنگ می‌شد،
در گنجه‌یی که لباسهایش در آنست را باز می‌کنم،
و مانند کسی که از سفری طولانی
به خانه بازگشته،
داخل می‌شوم.
به نظر مهمل می‌آید: اما در تاریکی با آن بو،
احساس می‌کنم چیزی ما را از هم جدا نمی‌کند.

فابیان کاساس، آرژانتین، ۱۹۶۵
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

NACH EINER LANGEN REISE

Ich setze mich auf den Balkon und schaue in die Nacht.
Meine Mutter sagte mir, dass es sich nicht lohnt,
deprimiert zu sein.

Beweg dich, tu etwas, schrie sie mich an.
Aber ich war nie sehr begabt, glücklich zu sein.

Meine Mutter und ich waren verschieden,
und es gelang uns nie, einander zu verstehen.

Es gibt jedoch etwas, das ich erzählen möchte:
manchmal, wenn ich sie sehr vermisse,
öffne ich den Schrank in dem ihre Kleider sind,
und als ob sie an einem Ort angekommen wäre
nach einer langen Reise,
setze ich mich hinein.

Es scheint absurd: aber in der Dunkelheit und bei diesem Geruch
Habe ich die Sicherheit, dass uns nichts voneinander trennt.

FABIÁN CASAS, Argentinien, 1965
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ

Κάθομαι στο μπαλκόνι και παρατηρώ τη νύχτα.
Η μητέρα μου είπε ότι είναι άσκοπο να αγχώνομαι.
«Κουνήσου, κάνε κάτι» μου φώναξε.
Αλλά ποτέ δεν γνώριζα πως να `μαι ευτυχισμένος.
Η μητέρα μου κι εγώ ποτέ δεν μοιάσαμε
και ποτέ δεν καταλάβαμε ο ένας τον άλλο.
Αλλά θα `θελα να σας πω κάτι:
Κάθε φορά που μου λείπει πολύ
ανοίγω τη ντουλάπα της
σαν να γυρίζω από ταξίδι μακρινό
και μπαίνω μέσα.
Ίσως να φαίνεται παράλογο: Αλλά μέσα στη σκοτεινιά
και στη μυρωδιά των ρούχων
νιώθω ότι τίποτα δεν μας χωρίζει.

FABIAN CASAS, Argentina, 1965
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

אחרי נסיעה ארוכה / פביאן קסס
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

אֲנִי יוֹשֵׁב עַל הַמִּרְפֶּסֶת לְהִתְבּוֹנֵן בַּלַּיְלָה.
אִמִּי אָמְרָה לִי שֶׁזֶּה חֲסַר טַעַם לִהְיוֹת מְדֻכָּא.
« זוּז, עֲשֵׂה מַשֶּׁהוּ! » הִיא צָעֲקָה עָלַי.
אֲבָל מֵעוֹלָם לֹא בֹּרַכְתִּי בַּכֹּשֶׁר לִהְיוֹת מְאֻשָּׁר.
אִמִּי וַאֲנִי הָיִינוּ שׁוֹנִים,
וּמֵעוֹלָם לֹא הִצְלַחְנוּ לְהָבִין זֶה אֶת זֶה.
עִם זֹאת, יֵשׁ מַשֶּׁהוּ שֶׁאֲנִי רוֹצֶה לְסַפֵּר:
לִפְעָמִים, כְּשֶׁהִיא חֲסֵרָה לִי מְאוֹד,
אֲנִי פּוֹתֵחַ אֶת חֲדַר הָאֲרוֹנוֹת הֵיכָן שֶׁבְּגָדֶיהָ נִמְצָאִים,
וּכְאִילּוּ מַגִּיעִים לְמָקוֹם
אַחֲרֵי נְסִיעָה אֲרֻכָּה,
אֲנִי נִכְנָס.
זֶה לֹא נִרְאֶה הֶגְיוֹנִי: אֲבָל בַּחֹשֶׁךְ וְעִם אוֹתוֹ הָרֵיחַ,
אֲנִי בָּטוּחַ שֶׁאֵין דָּבָר שֶׁמַּפְרִיד בֵּינֵינוּ.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

एक लंबी यात्रा के बाद

मैं रात को देखने के लिए बालकनी पर बैठ जाता हूं।
मेरी माँ ने मुझसे कहा कि उदास होना बेमानी है
हटो, कुछ करो, वह मुझ पर चिल्लाई।
लेकिन मैं कभी भी खुश रहने में
बहुत प्रतिभाशाली नहीं था।
मेरी माँ और मैं अलग थे
और हम कभी एक दूसरे को समझ नहीं पाए।
हालाँकि, कुछ ऐसा है जो मैं बताना चाहूंगा:
कभी-कभी, जब वह मुझे याद आती है
मैं अलमारी खोलता हूँ जहाँ उसके कपड़े हैं
और मानो किसी स्थान पर पहुंच रहे हों
लंबी यात्रा के बाद
मैं अंदर जाता हूँ।
यह बेतुका लगता है: लेकिन अंधेरे में और उस गंध के साथ
मुझे यकीन है कि कुछ भी हमें अलग नहीं करता है।
फैबियन कास, अर्जेंटीना, 1965 l

ज्योतिर्मय ठाकुर का हिन्दी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

EFTIR LANGA FERÐ

Ég fæ mér sæti á svölunum og horfi á nóttina.
Móðir mín sagði að það væri ekkert vit í þunglyndi.
“Hreyfðu þig, gerðu eitthvað!” hrópaði hún til mín.
En ég var aldrei mjög fær í að vera hamingjusamur.
Við móðir mín vorum mjög ólík,
og gátum aldrei skilið hvort annað.
Samt langar mig að segja frá einu:
Stundum, þegar ég sakna hennar mjög mikið,
opna ég klæðaskápinn með fötunum hennar,
og eins og ég sé að koma á leiðarenda
eftir langa ferð,
fer ég inn.
Það virðist fráleitt: En í myrkrinu og lyktinni
er ég viss um að ekkert skilur okkur að.

FABIÁN CASAS, Argentínu, 1965
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

SETELAH PERJALANAN PANJANG

Di serambi atas aku termangu merenung malam.
Ibu berujar, tak ada manfaat untuk berduka
“Bangkit, lakukan sesuatu !” ibu memekik
Tapi aku merasa sukar untuk bahagia.
Aku dan ibuku berbeda,
kami tidak berhasil saling memahami.
Namun, akan kukatakan sesuatu:
Adakalanya, aku sangat rindu,
Aku buka lemari di mana pakaiannya berada,
Seolah-olah tiba di suatu tempat
Setelah perjalanan yang panjang,
Aku masuk ke dalam.
Tampaknya tidak masuk akal, tapi dalam gelap mengendus aromanya
aku yakin tak ada yang bisa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

THÉIS TURAS FADA

Suím ar an mbalcóin ag faire na hoíche.
Deireadh mó mháthair liom gur anabaí a bheith in ísle brí.

“Corraigh, déan rud éigin!” a scairteadh sí.
Ach níor rugadh mise don ghníomh.
Ar an dóigh sin, níor chosúil mé féin agus í,
Níor éirigh linn ariamh réiteach le chéile.
Tá rud éigin gur mhaith liom a admháil, áfach:
Scaití, nuair a airím go mór uaim í,
Osclaím an vardrús ina bhfuil a cuid éadaí crochta,
Agus amhail taistealaí ag filleadh
Théis turas fada,
Isteach an doras liom.
Nach ait an rud é, ach ansin sa dorchadas,
Ní mhothaím go bhfuil aon rud idir mé agus í.

FABIÁN CASAS, an Airgintín, 1965
Arna aistriú go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

DOPO UN LUNGO VIAGGIO

Mi siedo sul balcone a guardare la notte.
Essere depressi è privo di senso mi ha detto mia madre.
“Muoviti, fa qualcosa” mi ha gridato.

Ma non sono mai stato molto dotato per essere felice.
Mia madre ed io eravamo diversi,
e non siamo mai riusciti veramente a capirci.

Comunque c’è una cosa che vorrei dire:
a volte quando mi manca così tanto,
apro l’armadio dove ci sono i suoi vestiti,
ed è come se fossi arrivato in un posto
dopo un lungo viaggio,
entro dentro.

Sembra assundo: ma al buio e con quell’odore,
sono sicuro che nulla ci separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traduzione di Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan –
Luca Benassi

***

長い旅の後で

バルコニーに出て夜を見つめる
落ち込むなんて意味のないことだと母は言った
「身体を動かして何かしなさい」母は怒鳴った
でも私は楽しくなんて振る舞えないたちなのだ
私は母とは違う
私たちは決してお互いを理解しようとはしなかった
しかし、一つだけ言いたいことがある
時々、母のことが恋しくなる時
私は彼女のクロゼットを開ける
そして中に入る
まるで長旅から帰ってくる場所のように
馬鹿げて見えるかもしれない
しかし、暗闇の中
その匂いとともに
たしかに私たちは一つであると感じるのだ

ファビアン・カサス(1965-, アルゼンチン)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

BAADA YA SAFARI NDEFU

Nakaa kwenye makao ya veranda katika gorofa nikitazama usiku.
Mama yangu aliniambia hakuna haja kusumbuliwa na akili.
“Songa, fanya kitu!” akanipigia kelele.

Lakini sikuwa na baraka nyingi za kuwa na furaha.
Mama yangu na mimi tulikuwa tofauti,
na hatukuwahi kuelewana.
Hata hivyo, kuna kitu ningependa kusema:
Wakati mwingine ninapo mtamani sana,
nafungua kabati lililo na nguo zake,
na kama nikifika mahali baada ya safari ndefu, naingia ndani.

Inaonekana kama ni upuzi: Lakini katika giza na kwa harufu hiyo, ninahisi hakika kwamba, hakuna kitu kinachotutenganisha.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Shairi limetafsiriwa na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

PIŞTÎ GEŞTEKE DIRÊJ

Ez li ser berbanê rûniştim û min zîrevaniya şevê dikir.
Dayîka min bi min re got, ne hêja ye
mera weha xemgîn be.
Xwe hinekê bilivîne, bi ser min de kir qêr.
Lê ez ne weha behredar im, ku bextewer bim.
Ez û dayîka xwe cudaray bûn
lema jî me nikanî em ji hevdi têbigîhnin.
Tiştek heye ez dixwazin biçêlînim:
Carna gava ez wê nebînim,
ez xizêna kincên wê vedikim,
weha ji min ve dixuye ku tibê ew piştî geşteke dirêj
gihêştiye ciyekî
û ez li wê derê rûdinim.
Weha dixuye ku gewcîtî ye: Lê di tarîtiyê de
û bi bîhnkirina wê bîhnê
ez hest bi ewlekariyê dikim ku tiştek nikane me ji hev dûrbixe.

FABIAN CASAS, 1965, Ercentîn
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

ПО ДОЛГО ПАТУВАЊЕ

Седнувам на балконот за да ја набљудувам ноќта.
Мајка ми ми рече дека е бесмислено да се биде во депресија.
„Стани, прави нешто!“ – ми викаше.
Но мене никогаш не ми одеше од рака да бидам среќен.
Мајка ми и јас бевме различни
и никогаш не успеавме да се разбереме еден со друг.
И покрај тоа би сакал нешто да кажам:
Понекогаш, кога многу ми недостасува,
го отворам плакарот со нејзина облека
и како да пристигнувам на некое место
по долго патување,
влегувам внатре.
Се чини апсурдно, но во таа темница и со тој мирис,
сигурен сум дека ништо не нѐ разделува.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Фабијан Касас, Аргентина, 1965
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

SELEPAS PERANTAUAN YANG JAUH

Aku duduk di balkoni untuk menatapi malam.
Ibuku memberitahu akan kesia-siaan berasa tertekan.
« Bangun, buat sesuatu! » jeritnya kepadaku.
Namun aku tidak punya daya untuk bergembira.
Ibuku dan aku adalah berbeza,

dan kami tidak mampu untuk saling memahami.
Namun, ada sesuatu yang ingin aku beritahu kepadanya:
Kekadang, apabila aku amat merinduinya,
Kubuka almari kain bajunya,

seolah-olah tiba di sesuatu tempat
selepas kembara yang jauh
aku masuk ke dalam.

Seolah-olah pelik. Tetapi dalam kegelapan dan dengan bau itu,

Aku berasa pasti yang tiada apa-apa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Malay translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

PO DŁUGIEJ PODRÓŻY

Siadam na balkonie, by patrzeć na noc.
Matka mi mówiła, że nie warto
być przygnębionym.
“Ruszaj się, rób coś” krzyczała na mnie.
Lecz nigdy nie miałem zbytnio daru bycia szczęśliwym.
Matka i ja byliśmy tak różni od siebie,
nigdy nie udawało się nam siebie zrozumieć.
Jest jednak coś, o czym chciałbym powiedzieć:
czasami, gdy mi jej bardzo brakuje
otwieram szafę, co skrywa jej sukienki,
i, jak gdybym dotarł do celu
po długiej podróży,
dostaję się do środka.

Zdaje się to niedorzeczne; lecz w mroku i z tamtym zapachem
mam pewność, że nic nas nie dzieli.

FABIÁN CASAS, Argentyna, 1965
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

APÓS UMA LONGA VIAGEM

Sento-me na varanda, a observar a noite.
A minha mãe dizia-me que não valia a pena
ficar abatido.
Mexe-te, faz alguma coisa, gritava-me.

Mas, nunca tive a capacidade de ser feliz.
A minha mãe e eu éramos diferentes
e nunca nos conseguimos compreender.
No entanto, há algo que gostaria de contar:
por vezes, quando sinto muito a sua falta,
abro o roupeiro onde estão os seus vestidos
e é como se chegasse algum lugar
após uma grande viajem
vou lá para dentro.

Parece absurdo: mas às escuras e com esse cheiro
tenho a certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

LA CAPĂT DE DRUM LUNG

Mă așez pe balcon și scrutez noaptea.
Mama îmi spune că nu are rost să cad așa pe gânduri.
Mișcă-te, fă ceva, obișnuia să strige la mine.

Dar eu n-am fost nicicând dotat cu talent pentru fericire.
Noi doi am fost mereu extrem de diferiți,
și niciodată nu ne-am înțeles.
Totuși, ceva există, un lucru despre care pot doar atât să
spun:

Când, la răstimpuri, simt cum mă apucă dorul de ea,
deschid dulapul cu hainele ei
și mi se pare că ajung pe un alt tărâm
la capăt de drum lung
unde, în fine, pot să mă așez.

Pare absurd, dar, pe întuneric, simțind acel miros,
sunt sigur că nimic nu ne desparte.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ПОСЛЕ ДОЛГОЙ ПОЕЗДКИ

Сижу на балконе и разглядываю ночь.
Мама сказала мне: бессмысленно

всегда ходить подавленным и грустным.
Двигайся, делай хоть что-то, кричала она мне.
Но у меня никогда не было таланта к счастью.
Моя мама и я очень разные,
мы друг друга никогда не понимали.
Но все же мне хочется кое-что сказать:
иногда, когда я очень по ней скучаю,
я открываю шкаф с ее одеждой, и

будто я снова домой после долгой поездки,
забираюсь внутрь.
Абсурдно, да: но в темноте вдыхаю запах
и точно знаю – нас ничто не разъединит.

ФАБИАН КАСАС, Аргентина, 1965
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

POSLE DUGOG PUTA

Sedim na balkonu da gledam noć.
Majka mi je rekla da depresija nema smisla.
„Pokreni se, radi nešto!“ vikala je na mene.
Ali ja nikad nisam bio nadaren da budem sretan.
Moja majka i ja smo bili različiti,
i nikad nismo uspeli da razumemo jedan drugog.
Ali, hteo bih da kažem nešto:
Ponekad, kad je se jako uželim,
otvorim orman s njenim odelom,
i kao da stignem kući posle dugog puta
uđem unutra.
Čini se da je besmisleno: Ali u tami i sa tim mirisom
siguran sam ništa nas ne razdvaja.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

DOPPU UN VIAGGIU LONGU

M’assettu supra u barcuni pi taliari la notti.
Me matri mi dicia ca non valía la pena
Starisi avvilutu.
Mmoviti, fa quacchi cosa, mi gridava.
Ma io non fui mai addutatu a essiri filici.
Me matri e io eramu diversi
E non riniscemmu mai a capirinni.
A voti, quannu mi manca assai,
Apru lu so ammuarru unni tineva li robbi
E ntrasu dda dintra.

Comunqui, c’è na cosa ca vi vogghiu diri:
Pari assurdu, ma nta ddu scuru e cu ddu çiauru
Sugnu sicuru ca nenti nni sipara.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

நீண்ட பயணத்திற்குப் பின்

இரவைப் பார்ப்பதற்காக நான்
பால்கனியில் உட்காருகிறேன்
எனது தாய் ”மனச்சோர்வடைவது பொருளற்றது”
என்று சொல்லி
“எழுந்திரு, ஏதேனும் செய்” என என்னிடம் உரக்கக் கூறினாள்.
ஆனால், நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் அதிர்ஷ்டத்தைப்
பெற்றவனில்லை
நானும் எனது தாயும் வேறுபட்டவர்கள்!
நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியில் வெற்றி பெற்றதில்லை.
இருந்தாலும், உங்களுக்கு ஒன்று சொல்லுவதற்கு இருக்கிறது;
சில நேரங்களில் அவரை மிகுதியாகத் தவறிவிடும் பொழுது
அவருடைய உடுப்புகள் உள்ள அலமாரியைத்திறக்கும் பொழுது
நீண்ட பயணத்திற்க்குப்பின் திரும்பிவருவதுபோல
உள்ளே செல்கிறேன்
பைத்தியக்காரத்தனமாக காணப்பட்டாலும்
அந்த இருளிலும் அந்த மணத்தோடும்
எங்களை எதுவும் பிரிக்க முடியாது
என்பதை உறுதிசெய்து கொள்ளுகிறேன்.
ஆக்கமும், மொழி மாற்றமும்

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 715
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

INSCRIPTION (Erich Fried)

Posted by arbrealettres sur 15 janvier 2022



Illustration: Heinz-Huber
    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Arabic, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil, Turkish

Painting by Heinz-Huber

Poem of the Week Ithaca 709, “INSCRIPTION”,
Erich Fried, Austria (1921-1988)

From: “Lebensschatten”, Verlag Klaus Wagenbach, Berlin

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

INSCRIPTION

Dis-moi

graver
ton nom ?

Dans le ciel ?
Il est trop haut
dans les nuages ?
Ils sont trop fugaces

Dans l’arbre
que l’on abat et brûle ?
Dans l’eau
qui emporte tout ?

Dans la terre
que l’on piétine
et où seuls
gisent les morts ?

Dis-moi

graver
ton nom ?

en moi
encore en moi
et toujours plus profondément
en moi.

(Erich Fried), Austriche (1921 – 1988)
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

INSCRIPTION

Tell me
in what
do I carve
your name?

In the sky?
It’s too high.
Into the clouds?
They are too fleeting.

Into the tree
which one cuts down and burns?
Into the water
that washes everything away?

In the earth
that is trampled
and in which only
the dead lie?

Tell me
into what
do I carve
your name?

Into me
and into me
and deeper and deeper
into me.

ERICH FRIED, Austria (1921 – 1988)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

INSCRIPCIÓN

¿Dime
dónde
tallo
tu nombre?

¿En el cielo?
Demasiado alto
¿En las nubes?
Demasiado fugaces

¿En el árbol
que se tala y se quema?
¿En el agua
que todo lo lava?

¿En la tierra
que se pisotea
y en la que sólo
yacen los muertos?

¿Dime
dónde
tallo
tu nombre?

En mí
y en mí
y aún más profundamente
dentro de mí.

ERICH FRIED, Austria (1921 – 1988)
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

INSCRIPTIE

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In de hemel?
Die is te hoog
in de wolken?
Die zijn te vluchtig
In de boom
die geveld en verbrand wordt?

In het water
dat alles wegspoelt?

In de aarde
die men vertrapt
en waarin alleen
de doden liggen?

Zeg me
waarin
graveer ik
je naam?

In mij
en in mij
en steeds dieper
in mij.

Erich Fried, Oostenrijk (1921 – 1988)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

التسجيل

قل لي:
في ماذا أنقش اسمك؟
أ في السماء؟ هي مرتفعة جدا.
أم في الغيوم؟ إنها تطفو فحسب.
في الشجرة التي يقطعها المرء ويحترق؟
أم في الماء، الذي يغسل كل شيء؟
أفي الأرض المداسة، التي فيها الموتى فقط يكذبون؟

قل لي في ماذا أحفر اسمك؟
في داخلي … وفي داخلي
أعمق وأعمق…
بداخلي.

إريش فريد، النمسا (1921-1988)
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

অন্তর্লিখন

বল আমায়
কোথায় আমি
অঙ্কিত করব
তোমার নাম?

আকাশে?
সে যে অতি উচ্চ ।
মেঘমালায়?
কিন্তু তারা যে অতি ভাসমান ।

বৃক্ষে
যাদের কর্তন করা হয় আর করা হয়
ভস্ম?
পানিতে
যা ধুয়ে মুছে নিয়ে যায় সবকিছু
দূরে?

পৃথিবীর মাটিতে
যা হয় পদদলিত
আর যা শুধুমাত্র বলে
মৃত মিথ্যে?

বল আমায়
কোথায় আমি
অঙ্কিত করব
তোমার নাম?

আমার মাঝে
আর আমার মাঝে
এবং গভীরে আরো গভীরে
আমার মাঝারে

এরিক ফ্রাইড, অস্ট্রিয়া (১৯২১-১৯৮৮)
অনুবাদ জার্মেইন ড্রুজেনব্রুডট
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

INSCRIPCIÓ

Digues-me
on
tallo
el teu nom

Al cel?
Massa alt
Als núvols?
Massa fugaços

A l’arbre
que es tala i es crema?
A l’aigua
que tot ho renta?

A la terra
que es trepitja
i en què només
jeuen els morts?

Digues-me
on
tallo
el teu nom

En mi
i en mi
i encara més profundamente
dins meu.

ERICH FRIED, Àustria (1921 – 1988)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

铭文、碑文

告诉我
我在什么
地方雕刻
你的名字?
在天空中?

它太高了。
刻入云层?
它们太短暂了。
刻进树里

那个会被人砍掉和烧掉的东西?
刻进水里
那个会把一切冲走的事物?
刻进泥土
那被践踏的
和只有死人
躺的地方?
告诉我
我在什么
地方雕刻
你的名字?
刻进我
接着刻进我
而且越来越深
刻进我。

原作:奥地利 埃里克·弗里德(1921-1988)
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2021-12-3
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

سنگ نوشته

به من بگو
بر چه
من نامت را
بتراشم؟
بر آسمان؟

بسیار بلندست.
بر روی ابرها؟
بسیار فراری‌اند.
بر روی درخت

که آنرا می‌برند و می‌سوزانند؟
بر روی آب
که همه چیز را می‌شوید و می‌برد؟
بر روی زمین
که پایمال شده

و آنجا که تنها
مردگان خوابیده‌اند؟
به من بگو
نامت را

بر چه
بتراشم؟
بر خودم
و در خودم
و عمیقتر و عمیقتر
در خودم.

اریک فرید، اتریش۱۹۲۱-۱۹۸۸
ترجمه سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

INSCHRIFT

Sag mir
in was
schneide ich
deinen Namen?

In den Himmel?
der ist zu hoch
In die Wolken?
Die sind zu flüchtig

In den Baum
der gefällt und verbrannt wird?
Ins Wasser
das alles fortschwemmt?

In die Erde
die man zertritt
und in der nur
die Toten liegen?

Sag mir
in was
schneide ich
deinen Namen?

In mich
und in mich
und immer tiefer
in mich.

ERICH FRIED, Österreich (1921 – 1988)

***

ΕΠΙΓΡΑΦΗ

Πες μου πού να γράψω
τ’ όνομα σου;
Στον ουρανό
που είναι ψηλά;

Στα σύννεφα
που `ναι άστατα;
Στου δέντρου τον κορμό
που ένας θα κόψει

και θα κάψει;
Στην επιφάνεια του νερού
που όλα τα ξεπλένουν;
Στο χώμα πάνω

που όλοι πατούν
κι οι πεθαμένοι θάβονται;
Πές μου πού να γράψω τ’ όνομα σου;

Μέσα μου και πάλι μέσα μου
κι ακόμα πιο βαθειά.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

כתובת / אריך פריד
ERICH FRIED, Austria (1921 – 1988)

תַּגִּידִי
הֵיכָן אֶחְרֹט
אֶת שְׁמֵךְ?

בַּשָּׁמַיִם?
הֵם גְּבוֹהִים מִדַּי.
בַּעֲנָנִים?
הֵם בְּנֵי-חֲלוֹף

בְּעֵץ
שֶׁיִּכָּרֵת וְיִשָּׂרֵף?
בְּמַיִם
שֶׁשּׁוֹטְפִים הַכֹּל?

בַּאֲדָמָה
הָרְמוּסָה
וְשֶׁבָּהּ מֻנָּחִים
רַק הַמֵּתִים?

תַּגִּידִי
הֵיכָן אֶחְרֹט
אֶת שְׁמֵךְ?

בְּתוֹכִי
וּבְתוֹכִי
וְעָמֹק יוֹתֵר וְיוֹתֵר
בְּתוֹכִי.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

शिलालेख

मुझे बताओ
मुझे किस पर
नक्काशी करनी चाहिए
आपका नाम?
आकाश में?
यह काफी ऊंचा है।
बादलों में?
वे बहुत क्षणभंगुर हैं।
किसी भी पेड़ में जो
काटता है और जलता है?
पानी में
जो सब कुछ धो देता है?
पृथ्वी में
कि रौंदा गया है
और जिसमें केवल
मृत झूठ?
मुझे बताओ
मैं कहाँ तराशूँ
आपका नाम?
मुझमे
और मुझ में
और गहरा और गहरा
केवल मुझ में।

एरिच फ्राइड, ऑस्ट्रिया (1921 – 1988)
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

Áletrun

Segðu mér
á hvað
á ég að letra
nafn þitt?

Á himininn?
Hann er of hátt uppi.
Á skýin?
Þau eru of hverful.

Á tréð
sem er hoggið í eldinn?
Á vatnið
sem skolar öllu burt?

Á Jörðina
sem er traðkað á
og sem aðeins
dauðir hvíla í?

Segðu mér
á hvað
á ég að letra
nafn þitt?

Á mig
og á mig
og innar og innar
á mig.

Erich Fried, Austurríki (1921 – 1988)
Þór Stefánsson þýddi
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

PRASASTI
Katakan padaku
bagaimana
aku memahat
namamu?

Di langit?
itu terlalu tinggi.
di awan?
Itu adalah fana.

Di pohon
akan ditebas dan dibakar?
dalam air
itu akan terbasuh dan runtuh?

Dalam bumi
itu akan terpijak
yang hanya
terbujur buntu?

katakanlah
bagaimana
aku memahat
namamu?

Menujuku

Dan menujuku
dalam lebih dalam
menujuku.

ERICH FRIED, Austria (1921 – 1988)
Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

INSCRÍBHINN

Abair liom
cad ann
a snoífidh mé
d’ainm?

Sa spéir?
Tá sí ró-ard.
Sna scamaill?
Tá siad róghasta.

Sa chrann
a leagtar is a dhóitear?
San uisce
a scuabann gach rud chun siúil?

Sa chré
a dhéantar satail air;
an chré ina bhfuil
na mairbh sínte?

Abair liom
cad ann
a snoífidh mé
d’ainm?

Ionam féin

ionam féin
níos doimhne
ionam féin.

ERICH FRIED, an Ostair (1921 – 1988)
Aistriúchán le Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

ISCRIZIONE

Dimmi
in cosa
posso scolpire
il tuo nome?

Nel cielo?
troppo alto.
Nelle nuvole?
troppo effimere.

Nell’albero
che qualcuno taglia e brucia?
Nell’acqua
che ogni cosa lava via?

Nella terra
che è calpestata
e nella quale solo
i morti riposano?

Dimmi
in cosa
posso scolpire
il tuo nome?

In me
e ancora in me
e più in profondità ancora
dentro di me.

ERICH FRIED, Austria(1921 – 1988)
Traduzione di Germain Droogenbroodt e Luca Benassi

***

刻む

あなたの名前をどこに彫ったら良いか教えて!
空に?
それはあまりにも高くて遠い
雲の中に?
それはすぐに消えてしまう
それじゃ、樹木の中に?
誰かが切り倒して燃やすかも
水の中だと
すべて流されてしまう
大地の中では
踏みつけられて
死者のみが残るかも?

どうか教えてほしい
あなたの名前をどこに刻んだらいい?
それは私の中に
私自身の中に
深く、深く、私の中深くに

エーリッヒ・フリード
(オーストリア, 1921-1988)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

MAANDISHI

Ambia mimi
ni aje na wapi
nitakavyo
chonga jina lako?

Kwa anga?
Iko juu sana.
Kwenye mawingu?
Inapita mda mfupi.

Kwenye mti
ambayo mtu hukata na kuchoma?
Kwenye maji ambayo huosha kila kitu mbali?

Kwenye ardhi ambayo inakanyangwa
na ambamo
wafu peke yao hulala?

Niambie
kwenye nini
nitakapo chonga
jina lako?

Ndani yangu
na ndani mwangu
na ndani zaidi na ndani zaidi ndani yangu.

Erich Fried, Austria (1921 – 1988)
Mtafsiri Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

NEQIŞ

Ji min re bêje
li ser çi
ez navê te
neqişbikim?
Li esmên
ewê weha berz
di nav ewran de?
Ewên weha revok

Li ser darên
dikevin û tên sotandin?
Li ser avê
ewa her tiştî bi lêh de dibe?

Li ser erdê
ewa mera pêlêdike
û ya her
mirî tê de raketine?

Ji min re bêje
li ser çi
ez navê
te neqişbikim?

Li ser xwe
û li ser xwe
û bi kûranî
li ser xwe.

Erich Fried, 1921 – 1988, Nemsa
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

НАТПИС
Кажи ми
на што
да го изрезбам
твоето име?
На небото ли?
Превисоко е.
На облаците ли?
Минливи се.
На дрвото
кое некој ќе го исече или ќе го изгори?
На водата
што сѐ измива?
На земјата
што се гази
и во која само
мртвите лежат?
Кажи ми
на што
да го изрезбам
твоето име?
Во мене
и само во мене
и сѐ подлабоко и подлабоко
во мене.

Ерих Фрајд, Австрија (1921 – 1988)
Erich Fried, Austria (1921 – 1988)

Translation into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska

***

INSKRIPSI

Nyatakan kepadaku
ke dalam apa
harus kuukirkan
namamu?

Di langit?
terlalu tinggi.

Di awan?
terlalu berarak.

Ke dalam pokok
yang akan ditebang dan dibakar?

Ke dalam air
yang membasuh pergi segalanya?

Di dalam bumi
yang dipijak
dan di dalamnya hanya
tersadai yang telah meninggal?

Nyatakan kepadaku
ke dalam apa
harus kuukirkan
namamu?

Ke dalam diriku
dan ke dalam diriku
dan semakin dalam dan semakin dalam
ke dalam diriku.

Erich Fried, Austria (1921 – 1988)
Malayan translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

INSKRYPCJA
Powiedz mi,
w czym
mam wyryć
Twoje imię?

W niebie?
Jest zbyt wysoko.
W chmurach?
Są zbyt ulotne.

W drzewo,
które się ścina spali?
W wodę,
która wszystko porywa?

W ziemię,
którą sie depcze
I w której jedynie
umarli leżą?

Powiedz mi,
w czym
mam wyryć
Twoje imię?

W sobie
w sobie
coraz głębiej
w sobie samym.

Erich Fried, Austria (1921 – 1988)
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

InscriÇÃO

Diz-me
onde
inscreverei
o teu nome?

No céu
tão alto
nas nuvens
tão fugazes?

Na árvore
que se derruba e se queima?
Na água
que tudo arrasta?
Na terra
que pisamos
e onde só
jazem os mortos?

Diz-me
onde
inscreverei
o teu nome?

Em mim
e em mim
e cada vez mais profundamente
em mim.

Erich Fried, Áustria (1921 – 1988)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

INSCRIPȚIE

Zi-mi, unde
să-ți cioplesc
eu
numele?

În cer?
E prea înalt,
În nori?
Sunt trecători,

În arborele care
e doborât și arde?
În apa
care șterge orice urmă?

În glia
cea călcată în picioare,
în care
numai morții odihnesc?

Zi-mi, unde
să-ți cioplesc
eu
numele?
In mine
și în mine
și apoi, tot mai adânc
în mine.

ERICH FRIED, Austria (1921 – 1988)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

НАДПИСЬ
Скажи мне
где мне
выбить
твое имя?

На небе?
Слишком высоко.
В облаках?
Они развеются.
На дереве?

Его порубят на дрова.
В воде?
Она утечет.
На земле?
Там его затопчут,
и там лежат
чужие души.

Скажи мне
где мне
выбить
твое имя?
Во мне
во мне
там в глубине
меня.
ЭРИХ ФРИД, Австрия (1921 – 1988)
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

POSVETA

Reci mi
u šta da
urežem tvoje ime?

U nebo?
Previsoko je.
U oblake?
Prolaze prebrzo.

U stablo drveta
koje poseku i sagore?
U vodu
koja sve spere?

U zemlju
koja se gazi
i u kojoj samo
mrtvi leže?

Reci mi
u šta
da urežem
tvoje ime?
U mene
i u mene
i dublje i dublje
u mene.

Erich Fried, Austrija (1921 – 1988)
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***
EPIGRAFI

Dimmi
unni pozzu
ncidiri
lu to nomu?

Nta lu celu?
È troppu autu.
Nta li neuli?
Sunnu troppu passiggeri.

Nta l’arburi
ca si tagghianu e si brucianu?
Nta l’acqua
ca lava ogni cosa?

Nta la terra
ca si pista
e c’accogghi genti morta?

Dimmi
unni pozzu ncidiri
lu to nomu?
Nni mia,
dintra a mmia
sempri chiù funnu
dintra a mmia.

Erich Fried, Austria (1921 – 1988)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

கல்வெட்டு

உனது பெயரை
எங்கே பொறிப்பது என்று சொல்?
ஆகாயத்திலா?
அது மேகங்களுக்கு அப்பால் உயர இருக்கிறது.
எப்பொழுதும் பறந்து கொண்டே இருக்கும்.
,மரத்தில்
அதை வெட்டி எரித்து விடுகின்றனர்.
தண்ணீரில்
அது அனைத்தையும்
அடித்துக் கொண்டு போய் விடுகிறது.
பூமியில்
அனைவராலும் மிதிக்கப்படுகிறது.
இறந்தவர்களே கிடக்கின்றனர்.
கல்வெட்டு
உனது பெயரை
எங்கே பொறிப்பது என்று சொல்?
ஆகாயத்திலா?
அது மேகங்களுக்கு அப்பால் உயர இருக்கிறது.
எப்பொழுதும் பறந்து கொண்டே இருக்கும்.
கல்வெட்டு
உனது பெயரை
எங்கே பொறிப்பது என்று சொல்?
ஆகாயத்திலா?
அது மேகங்களுக்கு அப்பால் உயர இருக்கிறது.
எப்பொழுதும் பறந்து கொண்டே இருக்கும்.
,மரத்தில்
அதை வெட்டி எரித்து விடுகின்றனர்.
தண்ணீரில்
அது அனைத்தையும்
அடித்துக் கொண்டு போய் விடுகிறது.
பூமியில்
அனைவராலும் மிதிக்கப்படுகிறது.
இறந்தவர்களே கிடக்கின்றனர்.
உன்னுடைய பெயரை
எங்கே பொறிப்பது என்று சொல்.

Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

***

YAZIT

Söyle bana
adını
nereye
yazayım?

Gökyüzüne mi?
Bulutların üstüne mi?
Ama onlar yerinde durmuyor.

Kesilen ve yakılan
ağaca mı?
Yoksa herşeyi sürükleyip götüren
suya mı?

Üzerine basılıp geçilen
ve yalnızca
ölülerin yattığı
toprağa mı?

Söyle bana
adını
nereye
yazayım?

Kalbime
tam da kalbime
üstelik kalbimin
en derin yerlerine mi?

Erich Fried, Austria (1921 – 1988)
Türkçeye Çeviren: Sinan AYDIN

 

Recueil: ITHACA 709
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

J’ai négligé (André du Bouchet)

Posted by arbrealettres sur 3 janvier 2022


toile-araignee-perles-rosee_5600

J’ai négligé l’air blanc
qui s’abat autour de nous
sans un mot
jusqu’à la pluie sans reproche,
au cri des moellons

(André du Bouchet)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

J’écris sur le ciel (Jean-Baptiste Besnard)

Posted by arbrealettres sur 27 mars 2021



J’écris
Sur le ciel
Avec une plume arrachée au vol de l’oiseau rapide
Sur le sable avec mon doigt
Sur tous les murs de la ville avec de la peinture
Sur la feuille vierge
Avec un crayon bien taillé
Sur l’écorce de l’arbre avec un couteau
Sur le tableau noir
Avec des craies de toutes les couleurs
J’écris ton prénom
Qui n’est pas toujours le même
Car à chaque fois
Le vent l’emporte
La vague le submerge
Les affiches le recouvrent
La gomme l’efface
La cognée l’abat
Le chiffon l’essuie.

(Jean-Baptiste Besnard)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Poussières de Juillet (Kateb Yacine)

Posted by arbrealettres sur 5 octobre 2020



Kateb Yacine
    
Poussières de Juillet
(Extrait)

Le sang
Reprend racine
Oui
Nous avions tout oublié
Mais notre terre
En enfance tombée
Sa vieille ardeur se rallume

Et même fusillés
Les hommes s’arrachent la terre
Et même fusillés
Ils tirent la terre à eux
Comme une couverture
Et bientôt les vivants n’auront plus où dormir

Et sous la couverture
Aux grands trous étoilés
Il y a tant de morts
Tenant les arbres par la racine
Le coeur entre les dents

Il y a tant de morts
Crachant la terre par la poitrine
Pour si peu de poussière
Qui nous monte à la gorge
Avec ce vent de feu

Ainsi qu’un boulet rouge
Aveugle
Sans retour
Quel ancêtre abattu t’oublia dans son crâne
Fleur de poussière éclose aux lèvres du Rhummel
Laitance d’enfant sevré
Qui fit pousser nos dents toutes neuves?

Tant de fois abattu
L’ancêtre au loin s’obstine
Sa tête
Au fond du fleuve Et du soleil
Détale
[…]

(Kateb Yacine)

 

Recueil: 120 nuances d’Afrique
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Abattez mes branches (Anise Koltz)

Posted by arbrealettres sur 7 septembre 2020




    
Abattez mes branches
sciez-moi en morceaux
les oiseaux continueront à chanter
dans mes racines

(Anise Koltz)

 

Recueil: Somnambule du jour
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , | Leave a Comment »

LIEDER DU VENT À DECORNER LES BŒUFS (Claude Roy)

Posted by arbrealettres sur 26 juin 2020



    

LIEDER DU VENT À DECORNER LES BŒUFS

Le vent court à brise abattue
il court il court à perdre haleine
Pauvre vent perdu et jamais au but
où cours-tu si vite à travers la plaine

Où je cours si vite où je cours si vite
Le vent en bégaye d’émotion et d’indignation
Se donner tant de mal et de gymnastique
et qu’on vous pose après de pareilles questions

À quoi bon souffler si fort et si bête
et puis s’en aller sans rien emporter
Quelle vie de chien qui toujours halète
qui tire sa langue de chien fatigué

Jusqu’au bout du monde il faut que tu ailles
poussant ton charroi de vent qui rabâche
Vente vent têtu de sac et de paille
Gémir pleurer prier est également lâche

Déjà autre part j’ai entendu ça
Je ne veux plus être vent dit le vent qui boude
Je change de peau je change de pas
Je me fais flûtiau route ou pierre qui roule

Mais il dit tout ça sans conviction aucune
Il sait qu’il faut bien en passer par là
venter quand on est vent luner quand on est lune
et quand on n’est qu’un homme nommer ce qui est là

Le vent la pluie le froid le chaud la solitude
la belle vie qui prend de mauvaises habitudes.

(Claude Roy)

 

Recueil: Claude Roy un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je sais parce que je le dis (Paul Eluard)

Posted by arbrealettres sur 24 juin 2020




    
Je sais parce que je le dis
Que mes désirs ont raison
Je ne veux pas que nous passions
A la boue
Je veux que le soleil agisse
Sur nos douleurs qu’il nous anime
Vertigineusement
Je veux que nos mains et nos yeux
Reviennent de l’horreur ouvertes pures

Je sais parce que je le dis
Que ma colère a raison
Le ciel a été foulé la chair de l’homme
A été mise en pièces
Glacée soumise dispersée
Je veux qu’on lui rende justice
Une justice sans pitié
Et que l’on frappe en plein visage les bourreaux
Les maîtres sans racines parmi nous

Je sais parce que je le dis
Que mon désespoir a tort
Il y a partout des ventres tendres
Pour inventer des hommes
Pareils à moi
Mon orgueil n’a pas tort
Le monde ancien ne peut me toucher je suis libre
Je ne suis pas un fils de roi je suis un homme
Debout qu’on a voulu abattre

(Paul Eluard)

 

Recueil: Poésie ininterrompue
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :