Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘âpre’

Il n’est pas rare que je me plonge dans un livre de haïkus (Thierry Cazals)

Posted by arbrealettres sur 28 février 2023



    

Il n’est pas rare que je me plonge dans un livre de haïkus
quand je traverse des événements rudes et âpres :
décès d’un proche, maladie, creux de la vague…

Se frotter à la beauté abrupte et sans apprêt du haïku
aide à affronter les épreuves de la vie,
ces moments où la réalité semble se dérober sous nos pas.

Dans ces instants-là,
tous les ornements de la littérature tape-à-l’oeil
sonnent creux et faux.

On a soif d’authenticité, de dénuement,
de simplicité radicale.

Ce n’est pas par de mièvres flonflons
que l’on soigne le vague à l’âme ou la mélancolie,
mais par le silence sec des déserts
et l’eau glacée des torrents.

(Thierry Cazals)

Recueil: L’effet haïku (Pascale Senk)
Editions: POINTS

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Fuyez, amants (Michel Ange)

Posted by arbrealettres sur 25 février 2023



Illustration: Edvard Munch
    
Fuyez, amants, fuyez l’amour et ses ardeurs;
sa flamme est âpre ; sa blessure mortelle.
Qui ne le fuit soudain, lui opposera vainement plus tard
le courage et la force, l’absence et la raison.

Fuyez : que le trait mortel qui m’a frappé
ne soit pas pour vous une stérile leçon!
Voyez en moi les maux qui vous attendent,
et combien sont barbares les jeux de cet enfant.

Fuyez-le , sans tarder, fuyez dès le premier regard.
Je crus pouvoir en tout temps obtenir de lui le repos :
hélas ! voyez maintenant le feu qui me dévore.

Insensé , celui qui, violemment épris d’une beauté séduisante,
égaré par de trompeurs désirs,
ferme l’oreille et les yeux à son propre bonheur,
pour courir au-devant des traits empoisonnés de l’amour!

(Michel Ange)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Accueille (Sappho)

Posted by arbrealettres sur 24 février 2023



Illustration: Erte
    
Accueille, immortelle Aphrodita, Déesse,
Tisseuse de ruse à l’âme d’arc-en-ciel,
Le frémissement, l’orage et la détresse
De mon long appel.

J’ai longtemps rêvé : ne brise pas mon âme
Parmi la stupeur et l’effroi de l’éveil,
Blanche Bienheureuse aux paupières de flamme,
Aux yeux de soleil.

Jadis, entendant ma triste voix lointaine,
Tu vins l’écouter dans la paix des couchants
Où songe la mer, car ta faveur hautaine
Couronne les chants.

Je vis le reflet de tes cheveux splendides
Sur l’or du nuage et la pourpre des eaux,
Ton char attelé de colombes rapides
Et de passereaux.

Et le battement lumineux de leurs ailes
Jetait des clartés sur le sombre univers
Qui resplendissait de lueurs d’asphodèles
Et de roux éclairs.

Déchaînant les pleurs et l’angoisse des rires,
Tu quittas l’aurore immuable des cieux.
Là-bas surgissait la tempête des lyres
Aux sanglots joyeux.

Et Toi, souriant de ton divin visage,
Tu me demandas : « D’où vient l’anxiété
A ton grave front, et quel désir ravage
Ton corps tourmenté ?

« Qui te fait souffrir de l’âpre convoitise ?
Et quelle Peithô, plus blonde que le jour
Aux cheveux d’argent, te trahit et méprise,
Psappha, ton amour ?

« Tu ne sauras plus les langueurs de l’attente.
Celle qui te fuit te suivra pas à pas.
Elle t’ouvrira, comme la Nuit ardente,
L’ombre de ses bras.

« Et, tremblante ainsi qu’une esclave confuse,
Offrant des parfums, des présents et des pleurs,
Elle ira vers toi, la vierge qui refuse
Tes fruits et tes fleurs.

« Par un soir brûlant de rubis et d’opales
Elle te dira des mots las et brisés,
Et tu connaîtras ses lèvres nuptiales,
Pâles de baisers. »

(Sappho)

 

Recueil: 52 poèmes d’Occident pour apprendre à s’émerveiller
Editions: Pocket

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ode à une Femme aimée (Sappho)

Posted by arbrealettres sur 24 février 2023



Illustration: Lawrence Alma-Tadema
    
Ode à une Femme aimée

L’homme fortuné qu’enivre ta présence
Me semble l’égal des Dieux, car il entend
Ruisseler ton rire et rêver ton silence.
Et moi, sanglotant,

Je frissonne toute, et ma langue est brisée :
Subtile, une flamme a traversé ma chair,
Et ma sueur coule ainsi que la rosée
Âpre de la mer ;

Un bourdonnement remplit de bruits d’orage
Mes oreilles, car je sombre sous l’effort,
Plus pâle que l’herbe, et je vois ton visage
A travers la mort.

***

Εὶς ᾿Ερωμἐναν.

Φαἰνεταἰ μοι κἠνος ἲσος θἐοισιν
ἒμμεν ὤνηρ, Ὄστις ὲναντἰος τοι
ἰζἀνει, καὶ πλασίον ἇδυ φωνεύ−
σας ὑπακούει

καὶ γελαισας ἰμερόεν, τό μοι μάν
καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν·
ὡς γὰρ εὔιδον βροχέως σε, φώνας
οὐδὲν ἒτ᾿ εἴκει·

(Sappho)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La grâce se paie toujours au prix fort (Christian Bobin)

Posted by arbrealettres sur 28 novembre 2022



Il y a quelque chose de terrible dans chaque vie.
Il y a, dans le fond de chaque vie,
une chose terriblement lourde, dure et âpre.
Comme un dépôt, un plomb, une tache.

Un dépôt de tristesse, un plomb de tristesse, une tache de tristesse.
À part les saints et quelques chiens errants,
nous sommes tous plus ou moins contaminés par la maladie de la tristesse.
Plus ou moins. Même dans nos fêtes elle peut se voir.

La joie est la matière la plus rare dans ce monde.
Elle n’a rien à voir avec l’euphorie, l’optimisme ou l’enthousiasme.
Elle n’est pas un sentiment. Tous nos sentiments sont soupçonnables.
La joie ne vient pas du dedans,
elle surgit du dehors — une chose de rien, circulante, aérienne, volante.

On lui accorde beaucoup moins de crédit qu’à la tristesse qui, elle,
fait valoir ses antécédents, son poids, sa profondeur.
La joie n’a aucun antécédent, aucun poids, aucune profondeur.
Elle est toute en commencements, en envols, en vibrations d’alouette.

C’est la chose la plus précieuse et la plus pauvre du monde.
Il n’y a guère que les enfants pour la voir. Les enfants, les saints, les chiens errants.
Et toi. Tu l’attrapes au vol, tu la redonnes aussitôt, il n’y a rien d’autre à en faire.
Et tu ris, tu ne sais que rire devant tant de richesse donnée, reçue.

Tu as pourtant affaire, comme chacun, à cette chose terrible dans ta vie,
à cette ombre terriblement lourde, dure, âpre.
Tu lui fais place comme au reste.
Tu ouvres la porte à la tristesse si aimablement qu’elle en est perdue,
qu’elle en perd ses manières sombres et qu’on ne la reconnaît plus.

La grâce se paie toujours au prix fort.
Une joie infinie ne va pas sans un courage également infini.
Dans tes rires c’est ton courage que j’entendais:
un amour de la vie si puissant que même la vie ne pouvait plus l’assombrir.

(Christian Bobin)

 

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Jours vides (Charles Juliet)

Posted by arbrealettres sur 11 janvier 2022




    
jours vides
interminables
écrasés d’ennui

rien ne se propose
de ce qui pourrait
m’apporter
ce dont l’attente
me consume

une région de ténèbres
où tout m’est retiré
de ce qui habituellement
me fait vivre

certes le temps va
mais si lentement si lentement
et chaque seconde
ronge lancine accable

ce qui me fait
défaut
je l’ignore

le ne le connais
que par cе besoin
que j’en ai un âpre désir
une torturante
nostalgie

alors
replié dans mes limbes
sourd et aveugle
à ce qui me hèle
voué souvent
à des heures
lasses et cendreuses

j’attends

j’attends
que sourde
la lumière

que meure
le temps

que jaillisse l’eau
dont j’ai soif

(Charles Juliet)

Recueil: Pour plus de lumière anthologie personnelle
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je vois chaque matin (Franz Hellens)

Posted by arbrealettres sur 13 novembre 2021



 

Evgeni Gordiets   10113 [1280x768]

Je vois chaque matin le couteau du soleil
Diviser l’âpre nuit qui pèse sur la ville
Les nuages tranchés s’écartent des montagnes

(Franz Hellens)

Illustration: Evgeni Gordiets

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le sang m’a délaissé… (Jean Joubert)

Posted by arbrealettres sur 9 novembre 2021


l_enfant_et_la_mer

Le sang m’a délaissé,
j’ai refermé le coeur,
l’âpre tourment.

Oubliez-moi,
vous qui passez,
belles, et de vos robes
éventez l’or du soir
avant la nuit cruelle.

Et ne gardez entre vos mains,
comme une rose et transparente flamme,
que les mots assemblés
par l’autre amour,
dans la grâce et le feu.

Innocentes,
protégez-les
de ces vents noirs qui rôdent
et du souffle de l’ogre.

Et que par vous,
en vous,
chastes, perdure,
un enfant de lumière.

(Jean Joubert)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

UN JOUR (Zhao Lihong)

Posted by arbrealettres sur 29 juillet 2021



Illustration: Zhao Lihong  
    

Poem in French, Spanish, Dutch, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Bangla, Irish, Serbian, Armenian, Macedonian, Indonesian, Malay, Catalan

Illustration by Zhao Lihong

Poem of the Week Ithaca 691 “ONCE”, ZHAO LIHONG, CHINA (1952)

From: “A Boat to Heaven”, Southwordeditions

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

UN JOUR

J’allais un jour flânant sur le chemin,
mon ombre comme un arbre sec dans le désert.
Un jour angoissé, j’ai fixé l’obscurité,
mes appels au secours étouffés par la nuit oppressante,
nuage et brouillard noyant lune et étoiles
un vent glacé râpant l’âpre solitude.
Un jour j’ai entendu le rossignol chanter dans la nuit,
semblable à une mélodie de nuages haut dans le ciel
descendant tels des nénuphars en fleurs
pétales d’un blanc pur chassant les ombres de la nuit.
Je t’ai cherché un jour dans la brume épaisse –
Pourrait-il m’arriver bonheur plus grand
que de te rencontrer à nouveau une nuit de printemps?

(Zhao Lihong)

Traduction Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

UNA VEZ

Anduve una vez vagando por el camino,
mi silueta solitaria como un árbol seco en el desierto.
Permanecí una vez mirando con miedo en la oscuridad,
mis llamadas de auxilio mitigándose en el plomo de la noche,
mientras nubes y niebla envolvían las estrellas y la luna,
un viento gélido raspaba el inhóspito desierto.
Escuché una vez al ruiseñor cantar en la noche
canciones de las nubes en el cielo,
descendiendo como un estanque de lirios en flor,
sus pétalos de un blanco puro repeliendo las sombras de la noche.
Te busqué una vez en la densa niebla─
¿Qué mayor felicidad podría haber
que volver a encontrarte en una noche de primavera?

Traducción Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

OOIT

Ooit liep ik eens dwalend over de weg,
mijn schaduwbeeld, een dorre boom in de woestijn gelijk.
Ooit staarde ik met angst in het donker,
mijn hulpgeroep, onderdrukt door de loodzware nacht,
wolken en mist versluierden maan en sterren
en een kille wind scheerde over de gure verlatenheid.
Ooit hoorde ik de nachtegaal zingen in de nacht,
het leek een gezang van wolken hoog in de lucht
neerdalend als een vijver waterlelies in bloei
zuiver-witte bloemblaadjes verdreven de schaduwen van de nacht.
Ik zocht jou ooit in de dichte mist ─
Zou er mij een groter geluk kunnen overkomen
dan je weer te ontmoeten op in een lentenacht?

Vertaling Xu Qin – Germain Droogenbroodt

***

ONCE

Once I was wandering on the road,
my lone silhouette like a dry tree in the desert.
Once I was gazing with fear in the dark,
my calls for help subdued in the lead of night,
clouds and mist shrouded stars and moon,
a chill wind scraped the stark wilderness.
Once I heard the nightingale singing in the night,
songs from clouds up in the sky,
descending like a blossoming lily pond,
its pure white petals repelled the shades of night.
Once I looked for you in the dense fog—
what greater happiness could be
than meeting you again on a spring night?

Translation Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

UNA VOLTA

Una volta vagavo sulla strada,
la mia ombra solitaria come un’albero secco nel deserto.
Una volta guardavo fuori con terrore nel buio,
le mie grida di aiuto soffacate nel piombo della notte,
nubi e foschia velavano stelle e luna,
un vento gelido graffiava la brulla landa selvaggia.
Una volta ho udito il canto dell’usignolo nella notte,
canzoni di nubi su nel cielo,
scendere come una ninfea in fiore,
i suoi puri bianchi petali cacciare via le ombre della notte.
Una volta ti ho osservata nel mezzo della nebbia—
quale gioia più grande potrebbe essere
che incontrarti di nuovo in una notte di primavera?

Traduzione di Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan – Luca Benassi

***

EINST

Einst wanderte ich den Weg entlang,
mein Schatten, einem dürren Baum in der Wüste gleich.
Einst starrte ich voller Angst in die Dunkelheit,
mein Hilfeschrei, von der bleiernen Nacht unterdrückt,
Wolken und Nebel verschleierten Mond und Sterne
und ein kalter Wind fegte über die trostlose Einöde.
Einst hörte ich die Nachtigall singen in der Nacht,
es glich einem Gesang der Wolken hoch am Himmel
niederwirbelnd wie ein Teich voll Seerosen in Blüte
die reinweißen Blütenblätter vertrieben die Schatten der Nacht.
Ich suchte dich im dichten Nebel ─
Könnte es ein größeres Glück für mich geben
als dich einst in einer Frühlingsnacht wiederzusehen?

Übersetzung Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

UM DIA

Andei, um dia, a vaguear pelos caminhos,
a minha figura solitária era como uma árvore seca no deserto.
Um dia, vagueei com medo na escuridão,
pedindo ajuda para mitigar o chumbo da noite,
enquanto as nuvens e a névoa envolviam as estrelas e a lua
e um vento gélido assolava o inóspito deserto.
Um dia, ouvi o rouxinol que, na noite, cantava
as canções das nuvens do céu,
descendo como um tanque de lírios em flor,
as suas pétalas de um branco puro repelindo as sombras da noite.
Um dia, procurei-te no denso nevoeiro ─
Que maior felicidade poderia haver
que voltar a encontrar-te numa noite de Primavera?

Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

NA VOTA

Na vota caminava nta la strata
Lu me profilu comu un arburu siccu ntôn desertu.
Na vota taliava nta lu scuru, scantatizzu,
li me chiamati debbuli p’aiutu si stutavanu nta lu chiummu di la notti,
neuli e fuschii cummugghiavanu li stiddi e la luna,
un vinticeddu friddu raschiava nta du desertu sdisulatu.
Na vota sintiu un rusignolu cantari nni la notti,
canzuni di li neuli ntô celu,
ca calavanu comu un gigghiu ca sbocciava nta lu stagnu
li so petali bianchi bianchi affutavanu l’ummiri di li notti.
Na vota ti circaiu nta la negghia densa —
Ah, ncuntrariti di novu nta na notti di primavera!
Ci fussi filicità chiù granni di chista?

Traduzioni in siciliano di Gaetano Cipolla

***

CÂNDVA

Cândva, pe când cutreieram pământul,
cu umbra-mi străvezie pierdută în deșert,
scrutând înfricoșat întunecimea nopții,
strigam după ajutor, împovărat de griji.
Neguri și nori îmi ascundeau luna și aștrii
iar vântul rece pustia întinsul.
Atunci s-a înfiripat un tril. Privighetori,
dând nopții glas de nori de prin înalturi
și oglindind pe cer un lac de nuferi albi,
prinseră a destrăma în petale albe ceața.
Te-am întâlnit atunci prin aburi rarefiați ─
Ce altă fericire pot azi să-mi mai doresc
decât a regăsirii prin nopți de primăvară?

Traducere: Germain Droogenbroodt și Gabriela Căluțiu Sonnenberg

* Zhao Lihong este vicepreședintele prestigioasei Writers´ Association din Shanghai și Organizator al festivalului de poezie aferent, invitat excepțional al manifestărilor asociației literare Huifeng, organizate de colaboratoarea și traducătoarea noastră pentru limba chineză, Anna Keiko.

***

PEWNEGO RAZU

Pewnego razu wędrowałem drogą,
moja samotna postać była jak uschnięte drzewo na pustyni.
Pewnego razu patrzyłem ze strachem w ciemność,
moje wołania o pomoc tłumiła ciemność nocy,
chmury i mgła zakrywały gwiazdy i księżyc,
chłodny wiatr smagał surowe pustkowie
Pewnego razu usłyszałem słowika śpiewającego nocą,
pieśni wprost z chmur wysoko na niebie,
spływały jak staw, cały w kwitnących liliach,
ich czysto białe płatki odstraszały cienie nocy.
Pewnego razu szukałem ciebie w gęstej mgle —
czyż mogłoby być większe szczęście
niż znowu cię spotkać w wiosenną noc?

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka
Translation into Polish by Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΚΑΠΟΤΕ

Κάποτε περπατούσα σ’ ένα δρόμο,
η μοναχική μου σιλουέττα σαν ξερό δέντρο στην έρημο.
Κάποτε φοβισμένος κοίταζα μες στο σκοτάδι,
κι η φωνή μου χανόταν μες στη σκοτεινιά,
σύννεφα κι υγρασία έκρυβαν το φεγγάρι και τα άστρα.
Κάποτε άκουσα το αηδόνι που κελαηδούσε μες στη νύχτα
τραγούδι μες στα σύννεφα, στον ουρανό,
χαμήλωναν σαν νούφαρα στο λιμνάκι
που τα πάνλευκα πέταλα του διέλυαν της νύχτας το σκοτάδι.
Κάποτε έψαχνα να σε βρω μες στη πυκνή ομίχλη,
Άλλη δεν θα υπήρχε ευτυχία παρά
να σε ξανασυναντούσα μια νύχτα ανοιξιάτικη.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated by Manolis Aligizakis

***

曾经

曾经在这条路上彳亍
孤独的身影犹如沙漠里的一棵枯树
曾经在黑暗中睁大了眼睛
无奈的呼唤被浓重夜色吞噬
云雾遮挡了星星和月亮
寒风掠过荒芜的原野
曾经听见夜莺的歌唱
歌声彷佛来自遥远的云端
歌声化成翩然绽放的睡莲
纯洁的白色把夜色驱逐
曾经在迷雾中把你寻觅
世界上还有什么快乐
能和在春夜里重逢相比

ZHAO LIHONG
赵丽宏

***

فجأة

فَجِأَةً وَأَنَا أَتَجَوَّلٌ فيِ الشَّارِعٍ
ظِلِّيَ المُتَرَاءِ كَمَثَلِ شَجَرَةٍ جَافَةٍ فيِ الصَّحْرَاءِ

فَجْأَةً أُلْقِي بِنَظْرَةٍ مِلْؤُهَا الرُّعُبُ إِلى الظَّلَام
صُرَاخِي المُتَكَرِر لِطَلَبِ النَّجْدَة تَبَدِّدَ فيِ بِدَايَةِ الليلِ
الغُيُومُ والغَبَاشُ بَلُفَّانِ النُّجُومَ والقَمَر,
رِيَاحُ الشَّهِيلٍي تَجْرِفُ الصَّحْرَاءَ المُتَوَحِشَة.

فَجْأَةً اَسْتَمِعُ إِلى العَنْدَلِيبِ وهُو يُغَنْيِ في الليل
مَجْمُوعَةُ اَغَانِيَ خَلَّابَةٌ تَرْتَفِعُ بِإتِّجَاهِ الغُيُومِ التي فِي السَّمَاء,
تَنْزِلُ مِثْلَ وِعَاءِ مِن زَنَابِق المَاءِ المُزْهِرة,
يِتِلَّاتٍ بَيضَاءٍ صَافِيَةٍ تُلْغِي ضِلاَلَ الليل
فَجْأَةً اَبْحَثُ عَنْكِ مِن خِلَالِ ذَلِكَ الضَّبَابِ الْكَثِيف ـــــــ
هَلْ يُعْقَلْ أَنْ تَكَونَ هُنَاكَ سَعَادَةً أَكْبَرُ مِن مُلَاقَاتِكِ مُجَدَدًا
فيِ لَيْلَةٍ رَبيعِيةٍ؟

ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translation into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

एक बार

एक बार मैं सड़क पर घूम रहा था,
मेरा अकेला छाया-आकृति
रेगिस्तान में एक सूखे पेड़ की तरह।
एक बार मैं अँधेरे में डर से देख रहा था,
मदद के लिए मेरी पुकार रात में थम गई,
बादल और धुंध ने तारे और चाँद को ढँक दिया,
एक सर्द हवा ने निरा जंगल को बिखेर दिया।
एक बार मैंने कोकिला को रात में गाते हुए सुना,
आसमान में बादलों से गाने,
खिलते हुए लिली के तालाब की तरह उतरना,
उसकी शुद्ध सफेद पंखुड़ियाँ रात की छटा बिखेरती हैं।
एक बार घने कोहरे में मैंने तुम्हारी तलाश की-
इससे बड़ी खुशी और क्या हो सकती है
बसंत की रात में तुमसे फिर मिलने से?

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

かつて

かつてわたしは道をさまよい、
孤独な影は砂漠のかわいた木のようだ
かつてわたしは暗闇の中で怖々と見つめた
助けを求める声は夜の先頭で和らぐ
雲と霧は星々と月を覆い隠し
ひんやりとした風は荒涼とした大地を削り取る
かつてわたしは小夜啼鳥が夜に歌うのを聞いた
天空の雲から百合の花咲く池のようにおりてきて
その純な花びらは夜の闇を追い払う
かつてわたしは濃い霧の中あなたをさがした
春の夜にあなたと再び会えることより大きな幸せはあるだろうか

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

یکبار

یکبار من سرگردان در جاده‌،
شبح تنهای من مانند درخت خشکی در بیابان.
یکبار با ترس خیره به تاریکی،
فریادهایم مقهور شب
ابرها و غبار ستارگان و ماه را در خود پیچیده بود،
باد سردی بیابان خشک را خراش می‌داد.
یکبار من آواز هزاردستانی را شنیدم که در شب می‌خواند،
از ابرهای آسمان،
مثل گلهای نیلوفر آبی بسته می‌شد،
و گلبرگهای سفید و پاکش سایه‌های شب را پس میزدند.
یکبار من در مهی سنگین به دنبال تو گشتم
چه چیزی می‌توانست شادی بزرگتری باشد
از ملاقات دوباره‌ی تو در شبی بهاری؟
ژائو ليهونگ، چين( ١٩٥٢)

ترجمه: سپیده زمانی
Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

EINU SINNI

Einu sinni ráfaði ég um göturnar,

einmana skuggamynd, uppþornað tré í eyðimörk.
Einu sinni starði ég óttasleginn í myrkrinu,
hróp mín á hjálp köfnuðu í gráma næturinnar,
ský og þoka huldu tungl og stjörnur,
napur vindur skóf óblíða auðnina.
Einu sinni heyrði ég næturgalann syngja í nóttinni,
lög úr skýjum á himnum uppi
hnigu eins og liljutjörn í blóma,
tær hvít krónublöðin hröktu burt skugga næturinnar.
Einu sinni leitaði ég þín í dimmri þoku —
hvað gæti verið sælla
en að hitta þig aftur um vornótt?

Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Xu Qin, Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan úr
Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

КОГДА-ТО

Когда-то, блуждая, я ходил по дорогам,
тень моя иссушилась, как дерево в пустыне.
Когда-то глядел я, злясь, в темноту,
мои крики о помощи тонули в густоте ночи,
облака и туман прятали звезды и луну,
и холодный ветер обнажал резкое одиночество.
Когда-то слышал я, как в ночи поет соловей.
Пение неслось высоко среди облаков,
опускаясь сверху, слово цветущие лилии на пруду,
бело-белые их лепестки прогоняли тени ночной тьмы.
Я когда-то искал тебя в тумане густом.
Обрушится ли на меня еще такое счастье –
однажды снова встретить тебя в весне ночной?

Перевод Xu Qin и Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

MINSAN

Minsan ako ay pagala-gala sa daan,
ang aking anino ay tulad ng isang tuyong puno sa disyerto.
Minsan ako ay takot na nakatitig sa kadiliman,
panawagan ko ng tulong ay sinupil ng pagsapit ng gabi
ang mga ulap at ambon ay binalot ang mga bituin at buwan,
isang malamig na hangin ang matinding lumukob sa ilang.
Minsan narinig ko ang ruwisenyor na umaawit sa gabi,
mga awiting mula sa ulap ay pumailanlang sa langit ,
pumapanaog tulad ng sapa na namulaklak ng mga lily,
Ang purong puting talulot nito ay itinaboy ang pagtabing ng gabi.
Minsan hinanap kita sa makapal na ulap
May hihigit pa ba sa kaligayahang
makita kang muli sa gabi ng tagsibol?

Translated into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

פעם / זַהוֹ ליהוֹנג, סין

פַּעַם הָיִיתִי הוֹלֵךְ בָּרְחוֹב,
צְלָלִיתִי בּוֹדְדָה כְּמוֹ עֵץ יָבֵשׁ בַּמִּדְבָּר.
פַּעַם הָיִיתִי מִתְבּוֹנֵן בְּפַחַד בַּחֲשֵׁכָה,
קְרִיאוֹתַי לְעֶזְרָה נֶחֶלְשׁוּ תַּחַת עוֹפֶרֶת הַלַּיְלָה,
עֲנָנִים וַעֲרָפֶל אָפְפוּ כּוֹכָבִים וְיָרֵחַ,
רוּחַ קָרָה קִרְצְפָה אֶת הַיְּשִׁימוֹן הַשּׁוֹמֵם.
פַּעַם שָׁמַעְתִּי אֶת הַזָּמִיר שָׁר בַּלַּיְלָה,
שִׁירִים שֶׁיּוֹרְדִים מֵעֲנָנִים בַּשָּׁמַיִם,
כְּמוֹ שֶׁבִּבְרֵכַת חֲבַצָּלוֹת מְלַבְלֶבֶת,

עֲלֵי הַכּוֹתֶרֶת הַלְּבָנִים-טְהוֹרִים דּוֹחִים אֶת צִלְלֵי הַלַּיְלָה.
פַּעַם חִפַּשְׂתִּי אוֹתָךְ בָּעֲרָפֶל הַדָּחוּס –
אֵיזֶה אֹשֶׁר יָכוֹל לִהְיוֹת גָּדוֹל יוֹתֵר
מִלִּפְגֹּשׁ בָּךְ שׁוּב בְּלֵיל אָבִיב?

תרגום לאנגלית:

תרגום לעברית: דורית ויסמן
הרישום של המשורר
Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

ஒருமுறை

ஒருமுறை சாலையில் அலைந்து கொண்டிருந்தேன்
பாலைவனத்தில் ஓர் உலர்ந்த மரம்போல,எனது ஒரே நிழல்
இருட்டில் ஒருமுறை அச்சத்தினால் கூர்ந்து பார்த்துக்
கொண்டிருந்தேன்
இருட்டின் அமைதியில் உதவிக்கு எனது குரல் தாழ்ந்துவிட்டது
விண்மீன்களையும், சந்திரனையும் மேகங்களும், பனியும்
சூழ்ந்திருந்தன!
கடுமையான வெட்டவெளியில் குளிர்ந்த காற்று
வீசிக்கொண்டிருந்தது
ஒருமுறை இரவில் இன்னிசைப் பறவை பாடிக்கொண்டிருந்தது!
வானத்திலிருக்கும் மேகப் பாடல்கள்
குளத்தில் ப்[ஊக்கும் மலரைப்போல இறங்கி வருகின்றன
அதன் தூய்மையான வெள்ளை இதழ்கள் இரவின் நிழல்களை
துரத்திவிட்டன
அடர்த்தியான பனியில் உனக்காகப் பார்த்திருந்தேன்
இளவேனிர்க்கால இரவில் மீண்டும் உன்னைச் சந்திப்பதைக்
காட்டிலும்
எந்த உயர்ந்த மகிழ்ச்சி இருக்கமுடியும்!
ஆக்கமும் மொழிமாற்றமும்

Translation into Tamil by DR. N V Subbaraman

***

একসময়

আগে কোন একদিন আমি ঘুরে ছিলাম রাস্তায় উদ্দেশ্যহীনভাবে,
আমার একাকী ছায়া যেন মরুভূমিতে একটি শুষ্ক গাছের মত ।
আমি স্থির দৃষ্টিতে অন্ধকারের দিকে তাকিয়ে ছিলাম সাথে নিয়ে ভয়,
সাহায্যের জন্য আমার আরতি পদানত হয়েছিল রাতের পথ পরিক্রমায়,
মেঘ আর কুহেলি আবৃত তারারা আর চাঁদ,
একটি শীতল বাতাস আঁচড়ে দিয়েছিল অদম্য বন্যতাকে ।
কোন একদিন আমি শুনেছিলাম পাপিয়া পাখির একাকী গান,
যে গান ছুঁয়ে যায় মেঘমালা থেকে আকাশে,
প্রস্ফুটিত পদ্ম যেমন অবতরণ করে জলাশয়ে,
এর নিষ্পাপ সাদা পাপড়িগুলো প্রতিহিত করে রাতের ছায়াদের ।
একদিন আমি খুঁজেছিলাম তোমাকে কুয়াশার ঘনত্বে —
এর থেকে বড় সুখ আর কি হতে পারে
বসন্ত রাতে নিবিড় ভাবে আবার ও তোমাকে দেখা পাওয়ার চাইতে?

Translation Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan
Bangla Translation: – Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

UAIR AMHÁIN

Uair amháin, bhíos ag siúl na mbóithre,
mo scáth mar chrann lom sa bhfásach.
Uair amháin, bhí imní orm roimh an dorchadas,
níor chualathas mo scairteach fhann ag lorg cabhrach,
bhí na réaltaí agus an ghealach faoi bhrat ceo,
gaoth fheanntach ag scríobadh an fhiántais.
Uair amháin chuala cantain an fhilimeála san oíche,
rannta ó na néalta arda
ag titim ina bpiotail ar lochán,
ruaig na piotail ghléigeala scáil na hoíche.
Uair amháin, chuardaigh mé thú sa tromcheo—
Nach n-iarrfainn a mhalairt de shuáilce
ach casadh leat arís ar oíche earraigh?

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translation into Gaelic by Rua Breathnach

***

JEDNOM

Jednom sam lutao putem,
moja usamljena silueta izgledaše kao suvo drvo u pustinji.
Jednom sam zurio sa strahom u mrak,
nadmoćnost noći priguši moje pozive za pomoć,
oblaci i magla zastreše zvezde i mesec,
hladan vetar strugaše potpunu divljinu.
Jednom sam čuo slavuja u noći,
kako peva pesmu sa oblaka na nebu,
spuštaše se kao cvetajuće jezero puno ljiljana,
njihove čedne bele latice odbijaše senke noći.
Jednom sam te tražio u gustoj magli-
kakva veća radost bi mogla biti
nego sresti te opet u prolećnoj noći?

Prevod: Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translation into Serbian by S. Piksiades

***

ЕДНАШ

Еднаш кога лутав по патот,
мојата осамена силуета – како суво дрво во пустина.
Еднаш кога зјапав со страв во мракот,
моите повици за помош се губеа водени од ноќта,
облаци и магла ги покриваа ѕвездите и месечината,
свежо ветерче ја гребеше апсолутната дивина.
Еднаш кога го слушав славејчето како пее во ноќта,
песни од облаци горе на небото,
слегуваа надолу како расцутено езерце со лијани,
нивните чисто бели ливчиња ги одбиваа сенките на ноќта.
Еднаш те барав тебе во густата магла –
може ли да има поголема среќа
од таа да те сретнам во една пролетна ноќ?

Translation Xu Qin – Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska
Превод на англиски Шју Чјин, Жермен Дрогенброт и Стенли Баркан
Превод од англиски на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

PERNAH

Pernah aku di jalanan mondar mandir,
bayanganku bagai pohon kering di padang pasir.
Pernah aku menatap dengan ketakutan dalam gelap,
teriakanku meminta bantuan tertelan di malam pekat,
awan dan kabut menyelimut bulan dan bintang,
angin dingin menyerbu gurun yang lengang.
Pernah kudengar burung bulbul bernyanyi di waktu malam,
nyanyian terbang ke langit dibawa awan,
turun kembali menjadi lily merekah di kolam,
kelopak putih bersih mengusir nuansa malam .
Pernah aku mencarimu dalam kabut tebal—
kebahagiaan apa yang lebih berarti
daripada bersua denganmu lagi di malam musim semi?

Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

SEKALI

Sekali aku berkeliaran di jalan,
bayanganku bersendirian seperti pohon kering di gurun.

Sekali aku termenung dengan ketakutan di kegelapan,
laungan aku meminta bantuan tenggelam di dasar malam,
awan dan kabus melindungi bebintang dan bulan,
bayu sejuk mengikis keteguhan belantara.

Sekali kudengar pungguk menyanyi di malam hari,
lagu-lagu dari awan di langit,
turun seperti teratai kolam yang mekar,
kelopak putih bersihnya menolak bayangan malam.

Sekali kucari kau di ketebelan kabus—
apa kegembiraan yang dapat mengatasi
menemuimu semula pada malam musim bunga?

Malayan translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

UN COP

Vaig caminar un cop vagant pel camí,
la meva silueta solitària com un arbre sec al desert.
Vaig estar un cop mirant amb por a la foscor,
les meves peticions d’auxili mitigant-se en el plom de la nit,
mentre núvols i boira embolicaven les estrelles i la lluna,
un vent gèlid raspava l’inhòspit desert.
Vaig sentir un cop el rossinyol cantar a la nit
cançons dels núvols al cel,
descendint com un estany de lliris en flor,
els seus pètals d’un blanc pur repel·lint les ombres de la nit.
Et vaig buscar un cop a la densa niebla─
Quina felicitat més gran podria haver
que tornar a trobar-te en una nit de primavera?

Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal
Translation into Catalan by Natalia Fernández Díaz-Cabal

 

Recueil: ITHACA 691
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments »

Jours vides interminables (Charles Juliet)

Posted by arbrealettres sur 20 février 2021



Illustration: Tamara Lunginovic
    
jours vides
interminables
écrasés d’ennui

rien ne se propose
de ce qui pourrait
m’apporter
ce dont l’attente
me consume

une région de ténèbres
où tout m’est retiré
de ce qui habituellement
me fait vivre

certes le temps va
mais si lentement
si lentement
et chaque seconde
ronge lancine accable

ce qui me fait
défaut
je l’ignore

je ne le connais
que par ce besoin
que j’en ai

un âpre désir
une torturante
nostalgie

alors
replié dans mes limbes
sourd et aveugle
à ce qui me hèle
voué souvent
à des heures
lasses et cendreuses
j’attends

j’attends
que sourde
la lumière

que meure
le temps

que jaillisse l’eau
dont j’ai soif

(Charles Juliet)

 

Recueil: Moisson
Traduction:
Editions: P.O.L.

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :