Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘bleu’

IMPROMPTU : POUR LA MORT DE MARIE LAURENCIN (Marguerite Yourcenar)

Posted by arbrealettres sur 1 mai 2022



Illustration: Marie Laurencin
    
IMPROMPTU : POUR LA MORT DE MARIE LAURENCIN

L’Ange de la mort vous salue,
Marie, âme pleine de grâce;
Apollo là-haut vous fait place.

L’été passe, puis l’hiver passe;
La biche au bois s’est perdue…

Mille anges blancs, roses et bleus
Sont là pour vous conduire aux cieux.

(Marguerite Yourcenar)

 

Recueil: Les charités d’Alcippe
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ÉROTIQUE (Marguerite Yourcenar)

Posted by arbrealettres sur 1 mai 2022




    
ÉROTIQUE

Toi le frelon et moi la rose,
Toi l’écume et moi le rocher;
Dans l’étrange métamorphose,
Toi le Phénix, moi le bûcher.

Toi, le Narcisse, et moi la source;
Mes yeux reflétant ton émoi;
Toi le trésor et moi la bourse;
Moi l’onde et le nageur en moi.

Et toi, la lèvre sur la lèvre,
Toi la langueur berçant la fièvre,
La vague aux vagues se mêlant.

Mais quel que soit le tendre jeu,
Toujours l’âme en feu s’envolant,
Bel oiseau d’or, en plein ciel bleu.

(Marguerite Yourcenar)

 

Recueil: Les charités d’Alcippe
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

TESTAMENT (Taras Shevchenko)

Posted by arbrealettres sur 23 avril 2022




    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bosnian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Swedish, Tamil, Ukrainian

The Ukranian city Jarkov, bombed, 2nd March 2022

Poem of the Week Ithaca 722, “TESTAMENT”,
TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

TESTAMENT

Quand je mourrai,
enterrez-moi dans mon Ukraine bien aimée
au milieu de ses steppes immenses.
Que je puisse voir ses champs infinis
et ses collines abruptes
qui me sont si chers.
Laissez-moi entendre la clameur immense du Dniepr.
Et quand le sang
des ennemis de l’Ukraine
coulera dans l’eau bleue de la mer,
alors j’oublierai champs et collines
j’abandonnerai tout
et je prierai Dieu.
Jusqu’alors je ne connais aucun Dieu.
Donc enterrez-moi, levez-vous
et brisez vos chaînes.
Trempez votre liberté
avec le sang des oppresseurs.
Et souvenez-vous de moi
avec de doux murmures
et des mots bienveillants
dans la grande famille
des nouveaux hommes libres.

(Taras Shevchenko)

, Ukraine 1814–1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan
Traduction Elisabeth Gerlache

***

TESTAMENT

When I die, bury
me in the grave
in the middle of the broad steppes
of the lovely Ucraine
so that it would be possible to see broad fields
and the Dnipro and rocks
—and to hear
how it roars!

When it’ll carry the blood of foes
from Ukraine to the blue sea,
then I will rise from the field.
I will leave everything and reach
God himself
to be able to pray … but before
I know no God.

Bury and rise up,
break your chains
and water your freedom
with the evil blood of foes.

And don’t forget to drink to my soul,
remember me saying a kind quiet word
in the great family,
in the new, free family.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan

***

TESTAMENTO

Cuando muera, enterradme
en una tumba erigida
entre las vastas estepas
de mi Ucrania querida.

¡Así podré ver la extensa campiña,
el Dnieper, sus embalses agitados,
y podré oír también
cómo braman sus aguas!

Y cuando arrastre de Ucrania
al mar azulado
tanta sangre enemiga,
entonces dejaré campos y montes
y volaré hacia Dios
a rezarle mi plegaria.
Pero hasta que eso llegue
de Dios no sabré nada …

¡A mí, enterradme; alzaos vosotros,
romped las cadenas
y rociad con sangre enemiga
vuestra sagrada libertad!
¡Y en una gran familia,
familia libre y nueva,
no olvidéis recordarme
con palabra tranquila!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814-1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

TESTAMENT

Als ik doodga, geef mij dan
een graf in het hart van de wijde steppen
van mijn geliefde vaderland
zodat ik kijken kan
naar rotsen, velden en koren,
en in de verte het gefluister
van de Dnjepr kan horen
en hoe het bloed van de vijand
van de velden naar de blauwe zee blijft stromen.
Dan zal ik het graf uit komen,
alles achterlaten,
de vlakten en de bergen.
Op de weg naar God,
met gebeden,
maar op dit moment
heb ik die God nog niet gekend.
Begraaf mij en sta op.
Verbreek de ketens
en spoel het troebel bloed
met ons zuiver water.
Denk aan het begin
van het nieuwe, vrije gezin
en herinner mijn zachte woorden.

TARAS CHEVCHENKO 1814-1861
Vertaling Lut Seys

***

TESTAMENT

Kur të vdes, varrosmë
në një varr
ne mes të stepës së gjerë
në Ukrainën time të shtrenjtë
Kështu do të mundem t’i shoh fushat pafund
Dnipron dhe shkëmbinjtë
─ e do të dëgjoj
sesi ai ulërin!
Kur ai të sjellë gjakun e armiqve
nga Ukraina në detin blu
atëherë unë do të ngrihem nga fusha
do të lë gjthçka këtu dhe do të arrij
Zotin vetë
që të mund të lutem… por më parë se kjo
unë nuk njoh asnjë Zot.
Varrosu dhe ngrihu
thyeji zinxhirët
lirinë tënde vadit
me gjakun e armiqve të zemëruar.
Dhe mos harro për shpirtin tim të pish
kujtomë tek them një fjalë të qetë, të mirë
në familjen e madhe,
në familjen e re dhe të lirë.
Taras Shevchenko, Ukrainë 1814-1861
Translation into Albanian: Irma Kurti

***

شَهَادَة
ضَعُونِي فِي قَبْرِي وَسَطَ السُّهُوبِ الوَاسِعَةِ فِي أُوْكَرَانِيا الجَمِيلَةَ عِنْدَمَا أَمُوتْ
لِأَتَمَكَّنَ مِنْ رُؤيَةِ ذَلِك المَدَى الوَاسِعِ مِنَ الحُقُولِ والصُّخُورِ وَ »دِنِيبرًو
لِأَسْتَمِعَ إِلِيهِ وَهُوُ يُزَمْجِرُ!
عِنْدَمَا يَنْقُلُ دِمَاءَ الأَعْدَاءِ مِنْ أُوْكَرَانِيا إِلى البَحْرِ الأَزْرَقْ
ثُمَ سَأرتَفِعُ مِن المَيْدَانِ سَأَتْرُك كُلَ شَيءٍ لِأَصِلَ إِلى الله نَفْسِهِ
حِينَها سَأُصَلِي
… وَلَم أَكُنِ أَعْرِفُ الله مِن قَبْل
« ادْفَن تَحْت التُرابَ لِتَقُم
اِكْسِر قُيُودَكَ
وَاسقي حُرْيَّتَكَ بِدِمَاءِ الأَعْدَاءِ الغَاصِبين
وَلا تَنْسَى أَنْ تَسِقِي رُوحِي
ذَكِّرْنِي أَنْ أَقُول كَلِمَةٍ هَادِئةٍ لَطِيفةٍ
فِي الأُسْرَةِ الكَبيرةِ ، فِي الأُسْرَةِ الجَدِيدة الحُرَّة.
تاراس تشيفشنكو (TARAS SHEVCHENKO)، أوكرانيا 1814-1861
ترجمة للعربية: عبد القادر
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԿՏԱԿ

Երբ մեռնեմ, թաղեք ինձ
Սիրելի Ուկրաինայի
Լայնարձակ տափաստանի կենտրոնում,
Գերեզման փորեք,
Որ պառկեմ բլրում՝ հզոր գետի վրա
Ու լսեմ` ինչպես է մոլեգնում
Դնեպրը զառիթափի տակ:
Եվ երբ նա կկրի
Ուկրաինայի դաշտերից հոսող
Թշնամու արյունն ատելի…
Այնժամ կելնեմ գերեզմաից,
Կհասնեմ Աստծո շեմին ու կաղոթեմ,
Քանի դեռ Աստծուն չեմ ճանաչում:
Թաղե՛ք ու ելե՛ք,
Կոտրե՛ք շղթաներ,
Չար թշնամու արյունով
Ձեր կամքը ցողե՛ք:
Եվ չմոռանա՛ք հիշել ինձ
Բարի, հանդարտ խոսքով՝
Նոր, հզոր,
Ազատ ընտանիքում:

Տարաս Շևչենկո, Ուկրաինա 1814-1861
Անգլերեն թարգմանությունը՝ Դարյա Միշուևայի
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

শেষ ইচ্ছাপত্র

যখন হবে আমার মৃত্যু, করো
আমায় সমাহিত কবরে
বৃহৎ তৃণাবৃত সমতল প্রান্তরে
মনমুগ্ধকর ইউক্রেনে

যেন সম্ভব হয় দেখতে পারা প্রসারিত প্রান্তর
এবং ডিনিপ্রো শহর আর পাথর
-আর শুনতে
কিভাবে সে করে গর্জন!

যখন সেই করবে বহন প্রতিপক্ষের রক্ত
ইউক্রেন থেকে নীল সাগর পানে
তখন আমি হব পুনরুজ্জীবিত প্রান্তর হতে

আমি করবো ত্যাগ সবকিছু আর পৌঁছাব
স্বয়ং ঈশ্বর পানে
তার তরে করতে প্রার্থনা … কিন্তু তার পূর্বে
আমি জানিনা কোন ঈশ্বর

সমাহিত হও আর হও পুনরুজ্জীবিত
ভেঙে ফেলো শিকল
আর পানি দাও তোমার স্বাধীনতায়
সাথে নিয়ে ক্রোধান্বিত প্রতিপক্ষের রক্ত

আর ভুলনা পান করতে আমার আত্মার নামে
করো আমায় স্মরণ একটি দয়ালু নিরব শব্দ বলে
একটি বৃহৎ পরিবারে,
একটি নতুন, মুক্ত পরিবারে

তারাস শেভচেনকো, ইউক্রেন 1814-1861
দারিয়া মিশুয়েভা দ্বারা ইংরেজি অনুবাদ
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

TESTAMENT

Kad umrem, na sahrani
Ja u grobu
Usred široke stepe
U ljupkoj Ukrajini
Tako da bi bilo moguće vidjeti široka polja
I Dnipro i stijene
─ i čuti
kako urla!
Kada će nositi krv neprijatelja
iz Ukrajine do plavog mora
Onda ću ustati sa polja
Sve ću ostaviti i stići
Bog sam
da se mogu moliti… ali prije
Ne poznajem Boga
Zakopajte i ustanite
Raskinite svoje lance
I vodu svoju slobodu
sa ljutim krvlju neprijatelja
I ne zaboravi da piješ za moju dušu
seti se da sam rekao ljubaznu tihu reč
u velikoj porodici,
u novoj, slobodnoj porodici.

TARAS ŠEVČENKO, Ukrajina 1814-1861
Preveo Daria MISHUEVA
na bosanski MAID ČORBIĆ

***

TESTAMENT

Quan mori, enterreu-me
en una tomba erigida
entre les vastes estepes
de la meva Ucraïna estimada.
Així podré veure l’extensa campanya,
el Dnieper, els seus embassaments agitats,
i podré sentir també
com bramen les seves aigües!

I quan arrossegueu d’Ucraïna
al mar blavós
tanta sang enemiga,
llavors deixaré camps i muntanyes
i volaré cap a Déu
a resar-li la meva pregària.
Però fins que això no arribi
de Déu no en sabré res…

A mi, enterreu-me; alceu-vos vosaltres,
trenqueu les cadenes
i ruixeu amb sang enemiga
la vostra sagrada llibertat!
I en una gran família,
família lliure i nova,
no oblideu recordar-me
amb paraula tranquil·la!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucrani (1814 – 1861)
Poema escrit el 25 de decembre de 1845
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

乌克兰战争

这里的杏树正在开花
对爱美的眼睛来说
是一种享受。
很快柑橘花将
散发它们诱人的芳香,
但在其它地方,战争肆虐
毁灭和人类苦难。
那里没有鲜花盛开——
它们在野蛮的暴力
的烟雾中窒息。

原作:比利时-西班牙 杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022-3-7

Translated into Chinese by Willam Zhou

***

وصیت
وقتی مردم،
دفنم کنید در قبری
در میان جلگه‌های وسیع
در اکراین دوست‌داشتنی
تا امکان دیدن جلگه‌های وسیع
و رودخانه‌ دنیپرو و صخره‌هایش را داشته باشم
و بشنوم چگونه می‌غرد.
زمانیکه او خون دشمنان را از اکراین
به دریای آبی می‌برد.
آن هنگام من از جلگه برمی‌خیزم
و همه چیز را جا می‌گذارم
و به آستان خدا می‌روم
تا برایم دعا کند … اما قبل آن
هیچ خدایی را نمی‌شناسم
به خاک بسپار و برخیز
و زنجیرها را بشکن
و با خون دشمن شیطان‌صفت
آزادیت را آبیاری کن.
و در جمع خانواده‌ی جدید و آزاد
به یاد روحم بنوش
و مرا بیاد بیاور
با یک کلمه مهربان و آرام.

تارسا شوشینکو، اکراین( ۱۸۶۱- ۱۸۱۴)
ترجمه از سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

TESTAMENT
Wenn ich sterbe,
begrabt mich
in der Mitte der weiten Steppe
in der schönen Ukraine
damit ich die weiten Felder sehen kann
und den Dnjepr mit seinen Felsen
─ und hören
wie er tost!
Wenn er das Blut der Feinde tragen wird
von der Ukraine bis zum blauen Meer
dann werde ich mich vom Feld erheben
und werde fliegen─
Ich werde alles verlassen
und Gott erreichen
um beten zu können… aber vorher
kenne ich keinen Gott.
Begrabt mich und erhebt euch
zerbrecht eure Ketten
und tränkt eure Freiheit
mit dem Blut wütender Feinde
Und vergesst nicht, auf meine Seele zu trinken
erinnert euch, dass ich ein freundliches, ruhiges Wort sagte
in der großen Familie,
in der neuen, freien Familie.
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Übersetzung Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt –
Wolfgang Klinck

***

ΔΙΑΘΗΚΗ

Όταν πεθάνω θάψτε με
στη μέση της απέραντης στέπας
στη λατρευτή μου Ουκρανία
έτσι που να βλέπω τους ατέλειωτους αγρούς
το Δνείπερο και τα βράχια και ν’ ακούω το κελάρυσμα του.
Κι όταν θα `χει μεταφέρει το αίμα
των εχθρών στη γαλανή θάλασσα
τότε απ’ τον τάφο μου θ’ αναστηθώ
όλα θα τ’ αφήσω να φτάσω το Θεό
και να προσευχηθώ, μα πριν απ’ όλα αυτά
Θεό κανένα δεν γνωρίζω.

Θάψτε κι αναστηθείτε
σπάστε τις αλυσίδες
ποτίστε την ελευθερία σας
με το αίμα των κακών εχθρών μας
και μην ξεχάσετε να πιείτε για την ψυχή μου
και να θυμάστε τις ειρηνικές λέξεις
που κάποτε είπα στη οικογένεια μου
στη νέα μου οικογένεια των ελεύθερων.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

ברית / טאראס שֶׁבְצֶ’נְקוֹ, אוקראינה 1814-1861

כְּשֶׁאָמוּת, קִבְרוּ
אוֹתִי
בְּאֶמְצַע הָעֲרָבָה הַרְחָבָה
בְּאוּקְרָאִינָה הַנִּפְלָאָה
כָּךְ שֶׁאֶפְשָׁר יִהְיֶה לִרְאוֹת שָׂדוֹת רְחָבִים
וְאֶת הַדֶּנְיֶפֵּר וּסְלָעִים –
וְלִשְׁמֹעַ
אֵיךְ הוּא שׁוֹאֵג!
כְּשֶׁהוּא יִשָּׂא דָּם שֶׁל אוֹיְבִים
מֵאוּקְרָאִינָה לַיָּם הַכָּחֹל
וְאָז אָקוּם מֵהַשָּׂדֶה
אֶעֱזֹב הַכֹּל וְאַגִּיעַ
לֶאלֹהִים עַצְמוֹ
לִהְיוֹת מְסֻגָּל לְהִתְפַּלֵּל… אֲבָל לִפְנֵי כֵן
אֵין לִי אֱלֹהִים
לִקְבֹּר וְלָקוּם
שִׁבְרוּ אֶת שַׁלְשְׁלָאוֹתֵיכֶם
הַשְׁקוּ אֶת הַחֹפֶשׁ שֶׁלָּכֶם
בְּדָם אוֹיְבִים זוֹעֲמִים
וְאַל תִּשְׁכְּחוּ לְהָרִים כּוֹסִית לְחַיֵּי נִשְׁמָתִי
זִכְרוּ אוֹתִי אוֹמֵר מִלָּה שְׁקֵטָה נְדִיבָה
בַּמִּשְׁפָּחָה הַגְּדוֹלָה,
הַחֲדָשָׁה וְהַחָפְשִׁית.

תרגום מאוקראינית לאנגלית: Daria Mishueva
בצילום: חרקוב המופגזת, 2.3.22
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

वसीयतनामा

जब मैं मर जाऊँ तो मुझे कब्र में गाड़ देना
चौड़े मैदान के बीच में
सुंदर यूक्रेन में
ताकि व्यापक क्षेत्रों को देखना संभव हो सके
और निप्रो और चट्टानें
और सुनने के लिए
वह कैसे दहाड़ता है!
जब वह दुश्मनों का खून ले जाएगा
यूक्रेन से नीले समुद्र तक
तब मैं मैदान से उठूंगा
मैं सब कुछ छोड़कर पहुंच जाऊंगा
खुद भगवान से
प्रार्थना करने में सक्षम होने के लिए …
लेकिन इससे पहले
मैं कोई भगवान नहीं जानता
गाड़ो और फिर उठो
अपनी जंजीरें तोड़ो
और क्रोधित शत्रुओं के खून से
अपनी स्वतंत्रता को सींचें
और मेरी आत्मा को पीना मत भूलना
मुझे याद रखें
दयालु शांत शब्द कहकर
महान परिवार में,
नए, मुक्त परिवार में।

तारास शेवचेंको, यूक्रेन 1814-1861
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी में अनुवादित l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

ERFÐASKRÁ

Þegar ég dey,
skuluð þið grafa mig
á miðri víðáttu gresjunnar
í ástkæru Úkraínu

þaðan sem sést yfir víða akra
og Dnepr og klettana
─ og heyrist
hvernig fljótið dynur!

Þegar það flytur blóð óvinanna
frá Úkraínu út í bláan sjó
mun ég rísa upp af akrinum

skilja allt eftir og hitta
Guð sjálfan
svo að ég geti beðist fyrir… en þangað til
þekki ég engan Guð

Grafið og rísið upp
Brjótið hlekkina
og brynnið frelsi ykkar
í blóði reiðra óvina

Og gleymið ekki að skála fyrir sál minni
minnist mín að segja hlýleg, friðsæl orð
í stórfjölskyldunni,
í nýju, frjálsu fjölskyldunni.

TARAS SHEVCHENKO, Úkraínu 1814-1861
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Dariu Mishuevu
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

WASIAT

Saat berpulang, makam
Aku di pemakaman
Ditengah stepa yang luas
Di Ukraina tercinta

Agar mungkin melihat permukaan yang luas
Dan Dnipro dan batu-batu
─ dan mendengar
bagaimana dia mengaum!

Ketika dia membawa darah musuh
dari Ukraina ke laut biru
aku akan bangkit dari lapangan
Aku tinggalkan segalanya dan mencapai
Tuhan sendirian
agar dapat berdoa…walau sebelumnya

Aku tak mengenal Tuhan
Kubur dan bangkit
Putuskan rantaimu
Dan sirami kebebasanmu
dengan darah musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk jiwaku
ingatlah aku ucapkan kata yang baik dan tenang
dalam keluarga yang agung,
dalam keluarga yang bebas dan baru

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Lily Siti Multatuliana (Indonesia)
Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

TESTAMENTO

Quando morirò, seppellitemi
in una fossa
nel mezzo della vasta steppa
dell’amata Ucraina
così da poter vedere i campi immensi
e il Dnipro e le rocce
─ e ascoltarne
il rombo!
Quando porterà il sangue dei nemici
dall’Ucraina al mare blu
allora mi solleverò dalla terra
lascerò ogni cosa e raggiungerò
Dio stesso
per poter finalmente pregare… poiché prima
non conoscevo Dio.

Seppellire e sollevarsi
rompere le catene
innaffiare la libertà
con il sangue amaro del nemico

e non dimenticare di bere la mia anima
ricordami pronunciare una parola quieta, dolce
nella grande famiglia,
nella nuova, libera famiglia.

Taras Shevchenko, Ucraina 1814-1861
Traduzione di Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt – Luca Benassi

***

遺言
私が死んだら美しいウクライナの
広い草原に墓をつくり埋めてくれ
広い大地を、それにドニプロの街と岩々も
見ることができるように
その叫びを聞くことができるように!
大地が敵の血をウクライナの土地から
青い海へ運ぶ時
私は地面から起き上がり
すべてを残し神のもとへとたどり着き
祈ることができるように
以前は神など知らなかった

埋めて起き上がれ
鎖を引きちぎり
怒れる敵の血でもって
「自由」にそれを飲ませるのだ
魂にいたるまで飲むことを忘れるな
偉大な家族の
新しい自由な家族の中で
私が口にする
優しく静かな言葉を
どうか覚えていておくれ

タラス・シェフチェンコ(ウクライナ,1814-1861)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

AGANO

Nikifa, unizike kaburini,
Katikati ya nyika pana.
Katika Ukraine ya kupendeza.

Ili iwezekane kuona nyanja pana
Na Dnipro na miamba ─ na kusikia jinsi anavyonguruma!

Atakapobeba damu ya adui kutoka Ukraine hadi bahari ya bluu. Kisha nitasimama kutoka shambani

Nitaacha kila kitu na kumfikia Mungu mwenyewe
niwe na uwezo wa kuomba…lakini kabla yake, sikumjua Mungu.

Zika na uinuke
Vunja minyororo yako
Na umwagilie maji uhuru wako na damu ya maadui wenye hasira

Wala usisahau kuinywea nafsi yangu
kumbuka mimi nikizungumza neno la ukarimu na kimya
katika familia kubwa,
katika familia mpya na hur
u.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

SPARDE

Eger ez bimirim
min li nav deşta pehn veşêrin
li Ûkrayîna ciwan
daku ez kanibim dûrîya kewşenan bibînim
û Dnîpro û kendalan
– û bibîhsim
çawa ba diguvîne.

Dema ew xwîna dijminan hildigire
ji Ûkrayîna ta zerya şîn
paşê ezê ji nav kewşenê rabim
û dê bifirim-
ezê her tiştî bihêlim
û bi Xwedê gîhnim
taku ez kanibim nimêjbikim… lê berî wê
ez tu xwedêyî nanasim.

Min veşêrin û serîhildin
merbendên xwe biçirînin
û serbestiya xwe vexwe
bi xwîna dijminê enirî

Û jibîrmekin li ser cana min binoşînin
bînin bîra xwe, ku ezê peyveke dostanî, hêmin
li nav malbata mezin bibêjim
li nav malbata min a nû û serbest.

TARAS ŞÊVÇÊNKO 1814 – 1861, Ûkrayîna
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

WASIAT

Apabila aku mati, tanam
Aku di dalam kubur,
Di tengah padang rumput yang luas
Di Ukraine yang tercinta
Supaya dapat dilihat padang-padang yang luas
Dan Dnipro dan batu-batuan
─ dan untuk mendengar
bagaimana ia mengaum!

Apabila ia mengendong darah para musuh
dari Ukraine ke laut biru
Maka aku akan bangkit dari padang
Aku akan tinggalkan segala-galanya dan mencapai
Tuhan sendiri
untuk boleh berdoa… tetapi sebelumnya
Tak aku kenali mana-mana Tuhan
Tanam dan bangun

Putuskan rantai-rantaimu
dan sirami kebebasanmu
dengan barah para musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk rohku
ingat aku menyebut sepatah kata baik dan sunyi.
dalam keluarga hebat
dalam keluarga baru yang bebas.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Irwan Abu Bakar

***

TESTAMENT

Kiedy umrę, ciało moje
złóżcie tu w mogiłę
w środku stepu szerokiego
Ukrainy miłej.

Żeby polnych łanów ogrom
Dniepr, i brzegi strome
było widać, było słychać
jak łoskocze gromem.

Gdy uniesie z Ukrainy
do sinego morza
wrażą krew – zostawię wtedy
i łany, i wzgórza.

Wszystko rzucę i się udam
do Boga samego,
by się modlić …bo na razie
to ja nie znam Jego.

Pogrzebcie mnie i powstańcie,
kajdany zrywajcie
i swą wolność we krwi wrażej
jak wodą zmywajcie

I mnie w tej rodzinie wielkiej
swobodnej i nowej
nie pomińcie, wspominajcie
cichym dobrym słowem.
TARAS SZEWCZENKO, Ukraina 1814-1861
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

TESTAMENTO

Quando eu morrer, enterrai-me
num túmulo erguido
entre as vastas estepes
da minha bela Ucrânia.

Assim, poderei ver os vastos campos,
o Dniepre, as suas rochas,
e poderei ouvir também
o bramir das suas águas!

E, quando ele levar o sangue
dos inimigos da Ucrânia
para o mar azul,

então, levantar-me-ei dos campos,
deixarei tudo e chegarei a Deus
para poder rezar.
Até lá, de nenhum Deus
saberei…

Enterrai-me e levantai-vos,
rompei os grilhões
e regai a vossa liberdade
com o sangue do inimigo!

E não vos esqueçais de brindar
pela minha alma,
não vos esqueçais de me recordar
com a tranquila palavra
na grande familia, na nova familia livre!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito em 25 de Dezembro de 1845
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

TESTAMENT

Când voi muri,
să mă îngropați
la mijloc de întinsă stepă
în Ucraina cea frumoasă

să pot vedea câmpia necuprinsă
Niprul și stâncile pe mal
─ și să-i ascult
învolburarea!

Când râul va vărsa sângele inamic
din Ucraina în marea cea albastră
atunci am să mă înalț din brazdă

lăsând în urmă totul și ajungând
la Domnul, să mă rog…
dar până atunci refuz să mă închin
cruzimii Dumnezeilor năprasnici.

Să mă îngropați și să vă răsculați.
Scăpați de aceste lanțuri,
muiați a voastră libertate
în sângele dușmanilor turbați!

Și nu uitați să beți în cinstea biet sufletului meu,
gândind la caldele cuvinte pe care le-am rostit
în fața stirpei noastre adunate,
la sânul neamului, reînviat și dezrobit.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraina 1814-1861
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ЗАВЕЩАНИЕ

Как умру, похороните
На Украине милой.
Посреди широкой степи
Выройте могилу,
Чтоб лежать мне на кургане.

Над рекой могучей,
Чтобы слышать, как бушует
Старый Днепр под кручей.

И когда с полей Украины
Кровь врагов постылых
Понесет он… вот тогда я
Встану из могилы
– Подымусь я и достигну
Божьего порога, Помолюся…
А покуда Я не знаю бога.

Схороните и вставайте,
Цепи разорвите,
Злою вражескою кровью
Волю окропите.

И меня в семье великой,
В семье вольной, новой,
Не забудьте – помяните
Добрым, тихим словом.

Тарас Шевченко
Перевод на русский язык Александра Твардовского

***

TESTAMENTO

Candu ap’a morrer, interrademinche
in d-una losa pesada
in is istepas mannas
de Ucrania mia cherida.
¡Gasí ap’ a poder bìdere sos campiles illalgos,
su Dnieper, sos lacos suos abolotados,
e ap’a poder iscultare puru
cumente braman sas abbas suas!

Y candu istrasine dae Ucrania
a su mare pintullinu
meda sàmbene nimiga,
tandu ap’a lassare campos e montes
e ap’a bolare cara a Deus
a li rezare sa pregadoria mia.
Perou fintzas a candu sutzedat
de Deus no nd’ap’a ischier nudda …

¡A míe, interrademinche; abolotadebos,
secade sas cadenas
e isfundide cum sàmbene nimiga
sa libertade bosta sagrada!
¡E in d-una famìllia manna,
famìllia lìbera e noa,
no ismentigadebos de m’ammentare
cum peràgula sulena!
TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845

****

TISTAMENTU

Quannu moru vurricatimi
nta na fossa
ntô menzu di la vasta steppi
di la bedda Ucraina
d’accussì putissi vidiri li vasti pianuri
lu Dnipru e li rocci
e sentiri comu ruggisci
quannu trasporta u sangu dî nimici
di l’Ucraina versu lu mari azzolu
A ddu puntu mi iazzu di lu chianu
e lassu ogni cosa e nchianu
fin’a Diu pi prijari… ma prima
non canusciu a nuddu Diu
Vurricati, iazzativi,
rumpiti li catini
e irrigati la vostra libbertà
cu lu sangu dî nimici raggiati
E non vi scurdati di iazzari nu biccheri a la me arma
Ricurdatimi, dicennu na duci e cueta palora
a la gran famigghia,
la nova e libbira famigghia.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

TESTAMENTE
När jag dör
Snälla
Lägg mig i min grav
Mitt på den vida stäppen
I mitt underbara Ukraina

Så att jag kan återse
De breda vida fälten
Och floden Dnjepr vid bergen
Och höra flodens dån

När den bär x blod
Från Ukraina ut i det blå havet
Då stiger jag upp från fältet
Då lämnar jag allt
Och når upp till Gud själv
För att kunna be

Men innan jag kände någon gud
Begrava och stå upp
Bryta dina jordiska bojor
Och göd din frihet
Med arga. blod
Och glöm ej att skåla för mig
Och minnes mitt snälla tysta ord
I den stora familjen
I den nya fria familjen!
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814–1861
Translation: Per Josefsson

****

ஒப்பந்த உறுதி

ஒப்பந்த உறுதி
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்பட்டு எழுந்துவிடு
சங்கிலிகளைத் தகர்த்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்களை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழி மாற்றம்
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்படு எழுந்துவிடு
சங்க்கிலிகளை உடைத்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்ளை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழிமாற்றம்

டரஸ் ஷெவ்சென்கோ உக்ரெய்ன் 1814 -1861
டரியா மிஷ்யுவா
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

****

ЗАПОВІТ

Як умру, то поховайте
Мене на могилі,
Серед степу широкого,
На Вкраїні милій,
Щоб лани широкополі,
І Дніпро, і кручі
Було видно, було чути,
Як реве ревучий.

Як понесе з України
У синєє море
Кров ворожу…отоді я
І лани і гори —
Все покину і полину
До самого Бога
Молитися… а до того
Я не знаю Бога.

Поховайте та вставайте,
Кайдани порвіте
І вражою злою кров’ю
Волю окропіте.
І мене в сім’ї великій, В сім’ї вольній, новій,
Не забудьте пом’янути
Не злим тихим словом.

TARAS SHEVCHENKO
1814-1861

Recueil: ITHACA 722
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Une belle journée (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 20 avril 2022




    
Une belle journée

Après la pluie, le soleil
Brille sur la colline et la prairie herbeuse,
Vole dans le jardin, enfant,
Tu es si content en effet.

Des jours qui furent si monotones,
Oh, si particulièrement sombres et terrifiants,
Tu m’avais dit: « M. Soleil
Avait-il oublié que nous vivions ici. »

La rosée sur le carré de lys,
La rosée sur les parterres du jardin;
Délicatement de toutes les feuilles
Éclatent les têtes des petites primevères.

Et les violettes dans le taillis
Avec leur ombrelle de vert
Te jettent un regard furtif;
Elles sont les plus bleues que tu aies vues.

Sur les lilas un oiseau
Chante d’abord une petite note,
Alors un jaillissement de chanson heureuse
Enfle de sa gorge dressée.

Ô le soleil, le confortable soleil!
C’est la chanson que tu dois chanter.
« Merci pour les oiseaux, les fleurs,
Merci, soleil, pour tout. »

***

A Fine Day

After all the rain, the sun
Shines on hill and grassy mead;
Fly into the garden, child,
You are very glad indeed

For the day have been so dull,
Oh, so special dark and drear,
That you told me, `Mr. Sun
Has forgotten we live here. »

Dew upon the lily lawn,
Dew upon the garden beds;
Daintily from all the leaves
Pop the little primrose heads.

And the violets in the copse
With their parasols of green
Take a little peek at you;
They’re the bluest you have seen.

On the lilac tree a bird
Singing first a little note,
Then a burst of happy song
Bubbles in his lifted throat.

O the sun, the comfy sun!
This the song thatyou must sing,
« Thank you for the birds, the flowers,
Thank you, sun, for everything. »

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Vagues (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 20 avril 2022




    

Vagues

J’ai vu un Dieu minuscule
Assis
sous un parapluie bleu vif
Qui avait des glands blancs
Et des baleines d’or fourchues.
Au-dessous de lui
Son petit monde
S’expose au soleil.
L’ombre de Son chapeau
S’étale sur la ville.
Quand il étire Son bras
Un lac devient un sombre tremblement.
Quand il donne un coup de pied
Il fait nuit sur les cols des montagnes.
Mais tu es petit !
Il y a des dieux bien plus grands que toi ;
Ils s’élèvent et chutent,
Les dieux de la mer dévalant.
Ton coeur peut-il avoir de tels soupirs,
De tels cris sauvages et vains,
Un tel souffle venteux,
Une telle mort gémissante ?
Et ton bras peut-il envelopper
Le vieux,
Le froid,
L’immuable et épouvantable lieu
Où les hordes
De monstres de mer cornus
Et où les oiseaux hurlant
Se réunissent?
De ces hommes silencieux
Qui gisent dans
Nos prisons nacrées,
Peux-tu en faire ta proie?

Comme nous peux-tu rester
Attendant ton heure,
Et alors t’élever comme une tour
Et t’écraser et te fracasser?
Il n’y a ni arbres ni buissons
Dans mon pays,
Dit le Dieu minuscule.
Mais il y a des ruisseaux
Et des cascades
Et des pics montagneux
Couverts de jolies herbes.
Il y a de petites côtes et des ports sûrs,
Des grottes pour la fraîcheur et des plaines pour le soleil et le vent.
Joli est le son des rivières,
Jolie l’éclatante lumière
Des pics jolis.
Je suis satisfait.

Mais Ton royaume est petit,
Dit le Dieu de la Mer.
Ton royaume va choir,
Je ne peux te tolérer.
Tu es fier!
Avec un bruyant
Carillon de rires,
Il s’est redressé et a recouvert
Le pays du Dieu minuscule
De l’extrémité de sa main,
De la pointe de son doigt: Et après —

Le Dieu minuscule
Se mit à pleurer.

***

Waves

I saw a tiny God
Sitting
Under a bright blue Umbrella
That had white tassels
And forked ribs of gold.
Below him His little world
Lay open to the sun.
The shadow of His hat
Lay upon a city.
When he stretched forth His hand
A lake became a dark tremble.
When he kicked up His foot
It became night in the mountain passes.
But thou art small!
There are gods fargreater than thou;
They rise and fall
The tumbling gods of the sea.
Can thy heart heave such sighs,
Such hollow savage cries,
Such windy breath,
Such groaning death?
And can thy arm enfold
The o1d
The cold
The changeless dreadful place
Where the herds
Of horned sea-monsters
And the screaming birds
Gather together.
From those silent men That lie in the pen
Of our pearly prisons,
Canst thou hunt thy prey?
Like us cant thou stay
Awaiting thine hour,
And then rise like a tower
And crash and shatter?

There are neither trees nor bushes
In my country,
Said the tiny God
But there are streams
And waterfalls
And mountain peaks
Covered with lovely weed
There are little shores and safe harbours,
Caves for cool and plains for sun and wind.
Lovely is the sound of the rivers,
Lovely the flashing brightness
Of the lovely peaks.
I am content.

But Thy kingdom is small
Said the God of the Sea.
Thy kingdom shall fall,
I shall not let thee be.
Thou art proud
With a loud
Pealing of laughter,
He rose and covered
The tiny God’s land
With the tip of his hand
With the curl of his fingers:
And after—

The tiny God
Began to cry.

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Rire de papillon (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 17 avril 2022




    
Rire de papillon

Au milieu de notre assiette de porridge
Se trouvait peint un papillon bleu,
Chaque matin nous cherchions à être le premier à l’atteindre.
Alors Grand-mère disait: « Ne mangez pas le pauvre papillon ».
Cela nous faisait rire.
Elle nous le disait toujours et toujours nous nous mettions à rire.
Cela semblait une si petite et douce plaisanterie.
J’étais certaine qu’un beau matin
Le papillon s’envolerait des assiettes,
Riant du rire le plus ténu du monde,
Et se percherait sur les genoux de Grand-mère.

***

Butterfly Laughter

In the middle of our porridge plates
There was a blue butterfly painted
And each morning we tried who should reach the butterfly first.
Then the Grandmother said: `Do not eat the poor butterfly. »
That made us laugh.
Always she said it and always it started us laughing.
It seemed such a sweet little joke.
I was certain that one fine morning
The butterfly would fly out of the plates,
Laughing the teeniest laugh in the world,
And perch on the Grandmother’s lap.

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LE CHAT (Maurice Rollinat)

Posted by arbrealettres sur 4 avril 2022




Illustration: ArbreaPhotos
    

LE CHAT

Je comprends que le chat ait frappé Baudelaire
Par son être magique où s’incarne le sphinx ;
Par le charme câlin de la lueur si claire
Qui s’échappe à longs jets de ses deux yeux de lynx,
Je comprends que le chat ait frappé Baudelaire.

Femme, serpent, colombe et singe par la grâce,
Il ondule, se cambre et regimbe aux doigts lourds ;
Et lorsque sa fourrure abrite une chair grasse,
C’est la beauté plastique en robe de velours :
Femme, serpent, colombe et singe par la grâce,

Vivant dans la pénombre et le silence austère
Où ronfle son ennui comme un poêle enchanté,
Sa compagnie apporte à l’homme solitaire
Le baume consolant de la mysticité
Vivant dans la pénombre et le silence austère.

Tour à tour triste et gai, somnolent et folâtre,
C’est bien l’âme du gîte où je me tiens sous clé ;
De la table à l’armoire et du fauteuil à l’âtre,
Il vague, sans salir l’objet qu’il a frôlé,
Tour à tour triste et gai, somnolent et folâtre.

Sur le bureau couvert de taches d’encre bleue
Où livres et cahiers gisent ouverts ou clos,
Il passe comme un souffle, effleurant de sa queue
La feuille où ma pensée allume ses falots,
Sur le bureau couvert de taches d’encre bleue.

Quand il mouille sa patte avec sa langue rose
Pour lustrer son poitrail et son minois si doux,
Il me cligne de l’œil en faisant une pause,
Et je voudrais toujours l’avoir sur mes genoux
Quand il mouille sa patte avec sa langue rose.

Accroupi chaudement aux temps noirs de décembre
Devant le feu qui flambe, ardent comme un enfer,
Pense-t-il aux souris dont il purge ma chambre
Avec ses crocs de nacre et ses ongles de fer ?
Non ! assis devant l’âtre aux temps noirs de décembre

Entre les vieux chenets qui figurent deux nonnes
À la face bizarre, aux tétons monstrueux,
Il songe à l’angora, mignonne des mignonnes,
Qu’il voudrait bien avoir, le beau voluptueux,
Entre les vieux chenets qui figurent deux nonnes.

Il se dit que l’été, par les bons clairs de lune,
Il possédait sa chatte aux membres si velus ;
Et qu’aujourd’hui, pendant la saison froide et brune,
Il doit pleurer l’amour qui ne renaîtra plus
Que le prochain été, par les bons clairs de lune.

Sa luxure s’aiguise aux râles de l’alcôve,
Et quand nous en sortons encor pleins de désir,
Il nous jette un regard jaloux et presque fauve
Car tandis que nos corps s’enivrent de plaisir,
Sa luxure s’aiguise aux râles de l’alcôve.

Quand il bondit enfin sur la couche entr’ouverte,
Comme pour y cueillir un brin de volupté,
La passion reluit dans sa prunelle verte :
Il est beau de mollesse et de lubricité
Quand il bondit enfin sur la couche entr’ouverte.

Pour humer les parfums qu’y laisse mon amante,
Dans le creux où son corps a frémi dans mes bras,
Il se roule en pelote, et sa tête charmante
Tourne de droite à gauche en flairant les deux draps,
Pour humer les parfums qu’y laisse mon amante.

Alors il se pourlèche, il ronronne et miaule,
Et quand il s’est grisé de la senteur d’amour,
Il s’étire en bâillant avec un air si drôle,
Que l’on dirait qu’il va se pâmer à son tour ;
Alors il se pourlèche, il ronronne et miaule.

Son passé ressuscite, il revoit ses gouttières
Où, matou lovelace et toujours triomphant,
Il s’amuse à courir pendant des nuits entières
Les chattes qu’il enjôle avec ses cris d’enfant :
Son passé ressuscite, il revoit ses gouttières.

Panthère du foyer, tigre en miniature,
Tu me plais par ton vague et ton aménité,
Et je suis ton ami, car nulle créature
N’a compris mieux que toi ma sombre étrangeté,
Panthère du foyer, tigre en miniature.

(Maurice Rollinat)

Recueil: le chat en cent poèmes
Traduction:
Editions: Omnibus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Le Petit Chat (Edmond Rostand)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2022




Illustration: ArbreaPhotos
    
Le Petit Chat

C’est un petit chat noir effronté comme un page,
Je le laisse jouer sur ma table souvent.
Quelquefois il s’assied sans faire de tapage,
On dirait un joli presse-papier vivant.

Rien en lui, pas un poil de son velours ne bouge ;
Longtemps, il reste là, noir sur un feuillet blanc,
A ces minets tirant leur langue de drap rouge,
Qu’on fait pour essuyer les plumes, ressemblant.

Quand il s’amuse, il est extrêmement comique,
Pataud et gracieux, tel un ourson drôlet.
Souvent je m’accroupis pour suivre sa mimique
Quand on met devant lui la soucoupe de lait.

Tout d’abord de son nez délicat il le flaire,
La frôle, puis, à coups de langue très petits,
Il le happe ; et dès lors il est à son affaire
Et l’on entend, pendant qu’il boit, un clapotis.

Il boit, bougeant la queue et sans faire une pause,
Et ne relève enfin son joli museau plat
Que lorsqu’il a passé sa langue rêche et rose
Partout, bien proprement débarbouillé le plat.

Alors il se pourlèche un moment les moustaches,
Avec l’air étonné d’avoir déjà fini.
Et comme il s’aperçoit qu’il s’est fait quelques taches,
Il se lisse à nouveau, lustre son poil terni.

Ses yeux jaunes et bleus sont comme deux agates ;
Il les ferme à demi, parfois, en reniflant,
Se renverse, ayant pris son museau dans ses pattes,
Avec des airs de tigre étendu sur le flanc.

Mais le voilà qui sort de cette nonchalance,
Et, faisant le gros dos, il a l’air d’un manchon ;
Alors, pour l’intriguer un peu, je lui balance,
Au bout d’une ficelle invisible, un bouchon.

Il fuit en galopant et la mine effrayée,
Puis revient au bouchon, le regarde, et d’abord
Tient suspendue en l’air sa patte repliée,
Puis l’abat, et saisit le bouchon, et le mord.

Je tire la ficelle, alors, sans qu’il le voie,
Et le bouchon s’éloigne, et le chat noir le suit,
Faisant des ronds avec sa patte qu’il envoie,
Puis saute de côté, puis revient, puis refuit.

Mais dès que je lui dis : « Il faut que je travaille,
Venez vous asseoir là, sans faire le méchant ! »
Il s’assied… Et j’entends, pendant que j’écrivaille,
Le petit bruit mouillé qu’il fait en se léchant.

(Edmond Rostand)

Recueil: Les Musardises
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

V. HAMMERSHOI (Cécile Coulon)

Posted by arbrealettres sur 27 mars 2022



Illustrations: Vilhelm Hammershøi 

    
V. HAMMERSHOI

Ce sont de longues et larges
pièces vides bleues et grises que
partout ailleurs on nomme
avancées progressives du chagrin

mais

dans la ligne du dos de cette femme
penchée à la fenêtre qu’encadrent des
mousselines blanches

mais

sur la table en bois d’aulne ou de châtaignier le
silence emmaillote la tige d’une orchidée et
foudroie les paroles vaines

mais

ce que vous nommez aisément
— vide impossible à meubler de sa propre présence —
en lui réside le paradis véritable :

vivre dans un tableau de V. Hammershoi
m’apprend à disparaître
sans esclandre.

(Cécile Coulon)

Recueil: Noir Volcan
Traduction:
Editions: Le Castor Astral

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Il n’est pas de lieu (Inconnu)

Posted by arbrealettres sur 26 mars 2022




    
Il n’est pas de lieu
Que le printemps ne décore;
Car, sous le ciel bleu,
Là, partout, encore, encore,
Des fleurs, des fleurs, vont éclore!

(Inconnu)

Recueil: Poëmes de la libellule
Traduction: Judith Gautier
Editions: Beaux-Arts de Paris

Posted in haïku, poésie | Tagué: , , , , , , , , , | 1 Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :