Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘dernier’

Une nuit dans la montagne (Chang Jian)

Posted by arbrealettres sur 8 décembre 2022



Illustration: Shan Sa
    
Une nuit dans la montagne

Posé à même la montagne inclinée,
Je suis l’errance d’une barque fragile,
Dont l’écho rappelle ma destinée.
Elle flotte, légère, sur les flots lourds,
Et fuit mon regard dans l’ampleur du ciel.
Le soleil s’épuise alors dans l’horizon
Et ma vue entre soudain dans le demi-jour d’une lumière indécise.
Un dernier rayon considère encore la cime des arbres
Et la pointe des roches chenues.
Tandis que le lac se teinte d’encre noire,
Des nuages rouges témoignent encore de l’astre défunt.
L’ombre des îles, plus noire encore
Se détache des eaux assoupies
Qui reflètent un instant le souvenir du jour ;
Mais déjà l’obscurité pèse sur les bois et les collines,
Et le trait confus du rivage
Se trouble dans mon regard impuissant.

La nuit vient, l’air est vif ;
Le souffle du nord crie implacable
Et pousse les cormorans vers la rive.
Ils attendront l’aurore entre les roseaux.
La lune coquette se montre sur les eaux lisses.
Je prends mon luth
Et accompagne ma solitude.
Mes doigts caressent les cordes en sanglots ;
Le chant disperse au loin ses accords.
Le temps s’envole ;
Un frisson de rosée me rappelle à l’heure tardive.

(Chang Jian)

(VIIIe siècle)

Recueil: Nuages immobiles Les plus beaux poèmes des seize dynasties chinoises
Traduction: Alexis Lavis
Editions: l’Archipel

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

C’est dur d’en faire un poème! (Michel Ménaché)

Posted by arbrealettres sur 31 octobre 2022




    
C’est dur d’en faire un poème!

Tous les enfants de la terre
n’ont pas cueilli les mêmes fleurs
reçu les mêmes caresses
appris les mêmes chansons

Certains sont même non loin d’ici
les derniers esclaves cachés au grand jour
qui sèment dans les rizières
récoltent le café grain à grain
talons dans la poussière accroupis
tirent tous les fils de tapis moelleux
couleurs en fête
qu’on admirera bientôt aux étals
du luxe à vendre et à revendre
ou encore ventre creux loqueteux
leurs mains nues retournent
les décharges immondes
à la recherche d’éclats d’étoile

Dans le ventre des ténèbres
d’autres enfants au visage blafard
s’enfoncent dans des trous avides
pour en arracher l’or et le cuivre
qui brilleront bientôt sous les néons
des villes-lumière
Certains jamais ne voient le soleil…

Cela ne s’invente pas
cela n’est pas une histoire
C’est dur d’en faire un poème!

(Michel Ménaché)

Recueil: La révolte des poètes
Traduction:
Editions: Livre de poche Jeunesse

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La belle vieille (François Maynard)

Posted by arbrealettres sur 10 octobre 2022



Illustration: Christelle Fontenoy 
    

La belle vieille

Cloris, que dans mon temps j’ai si longtemps servie
Et que ma passion montre à tout l’univers,
Ne veux-tu pas changer le destin de ma vie
Et donner de beaux jours à mes derniers hivers ?

N’oppose plus ton deuil au bonheur où j’aspire.
Ton visage est-il fait pour demeurer voilé ?
Sors de ta nuit funèbre, et permets que j’admire
Les divines clartés des yeux qui m’ont brûlé.

Où s’enfuit ta prudence acquise et naturelle ?
Qu’est-ce que ton esprit a fait de sa vigueur ?
La folle vanité de paraître fidèle
Aux cendres d’un jaloux, m’expose à ta rigueur.

Eusses-tu fait le voeu d’un éternel veuvage
Pour l’honneur du mari que ton lit a perdu
Et trouvé des Césars dans ton haut parentage,
Ton amour est un bien qui m’est justement dû.

Qu’on a vu revenir de malheurs et de joies,
Qu’on a vu trébucher de peuples et de rois,
Qu’on a pleuré d’Hectors, qu’on a brûlé de Troies
Depuis que mon courage a fléchi sous tes lois !

Ce n’est pas d’aujourd’hui que je suis ta conquête,
Huit lustres ont suivi le jour que tu me pris,
Et j’ai fidèlement aimé ta belle tête
Sous des cheveux châtains et sous des cheveux gris.

C’est de tes jeunes yeux que mon ardeur est née ;
C’est de leurs premiers traits que je fus abattu ;
Mais tant que tu brûlas du flambeau d’hyménée,
Mon amour se cacha pour plaire à ta vertu.

Je sais de quel respect il faut que je t’honore
Et mes ressentiments ne l’ont pas violé.
Si quelquefois j’ai dit le soin qui me dévore,
C’est à des confidents qui n’ont jamais parlé.

Pour adoucir l’aigreur des peines que j’endure
Je me plains aux rochers et demande conseil
A ces vieilles forêts dont l’épaisse verdure
Fait de si belles nuits en dépit du soleil.

L’âme pleine d’amour et de mélancolie
Et couché sur des fleurs et sous des orangers,
J’ai montré ma blessure aux deux mers d’Italie
Et fait dire ton nom aux échos étrangers.

Ce fleuve impérieux à qui tout fit hommage
Et dont Neptune même endure le mépris,
A su qu’en mon esprit j’adorais ton image
Au lieu de chercher Rome en ses vastes débris.

Cloris, la passion que mon coeur t’a jurée
Ne trouve point d’exemple aux siècles les plus vieux.
Amour et la nature admirent la durée
Du feu de mes désirs et du feu de tes yeux.

La beauté qui te suit depuis ton premier âge
Au déclin de tes jours ne veut pas te laisser,
Et le temps, orgueilleux d’avoir fait ton visage,
En conserve l’éclat et craint de l’effacer.

Regarde sans frayeur la fin de toutes choses,
Consulte le miroir avec des yeux contents.
On ne voit point tomber ni tes lys, ni tes roses,
Et l’hiver de ta vie est ton second printemps.

Pour moi, je cède aux ans ; et ma tête chenue
M’apprend qu’il faut quitter les hommes et le jour.
Mon sang se refroidit ; ma force diminue
Et je serais sans feu si j’étais sans amour.

C’est dans peu de matins que je croîtrai le nombre
De ceux à qui la Parque a ravi la clarté !
Oh ! qu’on oira souvent les plaintes de mon ombre
Accuser tes mépris de m’avoir maltraité !

Que feras-tu, Cloris, pour honorer ma cendre ?
Pourras-tu sans regret ouïr parler de moi ?
Et le mort que tu plains te pourra-t-il défendre
De blâmer ta rigueur et de louer ma foi ?

Si je voyais la fin de l’âge qui te reste,
Ma raison tomberait sous l’excès de mon deuil ;
Je pleurerais sans cesse un malheur si funeste
Et ferais jour et nuit l’amour à ton cercueil !

(François Maynard)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Rien dans les mains (Paul Nougé)

Posted by arbrealettres sur 28 septembre 2022



Rien dans les mains

A la limite des limites, un peu au-delà, à la fin des fins,
au matin des matins, la terre vient de finir, le dernier
visage se ferme sans bruit,
personne ne se retrouve.

(Paul Nougé)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LA FÊTE DES LANTERNES (Anonyme)

Posted by arbrealettres sur 16 septembre 2022



Illustration: Cui Bai
    
LA FÊTE DES LANTERNES
Sur l’air de  » La Chanson de l’aubépine »
—Ouyang Xiu

A la fête des lanternes l’année dernière,
les lampions ont fait le jour d’une nuit printanière.

Au-dessus des saules est montée la pleine lune
pour le rendez-vous d’amour à la brune.

Ce soir c’est la fête des lanternes à nouveau ;
La lune est encor pleine, les lampions aussi beaux.

Mais n’est pas revenu l’homme de l’an dernier ;
Par les larmes mes longues manches sont mouillées.

(Anonyme)

***

Recueil: Choix de Poèmes et de Tableaux des Song
Traduction:
Editions: China Intercontinental Press

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

UNE DERNIÈRE QUESTION (Carl Norac)

Posted by arbrealettres sur 9 septembre 2022




Illustration: ArbreaPhotos
    
UNE DERNIÉRE QUESTION

Ce qui est beau pour moi:

un bateau où personne
n’a peur de se noyer,

une école où on apprend
aussi à rire
et à rêver,

un livre qui nous parle
comme si c’était un ami,

un caillou ou un nuage
qui soient uniques au monde,

un mot caché
qui s’envole de tes lèvres
avant même que tu parles,

Et pour toi, s’il te plaît,
au fond de toi,
sur tes sentiers, dis-moi:
de quoi te parle-t-elle
en secret, la beauté ?

(Carl Norac)

 

Recueil: Le livre des beautés minuscules / Images de Julie Bernard
Traduction:
Editions: RUE DU MONDE

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

SÉRÉNITÉ (Maria Nivea Zagarella)

Posted by arbrealettres sur 30 août 2022




    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Bosnian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, French, German, Greek, Hebrew, Hindi, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil

Poem of the Week Ithaca 737,”FAIR WEATHER“,
MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilië)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

SÉRÉNITÉ

Dors, mon tout petit, ta maman va te consoler.
Durant l’orage les éclairs ont illuminé la nuit
et une sombre brume aveugle la pensée,
mais le cœur goûte un dernier enchantement
et l’herbe pousse…
les roses s’enflamment
la douce rosée
festonne les fleurs de l’oranger
et réveille l’âme.
De la mer j’ai fait naître lumière et beauté,
la mer est mon berceau, le vent
mon souffle…

(Maria Nivea Zagarella)

(Sicile)
Traduction Elisabeth Gerlache
***

FAIR WEATHER

Sleep, my little one, your mother is here to comfort you
The storm whitened the night with lightning
and the dark fog blinds the mind
but the heart knows one last magic spell
and the grass grows …
roses bloom,
sweet morning dew embroidering orange blossoms
and stimulates the soul
I raised you from the sea, light and beauty,
the sea is cradle, wind
is my own breath …

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
English translation by Gaetano Cipolla

***

SERENO

Duerme, pequeño, que la madre te consuela.
La noche blanqueada con relámpagos en la tormenta
y la niebla oscura ciega el pensamiento
pero el corazón conoce un último hechizo
y la hierba crece…
las rosas estallan,
el rocío endulzado de la mañana
que borda el azahar
y estimula el alma.
Del mar te elevé, luz y belleza,
el mar es cuna, el viento
es mi aliento…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilië)
Traducción del italiano de Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

ONBEWOLKT

Slaap, kleintje, laat je moeder je troosten.
De nacht werd tijdens de storm door bliksems verlicht
en donkere mist verblindt de gedachte,
maar het hart ervaart een laatste betovering
en het gras groeit …
rozen ontvlammen,
de zoete ochtenddauw
borduurt de sinaasappelbloesems,
en wekt de ziel op.
Uit de zee heb ik licht en schoonheid doen ontstaan,
de zee is mijn wieg, de wind
is mijn adem…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilië)
Vertaling uit het Italiaans: Germain Droogenbroodt

***
NINULLË

Fli, vogëlushe, nënën e ke pranë
nga vetëtima e stuhia nata u zbardh
dhe mjegulla e errët mendimin verbon
por zemra e njeh magjinë gjithmonë
dhe bari rritet…
trëndafilat lulëzojnë,
vesa e ëmbël e mëngjesit lulen e portokallit
qëndis dhe shpirtin ngacmon.
Buzë detit të rrita, bukuri e rrallë,
deti është djep, fryma ime
është fllad…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Siçili)
Translation into Albanian: Irma Kurti

***

هَادِيءٌ

نَمْ يَا صَغِيري نَمْ… فَأَنَا هُنَا من أَجْلِك
لِأُرِيحَكَ
بَرْقُ العَاصِفَةِ يُصَيِّرُ الليلَ اَبْيَضًا
وَالضَّبَابُ الحَالِكُ يُرْبِكُ الفِكْرَ
إِلا أَنَّ قَلْبِي مَا يَزَالُ يَعْرِفُ تَهْوِيدَةً سِحْرِيَّةً أَخيرَةً

العُشْبُ يَنْمُو والزُّهُورُ تَتَفَتَّحُ
يُثُيرُ الرُّوحَ
قَطْرُ النَّدى وَهُو يُطَرِّزُ الصَّبَاح الجَمِيلِ بِزُهُورِ البُرْتُقَال

رَبَّيْتُكَ عَلَى البَحْرِ، النُّور والجَمَال
البَحْرُ كَانَ المَهْدَ والرِّيحُ أَنْفَاسِي

ماريا نيفيا زاغريلا (Maria Nivea Zagarella)، صقلية –إيطاليا.
ترجمة للعربية (من والإيطالية و الإنجليزية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

শান্ত আবহাওয়া

ঘুমোও, আমার ছোট্ট প্রিয়জন তোমার মা
এইখানে আছে তোমায় স্বস্তি দিতে
ঝড় রাতকে করেছে ধবলিত
বিদ্যুৎ চমকানির
দিয়ে
কয়েকটি আর গভীর কুয়াশা অন্ধ করে মন
কিন্তু হৃদয় জানে যে একটি শেষ ইন্দ্রজাল
এবং ঘাস জন্মায়…
গোলাপের প্রস্ফুটিত হয়,
মিষ্টি ভোরের শিশির বিন্দু কমলার পুষ্প বিকাশের অলংকার
আর করে উজ্জীবিত আত্মাকে
আমি তোমায় করেছি উত্থাপন সাগর হতে,
আলো আর সৌন্দর্য,
সাগর যে দোলনা, বাতাস
আমার নিজের শ্বাস প্রশ্বাস…

মারিয়া নিভা জাগারেলা (সিসিলি)
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

STRAŠNO VRIJEME

spavaj, mala moja, tvoja majka je tu da te utješi
oluja je munjama zabijelila noć
a tamna magla zasljepljije um
ali srce zna za posljednju magičnu čaroliju
i trava raste…
ruže cvjetaju,
slatka jutarnja rosa koja vez cvjetove narandže
i stimuliše dušu
od mora sam te podigao, svjetlost i ljepota,
more je kolijevka, vjetar
je moj vlastiti dah…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilija)
prijevod na bosanski MAID ČORBIĆ

***

SERENOR

Dorm, petita, perquè la mare et reconforta
La nit es va blanquejar amb llamps en la tempesta
i la boira fosca encega el pensament
però el cor coneix un darrer encanteri
i l’herba creix…
flamen les roses,
dolça rosada matinal
que broda la flor del taronger
i l’ànima es burla
T’he criat vora el mar, llum i bellesa,
el mar és bressol, vent
és el meu alè…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilia)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

安 宁

睡吧,宝贝,妈妈在安慰你
暴风雨夹着闪电白亮了夜晚
而这黑浓的雾蒙瞎了心灵
但心却知道一个最后的魔咒
而草在生长……
玫瑰绽放,
芬芳的晨露在晶亮橘子花
还激励这灵魂
我把你从海、光和美中抚养成人,
大海是摇篮,风
则是我自己的呼吸……

原 作:意大利(西西里) 玛丽亚·尼维亚·扎加雷拉
英 译:盖塔诺·西波拉
汉 译: 中 国 周道模 2022-6-25
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

آسمان صاف

بخواب کوچولوی من، مادرت اینجاست تا آرامت کند.
طوفان شب را با رعد و برق سفید کرد
و مه سیاه ذهن را کور می‌کند
اما قلب آخرین طلسم جاویی را می‌داندو علف‌ها می‌رویند..
رز‌ها می‌شکفند،
شبنم شیرین صبح‌گاهی شکوفه‌های پرتقال را می‌آراید
و روح را تحریک می‌کند
من تو را از دریا، نور و زیبایی آفریدم،
دریا گهواره ست
باد نفس خودم است

ماریا نیویا زاگارلا ,سیسیلی
سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

FRIEDLICH

Schlaf, Kleines, lass deine Mutter dich trösten.
Die Nacht erhellte sich mit Blitzen im Sturm
und dunkler Nebel blendet den Gedanken
aber das Herz kennt einen letzten Zauberspruch
und das Gras wächst
Rosen blühen auf
Der süsse Morgentau
bestickt die Orangenblüten
und erregt die Seele.
Aus dem Meer habe ich dich erhoben, Licht und Schönheit,
das Meer ist meine Wiege, der Wind
ist mein Atem…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sizilien)
Übersetzung– Germain Droogenbroodt –
Wolfgang Klinck

***

ΚΑΛΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

Κοιμήσου, παιδάκι μου, η μαμά σου θα σε φροντίσει.
H καταιγίδα φώτισε τη νύχτα μ’ αστραπές
κι η πυκνή ομίχλη στραβώνει το νου
μα η καρδιά γνωρίζει το μυστικό
και το γρασίδι μεγαλώνει
τριαντάφυλλα ανθίζουν

γλυκιά πρωινή δροσιά κεντά πέταλα λουλουδιών
και τονώνει την ψυχή
καθώς σε ύψωσα απ’ τη θάλασσα, φως κι ομορφιά,
η θάλασσα μια κούνια
κι αγέρας η ανάπνοια μου

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

યોગ્ય વાતાવરણ

સૂઈ જા, મારા નાના ભૂલકાં, તારી માતા તને રાહત આપવા અહિં જ છે
વાવાઝોડું વીજળીથી રાતને સફેદ કરી રહ્યું છે
અને આ ગાઢું ધુમ્મસ મગજને આંધળું બનાવી રહ્યું છે
પરંતુ હૃદય જાણે છે કે એક અંતિમ જાદુઈ મંત્ર
અને ઘાસ ઉગશે…
ગુલાબ ખીલશે,
મીઠી સવારની ઝાકળ કેસરી કળીઓને ગૂંથી રહી છે
અને આત્માને ઉત્તેજિત કરી રહી છે
મેં તને દરિયામાંથી ઉછેર્યો છે, પ્રકાશ અને સુંદરતા ,
દરિયો પારણું છે, પવન
મારો પોતાનો શ્વાસ છે.

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Translation in Gujarati byDr Nirali Soni

***

רגוע / מריה ניבאה זגרלה, סיציליה
Maria Nivea Zagarella

נוּמָה, קְטַנְטַנִּי, אִמְּךָ כָּאן לְנַחֲמְךָ
בָּרָק הִלְבִּין אֶת הַלַּיְלָה בַּסְּעָרָה
וְהָעֲרָפֶל הָאָפֵל מְסַמֵּא אֶת הַנֶּפֶשׁ
אַךְ הַלֵּב יוֹדֵעַ לַחַשׁ פִּלְאִי אַחֲרוֹן

וְהַדֶּשֶׁא גָּדֵל…
וְרָדִים מְלַבְלְבִים,
טַל בֹּקֶר מָתוֹק רוֹקֵם פְּרִיחַת תַּפּוּז
וּמַמְרִיץ אֶת הַנְּשָׁמָה

הֵרַמְתִּי אוֹתְךָ מֵהַיָּם, אוֹר וְיֹפִי,

הַיָּם הוּא עֶרֶשׂ, הָרוּחַ
הִיא נְשִׁימָתִי שֶׁלִּי…

תרגום מאיטלקית לאנגלית:
Gaetano Cipolla
תרגום מאנגלית לעברית:
דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

अच्छा मौसम

सो जाओ, मेरी छोटी,
तुम्हारी माँ यहाँ तुम्हें आराम देने के लिए है
तूफान ने रात को बिजली से सफेद कर दिया
और काला कोहरा मन को अंधा कर देता है
लेकिन दिल एक आखिरी जादू जानता है
और घास उग आती है…
गुलाब खिलने लगते हैं,
मीठी सुबह की ओस कशीदाकारी नारंगी फूल
और आत्मा को उत्तेजित करता है
मैंने तुम्हें समुद्र, प्रकाश और सुंदरता से उठाया है,
समुद्र पालना है, हवा
मेरी ही सांस है…

मारिया निविया ज़गारेला (सिसिली)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

CUACA CERAH

Tidurlah, nak, ibumu ada di sini untuk menghibur
Badai memutihkan malam dengan kilat dan guntur
Dan kabut gelap membutakan pikir
tapi hati tahu satu mantra dan sihir terakhir
dan rerumputan tumbuh besar…
mawar mekar
embun pagi yang manis bunga citrus tersulam
dan jiwa terangsang
aku mengangkatmu dari laut, cahaya dan keindahan
laut adalah buaian, angin
adalah nafasku sendiri …

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Indonesian Translation by Lily Siti Multatuliana

***

SOINEANN

Codail, a mhuirnín, tá do mháthair led thaobh;
Gealaíonn soilse tintrí an oíche,
Is tá an fharraige faoi bhrat ceo.
Rún diamhair mo chroí thú
Ag fás mar a bheadh síol…
Craobh ag teacht i mbláth,
nó drúcht
ar bharr bhachlóige.
Sciob mé ón bhfarraige thú, a lóchrann áthais,
ó chliabhán na dtonnta, le puth gaoithe
m’anála…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (an tSicil)
Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach

***

SERENO

Dormi, piccola, ché la madre ti conforta
La notte imbiancò di lampi nella tempesta
e nebbia scura acceca il pensiero
ma il cuore conosce un ultimo incantesimo
e l’erba cresce…
divampano le rose,
rugiada zuccherata della mattina
che la zagara ricama
e l’anima stuzzica
Di mare ti ho allevata, luce e bellezza,
è culla il mare, vento
è il fiato mio…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilia)
Traduzione in Italiano di Maria Nivea Zagarella

***

ある晴れの日に

お眠りなさい、わたしの赤ちゃん
お母さんがあやしてあげるよ
嵐の夜は稲妻で空が白み
暗い霧は心をとざす
しかし心は最後の魔法を知っている
草は育ち、バラの花が咲く
甘い朝露はオレンジ色の花に縫い込まれ
魂をかき立てる
わたしはあなたを海と光の美しさで育てた
海はゆりかごで
風はわたしの息づかいだ

マリア・ニヴェラ・ザガレラ(シチリア)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

HALI YA HEWA NZURI

Lala mdogo wangu, mama yako yuko hapa kukufariji
Dhoruba iliangaza usiku kwa umeme
na ukungu wa giza hupofusha akili
lakini moyo unajua uchawi wa mwisho
na nyasi hukua…
maua ya waridi,
urembeshaji wa umande wa asubuhi tamu
maua ya machungwa
na huchangamsha nafsi
nilikulea kutoka baharini, mwanga na uzuri,
bahari ni ngome,
upepo ni pumzi yangu mwenyewe…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Watafsiri ni Gaetano Cipolla na Bob Mwangi Kihara

***

BI AŞTÎ

Xew, zaroyo, bihêle bila dayîka te, te hêdîbike.
Şev bi birûskên bahozê rondibe
û mija tarî mitaleyê kwîrdike
lê dil gotina dawiyê cadûyî zane
û giya diçezire
gul geşdibin
xunava bedew
kulîkên purteqalê dineqşîne
û cên hizandike.
Ji zeryayê min tu hilda, ronahî û ciwanî,
zerya landika min e,
ba henaseya min e…

MARIA NIEVEA ZAGARELLA, Sîqîlye
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

CUACA YANG BAIK

Tidurlah, anakku, ibumu di sini untuk memanjakan kau
Ribut menerangi malam dengan kilat
dan kabus gelap membutakan minda
tetapi hati mengetahui satu mantra ajaib terakhir
dan rumput tumbuh…
mawar-mawar mekar,
kabus pagi yang manis menyulami bebunga oren
dan mengerakkan roh
kuangkat kau dari laut, ringan dan cantik,
laut ialah buaian, bayu
ialah nafasku sendiri…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Translated into Malay by Irwan Abu Bakar

***

BŁOGIE UKOJENIE

Śpij, malutka, niech matka cię utuli
Burza rozjaśniła noc błyskawicami
a ciemna mgła zakłóca myśli
ale serce zna ostateczne zaklęcie
i trawa wzrasta…
rozpłomieniają się róże
słodka rosa poranka
niech cyzeluje kwiat pomarańczy
i porusza duszę
Nad morzem cię wychowałam, wśród światła i piękna
morze kołyską, a wiatr
to oddech mój …

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sycylia)
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

TRANQUILIDADE

Dorme, menino, que a mãe te conforta.
A noite embranquece com relâmpagos na tempestade
e a névoa obscurece o pensamento
mas o coração conhece um último encantamento
e a erva cresce
as rosas despontam,
o orvalho doce da manhã
borda a flor da laranjeira
e acorda a alma.
Do mar te elevei em luz e beleza,
o mar é berço, o vento
o meu alento…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicília)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

SENIN

Dormi, micuțo, primește a mamei mângâiere.
Noaptea albește sub potop de fulgere în furtună,
iar ceața întunecată orbește gândul,
însă descântul de pe urmă inima îl știe
iarba îl crește…
înfloresc trandafirii
a dimineții dulce rouă
brodată în flori de portocal
sufletul îl alintă.
Te-am ridicat din mare, lumină, frumusețe,
marea mi-e leagăn, pe când vântul
îmi e suflarea…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilia)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

БЕЗОБЛАЧНО

Спи, малыш, пусть мама тебя качает.
Молнии ночью светили во время грозы,
черный туман ослеплял твои мысли,
но сердце увидит еще волшебств –
и вырастет трава…
розы распустятся огнем,
свежая утренняя роса
вышьет узор на лепестках цветов апельсинового дерева,
проснется душа.
Из океана я зову сюда свет и красоту,
океан – моя колыбель, ветер –
мое дыхание…

Мария Нивеа Дзагарелла (Сицилия)
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian: Daria Mishueva

***

USPAVANKA

Spavaj čedo, mama te čuva
Noć osvetljena munjama oluje
a mračna magla oslepljuje misao
ali srce zna zadnju čaroliju
i trava raste…
ožive ruže
a cveće narandžino veze
slatku jutarnju rosu
duši za radost
Odgajam te kraj mora, uz svetlost i lepotu,
more ti je kolevka
a vetar moj dah…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilija)
S engleskog prevela S. Piksiades

***

SERENU

Dormi, nica, ca a matri ti cunorta
A notti allampau ni la timpesta
e negghia scura annorba lu pinzeri
ma sapi u cori n’urtima fattura
e l’erba crisci…
svampunu li rosi,
jilata nzuccarata ra matina ca a zagara raccama
e l’arma stuzzinìa
Di mari t’addivaju, luci e biddizza,
è naca u mari, ventu
è u ciatu m…

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicilia)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

அழகான வானிலை

புயல் மின்னலோடு வெளுமை ஆயிற்று
கருமையான மூடுபனி மனத்தை குருடாக்குகிறது
ஆனால் இதயத்திற்குத் தெரியும்
ஒரு இறுதி மந்திரம்
புல் வளர்கிறது
ரோஜாக்கள் மலர்கினறன
இனிமையான காலைப்பனித்துளிகள்
ஆரஞ்சு மலரவதை எம்ப்ராய்டரித்து
ஆன்மாவை கிளரசசியூட்டுகிறது
கடல், ஒளி, அழகு இவற்றிநின்று உன்னை எழுபபுகிறேன்
கடல் தொட்டில், காற்று எனது சொந்த மூசசு
ஆக்கம்

MARIA NIVEA ZAGARELLA (Sicily)
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 737
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

De la fleur ne rien posséder (Gaëlle Josse)

Posted by arbrealettres sur 18 août 2022



;

   &nbsp
de la fleur ne rien posséder
ni le parfum ni
le satin froissé d’un pétale

de l’aimé ne rien posséder
que le souvenir des caresses
pour une vie à venir

du monde ne rien posséder que
notre nudité au
premier jour et au dernier

entre les deux
la joie les larmes
et le souvenir d’un peu de
douceur

(Gaëlle Josse)

Recueil: et recoudre le soleil
Traduction:
Editions: NOTAB/LIA

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ICI L’INTERPELLATION (Jürgen Theobaldy)

Posted by arbrealettres sur 12 août 2022



Illustration: Leonid Afremov
    

Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, , Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, Filipino, German, Greek, Gujarati, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Tamil

Painting by Leonid Afremov

Poem of the Week Ithaca 735, ”HERE THE ADDRESSING”
JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)

From: « Die Sommertour », Reinbek bei Hamburg 1983 (Rowohlt Verlag)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

ICI L’INTERPELLATION

pour Nicolas Born

Les chemins, souvent parcourus, se faisaient plus profonds,
la large digue, les lointains, rien ne procurait du repos.
Tout ce qui te restait était la douleur, l’haleine creuse,
ton corps aussi, durci, fatigue.

Tu parlais d’années, tu parlais de derniers délais,
tu voulais continuer, espoir : été, deux de plus.
Tu voyais la maison, les deux chambres sommaires,
c’est là que, à l’automne déjà, tu écrirais encore.

Les premiers jours tardifs de novembre,
elles, dernières traces, courent sur les carreaux.
La pluie ruisselait, voies d’accès dépouillées,
les voitures jetaient des lumières à travers les arbres.

Des poèmes témoignent, ton écriture, la voix,
dans le murmure des feuilles, toi toujours : ton rêve
d’images, d’étoffes, de livres. Ossature.

(Jürgen Theobaldy)

, Germany (1944)
Traduction Elisabeth Gerlache

***

HERE THE ADDRESSING

for Nicolas Born

The paths, often walked, became deeper,
the wide dike, the distance, nothing gave rest.
Nothing but pain was left, the hollow breath,
your body still, hardened, tired.

You spoke about years, you spoke of final deadlines,
you wanted to go on, hope: summer, two more.
You saw the house, the two raw rooms,
there you would, at last in autumn, write.

The first late days of November,
they, the last traces, plinked on the windows.
The rain dripped on the bare access roads,
the cars pushing lights through the trees.

Poems bear witness, your writing, the voice,
in the rustling of leaves once more you: your dream
of images, of tissue, of books. Bones.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

AQUI EL SALUDO

para Nicolas Born

Los caminos, a menudo recorridos, se volvieron más profundos,
el ancho dique, la distancia, nada daba descanso.
Lo único que te quedó fue el dolor, vacío el aliento,
tu cuerpo quieto, endurecido, fatigado.

Hablaste de años, de plazos últimos,
querías seguir, esperanza: verano, dos más.
Viste la casa, las dos habitaciones crudas,
allí, ya en otoño, escribirías.

Los primeros días de finales de noviembre,
ellos, los últimos vestigios, chorreando en las ventanas.
La lluvia goteaba, desnudos los accesos,
los coches enfocando sus luces por el bosque.

Los poemas testimonian, tu escritura, tu voz,
en el rumor de las hojas, una vez más tú: tu sueño
de imágenes, de tejidos, de libros. Huesos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemania (1944)
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

HIER DE AANSPREKING

voor Nicolas Born

De wegen, vaak bewandeld, werden dieper,
de brede dijk, de verte, niets gaf rust.
Alles wat je nog had was de pijn, de holle adem,
je lichaam nog, hard geworden, vermoeidheid.

Je sprak over de jaren, je sprak over de laatste termijnen,
je wou doorgaan, hoop: zomer, twee nog.
Je zag het huis, de twee ruwe kamers,
daar zou je, in het najaar reeds, nog schrijven.

De eerste late dagen van november,
zij, laatste sporen, lopen over de ruiten.
De regen druppelde, kale toegangswegen,
de auto’s dreven lichten door het geboomte.

Gedichten getuigen, jouw schrift, de stem,
in het geruis der bladeren nog eens jou: jouw droom
van beelden, van weefsel, van boeken. Gebeente.

JÜRGEN THEOBALDY, Duitsland (1944)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

KËTU, NË KËTË VEND

për Nicolas Born

Shtigjet e shkelura u bënë më të thella,
diga e gjerë, distanca, asgjë s’gjeti prehje.
S’mbeti gjë përveç dhembjes, zbrazëtisë,
trupi yt i qetë, i ngurtë, i lodhur pafundësisht.

Ti flisje për të nesërmen, për afatet kohore,
shpresoje që edhe dy stinë të tjera të jetoje.
Vizitove shtëpinë, dhomat e saj në ndërtim,
atje, në vjeshtë do të filloje të shkruaje ti.

Në ditët e para të Nëntorit, ato,
gjurmët e fundit, dritaret rrihnin me forcë.
Shiu pikonte, të shkreta ishin rrugët hyrëse,
makinat përtej pemëve drita hidhnin.

Poezitë dëshmojnë shkrimin, zërin tënd,
në shushurimën e gjetheve je ti: ëndrra
e imazheve, e indeve, e librave. Kocka tani.

JURGEN THEOBALDY, Gjermani (1944)
Translated into Albanian by Irma Kurti

***

رسم : ليونيد افريموف

إُلَى هُنَا الوِجْهَة
لــــــــــــــــ: نيكولاس بورن

الدُّرُوبُ، التٍي مَشَيتَهَا، غَالِبًا مَا كَانَت شَدِيدَة
العَواَئقُ الضَّخَمةَ، المَسَافَةُ الطَّويِلة، لَمْ تَتْرُك لَكَ مَجَالَا للرَّاحَة
لَمْ يَبْقَ لَكَ سِوَى الأَلَم، الأَنْفَاسَ الفَارِغَةَ
وجَسَدُكَ مَا يَزَالُ، مُتَصَلِّبًا، مُتْعَبًا.

تَحَدَّثْتَ عَنِ السِّنِينِ، تَحَدَّثْتَ عَن الأَجَلِ الأخَيِر
وَأَرَدتَ أَن تَذْهَبَ لأَبعَدَ مِن ذَلكَ، أَمَلٌ: الصَّيف، شَيئانِ آَخَرَان
عِنْدَمَا تَرَى الَمنْزِل، الغُرْفَتَينِ الخَشَبِيتَين
حَيثُ كُنتَ تَكْتُب هُنَالِك فِي الخَرِيفَ

فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ المُتَأَخِّرَة مِن شَهْرِ نُوفَمْبَر
كَانَت أَثَارُهم الأخِيرَ، مَجَرَّد طَقْطَقَةٍ عَلَى النَّوافِذِ
كَاَن المَطَرُ يَهْطِلُ ، والطُّرُقَ خَالِيَةً
وَالسَّيَارَات تَقُودُ بَأضْوَائِها عَبْرَ الغَابَة.

قَصَائِدُكَ تَشْهَدُ،
كِتَابَاتُكَ ، صَوْتُكَ
خَشْخَشَةُ الأَوْرَاقِ للمَرَّةِ الأَخِيرَةَ
على حُلُمِكَ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ :
بِالصُّوَرِ، بِالأَقْمِشَةِ، بِالكُتُبِ.
بِالعِظَام

يورغن ثيوبالدي (Jürgen Theobaldy) (1944)، ألمانيا
ترجمة للعربية(من الإنجليزية والألمانية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԱՅՍՏԵՂ Է ՀԱՍՑԵՆ
Նիկոլաս Բորնին

Հաճախակի քայլած ճանապարհները ավելի խորը դարձան,
լայն թումբը, հեռավորությունը, ոչինչ չտվեցին հանգիստ։
Ցավից բացի ոչինչ չմնաց. լոկ սին շունչը,
մարմինդ՝ անշարժ, կարծրացած, հոգնած:

Դու խոսեցիր տարիների մասին, խոսեցիր վերջնական ժամկետների մասին,
դու ցանկացար շարունակել, հույս ունեմ՝ ևս երկու ամառ:
Դու տեսար տունը, երկու սենյակները խոնավ,
այնտեղ արդեն աշնանը, կգրեիր:

Նոյեմբերի առաջին, ուշացած օրերը
նրանք՝ որպես վերջին հետքեր, դրոշմվեցին պատուհանին:
Անձրևը կաթեց, բացեց մուտքի ճանապարհները,
մեքենաները լույսերն առաջ են մղում ծառերի միջով;

Բանաստեղծությունները վկայում են, որ քո գրածի, ձայնի,
տերևների խշշոցի մեջ նորից դու կաս,
քո երազանքն է պատկերների, նյութի, գրքերի մեջ: Ոսկորների:

Յուրգեն Թեոբալդի, Գերմանիա (1944)
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

এইখানে সম্ভাষণ

নিকোলাস জন্মের জন্য

সেই পথগুলো, যা প্রায় সব হয়েছে পদচারীতো, হয়েছে এখন গভীর,
প্রসারিত প্রাচীর, দূরত্ব, দেয়নি কোন বিশ্রাম।
বেদনা ছাড়া আর নেই কোন কিছু বাকি, আর শূন্য শ্বাস-প্রশ্বাস,
তোমার শরীর এখনো, শক্ত, ক্লান্ত।

তুমি বলেছিলে বছরগুলি নিয়ে, তুমি বলেছিলে সর্বশেষ সময়সীমার কথা,
তুমি চেয়েছিলে সামনে এগিয়ে যেতে, আশা: গ্রীষ্ম, আরো দুটি কিছু বেশি।
তুমি দেখেছিলে বাড়িটি, দুটি অরূপান্তরিত ঘর,
সেখানে তুমি, ইতিমধ্যে লিখতে, শরৎকালে।

নভেম্বরের প্রথম দিকের বেলা শেষের দিনগুলিতে,
তারা, শেষ চিহ্ন গুলি কে,ঠং করে শব্দ করেছিল জানালায়।
টিপটিপ করে বৃষ্টি পড়ছিল, খালি পথের পাশ দিয়ে,
গাড়ি গুলোর আলো ধাক্কা দিয়ে যাচ্ছিল বৃক্ষ গুলির মধ্য দিয়ে।

কবিতারা সাক্ষ্য ধারণ করো, তোমার লেখনি, তোমার কণ্ঠস্বর,
পাতায় পাতায় করে মর্মর ধ্বনি
আবারো একবার তুমি শুধু তুমি: তোমার স্বপ্নমালা সেইসব প্রতিচ্ছবির ,
সূক্ষ্ম নরম কাগজ, বইগুলি। দেহাবশেষ।

জার্গেন থিওবাল্ডি, জার্মানি (১৯৪৪)
অনুবাদ জার্মেইন ড্রুজেনব্রুডট
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

OVDJE JE POZDRAV,

za nikolu borna

Staze kojima se često hoda postajale su dublje,
široka nasipa, daljina, ništa nije davalo mira.
Sve što ti je ostalo je bol, šupalj dah,
Vaše tijelo mirno, otvrdnuto, umor.

Govorili ste o godinama, govorili ste o konačnim rokovima,
hteli ste da nastavite, nadam se: leto, još dva.
Videli ste kuću, dve grube sobe
pisao bi tamo na jesen.

Prvih kasnih dana novembra,
oni, zadnji tragovi, zveckaju po staklima.
Kiša je kapala, goli prilazi,
automobili su vozili svjetla kroz šumu.

Pjesme svjedoče, tvoj rukopis, tvoj glas,
u naletu lišća ponovo te: tvoj san
slika, tkanina, knjiga. Kost.

JUERGEN THEOBALDY, Njemačka (1944.)
Prijevod Maid Corbic

***

AQUÍ, L’AL.LOCUCIÓ,

Per a Nicolas Born

Els camins recorreguts sovint es van fer més profunds,
el dic ample, la distància, res donava pau.
L’únic que et quedava era el dolor, l’alè buit,
el teu cos quiet, endurit, cansament.

Has parlat d’anys, has parlat de terminis finals,
volies continuar, esperança: estiu, dos més.
Has vist la casa, les dues habitacions aspres
allà hi estaries, a la tardor, escrivint.

Els primers dies de finals de novembre,
ells, últimes traces, sonant als vidres.
La pluja degotejava, camins nus,
els cotxes feien passar llums pel bosc.

Els poemes donen testimoni, la teva lletra, la teva veu,
en el murmurar de les fulles de nou tu: el teu somni
d‘imatges, de tela, de llibres. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanya (1944)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

这儿这住址
给尼古拉斯·伯恩

这些路啊,经常走的,变得更深了,
这宽堤坝,这远距离,都没让人休息。
只剩下痛苦,空洞的呼吸,
你的身体静止,僵硬,疲惫。

你谈到了岁月,你谈到了最后期限,
你想继续,希望:夏天,再来两个。
你看过那所房子,两个未装修的房间,
你会在那里,已是秋天了,写作。

第一个十一月的下旬,
他们,最后的描述,在窗子上叮当响。
雨水滴落,裸露行车道,
汽车推攘灯光穿越树林。

诗歌见证,你的写作,这声音,
树叶的沙沙声中又一次的你:你的想象,
纸张,书籍的梦想。骨头。

原作:德 国 琚尔根·塞巴俄迪(1944)
英译:杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022.6.5
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

خطابه

مسیرهایی که اغلب پیموده شده‌اند عمیق‌تر می‌شوند
خندقی وسیع، فاصله، هیچ چیز آرامش نمی‌دهد.
هیچ غیر از درد نمانده، نفسی خالی،
بدنت هنوز کوفته، خسته.

تو از سالها حرف زدی، تو از آخرین ضرب‌الاجلها گفتی،
تو می‌خواستی امیدوار ادامه دهی: دو تابستان دیگر.
تو خانه را دیدی، دو اتاق سرد،
در آنجا در پاییز می‌نوشتی.

در روزهای پایانی ماه نوامبر،
آنها، آخرین آثار، روی پنجره‌ها به صدا درآمد.
باران بارید و دسترسی به جاده‌ها ناممکن شد.
و نور چراغ‌های ماشین‌ها به میان درختان افتاد.

اشعار شاهدانی در خود دارند،نوشته‌های تو، صدا،
در خش‌خش برگ‌ها یکبار دیگر تو: رویاهایت از تصاویر،
از بافت‌ها، از کتاب‌ها،استخوان‌ها.

جورگن تئوبالدی، آلمان، ۱۹۴۴
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

DITO ANG MAGSASALITA

para kay Nicolas Born

Ang madalas nilalakarang mga landas, ay naging mas malalim
ang malawak na dike, ang distansya, walang nakapagbigay ng kapahingahan
Walang naiwan kundi sakit, ang buntong hininga
ang katawan mo pa rin, ay nanigas, pagod.

Tinuran mo ang maraming mga taon, binanggit mo ang huling palugit, Nais mong magpatuloy, pag-asa: tag-araw, dalawa padoon ikaw ay, sa taglagas , susulat.

Ang mga huling araw ng Nobyembre,
sila, ang mga huling bakas, nakakabit sa mga bintana.
Pumatak ang ulan, nahubdan ang mga daan,
nasinagan ng mga ilaw ng sasakyan ang mga puno.

Ang mga tula ang tanging saksi, sa iyong mga isinulat, ang tinig.
Sa mga lagaslas ng mga dahon minsan mo pang: ang iyong panaginip
ng mga pangitain, ng mga kalamnan, ng mga aklat. Mga buto.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation in Filipino Eden Soriano Trinidad

***

HIER DIE ANREDE

für Nicolas Born

Die Wege, oft gegangen, wurden tiefer,
der weite Deich, die Ferne, nichts gab Ruhe.
Dir blieben bloß der Schmerz, der hohle Atem,
dein Körper noch, verhärtet, Müdigkeit.

Sprachst von Jahren, sprachst von letzten Fristen,
du wolltest weiter, Hoffnung: Sommer, zwei noch.
Sahst das Haus, die beiden rohen Zimmer,
dort würdest du, im Herbst schon, schreiben.

Die ersten späten Tage im November,
sie, letzte Spuren, plirrend auf den Scheiben.
Der Regen tropfte, kahle Zufahrtswege,
die Autos trieben Lichter durchs Gehölz.

Gedichte zeugen, deine Schrift, die Stimme,
im Blätterrausch noch einmal du: dein Traum
der Bilder, des Gewebs, der Bücher. Knochen.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)

***

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Μονοπάτια που συχνά πήραμε βάθυναν
το χαντάκι πλάτυνε, η απόσταση, κανένα δεν ησύχασε.
Μόνο ο πόνος έμεινε, η γρήγορη ανάσα
στο ακίνητο σώμα σου, σκληρό, κουρασμένο.

Μίλησες για τα χρόνια, προθεσμίες
ήθελες να συνεχίσεις, ήλπιζες: δύο καλοκαίρια.
Είδες το σπίτι, τα δυό δωμάτια στη σειρά
το φθινόπωρο θα έγραφες εκεί.

Τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη
εκεί τα σημάδια στα τζάμια
η βροχή κύλησε, κατέκλυσε το δρόμο
αυτοκίνητα με τα φώτα τους ανάμεσα στα δέντρα

Ποιήματα μάρτυρες, το γράψιμο σου, η φωνή
στο θρόισμα των φύλλων, κι εσύ ξανά: τ’ όνειρο σου
εικόνες, χαρτοπετσέτες, βιβλία, κόκκαλα.

JÜRGEN THEOBALDY
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

આ ક્ષણે સંબોધન
(HERE THE ADDRESSING)

For Nicola Born

રસ્તાઓ, અવારનવાર ચાલે છે, ઊંડા બન્યા,
પહોળી ખાઈ, અંતર, કંઇ પણ આરામ નથી આપતું.
કંઈ નથી પણ પીડા માત્ર રહી છે, ખોખલો શ્વાસ,
તારું શરીર શિથીલ, નક્કુર, થાકેલું.

તું વર્ષો વિષે બોલી, તું સમય મર્યાદા વિષે બોલી,
તારે આગળ વધવું હતું, આશા: ઉનાળો, બે વધારે.
તે ઘર જોયું, બે સળંગ ઓરડા,
ત્યાં કદાચ, વસંત હશે, લખાણ.

નવેમ્બરના પહેલાં આખરી દિવસો,
તેઓ, છેલ્લાં નિશાન, બારી પર ઝબકારો થયો.
વરસાદ વરસી રહ્યો છે,ખુલ્લા ઉઘાડા રસ્તાઓનો પ્રવેશદ્વાર,
આ ગાડીઓ વૃક્ષોમાંથી પ્રકાશને ધકેલી રહ્યાં છે.

કવિતાઓ સાક્ષીને ધારણ કરે છે, તારા લખાણ, તારો અવાજ,
ફરી એક વખત પાંદડાઓના ખડખડાટ: તારું સ્વપ્ન
છબીઓનું, કાગળનું, પુસ્તકોનું. હાડકા.

JÜRGEN THEOBALDY
Gujarati translation: Dr Niral Soni

***

כאן הכתובת / יורגן תאובלדי
Jürgen Theobaldy, Germany (1944)

לניקולס בורן

הַשְּׁבִילִים, שֶׁהָלְכוּ עֲלֵיהֶם לְעִתִּים קְרוֹבוֹת, הָפְכוּ עֲמֻקִּים יוֹתֵר,
הַסּוֹלְלָה הַרְחָבָה, הַמֶּרְחָק, שׁוּם דָּבָר לֹא נָתַן מָנוֹחַ.
לֹא נוֹתָר דָּבָר מִלְּבַד הַכְּאֵב, הַנְּשִׁימָה הַחֲלוּלָה,
הַגּוּף שֶׁלְּךָ לְלֹא נוֹעַ, מֻקְשֶׁה, עָיֵף.

דִּבַּרְתָּ עַל זֶה שָׁנִים, דִּבַּרְתָּ עַל דֶדְלַיְנִים סוֹפִיִּים,
רָצִיתָ לְהַמְשִׁיךְ, מְקַוֶּה: קַיִץ, עוֹד שְׁנַיִם.
רָאִיתָ אֶת הַבַּיִת, אֶת שְׁנֵי הַחֲדָרִים הַחֲשׂוּפִים,
שָׁם הָיִיתָ כּוֹתֵב, כְּבָר בַּסְּתָו.

הַיָּמִים הַמְּאֻחָרִים הָרִאשׁוֹנִים שֶׁל נוֹבֶמְבֶּר,
הֵם, הָעֲקֵבוֹת הָאַחֲרוֹנות, נָקְשׁוּ עַל חַלּוֹנוֹת.
הַגֶּשֶׁם טִפְטֵף, כְּבִישִׁים חֲשׂוּפִים,
הַמְּכוֹנִיּוֹת הִסִּיעוּ אוֹרוֹת דֶּרֶךְ הָעֵצִים.

שִׁירִים מְעִידִים, כְּתַב הַיָּד שֶׁלְּךָ, קוֹלְךָ,
בְּרִשְׁרוּשׁ עָלִים שׁוּב אַתָּה: חֲלוֹמְךָ
עַל תְּמוּנוֹת, עַל בַּד, עַל סְפָרִים. עֲצָמוֹת.

תרגום מגרמנית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

यह संबोधन है

निकोलस बोर्न के लिए

राहों पर अक्सर चलते थे, गहरे होते जाते थे,
चौड़ी खाई, दूरी, कुछ भी आराम नहीं दिया।
दर्द के सिवा कुछ नहीं बचा, खोखली साँसें,
तुम्हारा शरीर स्थिर, कठोर, थका हुआ।

आपने वर्षों की बात की, आपने अंतिम समय सीमा की बात की,
आप आगे बढ़ना चाहते थे, आशा है: गर्मी, दो और।
तुमने घर देखा, दो कच्चे कमरे,
जहां आपने फैसला किया है, पहले से ही
शरद ऋतु में लिखेंगे।

देर से शुरू होने वाले पहले दिन
नवंबर का,
वे, आखिरी निशान, खिड़कियों पर झपटे।
बारिश टपकती है, नंगे पहुंच वाले रास्तों पर,
पेड़ों के माध्यम से रोशनी फेंकने वाली कारें।

कविताएँ गवाह हैं,
आपके लेखन, आवाज ,
एक बार फिर पत्तों की सरसराहट में तुम:
तुम्हारा सपना
छवियों की, ऊतक की,
किताबों की, हड्डियों की।

जुर्गन थियोबाल्डी, जर्मनी (1944)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

HÉR ER ÁVARPIÐ

til Nicolas Born

Margtroðnir stígarnir urðu dýpri,
breiður skurður, fjarlægð, engin hvíld.
Ekkert eftir nema þjáning, djúpur andardráttur,
líkami þinn hreyfingarlaus, krepptur, þreyttur.

Þú talaðir um ár, þú talaðir um síðustu forvöð,
þú vildir halda áfram, vona: tvö sumur í viðbót.
Þú sást húsið, tvö ófrágengin herbergi,
hér skyldir þú, strax í haust, skrifa.

Fyrstu kvöldin í nóvember,
dreggjar dagsins klingdu á rúðunum.
Regnið draup, traðirnar auðar,
bílarnir troða ljósunum milli trjánna.

Ljóð bera vitni, rit þín, röddin,
í skrjáfi laufsins ert þú einu sinni enn: draumur þinn
um myndir, efni, bækur. Bein.

JÜRGEN THEOBALDY, Þýskalandi (1944)
Þór Stefánson þýddi eftir enskri þýðingu Germains Droogenbroodt
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

BERIKUT SALAM

untuk Nicolas Born

Jalan, sering dilalui, menjadi lebih dalam
tanggul lebar, jarak, tak ada yang memberi kedamaian.
Yang tersisa untukmu hanya rasa sakit, nafas hampa
tubuhmu diam, mengeras, lelah.

Kau bicara tentang tahun, kau bicara tentang tenggat waktu akhir
kau ingin melanjutkan, harapan, musim panas, dua kali.
Kau melihat rumah, dua kamar belum sempurna
di sana kau akan menulis, pada musim gugur,

Hari ujung pertama bulan November,
mereka, jejak terakhir, menempel di jendela
Hujan menetes, membuka akses jalan,
mobil menyinarkan lampu melalui pohon.

Puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaramu
Bergegas meninggalkanmu lagi: impianmu
tentang gambar, kain, buku. Tulang

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

HERE THE ADDRESSING

per Nicolas Born

I sentieri, molte volte percorsi, sono diventati più profondi,
l’ampio fossato, la distanza, nulla che dia riposo.
Solo il dolore rimane, il respiro fievole,
il tuo corpo fermo, rigido, stanco.

Hai parlato di anni, di scadenze finali,
volevi andare avanti con speranza: un’estate, forse due.
Hai visto la casa, le due stanze spoglie,
dove avresti voluto, già in autunno, scrivere.

I primi giorni di fine novembre,
con le ultime tracce bussavano alle finestre.
Cadeva la pioggia, le strade spoglie,
le macchine gettavano luci fra gli alberi.

Le poesie sono testimoni nude, la tua scrittura, la voce,
Nel fruscio delle foglie c’eri ancora una volta tu: il tuo sogno
di immagini, di tessuto, di libri. Ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traduzione di Luca Benassi

***

SEO CHUGAINN AN BHEANNACHT

do Nicolas Born

Smolchaite na cosáin,
An díog, an ród, suas is anuas.
An phian, an ghearranáil,
An corp teann, traochta.

Labhaireas faoi bhlianta, faoi cheann scríbe,
Faoi thodhchaí, dóchas: samhradh, nó dhó.
Dhá sheomra fholmha,
An teach ina chaithfeá an fómhar ag scríobh.

Laethanta gearra Samhain,
Línte scríobtha ar an ngloine.
Sileadh báistí, bóithre ciúine,
Soilse carranna ag caochadh sna crainn.

Is fianaise filíocht, do lámh, do ghuth,
Siosarnach duilliúr: taibhreamh
Íomhánna, fíochán, leabhar. Bás.

JÜRGEN THEOBALDY, An Ghearmáin (1944)
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

***

ここで呼びかける

〜ニコラス・ボーンのために

よく歩いた道、深くなり
長い堤防、遠い距離、何もくつろげない
痛みだけが残った
空っぽの息、あなたはじっとして、
からだはこわばり、疲れが出た

あなたは年月について話した
最終の締め切りについて話した
あなたは続けたかった
希望を、夏を、この二つを
あなたはその家を見た
使われていない二つの部屋を
そこであなたは書くだろう
すでに季節は秋
11月も半ばを過ぎた頃
最後の痕跡は窓辺で音をならし
雨が滴りおち、通り道を露わにする
車は木々の間に光を照らす

詩には証拠がある
ことば、声、
木の葉のカサカサという音
もう一度あなた
あなた夢のイメージ
薄い本の紙片と骨

ユルゲン・テオバルディ(ドイツ,1944年)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

HAPA KUHUTUBIA

kwa Nicolas Born

Njia, ambazo mara nyingi zilitembewa, zikawa na kina zaidi,
ukuta mpana, umbali, hakuna kitu kilicholeta mapumziko.
Hakuna chochote isipokua maumivu yaliyoachwa, pumzi tupu,
mwili ukawa umetulia, mgumu, umechoka.

Ulizungumza kuhusu miaka, ulizungumza kuhusu wakati wa tarehe za mwisho,
ulitaka kuendelea, matumaini ikiwepo: majira ya moto, mbili zaidi.
Uliona nyumba, vyumba viwili vibichi,
hapo ukiwepo, tayari katika vuli, kuandika.

Siku zilizoanzisha mwisho wa Novemba,
hizo, athari za mwisho, zikiweko kwa dirisha.
Mvua ilinyeshea tupu, barabara za kuingia,
magari yakisukuma taa kwenye miti.

Mashairi yanashuhudia, maandishi yako, sauti,
katika kunguruma kwa majani, kwa mara nyingine tena, wewe: ndoto yako ya picha, ya karatasi laini, ya vitabu. Mifupa.

JÜRGEN THEOBALDY, Ujerumani (1944)
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

LI VIR, AXAFTIN E

Bona Nîkolas Bom

Rê, bipiranî çûyîn e, ew kwîrbûn,
avbenda dwîr, dwîrî, ne tiştek hêmin bû.
Ji te re her êş man, henaseya vala,
tena te hîn, hêzdar, westan.

Li ser salan tu peyivî, peyivî li ser sozên dawiyê,
te bêtir dixwast, hêvî: Havîn, hîn dudiyan.
Te xanî dîtî, herdu odeyên çênekirî,
li wir tu yê di payîzê de binivisînî.

Rojên pêşin dereng di mijdarê de,
ew, rêçên dawî ne, dengdayî ne li ser camê.
Dilopên baranê barîn, rêyên rwît,
roniya makînan di nav êzingan re dihat.

Helbest, nivîsa te, dengê te dinimîne,
di heyhêriya kaxetan te careke din: Xewna te
ji wêne, tevn, pirtûkan. Hêstiyan.

JURGEN THEOBALDY, 1944, Elmaniya
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

DI SINI ALAMATNYA

Lorong, sering dilalui, menjadi semakin dalam,
benteng lebar, jarak, tiada yang memberi rehat.
Tiada apa kecuali kesakitan yang tinggal, nafas sesak,
jasadmu kaku, terkedu, keletihan.

Kau bercakap tentang tahun-tahun, kau bercakap tentang garis-garis penamat
Kau mahu terus, harapnya: musim panas, dua lagi
Kau melihat rumah, dua bilik kosong
di situ kau, sudah musim gugur, menulis.

Hari-hari mula pengakhiran November,
semuanya, tinggalan terakhir, terhembus di tingkap-tingkap.
Hujan menitis, kosong jalan-jalan masuk,
kereta-kereta memancarkan cahaya melalui pokok-pokok.

Puisi-puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaranya
dalam desiran daun-daun sekali lagi engkau: impian engkau
tentang bayang-bayang, tentang tisu, tentang buku-buku. Tulang-tulang.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Terjemahan Irwan Abu Bakar
Translated into Malay by Irwan Abu Bakar

***

OTO PRZEMOWA

Nicolasowi Bornowi

Ścieżki, często deptane, stały sie głębsze,
szeroka grobla, odległość, nic nie dawało wytchnienia.
Nie pozostało nic prócz bólu, pustego oddechu
twojego ciała nieruchomego, stwardniałego, zmęczonego.

Mówiłeś o latach, mówiłeś o ostatecznych terminach,
chciałeś iść dalej, z nadzieją: jeszcze lato jedno, dwa.
Widziałeś dom, dwa surowe pokoje,
tam pisałbyś, już jesienią.

Pierwsze dni późnego listopada;
one, ostatnie ślady, stukają w okna.
Deszcz kapał, obnażał drogi dojazdowe,
samochody rzucały światła poprzez drzewa.

Wiersze niosą świadectwo, twoje pisanie, głos,
w szeleście liści jeszcze raz ty: twój sen
o obrazach, tkaninach, książkach. Kości.

JÜRGEN THEOBALDY, Niemcy (1944)
Przekład na polski: Miroslaw Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

Aqui, A SAUDAÇÃO
para Nicolas Born

Os caminhos, muitas vezes percorridos, aprofundaram-se,
o grande dique, a distância, nada dava descanso.
Tudo o que te restava era a dor, a respiração vazia,
o teu corpo ainda, endurecido. Cansaço.

Falaste dos anos, falaste de prazos finais,
querias proseguir na esperança: no Verão, éramos ainda dois.
Viste a casa, os dois quartos acerbos.
Ali, no Outono já, haverias de escrever.

Nos primeros dias dos finais de Novembro, surgiram
eles, os últimos vestígios, batendo contra as vidraças.
A chuva caía nas calçadas vazias,
os carros conduziam luzes pela floresta.

Os poemas testemunham, a tua escrita, a voz,
no sussurrar das folhas. Tu, uma vez mais: o teu sonho
das imagens, dos tecidos, dos livros. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanha (1944)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

AICI, CHEMAREA

lui Nicolas Born

Drumurile, des bătute, se adânciră,
digul larg, distanța, toate cele care nu-ți mai dădeau pace.
Te-ai ales doar cu durerea, cu suflarea sugrumată,
trupul încă bântuit de încordare, oboseala.

Vorbeai despre ani, termene finale de predare,
îți doreai progresul, aveai o speranță: două veri rămase.
Casa o văzuseși, două încăperi proaspăt tencuite,
tu, acolo, în toamnă, să te apuci de scris.

În noiembrie sosiră primele zile târzii,
ele, cele de pe urmă, dâre scurse peste geamuri.
Ploaia picurând pe golașe drumuri de acces,
și mașini cu săgeți-faruri străpungând desișul.

Să concepi poezii, scrisul tău, și glasul,
tu, din nou, prin foșnet de frunziș: visul tău
de picturi, din țesut și cărți. Oase.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

МОЕ ОБРАЩЕНИЕ

Николасу Борну

Протоптанные дороги стали глубже,
вот широкая насыпь, даль, нигде нет покоя.
Все, что у тебя еще есть – боль, глухое дыхание,
твое тело закостеневшее и усталость.

Ты говорил о прошлом, ты говорил о последних встречах,
ты хотел продолжать, надеясь: лето, еще, может, два.
Ты заметил дом, те две грубые комнаты,
там ты, уже весной, еще б писал.

Первые поздние дни ноября,
они, как последние следы, бегут по окнам.
Дождь капал на голые дорожки, ведущие к дому,
фары машин светили сквозь деревья.

Стихи – свидетели, твоя тетрадь, твой голос
и в шуршании листов твои: твои мечты
из образов, материй и книг. Твой скелет.

ЮРГЕН ТЕОБАЛЬДИ, Германия (1944)
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian:Daria Mishueva

***

POZDRAV

Za Nikolasa Borna

Staze po kojima se često hodalo postale su dublje,
široki nasipi, daljine, koje ne nude odmor.
Ne osta ništa osim bola, šupljeg daha,
vašeg mirnog, ukočenog, otvrdnutog tela.

Govorili ste o godinama,
o krajnjim rokovima
hteli ste da produžite u još leto ili dva.
Videli ste kuću, dve hladne vlažne sobe

Gde bi pisali te jeseni.
Prvih kasnih dana novembra
poslednji dasi su kucnuli na prozore,
dok je kiša kapala a ogolelim prilaznim putevima

automobili gurali svetla kroz drveće.
Ostali su svedoci: pesme, tvoje pisanje, glas.
U šuštanju lišća ti: tvoj san o slikama, tkivu, knjigama. Kosti.

JÜRGEN THEOBALDY (Nemačka 1944)
Sa engleskog prevela S. Piksiades

* Nikolas Born je bio nemački pisac. Zajedno sa Rolfom Diterom Brinkmanom
bio je jedan od najvažnijih i najinovativnijih nemačkih pesnika svoje generacije.

***

CCÀ L’INDIRZZU

Pi Nicolas Born

Li vaneddi caminati spissu, divintaru profunni
La diga larga,la distanza, nenti desi abbentu,
ristau sulu lu duluri, lu ciatu vacanti,
lu to corpu fermu, chiù duru, stancu.

Parrasti di l’anni, di scadenzi finali
Vulevi cuntinuari, spiranza, la stati, nautri dui
Vidisti la casa, li du‘ stanzi crudi
Ddà putevi almenu scriviri nta l’autunnu.

I primi lenti jorna di novembri
L’urtimi tracci, spararu contra li finestri,
la piogga stizziava supra li strati vacanti di l’entrata,
cu li machini c’ammuttavanu luci dintra a l’arburi.

Li puisii sunnu tistimonii, la to scrittura, la vuci,
nta lu fraschiari di li pampini, ancora tu nautra vota,
lu to sognu d’immagini, di fazzuletti, di libbra e ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

இதோ கூறப்படுகின்றன !

நிகோலஸ் பானிற்காக

அடிக்கடி நடக்கப்பட்ட பாதைகள் ஆழமாகின
அகலமான அகழி , தூரம், எதுவும் ஓயவு தரவில்லை
வலியைத் தவிற வேறு எதுவும் இல்லை , போலியான மூசசு
உனது உடல் விரைத்தது, கடினமானது, களைத்துப் போனது.

ஆண்டுகளைப்பாற்றி பேசினாய் ,
இறுதி எல்லையைப்பற்றி பேசினாய்
நீ மேலும் செல்ல விரும்பினாய், நம்பிக்கை:
கோடைகாலம் இன்னும் இரண்டு
நீ வீட்டைப் பார்த்தாய், ஒன்றுமில்லாத இரணடு அறைகள்
அங்கே இருப்பாய், ஏற்கெனவே இலையுதிர்காலம், எழுது.

நவம்பர் மாத முதல் காலம் கடந்த நாட்கள்
அவை இறுதித் தடயங்கள்,
ஜன்னலில் விளங்கியது. மழைத்துளிகள் விழுந்தன
செல்லும் பாதையை மூடின
கார்கள் மரங்களுக்கு இடையே விளக்கைத் தள்ளின

கவிதைகளே சாட்சி, உனது எழுத்துகளுக்கும், குரலுக்கும்
இலைகளின் சலசலப்பில், நீ மீண்டும் ஒருமுறை, உனது
மனக்காட்சியில் , திசுக்களில், புத்தகங்களில் கனவு. எலும்புகள்.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 735
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Lied (Pier Paolo Pasolini)

Posted by arbrealettres sur 30 juillet 2022




Lied

Sous les peupliers une petite vieille
chemine aux derniers feux du couchant
loin du village
pour ramasser des broussailles.
Quel tranquille Dimanche!

L’aube la verra
penchée sur son fagot,
sur son petit feu dispersé:
les derniers jours enchanteurs
d’un art de vivre inconnu.

(Pier Paolo Pasolini)

Illustration

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :