Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘différent’

Circonstances (Béatrice Bastiani-Helbig)

Posted by arbrealettres sur 20 août 2022



    
Circonstances

La géographie et l’histoire de chaque être
Lui sont particulières selon qu’il va naître
Dans tel ou tel pays, de tels ou tels parents,
Sous quelle conjoncture et quels événements.

Son bagage essentiel est sa petite enfance :
L’amour reçu ou, au contraire, la souffrance
Paveront son chemin, seront déterminants,
Et son regard d’adulte en sera différent.

Il n’y a jamais dans une même brassée
Deux fleurs identiques malgré les apparences.
La chaîne et la trame que la vie a tissées
Font notre unicité et notre différence.

Nous ne savons jamais de quoi demain est fait,
De quels accidents ou de quelles rencontres,
Mais, quand nous grandissons, l’expérience nous montre
Qu’il est bon de savoir jouir de chaque bienfait.

Nous sommes tour à tour, selon les circonstances,
Pleins d’ombre ou de lumière, tristes ou joyeux,
Et, si le soleil brille, il faut saisir sa chance
Et vivre le présent comme un cadeau des Cieux.

(Béatrice Bastiani-Helbig)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les juments blanches (Paul André)

Posted by arbrealettres sur 12 juillet 2022




Illustration: André Langevin dit: Zaü
    
Les juments blanches

Les juments blanches
En breton, pour dire « La jument blanche »,
On dit : « Ar gazeg wenn ».
En arabe, on dit : « El faras lè bèda ».
En anglais, on dit : « The white mare ».
En esquimau, on ne dit rien parce que chez eux
Il n’y a pas de juments blanches.
En espagnol, on dit : « La yegua blanca ».
En flamand, on dit : « De witte merries »

Comme vous pouvez le voir
Toutes ces juments sont très différentes.

Mais ce sont toutes des juments blanches.

(Paul André)

Recueil: La cour couleurs Anthologie de poèmes contre le racisme
Traduction:
Editions: Rue du monde

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Mains propres (José Saramago)

Posted by arbrealettres sur 16 mai 2022




    
Mains propres

Du geste de tuer à deux mains
L’art de pétrir n’est pas différent
(Que le progrès a du bon, quel repos :
Le bouton de droite donne le pain,
Avec le bouton de gauche, facilement,
Je lance, sans regarder, la fusée
Et j’atteins l’ennemi).

***

Mãos limpas

Do gesto de matar a ambas mãos
O jeito de amassar não é diferente
(Que bom este progresso, que descanso:
Obotão da direita dá o pão,
Com o botão da esquerda, facilmente,
Disparo, sem olhar, o foguetão,
E o inimigo alcanço).

(José Saramago)

Recueil: Les poèmes possibles
Traduction: Nicole Siganos
Editions: Jacques Brémond

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

APRÈS UN LONG VOYAGE (Fabián Casas)

Posted by arbrealettres sur 7 février 2022



Illustration: Albert Marquet    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Arabic, Armenian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil

    
Poem of the Week Ithaca nr, “AFTER A LONG JOURNEY”,
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

from “La voz del otro lado – De stem aan de andere kant”
Poesía moderna argentina – POINT – Boekenplan 2021

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

APRÈS UN LONG VOYAGE

Je me mets au balcon pour regarder la nuit.
Ma mère me disait que cela ne valait pas la peine
d’être abattu.

Remue-toi, fais quelque chose, me criait-elle.
Mais je n’ai jamais eu beaucoup d’aptitude pour le bonheur.

Ma mère et moi étions très différents,
et nous n’avons jamais pu nous comprendre.

Pourtant il y a une chose que j’aimerais pouvoir raconter:
parfois, quand elle me manque beaucoup,
j’ouvre la garde-robe où pendent ses vêtements
et comme si j’étais de retour d’un long voyage,
j’y pénètre.

Cela paraît absurde: mais dans le noir et avec cette odeur
je suis certain que rien ne nous sépare

(Fabián Casas)
, Argentine, 1965
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

AFTER A LONG JOURNEY

I sit down on the balcony to watch the night.
My mother told me it was senseless to be depressed.

“Move, do something!” she shouted at me.
But I was never very gifted at being happy.
My mother and I were different,
and we never managed to understand each other.
However, there is something I would like to tell:
Sometimes, when I miss her very much,
I open the wardrobe where her clothes are,
and as if arriving at a place
after a long journey,
I go inside.
It seems absurd: But in the dark and with that smell,
I feel sure that nothing separates us.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

DESPUÉS DE LARGO VIAJE

Me siento en el balcón a mirar la noche.
Mi madre me decía que no valía la pena
estar abatido.
Movete, hacé algo, me gritaba.
Pero yo nunca fui muy dotado para ser feliz.
Mi madre y yo éramos diferentes
y jamás llegamos a comprendernos.
Sin embargo, hay algo que quisiera contar:
a veces, cuando la extraño mucho,
abro el ropero donde están sus vestidos
y como si llegara a un lugar
después de largo viaje
me meto adentro.

Parece absurdo: pero a oscuras y con ese olor
tengo la certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

***

NA EEN LANGE REIS

Ik ga zitten op het balkon om te kijken naar de nacht.
Mijn moeder zei me dat het de moeite niet loonde
om neerslachtig te zijn.
Beweeg je, doe iets, schreeuwde ze me toe.
Maar ik heb nooit veel talent gehad om gelukkig te zijn.
Mijn moeder en ik waren heel verschillend,
en we hebben elkaar nooit kunnen begrijpen.
Toch is er iets wat ik graag zou willen vertellen:
soms, wanneer ik haar erg mis,
open ik de kleerkast waarin haar kleren hangen
en alsof ik terugkom van een lange reis,
kruip ik erin.

Het lijkt absurd: maar in het donker en met die geur
weet ik zeker dat niets ons scheidt.

FABIÁN CASAS, Argentinië, 1965
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

بعد رحلة طويلة

أُطِلُّ عَلَى الشّرفة لِأُشَاهِدَ الليلَة
قَالَتْ لِي أُمِي
لَا تَكْتَئِب فَالأَمْرُ لَا يَسْتَحِقُ ذَلِك
صَرَخَتْ فِي وَجْهِي
 » تَحَرَّكْ .. اِفْعَل شَيئًا »
لَكِنَّنِي لمَ أَمْتَلِكِ الموهِبَةَ بَعْد لِأُصْبِحَ سَعِيدًا
أَنَا وَأُمِي مُخْتَلِفَان
لَمْ نَصِلْ أَبَدًا إِلَى أَيَّ اتِّفَاقٍ بَيْنَنَا
وَمَعَ ذَلِكَ لَدَيَّ مَا أَقُولْ:
أَحْيَانًا عِنْدَمَا اشْتَاقُ إِليهَا كَثِيرًا
أَفْتَحُ خِزَانَةَ المَلابِسِ حَيثُ كَانَتْ مَلَابِسُهَا
فَأشْعُرُ وَكَأنَّنِي وَصَلْتُ بَعدَ رِحْلَةٍ طَويِلةٍ
أَذْهَبُ إِلى الدَّاخِل
يَبْدُو الأَمْرَ سخِيفًا: لَكِن فِي الظَّلَامِ وَرائِحَتِهَا الزَّكِية

اَعْتَقِدُ اَنَّهُ لَا أَحَدٌ يَسْتَطِيعُ التَّفْرِيقَ بَينَنَا
فابيان كاساس (FABIÁN CASAS)، الأرجنتين، 1965
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԵՐԿԱՐ ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ՀԵՏՈ

Նստում եմ պատշգամբում՝ գիշերը դիտելու:
Մայրս ասում էր՝ անմտություն է ճնշված լինելը:
՛՛Շարժվի՛ր, արա՛ ինչ-որ բան՛՛,-գոռում էր վրաս:
Բայց ես երբեք չունեի երջանիկ լինելու ընդունակություն:
Մայրս ու ես տարբեր էինք
և մեզ երբեք չհաջողվեց հասկանալ իրար:
Ինչևէ, կա մի բան, որ կուզեի ասել.
Երբեմն, երբ նրան շատ եմ կարոտում,
Բացում եմ նրա զգեստների պահարանը
և ասես երկար ճամփորդությունից վերադարձածի պես
ընկղմվում այնտեղ:
Թվում է զարմանալի, բայց մթության և այդ հոտի մեջ,
Ես վստահ զգում եմ, որ մեզ ոչինչ չի բաժանում:

ՖԱԲԻԱՆ ԿԱՍԱՍ, Արգենտինա,1965
Թարգմանությունը Գերման Դրոգենբրոդտի և Սթեյնլի Բարքանի
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian Armenuhi Sisyan

***

দীর্ঘ সফরের পর

আমি বসে থাকি অলিন্দের উপর রাতকে উপভোগ করতে ।
আমার মা বলেছিলেন বিষণ্নতায় ভোগা ছিল
জ্ঞান-বুদ্ধিহীন ব্যাপার ।
“চলো, করো কিছু!” আমার মা উচ্চস্বরে আমায় বলেছিলেন ।
কিন্তু আমি কখনোই সুখী হওয়াতে ভাগ্যবান ছিলাম না ।
আমার মা এবং আমি ছিলাম সম্পূর্ণ ভিন্ন,
আর আমরা কখনই একে অপরকে বুঝতে
পারতাম না ।
তারপরও, আছে কিছু বলার যা আমি বলতে
চাই:
যখন মাঝে মাঝে আমি তার অনুপস্থিতি অনুভব করি,
আমি খুলি তার আলমারি যেখানে থাকে তার পোশাক,
আর ঠিক যেন পৌঁছে যাই একটি জায়গায়
দীর্ঘ সফরের পর,
আমি প্রবেশ করি অভ্যন্তরে ।
খুব অবাস্তব মনে হয়: কিন্তু অন্ধকারে আর সাথে নিয়ে
সেই গন্ধ,
আমি নিশ্চিত হই যে কোন কিছুই আমাদের পৃথক করতে পারবে না ।

ফ্যাবিয়ান ক্যাসাস, আর্জেন্টিনা, ১৯৬৫
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

DESPRÉS D´UN LLARG VIATGE

Em sento al balcó a mirar la nit.
La meva mare em deia que no valia la pena
estar abatut.
Mou-te, fes alguna cosa, em cridava.
Però jo mai no vaig estar gaire dotat per ser feliç.
La meva mare i jo érem diferents
i mai no vàrem arribar a comprendre’ns.
Tanmateix, hi ha alguna cosa que voldria explicar:
de vegades, quan l’estranyo molt,
obro el rober on hi ha els seus vestits
i com si arribés a un lloc
després d´un llarg viatge
em fico dins.
Sembla absurd: però a les fosques i amb aquesta olor
tinc la certesa que res no ens separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducció al català de: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

长途旅行后

我坐在阳台上看夜景。
我母亲告诉我,沮丧是没有意义的
“动起来,干点事,”她对我喊道。
但在快乐方面我从来不是很有天赋。
我母亲和我是不同的
且我们从来没能努力相互理解。
不过,有些事我想告诉大家:
有时,当我非常想念她的时候,
我就打开她装衣服的衣柜
仿佛我经历一个长途
旅行后正到达一个
我进入的地方
这似乎荒谬:但黑暗中闻着那股气味
我确信没有什么能分开我们。

原作:阿根廷 法比安·卡萨斯 1965年
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2022-1-16
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

پس از سفری طولانی
من در بالکن می‌نشینم تا شب را تماشا کنم.
مادرم گفته بود افسرده شدن احمقانه‌‌ست.
بر سرم فریاد کشید«حرکت کن، کاری انجام بده»!
اما من هرگز استعداد شاد بودن را نداشتم.
و ما هرگز همدیگر را درک نکردیم.
اگر چت چیزی هست که می‌خواهم بگویم:
گاهی، وقتی دلم خیلی برایش تنگ می‌شد،
در گنجه‌یی که لباسهایش در آنست را باز می‌کنم،
و مانند کسی که از سفری طولانی
به خانه بازگشته،
داخل می‌شوم.
به نظر مهمل می‌آید: اما در تاریکی با آن بو،
احساس می‌کنم چیزی ما را از هم جدا نمی‌کند.

فابیان کاساس، آرژانتین، ۱۹۶۵
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

NACH EINER LANGEN REISE

Ich setze mich auf den Balkon und schaue in die Nacht.
Meine Mutter sagte mir, dass es sich nicht lohnt,
deprimiert zu sein.

Beweg dich, tu etwas, schrie sie mich an.
Aber ich war nie sehr begabt, glücklich zu sein.

Meine Mutter und ich waren verschieden,
und es gelang uns nie, einander zu verstehen.

Es gibt jedoch etwas, das ich erzählen möchte:
manchmal, wenn ich sie sehr vermisse,
öffne ich den Schrank in dem ihre Kleider sind,
und als ob sie an einem Ort angekommen wäre
nach einer langen Reise,
setze ich mich hinein.

Es scheint absurd: aber in der Dunkelheit und bei diesem Geruch
Habe ich die Sicherheit, dass uns nichts voneinander trennt.

FABIÁN CASAS, Argentinien, 1965
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ

Κάθομαι στο μπαλκόνι και παρατηρώ τη νύχτα.
Η μητέρα μου είπε ότι είναι άσκοπο να αγχώνομαι.
«Κουνήσου, κάνε κάτι» μου φώναξε.
Αλλά ποτέ δεν γνώριζα πως να `μαι ευτυχισμένος.
Η μητέρα μου κι εγώ ποτέ δεν μοιάσαμε
και ποτέ δεν καταλάβαμε ο ένας τον άλλο.
Αλλά θα `θελα να σας πω κάτι:
Κάθε φορά που μου λείπει πολύ
ανοίγω τη ντουλάπα της
σαν να γυρίζω από ταξίδι μακρινό
και μπαίνω μέσα.
Ίσως να φαίνεται παράλογο: Αλλά μέσα στη σκοτεινιά
και στη μυρωδιά των ρούχων
νιώθω ότι τίποτα δεν μας χωρίζει.

FABIAN CASAS, Argentina, 1965
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

אחרי נסיעה ארוכה / פביאן קסס
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

אֲנִי יוֹשֵׁב עַל הַמִּרְפֶּסֶת לְהִתְבּוֹנֵן בַּלַּיְלָה.
אִמִּי אָמְרָה לִי שֶׁזֶּה חֲסַר טַעַם לִהְיוֹת מְדֻכָּא.
« זוּז, עֲשֵׂה מַשֶּׁהוּ! » הִיא צָעֲקָה עָלַי.
אֲבָל מֵעוֹלָם לֹא בֹּרַכְתִּי בַּכֹּשֶׁר לִהְיוֹת מְאֻשָּׁר.
אִמִּי וַאֲנִי הָיִינוּ שׁוֹנִים,
וּמֵעוֹלָם לֹא הִצְלַחְנוּ לְהָבִין זֶה אֶת זֶה.
עִם זֹאת, יֵשׁ מַשֶּׁהוּ שֶׁאֲנִי רוֹצֶה לְסַפֵּר:
לִפְעָמִים, כְּשֶׁהִיא חֲסֵרָה לִי מְאוֹד,
אֲנִי פּוֹתֵחַ אֶת חֲדַר הָאֲרוֹנוֹת הֵיכָן שֶׁבְּגָדֶיהָ נִמְצָאִים,
וּכְאִילּוּ מַגִּיעִים לְמָקוֹם
אַחֲרֵי נְסִיעָה אֲרֻכָּה,
אֲנִי נִכְנָס.
זֶה לֹא נִרְאֶה הֶגְיוֹנִי: אֲבָל בַּחֹשֶׁךְ וְעִם אוֹתוֹ הָרֵיחַ,
אֲנִי בָּטוּחַ שֶׁאֵין דָּבָר שֶׁמַּפְרִיד בֵּינֵינוּ.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

एक लंबी यात्रा के बाद

मैं रात को देखने के लिए बालकनी पर बैठ जाता हूं।
मेरी माँ ने मुझसे कहा कि उदास होना बेमानी है
हटो, कुछ करो, वह मुझ पर चिल्लाई।
लेकिन मैं कभी भी खुश रहने में
बहुत प्रतिभाशाली नहीं था।
मेरी माँ और मैं अलग थे
और हम कभी एक दूसरे को समझ नहीं पाए।
हालाँकि, कुछ ऐसा है जो मैं बताना चाहूंगा:
कभी-कभी, जब वह मुझे याद आती है
मैं अलमारी खोलता हूँ जहाँ उसके कपड़े हैं
और मानो किसी स्थान पर पहुंच रहे हों
लंबी यात्रा के बाद
मैं अंदर जाता हूँ।
यह बेतुका लगता है: लेकिन अंधेरे में और उस गंध के साथ
मुझे यकीन है कि कुछ भी हमें अलग नहीं करता है।
फैबियन कास, अर्जेंटीना, 1965 l

ज्योतिर्मय ठाकुर का हिन्दी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

EFTIR LANGA FERÐ

Ég fæ mér sæti á svölunum og horfi á nóttina.
Móðir mín sagði að það væri ekkert vit í þunglyndi.
“Hreyfðu þig, gerðu eitthvað!” hrópaði hún til mín.
En ég var aldrei mjög fær í að vera hamingjusamur.
Við móðir mín vorum mjög ólík,
og gátum aldrei skilið hvort annað.
Samt langar mig að segja frá einu:
Stundum, þegar ég sakna hennar mjög mikið,
opna ég klæðaskápinn með fötunum hennar,
og eins og ég sé að koma á leiðarenda
eftir langa ferð,
fer ég inn.
Það virðist fráleitt: En í myrkrinu og lyktinni
er ég viss um að ekkert skilur okkur að.

FABIÁN CASAS, Argentínu, 1965
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

SETELAH PERJALANAN PANJANG

Di serambi atas aku termangu merenung malam.
Ibu berujar, tak ada manfaat untuk berduka
“Bangkit, lakukan sesuatu !” ibu memekik
Tapi aku merasa sukar untuk bahagia.
Aku dan ibuku berbeda,
kami tidak berhasil saling memahami.
Namun, akan kukatakan sesuatu:
Adakalanya, aku sangat rindu,
Aku buka lemari di mana pakaiannya berada,
Seolah-olah tiba di suatu tempat
Setelah perjalanan yang panjang,
Aku masuk ke dalam.
Tampaknya tidak masuk akal, tapi dalam gelap mengendus aromanya
aku yakin tak ada yang bisa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

THÉIS TURAS FADA

Suím ar an mbalcóin ag faire na hoíche.
Deireadh mó mháthair liom gur anabaí a bheith in ísle brí.

“Corraigh, déan rud éigin!” a scairteadh sí.
Ach níor rugadh mise don ghníomh.
Ar an dóigh sin, níor chosúil mé féin agus í,
Níor éirigh linn ariamh réiteach le chéile.
Tá rud éigin gur mhaith liom a admháil, áfach:
Scaití, nuair a airím go mór uaim í,
Osclaím an vardrús ina bhfuil a cuid éadaí crochta,
Agus amhail taistealaí ag filleadh
Théis turas fada,
Isteach an doras liom.
Nach ait an rud é, ach ansin sa dorchadas,
Ní mhothaím go bhfuil aon rud idir mé agus í.

FABIÁN CASAS, an Airgintín, 1965
Arna aistriú go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

DOPO UN LUNGO VIAGGIO

Mi siedo sul balcone a guardare la notte.
Essere depressi è privo di senso mi ha detto mia madre.
“Muoviti, fa qualcosa” mi ha gridato.

Ma non sono mai stato molto dotato per essere felice.
Mia madre ed io eravamo diversi,
e non siamo mai riusciti veramente a capirci.

Comunque c’è una cosa che vorrei dire:
a volte quando mi manca così tanto,
apro l’armadio dove ci sono i suoi vestiti,
ed è come se fossi arrivato in un posto
dopo un lungo viaggio,
entro dentro.

Sembra assundo: ma al buio e con quell’odore,
sono sicuro che nulla ci separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traduzione di Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan –
Luca Benassi

***

長い旅の後で

バルコニーに出て夜を見つめる
落ち込むなんて意味のないことだと母は言った
「身体を動かして何かしなさい」母は怒鳴った
でも私は楽しくなんて振る舞えないたちなのだ
私は母とは違う
私たちは決してお互いを理解しようとはしなかった
しかし、一つだけ言いたいことがある
時々、母のことが恋しくなる時
私は彼女のクロゼットを開ける
そして中に入る
まるで長旅から帰ってくる場所のように
馬鹿げて見えるかもしれない
しかし、暗闇の中
その匂いとともに
たしかに私たちは一つであると感じるのだ

ファビアン・カサス(1965-, アルゼンチン)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

BAADA YA SAFARI NDEFU

Nakaa kwenye makao ya veranda katika gorofa nikitazama usiku.
Mama yangu aliniambia hakuna haja kusumbuliwa na akili.
“Songa, fanya kitu!” akanipigia kelele.

Lakini sikuwa na baraka nyingi za kuwa na furaha.
Mama yangu na mimi tulikuwa tofauti,
na hatukuwahi kuelewana.
Hata hivyo, kuna kitu ningependa kusema:
Wakati mwingine ninapo mtamani sana,
nafungua kabati lililo na nguo zake,
na kama nikifika mahali baada ya safari ndefu, naingia ndani.

Inaonekana kama ni upuzi: Lakini katika giza na kwa harufu hiyo, ninahisi hakika kwamba, hakuna kitu kinachotutenganisha.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Shairi limetafsiriwa na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

PIŞTÎ GEŞTEKE DIRÊJ

Ez li ser berbanê rûniştim û min zîrevaniya şevê dikir.
Dayîka min bi min re got, ne hêja ye
mera weha xemgîn be.
Xwe hinekê bilivîne, bi ser min de kir qêr.
Lê ez ne weha behredar im, ku bextewer bim.
Ez û dayîka xwe cudaray bûn
lema jî me nikanî em ji hevdi têbigîhnin.
Tiştek heye ez dixwazin biçêlînim:
Carna gava ez wê nebînim,
ez xizêna kincên wê vedikim,
weha ji min ve dixuye ku tibê ew piştî geşteke dirêj
gihêştiye ciyekî
û ez li wê derê rûdinim.
Weha dixuye ku gewcîtî ye: Lê di tarîtiyê de
û bi bîhnkirina wê bîhnê
ez hest bi ewlekariyê dikim ku tiştek nikane me ji hev dûrbixe.

FABIAN CASAS, 1965, Ercentîn
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

ПО ДОЛГО ПАТУВАЊЕ

Седнувам на балконот за да ја набљудувам ноќта.
Мајка ми ми рече дека е бесмислено да се биде во депресија.
„Стани, прави нешто!“ – ми викаше.
Но мене никогаш не ми одеше од рака да бидам среќен.
Мајка ми и јас бевме различни
и никогаш не успеавме да се разбереме еден со друг.
И покрај тоа би сакал нешто да кажам:
Понекогаш, кога многу ми недостасува,
го отворам плакарот со нејзина облека
и како да пристигнувам на некое место
по долго патување,
влегувам внатре.
Се чини апсурдно, но во таа темница и со тој мирис,
сигурен сум дека ништо не нѐ разделува.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Фабијан Касас, Аргентина, 1965
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

SELEPAS PERANTAUAN YANG JAUH

Aku duduk di balkoni untuk menatapi malam.
Ibuku memberitahu akan kesia-siaan berasa tertekan.
« Bangun, buat sesuatu! » jeritnya kepadaku.
Namun aku tidak punya daya untuk bergembira.
Ibuku dan aku adalah berbeza,

dan kami tidak mampu untuk saling memahami.
Namun, ada sesuatu yang ingin aku beritahu kepadanya:
Kekadang, apabila aku amat merinduinya,
Kubuka almari kain bajunya,

seolah-olah tiba di sesuatu tempat
selepas kembara yang jauh
aku masuk ke dalam.

Seolah-olah pelik. Tetapi dalam kegelapan dan dengan bau itu,

Aku berasa pasti yang tiada apa-apa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Malay translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

PO DŁUGIEJ PODRÓŻY

Siadam na balkonie, by patrzeć na noc.
Matka mi mówiła, że nie warto
być przygnębionym.
“Ruszaj się, rób coś” krzyczała na mnie.
Lecz nigdy nie miałem zbytnio daru bycia szczęśliwym.
Matka i ja byliśmy tak różni od siebie,
nigdy nie udawało się nam siebie zrozumieć.
Jest jednak coś, o czym chciałbym powiedzieć:
czasami, gdy mi jej bardzo brakuje
otwieram szafę, co skrywa jej sukienki,
i, jak gdybym dotarł do celu
po długiej podróży,
dostaję się do środka.

Zdaje się to niedorzeczne; lecz w mroku i z tamtym zapachem
mam pewność, że nic nas nie dzieli.

FABIÁN CASAS, Argentyna, 1965
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

APÓS UMA LONGA VIAGEM

Sento-me na varanda, a observar a noite.
A minha mãe dizia-me que não valia a pena
ficar abatido.
Mexe-te, faz alguma coisa, gritava-me.

Mas, nunca tive a capacidade de ser feliz.
A minha mãe e eu éramos diferentes
e nunca nos conseguimos compreender.
No entanto, há algo que gostaria de contar:
por vezes, quando sinto muito a sua falta,
abro o roupeiro onde estão os seus vestidos
e é como se chegasse algum lugar
após uma grande viajem
vou lá para dentro.

Parece absurdo: mas às escuras e com esse cheiro
tenho a certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

LA CAPĂT DE DRUM LUNG

Mă așez pe balcon și scrutez noaptea.
Mama îmi spune că nu are rost să cad așa pe gânduri.
Mișcă-te, fă ceva, obișnuia să strige la mine.

Dar eu n-am fost nicicând dotat cu talent pentru fericire.
Noi doi am fost mereu extrem de diferiți,
și niciodată nu ne-am înțeles.
Totuși, ceva există, un lucru despre care pot doar atât să
spun:

Când, la răstimpuri, simt cum mă apucă dorul de ea,
deschid dulapul cu hainele ei
și mi se pare că ajung pe un alt tărâm
la capăt de drum lung
unde, în fine, pot să mă așez.

Pare absurd, dar, pe întuneric, simțind acel miros,
sunt sigur că nimic nu ne desparte.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ПОСЛЕ ДОЛГОЙ ПОЕЗДКИ

Сижу на балконе и разглядываю ночь.
Мама сказала мне: бессмысленно

всегда ходить подавленным и грустным.
Двигайся, делай хоть что-то, кричала она мне.
Но у меня никогда не было таланта к счастью.
Моя мама и я очень разные,
мы друг друга никогда не понимали.
Но все же мне хочется кое-что сказать:
иногда, когда я очень по ней скучаю,
я открываю шкаф с ее одеждой, и

будто я снова домой после долгой поездки,
забираюсь внутрь.
Абсурдно, да: но в темноте вдыхаю запах
и точно знаю – нас ничто не разъединит.

ФАБИАН КАСАС, Аргентина, 1965
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

POSLE DUGOG PUTA

Sedim na balkonu da gledam noć.
Majka mi je rekla da depresija nema smisla.
„Pokreni se, radi nešto!“ vikala je na mene.
Ali ja nikad nisam bio nadaren da budem sretan.
Moja majka i ja smo bili različiti,
i nikad nismo uspeli da razumemo jedan drugog.
Ali, hteo bih da kažem nešto:
Ponekad, kad je se jako uželim,
otvorim orman s njenim odelom,
i kao da stignem kući posle dugog puta
uđem unutra.
Čini se da je besmisleno: Ali u tami i sa tim mirisom
siguran sam ništa nas ne razdvaja.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

DOPPU UN VIAGGIU LONGU

M’assettu supra u barcuni pi taliari la notti.
Me matri mi dicia ca non valía la pena
Starisi avvilutu.
Mmoviti, fa quacchi cosa, mi gridava.
Ma io non fui mai addutatu a essiri filici.
Me matri e io eramu diversi
E non riniscemmu mai a capirinni.
A voti, quannu mi manca assai,
Apru lu so ammuarru unni tineva li robbi
E ntrasu dda dintra.

Comunqui, c’è na cosa ca vi vogghiu diri:
Pari assurdu, ma nta ddu scuru e cu ddu çiauru
Sugnu sicuru ca nenti nni sipara.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

நீண்ட பயணத்திற்குப் பின்

இரவைப் பார்ப்பதற்காக நான்
பால்கனியில் உட்காருகிறேன்
எனது தாய் ”மனச்சோர்வடைவது பொருளற்றது”
என்று சொல்லி
“எழுந்திரு, ஏதேனும் செய்” என என்னிடம் உரக்கக் கூறினாள்.
ஆனால், நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் அதிர்ஷ்டத்தைப்
பெற்றவனில்லை
நானும் எனது தாயும் வேறுபட்டவர்கள்!
நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியில் வெற்றி பெற்றதில்லை.
இருந்தாலும், உங்களுக்கு ஒன்று சொல்லுவதற்கு இருக்கிறது;
சில நேரங்களில் அவரை மிகுதியாகத் தவறிவிடும் பொழுது
அவருடைய உடுப்புகள் உள்ள அலமாரியைத்திறக்கும் பொழுது
நீண்ட பயணத்திற்க்குப்பின் திரும்பிவருவதுபோல
உள்ளே செல்கிறேன்
பைத்தியக்காரத்தனமாக காணப்பட்டாலும்
அந்த இருளிலும் அந்த மணத்தோடும்
எங்களை எதுவும் பிரிக்க முடியாது
என்பதை உறுதிசெய்து கொள்ளுகிறேன்.
ஆக்கமும், மொழி மாற்றமும்

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 715
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

TOUT CHANGE, TOUT DEMEURE (Germain Droogenbroodt)

Posted by arbrealettres sur 6 juin 2021




    Illustration:  Lo Ch’ing Taiwan 
Poème en français, néerlandais, espagnol, anglais, italien, allemand, portugais, sicilien, roumain, polonais, grec, chinois, arabe, hindi, japonais, farsi, bulgare, islandais, russe, philippin, hébreu, tamoul, kurde, bangala, irlandais, serbe, macédonien, arménien, malais, indonésien…

Poésie de GERMAIN DROOGENBROODT
sélectionnée du recueil «La fleur éphémère du temps»

TOUT CHANGE, TOUT DEMEURE

L’inexprimable est à l’origine
du ciel et de la terre
Lao Tseu

Il s’est tant passé
mais rien n’a changé

uniquement en apparence
tout semble parfois différent qu’auparavant
et à peine un rien ou absolument rien
n’est reconnaissable

bien que la Voie
le sentier sinueux
qui mène à l’éclaircissement n’ait pas changé
et continue d’exister
bien au-delà
de l’œil seul.

Traduction de Elisabeth Gerlache

(Germain Droogenbroodt)

***

ALLES VERANDERT, ALLES BLIJFT

Het naamloze is de oorsprong
van hemel en aarde
Lao Tse

Er is zoveel gebeurd,
maar niets is veranderd

alleen ogenschijnlijk
lijkt alles soms anders dan voorheen
en is er nauwelijks iets of niets
nog herkenbaar

alhoewel de Weg, het kronkelpad
dat naar herkenning leidt onveranderd is
en blijft bestaan, maar voor méér
dan voor het oog alleen.

GERMAIN DROOGENBROODT

***

TODO CAMBIA
TODO PERMANECE

Lo sin nombre es el origen
del cielo y la tierra
Lao Tse

Ha pasado tanto
pero nada ha cambiado

sólo en apariencia
todo parece diferente a veces
a lo de antes
y no hay casi nada
o nada todavía reconocible

aunque el Camino
el sendero sinuoso
que conduce al esclarecimiento
no haya cambiado y siga
existiendo más allá del ojo.

Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

EVERYTHING CHANGES
EVERYTHING REMAINS

The nameless is the origin
of heaven and earth
─Lao-Tse

So much has happened
but nothing has changed

only apparently
everything seems different from before
and there is hardly anything or nothing
any more recognizable

although the Road
the winding path
that leads to enlightenment
is unchanged
and continues to exist
but for more
than only the eye.

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

TUTTO CAMBIA
TUTTO RESTA

l’indicibile è l’origine
del cielo e della terra
─Lao-Tse

Così tanto è passato
e nulla è cambiato

solo all’apparenza
ogni cosa sembra differente da prima
e poco o nulla
è ancora riconoscibile
eppure la Via
il sentiero ventoso
che conduce all’illuminazione
rimane immutato
e continua a esistere
ma
per niente più che l’occhio.

Traduzione di Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan – Luca Benassi
ALLES ÄNDERT, ALLES BLEIBT

Das Namenlose ist der Ursprung
von Himmel und Erde
Lao Tse

Es ist so viel geschehen
aber nichts hat sich geändert

nur scheinbar
scheint alles anders zu sein als vorher
und ist kaum etwas oder nichts
noch erkennbar

obwohl der Weg
der verschlungene Pfad
der zur Erkennung führt
unverändert ist
und weiterhin besteht
aber mehr
als allein für das Auge zu sehen.

Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

TUDO MUDA,
TUDO PERMANECE

O sem nome é a origem
do céu e da terra
Lao Tsé

Muito já passou,
mas nada mudou

só na aparência tudo parece diferente
às vezes
ao de antes
e não há quase nada
ou nada apenas reconhecível

embora o Caminho, a senda sinuosa
que conduz ao entendimento
não tenha mudado e continue
existindo além do olho.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia

***

TUTTU CANCIA, TUTTU RESTA

Chiddu ca non avi un nomu
è l’origini di lu paradisu e di la terra
–Lao Tse

Tanti cosi hannu successu
Ma nenti ha canciatu
Sulu ca tuttu pari

Diversu di com’era prima,
e non c’è quaxi nenti o nenti propiu
ca si pò ricanusciri.

Sibbeni la Via, la strata
China di curvi ca porta a l’illuminazioni,
non ha canciatu e cuntinua a esistiri,
ma pi cchiù di l’occhiu sulu.

Traduzoni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

TOTUL SE SCHIMBĂ,
TOTUL DĂINUIE

Nenumită este obârșia
cerului și pământului
Lao Tse

S-au petrecut atâtea lucruri
dar tot nu se schimbă nimic

doar aparent
sunt transformări
altfel decât cele obișnuite

nu ne rămâne mai nimic
care să ne amintească ceva știut
deși cărarea-ntortocheată
ce duce spre iluminare,
nu s-a schimbat și-n continuare
se întrezărește dincolo de tot ce-i aparent.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

WSZYSTKO SIĘ ZMIENIA,
WSZYSTKO POZOSTAJE

To, co bezimienne jest źródłem
nieba i ziemi
─ Lao Tsy

Tak wiele się stało,
lecz nic się nie zmieniło

tylko pozornie
wszystko wydaje się inne niż wcześniej,
i nie ma już prawie nic, lub zupełnie nic
co może jeszcze być do poznania

chociaż Droga, wijąca się ścieżka
wiodąca do oświecenia, pozostaje niezmienna
i trwa nadal, lecz to
coś więcej niż postrzega samo oko.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ,
ΟΛΑ ΜΕΝΟΥΝ

Το ανώνυμο είναι η πηγή ουρανού και γης
–Λάο Τσε

Τόσα έχουν συμβεί μα τίποτα δεν άλλαξε
μόνο όλα μοιάζουν διαφορετικά από πριν
τίποτα πια δεν ξεχωρίζεις

παρ’ όλο που το μονοπάτι προς τη διαφώτιση

παραμένει το ίδιο

κι υπάρχει μα όχι μόνο για τα μάτια

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated by Manolis Aligizakis

***

万物在变化,万物还存在
无名,天地之始。 ——老子

如此多的事发生了,
但一切都没有改变

不过实际上
一切似乎都不同于从前
而几乎什么都再也
没法辨认了

虽然 道,这引向启蒙的
蜿蜒小径是不变的,
并继续存在,但仅凭眼力
无法发现。

Translation into Chinese by William Zhou

***

كل شيء يتبدل.
و كل شيء يبقى على حاله

المجهولون أصل الأرض والسماء
─ لاو تسي

جرت الكثير من الأحداث،
لكن ما من أمر قد تغير
سوى في الظاهر.
كل شيء يبدو مختلفا عن سابق عهده،
وبالكاد نلحظ ذلك أو ربما لا ندركه،
ومع أن المسار، طريقنا المتعرج الذي يفضي إلى التنوير ، لم يشهد أي تغيير،
ويواصل وجوده على هذا النحو،
فكل ذلك ليس أكثر من مجرد رؤية عين.
جيرمان دروجنبرود

ترجمته عن الإنجيلزية سارة سليم
Translation into Arab by Sara Slim

***

सब कु छ बदलता है,
सब कु छ रहता है

नामहीन मूल है, स्वर्गऔर पृथ्वी का –
लाओ-त्से

इतना हुआ है,
लेककन कु छ भी नही ींबदला है
के वल जाकहरा तौर पर
सब कु छ पहलेसेअलर् लर्ता है,
और शायद ही कु छ हो या कु छ भी न हो
कोई और पहचाननेयोग्य,
हालाींकक सड़क, घुमावदार रास्ता
जो ज्ञान की ओर लेजाता है, अपररवकतगत है,
और मौजूद है, लेककन अकिक केकलए

के वल आींख से।

Translation into Hindi by Jyotirmaya Thakur

***

すべては変化し
そして変わらない

「無は天地の始まりの名である」–老子

多くのことが起きたが、何も変わらなかった
すべては前とは異なるように見えるだけだ
もはや目で見てわかるものはほとんどない
まったく無い

しかしながら「道」は、
その悟りに続く曲がりくねった小径は
変わらずに存在し続ける
目で見える世界を超えて

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

همه چیز تغییر می‌کند
همه چیز ماندگارست

خاستگاه آسمان و زمین
بی‌نام و ناپیداست
─لائو-تس

اتفاقات زیادی افتاده‌ست
اما چیزی تغییر نکرده
فقط ظاهراً
همه چیز با قبل فرق کرده،
و به سختی چیزی
قابل تشخیص است.
اگر چه جاده، راهی پیچ‌در‌پیچ ست
که به روشنگری می‌رسد، غیر قابل تغییرست،
حضورش ادامه پیدا می‌کند، اما برای
نه فقط برای دیده شدن با چشم.
جرمین دروگنبرودت
ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ВСИЧКО СЕ ПРОМЕНЯ,
ВСИЧКО ОСТАВА

Безимеността е източникът
на небето и земята
Лао Дзъ

Толкова много се е случило,
но нищо не се е променило
само привидно

всичко изглежда различно от преди,
и нищо или почти нищо
е разпознаваемо

Макар че Пътят, извитата пътека,
която води до светлината е непроменена
и продължава да съществува, тя
е невидима за окото.

превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

ALLT BREYTIST, ALLT HELST EINS

Nafnleysið er upphaf
himins og jarðar
─ Lao-Tse

Svo margt hefur gerst,
en ekkert er breytt,
aðeins á yfirborðinu

virðist stundum allt ólíkt því sem áður var,

og varla neitt eða ekkert
er þekkjanlegt,

þó að Vegurinn, krókótt leiðin
til skilnings sé óbreytt
og standi, ekki aðeins
fyrir auganu.

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson þýddi

***

ВСЕ МЕНЯЕТСЯ,
ВСЕ ОСТАЕТСЯ

Неназванное – источник земли и неба
Лао Цзы

Случилось многое,
не поменялось ничего,

лишь, очевидно,
все не так, как раньше,
и это все, и это ничего
уже нам не узнать.

но Путь, та самая тропинка
к озарению, не изменилась
и все та же, но не только
для очей.

Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

NAGBABAGO ANG LAHAT,
LAHAT AY MANANATILI

Walang pangalan ang pinagmulan
ng langit at lupa
─Lao-Tse
.
Sobrang daming nangyari,
subalit walang nabago

Ang tiyak
tila lahat ay naiiba na mula sa dati,
at wala na halos
kahit ano pa ang makikilala

Bagamat ang Daan, ang paikot-ikot na landas
na humahantong sa kaliwanagan, ay hindi nagbabago
at patuloy na nananatili, ngunit ito
ay higit para sa paningin lamang

Isinalin tungo sa wikang Filipino ni Eden Soriano Trinidad
Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

הכל משתנה, הכל נשאר / ג’רמיין דרוגנברודט

חסר-השם הוא
מקור השמיים והארץ –
לאו טסה

כָּל כָּךְ הַרְבֵּה קָרָה,
אַךְ דָּבָר לֹא הִשְׁתַּנָּה

רַק לִכְאוֹרָה
נִדְמֶה שֶׁהַכֹּל שׁוֹנֶה מִמָּה שֶׁהָיָה לִפְנֵי כֵן
וְאֵין, בְּקֹשִׁי יֵשׁ מַשֶּׁהוּ
שֶׁאֶפְשָׁר לְהַאֲמִין בּוֹ

אִם כִּי הַדֶּרֶךְ, הַנָּתִיב הַמְּפֻתָּל
הַמּוֹבִיל לְהֶאָרָה, לֹא הִשְׁתַּנְּתָה,
וּמַמְשִׁיכָה לְהִתְקַיֵּם, אֲבָל לְיוֹתֵר
מֵאֲשֶׁר רַק לָעַיִן.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

எல்லாமே மாறுகிறது
எல்லாமே அவ்வாறே இருக்கிறது.
சொர்கம் பூமியின் அடிப்படை தெரியாதது
நிறைய நடந்து விட்டன
ஆனால் எதுவும் மாறவில்லை
இந்த மேற்பரப்பில்
சில நேரங்களில்
முன்னரைவிட வேறாகத்தெரிகிறது
ஆனால் கண்களுக்குத் தெரியும்படி
எதுவும் இல்லை! எங்கும் இல்லை!
தெரிந்துகொள்வதற்கான பாதை, சாலை
மாறாவிட்டாலும்!
ஆக்கம்

Translation into Tamil by Dr NV Subbaraman

***

সব কিছুই বদলে যায়,
সব কিছুই থেকে যায়

নামহীন রা স্বর্গ পৃথিবীর উৎস
-লাও-টিএসএ

কত কিছু ঘটে গেছে,
কিন্তু কিছুই হয়নি পরিবর্তন

শুধুমাত্র দৃশ্যত
সবকিছু মনে হয় আগের থেকে ভিন্ন,
আর যেখানে আছে অত্যন্ত স্বল্প কিছু বা কিছুই না
আগের মত চেনার নয়,

যদিওবা পথ, ঘোরানো পথ
যা এগিয়ে নেয় আলোকিত পানে, তা অপরিবর্তিত,
আর এর অস্তিত্ব চলমান, কিন্তু শুধু বেশির জন্য
চোখের জন্য নয় ।

Bangla Translation: – Tabassum Tahmina Shagufta Hussein
***

ATHRAÍONN GACH NÍ,
FANANN AN SAOL MAR A BHÍ

Rud gan ainm dúchas
Neamh agus talamh
─Lao-Tse

Tá an oiread sin tarlaithe,
ach níor athraigh aon ní

Is ar an taobh amuigh amháin
atá an t-athrú le feiscint,
shamhlófaí an domhan
a bheith gan dealramh, gan bhrí
Ach níor athraigh an Ród, ná casadh an tslí

I dtreo sholas na hintinne
Is amhlaidh a mhaireann sé fós don té
A bhfuil léargas is samhlaíocht aige

Aistriúchán Gaeilge le Rua Breathnach
Translation into Gaelic by Rua Breathnach

***

SVE SE MENJA,
SVE OSTAJE

Bezimeno je poreklo
neba i zemlje
-Lao- Tse-

Toliko toga se desilo,
a ništa se nije promenilo

samo na izgled
sve je drugačije
i sve ili ništa se ne može prepoznati,

iako je Put, krivudava staza
prema prosvetljenju, ostao isti,
i nastavlja da postoji, ali ne samo za oko.

Sa engleskog prevelar S. Piksiades
Translation into Serbian by S. Piksiades

***

СÈ СЕ МЕНУВА, СÈ ОСТАНУВА

Безименото е почеток на небото и земјата
─ Лао Це

Толку многу нешта се случиле,
но ништо не се сменило
само навидум

сѐ изгледа поразлично од претходно,

и едвај да има нешто или ништо што може да се препознае,
иако Патот, извиената патека што води кон просветлувањето е

непроменета,

и продолжува да постои, но за нешто што не се гледа со око.

Превод од англиски на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска
Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska

***

ԱՄԵՆ ԲԱՆ ՓՈԽՎՈՒՄ Է,
ԱՄԵՆ ԲԱՆ ՆՈՒՅՆՆ Է ՄՆՈՒՄ

Անանունը երկնքի և երկրի սկիզբն է՝
Լաո Ցզեն:
Այնքան բան պատահեց,

բայց ոչինչ չփոխվեց,
միայն աչքին է թվում,
թե ամեն ինչ տարբեր է նախկինից
և հազիվ թե ինչ-որ բան
ճանաչելի լինի,
թեև անփոփոխ է դեպի Լույս տանող
միակ ճանապարհը՝
արահետը ոլորուն,
որ շարունակում է գոյություն ունենալ ավելի,
քան միայն աչքին կարող է թվալ:

Translated into Armenian Armenuhi Sisyan

***

SEMUANYA BERUBAH, SEMUANYA KEKAL

Yang tak bernama ialah asal
bagi syurga dan dunia
─Lao-Tse

Begitu banyak telah berlaku
namun tiada yang berubah
hanya tanggapan

semuanya kelihatan berbeza daripada sebelumnya
dan nampak seakan-akan tiada apa atau tiada apa-apa

yang lebih dikenali
walaupun Jalan, laluan yang berliku
yang membawa kepada kecerahan, diubah,
dan terus wujud, namun melebihi daaripada
hanya untuk mata.

Translation into Malay by Dr. Abu Bakar,

***

SEMUA BERGANTI,
SEMUA ABADI

Tidak dikenal pangkal
langit dan bumi
─Lao-Tse

Begitu banyak yang terjadi,
akan tetapi tiada yang berganti

tampak saja
segalanya terlihat berbeda dari sebelumnya,
hampir tak ada apa-apa atau tiada sama sekali
yang bisa dikenali

meskipun Jalan, jalur berliku
menuju pencerahan, tiada perubahan,
tetap ada akan tetapi hanya
pada penglihatan saja.

Translation into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

(Germain Droogenbroodt)

Recueil: ITHACA 684
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

CHANGENT LES TEMPS… (Luis De Camôes)

Posted by arbrealettres sur 19 mai 2021




    

CHANGENT LES TEMPS…

Changent les temps et changent les désirs,
Et change l’être et change la confiance;
Tout l’univers est fait de changement,
Prenant toujours des qualités nouvelles.

Sans cesse nous voyons des nouveautés
Différentes en tout de notre attente;
Des maux, le souvenir garde la peine,
Et des biens, s’il y en eut, l’amer regret.

Le temps couvre le sol d’un vert manteau
Après l’avoir couvert de neige froide,
Et change en pleurs la douceur de mon chant.

Et non content de changer chaque jour,
Changeant ainsi il nous surprend encore,
Car il ne change plus comme il faisait jadis.

Sonnets, XXX.
Trad. Portugais : Anne-Marie Quint et Maryvonne Boudois.

***

MUDAM-SE OS TEMPOS…

Mudam-se os tempos, mudam-se as vontades,
Muda-se o ser, muda-se a confiança;
Todo o Mundo é composto de mudança,
Tomando sempre novas qualidades.

Continuamente vemos novidades,
Diferentes em tudo da esperança;
Do mal ficam as mágoas na lembranca,
E do bem, se algum houve, as saudades.

O tempo cobre o chão de verde manto
Que já coberto foi de neve fria,
E em mim converte em choro o doce canto.

E afora este mudar-se cada dia,
Outra mudança faz de mor espanto,
Que não se munda já como sofa.

(Luis De Camôes)

 

Recueil: Petite anthologie Poésie européenne
Traduction:
Editions: Singulières

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ILS SE CROISENT, LES TRAINS (Aksinia Mihaylova)

Posted by arbrealettres sur 24 décembre 2020




    

ILS SE CROISENT, LES TRAINS
à mon frère Mikhaïl

Tout est comme avant
peu après la moitié de la vie.
Nous achetons trois sortes de pommes
au marché de la gare,
un kilo de maïs pour les semis de papa
et trois racines de pétunias pour maman.
Ce quart d’heure contient les quelques samedis
que nous avons partagés
sur des quais différents.

Alors que nous touillons le silence
au fond du café dans des gobelets en plastique
les fleurs de pétunias grandissent
aussi hautes que le clocher du village
et retentissent d’un son long et lent
deux fois pour maman, trois fois pour papa
le maïs pousse long et dru jusqu’au ciel
là, où une barque essaie de rompre
la chaîne des nuages.

Dans l’étreinte d’adieu
dans le bleu de tes yeux qui fane
je ne décrypte
plus rien
sauf notre sang
qui est tout comme avant.

[…]

(Aksinia Mihaylova)

 

Recueil: Le baiser du temps
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

GENÈSE (Aksinia Mihaylova)

Posted by arbrealettres sur 24 décembre 2020



Illustration: Francine Van Hove
    
GENÈSE

I
Déboutonner lentement le corps
quand on manque d’air
comme la châtaigne mûre
desserre ses poings épineux.
Le plus important sont les boutonnières
des veines,
des flottilles fatiguées y sont ensablées
et s’en détachent comme des caillots
des bouquets de coquelicots qui fanent,
se mettent à couler
depuis le cou vers le ventre
et le champ rouge
de ton corps déboutonné
frissonne sous le vent frais du matin.

II
Quand l’air manque
je donne un souffle de vie
au souvenir des eaux utérines.
Des branchies repoussent au cou
des ailerons sur les hanches
du duvet sur le dos,
ni homme ni poisson ni oiseau
je cherche mon sexe.
Après l’ange descend
avec un panier
accroché à son aile gauche
tout au fond mon âme
épouille ses plumes.

III
Il émerge
des eaux utérines,
pousse un sanglot,
la première gorgée d’air
ressuscite la mémoire
de vies précédentes.
On le lange,
on lui attache les mains et les jambes
avec une ganse rouge.
Les souvenirs qu’il a ramenés
s’atrophient avec les années
et chaque partie du corps déboutonné
s’abandonne à un rêve différent :
les plantes des pieds – dans des prairies vertes
des oiseaux de mer – sur les paumes
et je ne comprends vraiment plus
qui coud la chemise
qui déboutonne le corps.

(Aksinia Mihaylova)

 

Recueil: Le baiser du temps
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les deux voyageurs (Jean-Pierre Claris de Florian)

Posted by arbrealettres sur 18 décembre 2020



    
Les deux voyageurs

Le compère Thomas et son ami Lubin
Allaient à pied tous deux à la ville prochaine.
Thomas trouve sur son chemin
Une bourse de louis pleine ;
Il l’empoche aussitôt. Lubin, d’un air content,
Lui dit : pour nous la bonne aubaine !
Non, répond Thomas froidement,
Pour nous n’est pas bien dit, pour moi c’est différent.
Lubin ne souffle plus ; mais, en quittant la plaine,
Ils trouvent des voleurs cachés au bois voisin.
Thomas tremblant, et non sans cause,
Dit : nous sommes perdus ! Non, lui répond Lubin,
Nous n’est pas le vrai mot, mais toi, c’est autre chose.
Cela dit, il s’échappe à travers les taillis.
Immobile de peur, Thomas est bientôt pris,
Il tire la bourse et la donne.
Qui ne songe qu’à soi quand sa fortune est bonne
Dans le malheur n’a point d’amis.

(Jean-Pierre Claris de Florian)

 

Recueil: Fables
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES MYSTÈRES DU TELEGRAPHE (Claude Roy)

Posted by arbrealettres sur 23 juin 2020




    
LES MYSTÈRES DU TELEGRAPHE
À Françoise Gilot

Les enfants après l’école
aux poteaux du télégraphe
doucement l’oreille collent
poursuivant le temps qui passe
avec ses chevaux légers
ses fifres et ses tambours
et son charroi partagé
de bons et de mauvais jours

Ce n’est que le temps qui passe
ne sait pas ce qu’il dit
Il trébuche dans ses traces
Il se perd dans ses soucis
Beaux enfants d’après l’école
il sera bien temps plus tard
de savoir ce qui s’envole
de ces poteaux trop bavards

Ne sachant pas ce qu’ils disent
ne parlant que pour parler
les plaisirs qu’ils nous prédisent
les chagrins qu’ils annonçaient
sont promesses mensongères
Beaux enfants d’après l’école
méfiez-vous des jolis airs
que jouent ces poteaux frivoles

Il n’est qu’un seul coquillage
où l’on entende vraiment
la mer et ses beaux naufrages
la vie ses vrais accidents
C’est le coeur de la dormante
qui battra à vos côtés
dans des nuits si différentes
de celles des écoliers

Vous serez grandes personnes
ne jouant plus à la marelle
répondant au téléphone
n’ayant plus la varicelle
Vous porterez des moustaches
et ne mettrez plus l’oreille
aux poteaux du télégraphe
qui bredouillent leurs merveilles
mais nous laissent en carafe
entre demain et la veille.

(Claude Roy)

 

Recueil: Claude Roy un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :