Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘entendre’

POURQUOI? (Franz Hellens)

Posted by arbrealettres sur 15 mai 2022



 

POURQUOI ?

Pourquoi te lamenter comme le râle
Dans les roseaux, te tordre comme le peuplier,
Pleurer comme le saule,
Entends couler la source, elle rit, fais comme elle
Toujours neuve et pareille en son entier.

Qu’est tout ce mouvement, que sont ces cris, silence
Dans l’énorme concert.
Seuls, une voix, un geste à peine
De cette eau toujours pleine
Donnent un sens à l’instant toujours vert.

(Franz Hellens)

Illustration

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

SILENCE (Antoine Tudal)

Posted by arbrealettres sur 13 mai 2022



Illustration: Marie-Christine Thiercelin
    
SILENCE

Je veux faire un poème
Rien qu’avec du silence
Que je ponctuerai
De points exclamatifs
Un silence, un soupir
Silence entre guillemets
Silence grave aigu
Ou interrogatif
Silence triomphant
Et silence coupable.
J’y mêlerai des larmes
Je le déchirerai
Par des cris de douleur
Je l’amplifierai
Par un peu de vacarme
Et beaucoup de malheur
Suivi de bruits de pas
Et ainsi que le jour
Frappant un clair de lune
La mort en s’y glissant
Ne s’y entendra pas.

(Antoine Tudal)

 

Recueil: Souspente
Traduction:
Editions: Le bruit du Temps

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

‘ai dit. Un autre l’a entendu (Marina Tsvétaïéva)

Posted by arbrealettres sur 7 mai 2022



Illustration: Alberto Giacometti
    
J’ai dit. Un autre l’a entendu
Doucement l’a redit.
Le troisième l’a compris.
Avec son gros bâton de chêne,
le quatrième est parti
Dans la nuit, accomplir un exploit,
Et le monde en a fait une chanson.
J’avance avec aux lèvres cette chanson,
Au devant de la mort, ô ma vie !

(Marina Tsvétaïéva)

 

Recueil: Insomnie et autres poèmes
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

TESTAMENT (Taras Shevchenko)

Posted by arbrealettres sur 23 avril 2022




    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bosnian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Swedish, Tamil, Ukrainian

The Ukranian city Jarkov, bombed, 2nd March 2022

Poem of the Week Ithaca 722, “TESTAMENT”,
TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

TESTAMENT

Quand je mourrai,
enterrez-moi dans mon Ukraine bien aimée
au milieu de ses steppes immenses.
Que je puisse voir ses champs infinis
et ses collines abruptes
qui me sont si chers.
Laissez-moi entendre la clameur immense du Dniepr.
Et quand le sang
des ennemis de l’Ukraine
coulera dans l’eau bleue de la mer,
alors j’oublierai champs et collines
j’abandonnerai tout
et je prierai Dieu.
Jusqu’alors je ne connais aucun Dieu.
Donc enterrez-moi, levez-vous
et brisez vos chaînes.
Trempez votre liberté
avec le sang des oppresseurs.
Et souvenez-vous de moi
avec de doux murmures
et des mots bienveillants
dans la grande famille
des nouveaux hommes libres.

(Taras Shevchenko)

, Ukraine 1814–1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan
Traduction Elisabeth Gerlache

***

TESTAMENT

When I die, bury
me in the grave
in the middle of the broad steppes
of the lovely Ucraine
so that it would be possible to see broad fields
and the Dnipro and rocks
—and to hear
how it roars!

When it’ll carry the blood of foes
from Ukraine to the blue sea,
then I will rise from the field.
I will leave everything and reach
God himself
to be able to pray … but before
I know no God.

Bury and rise up,
break your chains
and water your freedom
with the evil blood of foes.

And don’t forget to drink to my soul,
remember me saying a kind quiet word
in the great family,
in the new, free family.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan

***

TESTAMENTO

Cuando muera, enterradme
en una tumba erigida
entre las vastas estepas
de mi Ucrania querida.

¡Así podré ver la extensa campiña,
el Dnieper, sus embalses agitados,
y podré oír también
cómo braman sus aguas!

Y cuando arrastre de Ucrania
al mar azulado
tanta sangre enemiga,
entonces dejaré campos y montes
y volaré hacia Dios
a rezarle mi plegaria.
Pero hasta que eso llegue
de Dios no sabré nada …

¡A mí, enterradme; alzaos vosotros,
romped las cadenas
y rociad con sangre enemiga
vuestra sagrada libertad!
¡Y en una gran familia,
familia libre y nueva,
no olvidéis recordarme
con palabra tranquila!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814-1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

TESTAMENT

Als ik doodga, geef mij dan
een graf in het hart van de wijde steppen
van mijn geliefde vaderland
zodat ik kijken kan
naar rotsen, velden en koren,
en in de verte het gefluister
van de Dnjepr kan horen
en hoe het bloed van de vijand
van de velden naar de blauwe zee blijft stromen.
Dan zal ik het graf uit komen,
alles achterlaten,
de vlakten en de bergen.
Op de weg naar God,
met gebeden,
maar op dit moment
heb ik die God nog niet gekend.
Begraaf mij en sta op.
Verbreek de ketens
en spoel het troebel bloed
met ons zuiver water.
Denk aan het begin
van het nieuwe, vrije gezin
en herinner mijn zachte woorden.

TARAS CHEVCHENKO 1814-1861
Vertaling Lut Seys

***

TESTAMENT

Kur të vdes, varrosmë
në një varr
ne mes të stepës së gjerë
në Ukrainën time të shtrenjtë
Kështu do të mundem t’i shoh fushat pafund
Dnipron dhe shkëmbinjtë
─ e do të dëgjoj
sesi ai ulërin!
Kur ai të sjellë gjakun e armiqve
nga Ukraina në detin blu
atëherë unë do të ngrihem nga fusha
do të lë gjthçka këtu dhe do të arrij
Zotin vetë
që të mund të lutem… por më parë se kjo
unë nuk njoh asnjë Zot.
Varrosu dhe ngrihu
thyeji zinxhirët
lirinë tënde vadit
me gjakun e armiqve të zemëruar.
Dhe mos harro për shpirtin tim të pish
kujtomë tek them një fjalë të qetë, të mirë
në familjen e madhe,
në familjen e re dhe të lirë.
Taras Shevchenko, Ukrainë 1814-1861
Translation into Albanian: Irma Kurti

***

شَهَادَة
ضَعُونِي فِي قَبْرِي وَسَطَ السُّهُوبِ الوَاسِعَةِ فِي أُوْكَرَانِيا الجَمِيلَةَ عِنْدَمَا أَمُوتْ
لِأَتَمَكَّنَ مِنْ رُؤيَةِ ذَلِك المَدَى الوَاسِعِ مِنَ الحُقُولِ والصُّخُورِ وَ »دِنِيبرًو
لِأَسْتَمِعَ إِلِيهِ وَهُوُ يُزَمْجِرُ!
عِنْدَمَا يَنْقُلُ دِمَاءَ الأَعْدَاءِ مِنْ أُوْكَرَانِيا إِلى البَحْرِ الأَزْرَقْ
ثُمَ سَأرتَفِعُ مِن المَيْدَانِ سَأَتْرُك كُلَ شَيءٍ لِأَصِلَ إِلى الله نَفْسِهِ
حِينَها سَأُصَلِي
… وَلَم أَكُنِ أَعْرِفُ الله مِن قَبْل
« ادْفَن تَحْت التُرابَ لِتَقُم
اِكْسِر قُيُودَكَ
وَاسقي حُرْيَّتَكَ بِدِمَاءِ الأَعْدَاءِ الغَاصِبين
وَلا تَنْسَى أَنْ تَسِقِي رُوحِي
ذَكِّرْنِي أَنْ أَقُول كَلِمَةٍ هَادِئةٍ لَطِيفةٍ
فِي الأُسْرَةِ الكَبيرةِ ، فِي الأُسْرَةِ الجَدِيدة الحُرَّة.
تاراس تشيفشنكو (TARAS SHEVCHENKO)، أوكرانيا 1814-1861
ترجمة للعربية: عبد القادر
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԿՏԱԿ

Երբ մեռնեմ, թաղեք ինձ
Սիրելի Ուկրաինայի
Լայնարձակ տափաստանի կենտրոնում,
Գերեզման փորեք,
Որ պառկեմ բլրում՝ հզոր գետի վրա
Ու լսեմ` ինչպես է մոլեգնում
Դնեպրը զառիթափի տակ:
Եվ երբ նա կկրի
Ուկրաինայի դաշտերից հոսող
Թշնամու արյունն ատելի…
Այնժամ կելնեմ գերեզմաից,
Կհասնեմ Աստծո շեմին ու կաղոթեմ,
Քանի դեռ Աստծուն չեմ ճանաչում:
Թաղե՛ք ու ելե՛ք,
Կոտրե՛ք շղթաներ,
Չար թշնամու արյունով
Ձեր կամքը ցողե՛ք:
Եվ չմոռանա՛ք հիշել ինձ
Բարի, հանդարտ խոսքով՝
Նոր, հզոր,
Ազատ ընտանիքում:

Տարաս Շևչենկո, Ուկրաինա 1814-1861
Անգլերեն թարգմանությունը՝ Դարյա Միշուևայի
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

শেষ ইচ্ছাপত্র

যখন হবে আমার মৃত্যু, করো
আমায় সমাহিত কবরে
বৃহৎ তৃণাবৃত সমতল প্রান্তরে
মনমুগ্ধকর ইউক্রেনে

যেন সম্ভব হয় দেখতে পারা প্রসারিত প্রান্তর
এবং ডিনিপ্রো শহর আর পাথর
-আর শুনতে
কিভাবে সে করে গর্জন!

যখন সেই করবে বহন প্রতিপক্ষের রক্ত
ইউক্রেন থেকে নীল সাগর পানে
তখন আমি হব পুনরুজ্জীবিত প্রান্তর হতে

আমি করবো ত্যাগ সবকিছু আর পৌঁছাব
স্বয়ং ঈশ্বর পানে
তার তরে করতে প্রার্থনা … কিন্তু তার পূর্বে
আমি জানিনা কোন ঈশ্বর

সমাহিত হও আর হও পুনরুজ্জীবিত
ভেঙে ফেলো শিকল
আর পানি দাও তোমার স্বাধীনতায়
সাথে নিয়ে ক্রোধান্বিত প্রতিপক্ষের রক্ত

আর ভুলনা পান করতে আমার আত্মার নামে
করো আমায় স্মরণ একটি দয়ালু নিরব শব্দ বলে
একটি বৃহৎ পরিবারে,
একটি নতুন, মুক্ত পরিবারে

তারাস শেভচেনকো, ইউক্রেন 1814-1861
দারিয়া মিশুয়েভা দ্বারা ইংরেজি অনুবাদ
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

TESTAMENT

Kad umrem, na sahrani
Ja u grobu
Usred široke stepe
U ljupkoj Ukrajini
Tako da bi bilo moguće vidjeti široka polja
I Dnipro i stijene
─ i čuti
kako urla!
Kada će nositi krv neprijatelja
iz Ukrajine do plavog mora
Onda ću ustati sa polja
Sve ću ostaviti i stići
Bog sam
da se mogu moliti… ali prije
Ne poznajem Boga
Zakopajte i ustanite
Raskinite svoje lance
I vodu svoju slobodu
sa ljutim krvlju neprijatelja
I ne zaboravi da piješ za moju dušu
seti se da sam rekao ljubaznu tihu reč
u velikoj porodici,
u novoj, slobodnoj porodici.

TARAS ŠEVČENKO, Ukrajina 1814-1861
Preveo Daria MISHUEVA
na bosanski MAID ČORBIĆ

***

TESTAMENT

Quan mori, enterreu-me
en una tomba erigida
entre les vastes estepes
de la meva Ucraïna estimada.
Així podré veure l’extensa campanya,
el Dnieper, els seus embassaments agitats,
i podré sentir també
com bramen les seves aigües!

I quan arrossegueu d’Ucraïna
al mar blavós
tanta sang enemiga,
llavors deixaré camps i muntanyes
i volaré cap a Déu
a resar-li la meva pregària.
Però fins que això no arribi
de Déu no en sabré res…

A mi, enterreu-me; alceu-vos vosaltres,
trenqueu les cadenes
i ruixeu amb sang enemiga
la vostra sagrada llibertat!
I en una gran família,
família lliure i nova,
no oblideu recordar-me
amb paraula tranquil·la!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucrani (1814 – 1861)
Poema escrit el 25 de decembre de 1845
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

乌克兰战争

这里的杏树正在开花
对爱美的眼睛来说
是一种享受。
很快柑橘花将
散发它们诱人的芳香,
但在其它地方,战争肆虐
毁灭和人类苦难。
那里没有鲜花盛开——
它们在野蛮的暴力
的烟雾中窒息。

原作:比利时-西班牙 杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022-3-7

Translated into Chinese by Willam Zhou

***

وصیت
وقتی مردم،
دفنم کنید در قبری
در میان جلگه‌های وسیع
در اکراین دوست‌داشتنی
تا امکان دیدن جلگه‌های وسیع
و رودخانه‌ دنیپرو و صخره‌هایش را داشته باشم
و بشنوم چگونه می‌غرد.
زمانیکه او خون دشمنان را از اکراین
به دریای آبی می‌برد.
آن هنگام من از جلگه برمی‌خیزم
و همه چیز را جا می‌گذارم
و به آستان خدا می‌روم
تا برایم دعا کند … اما قبل آن
هیچ خدایی را نمی‌شناسم
به خاک بسپار و برخیز
و زنجیرها را بشکن
و با خون دشمن شیطان‌صفت
آزادیت را آبیاری کن.
و در جمع خانواده‌ی جدید و آزاد
به یاد روحم بنوش
و مرا بیاد بیاور
با یک کلمه مهربان و آرام.

تارسا شوشینکو، اکراین( ۱۸۶۱- ۱۸۱۴)
ترجمه از سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

TESTAMENT
Wenn ich sterbe,
begrabt mich
in der Mitte der weiten Steppe
in der schönen Ukraine
damit ich die weiten Felder sehen kann
und den Dnjepr mit seinen Felsen
─ und hören
wie er tost!
Wenn er das Blut der Feinde tragen wird
von der Ukraine bis zum blauen Meer
dann werde ich mich vom Feld erheben
und werde fliegen─
Ich werde alles verlassen
und Gott erreichen
um beten zu können… aber vorher
kenne ich keinen Gott.
Begrabt mich und erhebt euch
zerbrecht eure Ketten
und tränkt eure Freiheit
mit dem Blut wütender Feinde
Und vergesst nicht, auf meine Seele zu trinken
erinnert euch, dass ich ein freundliches, ruhiges Wort sagte
in der großen Familie,
in der neuen, freien Familie.
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Übersetzung Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt –
Wolfgang Klinck

***

ΔΙΑΘΗΚΗ

Όταν πεθάνω θάψτε με
στη μέση της απέραντης στέπας
στη λατρευτή μου Ουκρανία
έτσι που να βλέπω τους ατέλειωτους αγρούς
το Δνείπερο και τα βράχια και ν’ ακούω το κελάρυσμα του.
Κι όταν θα `χει μεταφέρει το αίμα
των εχθρών στη γαλανή θάλασσα
τότε απ’ τον τάφο μου θ’ αναστηθώ
όλα θα τ’ αφήσω να φτάσω το Θεό
και να προσευχηθώ, μα πριν απ’ όλα αυτά
Θεό κανένα δεν γνωρίζω.

Θάψτε κι αναστηθείτε
σπάστε τις αλυσίδες
ποτίστε την ελευθερία σας
με το αίμα των κακών εχθρών μας
και μην ξεχάσετε να πιείτε για την ψυχή μου
και να θυμάστε τις ειρηνικές λέξεις
που κάποτε είπα στη οικογένεια μου
στη νέα μου οικογένεια των ελεύθερων.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

ברית / טאראס שֶׁבְצֶ’נְקוֹ, אוקראינה 1814-1861

כְּשֶׁאָמוּת, קִבְרוּ
אוֹתִי
בְּאֶמְצַע הָעֲרָבָה הַרְחָבָה
בְּאוּקְרָאִינָה הַנִּפְלָאָה
כָּךְ שֶׁאֶפְשָׁר יִהְיֶה לִרְאוֹת שָׂדוֹת רְחָבִים
וְאֶת הַדֶּנְיֶפֵּר וּסְלָעִים –
וְלִשְׁמֹעַ
אֵיךְ הוּא שׁוֹאֵג!
כְּשֶׁהוּא יִשָּׂא דָּם שֶׁל אוֹיְבִים
מֵאוּקְרָאִינָה לַיָּם הַכָּחֹל
וְאָז אָקוּם מֵהַשָּׂדֶה
אֶעֱזֹב הַכֹּל וְאַגִּיעַ
לֶאלֹהִים עַצְמוֹ
לִהְיוֹת מְסֻגָּל לְהִתְפַּלֵּל… אֲבָל לִפְנֵי כֵן
אֵין לִי אֱלֹהִים
לִקְבֹּר וְלָקוּם
שִׁבְרוּ אֶת שַׁלְשְׁלָאוֹתֵיכֶם
הַשְׁקוּ אֶת הַחֹפֶשׁ שֶׁלָּכֶם
בְּדָם אוֹיְבִים זוֹעֲמִים
וְאַל תִּשְׁכְּחוּ לְהָרִים כּוֹסִית לְחַיֵּי נִשְׁמָתִי
זִכְרוּ אוֹתִי אוֹמֵר מִלָּה שְׁקֵטָה נְדִיבָה
בַּמִּשְׁפָּחָה הַגְּדוֹלָה,
הַחֲדָשָׁה וְהַחָפְשִׁית.

תרגום מאוקראינית לאנגלית: Daria Mishueva
בצילום: חרקוב המופגזת, 2.3.22
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

वसीयतनामा

जब मैं मर जाऊँ तो मुझे कब्र में गाड़ देना
चौड़े मैदान के बीच में
सुंदर यूक्रेन में
ताकि व्यापक क्षेत्रों को देखना संभव हो सके
और निप्रो और चट्टानें
और सुनने के लिए
वह कैसे दहाड़ता है!
जब वह दुश्मनों का खून ले जाएगा
यूक्रेन से नीले समुद्र तक
तब मैं मैदान से उठूंगा
मैं सब कुछ छोड़कर पहुंच जाऊंगा
खुद भगवान से
प्रार्थना करने में सक्षम होने के लिए …
लेकिन इससे पहले
मैं कोई भगवान नहीं जानता
गाड़ो और फिर उठो
अपनी जंजीरें तोड़ो
और क्रोधित शत्रुओं के खून से
अपनी स्वतंत्रता को सींचें
और मेरी आत्मा को पीना मत भूलना
मुझे याद रखें
दयालु शांत शब्द कहकर
महान परिवार में,
नए, मुक्त परिवार में।

तारास शेवचेंको, यूक्रेन 1814-1861
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी में अनुवादित l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

ERFÐASKRÁ

Þegar ég dey,
skuluð þið grafa mig
á miðri víðáttu gresjunnar
í ástkæru Úkraínu

þaðan sem sést yfir víða akra
og Dnepr og klettana
─ og heyrist
hvernig fljótið dynur!

Þegar það flytur blóð óvinanna
frá Úkraínu út í bláan sjó
mun ég rísa upp af akrinum

skilja allt eftir og hitta
Guð sjálfan
svo að ég geti beðist fyrir… en þangað til
þekki ég engan Guð

Grafið og rísið upp
Brjótið hlekkina
og brynnið frelsi ykkar
í blóði reiðra óvina

Og gleymið ekki að skála fyrir sál minni
minnist mín að segja hlýleg, friðsæl orð
í stórfjölskyldunni,
í nýju, frjálsu fjölskyldunni.

TARAS SHEVCHENKO, Úkraínu 1814-1861
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Dariu Mishuevu
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

WASIAT

Saat berpulang, makam
Aku di pemakaman
Ditengah stepa yang luas
Di Ukraina tercinta

Agar mungkin melihat permukaan yang luas
Dan Dnipro dan batu-batu
─ dan mendengar
bagaimana dia mengaum!

Ketika dia membawa darah musuh
dari Ukraina ke laut biru
aku akan bangkit dari lapangan
Aku tinggalkan segalanya dan mencapai
Tuhan sendirian
agar dapat berdoa…walau sebelumnya

Aku tak mengenal Tuhan
Kubur dan bangkit
Putuskan rantaimu
Dan sirami kebebasanmu
dengan darah musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk jiwaku
ingatlah aku ucapkan kata yang baik dan tenang
dalam keluarga yang agung,
dalam keluarga yang bebas dan baru

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Lily Siti Multatuliana (Indonesia)
Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

TESTAMENTO

Quando morirò, seppellitemi
in una fossa
nel mezzo della vasta steppa
dell’amata Ucraina
così da poter vedere i campi immensi
e il Dnipro e le rocce
─ e ascoltarne
il rombo!
Quando porterà il sangue dei nemici
dall’Ucraina al mare blu
allora mi solleverò dalla terra
lascerò ogni cosa e raggiungerò
Dio stesso
per poter finalmente pregare… poiché prima
non conoscevo Dio.

Seppellire e sollevarsi
rompere le catene
innaffiare la libertà
con il sangue amaro del nemico

e non dimenticare di bere la mia anima
ricordami pronunciare una parola quieta, dolce
nella grande famiglia,
nella nuova, libera famiglia.

Taras Shevchenko, Ucraina 1814-1861
Traduzione di Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt – Luca Benassi

***

遺言
私が死んだら美しいウクライナの
広い草原に墓をつくり埋めてくれ
広い大地を、それにドニプロの街と岩々も
見ることができるように
その叫びを聞くことができるように!
大地が敵の血をウクライナの土地から
青い海へ運ぶ時
私は地面から起き上がり
すべてを残し神のもとへとたどり着き
祈ることができるように
以前は神など知らなかった

埋めて起き上がれ
鎖を引きちぎり
怒れる敵の血でもって
「自由」にそれを飲ませるのだ
魂にいたるまで飲むことを忘れるな
偉大な家族の
新しい自由な家族の中で
私が口にする
優しく静かな言葉を
どうか覚えていておくれ

タラス・シェフチェンコ(ウクライナ,1814-1861)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

AGANO

Nikifa, unizike kaburini,
Katikati ya nyika pana.
Katika Ukraine ya kupendeza.

Ili iwezekane kuona nyanja pana
Na Dnipro na miamba ─ na kusikia jinsi anavyonguruma!

Atakapobeba damu ya adui kutoka Ukraine hadi bahari ya bluu. Kisha nitasimama kutoka shambani

Nitaacha kila kitu na kumfikia Mungu mwenyewe
niwe na uwezo wa kuomba…lakini kabla yake, sikumjua Mungu.

Zika na uinuke
Vunja minyororo yako
Na umwagilie maji uhuru wako na damu ya maadui wenye hasira

Wala usisahau kuinywea nafsi yangu
kumbuka mimi nikizungumza neno la ukarimu na kimya
katika familia kubwa,
katika familia mpya na hur
u.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

SPARDE

Eger ez bimirim
min li nav deşta pehn veşêrin
li Ûkrayîna ciwan
daku ez kanibim dûrîya kewşenan bibînim
û Dnîpro û kendalan
– û bibîhsim
çawa ba diguvîne.

Dema ew xwîna dijminan hildigire
ji Ûkrayîna ta zerya şîn
paşê ezê ji nav kewşenê rabim
û dê bifirim-
ezê her tiştî bihêlim
û bi Xwedê gîhnim
taku ez kanibim nimêjbikim… lê berî wê
ez tu xwedêyî nanasim.

Min veşêrin û serîhildin
merbendên xwe biçirînin
û serbestiya xwe vexwe
bi xwîna dijminê enirî

Û jibîrmekin li ser cana min binoşînin
bînin bîra xwe, ku ezê peyveke dostanî, hêmin
li nav malbata mezin bibêjim
li nav malbata min a nû û serbest.

TARAS ŞÊVÇÊNKO 1814 – 1861, Ûkrayîna
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

WASIAT

Apabila aku mati, tanam
Aku di dalam kubur,
Di tengah padang rumput yang luas
Di Ukraine yang tercinta
Supaya dapat dilihat padang-padang yang luas
Dan Dnipro dan batu-batuan
─ dan untuk mendengar
bagaimana ia mengaum!

Apabila ia mengendong darah para musuh
dari Ukraine ke laut biru
Maka aku akan bangkit dari padang
Aku akan tinggalkan segala-galanya dan mencapai
Tuhan sendiri
untuk boleh berdoa… tetapi sebelumnya
Tak aku kenali mana-mana Tuhan
Tanam dan bangun

Putuskan rantai-rantaimu
dan sirami kebebasanmu
dengan barah para musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk rohku
ingat aku menyebut sepatah kata baik dan sunyi.
dalam keluarga hebat
dalam keluarga baru yang bebas.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Irwan Abu Bakar

***

TESTAMENT

Kiedy umrę, ciało moje
złóżcie tu w mogiłę
w środku stepu szerokiego
Ukrainy miłej.

Żeby polnych łanów ogrom
Dniepr, i brzegi strome
było widać, było słychać
jak łoskocze gromem.

Gdy uniesie z Ukrainy
do sinego morza
wrażą krew – zostawię wtedy
i łany, i wzgórza.

Wszystko rzucę i się udam
do Boga samego,
by się modlić …bo na razie
to ja nie znam Jego.

Pogrzebcie mnie i powstańcie,
kajdany zrywajcie
i swą wolność we krwi wrażej
jak wodą zmywajcie

I mnie w tej rodzinie wielkiej
swobodnej i nowej
nie pomińcie, wspominajcie
cichym dobrym słowem.
TARAS SZEWCZENKO, Ukraina 1814-1861
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

TESTAMENTO

Quando eu morrer, enterrai-me
num túmulo erguido
entre as vastas estepes
da minha bela Ucrânia.

Assim, poderei ver os vastos campos,
o Dniepre, as suas rochas,
e poderei ouvir também
o bramir das suas águas!

E, quando ele levar o sangue
dos inimigos da Ucrânia
para o mar azul,

então, levantar-me-ei dos campos,
deixarei tudo e chegarei a Deus
para poder rezar.
Até lá, de nenhum Deus
saberei…

Enterrai-me e levantai-vos,
rompei os grilhões
e regai a vossa liberdade
com o sangue do inimigo!

E não vos esqueçais de brindar
pela minha alma,
não vos esqueçais de me recordar
com a tranquila palavra
na grande familia, na nova familia livre!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito em 25 de Dezembro de 1845
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

TESTAMENT

Când voi muri,
să mă îngropați
la mijloc de întinsă stepă
în Ucraina cea frumoasă

să pot vedea câmpia necuprinsă
Niprul și stâncile pe mal
─ și să-i ascult
învolburarea!

Când râul va vărsa sângele inamic
din Ucraina în marea cea albastră
atunci am să mă înalț din brazdă

lăsând în urmă totul și ajungând
la Domnul, să mă rog…
dar până atunci refuz să mă închin
cruzimii Dumnezeilor năprasnici.

Să mă îngropați și să vă răsculați.
Scăpați de aceste lanțuri,
muiați a voastră libertate
în sângele dușmanilor turbați!

Și nu uitați să beți în cinstea biet sufletului meu,
gândind la caldele cuvinte pe care le-am rostit
în fața stirpei noastre adunate,
la sânul neamului, reînviat și dezrobit.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraina 1814-1861
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ЗАВЕЩАНИЕ

Как умру, похороните
На Украине милой.
Посреди широкой степи
Выройте могилу,
Чтоб лежать мне на кургане.

Над рекой могучей,
Чтобы слышать, как бушует
Старый Днепр под кручей.

И когда с полей Украины
Кровь врагов постылых
Понесет он… вот тогда я
Встану из могилы
– Подымусь я и достигну
Божьего порога, Помолюся…
А покуда Я не знаю бога.

Схороните и вставайте,
Цепи разорвите,
Злою вражескою кровью
Волю окропите.

И меня в семье великой,
В семье вольной, новой,
Не забудьте – помяните
Добрым, тихим словом.

Тарас Шевченко
Перевод на русский язык Александра Твардовского

***

TESTAMENTO

Candu ap’a morrer, interrademinche
in d-una losa pesada
in is istepas mannas
de Ucrania mia cherida.
¡Gasí ap’ a poder bìdere sos campiles illalgos,
su Dnieper, sos lacos suos abolotados,
e ap’a poder iscultare puru
cumente braman sas abbas suas!

Y candu istrasine dae Ucrania
a su mare pintullinu
meda sàmbene nimiga,
tandu ap’a lassare campos e montes
e ap’a bolare cara a Deus
a li rezare sa pregadoria mia.
Perou fintzas a candu sutzedat
de Deus no nd’ap’a ischier nudda …

¡A míe, interrademinche; abolotadebos,
secade sas cadenas
e isfundide cum sàmbene nimiga
sa libertade bosta sagrada!
¡E in d-una famìllia manna,
famìllia lìbera e noa,
no ismentigadebos de m’ammentare
cum peràgula sulena!
TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845

****

TISTAMENTU

Quannu moru vurricatimi
nta na fossa
ntô menzu di la vasta steppi
di la bedda Ucraina
d’accussì putissi vidiri li vasti pianuri
lu Dnipru e li rocci
e sentiri comu ruggisci
quannu trasporta u sangu dî nimici
di l’Ucraina versu lu mari azzolu
A ddu puntu mi iazzu di lu chianu
e lassu ogni cosa e nchianu
fin’a Diu pi prijari… ma prima
non canusciu a nuddu Diu
Vurricati, iazzativi,
rumpiti li catini
e irrigati la vostra libbertà
cu lu sangu dî nimici raggiati
E non vi scurdati di iazzari nu biccheri a la me arma
Ricurdatimi, dicennu na duci e cueta palora
a la gran famigghia,
la nova e libbira famigghia.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

TESTAMENTE
När jag dör
Snälla
Lägg mig i min grav
Mitt på den vida stäppen
I mitt underbara Ukraina

Så att jag kan återse
De breda vida fälten
Och floden Dnjepr vid bergen
Och höra flodens dån

När den bär x blod
Från Ukraina ut i det blå havet
Då stiger jag upp från fältet
Då lämnar jag allt
Och når upp till Gud själv
För att kunna be

Men innan jag kände någon gud
Begrava och stå upp
Bryta dina jordiska bojor
Och göd din frihet
Med arga. blod
Och glöm ej att skåla för mig
Och minnes mitt snälla tysta ord
I den stora familjen
I den nya fria familjen!
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814–1861
Translation: Per Josefsson

****

ஒப்பந்த உறுதி

ஒப்பந்த உறுதி
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்பட்டு எழுந்துவிடு
சங்கிலிகளைத் தகர்த்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்களை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழி மாற்றம்
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்படு எழுந்துவிடு
சங்க்கிலிகளை உடைத்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்ளை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழிமாற்றம்

டரஸ் ஷெவ்சென்கோ உக்ரெய்ன் 1814 -1861
டரியா மிஷ்யுவா
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

****

ЗАПОВІТ

Як умру, то поховайте
Мене на могилі,
Серед степу широкого,
На Вкраїні милій,
Щоб лани широкополі,
І Дніпро, і кручі
Було видно, було чути,
Як реве ревучий.

Як понесе з України
У синєє море
Кров ворожу…отоді я
І лани і гори —
Все покину і полину
До самого Бога
Молитися… а до того
Я не знаю Бога.

Поховайте та вставайте,
Кайдани порвіте
І вражою злою кров’ю
Волю окропіте.
І мене в сім’ї великій, В сім’ї вольній, новій,
Не забудьте пом’янути
Не злим тихим словом.

TARAS SHEVCHENKO
1814-1861

Recueil: ITHACA 722
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Un jour, il y eut un enfant (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 20 avril 2022



    
Un jour, il y eut un enfant

Un jour, il y eut un enfant.
Il vint jouer dans mon jardin;
Il était tout à fait pâle et silencieux.
Seulement quand il sourit je sus tout de lui,
Je sus ce qu’il avait dans les poches,
Je connus la sensation de ses mains dans les miennes
Et les plus intimes accents de sa voix.
Je le menais vers chacun de mes sentiers secrets
Lui montrant la cachette de tous mes trésors.
Je le laissais jouer avec eux, chacun d’entre eux,
J’ai déposé mes pensées chantantes dans une petite cage d’argent
Et lui les donnais afîn qu’il les garde…
Il faisait très sombre dans le jardin
Mais jamais assez sombre pour nous. Sur la pointe des pieds
Nous marchions parmi les ombres les plus profondes;
Nous nous baignâmes dans les étangs d’ombres sous les arbres
Prétendant que nous étions sous la mer.
Une fois — près de la limite du jardin —
Nous entendîmes des pas passant le long de la route du Monde;
O combien nous fûmes effrayés!
Je murmurai: « As-tu déjà marché le long de cette route? »
Il hocha la tête et nous chassâmes les larmes de nos yeux…
Un jour, il y eut un enfant.
Il vint — tout à fait seul — pour jouer dans mon jardin;
Il était pâle et silencieux.
Quand nous nous rencontrâmes nous nous embrassâmes,
Mais quand il est parti, nous ne nous fîmes pas même un signe.

***

There was a child once

He came to play in my garden;
He was quite pale and silent.
Only when he smiled I knew everything about him,
I knew what he had in his pockets,
And I knew the feel of his hands in my hands
And the most intimate tones of his voice.
I led him down each secret path,
Showing him the hiding-place of all my treasures.
I let him play with them, every one,
I put my singing thoughts in a little silver cage
And gave them to him to keep…
It was very dark in the garden
But never dark enough for us. On tiptoe we walked
among the deepest shades;
We bathed in the shadow pools beneath the trees,
Pretending we were under the sea.
Once—near the boundary of the garden—
We heard steps passing along the World-road;
O how frightened we were!
I whispered `Haveyou ever walked along that road? »
He nodded, and we shook the tears from our eyes…
There was a child once.
He came—quite alone—to play in my garden;
He was pale and silent.
When we met we kissed each other,
But when he went away, we did not even wave

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

L’Abîme (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 20 avril 2022




    
L’Abîme

Un Abîme de silence nous sépare l’un de l’autre.
Je me tiens d’un côté de l’abîme, toi de l’autre.
Je ne peux te voir ni t’entendre, mais sais que tu es là.
Souvent je t’appelle par ton nom d’enfant
Et prétends que l’écho à mon cri est ta voix.
Comment combler l’abîme ? Jamais par la parole ou le contact.
Autrefois je pensais que nous pourrions le remplir de larmes.
Maintenant je veux le détruire avec nos rires.

***

The Gulf

A Gulf of silence separates us from each other.
I stand at one side of the gulf, you at the other.
I cannot see you or hear you, yet know that you are there.
Often I call you by your childish name
And pretend that the echo to my crying is your voice.
How can we bridge the gulf? Never by speech or touch.
Once I thought we might fill it quite up with tears.
Now I want to shatter it with our laughter.

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’homme à la jambe de bois (Katherine Mansfield)

Posted by arbrealettres sur 20 avril 2022




    
L’homme à la jambe de bois

Il y avait un homme qui vivait tout près de chez nous;
Il avait une jambe de bois et un chardonneret dans une cage verte.
Il s’appelait Farkey Anderson,
Il avait été faire une guerre pour avoir sa jambe.
Nous étions très tristes pour lui
Car il avait un si beau sourire
Et était trop grand pour vivre dans une maison si petite.
Quand il marchait sur la route sa jambe n’avait pas d’importance
Mais quand il marchait dans sa petite maison
Cela faisait un bruit affreux.
Petit Frère disait que son chardonneret était le plus bruyant de tous les oiseaux
Pour qu’il n’entende pas sa pauvre jambe
Et ne se sente pas trop affligé.

***

The Man with the Wooden Leg

There was a man lived quite near us;
He had a wooden leg and a goldfinch in a green cage.
His name was Farkey Anderson,
And he’d been in a war to get his leg.
We were very sad about him,
Because he had such a beautiful smile
And was such a big man to live in a very small house.
When he walked on the road his leg did not matter so much;
But when he walked in his little house
It made an ugly noise.
Little Brother said his goldfinch sang the loudest of all birds,
So that he should not hear his poor leg
And feel too sorry about it.

(Katherine Mansfield)

Recueil: Villa Pauline Autres Poèmes
Traduction: Philippe Blanchon
Editions: La Nerthe

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

On le contemple sans le voir… (Lao-Tseu)

Posted by arbrealettres sur 9 avril 2022




    

On le contemple sans le voir…

On le contemple sans le voir,
il est l’Invisible,
On l’écoute sans l’entendre,
il est l’Inaudible.
On l’atteint sans le saisir,
il est l’Insaisissable.
Ces trois ne peuvent l’exprimer
ils se confondent et ne font que l’Un.

Sa face supérieure n’est pas illuminée,
Sa face inférieure n’est pas obscure.
Perpétuel, il ne peut être nommé,
ainsi il appartient au royaume des sans-choses.
Il est la forme sans forme et l’image sans image.
Il est fuyant et insaisissable.
L’accueillant, on ne voit pas sa tête,
le suivant, on ne voit pas son dos.

(Lao-Tseu)

Recueil: Les poètes de Dieu (Pierre Haïat)
Editions: Philippe Lebaud

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le Petit Chat (Edmond Rostand)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2022




Illustration: ArbreaPhotos
    
Le Petit Chat

C’est un petit chat noir effronté comme un page,
Je le laisse jouer sur ma table souvent.
Quelquefois il s’assied sans faire de tapage,
On dirait un joli presse-papier vivant.

Rien en lui, pas un poil de son velours ne bouge ;
Longtemps, il reste là, noir sur un feuillet blanc,
A ces minets tirant leur langue de drap rouge,
Qu’on fait pour essuyer les plumes, ressemblant.

Quand il s’amuse, il est extrêmement comique,
Pataud et gracieux, tel un ourson drôlet.
Souvent je m’accroupis pour suivre sa mimique
Quand on met devant lui la soucoupe de lait.

Tout d’abord de son nez délicat il le flaire,
La frôle, puis, à coups de langue très petits,
Il le happe ; et dès lors il est à son affaire
Et l’on entend, pendant qu’il boit, un clapotis.

Il boit, bougeant la queue et sans faire une pause,
Et ne relève enfin son joli museau plat
Que lorsqu’il a passé sa langue rêche et rose
Partout, bien proprement débarbouillé le plat.

Alors il se pourlèche un moment les moustaches,
Avec l’air étonné d’avoir déjà fini.
Et comme il s’aperçoit qu’il s’est fait quelques taches,
Il se lisse à nouveau, lustre son poil terni.

Ses yeux jaunes et bleus sont comme deux agates ;
Il les ferme à demi, parfois, en reniflant,
Se renverse, ayant pris son museau dans ses pattes,
Avec des airs de tigre étendu sur le flanc.

Mais le voilà qui sort de cette nonchalance,
Et, faisant le gros dos, il a l’air d’un manchon ;
Alors, pour l’intriguer un peu, je lui balance,
Au bout d’une ficelle invisible, un bouchon.

Il fuit en galopant et la mine effrayée,
Puis revient au bouchon, le regarde, et d’abord
Tient suspendue en l’air sa patte repliée,
Puis l’abat, et saisit le bouchon, et le mord.

Je tire la ficelle, alors, sans qu’il le voie,
Et le bouchon s’éloigne, et le chat noir le suit,
Faisant des ronds avec sa patte qu’il envoie,
Puis saute de côté, puis revient, puis refuit.

Mais dès que je lui dis : « Il faut que je travaille,
Venez vous asseoir là, sans faire le méchant ! »
Il s’assied… Et j’entends, pendant que j’écrivaille,
Le petit bruit mouillé qu’il fait en se léchant.

(Edmond Rostand)

Recueil: Les Musardises
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ceux qui vont mourir (Pierre Albert-Birot)

Posted by arbrealettres sur 24 mars 2022




    

Ceux qui vont mourir tout à l’heure à la guerre
se sont mis devant moi
et je ne vois plus la fête
mais j’entends le train qui siffle
et je sens le soleil sur ma tête
peut-être qu’il y a aussi du soleil où ils vont mourir
mais puisque je suis vivant mon devoir
est de chanter baissez-vous
que je puisse voir
la-belle-en-robe-rose-qui-passe-sur-la-route
en-balançant-ses-hanches-sous-son-ombrelle-rose-aussi

(Pierre Albert-Birot)

 

Recueil: Poèmes à l’autre moi précédé de La Joie des sept couleurs et suivi de Ma morte et de La Panthère noire
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »