Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘entrain’

Barque dans le courant (Xu Wei)

Posted by arbrealettres sur 17 juin 2019



Barque dans le courant glissant avec entrain.
Soudain voici la cascade, plongeant dans la cime des pins.
Fraîcheur dont on ne se lasse pas.
J’interpelle le petit rameur: « Tout doux, à présent! »

(Xu Wei)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Poème du chat (Jacques Roubaud)

Posted by arbrealettres sur 21 février 2019


Poème du chat

Quand on est chat on n’est pas vache
on ne regarde pas passer les trains
en mâchant les pâquerettes avec entrain
on reste derrière ses moustaches
(quand on est chat, on est chat)

Quand on est chat on n’est pas chien
On ne lèche pas les vilains moches
parce qu’ils ont du sucre plein les poches
on ne brûle pas d’amour pour son prochain
(quand on est chat, on n’est pas chien)

On passe l’hiver sur le radiateur
à se chauffer doucement la fourrure

Au printemps on monte sur les toits
pour faire taire les sales oiseaux

On est celui qui s’en va tout seul
et pour qui tous les chemins se valent
(quand on est chat, on est chat)

(Jacques Roubaud)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 11 Comments »

UN BAL DE COMPTABLES (Norge)

Posted by arbrealettres sur 15 octobre 2018



UN BAL DE COMPTABLES

Ce bal ressemble à tous les bals.
Il ne manque pas d’entrain.
Les jeunes aides-comptables ont un pas léger
et les dames comptables révèlent sous les lustres
un nombre de charmes très élevé,
quelques souplesses de jeunes vagues.
Non, rien ne trahirait si le peintre n’avait réussi à conférer à ses couleurs
une indicible façon de comptabilité.

(Norge)


Illustration: Sonia Delaunay

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

TANDIS QUE TRAVERSAIT LA BELLE… (Attila József)

Posted by arbrealettres sur 13 juin 2018



Illustration: Carolus Duran
    
TANDIS QUE TRAVERSAIT LA BELLE…

Tandis que traversait la Belle,
Près des moineaux vinrent s’asseoir
Les colombes en ribambelle.

Frôlant la marche du trottoir
Apparut la claire cheville
Tel un point d’aube dans le noir.

Comme brise sous la charmille,
L’éраulе frémit. Un gamin
S’éprenait de la jeune fille.

Les éclats du ciel citadin
Et la démarche aérienne
Vous rendaient joyeux, plein d’entrain !

On souriait à cette Reine,
Racine et branche pour mon coeur,
Ce dont nul ne concevait peine.

Sur mes genoux, tout en douceur,
Empêchant qu’on vînt me la prendre,
Je la berçai. Mais j’avais peur.

Nul pourtant ne vint nous surprendre.
Ils étaient d’humeur amicale,
L’envie expirait sans attendre…

Et la Belle avançait, royale !
Et le vent svelte la suivait
Dans sa démarche triomphale.

La fraîcheur du vent l’habillait !

(Attila József)

 

Recueil: Aimez-moi – L’oeuvre poétique
Traduction: Georges Kassaï
Editions: Phébus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Un bâillement intempestif (Abbas Kiarostami)

Posted by arbrealettres sur 15 avril 2018



un bâillement intempestif
a scellé le destin
d’une histoire
que je racontais avec entrain

(Abbas Kiarostami)

Illustration: Messerschmidt Franz Xaver

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , | Leave a Comment »

LE PETIT MOULIN (Chants Yiddish)

Posted by arbrealettres sur 28 décembre 2017



    

LE PETIT MOULIN

Tant que l’épi est jeune,
Et que le grain est maigre et fin,
Tant que l’épi est jeune ;
On ne s’y intéresse pas !
Il peut rester dans le champ
On le laisse en paix !
Mais s’il vient à grandir,
La roue se met à tourner !
Il est broyé en morceaux
Et on ne le reconnait plus !

Dors bien, ouvrier tiens bien le manche
Travailler avec entrain a cependant son importance
Tourne bien, tourne bien, petite roue du moulin !
Broie bien le grain en poudre !
Il a perdu depuis longtemps sa forme primitive,
Et a été broyé sous la roue,
Il est tout blanc et s’appelle farine !

***

(Drey Zikh Milekhl, Dina’s lid ) DOS MILEKHL

Zo lang di zang iz yunger,
Un der korn- moger, gringer,
Zo lang di zang iz yunger,
Kukt men zikh nit tsu !
In feld ken zi farblaybn
Dos rod kon zi nit tseraybn,
In feld ken zi farblaybn!
Lozt men nor im tsuru,
Vert nor der korn diker,
Tut zikh dos rod a ker!
Er vert tseraybn oyf shtiker,
Men derkent im shoyn nit mer!

Shlof gut du arbeter halt fest dosshtilekhn!
Fleysik tsu arbetn iz dokh a shpilekhn;
Drey zikh gut drey zikh gut redelemilkhn!
Tserayb gut dem korn- tsu tayl !
Nishto shoyn keyn zangen tseraybn ider korn,
Di ersht geshtalt hot er shoyn langfarloyrn,
Unter der rod iz er tseraybn gevorn,
Er iz shoyn gor vays -un heyst mel !

Zo lang der mentsh iz moger,
Lebt solid iz nit keyn yoger,
Zo lang der mentsh iz moger,
Lebt er dokh say vi!
Di noyt ken im not nit leygn,
Vayl er iz vaykh un lozt zikh boygn
Di noyt ken im nor nit leygn.
Lozt zi im nor tsuru.
Koym vert er ibergliklekh…
Tut im dos rod a ker !
Zi tsebrekht im nor oyf shtiklekh
Men derkent im shoyn nit mer !…
Shlof git du arbeter etc..

Zo lang der yid hot nit geflakert,
Shof gepashet erd geakert,
Zo lang der yid hot nisht geflakert,
Hot men im gelozt tsuru;
Shtil gelebt nit hoykh gefloygn;
Nit oyfgerisn yenem di oygn…
Shtil gelebt nit hoykh gefloygn,
Nit oyfgerisn yenem di oygn…
Shtil gelebt nit hoykh gegloybt,
Hot men nit gezogt dertsu,
Az er iz gevorn ibergliklekh,
Hot zikh di rod geton a ker,
Tseraybn iz er oyf shtiklekh!..
Men derkent im shoyn nit mer.
Shlof git du arbeter etc..

***

זאָ לאַנג די זאַנג איז יונגער,
און דער קאָרן מאָגער, גרינגער ,
זאָ לאַנג די זאַנג איז יונגער ,
קוקט מען זיך ניט צו !
אין פֿעלד קען זי פֿאַרבלײַ בן
דאָס ראָד קאָן זי ניט צערײַ בן ,
אין פֿעלד קען זי פֿאַרבלײַ בן !
לאָזט מען נאָר אים וצ ,רו
װערט נאָר דער קאָרן דיקער,
טוט זיך דאָס ראָד אַ קער!
ער װערט צערײַ בן אױף שטיקער,
מען דערקענט אים שױן ניט מער!

שלאָף גוט דו אַרבעטער האַלט פֿעסט דאָס
שטילע !ןכ
פֿלײסיק צו אַרבעטן איז דאָך אַ שפּ כעיל ,ן
דריי זיך גוט דריי זיך גוט רעדעלע מילכן !
צערײַ ב גוט דעם קאָרן צו טײַ ל !
נישטאָ שױן קײן זאַנגען צערײַ בן אין דער
קאָרן ,
די ערשט געשטאַלט האָט ער שױן לאַנג
פֿאַרלױרן ,
אונטער דער ראָד איז ער צערײַ בן געװאָרן,
ער איז שױן גאָר װײַ ס און הײסט מעל

זאָ לאַנג דער מענטש איז מאָגער,
לעבט סאָליד איז ניט קײן יאָגער ,
זאָ לאַנג דער מענטש איז מאָגער,
לעבט ער דאָך סײַ װי!
די נױט קען אים נאָט ניט לײגן ,
װײַ ל ער איז װײַ ך און לאָזט זיך בױגן
די נױט קען אים נאָר ניט לײגן .
לאָזט זי אים נאָר צורו.
קױם װערט ער איבערגליקלעך..
טוט אים דאָס ראָד אַ קער!
זי צעברעכט אים נאָר אױף שטיקלעך
מען דערקענט אים שױן ניט מער !..
שלאָף גיט דו אַרבעטער א.ז.וו

זאָ לאַנג דער ייִד האָט ניט געפֿלאַקערט,
שאָף געפּאַשעט ערד געאַקערט ,
זאָ לאַנג דער ייִד האָט נישט געפֿלאַקערט
האָט מען אים געלאָזט צורו,
שטיל געלעבט ניט הױך געפֿלױגן ,
ניט אױפֿגעריסן יענעם די אױגן..
שטיל געלעבט ניט הױך געפֿלױגן,
ניט אױפֿגעריסן יענעם די אױגן..
שטיל געלעבט ניט הױך געגלױבט ,
האָט מען ניט געזאָגט דערצו,
אַז ער איז געװאָרן איבערגליק ,ךעל
האָט זיך די ראָד געטאָן אַ קער,
צערײַ בן איז ער אױף שטיקלעך!..
מען דערקענט אים שױן ניט מער .
שלאָף גיט דו אַרבעטער א. ז.וו..

http://archives.savethemusic.com/bin/archives.cgi?q=songs&search=title&id=Dos+Milekhl

(Chants Yiddish)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :