Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘éveiller’

Solitude partagée (Robert Momeux)

Posted by arbrealettres sur 21 juillet 2021



Solitude partagée

Une femme, qui a un visage comme une lampe, te regarde.
Elle te regarde comme l’aube éclaire, éveille et nourrit.
Son visage est comme ces clartés irréelles qu’on devine au loin sur la mer,
au moment où les dernières obscurités se défont.
Tout est tout proche et très loin.
Elle prend tes mains de loin.
Elle pose ta tête sur ses seins, tu entends battre son coeur :
c’est le sang des espaces qui ruisselle.
Elle met les mains sur tes yeux,
c’est alors que l’horizon s’épaissit,
la nuit bascule dans un ouragan de douceur silencieuse.
C’est l’oubli du sablier, la défaite des fantômes.
Tout, pour quelques instants, dans le parfum d’une mort heureuse,
se cache dans les plis de la robe des anges.

(Robert Momeux)

Illustration: Gaston Bussiere

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments »

LE POÈTE (Alexandre Pouchkine)

Posted by arbrealettres sur 4 juillet 2021



LE POÈTE

Tant qu’Apollon n’exige du poète
qu’il aille oeuvrer au sacrifice saint,
vous le voyez lâchement englouti
dans les soucis futiles de ce monde.
Sa lyre sainte alors se tait,
son âme endormie est glacée
et parmi les pauvres humains
nul n’est plus que lui démuni.

Mais dès que le verbe du dieu
fait vibrer son ouïe sensible,
l’âme du poète frémit,
pareille à l’aigle qu’on éveille.
Les fêtes du monde lui pèsent,
il fuit l’humaine rumeur,
ne courbe pas sa tête altière
devant les idoles vulgaires,
mais s’enfuit, farouche et sévère,
plein d’émoi, regorgeant de chants,
vers la rive des eaux désertes,
dans l’ample clameur des forêts

(Alexandre Pouchkine)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES ATOMES (Juan Gil-Albert)

Posted by arbrealettres sur 22 juin 2021



Illustration: Riera i Aragó
    
Poem in , French, Dutch, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Irish, Serbian, Macedonian, Armenian, Indonesian

Poem of the Week Ithaca 685 « THE ATOMS » JUAN GIL-
ALBERT, Spain (1906 – 1994)

de “Los sueños del agua – De dromen van het water”
POINT Editions 1998

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt

LES ATOMES

Hommage a Mme. Curie

Vivre est ce qu’il y a de plus intime au monde.
C’est sentir sur ta peau cette caresse
de l’air environnant. Être conscient.
Eveillé de la mort, être vivant.
Avoir franchi les frontières du néant
Et t’installer
dans cette zone clémente de l’espace
où la maladie s’appelle vie.
Être ensuite le vivant, le précieux,
ce battement de cœur inespéré,
ce feu devenu rêve, cet émoi
de quiétude, un chant, une prière.
Une escale délicieuse
dont en son temps nous ne saurons jamais
qu’il fut, s’il fut, s’il a toujours été là ou aura été.

Traduction de Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

(Juan Gil-Albert)

***

DE ATOMEN

Hulde aan Mme. Curie

Leven is het allerintiemste in de wereld.
Leven is op je huid die streling voelen
van de omringende lucht. Wakker zijn.
Wakker van de dood, levend zijn.
De grenzen van het niets te hebben overschreden
En je te vestigen
in dat milde oord van de ruimte
waar de ziekte leven heet.
Dan het levende zijn, het kostbare,
die onverhoopte hartenklop,
die droom geworden gloed, die beroering
van rust, een zang, een smeekbede.
Een verrukkelijk oponthoud
waarvan we op zijn tijd nooit zullen weten
dat het was, of het was, of het altijd al was of geweest zal zijn.

Vertaling Germain Droogenbroodt

***

LOS ÁTOMOS

homenaje a Mme. Curie

Vivir es lo más íntimo del mundo.
Es sentir en la piel esa caricia
del aire circundante. Estar despierto.
Despierto de la muerte. Estar en vivo.
Haber atravesado los confines
de la nada y venir a establecerse
a esta zona clemente del espacio
donde la enfermedad se llama vida.
Ser entonces lo vivo. Lo precioso,
esta palpitación, inesperada,
este ardor hecho sueño, este trastorno
de placidez, un canto, una plegaria.
Un entretenimiento delicioso
del que nunca sabremos a su hora
que fue, si fue, si era, si habrá sido.

JUAN GIL-ALBERT

***

THE ATOMS

Hommage to Mme. Curie

To live is the most intimate thing in the world.
It is to feel on your skin that caress
of the surrounding air. To be awake.
Awake from death. To be alive.
To have crossed the confines
of nothingness and come to settle
in this clement zone of space
where illness is called life.
Then to be alive. This preciousness,
this palpitation, this unexpected,
this ardor made dream, this disturbance
of placidity. A song, a prayer.
A delightful entertainment
that we will never know at its time
what it was, if it were, if it might have been.

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

ATOMI

omaggio a Mme Curie

Essere vivi è la cosa più intima del mondo.
È sentire sulla tua pelle la carezza
dell’aria intorno. Essere svegli.
Svegli dalla morte. Essere vivi.
Aver attraversato i confini
del nulla e messo casa
in questo angolo clemente dello spazio
dove la malattia è chiamata vita.
Per essere poi vivo. il prezioso,
questo palpito, inaspettato,
questo ardore fatto sogno, questo disordine
della calma, una canzone, una preghiera.
questo divertimento gioioso
del quale mai conosceremo l’ora
cos’era, se lo era, se lo fosse, se lo sarà.

Traduzione di Germain Droogenbroodt e Luca Benassi

***

DIE ATOME

Hommage an Mme. Curie

Leben ist die intimste Sache der Welt.
Es ist auf der Haut jenes Streicheln
des Lufthauchs zu fühlen. Wach zu sein.
Vom Tod erwacht. Lebendig zu sein.
Die Grenzen des Nichts überschritten zu haben
und sich niederzulassen in dieser heiteren Gegend des Raumes
wo Krankheit Leben heißt.
Um dann das zu sein was lebendig ist. Das Wertvolle,
dieses unerwartete Herzklopfen,
diese zu Traum gewordene Glut, diese Erregung
der Ruhe, ein Lied, ein Gebet.
Eine köstliche Unterhaltung
wovon wir nie zur rechten Zeit erfahren werden
dass es war, ob es war, ob es immer war, ob es gewesen sein wird.

Übersetzung: Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

OS ÁTOMOS

Viver é o mais interior do mundo.
Para sentir na pele essa carícia
do ar circundante. Estar amanhecido.
Acordado da morte. Estar ao vivo.
Havendo atravessado em seus limites
o nada para ir estabelecer-se
no território clemente do espaço
onde a enfermidade se chama vida.
Sendo assim o vivente. O mais precioso,
esta palpitação inesperada,
este ardor feito sonho, este transtorno
de placidez, um canto, uma oração.
Um entretenimento delicioso
do que nunca saberemos na sua hora
que foi, se foi, se era, se tinha sido.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia

****

LI ATOMI

Omaggiu a Madama Curie

Viviri è la cosa chiù intima dû munnu.
È sentiri la carizza di la boria ca ti circunna
supra a peddi. Esssiri svigghiatu,
Svigghiatu di la morti, essiri vivu,
Di aviri travirsatu li cunfini
Di lu nenti e essiri arrivatu
Nta sta zona di spaziu clementi
Unni la malatia si chiama vita.
Essiri allura zoccu è vivu. Lu prizziusu
Stu palpitu dû cori, ca non t’aspetti
Lu arduri fattu sognu, stu disturbu
Dâ calma, na canzuna, na priera.
Un ntrattenimentu diliziusu
Di cui non sapemu mentri accadi
Zoccu era, si c’era, si ci fussi, si ci avissi statu.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

ATOMII

omagiu distinsei Doamne Curie

Trăirea-i cel mai intim lucru de pe pământ.
Înseamnă să-ți simți pielea mângâiată
de aerul din jur. Să fii treaz.
Deșteptat din moarte. Să fii însuflețit.
Trecut de ale zădărniciei vămi
și stabilit în astă zonă
de spațiu permisiv
în care boala înseamnă viață.
Să poți fi tu trăirea.
Scumpa, vibranta, neașteptata
dogoare preschimbată-n vis,
acel sindrom placid, un cânt, o rugă.
Acel divertisment încântător
neștiind niciodată, pe moment,
ce-a fost, dacă a trecut, de-a fost sau de va fi.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ATOMY

hołd dla Madame Curie

Żyć to coś najintymniejszego w świecie.
To czuć na skórze pieszczotę
otaczającego powietrza.
Być świadomym.
Świadomym śmierci. Doświadczać życia w pełni .
Przekroczyć granice
nicości osiadając
w tej łaskawej czasoprzestrzeni,
gdzie słabość nazywa się życiem.
Wtedy czuć, że się żyje. To cenne,
niespodziewane pulsowanie,
to pragnienie przeszło w marzenie,
zmącenie spokoju, pieśń, modlitwę.
Doskonała zabawa,
o której nigdy się nie dowiemy,
czy była, a jeśli była, to czy była naprawdę.

Przekład na angielski: Germain Droogenbroodt
Przekładf na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka
***

ΑΤΟΜΑ

Το να υπάρχεις είναι το πιο απόλυτο στον κόσμο
καθώς νιώθεις το χάδι του γύρο αέρα στο δέρμα σου,
το να `χεις ξυπνήσει απ’ το Θάνατο,
σαν να `χεις ξεπεράσει τα δεσμά της ανυπαρξίας
και να βρίσκεσαι σ’ αυτή τη ζώνη του χώρου
που η ασθένεια λέγεται ζωή.
Το να υπάρχεις, να `σαι ζωντανός, αυτός
ο πολύτιμος παλμός, απροσδόκητος,
αυτή η δύναμη ονείρου, η διάσπαση ηρεμίας,
ένα τραγούδι, μια προσευχή.
Μια εξαίσια απόλαυση που ποτέ δεν γνωρίζουμε
αν υπήρξε, τί ακριβώς ήταν, αν θα ξαναυπάρξει.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated by Manolis Aligizakis

***

原 子

向居里夫人致敬

活着是世界上最亲密的事情。
它就是你在皮肤上感受周围
空气的爱抚。要醒来。
从死亡中醒来。要活着。
要越过虚无的界限
并在这片仁慈的
空间领域安顿下来
在这里疾病被称作生命。
然后做有活力的人。这珍宝,
这种心悸、出人意料的,
这种成就梦想的激情,这种安静
的骚动,一首歌,一个祈祷。
在它的时代我们永远
也不懂的一种愉快娱乐
它曾是什么,如果确是,如果可能是,如果它将会是。

英 译:比利时 杰曼·卓根布鲁特
汉 译:中 国 周道模 2021-5-22
Translation into Chinese by William Zhou

***

الذرات

إهداء للسيدة كوري

أن تحيا أكثر الأشياء حميمية في العالم.
كأن تشعر بهواء المحيط يعانق بشرتك.
أن تنهض من الموت كي تحيا.
لتتجاوز حواجز العدم قادما
لتحجز لك مكانا
في هذا الفضاء الفسيح
حيث يسمى المرض حياة.
ساعتها فقط ستنبض بالحياة.
هذا الشعور الغامر المفاجئ ،وهذه الحماسة من صنعت الحلم ،
هذا الحلم القادم من صخب الهدوء ، أغنية ، دعاء.
ترفيه ممتع.
إن الحياة محظ تشويق لن ندركه بوقته،و إن كان له وجود،أو وجد أصلا،أو سيكون بالمستقبل.

ترجمته عن الإنجليزية سارة سليم
Translation into Arab by Sara Slim

***

परमाणु

महोदया क्यूरी को श्रद्धांजलि

जीना दुनिया की सबसे अंतरंग चीज है।
यह आपकी त्वचा पर महसूस करना है जो दुलार करता है
आसपास की हवा से। जागते रहना।
मृत्यु से जाग्रत। जिंदा रहने के लिए।
हदें पार करने के लिए
कुछ भी नहीं और बसने के लिए आओ
अंतरिक्ष के इस मेहरबान जोन में
जहां बीमारी को जीवन कहा जाता है।
होना है तो जीवित है। कीमती,
यह धड़कन, अप्रत्याशित,
इस ललक ने बना दिया सपना, यह अशांति
शांति की, एक गीत, एक प्रार्थना।
एक रमणीय मनोरंजन
जिसके बारे में हम उसके समय पर कभी नहीं जान पाएंगे
क्या था, अगर होता, होता तो होता।

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur

***

原子

〜キュリー夫人へのオマージュ

生きることはこの世で最も親密な行為である
それは空気の愛撫を肌で感じること
目覚めていること、死からの覚醒
命があるということ
無の領域を越えて
この穏やかな空間に落ち着く
そこは病も人生と呼ばれる
そして生命あるものになること
大切なもの、鼓動、予想していなかったこと
この熱意は夢を作り
安らぎを邪魔するものは
歌となり、祈りとなる
この喜ばしい楽しみは
その時にはそれが何であるかわからない
何であったかわからない
そうであるのか、そうなるのかどうか

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

به احترام مادام ماریا کوری
اتم
زندگی محبوب‌ترین چیز در جهان است.
این حس روی پوست شماست که هوای اطرافتان را نوازش می‌کند. برای بیدار بودن.
بیدار از مرگ. برای زنده بودن.
برای عبور از محدودیت
نیستی و آمده برای حل و فصل
برای این منطقه‌ی فضایی
جایی که بیماری زندگی خوانده می‌شود.
برای زنده ماندن پس. باارزش،
تپش قلب، غیر منتظره،
این اشتیاقی که آزوها را ساخته، آرامشی
گرانبها، آوازی، دعایی.
سرگرمی لذتبخشی
که در زمان خودش هرگز نخواهیم شناخت
چه. بود، اگر بود، اگر بودند, اگر بوده‌اند.

ترجمه: سپیده زمانی
Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

FRUMEINDIRNAR

Til heiðurs frú Curie

Að lifa er persónulegast af öllu í heiminum.
Það er að finna á eigin skinni gælur
loftsins í kring. Að vaka.
Vakna frá dauðum. Að vera lifandi.
Að hafa farið yfir mörk
einskis og sest að
á þessu milda sviði í geimnum
þar sem sjúkdómur er kallaður líf.
Að vera er þá það sem lifir. Hið dýrmæta,
skjálftinn, óvænta,
ákafinn orðinn að draumi, röskun
á friði, söngur, bæn.
Yndisleg skemmtun
og við munum aldrei vita á sínum tíma
hvað hún var, hvort hún var, hvort hún væri, hvort hún muni hafa verið.

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

АТОМЫ

Посвящается мадам Кюри

Жизнь – суперглубокая штука в мире.
Жить – это чувствовать дуновение ветра
на коже. Просыпаться.
Просыпаться от смерти и жить.
Переступив черту ничего,
поселиться
в счастливейшем месте, там,
где болезнь называют жизнью.
И тогда стать живым. Это сокровище,
этот неожиданный стук сердца,
это мечтательное сияние, это смятение
спокойства. И песня, и молитва.
Удивительное развлечение,
о чем мы тогда и не знали,
что оно было, или было бы, или могло бы быть.

Translation into Russian by Daria Mishueva

***

ANG MGA ATOM

Pagbigay galang kay Mme. Curie

Ang mabuhay ang pinakamatalik na bagay sa mundo
Ang madama ng iyong balat ang malamyos na dantay
ng nakapaligid na hangin. Ang manatiling gising.
Gumising mula sa kamatayan. Manatiling buhay.
Ang makatawid sa pagkakakulong
sa kawalan at makarating at manatili
dito sa may puwang ng mahabaging pook
na kung saan ang sakit ay tinatawag na buhay.
At ang mabuhay. Ang kahalagahan nito,
itong pagpintig, itong hindi inaasahan,
ang masigasig na lumilikha ng pangarap, itong nakaliligalig
na pagkalma. Isang awit, isang panalangin.
Isang kasiya-siyang libangan
na hindi natin malalaman sa oras na ito
ano ito, kung ito ay, kung maaaring ito ay.

Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

האטומים / מחווה למאדאם קירי

לִחְיוֹת זֶה הַדָּבָר הָאִינְטִימִי בְּיוֹתֵר בָּעוֹלָם.
זֶה לָחוּשׁ אֶת לִטּוּף הָאֲוִיר
עַל הָעוֹר. לִהְיוֹת עֵר.
עֵר מֵהַמָּוֶת. לִהְיוֹת חַי.
לַחֲצוֹת אֶת גְּבוּלוֹת
הָאֵינוּת וּלְהַגִּיעַ לְהִתְיַשֵּׁב
בְּאֵזוֹר הַנּוֹחוֹת שֶׁל הַמֶּרְחָב
שֶׁבּוֹ מַחֲלָה נִקְרֵאת חַיִּים.
לִהְיוֹת אָז מָה שֶׁחַי. אוֹתוֹ דָּבָר יָקָר,
אוֹתוֹ רֶטֶט, בִּלְתִּי-צָפוּי,

אוֹתוֹ חֲלוֹם עָשׂוּי מִתְּשׁוּקָה, אוֹתָהּ הַפְרָעָה
שֶׁל הַשַּׁלְוָה, אוֹתוֹ שִׁיר, אוֹתָהּ תְּפִלָּה.

בִּלּוּי מְהַנֶּה
שֶׁבּוֹ לְעוֹלָם לֹא נֵדַע בַּזְּמַן

מָה הָיָה, אִם הָיָה, אִם הָיִינוּ, אִם כְּבָר הָיָה.

תרגום מספרדית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

அணுக்கள்

க்யூரி அம்மையாரின் நினைவிற்கு ஸ்ரத்தாஞ்சலி

உலகில் வாழ்வது மிக மிக நெருக்கமான ஒன்று
உனது தோலினை வருடும் சுகத்தை உணர்வது
சுற்றியிருக்கும் காற்றினைப் போல. விழித்திருப்பதற்கு.
இறப்பிலிருந்து விழித்தெழுவது. உயிருடன் வாழ்வதற்காக.
வெற்றிடத்தைக் கடந்தது போன்று. மீண்டும் வந்து
விண்வெளியின் க்ளெமெண்ட் மண்டலத்தில் குடியேறி
அங்கே வாழ்க்கை என அழைக்கப்படும் வியாதிகள்.
என்றால் வாழ்ந்திருப்பதென்பது என்ன?
மதிப்புள்ள எதிர்பாராத துடிதுடிப்பு
பாச உணர்வின் கனவு
மெல்லமைதியின் தொந்தரவு
ஒரு பாடல்
ஒரு பிரார்த்தனை
அது என்ன என்று
அப்படியிருந்ததா
அப்படி இருந்திருந்தால்
அப்படிஎனில்
அப்பொழுது அறியாத
அருமையான கேளிக்கை!
ஆக்கம்

Translation into Tamil by NV Subbaraman

***

ETOM

Rêzdarî bona Mme Cune

Jiyîn xweştirîn tişt e li cîhanê.
Ew hesta tilîgerînê ye di ser
pêstê hawîrdorê re. Hay ji xwe hebeûn e.
Hay ji xwe hebûn ji mirinê. Jîndar mayîn e.
Sînorên şevê hatibin derbazkirin
û xwevejandin di vê navçeya nazike cî de
li dera bi nexwaşiyê tê navandin.
Ta paşê weha jîndar mayîn. Ew bayexdariya,
çehvrênekirina lêdana dil e,
ew xewna perenga dadayî. Ew hizaniya
vehesê ye, stiranek e, nimêjek e, lavayek e.
Ew xwemijukirineke xweşik e
ji wan kesan, ewên ku em tucaran nizanin,
ku ew weha bû, yan ew hebû, yan ew tim weha bû,
yan wê weha bibê.

Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

কনিকা

মেরি কুরির প্রতি শ্রদ্ধাঞ্জলি

বেচে থাকা যে পৃথিবীর সবচেয়ে অন্তরঙ্গ বিষয় ।
ঠিক যেন তোমার ত্বকের উপর স্পর্শকে অনুভব করা
যা আদর করে আশেপাশের বাতাসকে । জেগে ওঠা ।
জেগে ওঠা মৃত্যু থেকে । জীবনের জন্য ।
কোন কিছুর না থাকার সীমা
অতিক্রম করে আর মীমাংসা করতে আসা
এই ক্ষমাশীল বলার অবকাশ
যেখানে অসুস্থতার নাম জীবন ।
কেমন হয় তখন বেঁচে থাকা । মহামূল্যবান,
হৃদয়ের কম্পন, অপ্রত্যাশিত,
এই সুগন্ধ স্বপ্ন থেকে তৈরি, এই প্রশান্তির
ব্যাঘাত, একটি গান, একটি প্রার্থনা ।
একটি মিষ্টি মধুর বিনোদন
যার কিছুই আমরা কখনও জানবোনা এর সময়ে
যা ছিল, যখন তা ছিল, যদি না থাকে, যদি তা হতো ।

Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

NA HADAIMH

In ómós do Mme Curie

Is ionann beatha agus dlúthchaidreamh leis an Nádúr.
Muirniú leoithne gaoithe a mhothú
Ar do chraiceann. Bheith lán i do dhúiseacht,
Bheith beo is beag a dhéanamh den bhás.
Teacht thar tairseach
An neamhnithe agus fáireadh
i gceantar íon seo an spáis
áit nach ann don anbhás.
Beatha is beocht. Rithim is rím,
Preabadh an chroí
Tine bhruite is teannas
Ceiliúir nó suaimhneas.
Siamsa draíochtúil
Nach léir dúinn ag an am
cad, cén fáth, nó cén ní a bhí ann.

Aistriúchán Gaeilge le Rua Breathnach
Translation into Gaelic by Rua Breathnach

***

ATOMI

U čast Madam Curie

Živeti je najprisnija stvar na svetu.
To je kad osetiš milovanje okolnog vazduha
na svojoj koži.
Kad si budan.
Kad si živ.
To je kad kad pređeš preko ograničenja ništavnosti
i ukoreniš se u popustljivu zonu prostora
gde se bolest zove život.
Znači, biti živ.
To je kad si dragocen, kada kuca srce,
kad se neočekivano pojavi
san stvaran žarom,
poremećena učmalost,
pesma, molitva.
To je divna zabava.
Nikada nećemo saznati njeno
vreme dešavanja, šta je bilo, ako je bilo, da li se ikada desilo I
da li će se ikada desiti.

Na engleski preveo Germain Droogenbroodt
Sa engleskog prevela S. Piksiades

***

Атоми

Омаж за Мадам Кири

Да се живее – тоа е најинтимното нешто на светот.
Тоа е можност да се почувствува на своја кожа милувањето на воздухот
што нѐ опкружува. Да се биде буден.
Разбуден од смртта. Да се биде жив.
Да се преминат границите на ништото
и да се биде на ова благопријатно место
каде болеста се нарекува живот.
И да се биде тогаш нешто што е живо. Најскапоцено,
оваа палпитација, нешто неочекувано,
овој од жар направен сон, песна, молитва.
Прекрасна забава за која никогаш нема своевремено да дознаеме што била, дали била, дали беше била, дали би била.

Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska

***

Ատոմները

Հարգանքի տուրք մադամ Կյուրիին
Ապրելն աշխարհի ամենաինտիմ բանն է:
Դա մաշկի վրա շրջակա օդի շոյանքը զգալն է:
Լինել արթուն: Արթուն լինել մահից: Կենդանի լինել:
Ոչնչի սահմաններն անցած լինել ու
գալ բնակություն հաստատելու
տարածության այս մեղմ գոտում,
ուր հիվանդությունը կյանք է կոչվում:
Լինել այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ կենդանի է:
Թանկը, այս սրտխփոցը, անսպասելին,
այս խանդավառ երազը, այս խառնաշփոթը,
հանդարտությունը, երգը, աղոթքը:
Հիանալի ժամանց, որի մասին
մենք երբեք ժամանակին չենք իմանա,
թե ինչ էր, եթե էր, եթե լիներ, եթե եղել է:

Armenian translation Armenuhi Sisyan

***

ATOM

Tribute to Mme Curie

Hidup adalah hal yang paling intim di dunia.
Mereguk kulitmu dicumbu
oleh udara sekitarnya. Agar tetap terjaga
Terjaga dari kematian. Menjadi hidup
Setelah melalui batas
entah dari mana nampak hendak menetap
di zona yang sejuk di tempat ini
dimana penyakit disebut semangat kehidupan
Menjadi hidup. Sangat berharga,
detak jantung, tak terduga
semangat ini menjadi mimpi, ganguan dari
ketenangan, lagu, doa
Hiburan meriangkan
kita tidak pernah akan tahu pada masanya
apakah itu, jika itu ada, jika itu pernah ada, jika itu mungkin terjadi

Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

(Juan Gil-Albert)

 

Recueil: ITHACA 685
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

JAMAIS PLUS ! (Noël Bazan)

Posted by arbrealettres sur 1 mai 2021



JAMAIS PLUS !

Quand le printemps revient, sous l’ombre des saulaies,
Mirer son jeune front à la fraîcheur des eaux,
Et rendre au bois feuillu toutes les notes gaies
Qu’en bâtissant leur nid fredonnent les oiseaux,

Quand la fleur d’aubépin se courbe sous une aile,
Que le blé qui grandit estompe les sillons,
Que le muguet s’entr’ouvre, et que, sur sa dentelle,
A travers le soleil, volent les papillons,

L’esprit chargé de rêve et de mélancolie,
Sans cueillir les lilas, sans respirer le jour,
Je vais, comme l’on va vers une ensevelie,
Écarter un linceul et contempler l’amour.

Il est là, pâle et froid, la paupière fermée,
Le coeur ne battant plus, et, cependant, si beau!
Insensible à ma voix, jadis la voix aimée,
Endormi pour jamais dans la nuit du tombeau.

Je mets, les yeux en pleurs, ma lèvre sur sa bouche,
Je lui dis : « Viens, je t’aime!… Ecoute, tout renaît!
Viens! C’est moi qui te parle et c’est moi qui te touche!»
Mais il ne me répond ni ne me reconnaît.

« Mon amour, mon amour, éveille-toi, c’est fête!
La violette a mis son étoile au gazon,
C’est la saison d’aimer, pour aimer je suis prête,
C’est la délicieuse et divine saison!

« Viens !… nous irons encor, sous la lune attiédie,
Redire les serments que tu m’as répétés ! »
Mais sa main de ma main s’échappe, refroidie,
Et l’arc brisé d’Eros demeure à ses côtés.

Il n’est plus ! je maudis le sourire des choses,
Le velours de la mousse et la paix des étangs;
Je maudis la nature et ses métamorphoses,
Je maudis le soleil, je maudis le Printemps,

Et, l’esprit plein de rêve et de mélancolie,
Sans cueillir les lilas, sans respirer le jour,
Je laisse ma jeunesse, hélas! ensevelie,
S’endormir pour jamais au tombeau de l’Amour!

(Noël Bazan)

Illustration: Emile Vernon

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Cueillie au printemps (Catulle Mendès)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2021



Le poète se souvient d’une fleur…

cueillie au printemps

Une rose d’un mois d’avril
Sous une étoile qui regarde
Éveilla, malice ou mégarde,
mon désir pas encor viril.

C’est ta bouche au rose grésil
Qui fut pour ton page, Hildegarde,
Une rose d’un mois d’avril
Sous une étoile qui regarde.

J’ai connu les deuils, le péril,
Depuis, et l’angoisse hagarde !
mais qu’importe, puisque je garde
Fraîche en mon vieux coeur puéril
Une rose d’un mois d’avril !

(Catulle Mendès)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Tremblement de l’être (François Cheng)

Posted by arbrealettres sur 17 novembre 2020




    
Tremblement de l’être quand l’amour nous tient ;
Ravissement de l’être quand l’amour nous porte.
L’éclat du jour est un visage qui éveille,
Et la flamme de la nuit un regard qui veille.

(François Cheng)

 

Recueil: Enfin le royaume
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Au fils du nomade (Hawad)

Posted by arbrealettres sur 15 novembre 2020



    

Au fils du nomade

Chausse tes sandales
et foule le sable
qu’aucun esclave n’a piétiné

Éveille ton âme
et goûte les sources
qu’aucun papillon n’a frôlées

Déploie tes pensées
vers les voies lactées
dont aucun fou n’a osé rêver

Respire le parfum des fleurs
qu’aucune abeille n’a courtisées

Écarte-toi des écoles et des dogmes
Les mystères du silence
que le vent démêle dans tes oreilles
te suffisent

Éloigne-toi des marchés et des hommes
et imagine la foire des étoiles
où Orion tend son épée
où sourient les Pléiades
autour des flammes de la Lune
où pas un Phénicien n’a laissé ses traces

Plante ta tente dans les horizons
où aucune autruche n’a songé à cacher ses oeufs

Si tu veux te retrouver libre
comme un faucon qui plane dans les cieux
l’existence et le néant suspendus
à ses ailes
la vie la mort

(Hawad)

Caravane de la soif, traduit de la tamajadht des Touaregs par l’auteur et Hélène Claudot-Hawad, Édisud, 1985.

Recueil: 120 nuances d’Afrique
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Des roses sur le toit (Jean-François Mathé)

Posted by arbrealettres sur 17 août 2020



des roses sur le toit

je reviendrai ici
après cieux et silence
tout entourer d’un bleu de mémoire

y aura-t-il encore de quoi
éveiller un feu

une voix de pluie naît aux branches
mais il n’y a personne
pour effacer les étoiles
avec des paupières

(Jean-François Mathé)


Illustration

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Qui pour prétendre (Werner Lambersy)

Posted by arbrealettres sur 14 juillet 2020



Qui pour
Prétendre avoir un jour
Fait l’amour
S’il ne sent pas
Le vent dans l’herbe
Qui respire
L’azur
Comme un plongeur
Livré
A l’ivresse des hauts
Fonds

L’eau de pluie
A cloche-pied dans
La marelle d’une flaque
La source
Qui éveille la montagne
Où dort le magma
Paresseux
Sous
La moustiquaire légère
Des galaxies

Qui pour prétendre
A l’amour s’il n’est pas
Le dernier arbre

Avant la porte du désert

(Werner Lambersy)

Illustration: Mathieu Levis

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

UNE FEE (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 1 juillet 2020




    
UNE FEE

Que ce soit Urgèle ou Morgane,
J’aime, en un rêve sans effroi,
Qu’une fée, au corps diaphane,
Ainsi qu’une fleur qui se fane,
Vienne pencher son front sur moi.

C’est elle dont le luth d’ivoire
Me redit, sur un mâle accord,
Vos contes, qu’on n’oserait croire,
Bons paladins, si votre histoire
N’était plus merveilleuse encor.

C’est elle, aux choses qu’on révère
Qui m’ordonne de m’allier,
Et qui veut que ma main sévère
Joigne la harpe du trouvère
Au gantelet du chevalier.

Dans le désert qui me réclame,
Cachée en tout ce que je vois,
C’est elle qui fait, pour mon âme,
De chaque rayon une flamme,
Et de chaque bruit une voix ;

Elle, – qui dans l’onde agitée
Murmure en sortant du rocher,
Et, de me plaire tourmentée,
Suspend la cigogne argentée
Au faîte aigu du noir clocher ;

Quand, l’hiver, mon foyer pétille,
C’est elle qui vient s’y tapir,
Et me montre, au ciel qui scintille,
L’étoile qui s’éteint et brille,
Comme un œil prêt a s’assoupir ;

Qui, lorsqu’en des manoirs sauvages
J’erre, cherchant nos vieux berceaux,
M’environnant de mille images,
Comme un bruit du torrent des âges,
Fait mugir l’air sous les arceaux ;

Elle, – qui, la nuit, quand je veille,
M’apporte de confus abois,
Et, pour endormir mon oreille,
Dans le calme du soir, éveille
Un cor lointain au fond des bois.

Que ce soit Urgèle ou Morgane,
J’aime, en un rêve sans effroi,
Qu’une fée, au corps diaphane,
Ainsi qu’une fleur qui se fane,
Vienne pencher son front sur moi !

(Victor Hugo)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :