Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘flot’

EVOLUTION (Borche Panov)

Posted by arbrealettres sur 19 septembre 2021



Illustration:  Jodi Trujillo
    
Poem in French, Italian, German, Portuguese, Romanian, Greek, Icelandic, Sicilian, Polish, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Kurdisch, Russian, Filipino,
Hebrew, Tamil, Bangla, Irish, Serbian, Armenian, Macedonian, Indonesian,
Malay, Catalan, Bulgarian

Footprints in the Sand, by Jodi Trujillo Art, Hawaii

Poem of the Week Ithaca 695 “EVOLUTION”, BORCHE PANOV, North Macedonia, 1961

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

EVOLUTION

Nous étions nus
et vîmes alors la pomme
qui contenait le ver
comme un embryon de chagrin.

La poutre d’équilibre détrempée
dégoutte sans arrêt de nos yeux,
à la recherche de la grande marée
avec l’arche de notre salut
flottant là-haut.

L’océan abandonne un flot d’écume
sur nos chevilles
tandis que nous courons sur le sable
d’une longue évolution.

L’eau efface les traces
pour nous faire oublier
qu’un jour nous sommes allés au paradis.

(Borche Panov)

Traduction de Daniela Andonovska Trajkovska – Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

EVOLUZIONE

Eravamo nudi
poi abbiamo visto la mela
con dentro il verme
come un embrione di dolore.

La sbarra da equilibrista fatta d’acqua
sgorga senza sosta dai nostri occhi,
cerca il grande diluvio
con l’arco della nostra salvezza
librarsi in alto.

L’oceano lascia una scia di schiuma
sulle nostre anche
mentra camminiamo sulla sabbia
di una lunga evoluzione.

L’acqua cancella le impronte
per farci dimenticare
di essere stati in paradiso.

Traduzione di Daniela Andonovska-Trajkovska – Stanley Barkan – Luca Benassi

***

EVOLUTION

Wir waren nackt
und dann sahen wir den Apfel
mit dem Wurm darin
wie ein Embryo des Kummers.

Der wässrige Kielholm
sickert aus unseren Augen, ohne Unterlass
auf der Suche nach der großen Flut
während die Arche unserer Erlösung
darüber schwebt.

Der Ozean hinterlässt eine Mähne von Schaum
an unseren Knöcheln
während wir auf dem Sand
einer langen Evolution laufen.

Das Wasser löscht die Fußabdrücke
und lässt uns vergessen
dass wir jemals im Paradies gewesen sind.

Übersetzung Daniela Andonovska-Trajkovska – Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

EVOLUÇÃO

Estávamos nus
e vimos então a maçã
com o verme por dentro
como um embrião de dor.

A cintilação do equilíbrio aquoso
vai-se apagando dos nossos olhos para sempre
em busca do grande dilúvio
com a arca da nossa salvação
flutuando por cima.

O oceano deixa uma corrente de espuma
nos nossos tornozelos
enquanto caminhamos na areia
de uma longa evolução.

A água apaga as pegadas
para nos fazer esquecer que estivemos,
um dia, no paraíso.

Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

EVOLUTIE

Eram goi
când am văzut mărul
cu viermele înăuntru,
un fel de embrion al suferinței.

Cumpăna apei se scurgea
din ochii noștri către veșnicie
visând la contopirea cu marele potop,
iar arca mântuirii noastre
plutea în balans deasupra ei.

O coamă înspumată ne așterne marea
în jurul gleznelor
în timp ce noi pășim peste nisipul
unei îndelungate evoluții.

Astfel, se șterge urma pașilor noștri
și acest lucru ne face să uităm
că am fost cândva în paradis.

Traducere Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ΕΞΕΛΙΞΗ

Ισορροπίας του νερού αχτίνα
κυλούσε απ’ τα μάτια σου
να βρει κατακλυσμό και κιβωτό
της σωτηρίας μας

Γυμνοί περπατούσαμε
το μήλο όταν είδαμε
με το σκουλήκι μέσα του
έμβρυο πένθους.

Κύματα ωκεάνια αφρός
γύρω απ’ τα πόδια σου
σαν βηματίζαμε στην
άμμο της εξέλιξης μας.

Νερό που σβήνει πατημασιές
για να ξεχάσουμε πως
κάποτε ζήσαμε στον Παράδεισο.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

ÞRÓUN

Við vorum nakin
og svo sáum við eplið
með orminum í
eins og vísi að sorg.

Votur vogargeisli
lekur án afláts úr augum okkar,
leitar að flóðinu mikla
með sáluhjálparörkina
á sveimi yfir.

Sjávarlöðrið verður eftir
um ökkla okkar
þar sem við göngum í sandi
langrar þróunar.

Sjórinn skolar burt sporin
svo að við gleymum
að við vorum einu sinni í paradís.

Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Danielu Andonovska-Trajkovska og Stanleys Barkan
Translated into Icelandic by Þór Stefánsson

***

EVOLUZIONI

Eramu a nuda
e vittimu lu pumu
cu lu vermu dintra
comu un embriuni di duluri.

La travi acquusa ca bbilanza
cuntinua a nesciri di l’occhi
in cerca di lu gran sdilluviu
cu l’arca di la nostra salvizza
suspisa supra a nui.

L’oceanu lassa na unna di scuma
A li nostri cavigghi
mentri caminamu supra a rina
di na evoluzioni longa.

L’acqua cancella li pidati
pi farinni scurdari
ca am’â statu mai ntô paradisu.

Traduzioni in siciliano di Gaetano Cipolla

***

EWOLUCJA

Byliśmy nadzy
i wtedy zobaczyliśmy jabłko
z robakiem w środku
jak z zarodkiem smutku.

Wodna belka równoważąca
na zawsze robi przeciek z naszych oczu,
wyglądając wielkiego potopu,
z arką naszego zbawienia
unoszącą się nad nim.

Ocean pozostawia strumień piany
na kostkach naszych nóg
gdy chodzimy po piasku
długiej ewolucji.

Woda zaciera ślady stop,
abyśmy zapominali
że byliśmy kiedykolwiek w raju.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień
Translated into Polish by Mirosław Grudzień

***

进 化

我们曾经赤身裸体
然后我们看见了这苹果
苹果里面有虫子
这虫像一个悲伤的胚胎。
我们的眼睛永远泄漏
这水样的平衡梁,
用拯救我们的方舟
寻求大洪水
颠簸其上。
我们在漫长进化的
沙滩上行走时
海洋在我们的脚踝上
留下了泡沫。
海水抹去沙滩的脚印
让我们忘记
我们曾经到达过天堂。

原 作: 北马其顿 博尔切·帕诺夫 1961 年
英 译:丹妮拉·安多诺夫斯卡-特拉伊科夫斯卡-斯坦利·巴坎
汉 译:中 国 周道模 2021-8-25
Translated into Chinese by William Zhou

***

تَطَوُّرْ

كُنَّا عُرَاةً
ثُمَّ رَأيْنَا التُّفَاحَة
وَدَاخِلَها…. كَجَنِينِ الحُزْنِ
تَقْبَعُ « الدُّودَة »

مِيزَانُ الحِسَابِ الدَّامِع
يَتَسَرَّبُ دَائِمًا مِن أعْيُنِنَا
تَتُوقُ إلى الطُّوفَانِ العَظِيمِ
مَعَ فُلْكِ خَلاصِنَا الذِي يَحُومُ في الأَعْلَى
يَتْرُكُ المُحُيطُ تَدَفْقًا مِن الزَّبَد

عَلَى أَعْقَابِنَا وَنَحْنُ نَسِيرُ فَوقَ
رِمَالِ التَّطَورِ الطَّويِل
يَمْحُو المَاءُ أَثَارَ أَقْدَامِنا
حَتَّى نَنْسَى بِأَنَّنَا لَمْ نَكْن في الجَنَّة

ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

विकास

हम नंगे थे
और फिर हमने सेब देखा
अंदर कीड़ा के साथ
दुख के भ्रूण की तरह l

पानीदार संतुलन बीम
हमारी आँखों से हमेशा के लिए रिस रहा है,
बड़ी बाढ़ की तलाश
हमारे उद्धार के सन्दूक के साथ
ऊपर मंडरा रहा है।

सागर झाग का प्रवाह छोड़ता है
हमारे टखनों पर
जब हम रेत पर चल रहे होते हैं
एक लंबे विकास के लिए।

पानी पैरों के निशान मिटा देता है
हमें भूलने के लिए
कि हम कभी जन्नत में गए हैं।

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

進化

わたしたちは裸だった
そしてそのリンゴをみた
中に虫が巣くっているものを
まるで悲しみの胎芽のように

涙を抑える光は
目からいつまでも漏れている
救済の箱舟が宙に浮かぶ
洪水を待ちながら

波打ち際の
長い進化の途上の砂の上を歩くとき
海は足首に白い泡の流れを残す

私たちがかつて天国にいたことを
忘れるために
波は砂上の足跡を消す

Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

فرگشت

ما برهنه بودیم
و‌سپس سیب را دیدیم
با کرمی داخلش
مانند جنینی از اندوه

پرتوی از توازنی لرزان
تا ابدیت از چشم‌مان می‌چکد
در جستجوی طغیان بزرگ
در نقطه‌ی نجات ما
معلق در هوا.

اقیانوس ردی از کف بر جا می‌گذارد
روی مچ‌ پاهایمان
همچنانکه روی شن‌ها قدم می‌زنیم
از فرگشتی طولانی.

آب جای پاها را برایمان
می‌شوید تا فراموش کنیم
که زمانی در بهشت بوده‌ایم.

Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

WERARÎ

Em rwîtbûn
û paşê me sêv dît
kurmî bû
wek pizeke xemgîniyê.

Hevsengiya terazoya avî
li pêş çehvên me dilive,
li lehiya mezin digere
çawa di dema keştiya Noh de
ku rizgariya me metirsîdar e.

Derya komeke kef li şûna xwe dihêle
ta ber gwîskên me
di gava em li ser zîxê
werariyeke dirêj beziyan.

Avê rêçên lingên me bi xwe re birin
û hêşt em jibîrbikin
ku em demekê di biheştê de bûn.

Translated into Kurdisch by Hussein Habasch

****

РАЗВИТИЕ

Мы жили обнаженные
и вдруг сорвали плод
внутри червяк –
зачаток всех страданий.

Вода из чаш весов
струится без конца из наших глаз,
ища большой потоп,
где нас ковчег спасет,
дрейфуя над водой.

Морская пена
остается на ногах,
пока мы по песку
развития бредем.

Наши следы сотрет вконец вода,
когда-то позабудется,
что были мы в раю.

Translated into Russian by Daria Mishueva

***

EBOLUSYON

Nakahubad kami
at pagdaka ay nakita namin ang mansanas
na may uod sa loob
tulad ng isang binhi ng kalungkutan.

Ang poste ng tubig na balanseng balanse
ay walang hanggan na tumutulo mula sa aming mga mata,
naghahanap ng malaking baha
kasama ang arko ng ating kaligtasan
umaaligid sa itaas.

Ang karagatan ay nag-iiwan ng daloy ng bula
sa aming mga bukung-bukong
habang naglalakad kami sa buhangin
ng isang mahabang ebolusyon.

Binubura ng tubig ang mga bakas ng mga paa
upang makalimutan natin
na nanggaling na kami sa paraiso.

Translated into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

אבולוציה / בורצ’ה פאנוב

הָ יִינּו עֵ ירֻ מִ ים
וְ ָאז רָ אִ ינּו אֶ ת הַ תַ ּפּוחַ
עִ ם הַ תוֹלַעַ ת בְ תוֹכוֹ
כְמוֹ עֻבָ ר שֶ ל צַ עַ ר.בְ עֵינֵינּו, לַנֶצַ ח,

לְ שוֹן הַ מֹ אזְנַיִם הַ מֵ ימִ ית
מְ בַ קֶ שֶ ת לְ אַ זֵ ן בֵ ין הַ מַ בּול הַ גָדוֹל
לְ בֵין תֵ בַ ת הַ צָ לָתֵ נּו
שֶ מְ רַ חֶ פֶ ת מֵ עַ ל.
הָ אוֹקְ יָנוֹס מַ שְ אִ יר שֶ טֶ ף שֶ ל קֶ צֶ ף

עַ ל קַ רְ סֻלֵינּו
בְ עוֹד אֲנַחְ נּו הוֹלְ כִ ים עַ ל הַ חוֹל
שֶ ל אֶ בוֹלּוצְ יָה מִ תְ מַ שֶ כֶת.
הַ מַ יִם מוֹחֲקִ ים אֶ ת עִ קְ בוֹת הָ רַ גְ לַיִם

עַ ל מְ נַת שֶ נִשְ כַ ח
שֶ הָ יִינּו אֵ י ּפַ עַ ם בְ גַן עֵ דֶ ן.
תרגום לאנגלית:

לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

உயிரியல் கோட்பாடு

நாம் நிர்வாணிகள்
வேதனையின் கருமுனை போன்று
உள்ளே ஒரு புழுவை
பிறகு ஆப்பிள் பழத்தில் கண்டோம்

நம் கண்களிலிருந்து கசியும்
தண்ணீர் உத்தரம் போன்ற ஒளிக்கற்றை
பெரும் வெள்ளத்தை எதிர்நோக்கி
மேலே சுழன்றுகொண்டிருக்கும்
நம் மீட்சியின் வளையம் போன்று.

நாம் கடல்மணலில் நடக்கும்பொழுது
கடல் நுரைகளின் ஓட்டத்தை
கணுக்கால்களில் விட்டு நீங்குகிறது.
நீண்ட உயிரியல் கோட்பாடுகளாக!

நாம் எப்பொழுதோ
சொர்கத்திற்குச் சென்றதை
நாம் மறப்பதற்காக
நீர் நமது கால் அடிகளை
அழித்துவிடுகிறது!

Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

***

বিবর্ধন

আমরা ছিলাম নগ্ন
আর ঠিক তখনই দেখতে পেলাম আপেল ফল
যার ভিতরে ছিল কীট
ঠিক যেন বেদনার ভ্রূণের মত ।

আমাদের অশ্রুজল সংবরণ করা ঠিক যেন ভারসাম্যের বাঁধের মতো
যা চিরকাল ঝরে পড়ে আমাদের চোখ দিয়ে,
নিয়ে আসো মহাপ্লাবন সাথে নিয়ে নুহু নবীর জাহাজ
যা আমাদের পরিত্রাণ
ঘুরছে আমাদের উপর ।

মহাসাগরের ফেনা আছড়ে পড়ে
আমাদের গোড়ালিতে
যখন আমরা হেঁটে যাই বালুকাময় সাগরতীরে
দীর্ঘ বিবর্তনের ।

সাগরের জল কনা মুছে দেয় পদাঙ্ক
যেন আমরা ভুলে যাই
যে আমরা যেন কখনো ছিলাম স্বর্গে

Bangla Translation: – Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

ÉABHLÓID

Nocht a bhíomar
nuair a chonaiceamar an t-úll,
an phéist meallta ann:
an dólás i dtús fáis.

Sileann deor go síoraí
ó chrann fulaingthe na súl,
an díle á lorg aige,
áirc an tslánaithe
os a chionn.

Briseann cúr na farraige
ar ár gcosa
agus muid ag siúl bóthar
fada na héabhlóide

Glanann an t-uisce lorg na gcos,
an chuimhne ar an bparthas
ina rabhamar tráth.

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translated into Gaelic by Rua Breathnach

***

EVOLUCIJA

Bili smo nagi
i onda smo videli jabuku
u kojoj je bio crv
kao embrion tuge.

Vodena terezija
Stalno istice iz naših očiju
tražeći potop
iznad koga lebdi
arka našeg spasenja.

Okean ostavlja grivne od pene
oko naših gležnjeva
dok koračamo po pesku
nove evolucije.

Voda briše otiske stopala
da bi zaboravili
da smo ikada bili u raju.

Sa engleskog prevelar S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

ЕВОЛУЦИЈА

Бевме голи
и го видовме тогаш јаболкото
со црвот внатре
како ембрион на тагата

Водената терезија
постојано ни истекува од очите
барајќи го потопот
врз кој ќе лебди
арката на нашиот спас

Океанот ти остава гривни од пена
над глужовите
додека чекориш по песокот
на една долга еволуција

Водата ги брише стапалките
за да заборавиме
дека некогаш сме биле во рајот

BORCHE PANOV

***

ԷՎՈԼՅՈՒՑԻԱ

Մենք մերկ էինք,
հետո տեսանք խնձորը՝
որդը ներսում,
որպես վշտի սաղմ:

Ջրի հավասարակշռության մակարդակը,
որ հավերժորեն հոսում է մեր աչքերից,
փնտրում է մեծ ջրհեղեղ՝
մեր փրկության տապանով,
սավառնելով բարձրում:

Օվկիանոսը փրփուրի հոսք է թողնում
մեր կոճերի վրա,
մինչ մենք քայլում ենք
էվոլյուցիայի երկար ավազի վրայով:

Ջուրը ջնջում է ոտնահետքերը,
որ չհիշենք,
թե մենք երբևէ եղել ենք դրախտում:

Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

EVOLUSI

Kami telanjang
kemudian melihat apel
dengan cacing berada di dalam
seperti benih kesedihan.

Balok keseimbangan tergenang air
yang selamanya mengalir dari mata,
mencoba untuk menjadi banjir besar
dengan tabut keselamatan
melayang di atas.

Lautan meninggalkan buih
di pergelangan mata kaki
ketika berjalan di atas pasir
dengan perubahan yang lama.

Air menghapus jejak kaki
untuk dilupakan
bahwa kita pernah berada di surga.

Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

تَطَوُّرْ

تَطَوُّرْ
كُنَّا عُرَاةً
ثُمَّ رَأيْنَا التُّفَاحَة
وَدَاخِلَها…. كَجَنِينِ الحُزْنِ

تَقْبَعُ « الدُّودَة »
مِيزَانُ الحِسَابِ الدَّامِع
يَتَسَرَّبُ دَائِمًا مِن أعْيُنِنَا
تَتُوقُ إلى الطُّوفَانِ العَظِيمِ
مَعَ فُلْكِ خَلاصِنَا الذِي يَحُومُ في الأَعْلَى

يَتْرُكُ المُحُيطُ تَدَفْقًا مِن الزَّبَد
عَلَى أَعْقَابِنَا وَنَحْنُ نَسِيرُ فَوقَ
رِمَالِ التَّطَورِ الطَّويِل
يَمْحُو المَاءُ أَثَارَ أَقْدَامِنا
حَتَّى نَنْسَى بِأَنَّنَا لَمْ نَكْن في الجَنَّة

ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Malayan translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

EVOLUCIÓ

Estàvem nus
i vam veure llavors la poma
amb el cuc dins
com un embrió de dolor.

La barra d’equilibri aquosa
fuig per sempre dels nostres ulls,
buscant el gran diluvi
amb l’arca de la nostra salvació
flotant per sobre.

L’oceà deixa un flux d’escuma
en els nostres turmells
mentre transitem la sorra
d’una llarga evolució.

L’aigua esborra les petjades
per fer-nos oblidar que alguna vegada
hem estat al paradís.

Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal
Translated into Catalan by Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

ЕВОЛЮЦИЯ

Бяхме голи
и тогава видяхме ябълката
с червея вътре
като ембрион на тъгата

Водната везна
постоянно изтича от очите ни,
търсейки потопа,
върху който ще плава
ковчегът на нашето спасение

Океанът ти оставя гривни от пяна
над глезените,
докато крачиш по пясъка
на една дълга еволюция

Водата изтрива стъпките,
за да забравим,
че някога сме били в рая

превод: Борче Панов

(Borche Panov)

 

Recueil: ITHACA 695
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

PAR MOMENTS, LE FLEUVE NOIR FAISAIT PLIER (Egon Schiele)

Posted by arbrealettres sur 16 août 2021



Illustration: Stéphane Pencréac’h
    

PAR MOMENTS, LE FLEUVE NOIR FAISAIT PLIER

toutes mes forces sous son joug.
Les eaux basses, je les voyais profondes,
et les rives en pente douce, abruptes et élevées.
Entraîné par le tourbillon des flots, je luttais
et j’entendais les eaux en moi,
les bonnes, les belles eaux-noires — —
Puis à nouveau, je respirais une force dorée.
Le courant coulait, fort, toujours plus fort.

MUSIQUE PENDANT LA NOYADE

***

IN MOMENTEN JOCHTE DER SCHWARZE FLUSS

meine ganzen Kräfte.
Ich sah die kleinen Wasser groß
und die sanften Ufer steil und hoch.
Drehend rang ich
und hörte die Wasser in mir,
die guten, schönen Schwarzwasser — —
Dann atmete ich wieder goldene Kraft.
Der Strom strömte starr und stärker.

MUSIK BEIM ERTRINKEN

(Egon Schiele)

 

Recueil: Moi, éternel enfant
Traduction:Nathalie Miolon
Editions: Comp’act

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

FRISSON D’HIVER (Emile Nelligan)

Posted by arbrealettres sur 23 juin 2021



FRISSON D’HIVER

Les becs de gaz sont presque clos :
Chauffe mon coeur dont les sanglots
S’épanchent dans ton coeur par flots,
Gretchen !

Comme il te dit de mornes choses,
Ce clavecin de mes névroses,
Rythmant le deuil hâtif des roses,
Gretchen !

Prends-moi le front, prends-moi les mains,
Toi, mon trésor de rêves maints
Sur les juvéniles chemins,
Gretchen !

Quand le givre qui s’éternise
Hivernalement s’harmonise
Aux vieilles glaces de Venise,
Gretchen !

Et que nos deux gros chats persans
Montrent des yeux reconnaissants
Près de l’âtre aux feux bruissants,
Gretchen !

Et qu’au frisson de la veillée,
S’élance en tendresse affolée
Vers toi mon âme inconsolée,
Gretchen !

Chauffe mon coeur, dont les sanglots
S’épanchent dans ton coeur par flots.
Les becs de gaz sont presque clos…
Gretchen !

(Emile Nelligan)


Illustration: Delphin Enjolras

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments »

Quand pourrai-je, quittant les soins inutiles (Jean Moréas)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2021



Quand pourrai-je, quittant les soins inutiles

Quand pourrai-je, quittant tous les soins inutiles
Et le vulgaire ennui de l’affreuse cité,
Me reconnaître enfin, dans les bois, frais asiles,
Et sur les calmes bords d’un lac plein de clarté !

Mais plutôt, je voudrais songer sur tes rivages,
Mer, de mes premiers jours berceau délicieux.
J’écouterai gémir tes mouettes sauvages,
L’écume de tes flots rafraîchira mes yeux.

Ah, le précoce hiver a-t-il rien qui m’étonne ?
Tous les présents d’avril, je les ai dissipés,
Et je n’ai pas cueilli la grappe de l’automne,
Et mes riches épis, d’autres les ont coupés.

(Jean Moréas)

Illustration: ArbreaPhotos

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Laurence printanière (Patrice de La Tour du Pin)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2021



Laurence printanière

Voici que montent les aubes, d’une blancheur
Eclatante, au-dessus d’un fouillis d’anémones
Lumineuses, dans la matinale fraîcheur…

Pour entrer dans la danse légère d’avril,
Vos yeux ont pris la douceur des clairs de lune,
Et leur lumière brille et joue entre les cils.

Il vaut mieux ne jamais parler de moi, Laurence,
Si vous me permettez, et si divinement,
De goûter avec vous cette aube de printemps.
Je chanterai d’abord votre seule présence,
Puisque nos souvenirs, si merveilleux soient-ils,
Pâlissent à côté de cette aube d’avril;
Il vaut mieux négliger les joies antérieures
Pour jouir pleinement des dons qui sont offerts,
La lumière frôlant votre sein découvert,
Toute l’idéale tempête de six heures…

Voici venir la grande extase des réveils,
Et vous marchez parmi les fleurs printanières,
Heureuse et cueillant des monceaux de primevères
Pour les jeter à pleines mains dans le soleil.

Ne tremblez pas; je veux effleurer vos cheveux,
Les sentir et ne plus les sentir qu’en pensée,
Et puis les ressentir encore à la nausée,
Et puis garder le long des jours tout leur parfum…

Ne tremblez pas : il faut fermer les yeux d’abord,
Il faut vous jeter doucement dans l’herbe haute,
Il faut que je délivre vos cheveux, que j’ôte
L’agrafe qui maintient ce voile sur ce corps,
Offrant à la lumière cette peau si pure,
Cette gorge crépitant d’or et de luxure
Et que caressent les tiges comme des mains,
Ces seins qui sont gonflés de soleil et de sève,
Ces jambes lisses et blanches qui se soulèvent
Pour contenir le flot de volupté qui vient

Hors de l’âcre profusion de la terre
Qui monte soudain comme un raz de marée

Vers l’orgie dionysiaque de la chair
Et le désir bouleversant des mâles
Craquant jusqu’à l’épuisement de l’être,
Pour assouvir tout ce qui brûle et qui déborde,
Cette tempête lumineuse de printemps
Qui déferle sur les aubes de six heures…

(Patrice de La Tour du Pin)


Illustration: John William Godward

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

MARINE (Fernand Gregh)

Posted by arbrealettres sur 3 mars 2021



MARINE

Les mâts geignent sous les voiles,
Doucement,
Et bercent dans le gréement
Les étoiles.

Et le roulis si doux,
Si tranquille,
Que le pont semble immobile
Devant nous,

Et qu’à travers le ciel libre,
Au vent frais
Où l’écheveau des agrès
Tremble et vibre,

On dirait que, dans l’air bleu,
Oscillante,
C’est toute la nuit qui, lente,
Roule un peu…

A peine si la mer gronde
Aux bords sourds
D’un récifs que bat toujours
L’eau profonde.

L’humble odeur des foins fauchés
Du rivage
Glisse avec l’odeur sauvage
Des rochers.

L’ombre est orageuse et chaude ;
Dans les flots,
Un marsouin, près des hublots,
Souffle et rôde.

Et, sourd murmure à l’avant
Monotone,
J’écoute l’eau qui moutonne
En rêvant.

Oui, ce soir, dans le silence
De la nuit,
Le monde sans fin, sans bruit,
Se balance…

Et je suis aussi bercé
Sur l’eau grise
Je me sens parmi la brise
Balancé,

Au long murmure de la grève
Doux amer,
Par deux infinis, la mer
Et le rêve…

(Fernand Gregh)

Illustration: Geneviève Goulley

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Une nuit qu’on entendait la mer sans la voir (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 3 mars 2021



Une nuit qu’on entendait la mer sans la voir

Quels sont ces bruits sourds ?
Ecoutez vers l’onde
Cette voix profonde
Qui pleure toujours
Et qui toujours gronde,
Quoiqu’un son plus clair
Parfois l’interrompe… –
Le vent de la mer
Souffle dans sa trompe.

Comme il pleut ce soir !
N’est-ce pas, mon hôte ?
Là-bas, à la côte,
Le ciel est bien noir,
La mer est bien haute !
On dirait l’hiver ;
Parfois on s’y trompe… –
Le vent de la mer
Souffle dans sa trompe.

Oh ! marins perdus !
Au loin, dans cette ombre
Sur la nef qui sombre,
Que de bras tendus
Vers la terre sombre !
Pas d’ancre de fer
Que le flot ne rompe. –
Le vent de la mer
Souffle dans sa trompe.

Nochers imprudents !
Le vent dans la voile
Déchire la toile
Comme avec les dents !
Là-haut pas d’étoile !
L’un lutte avec l’air,
L’autre est à la pompe. –
Le vent de la mer
Souffle dans sa trompe.

C’est toi, c’est ton feu
Que le nocher rêve,
Quand le flot s’élève,
Chandelier que Dieu
Pose sur la grève,
Phare au rouge éclair
Que la brume estompe ! –
Le vent de la mer
Souffle dans sa trompe.

(Victor Hugo)

 

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Le mirage marin (Henri Thomas)

Posted by arbrealettres sur 22 février 2021



Illustration: Catherine Suchocka

    

Le mirage marin

Le long du flot qui se retire
Marche la femme de sa vie
Avec bottes et parapluie.

Elle lui reste inaccessible
Comme le noir au coeur des cibles
Pour le tireur aux mains tremblantes.

(Henri Thomas)

Découvert ici: https://schabrieres.wordpress.com/

Recueil: Joueur surpris
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Assis, les pieds pendants (François Coppée)

Posted by arbrealettres sur 12 janvier 2021



Illustration: Frans Masereel
    
Assis, les pieds pendants, sous l’arche du vieux pont,
Et sourd aux bruits lointains à qui l’écho répond,
Le pêcheur suit des yeux le petit flotteur rouge.
L’eau du fleuve pétille au soleil. Rien ne bouge.
Le liège soudain fait un plongeon trompeur,
La ligne saute. – Avec un hoquet de vapeur
Passe un joyeux bateau tout pavoisé d’ombrelles ;
Et, tandis que les flots apaisent leurs querelles,
L’homme, un instant tiré de son rêve engourdi,
Met une amorce neuve et songe : – Il est midi.

(François Coppée)

 

Recueil: Promenades et interieurs
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Jadis, la Seine était verte et pure (François Coppée)

Posted by arbrealettres sur 10 janvier 2021



    
À mes jeunes camarades, aux équipiers du Club nautique de Chatou

Jadis, la Seine était verte et pure à Saint-Ouen,
Et, dans cette banlieue aujourd’hui sale et rêche,
J’ai canoté, j’ai même essayé de la pêche.
Le lieu semblait alors champêtre. Que c’est loin !

On dînait là. Le beurre, au cabaret du coin,
Était rance, et le vin fait de bois de campêche.
Mais les charmants retours, sur l’eau, dans la nuit fraîche,
Quand, sur les prés fauchés, flottait l’odeur du foin !

Oh ! quels vieux souvenirs et comme le temps marche !
Pourtant je vois encor le couchant, sous une arche,
Refléter ses rubis dans les flots miroitants.

Amis, embarquez-moi sur vos bateaux à voiles,
Par un beau soir, à l’heure où naissent les étoiles,
Afin que je revive un peu de mes vingt ans.

(François Coppée)

 

Recueil: Promenades et interieurs
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :