Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘fuir’

ADIEU SOLITAIRE (Germain Droogenbroodt)

Posted by arbrealettres sur 20 septembre 2020



Illustration: Giacomo Manzù
Poem in Dutch, Spanish, English, French, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Malaya, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla
    
Poem of the Week Ithaca 645
Lonely Goodbye / Hope by Germain Droogenbroodt, Belgium/Spain

– ALL TRANSLATIONS ARE MADE IN COLLABORATION WITH GERMAIN DROOGENBROODT –

***

ADIEU SOLITAIRE

pour ceux qui, où que ce soit, doivent mourir seuls

Froide la chambre
les murs blancs
On entend seulement
l’écho de la solitude
Plus de mot tendre
plus d’étreinte chaleureuse
Seul le temps
robinet qui fuit
donne un petit coup
Et personne ne frappe à la porte
personne ne vous attend
personne, sauf la mort.

***

ESPOIR

Pas de pluie depuis déjà des mois

ils souffrent

mais se tiennent debout verts quand même
car sans espoir
ils ne peuvent pas vivre non plus
─ les arbres.

Traduction de Elisabeth Gerlache
Translation into French by Elisabeth Gerlache

***

EENZAAM AFSCHEID

voor hen die, waar ook, eenzaam moeten sterven

Kil de kamer
de witte muren
Hoorbaar alleen
de echo van eenzaamheid
Geen teder woord meer
geen warme omhelzing
Alleen de tijd
een lekke kraan
die aftikt

En niemand die aanklopt
niemand die je verwacht
niemand, behalve de dood.

***

HOOP

Reeds maanden geen regen

ze lijden

maar toch staan ze groen
want zonder hoop
kunnen ook zij niet leven
─ de bomen.

***

DESPEDIDA SOLITARIA

para aquellos que, sea donde sea, han de morir solos

Fría la estancia
las paredes blancas
Sólo audible
el eco de la soledad
Ni una palabra cariñosa
ni un cálido abrazo
Sólo el tiempo
un grifo en el que gotea
la cuenta atrás
Y nadie llama a la puerta
nadie que esperes
nadie, salvo la muerte.

***

ESPERANZA

Tantos meses sin lluvia

sufren

pero todavía están verdes
porque sin esperanza
tampoco pueden vivir
─ los árboles.

Traducción de Rafael Carcelén en colaboración con el autor
Translation into Spanish by Rafael Carcelén

***

LONELY GOODBYE

for those who, wherever, have to die lonely

Chilly the room
the white walls
audible only
the echo of loneliness.
Not a tender word anymore
no warm embrace
just the time,
a leaking tap,
ticking.
None knocking at the door
nobody you expect,
no one, except death.

***

HOPE

Since many months no rain

they suffer

but still they are green
because without hope
neither they can live
─ the trees.

Translation into English by Stanley Barkan

***

SOLITARIO ADDIO

Per coloro che, ovunque si trovino, devono morire soli

Fredda la stanza
le mura bianche
Udibile solo
l’eco della solitudine.
Nemmeno una parole di conforto
non un caldo abbraccio
Solo il tempo,
un rubinetto che perde,
il suo ticchettio.
Nessuno che bussi alla porta
nessuno da attendere,
nessuno, se non la morte.

***

SPERANZA

Dopo molti mesi senza pioggia
soffrono
eppure sono ancora verdi
perché senza speranza
non possono vivere
─ gli alberi.

Translation into Italian by Luca Benassi

***

EINSAMER ABSCHIED

für diejenigen die, wo auch immer, einsam sterben müssen

Kühl der Raum
die weißen Wände
Hörbar nur
das Echo der Einsamkeit
Kein zärtliches Wort mehr
keine warme Umarmung
Nur die Zeit
wie ein undichter Wasserhahn
die verrinnt
Und niemand der anklopft
niemand, den du erwartest
niemand, außer dem Tod.

***

HOFFNUNG

Schon Monate kein Regen
sie leiden
aber trotzdem sind sie grün
denn ohne Hoffnung
können auch sie nicht leben
─ die Bäume.

Übersetzung Wolfgang Klinck
Translation into German by Wolfgang Klinck

***

DESPEDIDA SOLITÁRIA

para aqueles que, seja onde estiverem, morrerão sozinhos

O quarto é frio
as paredes brancas
Só se escuta
o eco da solidão
Nem uma palavra de carinho
nenhum abraço caloroso
Só o tempo
um grifo em que goteja
o que já passou
Ninguém bate nessa porta
ninguém que esperas
ninguém, somente a morte.

***

ESPERANÇA

Tantos meses sem chuva
sofrem
mas ainda permanecem verdes
porque sem esperança
não podem viver também
– as árvores.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia
Translation into Porguese by José Eduardo Degrazia

***

ADDIU SULITARIU

Pi chiddi ca morunu suli ntô munnu
La sala fridda,
li mura bianchi
Si senti sulu
L’ecu di la sulità
Nenti palori duci
Nenti abbrazzi amurusi
Sulu lu tempu,
un lentu
ticchi toc
Nuddu veni a battiri a la porta
Nuddu s’aspetta,
Nuddu, tranni la morti.

***

SPIRANZA

Sunnu misi ca non chiovi
Soffrunu
Ma sunnu ancora virdi
Pirchì senza spiranza
Non ponnu mancu viviri.
─ L’arburi.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla
Translation into Sicilian by Gaetano Cipolla

***

RĂMAS BUN ÎN SINGURĂTATE

acelora care, oriunde s-ar afla, sunt nevoiți să moară izolați

Cameră rece
pereți albi
se-aude doar ecoul
singurătății
s-au isprăvit cuvintele mângâietoare
și tandrele îmbrățișări
doar timpul, robinet defect,
picură neîncetat
scurgându-se
și nimeni nu-ți mai bate la ușă,
nu mai e om pe care să-l aștepți,
nu vine nimeni, decât moartea.
***
SPERANȚĂ

Luni fără ploaie
suferă
dar tot sunt verzi
căci fără de speranță
nu pot trăi nici ei
─ copacii.

Traducere: și Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translation into Romanian bu Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

SAMOTNE POŻEGNANIE

Dla tych, którzy muszą umierać samotnie, gdziekolwiek są.

Jakże chłodny ten pokój
białe ściany
jedynie słyszalne
echo samotności.
Już ani jednego czułego słowa
żadnego ciepłego uścisku
tylko czas,
cieknący kran,
tykanie.
Nikt nie puka do drzwi
nikogo się nie spodziewasz
nikogo, prócz śmierci.

***

NADZIEJA

Od miesięcy brak deszczu
choć cierpią
nadal są zielone
przecież bez nadziei
też nie potrafią żyć
─ drzewa.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka
Translation into Polish by Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΑΝΤΙΟ

Κρύο δωμάτιο
τοίχοι λευκοί
όπου αντηχεί τη μοναξιά
και λείπει η τρυφερότητα
η ζεστή αγκαλιά
μόνο ο χρόνος απομένει
κι η βρύση που τρέχει.
Κανείς δεν χτυπά την πόρτα του
κανένα δεν περιμένεις
παρά το θάνατο.

***

ΕΛΠΙΔΑ

Δίχως βροχή μήνες πολλούς
υποφέρουν
κι ακόμα είναι πράσινα
γιατί δίχως ελπίδα πια
τα δέντρα
δεν ζουν.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translation into Greek by Manolis Aligizakis

***

孤独的告别

给那些无论哪里都得孤独死去的人

寒冷这房间
这白墙
只听见
孤独的回声。
一个温柔词也没有了
没有温暖的拥抱
只是时间,
一个漏水龙头,
在滴答。
没有人敲这门
你没人期待,
没人,只有死亡。

***

希 望
好几月以来没下雨
它们受苦了
但它们仍是绿的
因为没有希望
它们没法活
——这些树。

汉 译:中 国 周道模
Translation into Chinese by William Zhou

***

وداع وحيد

لأجل أولئك الذين كتب عليهم الموت وحيدين في أي مكان.

ها هم يقبعون في غرفة باردة
ذات جدران بيض
لا يسمعون سوى صدى الوحدة
فبعد الآن لن تبلغ مسامعهم كلمة حنون
ولن يأويهم حضن دافئ
لم يتبق لهم سوى الزمن
صوت دقات ساعاته
مثل قطرات تتسرب من صنبور الماء
فلا طرق على الباب
ولا زائر يتوقعون قدومه
لا أحد، سوى الموت

***

الأمل

لم تمطر منذ شهور طويلة
فصارت الأشجار تتألم
ومع ذلك، مازالت خضراء
فمن دون أن أمل
لن تقدر على الحياة.

جيرمان دروغنبرودت
ترجمة: سارة سليم

Translation into Arab by Sarah Selim

***

अकेला अलविदा

(उन लोगों के लिए, जो भी, जहां भी हों, अकेला मरना होगा)

ठंडा कक्ष
सफेद दीवार
केवल श्रव्य
अकेलेपन की गूंज।
अब मुलायम शब्द नहीं
कोई गर्म आलिंगन नहीं
बस समय,
चूता नल
टिक टिक
किसी ने दरवाजा नहीं खटखटाया
कोई भी आपकी अपेक्षा नहीं करता है,
मौत के सिवाय कोई नहीं।

*******************
आशा

कई महीनों से बारिश नहीं हुई
वे पीड़ित है
लेकिन फिर भी वे हरे हैं
आशा के बिना
न तो वे रह सकते हैं
─ पेड़।

Translation into Hindi by JYOTIRMAYA THAKUR अकेला

***

孤独なさよなら

どこかで淋しく死んでいく人のために

寒い部屋の白い壁
孤独のひびきが聞こえるのみ
もはや優しい言葉もなく
あたたかな抱擁もない
時のみが
水が漏れるように
音を立てている
戸を叩く人はなく
訪ねてきてほしい者もいない
死を除いては

***

希望

もう何ヶ月も雨が降らず
苦しんでいるのに
緑色
それは、
希望がなければ
生きることができないから
緑の樹々

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

خداحافظی در عزلت

برای آنانکه محکوم به مرگ در تنهاییند.

در اتاق سرد
دیوارها سفید
تنها شنیدنی
طنین تنهایی
ای مهربان نه دیگر کلمه
نه آغوشی گرم
تنها زمان،
شیر آبی نشت دار،
چوب خط میزند.
هیچ کس در را نمی کوبد
نه آنکه تنتظارش را داری،
هیچ کس ،جز مرگ.

***

امید

ماههای بی شماری
از خشکسالی رنج بردند
اما هنوز سبزند
چه بدون امید
هیچ درختی
زنده نمی ماند.

ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi bySepideh Zamani

***

САМОТНО СБОГУВАНЕ

на тези, които, където и да е, трябва да умрат сами

Студена е стаята
белите стени
долавят само
ехото на самотата.
Няма вече нежна дума
нито топла прегръдка
само времето,
капещ кран,
който тиктака.
Никой не почуква по вратата,
няма кого да очакваш,
никого, освен смъртта.

***

НАДЕЖДА

От много месеци без дъжд
те страдат
но все още са зелени
защото без надежда
и те не могат да живеят
– дърветата.

ПРЕВОД ОТ АНГЛИЙСКИ: ИВАН ХРИСТОВ
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

KVEÐJA Í EINSEMD

handa þeim sem, hvar sem þeir eru, verða að deyja einir

Hrollkalt herbergi
hvítir veggir
aðeins heyrist
ómur af einsemd.
Ekkert blíðlegt orð framar
ekkert hlýlegt faðmlag
bara tími,
lekur krani,
sem tifar.
Enginn ber að dyrum
ekki er von á neinum,
engum, nema dauðanum.

***

VON

Mánuðum saman rignir ekki
þau þjást
en þau eru samt græn
því að án vonar
geta þau ekki heldur lifað
─ trén.

Þór Stefánsson þýddi
Translation into Icelandic Þór Stefánsson

***

ОДИНОКОЕ «ПРОЩАЙ»

тем, кто умирает в одиночестве, где бы они ни были
Холодно в комнате,
белые стены.
Слышится лишь
одинокое эхо.
Нет нежных слов,
нет теплых объятий.
Лишь время
по каплям течет,
словно сломанный кран.
Нет стука в дверь
от тех, кого ждешь,
никого нет, кроме смерти.

***
НАДЕЖДА

Уже месяцы нет дождя,
они страдают,
но не сдаются,
потому что без надежды
и им не выжить
– деревьям.

Перевод Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

SELAMAT TINGGAL KESEPIAN

Kepada sesiapa, yang mati dalam sepi di mana-mana

Dingin kamar
putih dindingnya
Hanya gema sepi
kedengaran.
Tiada kata-kata yang lembut
tiada dakapan hangat
hanya waktu berdetik
laksana paip bocor
Tiada sesiapa mengetuk pintu
Tidak mengharapkan sesiapa
melainkan maut.

***
HARAPAN

Berbulan-bulan tiada hujan
menanggung penderitaan
tetapi tetap hijau
sebab tanpa harapan
tidak boleh meneruskan kehidupan
─ pepohon.

PENTERJEMAH: DR. RAJA RAJESWARI SEETHA RAMAN
Translation into Malay by DR. RAJA RAJESWARI SEETHA RAMAN

***

MALUNGKOT NA PAMAMAALAM

Para sa kanila, nasaam man sila, na kinailangang mamatay ng malungkot

Malamig na silid
mga puting dingding
tanging nag naririnig
ay ang alingangaw ng kalungkutan.
Wala ni sang malamyos na salita
wala ng ang mainit na yakap

tanging orasan,
nagleleak na tuktok
tumutunog,

Walang kumakatok sa pinto
wala kang hinihintay
ni isa, kundi ang kamatayan.

***

PAG-ASA

ilang buwan ng hindi umuulan
sila’y nagdurusa
nanatili parin silang luntian

kapagka walang pag-asa
hindi rin sila mabubuhay
– ang mga puno.

Translation into Filipino Eden Soriana Trinidad

***

פרידה גלמודה

לאלו, בכל מקום שהוא, שנאלצו למות לבדם

צוֹנֵן הַחֶדֶר
צוֹנְנִים הַקִּירוֹת הַלְּבָנִים

נִשְׁמָע רַק
הֵד הַבְּדִידוּת.

לֹא עוֹד מִלָּה רַכָּה
לֹא חִבּוּק חַם

רַק הַזְּמַן,
בֶּרֶז דּוֹלֵף,
מְתַקְתֵּק.

אִישׁ אֵינוֹ דּוֹפֵק בַּדֶּלֶת
לֹא מִישֶׁהוּ שֶׁאַתְּ מְצַפָּה לוֹ,
אַף אֶחָד, חוּץ מִמָּוֶת.

***

תקווה

כְּבָר חֳדָשִׁים שֶׁהֵם סוֹבְלִים
מֵעֲצִירַת גְּשָׁמִים
אַךְ הֵם עֲדַיִן יְרֻקִּים

מִשּׁוּם שֶׁלְּלֹא תִּקְוָה
גַּם הֵם אֵינָם יְכוֹלִים לִחְיוֹת –
הָעֵצִים

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***
தனியான விடைகொடுத்தல்

எங்கிருந்தாலும் தனியாக இறப்பவர்களுக்கு
அறையில் குளிர்
வெள்ளைச் சுவர்கள்
தனிமையின் எதிரொலியைக்
கேட்க மட்டுமே முடியும்
மீண்டும் கனிவான சொற்கள் இல்லை
வெது வெதுப்பான தழுவல் இல்லை
நேரம் மாத்திரம்,
கசியும் குழாய்
டிக் என ஒலிக்கிறது
யாரும் வீட்டுக் கதவைத் தட்டவில்லை
யாரையும் நீங்கள் எதிர்பார்க்க வில்லை
யாரும் இல்லை சாவைத்தவிற!

***

நம்பிக்கை

பல மாதங்களாக மழை இல்லை
அவைகள் வருந்துகின்றன

இருப்பினும் அவை பச்சையாக உள்ளன
ஏனெனில் நம்பிக்கை இன்றி
வாழவும் முடியாது.
─ மரங்கள்..

Translation into Tamil by Dr. N V SUBBARAMAN

***

VERÊKIRINA TENYAYÎ

Bo ew kesên dimirin û kes li dor wan tune ne

Cih sar e
dîwarên sipî

Tenê vedenga
tenyayiyê tê bihîstin

Nema peyva dilînî
nema hemêzkirin bigermî

Her dem
mîna bilbiloka nerind badayîavê
dilopdike

Û kes nema li derî de
kes nema ewê tu li bendê bê
kes nema ji bilî mirinê

***

HÊVÎ

Va ji miheyan ve baran nabare
ew dêşin
lê tevî wê jî hîn hişîn in
lema jî bê hêviyê
ew jî nikanin bijîn
– darûber

Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

নিঃসঙ্গ বিদায়

যারা নিঃসঙ্গতায় মৃত্যুবরণ করেছেন তাদের জন্য উৎসর্গকৃত

শীতল ঘর
সাদা দেওয়াল
শুধু শোনা যায়
নিঃসঙ্গতার প্রতিধ্বনি।
একটিও কোমল শব্দ নেই আর
নেই কোন উষ্ণ আলিঙ্গন
শুধুই মাত্র সময়,
একটি ফুটো ছিপি,
টিক টক টিক টক।
কেউতো ঠোকা দেয় না দরজায়
কেউ নেই আর যার প্রত্যাশায় রয়েছো তুমি,
কেউ না শুধু মৃত্যু ছাড়া।
গ্রেভ ড্রভেনব্রড

Translation into Bangla by Tabasssum Tahmina Shagufata husssein

(Germain Droogenbroodt)

 

Recueil: ITHACA 645
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

Posted in haïku, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

BOULEVERSEMENT (Ángela Valle)

Posted by arbrealettres sur 24 août 2020




    
Poem in French, Dutch Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Malaya, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla

Poem of the Week Ithaca 642
REVUELO by Ángela Valle, Honduras (1927 – 2003)

From « Poesía soy yo », Poetas en español del siglo XX
Raquel Lanseros en Ana Merino, Colección Visor de Poesía, 2016

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

BOULEVERSEMENT

Vois, comme ta venue
a perturbé les oiseaux de mon âme …
Déjà rien que la vue
troubla mes oiseaux en deuil …
Ta présence rendit audible
mon battement inhabituel.
Vois comme en tremblant ils cherchent le nid
et crient car ils ne le trouvent pas.
Tu dois savoir que depuis que tu es arrivé,
secouées par des vents inaudibles,
elles ont fui très loin
les hirondelles de mes rêves.
Viens, enferme une à une d’une main pleine d’amour
les volées
qui tournoient effrayées
afin que jusqu’au soir de la vie
sous tes ailes, amour,
elles se nichent pour toujours.

Translation into French by Elisabeth Gerlache

***

BEROERING

Zie, hoe jouw komst
de vogels van mijn ziel heeft verward …
Alleen reeds jouw blik
veroorzaakte beroering bij mijn rouwende vogels …
Mijn ongewoon flapperen
werd door jouw aanwezigheid hoorbaar.
Zie hoe ze bevend het nest zoeken
en schreeuwen omdat ze het niet vinden.
Je moet weten dat ze gevlucht zijn,
dooreengeschud door onhoorbare winden,
de zwaluwen van mijn dromen, ver weg nu,
sinds je gekomen bent.
Kom, sluit met liefdevolle hand
één voor één de vogelzwermen
die verschrikt rondvliegen op
om zich tot op de avondval van het leven
onder jouw dak, liefde, voor altijd te nestelen.

Translation into Dutch by Germain Droogenbroodt

***

REVUELO

Mira que tu llegada
me ha aturdido los pájaros del alma…
Que tu sola mirada
causó revuelo a mis aves enlutadas…
Mi aletear insólito
se ha dejado escuchar con tu presencia.
Mira que temblorosas
buscan el nido y lloran a no hallarte.
Debes saber que han huido
sacudidos por los vientos inauditos
las golondrinas de mis sueños, lejos
desde que tú has venido.
Ven, encierra una a una
con amorosa mano las bandadas
que asustadizas vuelan
y por la tarde de la vida anidan
bajo tu alero, amor, y para siempre.

Ángela Valle

***

COMMOTION

Look how your arrival
has stirred up the birds of my soul . . .
How just that look of you
caused commotion in my mourning birds . . .
My unusual flapping
became audible with your presence.
Look how they tremble,
searching for the nest and cry not finding you.
You must know that they have fled
shaken by the inaudible winds,
the swallows of my dreams, faraway
since you came.
Come, lock up one by one
with loving hand the flocks
that are startled fly around,
and in the lateness of life, nest
under your wing, love, forever.

Translation into English by Stanley Barkan

***

IN SUBBUGLIO

Guarda come il tuo arrivo
ha eccitato gli uccelli della mia anima …
come il solo guardarti
ha messo in subbuglio i miei uccelli in lutto …
il mio insolito sbattere le ali
è diventato udibile alla tua presenza.
Guarda il loro tremare,
cercando il nido e piangendo nel non trovarti.
Devi sapere che sono fuggite
scosse da venti silenziosi,
le rondini dei miei sogni, lontano
fino al tuo arrivo.
Vieni, metti in gabbia uno ad uno
con amorevoli mani gli stormi
che volano intorno stupefatti,
e nell’attardarsi della vita, nidificano
sotto la tua ala, amore, per sempre.

Translation into Italian by Luca Benassi

***

ERREGUNG

Sieh, wie deine Ankunft
die Vögel meiner Seele verwirrt hat …
Schon dein einziger Blick
sorgte für Aufregung bei meinen trauernden Vögeln …
Mein ungewöhnliches Flattern
wurde durch deine Anwesenheit hörbar.
Sieh wie sie zitternd das Nest suchen
und schreien, weil sie es nicht finden.
Du sollst wissen, dass sie geflohen sind,
durchgeschüttelt von unhörbaren Winden,
die Schwalben meiner Träume, weit weg nun,
seit du gekommen bist.
Komm, fange, einen nach dem anderen,
mit liebevoller Hand die Schwärme ein
die aufgeschreckt herumfliegen
und am Lebensabend nisten
unter deinem Dach, Liebe, für immer.

Translation into German by Wolfgang Klinck

***

REVOADA

Olha que tua vinda
espantou os pássaros da minha alma…
Que só o teu olhar
causou revoadas nas minhas aves enlutadas…
Meu adejar insólito
deixou-se ouvir com a tua presença.
Olha como temerosas
buscam o ninho e choram ao não te encontrar.
Deves saber que fugiram
sacudidas pelos ventos desconhecidos
as andorinhas dos meus sonhos, longe
desde que tu vieste.
Vem, acolhe uma a uma
com mão amorosa as levas
que assustadas voam
e nas tardes da vida se aninham.

Tradução ao português, José Eduardo Degrazia
Translation into Portuguese by José Eduardo Degrazia

***

LU SBULAZZARI

Talia comu lu to arrivu
assintumau l‘aceddi dâ me arma…
Comu nu sulu sguardu to
fici sbulazzari li me aceddi n luttu
Lu me sbulazzari nsolitu
Si sintiu quannu arrivasti.
Talia comu tremanu
circannu lu so nidu
e comu chianciunu quannu non ti trovanu
Tu ha sapiri ca li rinnini
di li me sonnura
doppu ca tu arrivasti
si nni eru assai luntanu,
strantuliati di lu ventu
c’arrivau a la ntrasatta.
Veni, abbrazza a una a una
cu manu amurusa li muti di l’aceddi
ca bbulanu scantatizzi
e pi la basciura di la vita
si fannu lu nidu sutta la to ala,
amuri, e pir sempri.

Traduzioni di Gaetano Cipolla
Translation into Siciliano by Gaetano Cipolla

***

ÎNVOLBURARE

Vezi cum, odată cu venirea ta,
mi se agită păsările în suflet …
Privirea ta le face să tresalte,
înaripate făpturi îndoliate …
Insolitele zbateri din aripă
se aud numai în prezența ta.
Înfrigurate își caută cuibul,
țipând când nu dau peste tine.
Să știi că duse sunt, pe fugă,
trecând prin aspre vijelii neauzite,
privighetori din visurile mele, distante
de când tu ai apărut.
Vino să legi, rând după rând,
cu tandre mâini aceste stoluri
ce zboară așa de învolburate,
făcându-și cuib în după-amiaza vieții
sub streașina ta, dragoste eternă.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translation into Romanian Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ZAMIESZANIE
Spójrz jak twoje przybycie
zdezorientowało ptaki mojej duszy …
Już sam twój widok
wywołał rwetes w moich żałobnych ptakach …
Niezwykłe trzepotanie skrzydeł
dało się słyszeć w twojej obecności.
Popatrz jak chybocząc się,
szukają gniazda i płaczą nie znajdując ciebie.
Musisz wiedzieć, że odfrunęły
targane niesłyszalnymi wiatrami
jaskółki moich marzeń, daleko stąd
odkąd jesteś.
Chodź, ogarnij jedno po drugim
kochającą dłonią stada
które latają dookoła spłoszone,
i u schyłku życia gnieżdżą się
pod twoją osłoną, miłości, na zawsze.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka
Translation into Polish by Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΣΥΓΧΥΣΗ

Πρόσεξε πώς ο ερχομός σου
συγχύζει της ψυχής μου τα πουλιά
και πώς όταν σε βλέπω
ανακατεύεις τα θλιμένα μου φτερά
η ασυνήθιστη κίνηση τους
έντονη μες στην παρουσία σου
δες πώς τρέμουν ψάχνοντας για μια φωλειά
για να χωθώ να κλάψω όταν δεν σ’ έχω
Τα χελιδόνια των ονείρων μου πέταξαν μακριά
μ’ αθόρυβο αγέρα, αφού γύρισες.
Έλα και με το χέρι χάιδεψε με
στο ύστερο της ζωής μας,
για να φωλειάσω κάτω απ’ τα φτερά σου
αγαπημένε μου για πάντα.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translation into Greek by Manolis Aligizakis

***

骚 动

瞧,你的到来怎样
惊起我灵魂的鸟儿……
正是你那神情
骚动了我的哀鸣鸟儿……
我独特的拍翅
随你现身变得有声可闻。
你瞧,灵鸟怎样颤抖,
在寻巢,因找不到你而哭泣。
你一定知道,鸟儿被听不见
的风惊扰,已经飞逃。
你光临以来,我梦想
的燕子飞向远方。
来,用爱之手
把吓得乱飞的鸟群
一个个地关起来,
并在生命的晚年,在鸟巢
在你的翅膀下,永远,爱。

英 译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉 译:中 国 周道模
Translation into Chinese by William Zhou

***
اهتياج

انظر كيف أثار قدومك طيور روحي…
شاهد ما فعلته صورتك
في اهتياج طيور الحزن داخلي..
خفقان غير مألوف
فصار مسموعاً بحضورك.
انظر كيف ترتجف الطيور،
لتبحث عن عش تبكي فيه فراقك.
كان عليك أن تعرف أن طيور أحلامي، قد فرت بعيدا
بعدما أرعبتها أصوات الرياح غير المسموعة
ولأنك قد عدت.
تعال، لتقفل على طيور الأحلام هذه، واحدا واحدا
بيدك الحنون على الأسراب التي حلقت في الأرجاء.
إن العش الذي يستظل بجناحك
في آخر وقت من هذه الحياة
سيعمر بالحب إلى الأبد.

ترجمة: سارة سليم
Translation into Arabic by Sarah Selim

***

हल्ला गुल्ला

देखो तुम्हारा आगमन कैसे हुआ
मेरी आत्मा के पक्षियों में हड़कंप मच गया। । ।
कैसे ? बस तुम देखो
मेरे शोकग्रस्त पक्षियों ने हंगामा कर दिया। । ।
मेरी असामान्य फड़फड़ाहट
आपकी उपस्थिति के साथ श्रव्य बन गया।
देखो वे कैसे कांपते हैं,
घोंसले को खोज रहा हूं और आपको नहीं पाकर रो रहा हूं।
आपको पता होना चाहिए कि वे भाग गए हैं
अश्रव्य हवाओं से हिल गया,
मेरे सपनों का निगल, दूर
जब से तुम आए हो
आओ, एक-एक कर ताला लगाओ
प्यार से झुंड के साथ
कि चारों ओर उड़ रहे हैं चौंका,
और जीवन की सुस्ती में, घोंसला
अपने पंख के नीचे, प्यार, हमेशा के लिए।
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद

Translation into Hindi by Iyotirmaya Thakur

***

胸騒ぎ

見てごらんなさい
あなたがやってきてわたしの心はどれほど
波打ったことか
あなたをちらっと見たことで
わたしの中の嘆きの鳥たちがざわめく
あなたがいることで、わたしの心は
音を立てて羽ばたく
見て、震えているのを
自分の巣を探しながら、
あなたを見つけられずに泣き叫ぶ
鳥たちはすでに飛び立ったのよ
聞くことのできない風に震えながら
わたしの夢のツバメたちは、遠くに
あなたが来てからというもの
来て、一つひとつをつなぎとめて
驚いて飛び回る群れをその愛の手で
そして、人生に遅れながら、
あなたの翼の下で
愛よ永遠に

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

هیاهو

نگاه کن چگونه آمدنت…
پرندگان روحم را آشفته ساخته
چگونه تنها آن نگاه تو
پرندگان عزادارم را مظطرب ساخته اند
بال زدن غیرمعمول من
با حضورت تماشایی شد
ببین چگونه می لرزند
در جستجوی آشیانه و در فقدانت گریه می کنند.
باید بدانی که فرار کردند
متلاشی از بادهای نامریی،
پرستوهای خواب هایم، به دوردستها
از وقتی تو آمدی.
بیا، قفل کن یک به یک
با دستان عاشقت، دسته هایی
که رمیده در حال پرواز در اطرافند
و در تاخیر زندگی، آشیانه میکنند
زیر بالهایت، عشق میورزند، برای همیشه.
آنجلا واللی، هندوراس ( ۱۹۲۷-۲۰۰۳)
ترجمه : سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

Вълнение

Моето необичайно пърхане
стана чуваемо в твоето присъствие.
Виж как пристигането ти
е събудило птиците на душата ми…
Как само начинът, по който изглеждаш
причини вълнение на сутрешните ми птици.

Виж как те треперят,
търсейки гнездото,
виж как страдат, че не те намират.
Трябва да знаеш, че те са отлетели
откакто ти дойде,
понесени далече на безшумни криле –
глътките на моите желания.

Ела, заключи едно по едно
с нежна ръка ятата,
които уплашено летят наоколо,
гнездото
под твоето крило,
любовта – завинаги.

превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

Sko hvað koma þín
hefur raskað ró fuglanna í sál minni …
Bara að sjá þig
olli fjaðrafoki hjá sorgarfuglunum mínum …
Óvenjulegur sláttur minn
heyrðist þegar þú komst.
Sko hvað þeir skjálfa,
leita að hreiðrinu og garga þegar þeir finna þig ekki.
Þú hlýtur að vita að svölur drauma minna
hafa flúið hljóðlausa vinda langt í burtu
síðan þú komst.
Komdu og umlyktu eina af annarri
ástríkum höndum, allan skarann
sem flýgur styggur um
og til ævikvöldsins byggir sér hreiður
undir væng þínum, ást, að eilífu.

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

СМЯТЕНИЕ

Смотри, как твой приезд
встревожил птиц в моей душе…
Один всего лишь взгляд
ввел моих грустных птиц в смятение…
Их необычный взмах
Стал слышен при тебе.
Смотри, как они дрожат, ища гнезда,
и кричат, ведь не могут тебя найти.
Знай, что они сбежали,
испугавшись неслышимых ветров,
ласточки моих снов где-то далеко-далеко,
с тех пор как ты вернулся.
Иди же, своею любовью
закрой в клетках одну за другой птичьи стаи,
что носятся по воздуху туда-сюда,
чтобы до конца жизни их приютить
под своим крылом и всегда любить.

Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

KEKECOHAN

Lihat bagaimana ketibaanmu
telah menimbulkan ribut dalam sukmaku, berkata burung . . .
Pandanganmu telah menimbulkan kekecohan pada burung berkabung. . .
Kedengaran kepak luar biasaku mengirap dengan kehadiranmu
Lihat bagaimana burung menggeletar, mencari sarangmu dan meratap pabila kau tidak kelihatan.
Kau wajar memahami, dalam bisu angin, terbang burung terketar-ketar, menelan mimpiku, yang jauh ketinggalan
sejak kau kunjung,
Ayuh, penjarakan burung yang terkejut dengan tangan penyayang, biar burung terbang dengan sarang di bawah kepakmu,
pada penghujung kehidupan, cinta abadi.

Penterjemah: Dr.Raja Rajeswari Seetha Raman
Translation into Malaya by Dr.Raja Rajeswari Seetha Raman

****

KAGULUHAN

Tingnan mo kung paanong sa iyong pagdating
ay pinukaw nito ang mga ibon ng aking kaluluwa …
Kung paanong ang mamasdan ka lamang
ay nagdulot na ng kaguluhan sa aking mga ibong nalulumbay …
ang mahinahon kung pagkampay
naulinigan dahil sa iyong presensya.
Tingnan mo kung paano sila nanginginig,
Hinahanap ang pugad at nag-iiyakan ng di ka nila makita.
Nalalaman mong sila ay lumisan
Niyanig ng banayad na mga hangin
ang mga ibon sa aking mga pangarap, malayo
buhat ng dumating ka.
Halika, ikulong mo isa-isa
ng iyong mga palad ang mga inakay
na ng nagulat ay nagsilipiran
at sa pagdadapithapon ng buhay, sumilong
sa ilalim ng iyong mga pakpak, may pag-ibig, magpakailanman.

Translation in Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

המולה / אנג’לה ואלֶה

רְאִי אֵיךְ הַגָּעָתֵךְ
עוֹרְרָה אֶת צִפֳּרֵי נִשְׁמָתִי…
אֵיךְ רַק הַמַּרְאֶה הַזֶּה שֶׁלָּךְ
יָצַר מְהוּמָה בְּצִפּוֹרַי הַמִּתְאַבְּלוֹת…
הַמַּשָּׁק הַמְּיֻחָד שֶׁלִּי
הָפַךְ בְּנוֹכְחוּתֵךְ לְנִשְׁמָע יוֹתֵר.
רְאִי אֵיךְ הֵן רוֹעֲדוֹת,
מְחַפְּשׂוֹת אֵת הַקֵּן וּבוֹכוֹת כְּשֶׁאֵינָן מוֹצְאוֹת אוֹתָךְ.
עָלַיִךְ לָדַעַת שֶׁמֵּאָז שֶׁבָּאת
הֵן בָּרְחוּ הַרְחֵק,
נִרְעָדוֹת מֵרוּחוֹת שֶׁאֵין לְשָׁמְעָן,
סְנוּנִיּוֹת חֲלוֹמוֹתַי.
בּוֹאִי, כַּנְסִי אַחַת אַחַת
בְּיַד אוֹהֶבֶת אֶת הַלְּהָקוֹת
שֶׁעָפוֹת סָבִיב, חֲרֵדוֹת,
וּבְאַחֲרִית הַחַיִּים, יְקַנְּנוּ
תַּחַת כְּנָפֵךְ, אַהֲבָה, לַנֶּצַח.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
בצילום: להק צפורים בשמש הערב
Translation into Hebrew by Dorit Weissman

***

குமுறலும், கொந்தளிப்பும்!

எனது ஆன்மாவின் பறவைகளை
எப்படிக் கலக்கியுள்ளது
உனது வருகை என்பதைப்பார்!

ழுதுகொண்டிருக்கும் எனது பறவைகளிலுனது வெறும் பார்வையே குமுறலை ஏற்படுத்தியுள்ளதைப் பார்.
எனது வழக்கத்திற்கு மாறான சிறகடிப்பு
நீ இருக்கையில் செவியில் கேட்கிறது.
அதனுடைய கூட்டைத்தேடி, உன்னைக் காணாது
எப்படி நடுங்குகிறது என்பதைப் பார்!
காதில் கேட்காத காற்றை நினைத்து அதிற்சியுற்று
அவைபறந்து விட்டன என்பதை நீ உணரவேண்டும்.
எனது கனவுகளின் விழுங்குதல்கள் எங்கோ சென்றன
நீ வந்ததினால்!
திடுக்குற்று இங்கும் அங்கும் பறந்து கொண்டிருக்கும்
பறவைக் கூட்டத்தை உனது அன்புக்கைகளால்
ஒவ்வொன்றாக சிறைப்படுத்து நீ வந்து!
அவற்றின் இறுதிக்காலத்தில், உனது அன்புச்
சிறகுகளால் ஆன கூட்டில் என்றும் இருக்கட்டும்!

Translation into Tamil by Dr. N V Subbaraman

***

COŞÎN

Binhêre çawa ye hatina te
çivîkên rewana min xwe şaşkirine …
Weha awira te ya yekê
çivîkên mine şîngirtî hizankirin …
Milmila mina neasayî
bi hatina te re hat bihîstin.
Binhêre çawa biheyhêrî li hêlînê digerin
û diqêrînin, lewma ew nikanin bibînin.
Divyabû te zanîba ew revyane,
hatin hejandin bi bayê neguhdarbar,
dwîvmeqeskên xewnên min dûr in, niha,
ji dema tu hatî de.
Were bi destê xwe yî nazik
yekî li pê yê din wan refan bigire
ewên bisawî li hawîrdorê difirin
û li êvara jiyanê di hêlînên xwe de lwîsbin
li jêr binbana te, evîn, bo herdemê.

Translation into Kurdish by Hussein Habasch

****

আলোড়ন

চেয়ে দেখো সখা
তোমার আগমনে আলোড়িত আত্মার বিহঙ্গ কুল…
তোমার সেই দৃষ্টিতে
চাঞ্চল্য যে আমার শোকাহত আত্মা মাঝারে…
আমার এ কেমন হৃদয় ঝট্পটান
হয়ে যায় শ্রুতিমধুর শুধুই তোমার সান্নিধ্যে
চেয়ে দেখো সখা ওরা কিভাবে তড়পায়,
একটি নীড়ের খোঁজে আর কাঁদে তোমাকে না পেয়ে.
তোমাকে যে জানতেই হবে ওরা যে হঠাৎ করে চলে গেছে
শ্রবণাতীত বাতাসের কম্পনে,
আমার স্বপ্নগুলি গ্রাস হয়ে যায়, দূরে কোথাও
তুমি আসবে বলে.
এসো সখা, একের পর এক অবরুদ্ধ করো
তোমার প্রেমময় পরশে ওই বিহঙ্গকূল দের
যারা চারপাশে উড়ে বেড়ায় চকিত হৃদয়ে,
আর জীবনের এই শেষ পড়ন্ত বেলায়, নীড়
তোমার ডানার, ছায়ায় ভালোবাসা চিরন্তন.

Bangla translation by: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

(Ángela Valle)

 

Recueil: ITHACA 642
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Par pluie de printemps (Yosano Akiko)

Posted by arbrealettres sur 30 juillet 2020



    

Par pluie de printemps
Un soir logis il a fui
Et s’est égaré ;
Ce petit agneau c’est moi
Qui aujourd’hui te maudis

(Yosano Akiko)

 

Recueil: Cheveux emmêlés
Traduction: Claire Dodane
Editions: Les Belles Lettres

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Et que s’est-il passé ? (Werner Lambersy)

Posted by arbrealettres sur 14 juillet 2020



 

Déjà
Ce que j’écris
S’efface en l’écrivant

Comme une lampe
Encore chaude
Que la lumière a fui

Un phare
Qui ne sait plus
Où la mer s’est retirée

Un oiseau
Qui se retourne
Et ne voit rien du vent
Qu’il a brassé

Où est l’amour
Et que s’est-il passé ?
Ces derniers dix
Mille ans

(Werner Lambersy)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

Coeur de bois (René de Obaldia)

Posted by arbrealettres sur 9 juillet 2020



Illustration
    
Coeur de bois

Amandine si hautaine
Amandine au coeur de bois
Ce soir, je serai ton Roi.
Si tu veux, tu seras la Reine.

J’ai ôté mon tablier
J’ai mis mes plus beaux souliers
Dans ma poche des sous neufs
Pour les distribuer aux veufs

Comme trône j’ai le fauteuil
Du Grand Oncle Cancrelat
Qui fume dans son cercueil
Une pipe en chocolat.

Ma couronne vif argent
Vient tout droit du pâtissier.
Sur mes épaules flotte un drap
On se cachera dedans.

Le fauteuil est à roulettes
Quelle aubaine pour un Roi !
Je le déplace et les traîtres
Frappent au mauvais endroit.

Amandine, tes yeux verts
Illuminent toutes mes nuits.
Je voudrais t’écrire en vers
Quand je serai plus instruit

Amandine, tu m’as dit .
« Je viendrai sept heures sonnées.
Je viendrai dans ton grenier
Avec ma chemise à plis. »

L’heure passe et je suis là
Ma couronne pour les rats !
Ah ! ce bruit de patinette !
Mais non, ce n’est pas ici.

Le sang me monte à la tête
J’entends les cloches aussi.
Et pourtant, je suis le Roi !
Tu devrais, genou en terre,

Baiser le bout de mon drap
Et pleurer pour la manière !
« Madame, relevez-vous »
Te dirai-je noblement !

Et sur tes lèvres de houx
T’embrasserai jusqu’à cent.
L’heure fuit , mes oripeaux
Juste bons pour les corbeaux !

Amandine, tu te moques
Tu te ris toujours de moi.
Quand tu remontes tes socques
Je tremble et ne sais pourquoi…

Amandine, je vais mourir
Si vraiment tu ne viens pas.
Je t’ordonne de courir
De grandir entre mes bras !

Le silence, seul, répond
Aile blanche sur mon front.

Le grenier comme un navire
Se balance dans la nuit.
Le trône vide chavire
L’Oncle fume en son réduit.

Amandine sans foi ni loi
Amandine ne viendra pas.
Jamais elle ne sera Reine
D’Occident ou de Saba

Jamais elle ne régnera
Sur c’qu’il y a de plus sacré.
Peste noire ou choléra
Jamais ne pourra pleurer.

Et pourtant comme je l’aime
Amandine des chevaux d’bois
De Jean-Pierre et de Ghislaine
De tout le monde à la fois !

Et pourtant comme je l’aime
(À mes pieds tombe le drap)
Amandine si hautaine
Amandine au coeur de bois.

(René de Obaldia)

 

Recueil: Innocentines
Traduction:
Editions: Gracet & Fasquelle

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Je regarde, feuille à feuille (Francis Vielé-Griffin)

Posted by arbrealettres sur 6 juillet 2020



 

George Inness  -Landscape_Figures_in_a_Field

Je regarde, feuille à feuille,
S’éparpiller dans le soir
Le manteau d’or et d’orgueil
De ces grands arbres noirs;

Je regarde, goutte à goutte,
Tomber, comme du sang,
Les feuilles… et le soir en déroute
Tourne et fuit dans le couchant;

On rêverait toute une vie
D’espoir si vain qu’on en doute…
— Mais voici la côte gravie,
Et voici le soir, et la route.

(Francis Vielé-Griffin)

Illustration: George Inness 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

A celle qui est voilée (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 29 juin 2020



    

A celle qui est voilée

Tu me parles du fond d’un rêve
Comme une âme parle aux vivants.
Comme l’écume de la grève,
Ta robe flotte dans les vents.

Je suis l’algue des flots sans nombre,
Le captif du destin vainqueur ;
Je suis celui que toute l’ombre
Couvre sans éteindre son coeur.

Mon esprit ressemble à cette île,
Et mon sort à cet océan ;
Et je suis l’habitant tranquille
De la foudre et de l’ouragan.

Je suis le proscrit qui se voile,
Qui songe, et chante, loin du bruit,
Avec la chouette et l’étoile,
La sombre chanson de la nuit.

Toi, n’es-tu pas, comme moi-même,
Flambeau dans ce monde âpre et vil,
Ame, c’est-à-dire problème,
Et femme, c’est-à-dire exil ?

Sors du nuage, ombre charmante.
O fantôme, laisse-toi voir !
Sois un phare dans ma tourmente,
Sois un regard dans mon ciel noir !

Cherche-moi parmi les mouettes !
Dresse un rayon sur mon récif,
Et, dans mes profondeurs muettes,
La blancheur de l’ange pensif !

Sois l’aile qui passe et se mêle
Aux grandes vagues en courroux.
Oh, viens ! tu dois être bien belle,
Car ton chant lointain est bien doux ;

Car la nuit engendre l’aurore ;
C’est peut-être une loi des cieux
Que mon noir destin fasse éclore
Ton sourire mystérieux !

Dans ce ténébreux monde où j’erre,
Nous devons nous apercevoir,
Toi, toute faite de lumière,
Moi, tout composé de devoir !

Tu me dis de loin que tu m’aimes,
Et que, la nuit, à l’horizon,
Tu viens voir sur les grèves blêmes
Le spectre blanc de ma maison.

Là, méditant sous le grand dôme,
Près du flot sans trêve agité,
Surprise de trouver l’atome
Ressemblant à l’immensité,

Tu compares, sans me connaître,
L’onde à l’homme, l’ombre au banni,
Ma lampe étoilant ma fenêtre
A l’astre étoilant l’infini !

Parfois, comme au fond d’une tombe,
Je te sens sur mon front fatal,
Bouche de l’Inconnu d’où tombe
Le pur baiser de l’Idéal.

A ton souffle, vers Dieu poussées,
Je sens en moi, douce frayeur,
Frissonner toutes mes pensées,
Feuilles de l’arbre intérieur.

Mais tu ne veux pas qu’on te voie ;
Tu viens et tu fuis tour à tour ;
Tu ne veux pas te nommer joie,
Ayant dit : Je m’appelle amour.

Oh ! fais un pas de plus ! Viens, entre,
Si nul devoir ne le défend ;
Viens voir mon âme dans son antre,
L’esprit lion, le coeur enfant ;

Viens voir le désert où j’habite
Seul sous mon plafond effrayant ;
Sois l’ange chez le cénobite,
Sois la clarté chez le voyant.

Change en perles dans mes décombres
Toutes mes gouttes de sueur !
Viens poser sur mes oeuvres sombres
Ton doigt d’où sort une lueur !

Du bord des sinistres ravines
Du rêve et de la vision,
J’entrevois les choses divines… –
Complète l’apparition !

Viens voir le songeur qui s’enflamme
A mesure qu’il se détruit,
Et, de jour en jour, dans son âme
A plus de mort et moins de nuit !

Viens ! viens dans ma brume hagarde,
Où naît la foi, d’où l’esprit sort,
Où confusément je regarde
Les formes obscures du sort.

Tout s’éclaire aux lueurs funèbres ;
Dieu, pour le penseur attristé,
Ouvre toujours dans les ténèbres
De brusques gouffres de clarté.

Avant d’être sur cette terre,
Je sens que jadis j’ai plané ;
J’étais l’archange solitaire,
Et mon malheur, c’est d’être né.

Sur mon âme, qui fut colombe,
Viens, toi qui des cieux as le sceau.
Quelquefois une plume tombe
Sur le cadavre d’un oiseau.

Oui, mon malheur irréparable,
C’est de pendre aux deux éléments,
C’est d’avoir en moi, misérable,
De la fange et des firmaments !

Hélas ! hélas ! c’est d’être un homme ;
C’est de songer que j’étais beau,
D’ignorer comment je me nomme,
D’être un ciel et d’être un tombeau !

C’est d’être un forçat qui promène
Son vil labeur sous le ciel bleu ;
C’est de porter la hotte humaine
Où j’avais vos ailes, mon Dieu !

C’est de traîner de la matière ;
C’est d’être plein, moi, fils du jour,
De la terre du cimetière,
Même quand je m’écrie : Amour !

(Victor Hugo)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments »

Petit homme (Paul-Marie Lapointe)

Posted by arbrealettres sur 24 juin 2020



 

Igor Morski  (37) [1280x768]

petit homme
irremplaçable
petit homme
avec ta faim
et la terreur qui te fuit et te poursuit

(Paul-Marie Lapointe)

Illustration: Igor Morski

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , | 1 Comment »

L’aurore s’allume (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 22 juin 2020



 

Illustration: William Turner
    
L’aurore s’allume

I
L’aurore s’allume ;
L’ombre épaisse fuit ;
Le rêve et la brume
Vont où va la nuit ;
Paupières et roses
S’ouvrent demi-closes ;
Du réveil des choses
On entend le bruit.

Tout chante et murmure,
Tout parle à la fois,
Fumée et verdure,
Les nids et les toits ;
Le vent parle aux chênes,
L’eau parle aux fontaines ;
Toutes les haleines
Deviennent des voix !

Tout reprend son âme,
L’enfant son hochet,
Le foyer sa flamme,
Le luth son archet ;
Folie ou démence,
Dans le monde immense,
Chacun. recommence
Ce qu’il ébauchait.

Qu’on pense ou qu’on aime,
Sans cesse agité,
Vers un but suprême,
Tout vole emporté ;
L’esquif cherche un môle,
L’abeille un vieux saule,
La boussole un pôle,
Moi la vérité !

II

Vérité profonde !
Granit éprouvé
Qu’au fond de toute onde
Mon ancre a trouvé !
De ce monde sombre,
Où passent dans l’ombre
Des songes sans nombre,
Plafond et pavé !

Vérité, beau fleuve
Que rien ne tarit !
Source où tout s’abreuve,
Tige où tout fleurit !
Lampe que Dieu pose
Près de toute cause !
Clarté que la chose
Envoie à l’esprit !

Arbre à rude écorce,
Chêne au vaste front,
Que selon sa force
L’homme ploie ou rompt,
D’où l’ombre s’épanche ;
Où chacun se penche,
L’un sur une branche,
L’autre sur le tronc !

Mont d’où tout ruisselle !
Gouffre où tout s’en va !
Sublime étincelle
Que fait Jéhova !
Rayon qu’on blasphème !
Oeil calme et suprême
Qu’au front de Dieu même
L’homme un jour creva !

III

Ô Terre ! ô merveilles
Dont l’éclat joyeux
Emplit nos oreilles,
Eblouit nos yeux !
Bords où meurt la vague,
Bois qu’un souffle élague,
De l’horizon vague
Plis mystérieux !

Azur dont se voile
L’eau du gouffre amer,
Quand, laissant ma voile
Fuir au gré de l’air,
Penché sur la lame,
J’écoute avec l’âme
Cet épithalame
Que chante la mer !

Azur non moins tendre
Du ciel qui sourit
Quand, tâchant d’entendre
Je cherche, ô nature,
Ce que dit l’esprit,
La parole obscure
Que le vent murmure,
Que l’étoile écrit !

Création pure !
Etre universel !
Océan, ceinture
De tout sous le ciel !
Astres que fait naître
Le souffle du maître,
Fleurs où Dieu peut-être
Cueille quelque miel !

Ô champs ! ô feuillages !
Monde fraternel !
Clocher des villages
Humble et solennel !
Mont qui portes l’aire !
Aube fraîche et claire,
Sourire éphémère
De l’astre éternel !

N’êtes-vous qu’un livre,
Sans fin ni milieu,
Où chacun pour vivre
Cherche à lire un peu !
Phrase si profonde
Qu’en vain on la sonde !
L’oeil y voit un monde,
L’âme y trouve un Dieu !

Beau livre qu’achèvent
Les coeurs ingénus ;
Où les penseurs rêvent
Des sens inconnus ;
Où ceux que Dieu charge
D’un front vaste et large
Ecrivent en marge :
Nous sommes venus !

Saint livre où la voile
Qui flotte en tous lieux,
Saint livre où l’étoile
Qui rayonne aux yeux,
Ne trace, ô mystère !
Qu’un nom solitaire,
Qu’un nom sur la terre,
Qu’un nom dans les cieux !

Livre salutaire
Où le cour s’emplit !
Où tout sage austère
Travaille et pâlit !
Dont le sens rebelle
Parfois se révèle !
Pythagore épèle
Et Moïse lit !

(Victor Hugo)

 

Recueil: Les rayons et les ombres
Traduction:
Editions: Bayard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Jour nuit soleil et arbres (Jean Tardieu)

Posted by arbrealettres sur 19 juin 2020



Jean Tardieu
    
(Recueil Jours pétrifiés)
Jour nuit soleil et arbres

Certains mots sont tellement élimés, distendus, que ‘l’on peut voir le jour au travers.
Immenses lieux communs, légers comme des nappes de brouillard – par cela même difficile à manœuvrer.
Mais ces hautes figures vidées, termes interchangeables, déjà près de passer dans le camp des signes algébriques,
ne prenant un sens que par leur place et leur fonction, semblent propres à des combinaisons précises
chaque fois que l’esprit touche au mystère de l’apparition et de l’évanouissement des objets.

I
Est-ce pour moi ce jour ces tremblantes prairies
ce soleil dans les yeux ce gravier encore chaud
ces volets agités par le vent, cette pluie
sur les feuilles, ce mur sans drame, cet oiseau ?

II
L’esprit porté vers le bruit de la mer
que je ne peux entendre
ou bien vers cet espace interdit aux étoiles
dont je garde le souvenir
je rencontre la voix la chaleur
l’odeur des arbres surprenants
j’embrasse un corps mystérieux
je serre les mains des amis

III
De quelle vie et de quel monde ont-ils parlé ?

– De jours pleins de soleil où nous nous avançons,
d’espace qui résiste à peine à nos mains et de nuits
que n’épaissira plus l’obscurité légère.

IV
Entre les murs un visage survint
qui se donnait le devoir de sourire
et m’entraîna vers une autre fenêtre
d’où le nuage à ce moment sortait.

Tout était lourd d’un orage secret
un homme en bleu sur le seuil s’avançait
le tonnerre éclata dans ma poitrine
un chien les oreilles basses
rentrait à reculons.

V
Mémoire
Et l’ombre encor tournait autour des arbres
et le soleil perdait ses larges feuilles
et l’étendue le temps engloutissait
et j’étais là je regardais.

VI
Je dissipe un bien que j’ignore
je me repais d’un inconnu
je ne sais pas quel est ce jour ni comment faire
pour être admis.

VII
Comme alors le soleil (il était dans la nuit
il roule il apparaît avec silence
avec amour, gardant pour lui l’horreur)
ainsi viendront les jours du tonnerre enchaîné
ainsi les monstres souriants ainsi les arbres
les bras ouverts, ainsi les derniers criminels
ainsi
la joie.

VIII
Quand la nuit de mon coeur descendra dans mes mains
et de mes mains dans l’eau qui baigne toutes choses
ayant plongé je remonterai nu
dans toutes les images :
un mot pour chaque feuille un geste pour chaque ombre
« c’est moi je vous entends c’est moi qui vous connais
et c’est moi qui vous change. »

IX
Je n’attends pas un dieu plus pur que le jour même
il monte je le vois ma vie est dans ses mains :
la terre qui s’étend sous les arbres que j’aime
prolonge dans le ciel les fleuves les chemins…
Je pars j’ai cent mille ans pour cet heureux voyage.

X
Epitaphe
Pour briser le lien du jour et des saisons
pour savoir quelle était cette voix inconnue
sur le pont du soleil à l’écart de ma vie
je me suis arrêté.
Et les fleuves ont fui, l’ombre s’est reconnue
espace les yeux blancs j’écoute et parle encore
je me souviens de tout même d’avoir été.

(Jean Tardieu)

 

Recueil: Jean Tardieu Un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :