Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘haleine’

Pour quelques-uns penchés (Jean-Marie Barnaud)

Posted by arbrealettres sur 19 novembre 2022




    
Pour quelques-uns penchés
Sous le fardeau amer
Pour quelques-uns
Qui penseraient avoir le coeur
Brisé
L’instant s’étire
À perdre haleine
Un voile se déchire
Et montre à nu les plaies
Du ciel

Puis tout revient à l’ordre

Et c’est comme le tremblement
Des feuilles
Après une bourrasque

(Jean-Marie Barnaud)

 

Recueil: Sous l’imperturbable clarté Choix de poèmes 1983-2014
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Mon amour du profond des nuits (Luc Bérimont)

Posted by arbrealettres sur 4 novembre 2022




    
Mon amour du profond des nuits
Du fond de la terre et des arbres
Du fond des vagues, de l’oubli
Mon amour des soifs de l’enfance
Mon amour de désespérance
Je t’attends aux grilles des routes
Aux croisées du vent, du sommeil
Je crie ton nom du fond des soutes
Des marécages sans oiseaux
Du fond de ce désert de fonte
Où je pose, un à un, mes pas
J’attends la source de tes bras
De tes cheveux, de ton haleine
Tu me libères, tu m’enchaînes
Tu me dévastes, tu me fais
Je t’attends comme la forêt
Inextricable, enchevêtrée
Tissée de renards et de geais
Et que le matin fait chanter.

(Luc Bérimont)

Recueil: Le sang des hommes
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Corazón (Alain Borer)

Posted by arbrealettres sur 22 octobre 2022



Illlustration: Pascal Renoux
    
Corazón

Veneur aux menées de l’amour
je conduis l’encolure et l’haleine
les reins pour le progrès du plaisir

Corps à son

Bouche bée d’amour
c’est par ton corps
que passe la musique des sphères

Courbée

Infiniment la main
se confond à l’approche
de l’origine du monde

Je creuse
dans ton corps
mon retour

Dors lovée
pris à mon propre piège
de l’éternel va-et-vient

Je suis dansé
Quand je la quitte elle est en moi
l’amour ne dort jamais
pose ta source sur ma soif
scanne-toi

(Alain Borer)

Recueil: Le désir en nous comme un défi au monde 84 Poètes d’aujourd’hui
Traduction:
Editions: Le Castor Astral

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ICI L’INTERPELLATION (Jürgen Theobaldy)

Posted by arbrealettres sur 12 août 2022



Illustration: Leonid Afremov
    

Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, , Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, Filipino, German, Greek, Gujarati, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Tamil

Painting by Leonid Afremov

Poem of the Week Ithaca 735, ”HERE THE ADDRESSING”
JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)

From: « Die Sommertour », Reinbek bei Hamburg 1983 (Rowohlt Verlag)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

ICI L’INTERPELLATION

pour Nicolas Born

Les chemins, souvent parcourus, se faisaient plus profonds,
la large digue, les lointains, rien ne procurait du repos.
Tout ce qui te restait était la douleur, l’haleine creuse,
ton corps aussi, durci, fatigue.

Tu parlais d’années, tu parlais de derniers délais,
tu voulais continuer, espoir : été, deux de plus.
Tu voyais la maison, les deux chambres sommaires,
c’est là que, à l’automne déjà, tu écrirais encore.

Les premiers jours tardifs de novembre,
elles, dernières traces, courent sur les carreaux.
La pluie ruisselait, voies d’accès dépouillées,
les voitures jetaient des lumières à travers les arbres.

Des poèmes témoignent, ton écriture, la voix,
dans le murmure des feuilles, toi toujours : ton rêve
d’images, d’étoffes, de livres. Ossature.

(Jürgen Theobaldy)

, Germany (1944)
Traduction Elisabeth Gerlache

***

HERE THE ADDRESSING

for Nicolas Born

The paths, often walked, became deeper,
the wide dike, the distance, nothing gave rest.
Nothing but pain was left, the hollow breath,
your body still, hardened, tired.

You spoke about years, you spoke of final deadlines,
you wanted to go on, hope: summer, two more.
You saw the house, the two raw rooms,
there you would, at last in autumn, write.

The first late days of November,
they, the last traces, plinked on the windows.
The rain dripped on the bare access roads,
the cars pushing lights through the trees.

Poems bear witness, your writing, the voice,
in the rustling of leaves once more you: your dream
of images, of tissue, of books. Bones.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

AQUI EL SALUDO

para Nicolas Born

Los caminos, a menudo recorridos, se volvieron más profundos,
el ancho dique, la distancia, nada daba descanso.
Lo único que te quedó fue el dolor, vacío el aliento,
tu cuerpo quieto, endurecido, fatigado.

Hablaste de años, de plazos últimos,
querías seguir, esperanza: verano, dos más.
Viste la casa, las dos habitaciones crudas,
allí, ya en otoño, escribirías.

Los primeros días de finales de noviembre,
ellos, los últimos vestigios, chorreando en las ventanas.
La lluvia goteaba, desnudos los accesos,
los coches enfocando sus luces por el bosque.

Los poemas testimonian, tu escritura, tu voz,
en el rumor de las hojas, una vez más tú: tu sueño
de imágenes, de tejidos, de libros. Huesos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemania (1944)
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

HIER DE AANSPREKING

voor Nicolas Born

De wegen, vaak bewandeld, werden dieper,
de brede dijk, de verte, niets gaf rust.
Alles wat je nog had was de pijn, de holle adem,
je lichaam nog, hard geworden, vermoeidheid.

Je sprak over de jaren, je sprak over de laatste termijnen,
je wou doorgaan, hoop: zomer, twee nog.
Je zag het huis, de twee ruwe kamers,
daar zou je, in het najaar reeds, nog schrijven.

De eerste late dagen van november,
zij, laatste sporen, lopen over de ruiten.
De regen druppelde, kale toegangswegen,
de auto’s dreven lichten door het geboomte.

Gedichten getuigen, jouw schrift, de stem,
in het geruis der bladeren nog eens jou: jouw droom
van beelden, van weefsel, van boeken. Gebeente.

JÜRGEN THEOBALDY, Duitsland (1944)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

KËTU, NË KËTË VEND

për Nicolas Born

Shtigjet e shkelura u bënë më të thella,
diga e gjerë, distanca, asgjë s’gjeti prehje.
S’mbeti gjë përveç dhembjes, zbrazëtisë,
trupi yt i qetë, i ngurtë, i lodhur pafundësisht.

Ti flisje për të nesërmen, për afatet kohore,
shpresoje që edhe dy stinë të tjera të jetoje.
Vizitove shtëpinë, dhomat e saj në ndërtim,
atje, në vjeshtë do të filloje të shkruaje ti.

Në ditët e para të Nëntorit, ato,
gjurmët e fundit, dritaret rrihnin me forcë.
Shiu pikonte, të shkreta ishin rrugët hyrëse,
makinat përtej pemëve drita hidhnin.

Poezitë dëshmojnë shkrimin, zërin tënd,
në shushurimën e gjetheve je ti: ëndrra
e imazheve, e indeve, e librave. Kocka tani.

JURGEN THEOBALDY, Gjermani (1944)
Translated into Albanian by Irma Kurti

***

رسم : ليونيد افريموف

إُلَى هُنَا الوِجْهَة
لــــــــــــــــ: نيكولاس بورن

الدُّرُوبُ، التٍي مَشَيتَهَا، غَالِبًا مَا كَانَت شَدِيدَة
العَواَئقُ الضَّخَمةَ، المَسَافَةُ الطَّويِلة، لَمْ تَتْرُك لَكَ مَجَالَا للرَّاحَة
لَمْ يَبْقَ لَكَ سِوَى الأَلَم، الأَنْفَاسَ الفَارِغَةَ
وجَسَدُكَ مَا يَزَالُ، مُتَصَلِّبًا، مُتْعَبًا.

تَحَدَّثْتَ عَنِ السِّنِينِ، تَحَدَّثْتَ عَن الأَجَلِ الأخَيِر
وَأَرَدتَ أَن تَذْهَبَ لأَبعَدَ مِن ذَلكَ، أَمَلٌ: الصَّيف، شَيئانِ آَخَرَان
عِنْدَمَا تَرَى الَمنْزِل، الغُرْفَتَينِ الخَشَبِيتَين
حَيثُ كُنتَ تَكْتُب هُنَالِك فِي الخَرِيفَ

فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ المُتَأَخِّرَة مِن شَهْرِ نُوفَمْبَر
كَانَت أَثَارُهم الأخِيرَ، مَجَرَّد طَقْطَقَةٍ عَلَى النَّوافِذِ
كَاَن المَطَرُ يَهْطِلُ ، والطُّرُقَ خَالِيَةً
وَالسَّيَارَات تَقُودُ بَأضْوَائِها عَبْرَ الغَابَة.

قَصَائِدُكَ تَشْهَدُ،
كِتَابَاتُكَ ، صَوْتُكَ
خَشْخَشَةُ الأَوْرَاقِ للمَرَّةِ الأَخِيرَةَ
على حُلُمِكَ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ :
بِالصُّوَرِ، بِالأَقْمِشَةِ، بِالكُتُبِ.
بِالعِظَام

يورغن ثيوبالدي (Jürgen Theobaldy) (1944)، ألمانيا
ترجمة للعربية(من الإنجليزية والألمانية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԱՅՍՏԵՂ Է ՀԱՍՑԵՆ
Նիկոլաս Բորնին

Հաճախակի քայլած ճանապարհները ավելի խորը դարձան,
լայն թումբը, հեռավորությունը, ոչինչ չտվեցին հանգիստ։
Ցավից բացի ոչինչ չմնաց. լոկ սին շունչը,
մարմինդ՝ անշարժ, կարծրացած, հոգնած:

Դու խոսեցիր տարիների մասին, խոսեցիր վերջնական ժամկետների մասին,
դու ցանկացար շարունակել, հույս ունեմ՝ ևս երկու ամառ:
Դու տեսար տունը, երկու սենյակները խոնավ,
այնտեղ արդեն աշնանը, կգրեիր:

Նոյեմբերի առաջին, ուշացած օրերը
նրանք՝ որպես վերջին հետքեր, դրոշմվեցին պատուհանին:
Անձրևը կաթեց, բացեց մուտքի ճանապարհները,
մեքենաները լույսերն առաջ են մղում ծառերի միջով;

Բանաստեղծությունները վկայում են, որ քո գրածի, ձայնի,
տերևների խշշոցի մեջ նորից դու կաս,
քո երազանքն է պատկերների, նյութի, գրքերի մեջ: Ոսկորների:

Յուրգեն Թեոբալդի, Գերմանիա (1944)
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

এইখানে সম্ভাষণ

নিকোলাস জন্মের জন্য

সেই পথগুলো, যা প্রায় সব হয়েছে পদচারীতো, হয়েছে এখন গভীর,
প্রসারিত প্রাচীর, দূরত্ব, দেয়নি কোন বিশ্রাম।
বেদনা ছাড়া আর নেই কোন কিছু বাকি, আর শূন্য শ্বাস-প্রশ্বাস,
তোমার শরীর এখনো, শক্ত, ক্লান্ত।

তুমি বলেছিলে বছরগুলি নিয়ে, তুমি বলেছিলে সর্বশেষ সময়সীমার কথা,
তুমি চেয়েছিলে সামনে এগিয়ে যেতে, আশা: গ্রীষ্ম, আরো দুটি কিছু বেশি।
তুমি দেখেছিলে বাড়িটি, দুটি অরূপান্তরিত ঘর,
সেখানে তুমি, ইতিমধ্যে লিখতে, শরৎকালে।

নভেম্বরের প্রথম দিকের বেলা শেষের দিনগুলিতে,
তারা, শেষ চিহ্ন গুলি কে,ঠং করে শব্দ করেছিল জানালায়।
টিপটিপ করে বৃষ্টি পড়ছিল, খালি পথের পাশ দিয়ে,
গাড়ি গুলোর আলো ধাক্কা দিয়ে যাচ্ছিল বৃক্ষ গুলির মধ্য দিয়ে।

কবিতারা সাক্ষ্য ধারণ করো, তোমার লেখনি, তোমার কণ্ঠস্বর,
পাতায় পাতায় করে মর্মর ধ্বনি
আবারো একবার তুমি শুধু তুমি: তোমার স্বপ্নমালা সেইসব প্রতিচ্ছবির ,
সূক্ষ্ম নরম কাগজ, বইগুলি। দেহাবশেষ।

জার্গেন থিওবাল্ডি, জার্মানি (১৯৪৪)
অনুবাদ জার্মেইন ড্রুজেনব্রুডট
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

OVDJE JE POZDRAV,

za nikolu borna

Staze kojima se često hoda postajale su dublje,
široka nasipa, daljina, ništa nije davalo mira.
Sve što ti je ostalo je bol, šupalj dah,
Vaše tijelo mirno, otvrdnuto, umor.

Govorili ste o godinama, govorili ste o konačnim rokovima,
hteli ste da nastavite, nadam se: leto, još dva.
Videli ste kuću, dve grube sobe
pisao bi tamo na jesen.

Prvih kasnih dana novembra,
oni, zadnji tragovi, zveckaju po staklima.
Kiša je kapala, goli prilazi,
automobili su vozili svjetla kroz šumu.

Pjesme svjedoče, tvoj rukopis, tvoj glas,
u naletu lišća ponovo te: tvoj san
slika, tkanina, knjiga. Kost.

JUERGEN THEOBALDY, Njemačka (1944.)
Prijevod Maid Corbic

***

AQUÍ, L’AL.LOCUCIÓ,

Per a Nicolas Born

Els camins recorreguts sovint es van fer més profunds,
el dic ample, la distància, res donava pau.
L’únic que et quedava era el dolor, l’alè buit,
el teu cos quiet, endurit, cansament.

Has parlat d’anys, has parlat de terminis finals,
volies continuar, esperança: estiu, dos més.
Has vist la casa, les dues habitacions aspres
allà hi estaries, a la tardor, escrivint.

Els primers dies de finals de novembre,
ells, últimes traces, sonant als vidres.
La pluja degotejava, camins nus,
els cotxes feien passar llums pel bosc.

Els poemes donen testimoni, la teva lletra, la teva veu,
en el murmurar de les fulles de nou tu: el teu somni
d‘imatges, de tela, de llibres. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanya (1944)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

这儿这住址
给尼古拉斯·伯恩

这些路啊,经常走的,变得更深了,
这宽堤坝,这远距离,都没让人休息。
只剩下痛苦,空洞的呼吸,
你的身体静止,僵硬,疲惫。

你谈到了岁月,你谈到了最后期限,
你想继续,希望:夏天,再来两个。
你看过那所房子,两个未装修的房间,
你会在那里,已是秋天了,写作。

第一个十一月的下旬,
他们,最后的描述,在窗子上叮当响。
雨水滴落,裸露行车道,
汽车推攘灯光穿越树林。

诗歌见证,你的写作,这声音,
树叶的沙沙声中又一次的你:你的想象,
纸张,书籍的梦想。骨头。

原作:德 国 琚尔根·塞巴俄迪(1944)
英译:杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022.6.5
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

خطابه

مسیرهایی که اغلب پیموده شده‌اند عمیق‌تر می‌شوند
خندقی وسیع، فاصله، هیچ چیز آرامش نمی‌دهد.
هیچ غیر از درد نمانده، نفسی خالی،
بدنت هنوز کوفته، خسته.

تو از سالها حرف زدی، تو از آخرین ضرب‌الاجلها گفتی،
تو می‌خواستی امیدوار ادامه دهی: دو تابستان دیگر.
تو خانه را دیدی، دو اتاق سرد،
در آنجا در پاییز می‌نوشتی.

در روزهای پایانی ماه نوامبر،
آنها، آخرین آثار، روی پنجره‌ها به صدا درآمد.
باران بارید و دسترسی به جاده‌ها ناممکن شد.
و نور چراغ‌های ماشین‌ها به میان درختان افتاد.

اشعار شاهدانی در خود دارند،نوشته‌های تو، صدا،
در خش‌خش برگ‌ها یکبار دیگر تو: رویاهایت از تصاویر،
از بافت‌ها، از کتاب‌ها،استخوان‌ها.

جورگن تئوبالدی، آلمان، ۱۹۴۴
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

DITO ANG MAGSASALITA

para kay Nicolas Born

Ang madalas nilalakarang mga landas, ay naging mas malalim
ang malawak na dike, ang distansya, walang nakapagbigay ng kapahingahan
Walang naiwan kundi sakit, ang buntong hininga
ang katawan mo pa rin, ay nanigas, pagod.

Tinuran mo ang maraming mga taon, binanggit mo ang huling palugit, Nais mong magpatuloy, pag-asa: tag-araw, dalawa padoon ikaw ay, sa taglagas , susulat.

Ang mga huling araw ng Nobyembre,
sila, ang mga huling bakas, nakakabit sa mga bintana.
Pumatak ang ulan, nahubdan ang mga daan,
nasinagan ng mga ilaw ng sasakyan ang mga puno.

Ang mga tula ang tanging saksi, sa iyong mga isinulat, ang tinig.
Sa mga lagaslas ng mga dahon minsan mo pang: ang iyong panaginip
ng mga pangitain, ng mga kalamnan, ng mga aklat. Mga buto.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation in Filipino Eden Soriano Trinidad

***

HIER DIE ANREDE

für Nicolas Born

Die Wege, oft gegangen, wurden tiefer,
der weite Deich, die Ferne, nichts gab Ruhe.
Dir blieben bloß der Schmerz, der hohle Atem,
dein Körper noch, verhärtet, Müdigkeit.

Sprachst von Jahren, sprachst von letzten Fristen,
du wolltest weiter, Hoffnung: Sommer, zwei noch.
Sahst das Haus, die beiden rohen Zimmer,
dort würdest du, im Herbst schon, schreiben.

Die ersten späten Tage im November,
sie, letzte Spuren, plirrend auf den Scheiben.
Der Regen tropfte, kahle Zufahrtswege,
die Autos trieben Lichter durchs Gehölz.

Gedichte zeugen, deine Schrift, die Stimme,
im Blätterrausch noch einmal du: dein Traum
der Bilder, des Gewebs, der Bücher. Knochen.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)

***

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Μονοπάτια που συχνά πήραμε βάθυναν
το χαντάκι πλάτυνε, η απόσταση, κανένα δεν ησύχασε.
Μόνο ο πόνος έμεινε, η γρήγορη ανάσα
στο ακίνητο σώμα σου, σκληρό, κουρασμένο.

Μίλησες για τα χρόνια, προθεσμίες
ήθελες να συνεχίσεις, ήλπιζες: δύο καλοκαίρια.
Είδες το σπίτι, τα δυό δωμάτια στη σειρά
το φθινόπωρο θα έγραφες εκεί.

Τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη
εκεί τα σημάδια στα τζάμια
η βροχή κύλησε, κατέκλυσε το δρόμο
αυτοκίνητα με τα φώτα τους ανάμεσα στα δέντρα

Ποιήματα μάρτυρες, το γράψιμο σου, η φωνή
στο θρόισμα των φύλλων, κι εσύ ξανά: τ’ όνειρο σου
εικόνες, χαρτοπετσέτες, βιβλία, κόκκαλα.

JÜRGEN THEOBALDY
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

આ ક્ષણે સંબોધન
(HERE THE ADDRESSING)

For Nicola Born

રસ્તાઓ, અવારનવાર ચાલે છે, ઊંડા બન્યા,
પહોળી ખાઈ, અંતર, કંઇ પણ આરામ નથી આપતું.
કંઈ નથી પણ પીડા માત્ર રહી છે, ખોખલો શ્વાસ,
તારું શરીર શિથીલ, નક્કુર, થાકેલું.

તું વર્ષો વિષે બોલી, તું સમય મર્યાદા વિષે બોલી,
તારે આગળ વધવું હતું, આશા: ઉનાળો, બે વધારે.
તે ઘર જોયું, બે સળંગ ઓરડા,
ત્યાં કદાચ, વસંત હશે, લખાણ.

નવેમ્બરના પહેલાં આખરી દિવસો,
તેઓ, છેલ્લાં નિશાન, બારી પર ઝબકારો થયો.
વરસાદ વરસી રહ્યો છે,ખુલ્લા ઉઘાડા રસ્તાઓનો પ્રવેશદ્વાર,
આ ગાડીઓ વૃક્ષોમાંથી પ્રકાશને ધકેલી રહ્યાં છે.

કવિતાઓ સાક્ષીને ધારણ કરે છે, તારા લખાણ, તારો અવાજ,
ફરી એક વખત પાંદડાઓના ખડખડાટ: તારું સ્વપ્ન
છબીઓનું, કાગળનું, પુસ્તકોનું. હાડકા.

JÜRGEN THEOBALDY
Gujarati translation: Dr Niral Soni

***

כאן הכתובת / יורגן תאובלדי
Jürgen Theobaldy, Germany (1944)

לניקולס בורן

הַשְּׁבִילִים, שֶׁהָלְכוּ עֲלֵיהֶם לְעִתִּים קְרוֹבוֹת, הָפְכוּ עֲמֻקִּים יוֹתֵר,
הַסּוֹלְלָה הַרְחָבָה, הַמֶּרְחָק, שׁוּם דָּבָר לֹא נָתַן מָנוֹחַ.
לֹא נוֹתָר דָּבָר מִלְּבַד הַכְּאֵב, הַנְּשִׁימָה הַחֲלוּלָה,
הַגּוּף שֶׁלְּךָ לְלֹא נוֹעַ, מֻקְשֶׁה, עָיֵף.

דִּבַּרְתָּ עַל זֶה שָׁנִים, דִּבַּרְתָּ עַל דֶדְלַיְנִים סוֹפִיִּים,
רָצִיתָ לְהַמְשִׁיךְ, מְקַוֶּה: קַיִץ, עוֹד שְׁנַיִם.
רָאִיתָ אֶת הַבַּיִת, אֶת שְׁנֵי הַחֲדָרִים הַחֲשׂוּפִים,
שָׁם הָיִיתָ כּוֹתֵב, כְּבָר בַּסְּתָו.

הַיָּמִים הַמְּאֻחָרִים הָרִאשׁוֹנִים שֶׁל נוֹבֶמְבֶּר,
הֵם, הָעֲקֵבוֹת הָאַחֲרוֹנות, נָקְשׁוּ עַל חַלּוֹנוֹת.
הַגֶּשֶׁם טִפְטֵף, כְּבִישִׁים חֲשׂוּפִים,
הַמְּכוֹנִיּוֹת הִסִּיעוּ אוֹרוֹת דֶּרֶךְ הָעֵצִים.

שִׁירִים מְעִידִים, כְּתַב הַיָּד שֶׁלְּךָ, קוֹלְךָ,
בְּרִשְׁרוּשׁ עָלִים שׁוּב אַתָּה: חֲלוֹמְךָ
עַל תְּמוּנוֹת, עַל בַּד, עַל סְפָרִים. עֲצָמוֹת.

תרגום מגרמנית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

यह संबोधन है

निकोलस बोर्न के लिए

राहों पर अक्सर चलते थे, गहरे होते जाते थे,
चौड़ी खाई, दूरी, कुछ भी आराम नहीं दिया।
दर्द के सिवा कुछ नहीं बचा, खोखली साँसें,
तुम्हारा शरीर स्थिर, कठोर, थका हुआ।

आपने वर्षों की बात की, आपने अंतिम समय सीमा की बात की,
आप आगे बढ़ना चाहते थे, आशा है: गर्मी, दो और।
तुमने घर देखा, दो कच्चे कमरे,
जहां आपने फैसला किया है, पहले से ही
शरद ऋतु में लिखेंगे।

देर से शुरू होने वाले पहले दिन
नवंबर का,
वे, आखिरी निशान, खिड़कियों पर झपटे।
बारिश टपकती है, नंगे पहुंच वाले रास्तों पर,
पेड़ों के माध्यम से रोशनी फेंकने वाली कारें।

कविताएँ गवाह हैं,
आपके लेखन, आवाज ,
एक बार फिर पत्तों की सरसराहट में तुम:
तुम्हारा सपना
छवियों की, ऊतक की,
किताबों की, हड्डियों की।

जुर्गन थियोबाल्डी, जर्मनी (1944)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

HÉR ER ÁVARPIÐ

til Nicolas Born

Margtroðnir stígarnir urðu dýpri,
breiður skurður, fjarlægð, engin hvíld.
Ekkert eftir nema þjáning, djúpur andardráttur,
líkami þinn hreyfingarlaus, krepptur, þreyttur.

Þú talaðir um ár, þú talaðir um síðustu forvöð,
þú vildir halda áfram, vona: tvö sumur í viðbót.
Þú sást húsið, tvö ófrágengin herbergi,
hér skyldir þú, strax í haust, skrifa.

Fyrstu kvöldin í nóvember,
dreggjar dagsins klingdu á rúðunum.
Regnið draup, traðirnar auðar,
bílarnir troða ljósunum milli trjánna.

Ljóð bera vitni, rit þín, röddin,
í skrjáfi laufsins ert þú einu sinni enn: draumur þinn
um myndir, efni, bækur. Bein.

JÜRGEN THEOBALDY, Þýskalandi (1944)
Þór Stefánson þýddi eftir enskri þýðingu Germains Droogenbroodt
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

BERIKUT SALAM

untuk Nicolas Born

Jalan, sering dilalui, menjadi lebih dalam
tanggul lebar, jarak, tak ada yang memberi kedamaian.
Yang tersisa untukmu hanya rasa sakit, nafas hampa
tubuhmu diam, mengeras, lelah.

Kau bicara tentang tahun, kau bicara tentang tenggat waktu akhir
kau ingin melanjutkan, harapan, musim panas, dua kali.
Kau melihat rumah, dua kamar belum sempurna
di sana kau akan menulis, pada musim gugur,

Hari ujung pertama bulan November,
mereka, jejak terakhir, menempel di jendela
Hujan menetes, membuka akses jalan,
mobil menyinarkan lampu melalui pohon.

Puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaramu
Bergegas meninggalkanmu lagi: impianmu
tentang gambar, kain, buku. Tulang

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

HERE THE ADDRESSING

per Nicolas Born

I sentieri, molte volte percorsi, sono diventati più profondi,
l’ampio fossato, la distanza, nulla che dia riposo.
Solo il dolore rimane, il respiro fievole,
il tuo corpo fermo, rigido, stanco.

Hai parlato di anni, di scadenze finali,
volevi andare avanti con speranza: un’estate, forse due.
Hai visto la casa, le due stanze spoglie,
dove avresti voluto, già in autunno, scrivere.

I primi giorni di fine novembre,
con le ultime tracce bussavano alle finestre.
Cadeva la pioggia, le strade spoglie,
le macchine gettavano luci fra gli alberi.

Le poesie sono testimoni nude, la tua scrittura, la voce,
Nel fruscio delle foglie c’eri ancora una volta tu: il tuo sogno
di immagini, di tessuto, di libri. Ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traduzione di Luca Benassi

***

SEO CHUGAINN AN BHEANNACHT

do Nicolas Born

Smolchaite na cosáin,
An díog, an ród, suas is anuas.
An phian, an ghearranáil,
An corp teann, traochta.

Labhaireas faoi bhlianta, faoi cheann scríbe,
Faoi thodhchaí, dóchas: samhradh, nó dhó.
Dhá sheomra fholmha,
An teach ina chaithfeá an fómhar ag scríobh.

Laethanta gearra Samhain,
Línte scríobtha ar an ngloine.
Sileadh báistí, bóithre ciúine,
Soilse carranna ag caochadh sna crainn.

Is fianaise filíocht, do lámh, do ghuth,
Siosarnach duilliúr: taibhreamh
Íomhánna, fíochán, leabhar. Bás.

JÜRGEN THEOBALDY, An Ghearmáin (1944)
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

***

ここで呼びかける

〜ニコラス・ボーンのために

よく歩いた道、深くなり
長い堤防、遠い距離、何もくつろげない
痛みだけが残った
空っぽの息、あなたはじっとして、
からだはこわばり、疲れが出た

あなたは年月について話した
最終の締め切りについて話した
あなたは続けたかった
希望を、夏を、この二つを
あなたはその家を見た
使われていない二つの部屋を
そこであなたは書くだろう
すでに季節は秋
11月も半ばを過ぎた頃
最後の痕跡は窓辺で音をならし
雨が滴りおち、通り道を露わにする
車は木々の間に光を照らす

詩には証拠がある
ことば、声、
木の葉のカサカサという音
もう一度あなた
あなた夢のイメージ
薄い本の紙片と骨

ユルゲン・テオバルディ(ドイツ,1944年)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

HAPA KUHUTUBIA

kwa Nicolas Born

Njia, ambazo mara nyingi zilitembewa, zikawa na kina zaidi,
ukuta mpana, umbali, hakuna kitu kilicholeta mapumziko.
Hakuna chochote isipokua maumivu yaliyoachwa, pumzi tupu,
mwili ukawa umetulia, mgumu, umechoka.

Ulizungumza kuhusu miaka, ulizungumza kuhusu wakati wa tarehe za mwisho,
ulitaka kuendelea, matumaini ikiwepo: majira ya moto, mbili zaidi.
Uliona nyumba, vyumba viwili vibichi,
hapo ukiwepo, tayari katika vuli, kuandika.

Siku zilizoanzisha mwisho wa Novemba,
hizo, athari za mwisho, zikiweko kwa dirisha.
Mvua ilinyeshea tupu, barabara za kuingia,
magari yakisukuma taa kwenye miti.

Mashairi yanashuhudia, maandishi yako, sauti,
katika kunguruma kwa majani, kwa mara nyingine tena, wewe: ndoto yako ya picha, ya karatasi laini, ya vitabu. Mifupa.

JÜRGEN THEOBALDY, Ujerumani (1944)
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

LI VIR, AXAFTIN E

Bona Nîkolas Bom

Rê, bipiranî çûyîn e, ew kwîrbûn,
avbenda dwîr, dwîrî, ne tiştek hêmin bû.
Ji te re her êş man, henaseya vala,
tena te hîn, hêzdar, westan.

Li ser salan tu peyivî, peyivî li ser sozên dawiyê,
te bêtir dixwast, hêvî: Havîn, hîn dudiyan.
Te xanî dîtî, herdu odeyên çênekirî,
li wir tu yê di payîzê de binivisînî.

Rojên pêşin dereng di mijdarê de,
ew, rêçên dawî ne, dengdayî ne li ser camê.
Dilopên baranê barîn, rêyên rwît,
roniya makînan di nav êzingan re dihat.

Helbest, nivîsa te, dengê te dinimîne,
di heyhêriya kaxetan te careke din: Xewna te
ji wêne, tevn, pirtûkan. Hêstiyan.

JURGEN THEOBALDY, 1944, Elmaniya
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

DI SINI ALAMATNYA

Lorong, sering dilalui, menjadi semakin dalam,
benteng lebar, jarak, tiada yang memberi rehat.
Tiada apa kecuali kesakitan yang tinggal, nafas sesak,
jasadmu kaku, terkedu, keletihan.

Kau bercakap tentang tahun-tahun, kau bercakap tentang garis-garis penamat
Kau mahu terus, harapnya: musim panas, dua lagi
Kau melihat rumah, dua bilik kosong
di situ kau, sudah musim gugur, menulis.

Hari-hari mula pengakhiran November,
semuanya, tinggalan terakhir, terhembus di tingkap-tingkap.
Hujan menitis, kosong jalan-jalan masuk,
kereta-kereta memancarkan cahaya melalui pokok-pokok.

Puisi-puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaranya
dalam desiran daun-daun sekali lagi engkau: impian engkau
tentang bayang-bayang, tentang tisu, tentang buku-buku. Tulang-tulang.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Terjemahan Irwan Abu Bakar
Translated into Malay by Irwan Abu Bakar

***

OTO PRZEMOWA

Nicolasowi Bornowi

Ścieżki, często deptane, stały sie głębsze,
szeroka grobla, odległość, nic nie dawało wytchnienia.
Nie pozostało nic prócz bólu, pustego oddechu
twojego ciała nieruchomego, stwardniałego, zmęczonego.

Mówiłeś o latach, mówiłeś o ostatecznych terminach,
chciałeś iść dalej, z nadzieją: jeszcze lato jedno, dwa.
Widziałeś dom, dwa surowe pokoje,
tam pisałbyś, już jesienią.

Pierwsze dni późnego listopada;
one, ostatnie ślady, stukają w okna.
Deszcz kapał, obnażał drogi dojazdowe,
samochody rzucały światła poprzez drzewa.

Wiersze niosą świadectwo, twoje pisanie, głos,
w szeleście liści jeszcze raz ty: twój sen
o obrazach, tkaninach, książkach. Kości.

JÜRGEN THEOBALDY, Niemcy (1944)
Przekład na polski: Miroslaw Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

Aqui, A SAUDAÇÃO
para Nicolas Born

Os caminhos, muitas vezes percorridos, aprofundaram-se,
o grande dique, a distância, nada dava descanso.
Tudo o que te restava era a dor, a respiração vazia,
o teu corpo ainda, endurecido. Cansaço.

Falaste dos anos, falaste de prazos finais,
querias proseguir na esperança: no Verão, éramos ainda dois.
Viste a casa, os dois quartos acerbos.
Ali, no Outono já, haverias de escrever.

Nos primeros dias dos finais de Novembro, surgiram
eles, os últimos vestígios, batendo contra as vidraças.
A chuva caía nas calçadas vazias,
os carros conduziam luzes pela floresta.

Os poemas testemunham, a tua escrita, a voz,
no sussurrar das folhas. Tu, uma vez mais: o teu sonho
das imagens, dos tecidos, dos livros. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanha (1944)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

AICI, CHEMAREA

lui Nicolas Born

Drumurile, des bătute, se adânciră,
digul larg, distanța, toate cele care nu-ți mai dădeau pace.
Te-ai ales doar cu durerea, cu suflarea sugrumată,
trupul încă bântuit de încordare, oboseala.

Vorbeai despre ani, termene finale de predare,
îți doreai progresul, aveai o speranță: două veri rămase.
Casa o văzuseși, două încăperi proaspăt tencuite,
tu, acolo, în toamnă, să te apuci de scris.

În noiembrie sosiră primele zile târzii,
ele, cele de pe urmă, dâre scurse peste geamuri.
Ploaia picurând pe golașe drumuri de acces,
și mașini cu săgeți-faruri străpungând desișul.

Să concepi poezii, scrisul tău, și glasul,
tu, din nou, prin foșnet de frunziș: visul tău
de picturi, din țesut și cărți. Oase.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

МОЕ ОБРАЩЕНИЕ

Николасу Борну

Протоптанные дороги стали глубже,
вот широкая насыпь, даль, нигде нет покоя.
Все, что у тебя еще есть – боль, глухое дыхание,
твое тело закостеневшее и усталость.

Ты говорил о прошлом, ты говорил о последних встречах,
ты хотел продолжать, надеясь: лето, еще, может, два.
Ты заметил дом, те две грубые комнаты,
там ты, уже весной, еще б писал.

Первые поздние дни ноября,
они, как последние следы, бегут по окнам.
Дождь капал на голые дорожки, ведущие к дому,
фары машин светили сквозь деревья.

Стихи – свидетели, твоя тетрадь, твой голос
и в шуршании листов твои: твои мечты
из образов, материй и книг. Твой скелет.

ЮРГЕН ТЕОБАЛЬДИ, Германия (1944)
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian:Daria Mishueva

***

POZDRAV

Za Nikolasa Borna

Staze po kojima se često hodalo postale su dublje,
široki nasipi, daljine, koje ne nude odmor.
Ne osta ništa osim bola, šupljeg daha,
vašeg mirnog, ukočenog, otvrdnutog tela.

Govorili ste o godinama,
o krajnjim rokovima
hteli ste da produžite u još leto ili dva.
Videli ste kuću, dve hladne vlažne sobe

Gde bi pisali te jeseni.
Prvih kasnih dana novembra
poslednji dasi su kucnuli na prozore,
dok je kiša kapala a ogolelim prilaznim putevima

automobili gurali svetla kroz drveće.
Ostali su svedoci: pesme, tvoje pisanje, glas.
U šuštanju lišća ti: tvoj san o slikama, tkivu, knjigama. Kosti.

JÜRGEN THEOBALDY (Nemačka 1944)
Sa engleskog prevela S. Piksiades

* Nikolas Born je bio nemački pisac. Zajedno sa Rolfom Diterom Brinkmanom
bio je jedan od najvažnijih i najinovativnijih nemačkih pesnika svoje generacije.

***

CCÀ L’INDIRZZU

Pi Nicolas Born

Li vaneddi caminati spissu, divintaru profunni
La diga larga,la distanza, nenti desi abbentu,
ristau sulu lu duluri, lu ciatu vacanti,
lu to corpu fermu, chiù duru, stancu.

Parrasti di l’anni, di scadenzi finali
Vulevi cuntinuari, spiranza, la stati, nautri dui
Vidisti la casa, li du‘ stanzi crudi
Ddà putevi almenu scriviri nta l’autunnu.

I primi lenti jorna di novembri
L’urtimi tracci, spararu contra li finestri,
la piogga stizziava supra li strati vacanti di l’entrata,
cu li machini c’ammuttavanu luci dintra a l’arburi.

Li puisii sunnu tistimonii, la to scrittura, la vuci,
nta lu fraschiari di li pampini, ancora tu nautra vota,
lu to sognu d’immagini, di fazzuletti, di libbra e ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

இதோ கூறப்படுகின்றன !

நிகோலஸ் பானிற்காக

அடிக்கடி நடக்கப்பட்ட பாதைகள் ஆழமாகின
அகலமான அகழி , தூரம், எதுவும் ஓயவு தரவில்லை
வலியைத் தவிற வேறு எதுவும் இல்லை , போலியான மூசசு
உனது உடல் விரைத்தது, கடினமானது, களைத்துப் போனது.

ஆண்டுகளைப்பாற்றி பேசினாய் ,
இறுதி எல்லையைப்பற்றி பேசினாய்
நீ மேலும் செல்ல விரும்பினாய், நம்பிக்கை:
கோடைகாலம் இன்னும் இரண்டு
நீ வீட்டைப் பார்த்தாய், ஒன்றுமில்லாத இரணடு அறைகள்
அங்கே இருப்பாய், ஏற்கெனவே இலையுதிர்காலம், எழுது.

நவம்பர் மாத முதல் காலம் கடந்த நாட்கள்
அவை இறுதித் தடயங்கள்,
ஜன்னலில் விளங்கியது. மழைத்துளிகள் விழுந்தன
செல்லும் பாதையை மூடின
கார்கள் மரங்களுக்கு இடையே விளக்கைத் தள்ளின

கவிதைகளே சாட்சி, உனது எழுத்துகளுக்கும், குரலுக்கும்
இலைகளின் சலசலப்பில், நீ மீண்டும் ஒருமுறை, உனது
மனக்காட்சியில் , திசுக்களில், புத்தகங்களில் கனவு. எலும்புகள்.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 735
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES LIMITES DE L’AMOUR (Max-Pol Fouchet)

Posted by arbrealettres sur 28 juillet 2022



Adrian Borda she_had_flowers [1280x768]

LES LIMITES DE L’AMOUR

Il suffit d’un baiser
Pour apprendre l’amour
Et d’un oeil abaissé
Pour connaître la nuit

Il suffit d’un mort
Pour savoir en secret
Les machines de l’oubli
Les pièges du souvenir

Et de sable mouillé
Pour à jamais découvrir
Les industries de la mer
A effacer les pas.

Longuement j’écoute
En toi respirer mon amour
Tu as en toi mon amour
J’ai ton amour en moi

Le plus clair de mon sang
Depuis longtemps passe en toi
Et voici que ton sang
En mes veines afflue

Je te prolonge tu me limites
Ta frontière est en moi
Ta vie se fait de la mienne
Serais-je si tu n’étais pas ?

La buée de nos haleines
C’est au froid du ciel
La preuve de nos sangs mêlés
De nos vies l’une par l’autre

Comme un halo de la lune
Mon souffle entoure le tien
Et sans la rosée de tes lèvres
Je serais sable dans le vent

Quand cessera mon coeur
Le tien cessera de battre
Il faut
bien que tu saches
Que j’emporterai ton coeur

(Max-Pol Fouchet)

Illustration: Adrian Borda

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

COMME UN BATEAU SUR UN LAC (Xavier Villaurrutia)

Posted by arbrealettres sur 5 juillet 2022



Illustration: Egon Schiele    
    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sardo, Serbian, Sicilian, Tamil

Egon Shiele 1890-1918

Poem of the Week Ithaca 730, “LIKE A BOAT ON A LAKE”, Xavier Villaurrutia, Mexico, 1903 – 1950

De “OBRAS”, Letras mexicanas, Fondo de cultura Económica, México

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

COMME UN BATEAU SUR UN LAC

Le soir glissa lentement
tel un bateau sur un lac d’eau calme,
en ton sein tremblaient les violettes
qu’une haleine ardente caressait.

Là, près de la source, je te murmurais
dans le parc, qui garde les désirs secrets,
‘ je suis comme le mineur qui vénère
les filons de ta tendre passion.’

Le calme du feuillage se troubla,
et lorsque tu me dis doucement ‘ je t’adore’
on entendit un battement d’aile sur l’or

de ton front timide et passionné,
qui se posa doucement ce soir- là, et la nuit
étendit soudain son aile déployée.

(Xavier Villaurrutia)

, Mexique, 1903 ─ 1950
Traduction Elisabeth Gerlache

***

LIKE A BOAT ON A LAKE …

THE AFTERNOON slowly passed by
like a boat on a lake of still waters,
on your chest the violets trembled
caressed by a burning breath.
There I murmured to you, near the fountain,

in the park that keeps secret yearnings,
« I am like the miner who respectfully longs
for the veins of your tender affection …”
And the peace of the branches was disrupted,
and when you so softly said, « I adore you! »
a fluttering of wings was heard over the gold

of your timid and fervent head,
that anchored that evening, and the night
suddenly stretched out its unfurled wing.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

COMO BARCA EN UN LAGO …

LA TARDE deslizó lentamente
como barca en un lago de aguas quietas,
en tu pecho temblaron las violetas
acariciadas par un soplo ardiente.

Allí te murmuré junto a la fuente,
en el parque que guarda ansias secretas,
«Yo soy como el minero que las vetas
de tu cariño ansía reverente …»

Y turbóse la paz de la enramada,
y al decirme muy quedo «¡Yo te adoro!»
se oyó un batir de alas sobre el oro

de tu cabeza tímida y ferviente,
orilló aquella tarde, y de repente
tendió la noche su ala desplegada.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 – 1950

***

ZOALS EEN BOOT OP EEN MEER …

De avond gleed langzaam voorbij
zoals een boot op een meer van stille wateren,
in jouw borst trilden de viooltjes
gestreeld door een vurige adem.
Daar, bij de bron, fluisterde ik je toe
in het park, dat geheime verlangens bewaart,
« Ik ben als de mijnwerker die de ertsaders
van jouw tedere hartstocht vereert … »

En de rust in het takwerk raakte verstoord,
en toen je heel zachtjes tegen mij zei, « Ik aanbid je! »
hoorde men een vleugelslag boven het goud

van je schuchtere en vurige hoofd,
dat die avond neervlijde, en de nacht
plots haar gespreide vleugel strekte.

VILLAURRUTIA, XAVIER, Mexico, 1903 – 1950
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

SI NJË BARKË NË LIQEN …

PASDITJA kaloi ngadalë
si një barkë në një liqen me ujëra të qeta,
në gjoksin tënd u drodhën manushaqet
nga fryma e nxehtë të përkëdhelura.

Atje të pëshpërita, pranë shatërvanit,
në parkun që ruan dëshira të fshehta plot,
« Unë jam si minatori që në heshtje
venat e dashurisë tënde të butë ëndërron …”

Dhe paqja e degëve u prish,
dhe kur me ëmbëlsi më the, « Të adhuroj! »
një valëvitje krahësh u dëgjua mbi kokën

tënde të florinjtë, të ndrojtur e të zjarrtë,
që në mendje mbrëmjen e strehoi dhe nata
shtriu papritur drejt nesh krahët e saj.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Translated into Albanian by Irma Kurti

***

مِثْلُ قَارِبٍ فِي بُحَيرَةٍ…..

كَمِثْلُ قَارِبٍ فِي بُحَيرَةٍ رَاكِدَةٍ
يَمُرُّ المَسَاءُ بِبُطْءٍ
والبنفسج يهتز عَلَى صَدْرِي لِيُعَانِقَ
أَنْفَاسِيَ المُحْتَرِقَة
هُنَالِكَ هَمَسْتُ إِلَيكِ بِالقُرْبِ مِنَ النَّافُورَةِ
فِي الحَدِيقَةِ التِي تخفي الحنين
« أَنَا كَمِثْلِ عَامِلِ مَنَاجٍمٍ يَتُوقُ بِشِدَّةٍ إِلى عُرُوقِ حَنَانِكِ »
وَعلى الرغم من أن أمَانُ تَعْرِيشَتُنَا قد تَلَاشَى
إلا أنه عِنْدَمَا قُلْتِ بِودَاعَةٍ: » أَعْشَقُكَ »
سَمِعْتُ رَفْرَفَةَ الأجْنِحَة الذهبية
التي تعلو رَأْسَكِ الخَجُولِ المحْمُوم
وهِي تُوارِي مَا قَد كُشِفَ
إِلَى أَنْ بَسط الليلُ فَجْأَةً جَنَاحَهَ المَضْمُومَ

تشافير فياأوروتيا (XAVIER VILLAURRUTIA)، المكسيك،1903-1950
ترجمة للعربية(من الانجليزية والاسبانية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԻՆՉՊԵՍ ՆԱՎԸ ԼՃԻ ՎՐԱ

Ցերեկը դանդաղ սահեց
ինչպես նավը` լճի անշարժ ջրերի վրա,
այրող շնչից շոյված
մանուշակներն էին դողում կրծքիդ:

Այնտեղ՝ այգու շատրվանի մոտ,
որ գաղտնի է պահում կարոտները, ես շշնջացի քեզ.
՛՛Ես նման եմ այն հանքագործին, ով հարգալից կարոտում է
քո քնքուշ սիրո երակները՛՛:

Եվ խաթարվեց ճյուղերի անդորրը
ու երբ կամացուկ ասացիր՝՛՛Պաշտում եմ քեզ՛՛,
լսվեց քո երկչոտ և ջերմ գլխի
ոսկու վրայի թևաբախումը,
որ խարսխված էր այդ երեկո,
և գիշերը հանկարծ պարզեց իր թևերը բաց:

ԽԱՎԻԵՐ ՎԻԼԼԱՈՒՐՈՒՏԻԱ, Մեքսիկա, 1903 – 1950

Անգլ. թարգմ. Գերման Դրոգենբրութը և Սթեյնլի Բարքանը
Հայերեն թարգմանեց Արմենուհի Սիսյանը
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan.

***

যেন একটি হ্রদে একটি তরী …

অপরাহ্ন
ধীরে তরী … পর হয়ে যায়
যেন একটি হ্রদের স্থির পানিতে
একটি তরীর মতো,
তোমার বুকে ভায়োলেট ফুলেরা থর আরও করে
কাঁপে
আদর করে তোমার উত্তপ্ত
নিঃশ্বাস-প্রশ্বাস ।

সেখানে ফিসফিস করে আমি বলি
তোমায়, ফোয়ারার নিকটে,
সেই উদ্যানে যেথায় লুকায়িত থাকে
সকল গোপন ব্যাকুল আকাঙ্ক্ষা,
“আমি যেন এক খনিজীবী যে
শ্রদ্ধাভরে কামনা করে
তোমার শিরা-উপশিরার কোমল
মায়ার আবেগ …”

আর শাখা প্রশাখার
শান্তি হয়
ব্যাহত,
আর যখন তুমি এত মৃদুস্বরে
বল আমায়, “আমি করি তোমার আরাধনা!”
ডানা ঝাপটানো যায় শোনা
তোমার স্বর্ণময়
উষ্ণ আর সচকিত
বোধশক্তির উপর,
যা আদরে কাছে টেনে ছিল
সেই সন্ধা, আর সেই রাত্রিকে
হঠাৎ করে প্রসারিত করেছিল তার
উন্মোচিত আর উদ্ভাসিত ডানাগুলি ।

Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

KAO BROD NA JEZERU …

Poslije podne je polako prolazilo
kao čamac na jezeru mirne vode,
na tvojim grudima su drhtale ljubičice
milovan gorućim dahom.

Tamo sam ti promrmljao, kraj fontane,
u parku koji čuva tajne čežnje,
“Ja sam poput rudara koji s poštovanjem čezne
za vene tvoje nježne naklonosti …”
I mir grana je narušen,

i kada si tako tiho rekao, « Obožavam te! »
nad zlatom se začulo lepršanje krila
tvoje plahe i vatrene glave,
koji je usidren te večeri i noći
iznenada ispružila svoje rašireno krilo.

XAVIER VILLAURRUTIA, Meksiko, 1903. ─ 1950
Prijevod Maid Čorbić – Stanley Barkan
Translated into Bosnian by Maid Corbic

***

COM A BARCA EN UN LLAC …

LA TARDA va lliscar lentament
com a barca en un llac d’aigües quietes,
al teu pit van tremolar les violetes
acariciades per un bufo ardent.

Allà et vaig murmurar al costat de la font,
al parc que guarda ànsies secretes,
“Jo sóc com el miner que les vetes
del teu afecte anhela reverent …”

I es va torbar la pau de l’enramada,
i en dir-me molt suau “Jo t’adoro!”
es va sentir un batre d’ales sobre l’or

del teu cap tímid i fervent,
va vorejar aquella tarda, i de sobte
va estendre la nit la seva ala desplegada.

VILLAURRUTIA, XAVIER, Mèxic, 1903 – 1950
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

像湖面上的船······

这下午就像一艘船在静水
湖上慢慢地滑过去了,
你胸前的紫罗兰被灼热
的呼吸爱抚着而颤抖。

在这隐藏着渴望的公园里,
我在喷泉旁对你喃喃低语,
“我就像一个满怀敬意的采矿者,
渴望你温柔情爱的血管……”

树枝间的宁静被扰乱了,
而你如此温柔地说:“我崇拜你!”
你那羞怯而热诚的金色的头上

听得见翅膀的拍打声,
那晚那定锚,而那夜
突然伸出它展开的翅膀。

原作:墨西哥 圣·查威尔·维拉乌鲁蒂亚 1903-1950
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2022-4-30
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

مانند قایقی در دریاچه

بعدازظهر به آرامی می‌گذرد
و روی سینه‌مان بنفشه‌ها لرزان بودند
از نوازش نفس سوزان.
آنجا کنار فواره من برایت زمزمه کردم،
در پارکی که آرزوهای پنهانی را نگاه می‌دارد،
« من مانند معنچی هستم که با احترام
در آرزوی پیدا کردن رگه‌های محبت شماست..»
و صلح میان شاخ‌ها به هم ریخت
و‌قتی تو به آرامی گفتی« من تو را می‌پرستم!»
صدای بال زدن‌ها بر فراز سقف طلایی
بالای سر محجوب و پرشور تو شنیده می‌شد،
که آن غروب لنگر انداخت و شب
ناگهان بال گشوده‌اش را پهن کرد.

خاویر ویلایورروتیا، مکزیک،
ترجمه سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

WIE EIN BOOT AUF EINEM SEE …

DER ABEND glitt langsam dahin
wie ein Boot auf einem See mit ruhigen Wassern,
auf deiner Brust zitterten die von
glühendem Hauch liebkosten Veilchen.

Dort an der Quelle flüsterte ich dir zu,
in dem Park, der geheime Ängste bewahrt:
“Ich bin wie der Bergmann, der die Erzadern
deiner Zärtlichkeit ehrfurchtsvoll begehrt …”

Und der Friede des Laubwerks geriet aus der Fassung,
und als du mir ganz leise sagtest: “Ich bete dich an!”
hörte man Flügelschlagen über dem Gold

deines schüchternen und glühenden Kopfes,
das verbrämte jenen Abend, und plötzlich streckte
die Nacht ihren entfalteten Flügel aus.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexique
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΒΑΡΚΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ

Ήρεμα πέρασε τ’ απόγευμα
σαν βάρκα σε λίμνης τ’ ακίνητα νερά
βιολέτες έκαιγαν στο στήθος σου
χαϊδεμένο απ’ την καυτή ανάσα

Τότε σου ψιθύρισα, δίπλα στο συντριβάνι
στο πάρκο που φυλάσει τις μυστικές επιθυμίες,
είμαι σαν μιναδόρος που πεθυμά
τη φλέβα της τρυφερής σου αγάπης

Κι η ηρεμία των κλαδιών ταράχτηκε
κι όταν μουρμούρισες το «σε λατρεύω»
πέταγμα φτερών ακούστηκε πάνω απ’τη χρυσή,

δειλή και κι ολόφλογη σου κεφαλή
που έδεσε το δείλι, κι η νύχτα ξαφνικά
ξεδίπλωσε την διπλωμένη της φτερούγα

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico,
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

כמו סירה באגם /חַוָויֶר וִייאוּרוּטִיָה
XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903-1950

הָעֶרֶב גָּלַשׁ לְאַט
כְּמוֹ סִירָה בַּאֲגַם מַיִם שְׁקֵטִים,
עַל חָזֵךְ רָעֲדוּ הַסִּגָּלִיּוֹת
מְלֻטָּפוֹת בִּנְשִׁימָה לוֹהֶטֶת.

שָׁם לָחַשְׁתִּי לָךְ, לְיַד הַמִּזְרָקָה,
בַּפַּרְק שֶׁשּׁוֹמֵר גַּעְגּוּעִים סוֹדִיִּים,
« אֲנִי כְּמוֹ הַכּוֹרֶה שֶׁמִּשְׁתּוֹקֵק בְּיִרְאַת כָּבוֹד
לְחִבָּתֵךְ הָעֲדִינָה.. »

וְשַׁלְוַת הָעֲנָפִים הֻפְרְעָה,
וּכְשֶׁאָמַרְתְּ בַּעֲדִינוּת כָּל כָּךְ, « אֲנִי מַעֲרִיצָה אוֹתְךָ! »
מַשַּׁק כְּנָפַיִם נִשְׁמַע מֵעַל זְהַב-

רֹאשֵׁךְ הַבַּיְשָׁן וְהַלּוֹהֵט
שֶׁעָגַן בְּאוֹתוֹ עֶרֶב, וְהַלַּיְלָה
מָתַח לְפֶתַע אֶת כְּנָפוֹ הַפְּרוּשָׂה.

תרגום מספרדית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט וסטנלי ברקן
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
הציור של אגון שילה
Egon Schiele, 1890 – 1918

Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

झील पर नाव की तरह …

दोपहर धीरे-धीरे बीत गई
शांत जल की झील पर नाव की तरह,
आपकी छाती पर वायलेट्स कांपने लगे
जलती हुई सांसों से सहलाया।
वहाँ मैं तुम पर कुड़कुड़ाया, फव्वारे के पास,
गुप्त लालसा रखने वाले पार्क में,
« मैं उस खनिक की तरह हूं जो सम्मान से चाहता है
आपके कोमल स्नेह की नसों के लिए।
और डालियों की शान्ति भंग हो गई,
और जब तुमने इतनी कोमलता से कहा,
« मैं तुमसे प्यार करता हूँ! »
पंखों की फड़फड़ाहट सुनाई दी
डरपोक और उत्कट सिर के सोने के शीर्ष पर,
उस शाम को लंगर डाला,
और रात
अचानक अपना खुला पंख फैला दिया।

जेवियर विलाउरुतिया, मेक्सिको, 1903 1950
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा अनुवाद।
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

SEM KÆNA Á TJÖRN …

KVÖLDIÐ leið í kyrrð og ró
sem kæna á tjörn, og engin gjóla.
Á brjósti þínu bærðist fjóla
við brennandi anda er í þér bjó.

Ég sagði lágt á lágri hæð,
í laufskrúði sem þrána geymir:
“Mig, sem námumanninn, dreymir
mildrar ástar þinnar æð …”

Þá lyfti skógur laufþakinu;
er ljúf þú sagðir, « Ég ann þér! »
og fuglinn heyrðist fljúga hér.

Andlit þitt svo ofur rótt,
enn í kvöld svo kyrrt. Og nótt
slær út víðu vænghafinu.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexíkó, 1903 ─ 1950
Þór Stefánsson þýddi
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

SEPERTI PERAHU DI DANAU …

PETANG berlalu perlahan
seperi perahu di danau yang tenang,
di dadamu viola odorata bergetar
dibelai oleh nafas yang terbakar.

Aku bergumam padamu, di sisi air mancur,
di taman yang menyimpan rahasia rindu,
« Aku seperti penambang yang dengan takzim rindu
akan nadi kasih sayangmu yang lembut …”

Kedamaian cabang-cabang terganggu,
ketika kau begitu lembut berujar, “aku memujamu!”
kepak sayap terdengar di atas emas

dari kepalamu yang kokoh dengan rambut warna keemasan,
yang berlabuh pada petang, dan di larut malam
tiba-tiba merentang sayap dengan terbentang.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

MAR BHÁD AR LOCH CIÚIN …

SHLEAMHNAIGH an tráthnóna tharainn
mar bhád ar bharr loch ciúin;
chrith na sailchuacha ar do chliabhrach
amhail leoithne bhog ar linn.

Rinne mé sioscadh i do chluas,
Labhaireas faoi rún an ghrá,
« Is mise an mianadóir ar thóir taisce,
ag tochailt le cíocras ceanna …”

Chrith na géaga le háthas
nuair a duaireas, « Is tú mo mhian! »
Os cionn do chinn bháin chúthail

Chualathas cleitearnach sciathán:
thit an oíche mar ancaire, an bád
is an loch ag bogadaíl fúinn.

XAVIER VILLAURRUTIA, Meicsiceo, 1903 ─ 1950
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

COME UNA BARCA SU UN LAGO …

Il pomeriggio passa lentamente
come una barca su un lago d’acque ferme,
sul tuo petto fremono le violette
sotto le carezze di un respire infuocato.

Là ti ho sussurrato, accanto la fontana,
Nel parco che custodisce i desideri più segreti,
« io sono come un minatore che rispettosamente brama
le vene del tuo tenero affetto …”

E la pace sotto la pergola fu turbata,
quando dolcemente hai detto, « ti adoro! »
un batter d’ali fu udito sopra l’oro

del tuo capo timido e fervente,
come una riva quella sera, e la notte
all’improvviso stese le sue ali spiegate.

XAVIER VILLAURRUTIA, Messico, 1903 ─ 1950
Traduzione di Luca Benassi

***

湖に浮かぶ舟のように

穏やかな湖面に浮かぶ舟のように
午後は静かに過ぎていった
あなたの胸の上でスミレの花がそよいだ
熱い吐息に抱きしめられながら

そこでわたしはあなたにささやいた
秘めたあこがれを持って
公園の噴水のそばで
「わたしはあなたのやさしい愛の鉱脈にあこがれる炭坑夫のようだ」

その後、枝々の平和は壊された
「あなたを深く慕っている!」と
あなたがやさしく言った時
黄金の上に羽がはためいた

あなたの控えめに燃えさかる心は
その夜を休ませ
突然にその拡げた羽を伸ばすのだ

ザビエル・ビジャウルティア
(メキシコ,1903-1950)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

KAMA MASHUA KWENYE ZIWA …

ALASIRI ilipita polepole kama mashua kwenye ziwa la maji tulivu,
juu ya kifua chako maua ya urujuani ilitetemeka ikibembelezwa na pumzi inayowaka.

Hapo nilikunung’unikia, karibu na chemchemi,
katika bustani ambayo huweka matamanio ya siri,
« Mimi ni kama mchimba madini ambaye kwa heshima anatamani mishipa ya upendo wako mwororo. . .”

Na amani ya matawi ikavurugika,
na uliposema kwa upole, « Ninakuabudu! »
sauti ya mbawa ikasikika juu ya dhahabu

ya kichwa chako cha woga na cha bidii, ambacho kilitia nanga jioni hiyo,
na usiku kwa ghafla ukanyoosha bawa lake lililokuwa halijafunguliwa.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Shairi limetafsiriwa na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

MÎNA BELEMEKÊ LI SER ZERYAYÊ …

ÊVAR berebere wê de dixiliskî
mîna blemekê li ser zerya avhêmin,
li ser sîngê te binefş dilerzin,
sirweya teyisî pêşadibe.

Li wê derê li ber çehvkaniyê min guhbîhsî te dikir,
li wî baxê bîrkirinên nihênî diparêze,
„Ez mîna çiyavenekî di çala kanê de,
meraqdarê nazikiya teye rûmetdar im…“

Û aştiya xizêman têkçû,

û dema te ji min re binizmî got:“ Ez lava ji te dikim!“

mera lêdana baskekê li ser zêr
ji seriyê te yî şermok û teyisî
ku ew êvara ciwantir kir û ji nişkava
şevê baskên xwe yên vekirî dirêjkirin.

XAVIER VILLAURRUTIA, 1903 – 1950, Meksîk
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

КАКО БРОД НА ЕЗЕРОТО …

ПОПЛАДНЕТО полека минуваше
ко брод на езеро со мирни води,
на градите твои темјанушки трепереа
милувани од огнен здив.

Ти промрморев таму тебе, блиску до фонтаната,
во паркот што ги чува копнежите тајни,
“Јас сум како рудар што со почит копнее
по вените на нежната љубов твоја …”

И мирот на гранките беше прекинат,
и кога ти толку нежно рече: „Те обожавам!“
мавтање на крилја се чу над златото

од твојата плашлива и жестока глава,
се закотвија тие таа вечер, и ноќта
одеднаш го протегна своето раширено крило.

Ксавиер Виљаурутија, Мексико, 1903 ─ 1950
Xavier Villaurrutia, Mexico, 1903 ─ 1950
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

BAK SAMPAN DI TASIK …

TENGAH HARI itu berlalu perlahan
bak sampan di tasik berair tenang,
di dadamu rimbun ungu bergetar
dipeluk oleh nafas terbakar.

Di situ aku merungut kepdamu, berhampiran air pancut,
dalam taman yang menyimpan kerinduan rahsia,
« Aki bak pelombong yang tegas merindui
saraf kasih sayangmu yang lembut … »

Dan keamanan dahan-dahan terganggu,
dan apabila kau bersuara lembut, « aku memujamu »,
kibaran kepak-kepak terdengar di atas emas

minda dan kepalamu yang takut dan bersungguh-sungguh
yang mengikat petang itu, dan malam
tetiba mengembang keluar kepaknya yang terbentang

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Malayan translation by Irwan Abu Bakar

***

JAK ŁÓDŹ PO JEZIORZE. …

WIECZÓR sunął powoli
niczym łódź na spokojnym jeziorze
na Twojej piersi drżały fiołki
pieszczone płomiennym oddechem.

Szeptałem Ci tam, przy fontannie
W parku, który strzeże pragnień tajemnych
« Jestem jak górnik, który z czcią pożąda
żył twojej czułości …”

I zmącił się pokój splątanych gałązek
I gdy tak cicho mi powiedziałaś « Uwielbiam cię!”
dał się słyszeć trzepot skrzydeł nad złotem

Twej płochliwej i żarliwej głowy
który dopełnił tego wieczoru, i nagle
rozpostarła noc swoje zwinięte skrzydło.

XAVIER VILLAURRUTIA, Meksyk, 1903 ─ 1950
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

COMO UM BARCO NUM LAGO …

A TARDE deslizou lentamente
como um barco num lago de águas tranquilas,
no teu peito tremeram as violetas
acariciadas por um sopro ardente.

Ali te murmurei junto à fonte,
no parque que guarda anseios secretos,
«Sou como o mineiro que as sendas
do teu carinho anseia reverente …»

E a paz no caramanchão foi perturbada.
Ao dizeres-me baixinho «Adoro-te!»
ouviu-se um bater de asas sobre o ouro

da tua cabeça tímida e apaixonada.
Aquela tarde terminou, e, de repente
estendeu a noite a sua asa despegada.

VILLAURRUTIA, XAVIER, México, 1903 – 1950
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

CA BARCA PE UN LAC …

SEARA aluneca încet
ca barca pe un lac cu ape line,
pe pieptu-ți, violete prinseră a tremura
sub dezmierdarea adierii înflăcărate.

Acolo ți-am șoptit, lângă fântână,
în parcul ce păzește a dorurilor taină:
“Eu sunt minerul ce smerit tânjește
după filonul farmecelor tale …”

S-a tulburat atunci pacea din ramuri,
iar tu mi-ai spus cu glas suav: «Te ador!»
și se auzi cum, înmuiată în aur,
o aripă sfioasă îți atingea fruntea înfierbântată.

Se destrămă atunci și seara, și deodată
se așternu a nopții aripă netezită.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexic, 1903 ─ 1950
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

СЛОВНО ЛОДКА НА ОЗЕРЕ

Вечер медленно плыл мимо,
словно лодка на тихом озере.
В твоей груди дрожали фиалки,
обласканные огненным дыханием.

Там у фонтана я тебе шептал,
в том самом парке, что хранит наши секреты:
« Я как шахтер, который в недрах твоих
спускается к нежному сердцу».

И тишина в кронах деревьев всколыхнулась,
и тихо ты сказала: «Я тебя люблю!»
И стало слышно взмах крыла над золотом

твоей робко склоненной пламенной головы.
Вечер остановил мгновение, а ночь
внезапно расправила крылья.

ВИЛЬЯУРРУТИЯ ХАВЬЕР, Мексика, 1903 – 1950
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

KAO ČAMAC NA JEZERU …

Poslepodne klizi polako
kao čamac po mirnoj vodi jezera
a na tvojim grudima ljubičice drhte
milovane plamenom mog daha.

Tamo, blizu fontane,
u parku koji pobuđuje tajne čežnje,
šaputao sam ti:
Ja sam rudar koji pažljivo traži
vene tvoje tople ljubavi …

Uznemirile se grane
kada si tiho rekla: Obožavam te!
Lepetanje ptičijih krila se čulo
iznad pronađene vene zlata,
tvoje lepe glave
koja je usidrila to veče i tu noć
odjednom na razvijenim krilima

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

COMU NA BARCA NTA NU LAGU

La bascurata si sfila lentamenti
comu na barca nta nu lacu d’acqua cueta
supra u to pettu trimaru li viuletti,
accarizzati d‘un rispiru ardenti.

Ddà ti ciuciuliaiu junciutu a la funtana
ntô parcu ca teni anzii sicreti.
“Iò sugnu lu minaturi ca spinna cu rivirenza
pi li vini dû to affettu.

E si turbau la paci ntra li rami
e quannu mi dicisti:“iò ti adoru“
si sintiu un battiri d‘ali aperti supra l’oru

di la to testa timida e ferventi,
girau attornu a la basciura e ntôn nenti
spiegavu la so ala versu la notti.

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 – 1950
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

ஏரியில் படகுபோல

சலனமற்ற நீரில் நிற்கும் படகுபோல
பிற்பகல் மெதுவாகச சென்றது
உனது இதயத்தில் இருக்கும் நீல மலர் நடுங்கியது
எரியும் மூசசு தடவிவிட்டது போல !
அங்கே உனக்கு முணுமுணுத்தேன்
நீர் ஊற்றின அருகே
இரகசிய முணுமுணுப்பை
காத்து நிற்கும் பூங்காவில் !
“சுரங்கப் பணியாள் போல உனது மென்மையான
அன்பின் நாளங்களுக்காக
மரியாதையுடன் ஏங்கிக்கொண்டிருக்கிறேன்!
அன்பின் கிளைகள் சசற்றே தகர்ந்தன
நீ மெதுவாக ” நான் உன்னை அன்பினால் பாராட்டுகிறேன்”
என்று கூறிய பொழுது!
உனது அடக்கமான தணியாப் பற்றுள்ள
தங்கத் தலையில் இறகு பறக்கும் ஒலி கேட்டது.
இறக்கிவிடப்பட்ட மாலையும் இரவும்
திடுமென நீண்டது!

XAVIER VILLAURRUTIA, Mexico, 1903 ─ 1950
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 730
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LUMIÈRE VIVE (Jean-Baptiste Besnard)

Posted by arbrealettres sur 3 juillet 2022




LUMIÈRE VIVE

La lumière chante dehors
Pianote sur les murs
Et gratte les cordes
Où sèche le linge

Elle court à perdre haleine
Dans les ruelles sombres
Traverse les carrefours
Et prend le dernier autobus au vol

(Jean-Baptiste Besnard)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’OBSESSION (Anonyme)

Posted by arbrealettres sur 18 juin 2022



Augury by Hafez


    
L’OBSESSION

Je vois le soleil éblouisseur,
Et ce sont ses yeux.
Je caresse l’ambre de mon chapelet,
Et c’est sa joue.
J’aperçois le cyprès altier,
Et c’est sa taille.
Je respire la rose de Kasvine,
Et c’est son haleine.
J’entends chanter l’eau du kanout,
Et c’est sa voix.
Et si je marche sur une vipère,
C’est encore Elle qui me hante.

(Anonyme)

 

Recueil: Ghazels – Poemes persans
Traduction: Marguerite Ferté
Editions: http://www.ebooksgratuits.com

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

MAI (François Vacher)

Posted by arbrealettres sur 1 mai 2022




MAI

Les arbres en fleurs
Fourmillent d’oiseaux.
Une brise effleure
Et plie les roseaux.
Cette haleine douce
Agite les feuilles.
Allons sur la mousse
Nous étendre ! Cueille
Le premier muguet,
Dont l’odeur enivre !
Le beau mois de mai
Enfin nous délivre
Du vent, de la pluie
Et de la froidure.
Le soleil qui luit,
Toute la verdure
Caressent nos âmes
Ainsi que nos corps.
Pour peu qu’une femme
Entre en ce décor,
Nous voici renaître
Et nous exalter.
Chacun veut en être !
Le prochain été
Tiendra les promesses
De ce printemps-là.
On vit d’allégresse
Au temps du lilas !

(François Vacher)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

UNE CANTILÈNE DE PENTAOUR (Marguerite Yourcenar)

Posted by arbrealettres sur 24 avril 2022



Illustration: Vincent Van Gogh
    
UNE CANTILÈNE DE PENTAOUR

La mort est près de moi, la mort est près de toi
Ainsi qu’un doux sommeil à l’ombre d’un doux toit,
Comme un vin qu’on répand, comme un lotus qui fleure;
La mort est près de toi comme un roseau qui pleure.
À l’épuisé repos, au fiévreux guérison,
La mort est un doux lac au poudreux horizon.
Comme un doux vent du soir soufflant sa lente haleine,
La mort derrière toi gonfle la voile pleine.
Vous naviguez, amants, vers le pays lointain.
Comme un doux convié, la mort est au festin.
L’été te fane, fleur; l’été te boit, rosée;
Comme un doux oiseleur, la mort étend ses rets.
La seule ombre qui reste est celle du cyprès
Où dormiront bientôt l’époux et l’épousée.

(Marguerite Yourcenar)

Recueil: Les charités d’Alcippe
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :