Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘jasmin’

ELCA ET MONTGÓ (Francisco Brines)

Posted by arbrealettres sur 6 juillet 2021



IN MEMORIAM, THE SPANISH POET FRANCISCO BRINES
Francisco Brines, receiving at his home Elca, Oliva
from the Spanish king and queen the Cervantes Prize, 12th May 2021
    
Poem in French, Spanish, Dutch, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian,
Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Icelandic, Russian,
Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Irish, Serbian, Macedonian, Armenian,
Malay, Indonesian, Catalan

Poem of the Week Ithaca 687 « ELCA AND MONTGÓ » FRANCISCO
BRINES, Spain (1932─2021)
de “Poesía completa 1969─1997”, Tusquets Editores
– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt

***

ELCA ET MONTGÓ
à Angelika Becker

La sombre mort des orangers
m’éblouit ;
la lune se lève orange et sèche
derrière une mer de plomb.
Dans le lointain, la montagne exhale un air
bleu ; la mer la rend humide,
s’y abandonne. Et ainsi depuis des siècles
l’ombre tombe sur la douleur de sa rudesse.
Les maisons ouvrent leurs paupières,
le versant s’illumine, vibrant
le cœur aspire à des êtres qu’il ne connaît pas ;
et le souvenir en rappelle d’autres.
Invisible un arôme de jasmin pénètre
ma chemise, éloigne un peu de sueur de ma peau ;
et cette poussière que le vent dépose
a disparu dans la nuit,
sourd fossoyeur de mon temps.
Le jour était compatissant,
et la terre épuisée reconnaissante,
avec amour je veille sur la tendresse
avec laquelle je meurs aujourd’hui.

Traduction de Elisabeth Gerlache

(Francisco Brines)

***

ELCA Y MONTGO

A Angelika Becker

La tenebrosa
muerte de los naranjos
deja ciegos mis ojos;
anaranjada y seca, sale la luna
detrás de un mar de plomo.
Lejana, la montaña respira un aire
azul; la moja el mar,
en él descansa. Y así la sombra cae,
desde siglos, sobre el dolor de su dureza.
Abren los párpados las casas,
se enciende la ladera, tembloroso
añora el corazón seres que desconoce;
y al recuerdo regresan otros seres.
Invisible, un aire de jazmín
penetra en mi camisa, de mi carne separa
leve sudor; y este polvo soplado
se ha perdido en la noche,
sorda sepulturera de mi tiempo.
Fue el día piadoso,
y a la tierra gastada, agradecido,
miro con buen amor,
por la delicadeza con que hoy muero.
FRANCISCO BRINES

***

ELCA EN MONTGÓ
Voor Angelika Becker

De duistere dood van de sinaasappelbomen
verblindt mijn ogen;
oranje en droog komt de maan op
achter een zee van lood.
In de verte, ademt de berg een blauwe
lucht; de zee maakt hem vochtig,
rust erop uit. Zo valt sinds eeuwen
de schaduw op de pijn van zijn hardheid.
De huizen openen hun ogen,
de helling van de berg licht op, trillend
hunkert het hart naar wezens die het niet kent;
en de herinnering roept andere wezens terug.
Onzichtbaar doordringt een geur van jasmijn
mijn hemd, verwijdert wat zweet van mijn huid;
en dit aangewaaid stof
is verdwenen in de nacht,
dove doodgraver van mijn tijd.
De dag was meedogend,
en de uitgeputte aarde dankbaar,
liefdevol bescherm ik de tederheid
waarmee ik heden sterf.

Vertaling Germain Droogenbroodt

***

ELCA AND MONTGÓ *

* Elca, name of Brines house, Montgo, mountain range, seen from his house
To Angelika Becker
The dark death of the orange trees
blinds my eyes;
orange and dry, rises the moon
behind a sea of lead.
In the distance, the mountain breathes blue air;
the sea wets it, in its slumber. And so the shadow falls,
for centuries, over the ache of its roughness.
The houses open their eyelids,
the hillside lights up, trembling,
the heart yearns for beings it does not know;
and other beings return to remembrance.
Invisible, an air of jasmine
penetrates my shirt, from my flesh it lifts
light sweat; and this blown dust
is lost in the night,
deaf gravedigger of my time.
It was the merciful day,
and to the worn-out earth, grateful,
I look lovingly,
for the gentleness with which I die today.

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

ELCA E MONTGÓ *

Elca: casa de Brines, Montgo. Monti vicino della casa,
al Angelika Becker
La tenebrosa morte degli alberi di arancio
acceca i miei occhi;
arancione e secca, sorge la luna
dientro un mare di piombo.
Distante, la montagna respire l’aria blu;
il mare la bagna, nel suo sonno. E così cala l’ombra,
per secoli, sul dolore della sua durezza.
Le case aprono le loro palpebre,
si illuminano le colline, tremolanti,
il cuore brama esseri che non conosce;
mentra altri esseri tornano alla memoria.
Invisibile, un sentore di gelsomino
penetra la mia camicia, dalla mia carne separa
un sudore leggero; e questa polvere soffiata via
si perde nella notte,
becchino sordo del mio tempo.
È stato un giorno pietoso,
e per la logora terra, grato,
ho lo sguardo amorevole,
per la dolcezza con cui muoio oggi.

Traduzione di Luca Benassi

***

ELCA ET MONTGÓ
für Angelika Becker

Der dunkle Tod der Orangenbäume
blendet meine Augen;
orange und trocken, geht der Mond auf
hinter einem Meer aus Blei.
In der Ferne atmet der Berg blaue Luft aus;
benetzt das Meer,
ruht darin aus. Und so fällt, seit Jahrhunderten,
der Schatten auf den Schmerz seiner Härte.
Die Häuser öffnen ihre Augenlider,
der Hang leuchtet auf, und zitternd
sehnt sich das Herz nach Wesen die es nicht kennt
und in der Erinnerung tauchen andere Wesen auf.
Unsichtbar, durchdringt ein Hauch von Jasmin
mein Hemd, nimmt von meiner Haut leichten Schweiß;
und dieser verwehte Staub
ist in der Nacht verloren,
taube Totengräber meiner Zeit.
Es war der fromme Tag,
und auf die abgenutzte Erde, dankbar,
schaue ich liebevoll,
für die Sanftheit, mit der ich heute sterbe

Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgng Klinck

***

ELCA E MONTGÓ *
Para Angelica Becker

A tenebrosa morte das laranjas
deixa cego os meus olhos;
alaranjada e seca sai a lua
detrás de um mar de chumbo.
Distante, a montanha respira um ar
azul; o mar a molha,
nele descansa, assim a sombra cai,
desde séculos, desde a dor de sua dureza.
Abrem as pálpebras as casas,
acende-se a ladeira, já tremendo
sente falta o coração de seres estranhos;
e à memória regressam outros seres.
Invisível, um ar de jasmim
penetra em minha camisa, da minha carne separa
leve suor; e este pó que é um sopro
perdeu-se pela noite,
surda sepultura desse meu tempo.
Foi o dia piedoso,
e para a terra gasta, agradecido,
olho amorosamente,
com a delicadeza com que hoje morro.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia.

***

ELCA E MONTO
A Anglelika Becker

La tinibrusa
Morti di l’aranci
M’annorba l’occhi
Aranciata e sica, nchiana la luna
Darreri un mari di chiummu.
Luntanu la muntagna rispira n’aria
Azzola; lu mari l’abbagna,
Si riposa in iddu. E d’accussì l’ummira cadi
Di seculi, supra lu duluri di la so durizza.
Li casi aprunu li so pinnulara,
Li pinnini s’addumanu, trimanti
Lu cori spinna pi esssiri ca non canusci
E autri essiri tornanu a la mimoria.
…nvisibili, n’aria di girsuminu
Penetra nta me cammisa ,sipara
Di la me peddi lu liggeru suduri; e sta purviri ca vola
Si pirdiu nta la notti,
Surdu sepulturariu dû me tempu.
La jurnata fu piatusa
E la terra scunzata, cuntentu
Taliu cu bon amuri
Pir la dilicatizza cu la quali oy moru.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

ELCA ȘI MONTGÓ *
pentru Angelika Becker

Tenebroasa moarte a portocalilor
îmi lasă ochii orbi;
portocalie și ofilită, răsare luna
din dosul mării plumburii.
În depărtări, muntele suflă aer
albastru; e înmuiat de marea
în care odihnește. Și astfel, umbra cade,
pe veci acoperind asprimea suferinței.
Casele își deschid pleoape,
se aprinde panta, și, tremurătoare,
inima duce dorul făpturilor pe care nu le-a cunoscut;
iar în memorie revin alte ființe.
Imperceptibilă, o boare de iasomie
îmi intră sub cămașă, de carne desprinzându-mi
sudoarea diafană; și praful adiat,
în noapte se destramă,
surd mi-e groparul timpului.
A fost pioasă ziua,
iar glia consumată,
cu dragoste o contemplu, îi sunt îndatorat,
pentru delicatețea cu care astăzi mor.

Traducere Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ELCA I MONTGÓ
Angelice Becker

Mroczna śmierć pomarańczowych drzew
poraża moje oczy,
pomarańczowa i sucha − wschodzi księżyc
zza ołowianego morza.
W oddali góra oddychająca błękitnym powietrzem;
morze ją oblewa, a ona spoczywa w nim. I cień pada
od wieków na twardy jej ból.
Domy otwierają powieki,
zapalają się zbocza wzgórz, migocą,
tęskni serce do istot, których nie rozpoznaje,
gdy inne istoty powracają do pamięci.
Niewidoczny jaśminowy powiew
przenika w moją koszulę, odrywa od ciała
delikatny pot; i ten wypełniający kurz
zagubił się w nocy, głuchej,
która pogrzebała mój czas.
Dzień ten był w miłosiernym żalu
i na tę ziemię wykorzystaną,
patrzę z miłością, wdzięczny
za tę lekkość, z jaką dziś umieram.
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

Translation into Polish by : Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***
ΕΛΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΤΓΚΟ

Για την Αγγέλικα Μπέκερ
Ο μαύρος θάνατος των πορτοκαλόδεντρων με τυφλώνει,
Πορτοκαλί και αφυδατωμένο το φεγγάρι
Υψώνεται πίσω απ’ τη μολυβένια θάλασσα,
στον ορίζοντα, το βουνό αναπνέει γαλανό αέρα
καθώς η θάλασσα δροσίζει τον ύπνο του. Έτσι
πέφτει κι ο ίσκιος, αιώνες τώρα, πάνω απ’ τον πόνο
της αγριάδας του.
Τα σπίτια ανοίγουν τα ματόκλαδα τους
η βουπλαγιά φωτίζεται, τρεμουλιαστά,
η καρδιά ποθεί άγνωστους ανθρώπους
που επιστρέφουν στη μνήμη της.
Αόρατος αγέρας με άρωμα γιασεμιού
εισχωρεί στο πουκάμισο μου, εντείνει
τον ιδρώτα του δέρματος μου κι αυτή
η σκόνη που αιωρείται χάνεται στη νύχτα
μουγγός νεκροθάφτης του χρόνου μου.
Ήταν η μέρα που συγχωρούσε και
στη ταλαίπωρη γη φαίνομαι αξιαγάπητος
μέσα στην αξιοπρέπεια που πεθαίνω σήμερα.
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Transllation into Greek by Manolis Aligizakis

***

埃尔卡和蒙哥

致安吉丽卡·贝克尔
这些橘子树的黑暗死亡
蒙蔽了我的眼睛;
橘黄和微薄的月亮,在
铅的海洋后面升起。
在远方,那座山呼吸着蓝空气;
大海湿润了它,在它睡时。所以几世纪了,
阴影降落在它粗糙的痛苦上。
房子睁开了它们的眼睛,
山坡上的灯光亮了,颤抖着
心渴望它不了解的生命;
而其它生命回归记忆。
隐隐约约,一股茉莉花气息
透过我衬衫,从我的肉体提取
轻微的汗;还有这扬尘
迷失于夜晚,
我那个时代的聋哑掘墓人。
那曾是仁慈的日子,
且对那疲惫的大地,感恩不尽,
我用心地寻找,
我今天死去的柔和方式。
原 作:西班牙 弗朗西斯科·布里内斯(1932-2021)
英 译:比利时 杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉 译:中 国 周道模 2021-6-3

Translation into Chinese by William Zhou

***

إلى أنجيليكا بيكر

ِر البرتقال أعمى بصري،
المو ُت القاتم ألشجا
َف بحر رصاصي.
يتوارى القمُر الشاحب الجاف خل
وفي األفُق البعيد ين ُّث الجب ُل هوا ٌء أزرق؛
فير ّطبه البح ُر خالل ُسباته. بعدها يسود ال ِظ ّل لقرون على وجع المعاناة.
تشرعُ البيوت أبوابها،
ويُضيء جانب التِالل،
فيشتاق القل ُب ال ُمرتجف إلى أشخا ٍص ال يعرفهم.
وإلى آخرين تجي ُش بهم الذكريات.
ا خفيفًا،
ّل من لحمي إلى قميصي، لينضح عرقً
يضوعُ عبق الياسمين الالمرئي فيتسل
يتوارى هذا الغُبار الخان ُق في جو ِف الليل،
ار قبور أصٌم ٍٍ في هذا الزمان.
مثل حفّ
كان يوم الرحمة،
أشعُر باالمتنان لألرض البالية،
ّع بشغ ٍف لموتي اللطيف ذاك الذي يبدو وشي ًكا.
وأتطل

Translation into Arab by Sara Slim

***

एल्का और मोंटगोज़

एंजेलिका बेकर को
संतरेके पेडों की कािी मौत
मेरी आँखों को अंधा कर देता है;
नारंगी और सूखा, चाँद उगता है
सीसेके समुद्र के पीछे।
दरूी में, पहाड नीिी हवा मेंसांस िेता है;
समुद्र उसेगीिा कर देता है, उसकी नींद में।
और इसलिए छाया गगरती है,
सददयों से, अपनेखुरदरापन के दददपर।
घरों की पिकें खुि जाती हैं,
पहाडी रोशनी करती है, कांपती है,
ददि उन प्राणियों के लिए तरसता हैजजन्हेंवह नहींजानता;
और अन्य प्रािी याद मेंिौट आतेहैं।
अदृश्य, चमेिी की हवा
मेरी कमीज मेंघुस जाता है, मेरेमांस सेवह उठ जाता है
हल्का पसीना; और यह उडती धूि
रात मेंखो जाता है,
मेरेसमय का बहरा कब्र खोदनेवािा।
यह दयािुददन था,
और घघसी-पपटी धरती के लिए, आभारी,
मैंप्यार सेदेखता हूँ,
उस नम्रता के लिए जजसके साथ मैंआज मरा।

Hindi translation by JyotirmayaThakur.

***

エルカとモントゴ

〜アンジェリカ・ベッカーへ
柑橘の木の暗い死は私を盲目にした
オレンジ色の乾いた月は
鉛の海の後ろに昇る
遠くには山が青い空気を吸い込む
海がそのまどろみの中でまわりを湿らせ
そして影が降りてくる
何世紀も、何世紀も
その荒々しい痛みでもって
家々は瞼を開く
山腹は灯りをともし、震えている
心は未だ知らない存在にあこがれ、
他のものは記憶に戻ることを願う
目に見えない、ジャスミンの香りは
着ているシャツを通り抜け、
私の肉体を軽く汗ばませる
そしてこの飛ばされた細粉は
夜になると消えて無くなるのだ
現代の耳聞こえぬ墓掘り人である
安楽な一日であった
そして疲れ果てた地球に感謝する
優しさを持って今日死んでいく私は
愛に包まれている

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

الکا و مونتگو

برای آنجلیکا بکر
مرگ سیاه درختان پرتقال چشمانم را نابینا می کند؛
نارنجی و خشک، ماه طلوع می کند
از پشت دریای سرب .
از دوردست ها، کوه هوای آبی را استنشاق می کند؛
دریا مرطوبش می کند، در خوابی سبک. و سایه ها بر او می افتند،
برای قرنها، بر روی درد ناهمواری آن.
خانه ها پلک هایشان را باز میکنند،
دامنهی تپه روشن می شود، میلرزد،
قلب برای آنانی که نمی شناسد خمیازه میکشد
و آنانی دیگر که به یاد می آوری .
نامرئی، هوای یاسمن
به. پیراهنم نفوذ می کند، بدنم عرق سبکی می کند؛
و گرد و خاکی که بلند شده
در شب گم می شود،
گورکن ناشنوای زمان من.
آن روز پر رحمت بود .
و به زمین فرسوده سپاسگزار،
من عاشقانه نگاه می کنم،
بخاطر لطافتی که امروز با آن می میرم .
فرانسیسکو برینس، اسپانیا،) ۲۰۲۱ -۱۹۳۲ )
ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ELCA OG MONTGÓ *

1 Elca er hús skáldsins og Montgó er fjallið sem blasir við úr
Til Angeliku Becker
Dimmur dauði appelsínutrjánna
blindar augu mín;
appelsínugulur og þurr rís máninn
handan við blágráan sjó.
Í fjarska andar fjallið bláu lofti;
sjórinn vætir það í svefni. Og þannig fellur skugginn
öldum saman yfir úfna kvöl þess.
Húsin opna augun,
hlíðin ljómar upp, skelfur,
hjartað þráir óþekktar verur;
og aðrar verur minna á sig.
Ósýnilegur jasmínuilmur
smýgur í skyrtuna mína, lyftir frá holdinu
léttum svita; og rjúkandi rykið
hverfur inn í nóttina,
daufdumban grafara tíma míns.
Það var hinn náðuga dag,
og til örmagna jarðar
lít ég í ást og þakklæti,
fyrir hvað ég fæ hægt andlát í dag.
Þór Stefánsson þýddi

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

ЭЛЬКА И МОНТГО

Посвящается Анжелике Бекер
Темная смерть апельсиновых деревьев
ослепляет мне глаза;
оранжево и сухо всходит луна
из моря свинца.
Вдалеке дышит гора голубым
воздухом; он влажен из-за моря,
он отдыхает. Так падает веками
тень на боль его резкости.
Дома открывают глаза,
горный склон проясняется, дрожа,
сердце стремится к тем существам, которых еще не знает;
а воспоминания возрождают других существ.
Невидимо проникает запах жасмина сквозь
мою рубашку, убирает немного пот с кожи;
и эта прилетевшая пыль
исчезает в ночи,
глухом могильщике моего времени.
День был милостив,
и на истощенную землю смотрю я
с благодарностью за нежность,
с которой сегодня я умру.
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой

Translation into Russian by Daria Mishueva

***

ELCA AT MONTGÓ *

name of Brines house, Montgo, mountain range, seen from his house
Para kay Angelika Becker
Ang madilim na pagkamatay ng mga puno ng kahel
ay bumubulag sa aking mga mata;
kulay kahel at tuyot,sumisikat na ang buwan
sa likod ng dagat na kulay kalawang.
Sa di kalayuan, ang bundok ay huminga ng kulay bughaw na hangin;
ginising ito ng dagat, sa kanyang pagkakatulog. Kaya ang anino ay nahulog
daang taon, nagtiis sa pagiging magaspang nito.
Ibinukas ng mga tahanan ang talukap ng kanilang mga mata
nagniningning ang gilid ng burol, nanginginig,
nananabik ang puso sa mga nilalang na hindi nito nakikilala;
at ang ibang nilalang na bumalik sa alaala.
Hindi nakikita. Hanging amoy sampaguita
ay nanuot sa aking damit, mula sa aking katawan ay
bahagya akong pinawisan;at ang hinipan na alikabok
ay nawala sa gabi,
binging tagahukay ng aking libingan sa aking panahon.
Ito ang araw ng maawain
at sa pagod ng lupa, nagpapasalamat,
Nagmumukha akong mapagmamahal
dahil sa kahinahunan na kung saan ako ay namatay ngayon

Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

אלקה ומונטגו* / פרנציסקו בריינס

לאנג’ליקה בקר
הַ מָּ וֶת הָּ אָּ פֵ ל שֶ ל עֲצֵי הַ תַ ּפּוז
מְ סַ מֵ א אֶ ת עֵ ינַי;
כָּתֹם וְיָּבֵ ש , עֹולֶ ה הַ יָּרֵ חַ
מֵ אֲחֹורֵ י יָּם שֶ ל עֹופֶרֶ ת.
בַ מֶ רְ חַ קִּ ים, הָּ הָּ ר נֹושֵ ם אֲוִּיר כָּחֹל;
הַ יָּם מַ רְ טִּ יב זֹאת, בִּ שְ נָּתֹו. וְכְָּך נֹופֵ ל הַ צֵל,
מֵ אֹות בַ שָּ נִּים, מֵ עַ ל לִּ כְאֵ ב חִּ סְ ּפּוסֹו.
הַ בָּ תִּ ים ּפֹותְ חִּ ים אֶ ת שְ מּורֹות עֵ ינֵיהֶ ם,
צֶלַ ע הָּ הָּ ר מּואָּ ר, רֹועֵ ד,
הַ לֵ ב מְ יַחֵ ל לִּ בְ רִּ יֹות שֶ אֵ ינֹו מַ כִּיר;
ּובְ רִּ יֹות אֲחֵ רֹות חֹוזְ רֹות אֶ ל הַ זִּ כָּרֹון.
בִּ לְ תִּ י נִּרְ אֶ ה, אֲוִּיר יַסְ מִּ ין
חֹודֵ ר לְ חֻ לְ צָּתִּ י, מִּ בְ שָּ רִּ י הּוא מֵ רִּ ים
זֵעָּ ה קַ לָּ ה; וְאֹותֹו אָּ בָּ ק נִּשָּ א
אֹובֵ ד בַ לַ יְלָּ ה,
קַ בְ רָּ ן חֶ רֶ ש שֶ ל זְ מַ נִּי.
זֶה הָּ יָּה יֹום רַ חּום,
וַאֲנִּי מַ בִּ יט בְ אַ הֲ בָּ ה
אֶ ל הָּ אֲדָּ מָּ ה הַ שְ חּוקָּ ה, אֲסִּ יר תֹודָּ ה,
בְ שֶ ל הָּ עֲדִּ ינּות עִּ מָּ ּה אֲנִּי מֵ ת הַ יֹום.

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

எல் க ோவும் மோண் ட்க ோவும்!

அஞ்செலிகா செக்கருக்கு
ஆரஞ்சு மரங்களின் இருண் ட இறெ்பு
என் கண் களள குருடாக்குகிறது!
ஆரஞ்சும், காய்வதும் செட்கடலின் பின்னாெ்
ெந்திரளன எழுெ்புகிறது.
ச ாளெவிெ் மளெ நீ ெக்காற்ளற சுவாசிக்கிறது
கடெ் ஈரமாக்குகிறது அ ன் தூக்க ்திெ்.
எனவவ நிழெ் ொய்கிறது நூற்றாண் டுகளுக்கு
கடுளமயான வலிக்கு வமவெ
வீடுகள் கண் இளமகளள ்திறக்கின் றன
மளெெ்ெக்கம் நடுங்கிக்சகாண் வட சவளிெ்ெம் ருகிறது
ச ரியா ளவகள் குறி ்து இ யம் விம்முகிறது
மற்றளவகள் நிளனவிற்கு ்திரும்புகின் றன!
மெ்லிளகயின் மணம், காற்று கண் களுக்கு ்ச ரிவதிெ்ளெ
எனது ெட்ட்ளடளய ்துளள ்து, எனது ெள யினின்று
சிறு வியர்ளவளய எழுெ்புகிறது. அடிக்கெ்ெட்ட இந் ்துகள்
இரவிெ் இழக்கெ் ெடுகிறது!
எனது காெ ்தின் செவிட்டு க்கெ்ெளற வ ாண் டி!
அது ஒரு இரக்கம் நிளறந் நாள்
ொழ்ெட்ட பூமி நன்றிொராட்டுகிறது!
அளமதியுடன் நான் இறக்கும் இந் நாளள
வநெ ்வ ாடு வநாக்குகிவறன்!
ஆக்கம்/சமாழிமாற்றம்

Translation into Tamil by Dr. N V Subbaraman

***

ELKA Û MONTGO
Bona Angelika Becker

Mirina tarî ya dara piruqalê
çevhên min ronîdike;
pirtuqalî û hişkanî
hêv hiltê li paş zeryayeke zirêçî.
Ji dûr ve çiya hinase bi bayê hişîn dike,
zeryayê şildike,
tê de vedihese.
Û weha ji sedsalan ve sî
bi ser êşên wî yî giran de têxwr.
Xanî pîloyên xwe vedikin,
kendal direwşe û dilerze,
dil meraqdike, zanebe tiştên nenas
û di bîranînê de zanînên din xwe pêşdadidin.
Nexwiya ye, sirîweyeke jasemînê bîhndide,
kurtikê min ji tena min bi xwîyeke sivik şildibe
û ev toza radibû bi şev
hinda bû
gorkolên ker ên dema min.
Ew rojeke baweriyî bû
û li ser erda pir hatiye bikaranîn, spasdarî,
bi dilxweşî mêzedikim,
bi dilovaniya, ku ez îro dimirim.
Translation into Kurdish by Hussein Habasch
Zirêç: qurşîn, رصاص ,sî: sih, sêber, pîlo: palîk, bêlo, qepûlk,جفن , sirîwe: sirwe, şine,
şineba.

***

এলকা এবং মন্টগ া

অ্যাঞ্জেলিকা বেকাঞ্জেে কাঞ্জে
কমিা গাঞ্জেে অ্ন্ধকাোচ্ছন্ন মৃত্য য
অ্ন্ধ কঞ্জে আমায়;
কমিা আে শুষ্ক,
চাাঁদ উঞ্জে অ্োলেত্ সাগে প্রাঞ্জে ।
দূঞ্জে, পেবত্ বেয় েীি োত্াঞ্জসে শ্বাস-প্রশ্বাস;
আে সাগে এই ত্ন্দ্রাঞ্জত্, লেমলিত্ হয় । আে ত্াই োয়া বেঞ্জম আঞ্জস,
আে শত্ কাি ধঞ্জে, এই রুক্ষত্াে বেদোয় ।
োল়িগুলি খযঞ্জি বদয় ত্াঞ্জদে বচাঞ্জখে পাত্া,
পেবত্ পাশ আঞ্জিালকত্ হয়, কাাঁপঞ্জত্ থাঞ্জক,
লকো কাে জেয হৃদয় আকুি হয় বকাে লকেযো বজঞ্জেই;
এেং অ্েযােয সে লকেযস্মলৃত্ হঞ্জয় লিঞ্জে আঞ্জস ।
অ্দৃশয, জযাঁ ইিয ঞ্জিে োত্াস
প্রঞ্জেশ কঞ্জে আমাে বপাশাঞ্জকে লিত্ঞ্জে, আমাে শেীে বথঞ্জক এই গন্ধ
উঠিঞ্জয় বেয় ঘাঞ্জমে গন্ধ; আে এই উঞ্জ়ি যাওয়া ধযঞ্জিা
হালেঞ্জয় যায় োঞ্জত্ে গিীঞ্জে,
আমাে সমঞ্জয়ে েলধে কেে বখাদক ।
এটি লেি একটি ক্ষমাে লদে,
আে এই জীর্বপৃলথেীঞ্জত্, কৃ ত্জ্ঞ আলম,
িাঞ্জিাঞ্জেঞ্জস বচঞ্জয় বচঞ্জয় বদলখ,
বকামিত্াে জেয বয েম্রত্ায় আলম মৃত্য যঞ্জক আহ্বাে কলে আজঞ্জকে এই লদঞ্জে
ফ্রালিসঞ্জকা লিেস, বেে (১৯৩২-২০২১)
ইংঞ্জেলজ অ্েযোদ জাঞ্জমবইে বরাঞ্জজেব্রুড্ট – স্ট্যােলি োেকাে

Translation into Bangla by Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

ELCA AGUS MONTGÓ
Do Angelika Becker

Baineann bás gruama na gcrann oráistí
an t-amharc as mo shúl.
Éiríonn gealach ócair ón bhfarraige liath,
is dúisíonn an sliabh óna mharbhshuan.
Titeann scáth ar na beanna,
trasna na creácha gairbhe;
osclaíonn na tithe mogaill na súl,
Bíonn cumha ag an gcroí i ndiaidh daoine
gan aithne;
Dealraíonn cuid eile ón gcuimhne bhuan.
Dofheicthe, séideann cumhra seasmaine
trí mo léine, is fágann allas éadrom
mar dhusta ar an oíche.
Lá trócaireach ba ea é,
breathnaím le buíochas is cion
ar an gcré spíonta seo, bodharuaigh mo shaoil,
an lá bog is séimh ar a fhaighimse bás.

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach

***

ELCA I MONTGÓ
Angeliki Becker

Tamna smrt pomorandžinog drveća
me zaslepljuje;
mesec suv, boje pomarandže se uzdiže
iza olovnog mora.
U daljini,planina diše plavi vazduh;
more ga vlaži, u svojoj pospanosti. I tako senka se
širi,
vekovima, preko pepela njegove uzburkanosti.
Kuće otvore očne kapke,
padine se osvetle, drhteći,
srce čezne za bićima koje ne zna,
i priseća se drugih.
Nevidljiv vazduh od jasmine
prodire kroz moju košulju, sa mog tela podiže
znoj; i oduvana prašina
se gubi u noć,
koja je gluv grobar mog vremena.
Bio je to milostiv dan,
i zahvalan iscrpljenoj zemlji
tražim s ljubavlju,
blagost s kojom umirem danas.
Sa engleskog prevela S. Piksiades

***

ЕЛКА И МОНТГО

На Анџелика Бекер
Мрачната смрт на портокаловите дрвја
ми ги заслепува очите;
портокалова и сува, месечината се крева
зад море од олово.
Во далечината, планината дише син воздух;
морето го навлажнува, во својата дремка. И така сенката паѓа,
со векови, над болката од сопствената грубост.
Куќите ги отвораат капаците,
падината се осветлува, треперејќи,
срцето копнее за битија што не ги познава;
додека други битија се враќаат во сеќавањето.
Невидлив, воздухот со мирис на јасмин
навлегува во мојата кошула, од моето тело подигнува лесна пот; а овој оддуван
прав се губи во ноќта,
глув гробокопач на моето време.
Беше тоа еден милозлив ден,
благодарен на износената земја,
Со љубов гледам во
нежноста со која умирам денес.
Превод од англиски на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска/

Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska

***

Իսպանացի բանաստեղծ Ֆրանսիսկո Բրինեսի հիշատակին

Էլկա Անդ Մոնտգո
Անժելիկա Բեքըրին
Նարնջագույն ծառերի մութ մահը
կուրացնում է աչքերս՚:
Նարնջագույնն ու չորը բարձրացնում են լուսինը
կապարե ծովի ետևում:
Հեռվում սարը կապույտ օդ է շնչում,
քնատ ծովը թրջում է այն,
և այսպես դարեր շարունակ ընկնում է ստվերը՝
իր կոպտության ցավի միջով:
Տները բացում են իրենց կոպերը,
սարալանջը դողալով լույս է տալիս,
սիրտը տենչում է էակներին, որոնց չգիտի
իսկ մյուս էակները վերադառնում են դեպի հիշողություն:
Հասմիկի օդը անտեսանելիորեն
թափանցում է վերնաշապիկիցս ներս,
մարմնիցս քրտինք է բարձրացնում,
և գիշերում կորած այս փչող փոշին
իմ ժամանակի գերեզմանափորն է խուլ:
Օրը ողորմած էր,
ես սիրով եմ նայում այս մաշված Երկրին
և երախտապարտ եմ այն մեղմության համար,
որով հանգչում եմ այսօր:
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի

Translation into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

ELCA DAN MONTGO
Kepada Angelika Becker

Kematian gelap popok-pokok limau oren
membutai mata-mataku;
oren dan kering, naiknya sang rambulan
di belakang lautan terdedah.
Di kejauhan, gunung menafasi udara biru;
laut membasahinya, di mimpinya. Dan jatuhlah bebayang,
berkurunan, pada kesakitan geloranya.
Reumah membuka kelopak matanya,
sisi gunung menyerlah, menggigil,
hati merindui para insan yang tidak dikenalnya;
dan insan-insan lain kembali ke ingatan.
Tidak kelihatan, seudara kasih
menembusi bajuku, dari dagingku ia angkat
peluh ringan; dan habuk tertiup ini
hilang di kemalaman,
penggali kubur tuli di zamanku.
Hari kasihan,
dan kepada bumi usang, terhutang budi,
kulihat dengan kasih,
akan kelembutan yang dengannya aku mati hari ini.

Translation into Malay by Dr Abu Bakar

***

ELCA AND MONTGÓ
Untuk Angelika Becker

Kematian suram dari pohon jeruk
merabunkan mataku;
menguning kering, menyingsing purnama
merentang lautan es.
Dari kejauhan, gunung menyeruput angkasa biru;
laut bersimbah, dalam rebahan. Bayangan berjatuhan,
selama berabad-abad, rasa kesengsaraan dari kekerasan.
Rumah-rumah menyibak kelopak mata,
lereng bukit berchaya, bergetar,
kalbu rindu jiwa-jiwa tak menentu;
jiwa-jiwa lain kembali untuk perduli
Tak teramati. Aura melati
Menembus bajuku, dari tubuhku terangkut
keringat nipis. Dan debu yang terbang
hilang di malam kelam,
penggali kubur tak dengar dari waktuku.
Hari yang penuh belas kasihan,
dan bumi yang telah usang, bersukur,
Aku mengamati dengan penuh kasih,
Hari ini kematianku dengan penuh kelembutan.

Translation into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

ELCA Y MONTGÓ
A Angelika Becker

La tenebrosa muerte de los naranjos
deja ciegos mis ojos;
anaranjada y seca, sale la luna
detrás de un mar de plomo.
Lejana, la montaña respira un aire
azul; la moja el mar,
en él descansa. Y así la sombra cae,
desde siglos, sobre el dolor de su dureza.
Abren los párpados las casas,
se enciende la ladera, tembloroso
añora el corazón seres que desconoce;
y al recuerdo regresan otros seres.
Invisible, un aire de jazmín
penetra en mi camisa, de mi carne separa
leve sudor; y este polvo soplado
se ha perdido en la noche,
sorda sepulturera de mi tiempo.
Fue el día piadoso,
y a la tierra gastada, agradecido,
miro con buen amor,
por la delicadeza con que hoy muero.

Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-cabal

(Francisco Brines)

Recueil: ITHACA 687
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Invitation à une tasse de thé au jasmin (Reiner Kunze)

Posted by arbrealettres sur 15 mars 2021




    

Invitation à une tasse de thé au jasmin

entrez, déposez votre
tristesse, ici
vous avez le droit de vous taire

***

Einladung zu einer tasse jasmin tee

Treten Sie ein, legen Sie Ihre
traurigkeit ab, hier
dürfen Sie schweigen

(Reiner Kunze)

Découvert ici: https://schabrieres.wordpress.com/

Recueil: Invitation à une tasse de thé au jasmin
Traduction: Traduit de l’allemand par Muriel Feuillet & Mireille Gansel
Editions: Cheyne

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , | Leave a Comment »

La fin du jeûne (Hâfez Shirâzi)(Hafiz)

Posted by arbrealettres sur 20 décembre 2020




    
La fin du jeûne

Quand la rose et le vin et l’ami sont à toi, le
roi du monde est ton esclave, ce jour-là.

N’éclairez pas notre assemblée à la chandelle : le
clair de lune de l’ami se passe d’elle !

Le vin, certes, est licite, selon notre Loi,
mais il est illicite si tu n’es pas là !

J’écoute la voix du roseau, celle du luth, et je
cherche des yeux le rubis de tes lèvres et la
coupe de vin qui circule entre nous.

Pourquoi répandre du parfum ici, chez nous,
quand nous embaume l’odeur de ta chevelure ?

Ne parle pas du goût du candi, ni du sucre, car ma
bouche est sucrée au goût de tes deux lèvres !

Tant que gît, dans mon coeur en ruine, mon chagrin, je
prends toujours ma place au coin du temple ancien.

Que parles-tu de ma réputation infâme, car
c’est cette infamie-là qui fait mon renom ?

Et que demandes-tu, à propos de mon nom,
puisque j’ai honte d’avoir un renom infâme ?

Nous sommes vagabonds, ivrognes, libertins et
voyeurs. Mais qui ne l’est pas, dans cette ville ?

Hâfez, ne sois jamais sans amour et sans vin :
voici rose et jasmin – le jeûne va finir.

***

(Hâfez Shirâzi)(Hafiz)

Recueil: L’amour, l’amant, l’aimé
Traduction: Vincent-Masour Monteil
Editions: Actes Sud

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

CLAIR DE LUNE (Anonyme)

Posted by arbrealettres sur 3 décembre 2020




    
CLAIR DE LUNE

La lune bleuit le jardin et, dans l’ombre, Zeineh rêve.
Elle est accroupie tout au bord du ruisseau limpide,
un jasmin aux lèvres, l’âme resplendissante d’amour.
Chaque battement de son cœur scande le nom du bien-aimé
et la chanson de l’eau le lui répète.
Zeineh sourit ; la fleur de jasmin palpite.
L’heure s’écoule. Le jardin bleuit davantage.
La lune a quitté le palmier dentelé et glisse derrière la colline ;
un rossignol prélude ; ses notes énamourées s’égrènent une à une dans la nuit écouteuse.
Zeineh lève le visage et rit.
Mais la fleur de jasmin s’est échappée de ses lèvres.
Elle est recueillie par le ruisseau où ne se mire plus la lune.
Zeineh tressaille. Son regard cherche les pétales tombés au fil du courant.
Mais le courant a emporté la fleur de jasmin et, là-bas,
la grenouille mélancolique semble pleurer une joie évanouie.
La fleur de jasmin est loin ; elle parfume l’eau fuyante.
Dans le cœur de Zeineh plus rien, que le souvenir du parfum.

(Anonyme)

 

Recueil: Ghazels – Poemes persans
Traduction: Marguerite Ferté
Editions: http://www.ebooksgratuits.com

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LE JASMIN DOUBLE (Anonyme)

Posted by arbrealettres sur 30 novembre 2020




    
LE JASMIN DOUBLE

Aïcha en a fait un collier qu’elle enroule à son cou, mais son doigt impatient a rompu le fil de soie.
Les jasmins se répandent en pluie odorante ; l’un reste pris dans ses cheveux dénoués, l’autre a glissé à terre, un autre est demeuré entre deux seins plus fermes que les chelils du mois d’amardâd.
Que ne donnerait Mansour pour être la fleur qui repose dans cette vallée d’amour !
Mais le cœur de la jeune fille est une source non encore épandue, et l’heure n’est point sonnée où des lèvres amoureuses mettront un collier de baisers au cou flexible d’Aïcha.

(Anonyme)

 

Recueil: Ghazels – Poemes persans
Traduction: Marguerite Ferté
Editions: http://www.ebooksgratuits.com

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’ONDÉE… (Alain Fournier)

Posted by arbrealettres sur 30 novembre 2020



Illustration
    
L’ONDÉE…

« Une touffe de fleurs où trembleraient des larmes. »
(SAMAIN).

L’ondée a fait rentrer les enfants en déroute,
La nuit vient lente et fraîche au silence des routes,
Et mon cœur au jardin s’épanche goutte à goutte

Si discret, maintenant, et si pur… qu’à l’aimer
On pourrait se risquer – Oh ! Belle qui viendrez,
Vous ouvrirez la grille un soir mouillé de mai.

Timidement, avec des doigts qui se méfient,
Et qui tremblent… un peu, vous ouvrirez, ravie
D’amour et de fraîcheur et de frayeur… un peu.

Les lilas aux barreaux sont encore lourds de pluie…
Qui sait si les lilas, inclinés, lourds d’aveux,
Vont pas pleurer sur vos cheveux !…

Vous irez, doucement, tout le long des bordures,
Chercher des fleurs pour vous les mettre à la ceinture
Mes pensées frissonnantes pour en faire un bouquet

Gardez-vous bien, surtout, de passer aux sentiers
Où les herbes, ce soir, ont d’étranges allures,
Où les herbes sont folles et meurent de rêver !…
Si vous alliez mouiller vos petits pieds !…

Les rondes folles se sont tues,
Les herbes folles vont dormir.
L’allée embaume à en mourir…
Tu peux venir, ma bienvenue !

Tout le soir, sagement, tu descendras l’allée
Tiède d’amour, de pétales et de rosée.

Tu viendras t’accouder au ruisseau de mon cœur
Y délier ta cueillette, y délier fleur à fleur
La candeur des jasmins et l’orgueil des pensées.

Et tout le soir, dans l’ombre humide et parfumée,
Débordant de printemps, de pluie et de bonheur,
Les larges eaux de paix, les eaux fleurdelisées
Rouleront vers la Nuit des branches et des fleurs…

(Alain Fournier)

 

Recueil: Miracles
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le jour je chantais avec toi (Rûmî)

Posted by arbrealettres sur 28 septembre 2020



Illustration: Josephine Wall
    
Le jour je chantais avec toi
et la nuit nous dormions dans le même lit.
J’oubliais ce qui était jour ou nuit.
Je pensais savoir qui j’étais
mais j’étais toi.

*

Ne t’attarde pas près d’un ami chagrin.
Si tu visites un jardin,
regardes-tu les épines ou les fleurs ?
Consacre plus de temps aux roses et au jasmin.

***

Durante el día estuve cantando contigo.
De noche dormímos en la misma cama.
No consciente ni del día ni de la noche.
Creí saber quién era,
pero yo era tú.

*

No te quedes mucho tiempo con un amigo triste.
Cuando vas a un jardín,
¿miras a las espinas o a las flores?
Pasé más tiempo con las rosas y el jazmín.

***

Durante il giorno cantavo con te.
Di notte dormivamo nello stesso letto.
Non potevo dire se fosse giorno o notte.
Pensavo di sapere chi fossi,
ma ero te.

*

Non sedere a lungo con un amico triste.
Quando sei in un giardino,
osservi le spine o i fiori?
Passa più tempo con le rose e il gelsomino.

***

Durante o dia, contigo cantei.
Na mesma cama, à noite, dormimos.
Do dia ou da noite não tinha consciência.
Pensava saber quem era,
mas eu não era eu, eras tu.

*

Não estejas muito tempo com um amigo triste.
Quando vais a um jardim,
olhas para os espinhos das flores?
Passei mais tempo com rosas e jasmins.

***

During the day I was singing with you.
At night we slept in the same bed.
I wasn’t conscious day or night.
I thought I knew who I was,
but I was you.

***

Do not sit long with a sad friend.
When you go to a garden,
do you look at thorns of flowers?
Spend more time with roses and jasmine.

***

Overdag zong ik met jou
en ‘s nachts sliepen we in hetzelfde bed.
Ik vergat wat dag was of nacht.
Ik dacht dat ik wist wie ik was,
maar ik was jou.

*

Blijf niet lang bij een droevige vriend.
Als je naar een tuin gaat,
kijk je naar doorns of naar bloemen?
Besteed meer tijd aan rozen en jasmijn.

***

Кун бўйи куйлашиб гадоинг бўлдим,
Тунда бир тўшакда фидоинг бўлдим.
Хушимда эмасдим на кундуз, на тун,
Ўзимдан воз кечиб, адоинг бўлдим.

*

Маҳзун дўстинг ила ташвиш оширма,
Боққа кирар бўлсанг, гулгун ёшингда.
Гулнинг тиконига боқмоқ не даркор,
Атиргул, ёсминлар турса қошингда.

***

***

白天我和你一起歌唱。
晚上我们睡在同一张床上。
我没意识到白昼的差异。
我以为我知道自己是谁,
但我就是你。

*

不要和悲伤朋友长久坐一起。
你去花园时,
你看花的刺吗?
花更多时间在玫瑰和茉莉花上。

***

***

Tagsüber sang ich mit dir
und nachts schliefen wir im gleichen Bett.
Ich vergaß was Tag war oder Nacht.
Ich dachte, ich wüsste, wer ich war,
aber ich war du.

*

Bleib nicht lange bei einem traurigen Freund.
Wenn du in einen Garten gehst,
schaust du dir Dornen oder Blumen an?
Verbringe mehr Zeit mit Rosen und Jasmin.

(Rûmî)

Recueil: Ithaca 595
Traduction: Français Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache / Espagnol Rafael Carcelén / Italien Luca Benassi / Portugais John Moyne, Coleman Barks, Maria do Sameiro Barroso / Anglais John Moyne and Coleman Barks / Néerlandais Germain Droogenbroodt / Tadjik Karim tarjimalari / Indi Jyotirmaya Thakur / Chinois William Zhou / Arabe / Allemand Wolfgang KlinckEditions: POINTS

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les roses du jardin (Jean-Baptiste Besnard)

Posted by arbrealettres sur 24 juillet 2020



Les roses du jardin embaument tes deux mains
Qui sont des papillons qui agitent leurs ailes
Et voltigent dans l’air en frôlant les jasmins
Afin de composer des bouquets de fleurs frêles.

(Jean-Baptiste Besnard)


Illustration: Andrzej Malinowski

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

En jupe de peluche noire (Jean Moréas)

Posted by arbrealettres sur 3 avril 2020



En jupe de peluche noire

En jupe de peluche noire,
Avec des chapeaux tout fleuris,
Mes folles amours de Paris
Chantent autour de ma mémoire.

Elles ont des cheveux d’or pur,
Et, sous les blanches cascatelles
Des guipures et des dentelles,
Des seins de lis veinés d’azur.

Avec une audace espagnole,
Ma gourmande caresse n’a-
T-elle aux genoux de Rosina
Moqué les verrous de Barthole ?

N’ai-je pas promené ma main,
Avec des luxures d’artiste,
Sous des chemises de batiste
Embaumant l’ambre et le jasmin ?

(Jean Moréas)

Illustration: Jean-Gabriel Domergue

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

POUR LA VAISSELLE (Philippe Soupault)

Posted by arbrealettres sur 22 mars 2020



    

POUR LA VAISSELLE

Aimons les fleurs et leur parfum
aimons-les surtout pour elles
les narcisses lilas ou jasmins
Ne pensons plus à la vaisselle

Souvenons-nous du romarin
choisissons parmi les plus belles
la rose l’oeillet ou le thym
Ne pensons plus à la vaisselle

N’oublions pas le plantain
fleur aimée des coccinelles
des papillons et des serins
Ne pensons plus à la vaisselle

(Philippe Soupault)

 

Recueil: Poèmes et poésies
Traduction:
Editions: Grasset

Posted in humour, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :