Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘oubli’

Terre des songes (Andrée Chedid)

Posted by arbrealettres sur 23 septembre 2022



Terre des songes

J’ai ravi l’enfant-roi qui croyait aux voyages.

Sur les toits blêmes, j’ai jeté notre manteau d’oubli.
Nous nous sommes absentés
Laissant l’ombre déchirée du grand chêne sur les marches.
Le cri des terreurs,
L’angle qui rive nos murailles.
Sur mon épaule droite, j’ai pris l’enfant-roi.
Nos traces, le long des terres déteintes,
Avaient la chaleur des gorges d’oiseaux.

L’oeil de l’enfant est né dans le soleil;
Son jardin, où résident les silences,
N’a plus de solitude autour d’un arbre-mort.

Parce que rien n’est simple, j’ai ravi l’enfant-roi.

Et nous voici ensemble:
Ses printemps
Mes automnes
Nos magies
Et mon pas.

(Andrée Chedid)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ô plante vivace (Paul Valéry)

Posted by arbrealettres sur 23 septembre 2022



Ô plante vivace
Et fragile aussi
Toi que j’aime si
Vivante ou si lasse,

Ô jette sur moi
Le faix de tes branches,
Si peu que tu penches
Je tombe avec toi :

Tombons, douce lutte,
Dans un seul oubli,
Quel rêve accompli
Qu’une même chute !…

Ecoute… Plus rien
Ne subsiste au monde :
C’est l’heure profonde
Du Suprême Bien.

Oh Silence… Ecoute
Quel apaisement
De l’amour semant
Sa plus douce goutte…

(Paul Valéry)

Illustration

 

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’AU-DEDANS DE L’EN-DECA (Robert Goffin)

Posted by arbrealettres sur 2 septembre 2022



 

Emilia Castaneda  (16) [1280x768]

L’AU-DEDANS DE L’EN-DECA

Belle d’aube et de caresses
Bulles de fard et de fleurs
Tout ce qui fut notre ivresse
Remonte des profondeurs

Des bruyères me reviennent
Au rythme des baisers las
Est-ce ta lèvre ou la mienne
Qui brûlait cette nuit-là

Est-ce plaie ou plainte Sont-ce
Des ecchymoses de ciel
Ou les lisières de ronces
D’un météore charnel

Sais-je quand surgit le doute
Entre la sève et le sang
Ou quand s’effeuillèrent toutes
Les fleurs du buisson ardent

Etait-ce un soir de dimanche
Que la lézarde s’ouvrit
Quand je touchai sur ta hanche
Un pressentiment d’oubli

Ce qui fut à jamais passe
Au gré de l’ombre et des jours
Tes mots n’ont sur la terrasse
Qu’un lointain reflet d’amour

Etait-ce un soupçon d’abîme
Est-ce toi serait-ce moi
Qui retombait de la cime
Qu’on n’atteint jamais deux fois

Est-ce pour la trop cruelle
Loi vaine d’un vain destin
Que notre flamme éternelle
N’eut qu’un instant de matin

Je cherche et toi sais-tu qu’est-ce
Qui lie et qui délia
Au tréfonds de notre ivresse
L’en-dedans de l’au-delà

(Robert Goffin)

Illustration: Emilia Castaneda

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Notre eau croupit (Michel Besnier)

Posted by arbrealettres sur 29 août 2022




Illustration: Henri Galeron
    
Notre eau croupit
dans des marmites
rouillées où on se lave
le croupion

On nous jette
des restes des
miettes des
croûtes des
mioutes des
criettes des
couennes des
épluchures
des coulures
des fonds des
oublis des
vieux rabs
des ordures

Avec tout ça on
fait des oeufs
au jaune pur

(Michel Besnier)

 

Recueil: Mes poules parlent
Traduction:
Editions : Møtus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Pourquoi nous émouvoir d’un paysage d’oiseaux (Christian Bachelin)

Posted by arbrealettres sur 27 août 2022



Pourquoi nous émouvoir d’un paysage d’oiseaux
D’une alouette sonnant les matines du soir
Simplement d’une abeille cognant sur la vitre
Si déjà la rumeur ne réveille l’écho
D’une autre nostalgie plus vaste que l’oubli
Et nous qui sommes fous d’irréel de mystère
Pourquoi nous éblouir seulement d’une pomme
Toute ronde vêtue de clarté coutumière
Comme si par le charme ultime d’un regard
L’intemporel devait s’enraciner ici
A l’ombre d’un seul jour au ciel d’un seul pays.

(Christian Bachelin)

Illustration: http://epire.fr/galerie3.html

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

DELIRANT (Fernando Alonso)

Posted by arbrealettres sur 3 août 2022



Illustration: John Hacking
    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil

Painting by John Hacking, Netherlands

Poem of the Week Ithaca 732 “DELIRIOUS”,
Fernando Alonso, Uruguay (1975)

from the book: ““Furiosa Calma”

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

DELIRANT

La nuit me trouvera au coeur d’un poème,
serein,
mais avec la fureur du poète
divaguant sur tous les sains d’esprit
comme de souhaiter guérir une société malade

Les oiseaux nocturnes de mon esprit
écriront ce qui ne m’est pas encore arrivé

Pèseront sur mon cerveau les animaux gigantesques de l’oubli

La certitude sera-t-elle encore nécessaire
sans parler de l’incertitude
de savoir
ce qui se passera demain?

Maintenant
je plante
une parole

oxygène vert.

(Fernando Alonso)

, Uruguay (1975)
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

DELIRIOUS

The night will find me in the midst of a poem
calm
but with the fury of the poet
delirious over all the sane
like wanting to heal a sick society.

The night birds of my mind
will write what has not yet occurred to me,

gigantic beasts of oblivion will weigh on my brain.

Sureness won’t be necessary
let alone the uncertainty
of knowing
what will happen tomorrow.

Now
I plant
a word

green oxygen.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

DELIRANTE

Me encontrará la noche en medio de un poema
en calma
pero con la furia del poeta
delirante sobre todos los cuerdos
como querer sanar a una sociedad enferma

Los pájaros nocturnos de mi mente
escribirán lo que aún no se me ha ocurrido

pesarán sobre mi cerebro gigantes animales del olvido.

Ya no será necesaria la certeza
y mucho menos la incertidumbre
de saber
qué pasará mañana.

Ahora
planto
una palabra

verde oxígeno.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)

***

WAANZIN

De nacht zal mij vinden, temidden van een gedicht,
bedaard,
maar met de woede van de dichter
waanzinnig wegens al de verstandigen
alsof ik een zieke samenleving zou willen veranderen.

De nachtvogels van mijn geest
zullen schrijven over wat mij nog niet is overkomen

reusachtige dieren van de vergetelheid zullen op mijn hersenen wegen.

De zekerheid zal niet langer meer nodig zijn
laat staan de onzekerheid
van het weten
wat er morgen zal gebeuren.

Nu
plant ik
een woord

groene zuurstof.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

NË KLLAPI

Nata do t’më gjejë me vargjet e një poezie
të qetë
por me zemërimin e poetit
në kllapinë e mendjes së shëndoshë
një shoqëri të sëmurë do që të shërojë.

Zogjtë e natës do të shkruajnë
ç’ka ende s’më ka ardhur në mendje,

në tru do t’më rëndojnë bishat gjigante të harresës.

Siguria nuk do të jetë e nevojshme
lëre pastaj dyshimi
për të ditur nëse
do të ndodhë nesër sërish?

Tani për tani
unë mbjell
një fjalë

oksigjen jeshil.

FERNANDO ALONSO, Uruguai (1975)
Translation into Albanian by Irma Kurti
Përktheu në shqip: Irma Kurti

***

الهيجان
في الليل ستجدني في وسط قصيدة هادئة
لكن مع غضب الشاعر
الهيجان يطغى على المعقول
كمثل الرغبة في شفاء مجتمع مريض

طيور الليل في ذهني
سوف تكتب ما الذي لم يحدث معي بعد
ووحوش النسيان يثقلون على كاهلي
لن يكون اليقين ضروريا بعد الآن
وأقل بكثير من عدم اليقين
لتعرف
ماذا سيحدث غدا؟
الآن ــــــــ
زرعت كلمة ــــــــ :
أكسجين أخضر

فرناندو ألونسو (FERNANDO ALONSO)، الأورغواي 1975
ترجمة للعربية (من الأنجليزية والإسبانية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԶԱՌԱՆՑԱՆՔ

Գիշերը կգտնի ինձ բանաստեղծության մեջտեղում
հանդարտ
բայց մոլեգնած բանաստեղծի զայրույթով,
ով զառանցում է բոլոր ողջամիտների վրա
ասես կուզեր բուժել հիվանդ հասարակությանը:

Մտքիս գիշերային թռչունները
կգրեն այն, ինչ դեռ մտքովս չի անցել,
մոռացության հսկա գազանները
կծանրանան ուղեղիս վրա:

Որոշակիությունն անհրաժեշտ չի լինի
թողնենք անորոշությունըՙՙ
թե ինչ կլինի վաղը:

Հիմա ես
բառ եմ
տնկում

կանաչ թթվածին:

Ֆերնանդո Ալոնսո, Ուրուգվայ, 1975
Թարգմանությունը Գերման Դրոգեբրոդտի և Սթեյնլի Բարքանի
Հայերեն թարգմ.-ը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan.

***

উন্মুক্ততা

রাত্রি আমায় খুঁজে কবিতার মাঝারে
শান্ত
কিন্তু সাথে থাকবে কবির প্রমত্ততা
উন্মুক্ত স্থির মস্তিষ্ক সকলের উপর
ঠিক যেন চায় করতে সুস্থ একটি অসুস্থ সমাজকে।
আমার মনের রাতের পাখিরা রচনা করবে
সেই সব কথা যা এখনো মনে আসেনি আমার,
দানবীয় পশুদের বিস্মৃতি করবে আমার মস্তিষ্ককে ভারি।
নিশ্চয়তার আর হবেনা প্রয়োজন
আছে কি জানার দরকার
আগামী দিনের অনিশ্চয়তা
কি ঘটবে আগামীকাল?
এখন
আমি রোপন করি
একটি শব্দ
সবুজ অক্সিজেন।

ফার্নান্দো আলোনসো, উরুগুয়ে (1975)
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

DELIRIOUS

noć će me naći usred pjesme
smiren
ali sa bijesom pjesnika
u deliriju od svih zdravih
poput želje da izliječimo bolesno društvo.

noćne ptice mog uma
pisaću šta mi još nije palo na pamet,

gigantske zvijeri zaborava opterećivat će moj mozak.

sigurnost neće biti potrebna
a kamoli neizvjesnost
saznanja
može se desiti sutra?

sad
sadim
riječ
zeleni.

FERNANDO ALONSO, URUGVAJ (1975.)
prijevod Germain Droogenbroodt – Maid Codbic

***

DELIRANT

Em trobarà la nit enmig d’un poema
en calma
però amb la fúria del poeta
delirant sobre tots els entenimentats

com voler guarir una societat malalta
Els ocells nocturns de la meva ment

escriuran el que encara no se m’ha acudit
pesaran sobre el meu cervell gegants animals de l’oblit.

Ja no caldrà la certesa
i molt menys la incertesa
de saber
què passarà demà
Ara
planto
una paraula

verd oxigen.

FERNANDO ALONSO, Uruguai (1975)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

精神错乱的

黑夜会发现我在一首诗中
是平静的
但随着诗人的愤怒
精神错乱遍及理智
像要治愈一个病态的社会。
我心中的夜鸟
会记下对我来说还没发生的事,
昏睡的巨兽将重压我的大脑。
不需要有把握
别说知情的不确定性了
明天可能发生吗?
现在
我栽种
一句话
绿色氧气。

原作:乌拉圭 费尔南多·阿隆索(1975年)
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2022-5-16
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

هذیان

شب مرا در میان شعر آرام پیدا می‌کند
اما با خشم شاعر
و در عین حال در هذیان
که می‌خواهد یک جامعه‌ی بیمار را شفا دهد.
پرندگان فکر من
آنچه را که هنوز به ذهنم نیامده را می‌نویسند
شیاطین غول‌پیکر فراموشی بر مغزم سنگینی می‌کنند
اطمینان لازم نیست
چه رسد به عدم اطمینان از دانستن
آنچه فردا اتفاق می‌افتد؟
حالا می‌کارم
کلمه‌یی
اکسیژن سبز.

فرناندو الونسا، اروگوئه، ۱۹۷۵
ترجمه از سپیده زمانe
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

WAHNSINNIG

Die Nacht wird mich inmitten eines Gedichtes finden
ruhig
aber mit der Wut des Dichters
wahnsinnig wegen all der Vernünftigen
als ob ich eine kranke Gesellschaft heilen wolle.

Die Nachtvögel meines Geistes
werden schreiben, was mir noch nicht in den Sinn gekommen ist

gigantische Tiere des Vergessens werden auf meinem Gehirn lasten.

Die Sicherheit wird nicht mehr nötig sein
ganz zu schweigen von der [und noch weniger die..] Unsicherheit
zu wissen
was wird morgen passieren?

Jetzt
pflanze ich
ein Wort

sauerstoffgrün.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΠΑΡΑΛΗΡΟΣ

Μέσα στο ποίημα η νύχτα ήμερο θα με `βρει
και με του ποιητή την παράφρονη οργή
παράληρο απ’ τη μανιώδη λογική
την άρρωστη για να γιατρέψω κοινωνία

το νυχτοπούλι του νού μου είναι
να γράψει ότι ποτέ ως τώρα δεν μου συνέβη
γιγάντια θηρία καταστροφικά βαραίνουν στο μυαλό μου
η βεβαιότητα δεν είναι απαραίτητη
καθώς κι η αβεβαιότητα
για το τί τυχόν αύριο να συμβεί

Και τώρα
μια λέξη θα φυτέψω:

πράσινο οξυγόνο

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis
***

અતિ ઉન્માદ

રાત્રિ મને શોધશે કવિતાની મધ્યમાં
શાંતિ
પરંતુ કવિના પ્રકોપ સાથે
ડહાપણ ઉપર સમગ્ર અતિઉન્માદ
જાણે બીમાર સમાજને સાજી કરવા.

મારા મગજના રાત્રિ પક્ષીઓની જેમ
લખી રહ્યાં છે કે જે હજુ મારી જોડે બન્યું નથી,

વિસ્મૃતિના ખૂબ જ મોટા રાક્ષસ મારા મસ્તિષ્ક પર તોળાઈ રહ્યા છે.

ખાતરી જરૂરી નથી
કાલે શું થવાનું છે તે
અનિશ્ચિતતાને એકલા જ રહેવા દઈએ?

હવે
મેં શબ્દારોહણ
કર્યું છે

લીલો પ્રાણવાયુ.

Translated into Gujarati by Nirali Soni

***

נרגש / פרננדו אלונסו, אורוגואי נ’ 1975

הַלַּיְלָה יִמְצָא אוֹתִי בְּעִצּוּמוֹ שֶׁל שִׁיר
שָׁלֵו
אֲבָל עִם זַעַם הַמְּשׁוֹרֵר
נִרְגָּשׁ מֵעַל כָּל הַשְּׁפוּיִים
כְּמוֹ רוֹצֶה לְרַפֵּא חֶבְרָה חוֹלָה.

צִפּוֹרֵי הַלַּיְלָה שֶׁל מֹחִי
יִכְתְּבוּ אֶת מָה שֶׁעֲדַיִן לֹא עָלָה בְּדַעְתִּי,
חַיּוֹת עֲנָק שֶׁל שִׁכְחָה יַכְבִּידוּ עַל מֹחִי.
וַדָּאוּת לֹא תִּהְיֶה נְחוּצָה
שֶׁלֹּא לוֹמַר אִי הַוַּדָּאוּת
שֶׁל הַיְּדִיעָה
מָה יִקְרֶה מָחָר

עַכְשָׁו
אֲנִי נוֹטֵעַ
מִלָּה

חַמְצָן יָרֹק.

תרגום לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט וסטנלי ברקן
הציור של ג’ון הקינג
John Hacking, Netherlands
לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

चैतन्यरहित

रात मुझे एक कविता के बीच मिल जाएगी
शांत
लेकिन कवि के क्रोध से
सभी समझदारों पर प्रलाप
जैसे बीमार समाज को ठीक करना चाहते हैं।
मेरे मन की रात के पंछी
वह लिखूंगा जो अब तक मुझे नहीं हुआ,
विस्मृति के विशाल जानवर मेरे मस्तिष्क पर भार डालेंगे।
निश्चितता आवश्यक नहीं होगी
अनिश्चितता को अकेला छोड़ दो
जानने का
कल क्या हो सकता है?
अभी
मैं रोपता हूँ
एक शब्द
हरी ऑक्सीजन।

फर्नांडो अलोंसो, उरुग्वे (1975)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

MEÐ ÓRÁÐI

Nóttin kemur að mér í miðju ljóði
rólegum
en í skáldlegu æði
með óráði yfir allri skynseminni
eins og mig langi að lækna sjúkt samfélag.

Náttfuglar hugans
munu skrifa það sem mér hefur ekki enn dottið í hug,

risaskepnur óminnis vega þungt á heilanum.

Vissa verður óþörf
hvað þá óvissa
um hvað gæti gerst á morgun?

Núna
gróurset
ég orð

grænt súrefni.

FERNANDO ALONSO, Úrúgvæ (1975)
Þór Stefánsson þýddi eftir enskri þýðingu Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

MENGIGAU

Malam akan menemukanku ditengah puisi yang
tenang
tapi sang penyair dengan kemarahan
menceracau dalam sempurna akal
seperti populasi yang gering ingin dipulihkan.

Burung malam dari bayanganku
akan menyusun yang belum berlaku untukku,

Satwa gergasi yang terabaikan membebani pikiranku.
Kepastian tidak krusial
apalagi ketidak pastian
menyadari
apa yang berlaku esok hari?

Sekarang
Saya menanam
kata

Oxygen hijau.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

RÁMHAILLEACH

Casfaidh an oíche orm i lár dáin
chiúin
mé rámhailleach mar is dual don fhile
gach téad de mo bheo ar crith
an tsochaí thinn ar fad mar sprioc agam

Scríobhfaidh cailligh dhubha m’intinn
tairngreacht mo bheatha sa dorchadas

Slogfaidh arrachtaí uafáis gach blúire de mo chuimhne.

Ní bheidh gá a thuilleadh leis an gcinnteacht
ní bhacfar
ach an oiread
tuairisc an lae amárach a chur

Ní bheidh ann anois
ach
an briathar
mar ocsaigin úr.

FERNANDO ALONSO, Uragua (1975)
Rua Breathnach a d’aistrigh
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

DELIRANTE

La notte mi incontrerà nel mezzo di una poesia
calma
ma con la furia del poeta
deliranti sopratutto i sani
come a guarire una società malata.

Gli uccelli notturni della mia mente
scriveranno ciò che ancora non ho pensato,

giganteschi animali dell’oblio peseranno sul mio cervello.

La certezza non sarà necessaria
e nemmeno l’incertezza
di sapere
cosa può accadere domani?

adesso
pianto
una parola

verde ossigeno.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Traduzione di Luca Benassi

***

せん妄

夜は詩の中に私を見つける
静かだ
しかしその詩人の激しい怒りは
どんな正気も失わせる
まるでこの病んだ社会を治したいかのように

私の心にいる夜鳥は
自分にまだ起きたこともないことを書き記す
巨大な忘却の獣は私の頭脳にのしかかる

確かさなどは必要がない
知ることの不確かさのみが明日に起きるかもしれない
私はいま「緑の酸素」という言葉を地に植える

フェルナンド・アロンソ(ウルグアイ,1975)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

MSISIMKO NA DHIHAKA

Usiku utanikuta katikati ya shairi tulivu, lakini kwa hasira ya mshairi, akili iliyovurugika juu ya wote wenye akili timamu,
kama kutaka kuponya jamii ya wagonjwa.

Ndege wa usiku wa akili yangu wataandika kile ambacho bado fanyika,

wanyama wakubwa wa kusahaulika watalemea ubongo wangu.

Uhakika hautahitajika,
achilia mbali kutokuwa uhakika wa nini kinaweza kutokea kesho?

Sasa
ninapanda
neno

oksijeni ya kijani.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Watafsiri ni Germain Droogenbroodt na Stanley Barkan pamoja na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

VIRÎN

Şev dixwaze min di nîvê helbestekê de
hêmin bibîne
lê enira helbestvan
virînî ye bi ser hemî xirîdeyan
mîna civakeke nexwaş ku bi awat e bê dermankirin

Çivîkên şevê yên rewana min
wê binivîsin, ew hizrên hîn nehatine bîra min
ajelên zebelah ên jibîrkirinê wê li ser mêjiyê min
bibin bar.

Bistehî wê ne pêdivî be
ku bicarekê bêdengmayîn teqeziya
zanînê
wê siba çi bibe?

Niha
ezê peyvekê
biçînim

okscîna kesk.

FERNANDO ALONSO, 1975, Ûrûgway
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

DELIRIOUS

Ќе ме најде ноќта среде песната
мирен
но бесен како поет
во бунило сет наспроти сите умни и разумни
како да сакам да го излечам болното општество.
Ноќните птици на мојот ум

ќе го напишат тоа на што се уште не сум се сетил,
џиновските ѕверови на заборавот ќе му тежат на мојот мозок.

Сигурноста нема да биде потребна
а уште помалку несигурноста
на тоа да се знае
што ќе се случи утре?

Сега
Засадувам
збор

зелен полн со кислород.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
ФЕРНАНДО АЛОНСО, Уругвај (1975)

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan
Превод на англиски: Жермен Дрогенброт и Стенли Баркан
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

W MAJAKACH

Noc zastanie mnie w środku wiersza
w ciszy
lecz w szaleństwie poety
w majakach ponad wszystkimi normalnymi
jak gdybym chciał uzdrowić chore społeczeństwo.

Noce ptaki mojego umysłu
napiszą to, co się jeszcze mi nie zdarzyło

Zaciążą nad moim mózgiem ogromne bestie zapomnienia.

Nie bedzie konieczna pewność
a cóż dopiero wiedza wątpliwa
o tym,
co zdarzy się jutro?

Teraz
sieję
słowo

ciemnozielony tlen.

FERNANDO ALONSO, Urugwaj (1975)
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

DELIRANTE

A noite encontrar-me-á no meio de um poema
em sossego
mas com a fúria do poeta
delirante sobre todos os sãos
que querem curar uma sociedade doente

Os pássaros nocturnos da minha mente
escreverão o que ainda não me ocurreu

os animais gigantes do esquecimento

pesarão sobre o meu cérebro.

A certeza já não será necessária
e muito menos a incerteza
de saber
o que acontecerá amanhã.

Agora
planto
uma palavra

verde oxigénio.

FERNANDO ALONSO, Uruguai (1975)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

DELIRANT

Va da de mine noaptea la mijloc de poem.
Voi fi calm,
dar cu furie de poet strânsă în mine,
delirând pe deasupra puterii rațiunii,
căutând leac pentru această lume bolnavă.

Păsări din noaptea minții
vor scrie tot ce eu nu apuc să prind cu gândul.

Pe creier să-mi apese gigantica povară a fiarelor uitării.

Oare am să mai duc dorul vreunei certitudini,
sau măcar lipsa vreunei îndoieli,
n-o să mai am nevoie să aflu
ce o să fie cu ziua de mâine?

Acum
plantez
o vorbă

de verde oxigen.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

БЕЗУМНЫЙ

Ночь меня найдет в стихах,
спокойного,
но в поэтической ярости,
безумного на тему разума,
как, например, желание вылечить весь больной мир.

Ночные птицы моей души
напишут то, к чему я сам еще не пришел.

Гигантские звери забвения будут давить на мозг.

Ясность здесь больше не нужна
пусть будет неясность
знания.
Что будет завтра?

Сегодня
я посажу
слово

зеленый кислород.

Фернандо Алонсо, Уругвай (1975)
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

ZANESEN

Noć će me naći smirenog usred pesme
ali punog besa
bunovnog pesnika,
koji bi hteo da izleči bolesno društvo.

Noćne ptice moga uma
će pisati o onome
čega se još nisam setio,

Mozak će mi biti pritisnut
ogromnim zverima zaborava.

Pouzdanost neće biti potrebna
u saznanju
a ni u neizvesnosti
šta će biti sutra.
Sada sadim reč

zeleni kiseonik.

FERNANDO ALONSO, Urugvaj (1975)
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

DERILANTI

di notti mi truvati a mmenzu di na puisia
ntâ calma
però la furia dû pueta
ca sdilliriìa supra a tutti li sapienti
ca vonnu sanari na società malata.

L’aceddi di la notti dâ me menti
scrivunu nzoccu non m’avi ancora succidutu.

Gigantischi armali di l’obliu venunu a pisari supra u ciriveddu

la cirtizza non sarrà nicissaria
E tantu menu la ‘ncirtizza
di sapiri
nzoccu dumani arriva.

Pri ora
chiantu
na palora

ossigginu virdi.

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

மயக்கம்

அமைதியான
ஆனால்
நோயுற்ற சமுதாயத்தை சரிப்படுத்த
விரும்பும் தெளிந்த அறிவுடைய
சினத்தில் இருக்கும் கவிஞ்ன்
இரவில் ஒரு கவிதைக்கு இடையே என்னைக் காணும்
இதுவரை எனக்குப் புலப்படாத தைப் பற்றி எழுதுவேன்
மறக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான மிருகங்கள்
எனது அறிவில் அமரும்
உறுதிநிலை தேவையில்லை
நாளை என்ன நடக்கும்
என்பதைத் தெரிந்து கொள்வதை
விட்டுவிடுவோம்
இப்பொழுது நான் பசசை பிராணவாயுவை
விதைக்கிறேன்.
ஆக்கம்

மொழிமாற்றம்

FERNANDO ALONSO, Uruguay (1975)
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 732
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES LIMITES DE L’AMOUR (Max-Pol Fouchet)

Posted by arbrealettres sur 28 juillet 2022



Adrian Borda she_had_flowers [1280x768]

LES LIMITES DE L’AMOUR

Il suffit d’un baiser
Pour apprendre l’amour
Et d’un oeil abaissé
Pour connaître la nuit

Il suffit d’un mort
Pour savoir en secret
Les machines de l’oubli
Les pièges du souvenir

Et de sable mouillé
Pour à jamais découvrir
Les industries de la mer
A effacer les pas.

Longuement j’écoute
En toi respirer mon amour
Tu as en toi mon amour
J’ai ton amour en moi

Le plus clair de mon sang
Depuis longtemps passe en toi
Et voici que ton sang
En mes veines afflue

Je te prolonge tu me limites
Ta frontière est en moi
Ta vie se fait de la mienne
Serais-je si tu n’étais pas ?

La buée de nos haleines
C’est au froid du ciel
La preuve de nos sangs mêlés
De nos vies l’une par l’autre

Comme un halo de la lune
Mon souffle entoure le tien
Et sans la rosée de tes lèvres
Je serais sable dans le vent

Quand cessera mon coeur
Le tien cessera de battre
Il faut
bien que tu saches
Que j’emporterai ton coeur

(Max-Pol Fouchet)

Illustration: Adrian Borda

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

La poule du jour (Max-Pol Fouchet)

Posted by arbrealettres sur 27 juillet 2022



 

poule couvant [1280x768]

La poule du jour
Couve la vallée

La vallée couve
Le mur du village

Le mur du village
Couve un enfant

Le coeur de l’enfant
Couve une église

L’église couve
Un petit mort

Le petit mort
Couve le clocher

Le clocher couve
Le silence

Le silence couve
Un nouveau jour

Le nouveau jour
Une nouvelle nuit

Et la nuit couve
Un autre enfant

L’enfant couve
Le souvenir

Le souvenir couve
L’oubli

Que couve l’oubli
C’est imprécis.

(Max-Pol Fouchet)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Que couve l’oubli (Max-Pol Fouchet)

Posted by arbrealettres sur 26 juillet 2022



 

La poule du jour
Couve la vallée

La vallée couve
Le mur du village

Le mur du village
Couve une église

L’église couve
Un petit mort

Le petit mort
Couve le clocher

Le clocher couve
Le silence

Le silence couve
Un nouveau jour

Le nouveau jour
Une nouvelle nuit

Et la nuit couve
Un autre enfant

L’enfant couve
Le souvenir

Le souvenir couve
L’oubli

Que couve l’oubli
C’est imprécis

(Max-Pol Fouchet)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Songe (Federico Garcia Lorca)

Posted by arbrealettres sur 21 juillet 2022


Mon coeur repose au bord de la froide fontaine
(Couvre-la de tes fils
Araignée de l’oubli.)

L’eau lui disait tout bas sa douce cantilène
(Couvre-la de tes fils
Araignée de l’oubli.)

Mon coeur qui s’éveillait lui conta ses chagrins
(Araignée du silence
Voile sa confidence.)

Et l’eau en l’écoutant reflétait sa tristesse
(Araignée du silence
Voile sa confidence.)

Voici mon coeur qui glisse à la froide fontaine
(O blanches mains lointaines
Retenez l’eau légère.)

Et l’eau chantant de joie le saisit et l’entraîne
(O blanches mains lointaines
L’eau demeure déserte!)

(Federico Garcia Lorca)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :