Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘peut-être’

RÉSIDU (Ida Vitale)

Posted by arbrealettres sur 12 avril 2021



Illustration: Rachel Ostrow

www.rachelostrow.com

Poem in French, Dutch, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Irish, Serbian, Armenian

Poem of the Week Ithaca 677 « Residue », Ida Vitale, Uruguay 1923

from: “Riduzione dell’Infinito”, Editorial Tusquets, 2002.

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

RÉSIDU

Vie brève ou longue, tout
ce que nous vivons est réduit
à un résidu gris dans la mémoire.
Des voyages anciens subsistent
de mystérieuses monnaies
affichant de fausses valeurs.
De la mémoire ne s’élèvent
qu’une vague poussière et un parfum.
Peut-être est-ce de la poésie ?

Traduction Elisabeth Gerlache

(Ida Vitale)

***

RESIDU

Kort of lang leven, alles
wat we leven wordt gereduceerd
tot een grijs residu in het geheugen.
van de oude reizen blijven
de mysterieuze munten
die valse waarden voorwenden.
uit het geheugen stijgt alleen
een vaag stof en een parfum op.
misschien is het poëzie?

Vertaling: Germain Droogenbroodt

***

RESIDUAL

Corta la vida o larga, todo
lo que vivimos se reduce
a un gris residuo en la memoria.
De los antiguos viajes quedan
las enigmáticas monedas
que pretenden valores falsos.
De la memoria sólo sube
un vago polvo y un perfume.
¿Acaso sea la poesía?

Ida Vitale

***

RESIDUE

Short or long life
everything what we live is reduced
to a gray residue in our memory.
From the old journeys remain
the enigmatic coins
pretending false values.
From our memory rise only
a vague dust and a perfume.
Maybe it’s poetry?

Translation: Stanley Barkan

***

RESIDUO

Che sia breve o lunga la vita—
tutto ciò che viviamo è ridotto
a un grigio residuo nella nostra memoria.
Dei vecchi viaggi,
restano le monete enigmatiche,
che rivendicano falsi valori.
Dalla nostra memoria,
affiora solo una polvere vaga e profumo.
È forse poesia?

Traduzione Luca Benassi

***

RÜCKSTAND

Kurzes oder langes Leben, alles
was wir leben, verkümmert
zu einem grauen Rest in der Erinnerung.
Von den alten Reisen bleiben
rätselhafte Münzen,
die einen falschen Wert vorgeben.
Aus der Erinnerung steigt auf
nur vager Staub und ein Parfüm:
Vielleicht ist es Poesie?

Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

RESIDUAL

Curta a vida ou longa, tudo
o que vivemos se reduz
a um resíduo cinzento na memória.
Das viagens antigas restam
as enigmáticas moedas
que fingem valores falsos.
Da memoria, só a poalha vaga
e um perfume sobem no ar.
Será poesia?

Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

RISIDUU

Curta la vita o longa
tuttu chiddu ca vivemu si ridduci
a un risiduu grigiu nna la mimoria.
Di li antichi viaggi
restanu muneti enigmatichi
ca pritennunu valuri fausi.
Di la mimoria nchiana sulu
na purviri vaga e un prufumu.
È forsi la puisia?

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

REZIDUAL

Scurtă sau lungă viața, tot
ce trăim, se condensează
în griul rezidual al amintirii.
Din vechi călătorii ne alegem
cu enigmatice monede
de valori presupuse.
Din amintiri se înalță numai
un praf difuz și un parfum:
Să fie oare aceasta poezia?

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

RESZTKA

Życie krótkie, czy długie —
Wszystko co przeżywamy, sprowadza się
do bladej resztki w naszej pamięci.
Z dawnych podróży ,
pozostają zagadkowe monety,
wyglądające na fałszywe.
Z naszej pamięci,
unosi się tylko niewidoczny pył i zapach
Czy to może poezja?

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ

Μακρόχρονη ζωή ή σύντομη
όλα που ζούμε μένουν
μικροσκοπικά κατάλοιπα μνήμης
από ταξίδια που άφησαν
τα αινιγματικά ψευδοαξιών τους
λάφυρα
Μόνο ένα θαμπό άρωμα παραμένει
που μπορεί να `ναι κι η ποίηση

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translaion by Manolis Aligizakis

***

残 留

命短或命长我们生存的一切都在减少
为我们记忆里的一个灰色残留物。

从古老的旅程留下
自诩人文
价值的神秘硬币。

从我们的记忆只升起
模糊的灰尘和香水。
也许这就是诗歌?

英 译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉 译:中 国 周道模 2021-3-29
Translation into Chinese by William Zhou

***

بقايا

،إن تكن الحياة قصيرة أو طويلة
فكل ما نعيشه فيها
.يصير بقايا من رماد
،في الذاكرة
،األسفا ر القديمة
تحتفظ بالقيمة الزائفة
.لعمالت غريبة
،من الذاكرة
،ال تتصاعد سوى موجة غبار

..وعطر

أيمك ن أن يكون هو ال ّشعر؟
إيدا فيتالي، أوروغواي 1923

ترجمته عن اإلنجليزية سارة سليم
Translation into Arab by Sarah Slim

***

अवशेष
छोटा या लंबा जीवन

हम जो कुछ भी जीते हैं वह कम हो जाता है
हमारी स्मृति में एक ग्रे अवशेष के लिए।

पुरानी यात्राओं से रहे
गूढ़ सिक्के

झूठे मूल्यों का दिखावा करना।
हमारी स्मृति से ही उठते हैं
एक अस्पष्ट धूल और एक इत्र।
शायद यह कविता है?
इडा विटले, उरुग्वे 1923.
Ida Vitale, Uruguay 1923

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur

***

燃え残り

人生は長くても短くても
すべての存在は記憶の中で
灰色の燃えかすとなる

大昔の旅から残ったものは
まるで価値があるかのように見せる
謎めいた硬貨である

私たちの記憶からは
ぼやけた埃とかすかな香り
もしかしたらそれが詩なのだろうか

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

پس مانده
زندگی کوتاه یا بلند

همه آنچه ما زندگی میکنیم تقلیل مییابد
به ته نشینی خاکستری در خاطره
از سفرهای قدیمی باقیماندهست
سکههایی مرموز
تنها از خاطرات ما برمىخیزد
یک غبار مبهم و عطری
شاید این همان شاعری باشد؟
ايدا ويتال، اروگوئه ١٩٢٣
ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ОСТАТЪК

Дълъг или кратък живот –
всичко което преживяваме се свежда
до блед остатък в нашата памет.
От старите пътувания остават
загадъчните монети,
претендиращи за фалшиви ценности.
От нашата памет се издига само
неясен прах и парфюм.
Това е поезията, може би?

превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

LEIFAR

Stutt eða löng ævi
allt sem við lifum verður aðeins
gráar leifar í minninu.
Af gömlum ferðalögum eru aðeins eftir
óskiljanlegir smápeningar
á upplognu gengi.
Úr minni okkar rís aðeins
óljóst ryk og ilmur.
Er það kannski skáldskapur?

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

ОСАДОК

Будем жить много или мало –
любая жизнь осядет
серым цветом в памяти.
От старых путешествий останутся
загадочные монеты
фальшивой ценности.
Поднимутся из памяти лишь
смутная пыль и запахи духов:
может быть, это и есть стихи?

Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

NALALABI

Maigsi o mahaba man ang buhay
lahat ng ating naging buhay ay nabawasan
sa isang kulay-abong nalalabi sa aming mga alaala.
Mula sa nakaraang mga paglalakbay
ang mahalagang mga barya na
nagkukunwaring maling mga pagpapahalaga.
Mula sa ating mga alaala ay nangingibabaw lamang
ang malabong alikabok at ang halimuyak.
Marahil ito ay isang tula?

Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

שיירים / אידָה ויטָלֶה

חַיִּים קְצָרִים אוֹ אֲרֻכִּים
כָּל מָה שֶׁאָנוּ חַיִּים מִצְטַמְצֵם
לִשְׁיָרִים אֲפֹרִים בְּזִכְרוֹנֵנוּ.

מֵהַמַּסָּעוֹת הַיְּשָׁנִים נִשְׁאָרִים
הַמַּטְבְּעוֹת הַמִּסְתּוֹרִיִּים
שֶׁמַּעֲמִידִים פָּנִים שֶׁל עֲרָכִים כּוֹזְבִים.

בְּזִכְרוֹנֵנוּ עוֹלִים רַק
אָבָק מְעֻרְפָּל וּבֹשֶׂם.
הַיִתָּכֵן שֶׁזּוֹ שִׁירָה?

תרגום לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט וסטנלי ברקן
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

எஞ்சியுள்ளது

கூறுகிய வாழ்வோ நீண்ட வாழ்வோ
நாம் வாழ்வது எப்படியிருப்பினும்
நமது நினைவில் பழுப்பு நிற
மிச்சமாக குறைகிறது!பழம் பயணங்களிலிருந்து
புதிரான நாணயங்கள்
தவறான மதிப்பாக பாசாங்கு செய்துகொண்டு!
குழப்பும் துகளும், நறுமணமும்
நமது நினைவிலிருந்து எழுகிறது!
அதுதான் கவிதையோ!!!!

Translation NV Subbaraman

***

DERENGÎ

Jiyan eger dirêj be yan kurt be, em di
çi de dijîn, her kêm dibe
çawa derengiyeke gewr di mêjî de.
Ji geştên kevn perçediravên
mamikî dimînin
ewên nirxên nerast kêmnirx dixuyînin.
Ji bîranînê her bagereke vala
ji tûzê radibe û lewanteyek:
Belkî ew helbestvanî ye.

Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

অবশিষ্টাংশ
জীবন সংক্ষিপ্ত বা দীর্ঘ
যেখানেই আমরা বসবাস করি না কেন তা

হ্রাস পায়

আমাদের স্মৃতির ধূসর অবশিষ্টাংশে ।
আমাদের পুরনো জীবনযাত্রার অবশিষ্টাংশ
থেকে প্রহেলিকা মুদ্রাগুলি
ভান করে মিথ্যে মূল্যবোধ এর ।
আমাদের স্মৃতি থেকে জাগরিত হয় শুধু
একটি অসার ধুলো আরেকটি সুগন্ধি
হয়তোবা এটি একটি কবিতা?
ইদা ভিটালে, উরুগুয়ে

Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

IARMHAR

Fada nó gearr an saol
caolaíonn gach aon ní
ina mhearchuimhne liath.
De na seanaistir
níl ann anois ach na seanbhoinn
thruaillithe, dhíblí.
Ón gcuimhne éiríonn
cumhra lagbhrí.
An fhilíocht, b’fhéidir?

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translation into Irish by Rua Breathnach

***

TALOG

Dug ili kratak život
sve što preživljavamo je svedeno
na sivi talog u našem pamćenju.
Od bivših putešestvija ostaju
zagonetni novčići
koji glume lažnu vrednost.
Iz našeg sećanja vaskrsavaju samo
jedva primetna prašina i miris.
Možda je to poezija?

Sa engleskog prevela: S. Piksiades
Translation into Serbian by S. Piksiades

***

ՆՍՏՎԱԾՔ

Կարճ կամ երկար կյանք.
ողջ մեր ապրածը
հիշողության մեջ
վերածվում է գորշ նստվածքի:
Հին ճամփորդություններից մնում են
հանելուկային մետաղադրամները՝
իբրև կեղծ արժեքներ:
Մեր հուշերից հառնում է միայն
աղոտ փոշի և բուրմունք:
Գուցե դա պոե՞զիան է:

Translation into Armenian by Armenuhi Sisyan

(Ida Vitale)

Recueil: Ithaca 677
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’anorexie de l’existence (Katerina Anghelàki-Rooke)

Posted by arbrealettres sur 16 mars 2021



Illustration: Gao Xingjian
    
L’anorexie de l’existence

Je n’ai pas faim, je n’ai pas mal, je ne sens pas mauvais
peut-être que je souffre au fond de moi sans le savoir
je fais semblant de rire
je ne désire pas l’impossible
ni le possible, les corps à moi interdits
ne rassasient pas mon regard.
Vers le ciel quelque fois
je regarde avec envie
à l’heure où le soleil perd son éclat
et où l’amant bleu se livre
à la séduction de la nuit.
Ma seule participation
au tourbillon du monde
est mon souffle bien réglé.
Mais je ressens aussi une autre
participation singulière
l’angoisse m’étreint soudain
à cause de la souffrance humaine.
Elle s’étend sur la terre
comme une nappe rituelle
qui trempée de sang
recouvre mythes et dieux
éternellement elle se régénère
et se confond avec la vie.
Oui, maintenant je voudrais pleurer
mais la source même de mes larmes
s’est tarie.

***

Η ανορεξία της ύπαρξης

Δεν πεινάω, δεν πονάω, δε βρωμάω
ίσως κάπου βαθιά να υποφέρω και να μην το ξέρω
κάνω πως γελάω
δεν επιθυμώ το αδύνατο
ούτε το δυνατό
τα απαγορευμένα για μένα σώματα
δε μου χορταίνουν τη ματιά.
Τον ουρανό καμιά φορά
κοιτάω με λαχτάρα
την ώρα που ο ήλιος σβήνει τη λάμψη του
κι ο γαλανός εραστής παραδίνεται
στη γοητεία της νύχτας.
Η μόνη μου συμμετοχή
στο στροβίλισμα του κόσμου
είναι η ανάσα μου που βγαίνει σταθερή.
Αλλά νιώθω και μια άλλη
παράξενη συμμετοχή∙
αγωνία με πιάνει ξαφνικά
για τον ανθρώπινο πόνο.
Απλώνεται πάνω στη γη
σαν τελετουργικό τραπεζομάντιλο
που μουσκεμένο στο αίμα
σκεπάζει μύθους και θεούς
αιώνια αναγεννιέται
και με τη ζωή ταυτίζεται.
Ναι, τώρα θέλω να κλάψω
αλλά στέρεψε ως και των δακρύων μου η πηγή.

(Katerina Anghelàki-Rooke)

Découvert ici: https://schabrieres.wordpress.com/

Recueil:
Traduction: Traduit du grec par Marie-Laure Coulmin Koutsaftis.
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

On écrit pour apaiser… (Maria Desmée)

Posted by arbrealettres sur 15 mars 2021




    
On écrit pour apaiser…

On écrit pour apaiser
Quelque chose
Mais quoi
Et de quelle façon
L’amour
Perdu
Jamais trouvé
L’amour présent
On ne l’écrit pas
Plus tard
Quand il sera parti
L’amour tout court
L’amour de tout

On cherche
On ne sait pas
Peut-être
Pour être
On le croit

Dehors les mots tourbillonnent
Avec les feuilles
Traversant la balançoire des répliques
Tu traverses ma peau d’écume
Avec ton regard

(Maria Desmée)

Découvert ici: https://schabrieres.wordpress.com/

Recueil: De quelle nuit
Traduction:
Editions: Henry

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Qu’attend-on d’une nuit sans étoiles ? (Frédérique Archimbaud)

Posted by arbrealettres sur 25 janvier 2021



Illustration: Christian Schloe 
    
Qu’attend-on
d’une nuit sans étoiles ?

Peut-être qu’y bruissent
nos firmaments
à fleur d’âme ?

Que se jouent de nous
nos farandoles
effrayées
nectar du songe

qu’à petits pas
à frôlements feutrés
sanglotent
nos joies
nos chagrins

et qu’à petit matin
nous délivre
un essaim
de lumière

(Frédérique Archimbaud)

Découvert ici: http://laboucheaoreilles.wordpress.com/

Recueil: Friches 131
Traduction:
Editions: Revue de poésie Friches

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

J’écris ces vers (François Coppée)

Posted by arbrealettres sur 10 janvier 2021



    

J’écris ces vers, ainsi qu’on fait des cigarettes,
Pour moi, pour le plaisir ; et ce sont des fleurettes
Que peut-être il valait bien mieux ne pas cueillir ;
Car cette impression qui m’a fait tressaillir,
Ce tableau d’un instant rencontré sur ma route,
Ont-ils un charme enfin pour celui qui m’écoute ?
Je ne le connais pas. Pour se plaire à ceci,
Est-il comme moi-même un rêveur endurci ?
Ne peut-il se fâcher qu’on lui prête ce rôle ?
– Fi donc ! lecteur, tu lis par-dessus mon épaule.

(François Coppée)

 

Recueil: Promenades et interieurs
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

SUR LA MORT D’UN ENFANT (Friedrich Hölderlin)

Posted by arbrealettres sur 29 décembre 2020




Illustration: Rudolf Schäfer
    

SUR LA MORT D’UN ENFANT

La beauté est propre aux enfants
C’est la ressemblance de Dieu peut-être, —
Ils ont en propre repos et silence,
Qu’on loue chez les anges eux-mêmes.

***

AUF DEN TOD EINES KINDES

Die Schönheit ist den Kindern eigen,
Ist Gottes Ebenbild vielleicht, –
Ihr Eigentum ist Ruh und Schweigen,
Das Engeln auch zum Lob gereicht.

(Friedrich Hölderlin)

 

Recueil: Derniers poèmes
Traduction: Jean-Pierre Burgart
Editions: William Blake and Co.

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

J’entrouvre, au matin (Françoise Vignet)

Posted by arbrealettres sur 30 novembre 2020



    

J’entrouvre, au matin, les volets sur l’été.

Le soleil entre à demi-mot, se glisse parmi la pénombre – laissant dehors les feuilles balancer. Des rais de lumière s’entrecroisent au-dedans, décalquent au sol les rideaux, bientôt bâtissent le silence dont ils sont poutres charpentières.

Surgit alors un temps d’enfance, de délivrance, un temps de chapelle peut-être.

Les mots sont pleins.

(Françoise Vignet)

Découvert ici: http://laboucheaoreilles.wordpress.com/

Recueil: Numéro 128
Traduction:
Editions: Arpa

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Par-delà les monts (François Cheng)

Posted by arbrealettres sur 22 novembre 2020



Illustration
    
Par-delà les monts, peut-être nous attendent encore
Un vallon, une cascade, d’anonymes chaumières.
Nous comptions y aller, nous ne l’avons pas fait ;
Peut-être vaut-il mieux que perdure le rêve.

(François Cheng)

 

Recueil: Enfin le royaume
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je te regarde nager au loin (Pierre Gondran)

Posted by arbrealettres sur 21 septembre 2020



    

Je te regarde nager au loin
Peut-être devrais-je partir – Maintenant
Suspendre le bonheur
Sur cette plage aveuglante, pour toujours ?
Qu’est-ce qui serait le plus lâche

(Pierre Gondran) dit Remoux

Découvert ici: http://laboucheaoreilles.wordpress.com/

Recueil: numéro 87 de Traction-Brabant
Traduction:
Editions: Traction-Brabant Patrice Maltaverne

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LE COEUR DU VIEUX VESUVE (Mihai Beniuc)

Posted by arbrealettres sur 17 juin 2020




    
LE COEUR DU VIEUX VESUVE

De moi ne restera peut-être
Rien que l’amour pour mon pays.
Peut-être qu’à nos descendants
Le don semblera trop petit.

D’autres avec beaucoup d’éclat
Surgiront du volcan du temps.
Moi, légère et mince fumée,
Je me dissoudrai lentement.

La gloire ne fut pas mon lot.
Elément plus dur et plus grave,
Je n’ai déversé sur mon siècle
Cendre ou vapeur, mais de la lave.

Catastrophe sur Pompéi,
Je l’étouffai en éclatant,
A ma pâte en feu n’échappèrent
Sbires, pharisiens ni savants.

L’humanité sans empereur
Grandit pendant que je sommeille.
Prenez garde, ne bougez pas,
Car tout au fond le brasier veille.

Mon front lisse est couvert de neige,
M’entourent paix et quiétude,
Mais, au tréfonds de la montagne,
Il bat, le coeur du vieux Vésuve.

(Mihai Beniuc)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :