Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘raconter’

APRÈS UN LONG VOYAGE (Fabián Casas)

Posted by arbrealettres sur 7 février 2022



Illustration: Albert Marquet    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Arabic, Armenian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil

    
Poem of the Week Ithaca nr, “AFTER A LONG JOURNEY”,
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

from “La voz del otro lado – De stem aan de andere kant”
Poesía moderna argentina – POINT – Boekenplan 2021

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

APRÈS UN LONG VOYAGE

Je me mets au balcon pour regarder la nuit.
Ma mère me disait que cela ne valait pas la peine
d’être abattu.

Remue-toi, fais quelque chose, me criait-elle.
Mais je n’ai jamais eu beaucoup d’aptitude pour le bonheur.

Ma mère et moi étions très différents,
et nous n’avons jamais pu nous comprendre.

Pourtant il y a une chose que j’aimerais pouvoir raconter:
parfois, quand elle me manque beaucoup,
j’ouvre la garde-robe où pendent ses vêtements
et comme si j’étais de retour d’un long voyage,
j’y pénètre.

Cela paraît absurde: mais dans le noir et avec cette odeur
je suis certain que rien ne nous sépare

(Fabián Casas)
, Argentine, 1965
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

AFTER A LONG JOURNEY

I sit down on the balcony to watch the night.
My mother told me it was senseless to be depressed.

“Move, do something!” she shouted at me.
But I was never very gifted at being happy.
My mother and I were different,
and we never managed to understand each other.
However, there is something I would like to tell:
Sometimes, when I miss her very much,
I open the wardrobe where her clothes are,
and as if arriving at a place
after a long journey,
I go inside.
It seems absurd: But in the dark and with that smell,
I feel sure that nothing separates us.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

DESPUÉS DE LARGO VIAJE

Me siento en el balcón a mirar la noche.
Mi madre me decía que no valía la pena
estar abatido.
Movete, hacé algo, me gritaba.
Pero yo nunca fui muy dotado para ser feliz.
Mi madre y yo éramos diferentes
y jamás llegamos a comprendernos.
Sin embargo, hay algo que quisiera contar:
a veces, cuando la extraño mucho,
abro el ropero donde están sus vestidos
y como si llegara a un lugar
después de largo viaje
me meto adentro.

Parece absurdo: pero a oscuras y con ese olor
tengo la certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

***

NA EEN LANGE REIS

Ik ga zitten op het balkon om te kijken naar de nacht.
Mijn moeder zei me dat het de moeite niet loonde
om neerslachtig te zijn.
Beweeg je, doe iets, schreeuwde ze me toe.
Maar ik heb nooit veel talent gehad om gelukkig te zijn.
Mijn moeder en ik waren heel verschillend,
en we hebben elkaar nooit kunnen begrijpen.
Toch is er iets wat ik graag zou willen vertellen:
soms, wanneer ik haar erg mis,
open ik de kleerkast waarin haar kleren hangen
en alsof ik terugkom van een lange reis,
kruip ik erin.

Het lijkt absurd: maar in het donker en met die geur
weet ik zeker dat niets ons scheidt.

FABIÁN CASAS, Argentinië, 1965
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

بعد رحلة طويلة

أُطِلُّ عَلَى الشّرفة لِأُشَاهِدَ الليلَة
قَالَتْ لِي أُمِي
لَا تَكْتَئِب فَالأَمْرُ لَا يَسْتَحِقُ ذَلِك
صَرَخَتْ فِي وَجْهِي
 » تَحَرَّكْ .. اِفْعَل شَيئًا »
لَكِنَّنِي لمَ أَمْتَلِكِ الموهِبَةَ بَعْد لِأُصْبِحَ سَعِيدًا
أَنَا وَأُمِي مُخْتَلِفَان
لَمْ نَصِلْ أَبَدًا إِلَى أَيَّ اتِّفَاقٍ بَيْنَنَا
وَمَعَ ذَلِكَ لَدَيَّ مَا أَقُولْ:
أَحْيَانًا عِنْدَمَا اشْتَاقُ إِليهَا كَثِيرًا
أَفْتَحُ خِزَانَةَ المَلابِسِ حَيثُ كَانَتْ مَلَابِسُهَا
فَأشْعُرُ وَكَأنَّنِي وَصَلْتُ بَعدَ رِحْلَةٍ طَويِلةٍ
أَذْهَبُ إِلى الدَّاخِل
يَبْدُو الأَمْرَ سخِيفًا: لَكِن فِي الظَّلَامِ وَرائِحَتِهَا الزَّكِية

اَعْتَقِدُ اَنَّهُ لَا أَحَدٌ يَسْتَطِيعُ التَّفْرِيقَ بَينَنَا
فابيان كاساس (FABIÁN CASAS)، الأرجنتين، 1965
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԵՐԿԱՐ ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ՀԵՏՈ

Նստում եմ պատշգամբում՝ գիշերը դիտելու:
Մայրս ասում էր՝ անմտություն է ճնշված լինելը:
՛՛Շարժվի՛ր, արա՛ ինչ-որ բան՛՛,-գոռում էր վրաս:
Բայց ես երբեք չունեի երջանիկ լինելու ընդունակություն:
Մայրս ու ես տարբեր էինք
և մեզ երբեք չհաջողվեց հասկանալ իրար:
Ինչևէ, կա մի բան, որ կուզեի ասել.
Երբեմն, երբ նրան շատ եմ կարոտում,
Բացում եմ նրա զգեստների պահարանը
և ասես երկար ճամփորդությունից վերադարձածի պես
ընկղմվում այնտեղ:
Թվում է զարմանալի, բայց մթության և այդ հոտի մեջ,
Ես վստահ զգում եմ, որ մեզ ոչինչ չի բաժանում:

ՖԱԲԻԱՆ ԿԱՍԱՍ, Արգենտինա,1965
Թարգմանությունը Գերման Դրոգենբրոդտի և Սթեյնլի Բարքանի
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian Armenuhi Sisyan

***

দীর্ঘ সফরের পর

আমি বসে থাকি অলিন্দের উপর রাতকে উপভোগ করতে ।
আমার মা বলেছিলেন বিষণ্নতায় ভোগা ছিল
জ্ঞান-বুদ্ধিহীন ব্যাপার ।
“চলো, করো কিছু!” আমার মা উচ্চস্বরে আমায় বলেছিলেন ।
কিন্তু আমি কখনোই সুখী হওয়াতে ভাগ্যবান ছিলাম না ।
আমার মা এবং আমি ছিলাম সম্পূর্ণ ভিন্ন,
আর আমরা কখনই একে অপরকে বুঝতে
পারতাম না ।
তারপরও, আছে কিছু বলার যা আমি বলতে
চাই:
যখন মাঝে মাঝে আমি তার অনুপস্থিতি অনুভব করি,
আমি খুলি তার আলমারি যেখানে থাকে তার পোশাক,
আর ঠিক যেন পৌঁছে যাই একটি জায়গায়
দীর্ঘ সফরের পর,
আমি প্রবেশ করি অভ্যন্তরে ।
খুব অবাস্তব মনে হয়: কিন্তু অন্ধকারে আর সাথে নিয়ে
সেই গন্ধ,
আমি নিশ্চিত হই যে কোন কিছুই আমাদের পৃথক করতে পারবে না ।

ফ্যাবিয়ান ক্যাসাস, আর্জেন্টিনা, ১৯৬৫
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

DESPRÉS D´UN LLARG VIATGE

Em sento al balcó a mirar la nit.
La meva mare em deia que no valia la pena
estar abatut.
Mou-te, fes alguna cosa, em cridava.
Però jo mai no vaig estar gaire dotat per ser feliç.
La meva mare i jo érem diferents
i mai no vàrem arribar a comprendre’ns.
Tanmateix, hi ha alguna cosa que voldria explicar:
de vegades, quan l’estranyo molt,
obro el rober on hi ha els seus vestits
i com si arribés a un lloc
després d´un llarg viatge
em fico dins.
Sembla absurd: però a les fosques i amb aquesta olor
tinc la certesa que res no ens separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducció al català de: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

长途旅行后

我坐在阳台上看夜景。
我母亲告诉我,沮丧是没有意义的
“动起来,干点事,”她对我喊道。
但在快乐方面我从来不是很有天赋。
我母亲和我是不同的
且我们从来没能努力相互理解。
不过,有些事我想告诉大家:
有时,当我非常想念她的时候,
我就打开她装衣服的衣柜
仿佛我经历一个长途
旅行后正到达一个
我进入的地方
这似乎荒谬:但黑暗中闻着那股气味
我确信没有什么能分开我们。

原作:阿根廷 法比安·卡萨斯 1965年
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2022-1-16
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

پس از سفری طولانی
من در بالکن می‌نشینم تا شب را تماشا کنم.
مادرم گفته بود افسرده شدن احمقانه‌‌ست.
بر سرم فریاد کشید«حرکت کن، کاری انجام بده»!
اما من هرگز استعداد شاد بودن را نداشتم.
و ما هرگز همدیگر را درک نکردیم.
اگر چت چیزی هست که می‌خواهم بگویم:
گاهی، وقتی دلم خیلی برایش تنگ می‌شد،
در گنجه‌یی که لباسهایش در آنست را باز می‌کنم،
و مانند کسی که از سفری طولانی
به خانه بازگشته،
داخل می‌شوم.
به نظر مهمل می‌آید: اما در تاریکی با آن بو،
احساس می‌کنم چیزی ما را از هم جدا نمی‌کند.

فابیان کاساس، آرژانتین، ۱۹۶۵
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

NACH EINER LANGEN REISE

Ich setze mich auf den Balkon und schaue in die Nacht.
Meine Mutter sagte mir, dass es sich nicht lohnt,
deprimiert zu sein.

Beweg dich, tu etwas, schrie sie mich an.
Aber ich war nie sehr begabt, glücklich zu sein.

Meine Mutter und ich waren verschieden,
und es gelang uns nie, einander zu verstehen.

Es gibt jedoch etwas, das ich erzählen möchte:
manchmal, wenn ich sie sehr vermisse,
öffne ich den Schrank in dem ihre Kleider sind,
und als ob sie an einem Ort angekommen wäre
nach einer langen Reise,
setze ich mich hinein.

Es scheint absurd: aber in der Dunkelheit und bei diesem Geruch
Habe ich die Sicherheit, dass uns nichts voneinander trennt.

FABIÁN CASAS, Argentinien, 1965
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ

Κάθομαι στο μπαλκόνι και παρατηρώ τη νύχτα.
Η μητέρα μου είπε ότι είναι άσκοπο να αγχώνομαι.
«Κουνήσου, κάνε κάτι» μου φώναξε.
Αλλά ποτέ δεν γνώριζα πως να `μαι ευτυχισμένος.
Η μητέρα μου κι εγώ ποτέ δεν μοιάσαμε
και ποτέ δεν καταλάβαμε ο ένας τον άλλο.
Αλλά θα `θελα να σας πω κάτι:
Κάθε φορά που μου λείπει πολύ
ανοίγω τη ντουλάπα της
σαν να γυρίζω από ταξίδι μακρινό
και μπαίνω μέσα.
Ίσως να φαίνεται παράλογο: Αλλά μέσα στη σκοτεινιά
και στη μυρωδιά των ρούχων
νιώθω ότι τίποτα δεν μας χωρίζει.

FABIAN CASAS, Argentina, 1965
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

אחרי נסיעה ארוכה / פביאן קסס
FABIÁN CASAS, Argentina, 1965

אֲנִי יוֹשֵׁב עַל הַמִּרְפֶּסֶת לְהִתְבּוֹנֵן בַּלַּיְלָה.
אִמִּי אָמְרָה לִי שֶׁזֶּה חֲסַר טַעַם לִהְיוֹת מְדֻכָּא.
« זוּז, עֲשֵׂה מַשֶּׁהוּ! » הִיא צָעֲקָה עָלַי.
אֲבָל מֵעוֹלָם לֹא בֹּרַכְתִּי בַּכֹּשֶׁר לִהְיוֹת מְאֻשָּׁר.
אִמִּי וַאֲנִי הָיִינוּ שׁוֹנִים,
וּמֵעוֹלָם לֹא הִצְלַחְנוּ לְהָבִין זֶה אֶת זֶה.
עִם זֹאת, יֵשׁ מַשֶּׁהוּ שֶׁאֲנִי רוֹצֶה לְסַפֵּר:
לִפְעָמִים, כְּשֶׁהִיא חֲסֵרָה לִי מְאוֹד,
אֲנִי פּוֹתֵחַ אֶת חֲדַר הָאֲרוֹנוֹת הֵיכָן שֶׁבְּגָדֶיהָ נִמְצָאִים,
וּכְאִילּוּ מַגִּיעִים לְמָקוֹם
אַחֲרֵי נְסִיעָה אֲרֻכָּה,
אֲנִי נִכְנָס.
זֶה לֹא נִרְאֶה הֶגְיוֹנִי: אֲבָל בַּחֹשֶׁךְ וְעִם אוֹתוֹ הָרֵיחַ,
אֲנִי בָּטוּחַ שֶׁאֵין דָּבָר שֶׁמַּפְרִיד בֵּינֵינוּ.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

एक लंबी यात्रा के बाद

मैं रात को देखने के लिए बालकनी पर बैठ जाता हूं।
मेरी माँ ने मुझसे कहा कि उदास होना बेमानी है
हटो, कुछ करो, वह मुझ पर चिल्लाई।
लेकिन मैं कभी भी खुश रहने में
बहुत प्रतिभाशाली नहीं था।
मेरी माँ और मैं अलग थे
और हम कभी एक दूसरे को समझ नहीं पाए।
हालाँकि, कुछ ऐसा है जो मैं बताना चाहूंगा:
कभी-कभी, जब वह मुझे याद आती है
मैं अलमारी खोलता हूँ जहाँ उसके कपड़े हैं
और मानो किसी स्थान पर पहुंच रहे हों
लंबी यात्रा के बाद
मैं अंदर जाता हूँ।
यह बेतुका लगता है: लेकिन अंधेरे में और उस गंध के साथ
मुझे यकीन है कि कुछ भी हमें अलग नहीं करता है।
फैबियन कास, अर्जेंटीना, 1965 l

ज्योतिर्मय ठाकुर का हिन्दी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

EFTIR LANGA FERÐ

Ég fæ mér sæti á svölunum og horfi á nóttina.
Móðir mín sagði að það væri ekkert vit í þunglyndi.
“Hreyfðu þig, gerðu eitthvað!” hrópaði hún til mín.
En ég var aldrei mjög fær í að vera hamingjusamur.
Við móðir mín vorum mjög ólík,
og gátum aldrei skilið hvort annað.
Samt langar mig að segja frá einu:
Stundum, þegar ég sakna hennar mjög mikið,
opna ég klæðaskápinn með fötunum hennar,
og eins og ég sé að koma á leiðarenda
eftir langa ferð,
fer ég inn.
Það virðist fráleitt: En í myrkrinu og lyktinni
er ég viss um að ekkert skilur okkur að.

FABIÁN CASAS, Argentínu, 1965
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

SETELAH PERJALANAN PANJANG

Di serambi atas aku termangu merenung malam.
Ibu berujar, tak ada manfaat untuk berduka
“Bangkit, lakukan sesuatu !” ibu memekik
Tapi aku merasa sukar untuk bahagia.
Aku dan ibuku berbeda,
kami tidak berhasil saling memahami.
Namun, akan kukatakan sesuatu:
Adakalanya, aku sangat rindu,
Aku buka lemari di mana pakaiannya berada,
Seolah-olah tiba di suatu tempat
Setelah perjalanan yang panjang,
Aku masuk ke dalam.
Tampaknya tidak masuk akal, tapi dalam gelap mengendus aromanya
aku yakin tak ada yang bisa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

THÉIS TURAS FADA

Suím ar an mbalcóin ag faire na hoíche.
Deireadh mó mháthair liom gur anabaí a bheith in ísle brí.

“Corraigh, déan rud éigin!” a scairteadh sí.
Ach níor rugadh mise don ghníomh.
Ar an dóigh sin, níor chosúil mé féin agus í,
Níor éirigh linn ariamh réiteach le chéile.
Tá rud éigin gur mhaith liom a admháil, áfach:
Scaití, nuair a airím go mór uaim í,
Osclaím an vardrús ina bhfuil a cuid éadaí crochta,
Agus amhail taistealaí ag filleadh
Théis turas fada,
Isteach an doras liom.
Nach ait an rud é, ach ansin sa dorchadas,
Ní mhothaím go bhfuil aon rud idir mé agus í.

FABIÁN CASAS, an Airgintín, 1965
Arna aistriú go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

DOPO UN LUNGO VIAGGIO

Mi siedo sul balcone a guardare la notte.
Essere depressi è privo di senso mi ha detto mia madre.
“Muoviti, fa qualcosa” mi ha gridato.

Ma non sono mai stato molto dotato per essere felice.
Mia madre ed io eravamo diversi,
e non siamo mai riusciti veramente a capirci.

Comunque c’è una cosa che vorrei dire:
a volte quando mi manca così tanto,
apro l’armadio dove ci sono i suoi vestiti,
ed è come se fossi arrivato in un posto
dopo un lungo viaggio,
entro dentro.

Sembra assundo: ma al buio e con quell’odore,
sono sicuro che nulla ci separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traduzione di Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan –
Luca Benassi

***

長い旅の後で

バルコニーに出て夜を見つめる
落ち込むなんて意味のないことだと母は言った
「身体を動かして何かしなさい」母は怒鳴った
でも私は楽しくなんて振る舞えないたちなのだ
私は母とは違う
私たちは決してお互いを理解しようとはしなかった
しかし、一つだけ言いたいことがある
時々、母のことが恋しくなる時
私は彼女のクロゼットを開ける
そして中に入る
まるで長旅から帰ってくる場所のように
馬鹿げて見えるかもしれない
しかし、暗闇の中
その匂いとともに
たしかに私たちは一つであると感じるのだ

ファビアン・カサス(1965-, アルゼンチン)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

BAADA YA SAFARI NDEFU

Nakaa kwenye makao ya veranda katika gorofa nikitazama usiku.
Mama yangu aliniambia hakuna haja kusumbuliwa na akili.
“Songa, fanya kitu!” akanipigia kelele.

Lakini sikuwa na baraka nyingi za kuwa na furaha.
Mama yangu na mimi tulikuwa tofauti,
na hatukuwahi kuelewana.
Hata hivyo, kuna kitu ningependa kusema:
Wakati mwingine ninapo mtamani sana,
nafungua kabati lililo na nguo zake,
na kama nikifika mahali baada ya safari ndefu, naingia ndani.

Inaonekana kama ni upuzi: Lakini katika giza na kwa harufu hiyo, ninahisi hakika kwamba, hakuna kitu kinachotutenganisha.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Shairi limetafsiriwa na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

PIŞTÎ GEŞTEKE DIRÊJ

Ez li ser berbanê rûniştim û min zîrevaniya şevê dikir.
Dayîka min bi min re got, ne hêja ye
mera weha xemgîn be.
Xwe hinekê bilivîne, bi ser min de kir qêr.
Lê ez ne weha behredar im, ku bextewer bim.
Ez û dayîka xwe cudaray bûn
lema jî me nikanî em ji hevdi têbigîhnin.
Tiştek heye ez dixwazin biçêlînim:
Carna gava ez wê nebînim,
ez xizêna kincên wê vedikim,
weha ji min ve dixuye ku tibê ew piştî geşteke dirêj
gihêştiye ciyekî
û ez li wê derê rûdinim.
Weha dixuye ku gewcîtî ye: Lê di tarîtiyê de
û bi bîhnkirina wê bîhnê
ez hest bi ewlekariyê dikim ku tiştek nikane me ji hev dûrbixe.

FABIAN CASAS, 1965, Ercentîn
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

ПО ДОЛГО ПАТУВАЊЕ

Седнувам на балконот за да ја набљудувам ноќта.
Мајка ми ми рече дека е бесмислено да се биде во депресија.
„Стани, прави нешто!“ – ми викаше.
Но мене никогаш не ми одеше од рака да бидам среќен.
Мајка ми и јас бевме различни
и никогаш не успеавме да се разбереме еден со друг.
И покрај тоа би сакал нешто да кажам:
Понекогаш, кога многу ми недостасува,
го отворам плакарот со нејзина облека
и како да пристигнувам на некое место
по долго патување,
влегувам внатре.
Се чини апсурдно, но во таа темница и со тој мирис,
сигурен сум дека ништо не нѐ разделува.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Фабијан Касас, Аргентина, 1965
Translation into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska
Превод на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска

***

SELEPAS PERANTAUAN YANG JAUH

Aku duduk di balkoni untuk menatapi malam.
Ibuku memberitahu akan kesia-siaan berasa tertekan.
« Bangun, buat sesuatu! » jeritnya kepadaku.
Namun aku tidak punya daya untuk bergembira.
Ibuku dan aku adalah berbeza,

dan kami tidak mampu untuk saling memahami.
Namun, ada sesuatu yang ingin aku beritahu kepadanya:
Kekadang, apabila aku amat merinduinya,
Kubuka almari kain bajunya,

seolah-olah tiba di sesuatu tempat
selepas kembara yang jauh
aku masuk ke dalam.

Seolah-olah pelik. Tetapi dalam kegelapan dan dengan bau itu,

Aku berasa pasti yang tiada apa-apa memisahkan kami.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Malay translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

PO DŁUGIEJ PODRÓŻY

Siadam na balkonie, by patrzeć na noc.
Matka mi mówiła, że nie warto
być przygnębionym.
“Ruszaj się, rób coś” krzyczała na mnie.
Lecz nigdy nie miałem zbytnio daru bycia szczęśliwym.
Matka i ja byliśmy tak różni od siebie,
nigdy nie udawało się nam siebie zrozumieć.
Jest jednak coś, o czym chciałbym powiedzieć:
czasami, gdy mi jej bardzo brakuje
otwieram szafę, co skrywa jej sukienki,
i, jak gdybym dotarł do celu
po długiej podróży,
dostaję się do środka.

Zdaje się to niedorzeczne; lecz w mroku i z tamtym zapachem
mam pewność, że nic nas nie dzieli.

FABIÁN CASAS, Argentyna, 1965
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

APÓS UMA LONGA VIAGEM

Sento-me na varanda, a observar a noite.
A minha mãe dizia-me que não valia a pena
ficar abatido.
Mexe-te, faz alguma coisa, gritava-me.

Mas, nunca tive a capacidade de ser feliz.
A minha mãe e eu éramos diferentes
e nunca nos conseguimos compreender.
No entanto, há algo que gostaria de contar:
por vezes, quando sinto muito a sua falta,
abro o roupeiro onde estão os seus vestidos
e é como se chegasse algum lugar
após uma grande viajem
vou lá para dentro.

Parece absurdo: mas às escuras e com esse cheiro
tenho a certeza de que nada nos separa.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

LA CAPĂT DE DRUM LUNG

Mă așez pe balcon și scrutez noaptea.
Mama îmi spune că nu are rost să cad așa pe gânduri.
Mișcă-te, fă ceva, obișnuia să strige la mine.

Dar eu n-am fost nicicând dotat cu talent pentru fericire.
Noi doi am fost mereu extrem de diferiți,
și niciodată nu ne-am înțeles.
Totuși, ceva există, un lucru despre care pot doar atât să
spun:

Când, la răstimpuri, simt cum mă apucă dorul de ea,
deschid dulapul cu hainele ei
și mi se pare că ajung pe un alt tărâm
la capăt de drum lung
unde, în fine, pot să mă așez.

Pare absurd, dar, pe întuneric, simțind acel miros,
sunt sigur că nimic nu ne desparte.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ПОСЛЕ ДОЛГОЙ ПОЕЗДКИ

Сижу на балконе и разглядываю ночь.
Мама сказала мне: бессмысленно

всегда ходить подавленным и грустным.
Двигайся, делай хоть что-то, кричала она мне.
Но у меня никогда не было таланта к счастью.
Моя мама и я очень разные,
мы друг друга никогда не понимали.
Но все же мне хочется кое-что сказать:
иногда, когда я очень по ней скучаю,
я открываю шкаф с ее одеждой, и

будто я снова домой после долгой поездки,
забираюсь внутрь.
Абсурдно, да: но в темноте вдыхаю запах
и точно знаю – нас ничто не разъединит.

ФАБИАН КАСАС, Аргентина, 1965
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

POSLE DUGOG PUTA

Sedim na balkonu da gledam noć.
Majka mi je rekla da depresija nema smisla.
„Pokreni se, radi nešto!“ vikala je na mene.
Ali ja nikad nisam bio nadaren da budem sretan.
Moja majka i ja smo bili različiti,
i nikad nismo uspeli da razumemo jedan drugog.
Ali, hteo bih da kažem nešto:
Ponekad, kad je se jako uželim,
otvorim orman s njenim odelom,
i kao da stignem kući posle dugog puta
uđem unutra.
Čini se da je besmisleno: Ali u tami i sa tim mirisom
siguran sam ništa nas ne razdvaja.

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Sa engleskog prevela S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

DOPPU UN VIAGGIU LONGU

M’assettu supra u barcuni pi taliari la notti.
Me matri mi dicia ca non valía la pena
Starisi avvilutu.
Mmoviti, fa quacchi cosa, mi gridava.
Ma io non fui mai addutatu a essiri filici.
Me matri e io eramu diversi
E non riniscemmu mai a capirinni.
A voti, quannu mi manca assai,
Apru lu so ammuarru unni tineva li robbi
E ntrasu dda dintra.

Comunqui, c’è na cosa ca vi vogghiu diri:
Pari assurdu, ma nta ddu scuru e cu ddu çiauru
Sugnu sicuru ca nenti nni sipara.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

நீண்ட பயணத்திற்குப் பின்

இரவைப் பார்ப்பதற்காக நான்
பால்கனியில் உட்காருகிறேன்
எனது தாய் ”மனச்சோர்வடைவது பொருளற்றது”
என்று சொல்லி
“எழுந்திரு, ஏதேனும் செய்” என என்னிடம் உரக்கக் கூறினாள்.
ஆனால், நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் அதிர்ஷ்டத்தைப்
பெற்றவனில்லை
நானும் எனது தாயும் வேறுபட்டவர்கள்!
நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியில் வெற்றி பெற்றதில்லை.
இருந்தாலும், உங்களுக்கு ஒன்று சொல்லுவதற்கு இருக்கிறது;
சில நேரங்களில் அவரை மிகுதியாகத் தவறிவிடும் பொழுது
அவருடைய உடுப்புகள் உள்ள அலமாரியைத்திறக்கும் பொழுது
நீண்ட பயணத்திற்க்குப்பின் திரும்பிவருவதுபோல
உள்ளே செல்கிறேன்
பைத்தியக்காரத்தனமாக காணப்பட்டாலும்
அந்த இருளிலும் அந்த மணத்தோடும்
எங்களை எதுவும் பிரிக்க முடியாது
என்பதை உறுதிசெய்து கொள்ளுகிறேன்.
ஆக்கமும், மொழி மாற்றமும்

FABIÁN CASAS, Argentina, 1965
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 715
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Sous la feuille blanche (Jacques Biolley)

Posted by arbrealettres sur 3 janvier 2022




Sous la feuille blanche,
il y a une feuille noire qu’on ne voit pas.
On appuie avec une mine
et les mots racontent une histoire.

(Jacques Biolley)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , | 1 Comment »

Les ovales de deux citrons sur une table (Franz Hellens)

Posted by arbrealettres sur 15 juillet 2021


 


Vincent Van Gogh   3 [1280x768]

Les ovales de deux citrons sur une table,
notes jaunes soutenues autour de quoi gravitent les gammes bleues des raisins.
D’un vase rouge aminci par le haut, inquiétant et profond montent les bulles sonores des anémones,
accords de mauve et de carmin, avec des soupirs noirs et, çà et là, des dissonances de verts froids.
Une nappe blanche par-dessous reçoit les harmonies
et les propage comme une eau lisse, tandis qu’un livre ouvert, à côté, les raconte.

(Franz Hellens)

Illustration: Vincent Van Gogh

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Mezza voce (Linda Bastide)

Posted by arbrealettres sur 12 juillet 2021



Mezza voce

Ils sont là.
Des millions de gens passés au fil de l’horreur,
depuis le commencement.
Et qui attendent.

Tu vois, c’est simple, ils sont là.
Je ne raconte pas une histoire ou un rêve.
Il ne s’agit pas d’un conte ou d’une folie.
Je te parle de ma vie.

Ça se passe sous mes yeux. Ils sont derrière moi
quand je marche dans la rue, ils envahissent
mon jardin au crépuscule, sans un bruit. Ils
s’allongent à perpétuité, et jonchent le sol de
leurs pauvres cadavres, si nombreux qu’ils
recouvrent l’herbe verte et s’entassent les uns
sur les autres. Les enfants au-dessus.

Souvent, ils se taisent, ruinés de fatigue. Ou bien
ils hurlent, ils sanglotent, ils geignent et se
déchirent, réclamant père ou mère en des
langues différentes et que je comprends toutes.
Ils traversent le temps, pour venir m’écorcer de
leurs caresses froides. On s’étouffe dans le sang
des promesses non tenues.

Je suis l’herboriste des expirations.
Aujourd’hui même, qui passera d’un souffle
l’autre, et de quelle façon ?
Choisis. Un homme, une femme, un enfant.
Choisis.
A toi de voir.

Pour le fardeau de mémoire, pour l’inconsolable
minute de silence, pour les veillées à venir, je
répète, je ressasse et j’insiste.

Tu vois, c’est simple. Ils sont là.
Et elles chanteront longtemps, ces voix
exténuées qui rampent et qui me hantent.
Si tu n’écoutes pas.

(Linda Bastide)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les dangers de la mémoire (Jean Tardieu)

Posted by arbrealettres sur 11 juillet 2021



Ils s’assemblent souvent, pour lutter
contre des souvenirs très tenaces.
Chacun dans un fauteuil prend place
et ils se mettent à raconter.

Les accidents paraissent les premiers
puis l’amour, puis les sordides regrets
enfin les espérances mal éteintes.
Toutes ces images sont peintes
au mur, entre les fleurs du papier.

Ils pensent ainsi s’habituer
aux poisons que leur mémoire transporte.
– Moi cependant, derrière la porte,
je vois le PRESENT fuir avec ses secrets.

(Jean Tardieu)


Illustration: Dominique Albertelli

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Le rêve d’un jour (Alfred de Musset)

Posted by arbrealettres sur 29 juin 2021



Eh! Depuis quand un livre est-il donc autre chose
Que le rêve d’un jour qu’on raconte un instant;
Un oiseau qui gazouille et s’envole; une rose
Qu’on respire et qu’on jette, et qui meurt en tombant; –
Un ami qu’on aborde, avec lequel on cause,
Moitié lui répondant, et moitié l’écoutant?

(Alfred de Musset)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

GRONDERIE (Nikiforos Vrettakos)

Posted by arbrealettres sur 3 juin 2021



    

GRONDERIE

Regarde-moi
dans les yeux. Qu’as-tu fait ?
En allant sur la colline qui mène
au-delà du vent, tu as tardé.
Tu pleures ?
Pourquoi ne dis-tu rien ?
Qu’est-ce qu’il te racontait, le soleil ?

(Nikiforos Vrettakos)

 

Recueil: Mon soleil
Traduction: Traduit du grec par Ioannis Dimitriadis
Editions: ainigma.net

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je vois d’ici votre moue… (Yves Martin)

Posted by arbrealettres sur 20 mars 2021




    
Je vois d’ici votre moue…

Je vois d’ici votre moue.
Qu’il craque, qu’il crève le vieux bonhomme !
Qu’importe ses lampées, ses mâchées,
Ses dimanches calmes comme des parasols,
Les cigarettes qu’on ressasse, le vin qui ronfle !

Vous vous foutez de ses souvenirs.
Vous avez tort, il a vécu une bien belle aventure.
Ce jour-là il pleuvait. Les gosses chahutaient de tout leur long.
Il avait filé une jeune femme. Il avait été intarissable.
Il lui avait même donné rendez-vous – sans aucune précision de lieu – pour le lendemain.

Il vous aurait raconté comment il retrouva l’altière
Aux yeux carapattant comme un bouquet de grillons.
Vous préférez qu’il se taise, crache, qu’il parte avec ses symboles.
Vous ne ferez jamais de merveilleuses rencontres sous la pluie.

(Yves Martin)

Découvert ici: https://schabrieres.wordpress.com/

Recueil: Je fais bouillir mon vin
Traduction:
Editions: Chambelland

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La brebis et le chien (Jean-Pierre Claris de Florian)

Posted by arbrealettres sur 23 décembre 2020




    
La brebis et le chien

La brebis et le chien, de tous les temps amis,
Se racontaient un jour leur vie infortunée.
Ah ! Disait la brebis, je pleure et je frémis
Quand je songe aux malheurs de notre destinée.
Toi, l’esclave de l’homme, adorant des ingrats,
Toujours soumis, tendre et fidèle,
Tu reçois, pour prix de ton zèle,
Des coups et souvent le trépas.
Moi, qui tous les ans les habille,
Qui leur donne du lait, et qui fume leurs champs,
Je vois chaque matin quelqu’un de ma famille
Assassiné par ces méchants.
Leurs confrères les loups dévorent ce qui reste.
Victimes de ces inhumains,
Travailler pour eux seuls, et mourir par leurs mains,
Voilà notre destin funeste !
Il est vrai, dit le chien : mais crois-tu plus heureux
Les auteurs de notre misère ?
Va, ma sœur, il vaut encor mieux
Souffrir le mal que de le faire.

(Jean-Pierre Claris de Florian)

 

Recueil: Fables
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES SOUVENIRS N’APPARTIENNENT À PERSONNE (Paolo Valesio)

Posted by arbrealettres sur 16 décembre 2020




    
Poem in Dutch, French, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Gujarati, Serbian

Poem of the Week Ithaca 656
« Memories Belong to No One » Paolo Valesio, Italy (1939)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

LES SOUVENIRS N’APPARTIENNENT À PERSONNE

Une amie lui avait raconté
que quand le cercueil de sa sœur était entré dans l’église
et « juste à ce moment » un rayon de soleil
du ciel jusqu’alors couvert ( était-ce le printemps?),
avait partagé l’allée en deux.

Hier (des années plus tard), à un autre endroit, dans une autre ville,
cette image s’est présentée à son esprit
l’église illuminée (bougies, chandeliers, soleil d’été)
quand à l’heure de midi il fit soudain sombre
─ un nuage qui glisse ─
« juste au moment » où le petit disque blanc
fut élevé au-dessus du calice vers la coupole.

Et d’ici quelques jours, où finira ce souvenir?
Au milieu d’un territoire commun
quelque part sur terre
où les âmes abandonnent leurs déchets;
mais parfois, repentantes,
reviennent un court instant.

Traduction Elisabeth Gerlache

(Paolo Valesio)

***

HERINNERINGEN BEHOREN NIEMAND TOE

Voor M.P.

Een vriendin had hem verteld
dat toen de lijkbaar van zijn zus de kerk binnengedragen was
en « precies op dat moment » een zonnestraal
uit de hemel (was het lente?) tot dan toe bewolkt,
het gangpad in tweeën had gesplitst.

Gisteren (jaren later), op een andere plaats, in een andere stad,
is dat beeld in zijn geest opgekomen
de verlichte kerk (kaarsen, kroonluchters, zomerzon)
als het op het middaguur plots donker werd
─ een wolk die voorbijdreef ─
« precies op het moment » dat het witte schijfje
boven de kelk en naar de koepel toe geheven werd.

En waar zal binnen enkele dagen, die herinnering eindigen?
Te midden van de gemeenschappelijke regio
ergens ter wereld
waar de zielen hun afval achterlaten;
maar soms, berouwvol,
heel eventjes terugkeren.

Vertaling Germain Droogenbroodt

***

LOS RECUERDOS NO PERTENECEN A NADIE

Una amiga le estaba contando
cuando el ataúd de la hermana entró en la iglesia
y « en ese preciso instante » un rayo de sol
desde el cielo (¿era primavera?) hasta entonces nublado
partía el pasillo en dos.

Ayer (tras varios años), en otro lugar y en otra ciudad
esto le vino a la cabeza cuando
la iglesia iluminada (velas, candelabros, sol de verano)
en cambio, al mediodía, de pronto oscureció
─ el paso de una nube ─
« justo en el momento » en que el disco blanquecino
se elevó por encima del cáliz y hacia la cúpula.

¿Y dónde terminará este recuerdo en unos días?
En la región media y común
en algún lugar del mundo
donde las almas dejan sus desechos;
pero de vez en cuando, arrepiéntete,
regresan por un momento.

Traducción Rafael Carcelén
Translation into Spanish by Rafael Carcelén

***

MEMORIES BELONG TO NO ONE

For M. P.

A friend had told him about it:
when her sister’s coffin had entered the church
and “exactly at that moment,” a ray of sunshine
from the sky (was it spring?), so far cloudy,
had split the nave in two.

Yesterday (years later), in another place, in another city,
that image jumped into his mind again when
the illuminated church (candles, chandeliers, summer sun),
instead, suddenly darkened at noon — a cloud passing by —
“exactly at the moment” when the little whitish disk
was raised above the chalice and towards the dome.

And, in a little while, where will this memory end?
In the midst of the common region,
somewhere in the world,
where souls leave their remains;
but every now and then, repentant,
for a few moments return.

English translation by Germain Droogenbroodt, Stanley Barkan and the author

***

I RICORDI NON APPARTENGONO A NESSUNO

Per M. P.

Un’amica gli aveva raccontato
quando era entrata in chiesa la bara della sorella
e “in quell’istante esatto” un raggio di sole
dal cielo (era primavera?) finallora annuvolato
aveva spaccato la navata in due.

Ieri (dopo un trascorso d’anni), in altro luogo e altra città
questo gli è ribalzato nella mente quando
la chiesa illuminata (candele, lampadari, sole estivo)
si è invece oscurata d’un tratto a mezzogiorno
─ passaggio d’una nuvola ─
“proprio nel momento” quando il dischetto biancastro
veniva elevato sopra il calice e verso la cupola.

E dove finirà tra pochi giorni, questo ricordo?
Nella regione intermedia e comune
da qualche parte nel mondo
dove le anime lasciano i loro scarti;
ma ogni tanto, pentite,
fanno per qualche attimo ritorno.

Paolo Valesio, Italia (1939)

***

ERINNERUNGEN GEHÖREN NIEMANDEM

Für M. P.

Eine Freundin hatte ihm davon erzählt:
Als der Sarg ihrer Schwester in die Kirche gebracht war
und « genau in diesem Moment » ein Sonnenstrahl
vom Himmel (war es Frühling?), bisher bewölkt,
das Kirchenschiff in zwei Hälften geteilt hatte.

Gestern (Jahre später) an einem anderen Ort, in einer anderen Stadt,
kam ihm dieses Bild wieder in den Sinn, als
die beleuchtete Kirche (von Kerzen, Kronleuchter, Sommersonne)
am Mittag plötzlich düster wurde, durch das Vorbeiziehen einer Wolke,
« genau in dem Moment », als die kleine weißliche Hostie
über den Kelch und zur Kuppel hin gehoben wurde.

Und, bald danach, wo wird diese Erinnerung enden?
Inmitten einer gewöhnlichen Gegend
irgendwo auf der Welt,
wo die Seelen ihre Abfälle hinterlassen;
aber manchmal, bereuend,
für einige Augenblicke zurückkehren.

Übersetzung Wolfgang Klinck
Translation into German by Wolfgang Klinck

***

AS RECORDAÇÕES NÃO PERTENCEM A NINGUÉM

Para M.P.

Uma amiga tinha contado para ele
quando tinha entrado na igreja o caixão da irmã
e “naquele instante exato” um raio de sol
do céu (era primavera?) até então nublado
tinha partido a nave em dois pedaços.

Ontem (depois de muitos anos), noutro lugar e noutra cidade
veio tudo na sua cabeça quando
a igreja iluminada (velas, candelabros, sol de verão)
apesar disso, ao meio-dia, súbito escureceu
– passou uma nuvem –
“justo no momento” em que o disco esbranquiçado
foi elevado sobre o cálice e contra a cúpula.

E quando terminará estas lembranças nalguns dias?
na região intermediária e comum
de qualquer parte do mundo
onde as almas abandonam seus restos;
mas, às vezes, arrependidos,
regressam momentaneamente.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia
Translation into Portuguese by José Eduardo Degrazia

***

I RICORDI NON APPARTENGONO A NESSUNO

Per M. P.

Un’amica gli aveva raccontato
quando era entrata in chiesa la bara della sorella
e “in quell’istante esatto” un raggio di sole
dal cielo (era primavera?) finallora annuvolato
aveva spaccato la navata in due.

Ieri (dopo un trascorso d’anni), in altro luogo e altra città
questo gli è ribalzato nella mente quando
la chiesa illuminata (candele, lampadari, sole estivo)
si è invece oscurata d’un tratto a mezzogiorno
─passaggio d’una nuvola─
“proprio nel momento” quando il dischetto biancastro
veniva elevato sopra il calice e verso la cupola.

E dove finirà tra pochi giorni, questo ricordo?
Nella regione intermedia e comune
da qualche parte nel mondo
dove le anime lasciano i loro scarti;
ma ogni tanto, pentite,
fanno per qualche attimo ritorno.

Translation into Sicilian by Gaetano Cipolla

***

AMINTIRILE NU APARȚIN NIMĂNUI

pentru M. P.

O prietenă i-a povestit
că în clipa în care intrase în biserică sicriul surorii,
„tocmai în acea secundă” o rază de soare
din cerul (era primăvară?) până atunci înnorat
a despicat naosul în două.

Ieri (după câțiva ani), într-un alt loc și un alt oraș,
întâmplarea i-a revenit brusc în minte atunci când
biserica luminată (de lumânări, candelabre, soare de vară)
s-a întunecat dintr-o dată în miezul zilei
─ trecuse un nor ─
„exact în momentul” în care discul albicios
era înălțat peste potir și înspre cupolă.

Unde va ajunge peste câteva zile această amintire?
În zona intermediară și comună,
undeva în lume
în care sufletele își lasă rămășițele;
dar, din când când, căindu-se,
se-ntorc pentru o clipă.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translation into Romanian by : Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

WSPOMNIENIA NIE NALEŻĄ DO NIKOGO

Dla M. P.

Przyjaciel opowiedział mu o tym:
gdy trumna jego siostry wkroczyła do kościoła
i “dokładnie w tym momencie” promień słońca
z dotychczas zachmurzonego nieba (była wiosna?),
rozczepił nawę na dwoje.

Wczoraj (lata później),w innym miejscu, w innym mieście
ten obraz błysnąłw umyśle ponownie gdy
oświetlony kościół (świece, żyrandole, letnie słońce),
I nagle pociemniało w południe— przeciągająca chmura—
“dokładnie w tym momencie” gdy malutki biały krążek
podniesiono nad kielichem w kierunku kopuły.

I, w jednej krótkiej chwili, gdzie skończy się to wspomnienie?
W środku wspólnego obszaru,
gdzieś w świecie,
gdzie dusze pozostawiają swoje resztki;
ale od czasu do czasu, pełne skruchy
wracają na chwilę.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień
Translation into Polish by Mirosław Grudzień

***

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙς ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ

Ένας φίλος του είχε πει πως
όταν μπήκε το φέρερτο της αδερφής του στην εκκλησία
εκείνη ακριβώς τη στιγμή, μια ηλιαχτίδα,
απ’ τον ουρανό που ως τότε ήταν συννεφιασμένος
χώρισε το ναό στα δύο.

Χθες, χρόνια μετά, σε κάποιο άλλο τόπο,
σε κάποια άλλη πόλη,
η εικόνα εκείνη ξανάρθε μπροστά στα μάτια του
η εκκλησία μές στην λαμπερότητα της
απ’ τα κανδήλια, τους πολυελαίους, τον καλοκαιρινό ήλιο
καταμεσήμερο, ξάφνου σκοτείνιασε —
ίσως κάποιο περαστικό σύννεφο —

ακριβώς τη στιγμή που ο ολόασπρος δισκος του ήλιου
υψωνόταν πάνω απ’ το δισκοπότηρο προς τον τρούλο
Πότε και πού αλήθεια θα ξεχαστεί αυτή η εικόνα;
Στη μέση της επαρχίας τους,
κάπου στον κόσμο
καθώς ψυχές εγκαταλείπουν το πτώμα τους
ή μήπως συχνά, επαναλαμβανόμενο
το γεγονός ξαναγυρνά;

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated by Manolis Aligizakis

***

记忆不属于任何人

为M.P.而作

一个朋友告诉过他:
当她姐姐的棺材进了教堂
而“就在那一刻”,一缕阳光
从如此多云的天上(是春天吗?)
把教堂正厅一分为二。

昨天(几年后)在另一个地方,另一个城市,
那个画面又跳进了他的意识,当
灯火通明的教堂(蜡烛、枝形吊灯、夏日阳光)
而在中午突然黑暗下来—— 一团云掠过——
“正是此时此刻” 当那小白盘
被举过圣杯靠近向穹顶时。

再过一段时间,这段记忆会在哪里结束?
在共同区域的中心,
在世界的某个地方,
灵魂留下遗骸的地方;
但要不时地,忏悔,
因为一会儿又回来了。

英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎-作者
汉译:中 国 周道模 2020-10-30
Translation into Chinese by William Zhou

***

الذكريات لا انتماء لها
إهداء لـ: م. ب

أخبرَتهُ صديقة
عندما أوتي بنعش أخته إلى الكنيسة
« تماما في تلك اللحظة »
شعاعُ شمسٍمن السّماء الغائمة (هل كان الوقت ربيعا؟)
شَطَرَ إلى نصفين صحن الكنيسة.

أمس (بعد انقضاء سنوات)، في مكان آخر ومدينة أخرى
هذا ما عبر ذهنه
عندماأُضيئتالكنيسة (شمعدانات، ثريات، شمس الصيف)
ثم خبَا نورها على حين غرة والوقت ظهيرة –
مع مرور غيمة-
 » تماما في تلك اللحظة » عندما ارتفع القُرص الأبيض
فوق الكأس صوب القُبّة.

وأين ستنتهي هذه الذكرى في غضون أيام قليلة؟
في المنطقة الوسطى أم المشتركة
في مكان ما من العالم
حيث تترك النفوس بقاياها.
لكنها بين الفينة والأخرى، تندم،
وتعود لوهلة.

باولو فاليزيو ـ إيطاليا
ترجمة عن الإيطالية: أمل بوشارب

Translation into Arab by Amal Bouchareb

***

यादें किसी की नहीं होती

एम। पी। के लिए।

एक मित्र ने उसे इसके बारे में बताया था:
जब उसकी बहन के ताबूत ने चर्च में प्रवेश किया था
और « बिल्कुल उसी क्षण, » धूप की किरण
आकाश से (क्या यह वसंत था?), अब तक बादल;
दो हिस्सों में बंट गया था।

कल (वर्षों बाद), दूसरे स्थान पर, दूसरे शहर में,
वह छवि उसके मन में फिर से कूद गई जब
प्रबुद्ध चर्च (मोमबत्तियाँ, झूमर, गर्मियों में सूरज),
इसके बजाय, दोपहर को अचानक अंधेरा छा गया – एक बादल जिससे गुजर रहा था –
« बिल्कुल पल में » जब छोटी सी सफेद डिस्क
प्याला के ऊपर और गुंबद की ओर बढ़ा था l

और, थोड़ी देर में, यह स्मृति कहां समाप्त होगी?
आम क्षेत्र के बीच में,
दुनिया में कहीं,
जहां आत्माएं अपने अवशेष छोड़ती हैं;
लेकिन हर अब और फिर, पछतावा,
कुछ पलों के लिए लौटें।

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur

***

誰のものでもない記憶–M.P.のために

一人の友人が言った
亡くなった妹の棺が教会の中に入った時、
まさにその時
一筋の太陽の光が空から中に入り
室内を二つに分けた
春だったろうか?それまでは曇っていたのに

それから何年も過ぎ
昨日、別の街のある場所で
その光が突然に彼の心に飛び込んできた
蝋燭やシャンデリア、夏の日光で輝いていた
明るく輝く教会の中が
突然、昼間に暗くなった
雲が通り過ぎたのだ
まさにその時だ
小さな白っぽい円盤が
聖杯の上に、天井に向かって飛んだ

そして思った
一体いつになったら
この記憶が終わるのだろう
世界の中のありふれたこの街で
また魂がその遺体を残すところで
どうしても時折、後悔の念が
一瞬の間、戻ってくるのだ

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

خاطرات به کسی تعلق ندارد
براى م. پ

دوستى به او گفته بود درباره اش:
وقتى تابوت خواهرش وارد كليسا شد
و دقيقاً در همان لحظه اشعه اي از خورشيد
( آيا بهار بود؟) از آسمان ابرىريا، شبستان را به دو نيمه كرد.

ديروز( پس از سالها)، در مكانى ديگر، در شهرى ديگر،
آن تصوير دوباره به ذهنش آمد وقتى
دوباره كليساى تذهیب شده( باشمع ها،لوسترها و خورشيد تابستاني)،
در ميانه ظهر ناگهان تاريك شد -با ابرى كه مى گذشت-
« دقيقاً همان لحظه » وقتى جام بالا برده شد بطرف طاق.

و كمى بعد اين خاطره به كجا ختم ميشود؟
در ميان منطقه اى مشترك،
جايى در جهان،
ارواح جسم شان را ترك مى كنند؛
اما هر از گاهى تائبان،
براى چند لحظه اى باز مى گردند.

پائلو والسيو، ايتاليا( ١٩٣٩)
ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

СПОМЕНИТЕ НЕ ПРИНАДЛЕЖАТ НА НИКОГО

На М. П.

Приятелка ми беше разказала затова:
когато ковчегът на сестра й бил внесен в църквата
и „точно в този момент“ лъч светлина
от небето (през пролетта ли беше?), тогава облачно,
разцепилцъркватанадве.

Вчера (години по-късно), на друго място, в друг град,
този образ се върна в съзнанието ми отново когато –
осветената църква(свещи, полилеи, лятно слънце),
вместо това, тъмен през деня – минаващ облак –
„точно в момента“, когато малката възбяла нафора
беше вдигната над потира и към купола.

И така, за кратко, къде ще свърши този спомен?
В средата на общото място,
някъде в света,
където душите напускат своите останки;
но всяко сега и тогава, разкаяно,
за няколко мига се завръща.

превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

ENGINN Á MINNINGARNAR

Til M. P.

Vinur hans hafði sagt honum frá því:
þegar líkkista systur hans var borin inn í kirkjuna
og „nákvæmliga á þeiri stundu”, skipti sólargeisli
af alskýjuðum himinum (var vor?),
krikjuskipinu í tvennt.

Í gær (mörgum árum síðar), allt annars staðar, í annarri borg,

hvarflaði þessi mynd aftur að honum þegar
uppljómuð kirkjan (kerti, ljósakrónur, sumaról),
myrkvaðist þvert á móti á hádegi — ský leið hjá —
„nákvæmlega á þerri stundu” sem litlum silfurdiski
var lyft yfir kaleikinn og upp í hvelfinguna.
Og örskömmu síðar, hvar endar þessi minning?

Á óskilgreindum stað,
einhvers staðar í heiminum,
þar sem sálirnar skilja eftir jarðneskar leifar sínar;
en sjá öðru hverju eftir því,
og snúa til baka stutta stund.

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

ВОСПОМИНАНИЯ, ЧТО НИКОМУ НЕ ПРИНАДЛЕЖАТ

ПосвящаетсяМ.П.

Емуподругарассказала,что
когдагробегосестры вносили в церковь,
«точно в тот момент»луч солнца
с неба (ведь тогда была весна?), полного облаков,
рассветил неф церкви пополам.
Вчера (годамипозже), вдругомместе, вдругомгороде,
он вспомнилэтотобраз – как вдруг
освещеннаяцерковь (свечами, лампадами и летним солнцем)
резко затемнилась
─ облакопроплываломимо ─,
и «точно в тот момент» поднялсябелый диск
прямо от кубка к куполу.

И где же скоро кончится это воспоминание?
Посредисамойобычнойместности,
где-то тамвмире,
где души покидают свои останки;
но временами, раскаиваясь,
ненадолго возвращаются.

Translation into Russian by Daria Mishueva

***

MGA ALA-ALANG HINDI NABIBILANG KANINUMAN

Para kay M. P.

Isinalaysay ng kanyang kaibigan ang tungkol dito:
noong ipinasok sa simbahan ang kabaong ng kanyang kapatid,
at “sakto sa sandaling yaon”, isang sinag ng araw
mula sa langit (tagsibol na ba?), medyo makulimlim,
ang humati sa mahabang pasilyo sa loob ng simbahan.

Kahapon (at sa mga nakaraang taon), sa ibang lugar, ibang bayan,
ang imaheng yaon ay muling nagbalik sa kanyang alaala kung
saan nagliliwanag dapat ang simbahan (sa mga kandila, mga aranya, sinag ng sikat
ng araw),
sa halip, biglang dumilim sa katanghalian-sa pagdaaan ng isang ulap-
“sakto sa sandaling yaon”, noong ang isang maliit na ostia ay itinaas sa ibabaw ng
chalis at pagawi sa may simboryo.

At, ilang saglit pa, saan magwawakas ang ala-alang ito?
Sa gitna ng karaniwang rehiyon,
Saan man sa mundo,
kung saan iniiwan ng mga kaluluwa ang kanilang mga labi;
ngayon at pagkatapos, nagsisisi,
Pagkalipas ng ilang sandali ay muling magbabalik.

Isinalin tungo sa Wikang Filipino ni Eden Soriano Trinidad
Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

זכרונות אינם שייכים לאיש / פאולו ואלסיו

למ.פ.

חָבֵרסִפֵּרלוֹעַלזֶה:
כְּשֶׁהָאָרוֹןשֶׁלאֲחוֹתָהּנִכְנַסלַכְּנֵסִיָּה,
« בְּדִיּוּקבְּאוֹתוֹרֶגַע » קֶרֶןשֶׁלשֶׁמֶשׁ
מֵהַשָּׁמַיִם (הֶהָיָהזֶהאָבִיב?), שֶׁהָיוּמְעֻנָּנִיםעַדאָז,
חָצְתָהאֶתחֲלַלהַכְּנֵסִיָּהלִשְׁנַיִם.

אֶתְמוֹל (שָׁנִיםאַחַרכָּךְ) בְּמָקוֹםאַחֵר, בְּעִיראַחֶרֶת,
קָפְצָהשׁוּבהַתְּמוּנָההַזּוֹבְּמַחְשַׁבְתּוֹכַּאֲשֶׁר
הַכְּנֵסִיָּההַמּוּאֶרֶת (נֵרוֹת, נִבְרָשׁוֹת, שֶׁמֶשׁקַיִץ)
הֻחְשְׁכָהפִּתְאוֹםבַּצָּהֳרַיִם–עָנָןחָלַף–
« בְּדִיּוּקבְּאוֹתוֹרֶגַע » כַּאֲשֶׁרהַדִּיסְק*הַלָּבָןהַקָּטָן
הוּרַםמֵעַללַגָּבִיעַאֶלעֵבֶרהַכִּפָּה.

וְ, לִזְמַןמָה, הֵיכָןיִסְתַּיֵּםזִכָּרוֹןזֶה?
בְּאֶמְצַעהַתְּחוּםהַמְּשֻׁתָּף,
הֵיכָןשֶׁהוּאבָּעוֹלָם,
הֵיכָןשֶׁנְּשָׁמוֹתעוֹזְבוֹתאֶתשְׂרִידֵיהֶן;
אַךְמִידֵיפַּעַם, בְּצַעַר,
לִרְגָעִיםמִסְפָּר, חוֹזְרוֹת.

• דיסק – בזמן שריפת גופה, מוצמד דיסק קטן ממוספר אל השרידים, כאמצעי זיהוי של האדם.
תרגום מאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט, סטנלי ברקן והמשורר

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

நினைவுகள் யாருக்கும் சொந்தமில்லை

ஓரு நண்பன் அதைப் பற்றி கூறியிருந்தான்:
அவளது சகோதரியின் சவப்பெட்டி மாதா கோவிலில் நுழைந்த
பொழுது, சரியாக அதே நேரத்தில் கதிரவனின் கதிர்
ஆகாயத்திலிருந்து அது வசந்த காலமோ, இதுவரை மேகமூட்டம்
கோவிலின் நடுக்கூடத்தை இரண்டாகப் பிரித்தது.
நேற்று (பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்) மற்றொரு இடத்தில்
மற்றொரு ஊரில் அந்த உருவம் அவனது மனத்தில் குதித்து வந்தது
அந்த தீபாலங்காரத்துடன்( மெழுகு வர்த்திகள், சரவிளக்குகள்,
வெய்யிற்கால கதிரவன்)
பதிலாக, திடீரென உச்சி வேளையில் இருட்டியது!மேகம் கடந்து
சென்றது! சரியாக அதே நேரத்தில் , ஒரு வெள்ளைத் தட்டு உயர
எழும்பியது கோபுர உச்சிவரை!
சில மணித்துளிகளில் இந்த நினைவு எங்கே முடியும்?

இந்த உலகத்தின் எத்தனையோ பொது எண்ணங்களுக்கு
இடையே!
ஆன்மாக்கள் உடலைவிட்டு சென்றபிறகு.
ஆனால் எப்பொழுதும் நடந்தது பற்றி வருந்திக் கொண்டு
சில கணங்களில் மீண்டும் திரும்ப!

Translation into Tamil by Dr. N V Subbaraman

***

BÎRANÎN NE YÊNTUKESÎ NE

Bona M.P.

Dostekê li serwêyekêjêreçêland:
dematabûtaxwîşkawêanînkenîseyê
û „bitemamî di wêkêliyê de“ têrîjek
jiesmên (demabiharêbû?) hat, tevîkuewranîbû,
hindurêkenîseyêkiribû du perçe.

Diho (berîsalekê) li ciyekîdin, li bajarekîdin,
ewwêneyahatebîrê, dema
kenîseronahîbû (bi find, mûmdank, tîrêjenrojê)
nîvrojinişkavatarîbû, bi hoyahatinaewrekî
„bitemamî di wêkêliyê de“,demaqurbanabicûkesipî
di serkas û kumbetêrerakirin.

Û, paşêbilez, li kuderêbîranînbêtetemamkirin?
li navendaciyekîadetî de
li derekê li vêdinyayê,
demarewanpaşmayênxwe bi şûndihêlin,
lêcarnabijûvanî,
bonakurtedeminaşûndavedigerin.

Translation into Kurdisch by Hussein Habasch

***

স্মৃতিগুলো নয় কারো

এম. পি জন্য নিবেদিত
কোন এক বন্ধু তাকে জানিয়েছিল:
যখন তার বোনের কফিন গির্জায় প্রবেশ করেছিল
এবং “একদম ঠিক মুহূর্তে”, একটি সূর্য রশ্মি
আকাশ থেকে (এই কি বসন্ত?), যতদূর মেঘাচ্ছন্ন,
গির্জার মধ্যভাগ কে দুই ভাগে ভাগ করেছিল ।

গতকাল (আর কিছু বছর পরে), অন্য এক স্থানে, অন্য এক শহরে,
ঠিক সেই দৃশ্য আমার মনে আবার আবির্ভূত হলো যখন
আলোকিত গির্জা (মোমবাতি ঝাড়বাতি গ্রীষ্মের রোদ্র রশ্মি),

পরিবর্তে, হঠাৎ অন্ধকার হয়ে গেল দুপুরে- একটি মেঘমালা পাশ দিয়ে যাচ্ছিল-

“একদম ঠিক মুহূর্তে” যখন সাদা রংয়ের ডিস্ক
চ্যালেস গম্বুজের উপর উত্থাপিত হয়েছিল।
আর, অল্প সময়ে, কোথায় শেষ এই স্মৃতির?

সাধারণ অঞ্চলের মাঝে,
পৃথিবীর কোথাও না কোথাও,
যেখানে আত্মারা ছেড়ে যায় এসব দেহগুলি;
কিন্তু বারবার অনুশোচনা কয়েক মুহূর্তের,
জন্য ফিরে আসে বারবার ।
পাওলো ভ্যালেসিও, ইতালি (১৯৯৯)

জার্মেইন ড্রোজেনব্রোড্ট, স্ট্যানলি বারকান এবং লেখকের ইংরেজি অনুবাদ
Translation into Bangla by Shagufta TabassumTahmina

***

સ્મરણો કોઈની માલિકીનાં નથી

એમ પી માટે

એક મિત્રે તેને કહ્યું હતું:
એની બહેનનું કફન જેવું દેવળમાં આવ્યું
બરાબર એ જ ક્ષણે સૂર્યકિરણે
ઊતરી આવીને આકાશમાંથી (વસંત હતી?), જે હજી લગી તો વાદળિયું હતું,
દેવળને બે ભાગમાં વહેંચી દીધું

ગઈ કાલે (વર્ષો પછી), બીજા સ્થળે,બીજા નગરમાં
આ કલ્પન તેને સાંભર્યું
જ્યારે ઝાકઝમાળ દેવળ (મીણબત્તીઓ, ઝુમ્મરો, ઉનાળાનો તડકો)
એકાએક અંધારાઈ ગયું ભરબપોરે-
વાદળ પસાર થતાં-
જ્યારે રકાબી ઉંચકવામાં આવી, પ્યાલીથી ઉપર થઈને ગુંબજ ભણી.

આ સ્મરણો ક્યાં જઈને અટકશે?
વિશ્વમાં કશે ને કશે
જીવ દેહને છોડીને જતો તો રહે છે, પણ પછી
પશ્ચાત્તાપ થતાં પળભર માટે પાછો આવે છે.
પાઓલો વાલેસિઓ,ઇટલી (૧૯૩૯)
અનુવાદ: ઉદયન ઠક્કર

Translation into Gujarati by Udayan Thakkar

***

USPOMENE NE PRIPADAJU NIKOME

Za M.P.

Prijatelj mu je ispričao o tome:
kada je mrtvački sanduk njene sestre unešen u crkvu
“tačno tog trenutka” sunčani zrak
s neba (beše li to u proleće),do tadaoblačnog,
rascepa nave na dvoje.

Juče (godinamakasnije), u drugommestu, u drugomgradu,
ta slika mu je isikrsla u pametiopetkada
se u osvetljenojcrkvi (sveće, lusteri, letnjesunce),
odjednompomračilo u podne – oblakjeprošao –
“tačnotogtrenutka“kadjeparčehlebabilostavljeno
iznadčaševina i podignutokakupoli.

I zajoš malovremena, gdeće ovo sećanje da stigne?
Usrednekogprostog, zajedničkog terena,
negde u svetu,
gdedušepolažusvojeostatke;
ali se svako toliko, pokajane,
vrate za samo još nekoliko trenutaka.

na srpski S. Piksiades
Translation into Serbian by S. Piksiades

(Paolo Valesio)

 

Recueil: ITHACA 656
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :