Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘repos’

ICI L’INTERPELLATION (Jürgen Theobaldy)

Posted by arbrealettres sur 12 août 2022



Illustration: Leonid Afremov
    

Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, , Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, Filipino, German, Greek, Gujarati, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Tamil

Painting by Leonid Afremov

Poem of the Week Ithaca 735, ”HERE THE ADDRESSING”
JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)

From: « Die Sommertour », Reinbek bei Hamburg 1983 (Rowohlt Verlag)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

ICI L’INTERPELLATION

pour Nicolas Born

Les chemins, souvent parcourus, se faisaient plus profonds,
la large digue, les lointains, rien ne procurait du repos.
Tout ce qui te restait était la douleur, l’haleine creuse,
ton corps aussi, durci, fatigue.

Tu parlais d’années, tu parlais de derniers délais,
tu voulais continuer, espoir : été, deux de plus.
Tu voyais la maison, les deux chambres sommaires,
c’est là que, à l’automne déjà, tu écrirais encore.

Les premiers jours tardifs de novembre,
elles, dernières traces, courent sur les carreaux.
La pluie ruisselait, voies d’accès dépouillées,
les voitures jetaient des lumières à travers les arbres.

Des poèmes témoignent, ton écriture, la voix,
dans le murmure des feuilles, toi toujours : ton rêve
d’images, d’étoffes, de livres. Ossature.

(Jürgen Theobaldy)

, Germany (1944)
Traduction Elisabeth Gerlache

***

HERE THE ADDRESSING

for Nicolas Born

The paths, often walked, became deeper,
the wide dike, the distance, nothing gave rest.
Nothing but pain was left, the hollow breath,
your body still, hardened, tired.

You spoke about years, you spoke of final deadlines,
you wanted to go on, hope: summer, two more.
You saw the house, the two raw rooms,
there you would, at last in autumn, write.

The first late days of November,
they, the last traces, plinked on the windows.
The rain dripped on the bare access roads,
the cars pushing lights through the trees.

Poems bear witness, your writing, the voice,
in the rustling of leaves once more you: your dream
of images, of tissue, of books. Bones.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

AQUI EL SALUDO

para Nicolas Born

Los caminos, a menudo recorridos, se volvieron más profundos,
el ancho dique, la distancia, nada daba descanso.
Lo único que te quedó fue el dolor, vacío el aliento,
tu cuerpo quieto, endurecido, fatigado.

Hablaste de años, de plazos últimos,
querías seguir, esperanza: verano, dos más.
Viste la casa, las dos habitaciones crudas,
allí, ya en otoño, escribirías.

Los primeros días de finales de noviembre,
ellos, los últimos vestigios, chorreando en las ventanas.
La lluvia goteaba, desnudos los accesos,
los coches enfocando sus luces por el bosque.

Los poemas testimonian, tu escritura, tu voz,
en el rumor de las hojas, una vez más tú: tu sueño
de imágenes, de tejidos, de libros. Huesos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemania (1944)
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

HIER DE AANSPREKING

voor Nicolas Born

De wegen, vaak bewandeld, werden dieper,
de brede dijk, de verte, niets gaf rust.
Alles wat je nog had was de pijn, de holle adem,
je lichaam nog, hard geworden, vermoeidheid.

Je sprak over de jaren, je sprak over de laatste termijnen,
je wou doorgaan, hoop: zomer, twee nog.
Je zag het huis, de twee ruwe kamers,
daar zou je, in het najaar reeds, nog schrijven.

De eerste late dagen van november,
zij, laatste sporen, lopen over de ruiten.
De regen druppelde, kale toegangswegen,
de auto’s dreven lichten door het geboomte.

Gedichten getuigen, jouw schrift, de stem,
in het geruis der bladeren nog eens jou: jouw droom
van beelden, van weefsel, van boeken. Gebeente.

JÜRGEN THEOBALDY, Duitsland (1944)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

KËTU, NË KËTË VEND

për Nicolas Born

Shtigjet e shkelura u bënë më të thella,
diga e gjerë, distanca, asgjë s’gjeti prehje.
S’mbeti gjë përveç dhembjes, zbrazëtisë,
trupi yt i qetë, i ngurtë, i lodhur pafundësisht.

Ti flisje për të nesërmen, për afatet kohore,
shpresoje që edhe dy stinë të tjera të jetoje.
Vizitove shtëpinë, dhomat e saj në ndërtim,
atje, në vjeshtë do të filloje të shkruaje ti.

Në ditët e para të Nëntorit, ato,
gjurmët e fundit, dritaret rrihnin me forcë.
Shiu pikonte, të shkreta ishin rrugët hyrëse,
makinat përtej pemëve drita hidhnin.

Poezitë dëshmojnë shkrimin, zërin tënd,
në shushurimën e gjetheve je ti: ëndrra
e imazheve, e indeve, e librave. Kocka tani.

JURGEN THEOBALDY, Gjermani (1944)
Translated into Albanian by Irma Kurti

***

رسم : ليونيد افريموف

إُلَى هُنَا الوِجْهَة
لــــــــــــــــ: نيكولاس بورن

الدُّرُوبُ، التٍي مَشَيتَهَا، غَالِبًا مَا كَانَت شَدِيدَة
العَواَئقُ الضَّخَمةَ، المَسَافَةُ الطَّويِلة، لَمْ تَتْرُك لَكَ مَجَالَا للرَّاحَة
لَمْ يَبْقَ لَكَ سِوَى الأَلَم، الأَنْفَاسَ الفَارِغَةَ
وجَسَدُكَ مَا يَزَالُ، مُتَصَلِّبًا، مُتْعَبًا.

تَحَدَّثْتَ عَنِ السِّنِينِ، تَحَدَّثْتَ عَن الأَجَلِ الأخَيِر
وَأَرَدتَ أَن تَذْهَبَ لأَبعَدَ مِن ذَلكَ، أَمَلٌ: الصَّيف، شَيئانِ آَخَرَان
عِنْدَمَا تَرَى الَمنْزِل، الغُرْفَتَينِ الخَشَبِيتَين
حَيثُ كُنتَ تَكْتُب هُنَالِك فِي الخَرِيفَ

فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ المُتَأَخِّرَة مِن شَهْرِ نُوفَمْبَر
كَانَت أَثَارُهم الأخِيرَ، مَجَرَّد طَقْطَقَةٍ عَلَى النَّوافِذِ
كَاَن المَطَرُ يَهْطِلُ ، والطُّرُقَ خَالِيَةً
وَالسَّيَارَات تَقُودُ بَأضْوَائِها عَبْرَ الغَابَة.

قَصَائِدُكَ تَشْهَدُ،
كِتَابَاتُكَ ، صَوْتُكَ
خَشْخَشَةُ الأَوْرَاقِ للمَرَّةِ الأَخِيرَةَ
على حُلُمِكَ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ :
بِالصُّوَرِ، بِالأَقْمِشَةِ، بِالكُتُبِ.
بِالعِظَام

يورغن ثيوبالدي (Jürgen Theobaldy) (1944)، ألمانيا
ترجمة للعربية(من الإنجليزية والألمانية): عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԱՅՍՏԵՂ Է ՀԱՍՑԵՆ
Նիկոլաս Բորնին

Հաճախակի քայլած ճանապարհները ավելի խորը դարձան,
լայն թումբը, հեռավորությունը, ոչինչ չտվեցին հանգիստ։
Ցավից բացի ոչինչ չմնաց. լոկ սին շունչը,
մարմինդ՝ անշարժ, կարծրացած, հոգնած:

Դու խոսեցիր տարիների մասին, խոսեցիր վերջնական ժամկետների մասին,
դու ցանկացար շարունակել, հույս ունեմ՝ ևս երկու ամառ:
Դու տեսար տունը, երկու սենյակները խոնավ,
այնտեղ արդեն աշնանը, կգրեիր:

Նոյեմբերի առաջին, ուշացած օրերը
նրանք՝ որպես վերջին հետքեր, դրոշմվեցին պատուհանին:
Անձրևը կաթեց, բացեց մուտքի ճանապարհները,
մեքենաները լույսերն առաջ են մղում ծառերի միջով;

Բանաստեղծությունները վկայում են, որ քո գրածի, ձայնի,
տերևների խշշոցի մեջ նորից դու կաս,
քո երազանքն է պատկերների, նյութի, գրքերի մեջ: Ոսկորների:

Յուրգեն Թեոբալդի, Գերմանիա (1944)
Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

এইখানে সম্ভাষণ

নিকোলাস জন্মের জন্য

সেই পথগুলো, যা প্রায় সব হয়েছে পদচারীতো, হয়েছে এখন গভীর,
প্রসারিত প্রাচীর, দূরত্ব, দেয়নি কোন বিশ্রাম।
বেদনা ছাড়া আর নেই কোন কিছু বাকি, আর শূন্য শ্বাস-প্রশ্বাস,
তোমার শরীর এখনো, শক্ত, ক্লান্ত।

তুমি বলেছিলে বছরগুলি নিয়ে, তুমি বলেছিলে সর্বশেষ সময়সীমার কথা,
তুমি চেয়েছিলে সামনে এগিয়ে যেতে, আশা: গ্রীষ্ম, আরো দুটি কিছু বেশি।
তুমি দেখেছিলে বাড়িটি, দুটি অরূপান্তরিত ঘর,
সেখানে তুমি, ইতিমধ্যে লিখতে, শরৎকালে।

নভেম্বরের প্রথম দিকের বেলা শেষের দিনগুলিতে,
তারা, শেষ চিহ্ন গুলি কে,ঠং করে শব্দ করেছিল জানালায়।
টিপটিপ করে বৃষ্টি পড়ছিল, খালি পথের পাশ দিয়ে,
গাড়ি গুলোর আলো ধাক্কা দিয়ে যাচ্ছিল বৃক্ষ গুলির মধ্য দিয়ে।

কবিতারা সাক্ষ্য ধারণ করো, তোমার লেখনি, তোমার কণ্ঠস্বর,
পাতায় পাতায় করে মর্মর ধ্বনি
আবারো একবার তুমি শুধু তুমি: তোমার স্বপ্নমালা সেইসব প্রতিচ্ছবির ,
সূক্ষ্ম নরম কাগজ, বইগুলি। দেহাবশেষ।

জার্গেন থিওবাল্ডি, জার্মানি (১৯৪৪)
অনুবাদ জার্মেইন ড্রুজেনব্রুডট
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

OVDJE JE POZDRAV,

za nikolu borna

Staze kojima se često hoda postajale su dublje,
široka nasipa, daljina, ništa nije davalo mira.
Sve što ti je ostalo je bol, šupalj dah,
Vaše tijelo mirno, otvrdnuto, umor.

Govorili ste o godinama, govorili ste o konačnim rokovima,
hteli ste da nastavite, nadam se: leto, još dva.
Videli ste kuću, dve grube sobe
pisao bi tamo na jesen.

Prvih kasnih dana novembra,
oni, zadnji tragovi, zveckaju po staklima.
Kiša je kapala, goli prilazi,
automobili su vozili svjetla kroz šumu.

Pjesme svjedoče, tvoj rukopis, tvoj glas,
u naletu lišća ponovo te: tvoj san
slika, tkanina, knjiga. Kost.

JUERGEN THEOBALDY, Njemačka (1944.)
Prijevod Maid Corbic

***

AQUÍ, L’AL.LOCUCIÓ,

Per a Nicolas Born

Els camins recorreguts sovint es van fer més profunds,
el dic ample, la distància, res donava pau.
L’únic que et quedava era el dolor, l’alè buit,
el teu cos quiet, endurit, cansament.

Has parlat d’anys, has parlat de terminis finals,
volies continuar, esperança: estiu, dos més.
Has vist la casa, les dues habitacions aspres
allà hi estaries, a la tardor, escrivint.

Els primers dies de finals de novembre,
ells, últimes traces, sonant als vidres.
La pluja degotejava, camins nus,
els cotxes feien passar llums pel bosc.

Els poemes donen testimoni, la teva lletra, la teva veu,
en el murmurar de les fulles de nou tu: el teu somni
d‘imatges, de tela, de llibres. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanya (1944)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

这儿这住址
给尼古拉斯·伯恩

这些路啊,经常走的,变得更深了,
这宽堤坝,这远距离,都没让人休息。
只剩下痛苦,空洞的呼吸,
你的身体静止,僵硬,疲惫。

你谈到了岁月,你谈到了最后期限,
你想继续,希望:夏天,再来两个。
你看过那所房子,两个未装修的房间,
你会在那里,已是秋天了,写作。

第一个十一月的下旬,
他们,最后的描述,在窗子上叮当响。
雨水滴落,裸露行车道,
汽车推攘灯光穿越树林。

诗歌见证,你的写作,这声音,
树叶的沙沙声中又一次的你:你的想象,
纸张,书籍的梦想。骨头。

原作:德 国 琚尔根·塞巴俄迪(1944)
英译:杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022.6.5
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

خطابه

مسیرهایی که اغلب پیموده شده‌اند عمیق‌تر می‌شوند
خندقی وسیع، فاصله، هیچ چیز آرامش نمی‌دهد.
هیچ غیر از درد نمانده، نفسی خالی،
بدنت هنوز کوفته، خسته.

تو از سالها حرف زدی، تو از آخرین ضرب‌الاجلها گفتی،
تو می‌خواستی امیدوار ادامه دهی: دو تابستان دیگر.
تو خانه را دیدی، دو اتاق سرد،
در آنجا در پاییز می‌نوشتی.

در روزهای پایانی ماه نوامبر،
آنها، آخرین آثار، روی پنجره‌ها به صدا درآمد.
باران بارید و دسترسی به جاده‌ها ناممکن شد.
و نور چراغ‌های ماشین‌ها به میان درختان افتاد.

اشعار شاهدانی در خود دارند،نوشته‌های تو، صدا،
در خش‌خش برگ‌ها یکبار دیگر تو: رویاهایت از تصاویر،
از بافت‌ها، از کتاب‌ها،استخوان‌ها.

جورگن تئوبالدی، آلمان، ۱۹۴۴
ترجمه: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepideh Zamani

***

DITO ANG MAGSASALITA

para kay Nicolas Born

Ang madalas nilalakarang mga landas, ay naging mas malalim
ang malawak na dike, ang distansya, walang nakapagbigay ng kapahingahan
Walang naiwan kundi sakit, ang buntong hininga
ang katawan mo pa rin, ay nanigas, pagod.

Tinuran mo ang maraming mga taon, binanggit mo ang huling palugit, Nais mong magpatuloy, pag-asa: tag-araw, dalawa padoon ikaw ay, sa taglagas , susulat.

Ang mga huling araw ng Nobyembre,
sila, ang mga huling bakas, nakakabit sa mga bintana.
Pumatak ang ulan, nahubdan ang mga daan,
nasinagan ng mga ilaw ng sasakyan ang mga puno.

Ang mga tula ang tanging saksi, sa iyong mga isinulat, ang tinig.
Sa mga lagaslas ng mga dahon minsan mo pang: ang iyong panaginip
ng mga pangitain, ng mga kalamnan, ng mga aklat. Mga buto.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation in Filipino Eden Soriano Trinidad

***

HIER DIE ANREDE

für Nicolas Born

Die Wege, oft gegangen, wurden tiefer,
der weite Deich, die Ferne, nichts gab Ruhe.
Dir blieben bloß der Schmerz, der hohle Atem,
dein Körper noch, verhärtet, Müdigkeit.

Sprachst von Jahren, sprachst von letzten Fristen,
du wolltest weiter, Hoffnung: Sommer, zwei noch.
Sahst das Haus, die beiden rohen Zimmer,
dort würdest du, im Herbst schon, schreiben.

Die ersten späten Tage im November,
sie, letzte Spuren, plirrend auf den Scheiben.
Der Regen tropfte, kahle Zufahrtswege,
die Autos trieben Lichter durchs Gehölz.

Gedichte zeugen, deine Schrift, die Stimme,
im Blätterrausch noch einmal du: dein Traum
der Bilder, des Gewebs, der Bücher. Knochen.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)

***

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Μονοπάτια που συχνά πήραμε βάθυναν
το χαντάκι πλάτυνε, η απόσταση, κανένα δεν ησύχασε.
Μόνο ο πόνος έμεινε, η γρήγορη ανάσα
στο ακίνητο σώμα σου, σκληρό, κουρασμένο.

Μίλησες για τα χρόνια, προθεσμίες
ήθελες να συνεχίσεις, ήλπιζες: δύο καλοκαίρια.
Είδες το σπίτι, τα δυό δωμάτια στη σειρά
το φθινόπωρο θα έγραφες εκεί.

Τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη
εκεί τα σημάδια στα τζάμια
η βροχή κύλησε, κατέκλυσε το δρόμο
αυτοκίνητα με τα φώτα τους ανάμεσα στα δέντρα

Ποιήματα μάρτυρες, το γράψιμο σου, η φωνή
στο θρόισμα των φύλλων, κι εσύ ξανά: τ’ όνειρο σου
εικόνες, χαρτοπετσέτες, βιβλία, κόκκαλα.

JÜRGEN THEOBALDY
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

આ ક્ષણે સંબોધન
(HERE THE ADDRESSING)

For Nicola Born

રસ્તાઓ, અવારનવાર ચાલે છે, ઊંડા બન્યા,
પહોળી ખાઈ, અંતર, કંઇ પણ આરામ નથી આપતું.
કંઈ નથી પણ પીડા માત્ર રહી છે, ખોખલો શ્વાસ,
તારું શરીર શિથીલ, નક્કુર, થાકેલું.

તું વર્ષો વિષે બોલી, તું સમય મર્યાદા વિષે બોલી,
તારે આગળ વધવું હતું, આશા: ઉનાળો, બે વધારે.
તે ઘર જોયું, બે સળંગ ઓરડા,
ત્યાં કદાચ, વસંત હશે, લખાણ.

નવેમ્બરના પહેલાં આખરી દિવસો,
તેઓ, છેલ્લાં નિશાન, બારી પર ઝબકારો થયો.
વરસાદ વરસી રહ્યો છે,ખુલ્લા ઉઘાડા રસ્તાઓનો પ્રવેશદ્વાર,
આ ગાડીઓ વૃક્ષોમાંથી પ્રકાશને ધકેલી રહ્યાં છે.

કવિતાઓ સાક્ષીને ધારણ કરે છે, તારા લખાણ, તારો અવાજ,
ફરી એક વખત પાંદડાઓના ખડખડાટ: તારું સ્વપ્ન
છબીઓનું, કાગળનું, પુસ્તકોનું. હાડકા.

JÜRGEN THEOBALDY
Gujarati translation: Dr Niral Soni

***

כאן הכתובת / יורגן תאובלדי
Jürgen Theobaldy, Germany (1944)

לניקולס בורן

הַשְּׁבִילִים, שֶׁהָלְכוּ עֲלֵיהֶם לְעִתִּים קְרוֹבוֹת, הָפְכוּ עֲמֻקִּים יוֹתֵר,
הַסּוֹלְלָה הַרְחָבָה, הַמֶּרְחָק, שׁוּם דָּבָר לֹא נָתַן מָנוֹחַ.
לֹא נוֹתָר דָּבָר מִלְּבַד הַכְּאֵב, הַנְּשִׁימָה הַחֲלוּלָה,
הַגּוּף שֶׁלְּךָ לְלֹא נוֹעַ, מֻקְשֶׁה, עָיֵף.

דִּבַּרְתָּ עַל זֶה שָׁנִים, דִּבַּרְתָּ עַל דֶדְלַיְנִים סוֹפִיִּים,
רָצִיתָ לְהַמְשִׁיךְ, מְקַוֶּה: קַיִץ, עוֹד שְׁנַיִם.
רָאִיתָ אֶת הַבַּיִת, אֶת שְׁנֵי הַחֲדָרִים הַחֲשׂוּפִים,
שָׁם הָיִיתָ כּוֹתֵב, כְּבָר בַּסְּתָו.

הַיָּמִים הַמְּאֻחָרִים הָרִאשׁוֹנִים שֶׁל נוֹבֶמְבֶּר,
הֵם, הָעֲקֵבוֹת הָאַחֲרוֹנות, נָקְשׁוּ עַל חַלּוֹנוֹת.
הַגֶּשֶׁם טִפְטֵף, כְּבִישִׁים חֲשׂוּפִים,
הַמְּכוֹנִיּוֹת הִסִּיעוּ אוֹרוֹת דֶּרֶךְ הָעֵצִים.

שִׁירִים מְעִידִים, כְּתַב הַיָּד שֶׁלְּךָ, קוֹלְךָ,
בְּרִשְׁרוּשׁ עָלִים שׁוּב אַתָּה: חֲלוֹמְךָ
עַל תְּמוּנוֹת, עַל בַּד, עַל סְפָרִים. עֲצָמוֹת.

תרגום מגרמנית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

यह संबोधन है

निकोलस बोर्न के लिए

राहों पर अक्सर चलते थे, गहरे होते जाते थे,
चौड़ी खाई, दूरी, कुछ भी आराम नहीं दिया।
दर्द के सिवा कुछ नहीं बचा, खोखली साँसें,
तुम्हारा शरीर स्थिर, कठोर, थका हुआ।

आपने वर्षों की बात की, आपने अंतिम समय सीमा की बात की,
आप आगे बढ़ना चाहते थे, आशा है: गर्मी, दो और।
तुमने घर देखा, दो कच्चे कमरे,
जहां आपने फैसला किया है, पहले से ही
शरद ऋतु में लिखेंगे।

देर से शुरू होने वाले पहले दिन
नवंबर का,
वे, आखिरी निशान, खिड़कियों पर झपटे।
बारिश टपकती है, नंगे पहुंच वाले रास्तों पर,
पेड़ों के माध्यम से रोशनी फेंकने वाली कारें।

कविताएँ गवाह हैं,
आपके लेखन, आवाज ,
एक बार फिर पत्तों की सरसराहट में तुम:
तुम्हारा सपना
छवियों की, ऊतक की,
किताबों की, हड्डियों की।

जुर्गन थियोबाल्डी, जर्मनी (1944)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

HÉR ER ÁVARPIÐ

til Nicolas Born

Margtroðnir stígarnir urðu dýpri,
breiður skurður, fjarlægð, engin hvíld.
Ekkert eftir nema þjáning, djúpur andardráttur,
líkami þinn hreyfingarlaus, krepptur, þreyttur.

Þú talaðir um ár, þú talaðir um síðustu forvöð,
þú vildir halda áfram, vona: tvö sumur í viðbót.
Þú sást húsið, tvö ófrágengin herbergi,
hér skyldir þú, strax í haust, skrifa.

Fyrstu kvöldin í nóvember,
dreggjar dagsins klingdu á rúðunum.
Regnið draup, traðirnar auðar,
bílarnir troða ljósunum milli trjánna.

Ljóð bera vitni, rit þín, röddin,
í skrjáfi laufsins ert þú einu sinni enn: draumur þinn
um myndir, efni, bækur. Bein.

JÜRGEN THEOBALDY, Þýskalandi (1944)
Þór Stefánson þýddi eftir enskri þýðingu Germains Droogenbroodt
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

BERIKUT SALAM

untuk Nicolas Born

Jalan, sering dilalui, menjadi lebih dalam
tanggul lebar, jarak, tak ada yang memberi kedamaian.
Yang tersisa untukmu hanya rasa sakit, nafas hampa
tubuhmu diam, mengeras, lelah.

Kau bicara tentang tahun, kau bicara tentang tenggat waktu akhir
kau ingin melanjutkan, harapan, musim panas, dua kali.
Kau melihat rumah, dua kamar belum sempurna
di sana kau akan menulis, pada musim gugur,

Hari ujung pertama bulan November,
mereka, jejak terakhir, menempel di jendela
Hujan menetes, membuka akses jalan,
mobil menyinarkan lampu melalui pohon.

Puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaramu
Bergegas meninggalkanmu lagi: impianmu
tentang gambar, kain, buku. Tulang

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

HERE THE ADDRESSING

per Nicolas Born

I sentieri, molte volte percorsi, sono diventati più profondi,
l’ampio fossato, la distanza, nulla che dia riposo.
Solo il dolore rimane, il respiro fievole,
il tuo corpo fermo, rigido, stanco.

Hai parlato di anni, di scadenze finali,
volevi andare avanti con speranza: un’estate, forse due.
Hai visto la casa, le due stanze spoglie,
dove avresti voluto, già in autunno, scrivere.

I primi giorni di fine novembre,
con le ultime tracce bussavano alle finestre.
Cadeva la pioggia, le strade spoglie,
le macchine gettavano luci fra gli alberi.

Le poesie sono testimoni nude, la tua scrittura, la voce,
Nel fruscio delle foglie c’eri ancora una volta tu: il tuo sogno
di immagini, di tessuto, di libri. Ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traduzione di Luca Benassi

***

SEO CHUGAINN AN BHEANNACHT

do Nicolas Born

Smolchaite na cosáin,
An díog, an ród, suas is anuas.
An phian, an ghearranáil,
An corp teann, traochta.

Labhaireas faoi bhlianta, faoi cheann scríbe,
Faoi thodhchaí, dóchas: samhradh, nó dhó.
Dhá sheomra fholmha,
An teach ina chaithfeá an fómhar ag scríobh.

Laethanta gearra Samhain,
Línte scríobtha ar an ngloine.
Sileadh báistí, bóithre ciúine,
Soilse carranna ag caochadh sna crainn.

Is fianaise filíocht, do lámh, do ghuth,
Siosarnach duilliúr: taibhreamh
Íomhánna, fíochán, leabhar. Bás.

JÜRGEN THEOBALDY, An Ghearmáin (1944)
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

***

ここで呼びかける

〜ニコラス・ボーンのために

よく歩いた道、深くなり
長い堤防、遠い距離、何もくつろげない
痛みだけが残った
空っぽの息、あなたはじっとして、
からだはこわばり、疲れが出た

あなたは年月について話した
最終の締め切りについて話した
あなたは続けたかった
希望を、夏を、この二つを
あなたはその家を見た
使われていない二つの部屋を
そこであなたは書くだろう
すでに季節は秋
11月も半ばを過ぎた頃
最後の痕跡は窓辺で音をならし
雨が滴りおち、通り道を露わにする
車は木々の間に光を照らす

詩には証拠がある
ことば、声、
木の葉のカサカサという音
もう一度あなた
あなた夢のイメージ
薄い本の紙片と骨

ユルゲン・テオバルディ(ドイツ,1944年)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

HAPA KUHUTUBIA

kwa Nicolas Born

Njia, ambazo mara nyingi zilitembewa, zikawa na kina zaidi,
ukuta mpana, umbali, hakuna kitu kilicholeta mapumziko.
Hakuna chochote isipokua maumivu yaliyoachwa, pumzi tupu,
mwili ukawa umetulia, mgumu, umechoka.

Ulizungumza kuhusu miaka, ulizungumza kuhusu wakati wa tarehe za mwisho,
ulitaka kuendelea, matumaini ikiwepo: majira ya moto, mbili zaidi.
Uliona nyumba, vyumba viwili vibichi,
hapo ukiwepo, tayari katika vuli, kuandika.

Siku zilizoanzisha mwisho wa Novemba,
hizo, athari za mwisho, zikiweko kwa dirisha.
Mvua ilinyeshea tupu, barabara za kuingia,
magari yakisukuma taa kwenye miti.

Mashairi yanashuhudia, maandishi yako, sauti,
katika kunguruma kwa majani, kwa mara nyingine tena, wewe: ndoto yako ya picha, ya karatasi laini, ya vitabu. Mifupa.

JÜRGEN THEOBALDY, Ujerumani (1944)
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

LI VIR, AXAFTIN E

Bona Nîkolas Bom

Rê, bipiranî çûyîn e, ew kwîrbûn,
avbenda dwîr, dwîrî, ne tiştek hêmin bû.
Ji te re her êş man, henaseya vala,
tena te hîn, hêzdar, westan.

Li ser salan tu peyivî, peyivî li ser sozên dawiyê,
te bêtir dixwast, hêvî: Havîn, hîn dudiyan.
Te xanî dîtî, herdu odeyên çênekirî,
li wir tu yê di payîzê de binivisînî.

Rojên pêşin dereng di mijdarê de,
ew, rêçên dawî ne, dengdayî ne li ser camê.
Dilopên baranê barîn, rêyên rwît,
roniya makînan di nav êzingan re dihat.

Helbest, nivîsa te, dengê te dinimîne,
di heyhêriya kaxetan te careke din: Xewna te
ji wêne, tevn, pirtûkan. Hêstiyan.

JURGEN THEOBALDY, 1944, Elmaniya
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

DI SINI ALAMATNYA

Lorong, sering dilalui, menjadi semakin dalam,
benteng lebar, jarak, tiada yang memberi rehat.
Tiada apa kecuali kesakitan yang tinggal, nafas sesak,
jasadmu kaku, terkedu, keletihan.

Kau bercakap tentang tahun-tahun, kau bercakap tentang garis-garis penamat
Kau mahu terus, harapnya: musim panas, dua lagi
Kau melihat rumah, dua bilik kosong
di situ kau, sudah musim gugur, menulis.

Hari-hari mula pengakhiran November,
semuanya, tinggalan terakhir, terhembus di tingkap-tingkap.
Hujan menitis, kosong jalan-jalan masuk,
kereta-kereta memancarkan cahaya melalui pokok-pokok.

Puisi-puisi menjadi saksi, tulisanmu, suaranya
dalam desiran daun-daun sekali lagi engkau: impian engkau
tentang bayang-bayang, tentang tisu, tentang buku-buku. Tulang-tulang.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Terjemahan Irwan Abu Bakar
Translated into Malay by Irwan Abu Bakar

***

OTO PRZEMOWA

Nicolasowi Bornowi

Ścieżki, często deptane, stały sie głębsze,
szeroka grobla, odległość, nic nie dawało wytchnienia.
Nie pozostało nic prócz bólu, pustego oddechu
twojego ciała nieruchomego, stwardniałego, zmęczonego.

Mówiłeś o latach, mówiłeś o ostatecznych terminach,
chciałeś iść dalej, z nadzieją: jeszcze lato jedno, dwa.
Widziałeś dom, dwa surowe pokoje,
tam pisałbyś, już jesienią.

Pierwsze dni późnego listopada;
one, ostatnie ślady, stukają w okna.
Deszcz kapał, obnażał drogi dojazdowe,
samochody rzucały światła poprzez drzewa.

Wiersze niosą świadectwo, twoje pisanie, głos,
w szeleście liści jeszcze raz ty: twój sen
o obrazach, tkaninach, książkach. Kości.

JÜRGEN THEOBALDY, Niemcy (1944)
Przekład na polski: Miroslaw Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

Aqui, A SAUDAÇÃO
para Nicolas Born

Os caminhos, muitas vezes percorridos, aprofundaram-se,
o grande dique, a distância, nada dava descanso.
Tudo o que te restava era a dor, a respiração vazia,
o teu corpo ainda, endurecido. Cansaço.

Falaste dos anos, falaste de prazos finais,
querias proseguir na esperança: no Verão, éramos ainda dois.
Viste a casa, os dois quartos acerbos.
Ali, no Outono já, haverias de escrever.

Nos primeros dias dos finais de Novembro, surgiram
eles, os últimos vestígios, batendo contra as vidraças.
A chuva caía nas calçadas vazias,
os carros conduziam luzes pela floresta.

Os poemas testemunham, a tua escrita, a voz,
no sussurrar das folhas. Tu, uma vez mais: o teu sonho
das imagens, dos tecidos, dos livros. Ossos.

JÜRGEN THEOBALDY, Alemanha (1944)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

AICI, CHEMAREA

lui Nicolas Born

Drumurile, des bătute, se adânciră,
digul larg, distanța, toate cele care nu-ți mai dădeau pace.
Te-ai ales doar cu durerea, cu suflarea sugrumată,
trupul încă bântuit de încordare, oboseala.

Vorbeai despre ani, termene finale de predare,
îți doreai progresul, aveai o speranță: două veri rămase.
Casa o văzuseși, două încăperi proaspăt tencuite,
tu, acolo, în toamnă, să te apuci de scris.

În noiembrie sosiră primele zile târzii,
ele, cele de pe urmă, dâre scurse peste geamuri.
Ploaia picurând pe golașe drumuri de acces,
și mașini cu săgeți-faruri străpungând desișul.

Să concepi poezii, scrisul tău, și glasul,
tu, din nou, prin foșnet de frunziș: visul tău
de picturi, din țesut și cărți. Oase.

JÜRGEN THEOBALDY, Germania (1944)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

МОЕ ОБРАЩЕНИЕ

Николасу Борну

Протоптанные дороги стали глубже,
вот широкая насыпь, даль, нигде нет покоя.
Все, что у тебя еще есть – боль, глухое дыхание,
твое тело закостеневшее и усталость.

Ты говорил о прошлом, ты говорил о последних встречах,
ты хотел продолжать, надеясь: лето, еще, может, два.
Ты заметил дом, те две грубые комнаты,
там ты, уже весной, еще б писал.

Первые поздние дни ноября,
они, как последние следы, бегут по окнам.
Дождь капал на голые дорожки, ведущие к дому,
фары машин светили сквозь деревья.

Стихи – свидетели, твоя тетрадь, твой голос
и в шуршании листов твои: твои мечты
из образов, материй и книг. Твой скелет.

ЮРГЕН ТЕОБАЛЬДИ, Германия (1944)
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian:Daria Mishueva

***

POZDRAV

Za Nikolasa Borna

Staze po kojima se često hodalo postale su dublje,
široki nasipi, daljine, koje ne nude odmor.
Ne osta ništa osim bola, šupljeg daha,
vašeg mirnog, ukočenog, otvrdnutog tela.

Govorili ste o godinama,
o krajnjim rokovima
hteli ste da produžite u još leto ili dva.
Videli ste kuću, dve hladne vlažne sobe

Gde bi pisali te jeseni.
Prvih kasnih dana novembra
poslednji dasi su kucnuli na prozore,
dok je kiša kapala a ogolelim prilaznim putevima

automobili gurali svetla kroz drveće.
Ostali su svedoci: pesme, tvoje pisanje, glas.
U šuštanju lišća ti: tvoj san o slikama, tkivu, knjigama. Kosti.

JÜRGEN THEOBALDY (Nemačka 1944)
Sa engleskog prevela S. Piksiades

* Nikolas Born je bio nemački pisac. Zajedno sa Rolfom Diterom Brinkmanom
bio je jedan od najvažnijih i najinovativnijih nemačkih pesnika svoje generacije.

***

CCÀ L’INDIRZZU

Pi Nicolas Born

Li vaneddi caminati spissu, divintaru profunni
La diga larga,la distanza, nenti desi abbentu,
ristau sulu lu duluri, lu ciatu vacanti,
lu to corpu fermu, chiù duru, stancu.

Parrasti di l’anni, di scadenzi finali
Vulevi cuntinuari, spiranza, la stati, nautri dui
Vidisti la casa, li du‘ stanzi crudi
Ddà putevi almenu scriviri nta l’autunnu.

I primi lenti jorna di novembri
L’urtimi tracci, spararu contra li finestri,
la piogga stizziava supra li strati vacanti di l’entrata,
cu li machini c’ammuttavanu luci dintra a l’arburi.

Li puisii sunnu tistimonii, la to scrittura, la vuci,
nta lu fraschiari di li pampini, ancora tu nautra vota,
lu to sognu d’immagini, di fazzuletti, di libbra e ossa.

JÜRGEN THEOBALDY, Deutschland (1944)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

இதோ கூறப்படுகின்றன !

நிகோலஸ் பானிற்காக

அடிக்கடி நடக்கப்பட்ட பாதைகள் ஆழமாகின
அகலமான அகழி , தூரம், எதுவும் ஓயவு தரவில்லை
வலியைத் தவிற வேறு எதுவும் இல்லை , போலியான மூசசு
உனது உடல் விரைத்தது, கடினமானது, களைத்துப் போனது.

ஆண்டுகளைப்பாற்றி பேசினாய் ,
இறுதி எல்லையைப்பற்றி பேசினாய்
நீ மேலும் செல்ல விரும்பினாய், நம்பிக்கை:
கோடைகாலம் இன்னும் இரண்டு
நீ வீட்டைப் பார்த்தாய், ஒன்றுமில்லாத இரணடு அறைகள்
அங்கே இருப்பாய், ஏற்கெனவே இலையுதிர்காலம், எழுது.

நவம்பர் மாத முதல் காலம் கடந்த நாட்கள்
அவை இறுதித் தடயங்கள்,
ஜன்னலில் விளங்கியது. மழைத்துளிகள் விழுந்தன
செல்லும் பாதையை மூடின
கார்கள் மரங்களுக்கு இடையே விளக்கைத் தள்ளின

கவிதைகளே சாட்சி, உனது எழுத்துகளுக்கும், குரலுக்கும்
இலைகளின் சலசலப்பில், நீ மீண்டும் ஒருமுறை, உனது
மனக்காட்சியில் , திசுக்களில், புத்தகங்களில் கனவு. எலும்புகள்.

JÜRGEN THEOBALDY, Germany (1944)
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 735
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Mains parallèles (Paul Nougé)

Posted by arbrealettres sur 20 juillet 2022



Mains parallèles

Le paysage hésite à mi-chemin de la pluie et du soleil.
Délicieuse plénitude de gris
riche de toutes les couleurs dominées.
Elles y sont toutes en une saveur unique.
Un fruit scelle pour l’hiver
l’ardeur mouvante de l’été.
L’esprit n’est à cette heure
qu’une seule pensée.
Mais la présence tournante
de toutes les pensées.
Calmes devant soi, les mains au repos
les mains parallèles.
Les yeux devant soi.
Soi-même devant soi.

(Paul Nougé)

Illustration: Bénédicte Pontet

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

CHALEUR (Armenuhi Sisyan)

Posted by arbrealettres sur 17 juillet 2022




    
Poem in French, Dutch, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Bangla, Irish, Serbian, Armenian

Poem of the Week Ithaca 676 « Warmth »,
Armenuhi Sisyan, Armenia

de “Longing For Thousand Years’’

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

CHALEUR

Le souvenir frémit entre mes doigts,
mes yeux fixent le vide à regret,
tandis que les oiseaux désenchantés
partent vers des régions plus chaudes.
C’est la victoire du vent,
pas celle du cœur,
que mes joues ne puissent rougir
par la chaleur du souvenir.
Mes mots suivent les oiseaux:
la poésie leur procure le repos.

(Armenuhi Sisyan)

Traduction Elisabeth Gerlache

***

WARMTE

De herinnering rilt tussen mijn vingers,
mijn ogen staren onbeweeglijk,
terwijl de vogels vertwijfeld
naar warmere oorden trekken.
Het is de overwinning van de wind,
niet die van het hart,
dat mijn wangen niet blozen
door de warmte van de herinnering.
Mijn woorden volgen de vogels:
ze vinden rust in de poëzie.

Vertaling Germain Droogenbroodt

***

CALOR

La memoria se congela entre mis dedos,
mis ojos miran sin parpadear,
mientras los pájaros emigran desesperados
a lugares más cálidos.
La victoria de los vientos es,
no la del corazón,
sino el no sonrojarse de mis mejillas
por el calor del recuerdo.
Mis palabras siguen a los pájaros:
descansan donde está la poesía.

Traducción Armenuhi Sisyan – Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

WARMTH

Memory freezes between my fingers,
my eyes unwinking stare,
while the birds migrate to warmer places
in despair.
The victory of winds it is,
not of the heart,
that my cheeks will not blush
from the warmth of memory.
My words follow the birds:
They rest where poetry is.

Translation Armenuhi Sisyan – Stanley Barkan

***

CALORE

La memoria si congela fra le mie dita,
i miei occhi osservano senza batter ciglio,
gli uccelli migrare verso luoghi più caldi
nella disperazione.
È la vittoria dei venti,
non del cuore.
Le mie gote non arrossiscono
per il calore della memoria.
Le mie parole seguono gli uccelli:
Essi riposano là dove è la poesia.

Traduzione di Armenuhi Sisyan – Stanley Barkan – Luca Benassi

***

WÄRME

Die Erinnerung friert zwischen meinen Fingern,
meine Augen starren unbewegt,
während die Vögel in Verzweiflung
nach wärmeren Orten ziehen.
Es ist der Sieg des Windes,
nicht des Herzens,
dass meine Wangen nicht erröten
von der Wärme der Erinnerung.
Meine Worte folgen den Vögeln:
sie rasten wo Poesie ist.

Übersetzung: Wolfgang Klinck

***

CALIDEZ

A memória enregela entre os meus dedos,
os meus olhos fixos não pestanejam,
enquanto os pássaros migram,
em desespero,
para lugares mais quentes.
É triunfo dos ventos,
não a do coração,
que a minha face não enrubesça
na calidez da recordação.
As minhas palavras seguem os pássaros:
descansam onde há poesia.

Tradução portuguesa – Maria do Sameiro Barroso

***

CAUDDU

La mimoria si gghiaccia ntrê me jidita
L’occhi vardanu fissi senza vulillu
Mentri l’aceddi migranu versu posti chiù cauddi
Dipiratamenti.
È la vittoria di lu ventu
Non di lu cori,
ca li me masciddi non russicanu
cu lu cauddu di la mimoria.
I me palori
Sicutanu l’aceddi:
si riposanu unni la puisia è.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

CĂLDURĂ

Amintirea îmi îngheață între degete,
ochii mei o fixează încremeniţi,
în timp ce păsări deznădăjduite
se îndreaptă spre ținuturi mai calde.
A vântului izbândă e aceasta,
nicidecum un triumf al inimii.
Obrazul meu nu se îmbujorează
atins de arșița amintirii.
Cuvintele-mi iau calea zburătoarelor:
odihna și-o găsesc în cuibul poeziei.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

CIEPŁO

Pamięć zamarza pośród moich palców
moje znieruchomiałe oczy wpatrują się
w ptaki wędrujące do cieplejszych krain
To zwycięstwo wiatrów,
nie serca,
że moje policzki nie rumienią się
od ciepła pamięci.
Moje słowa podążają za ptakami:
Znajdują schronienie tam, gdzie są wiersze.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka
Translation into Polish by Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΖΕΣΤΑΣΙΑ

Παγώνει η μνήμη ανάμεσα στα δάχτυλα
αθέλητα τα μάτια μου κοιτούν
απελπισμένα πουλιά που μεταναστεύουν
στα θερμά κλίματα.
Νίκη του ανέμου
κι όχι της καρδιάς
τα μάγουλα μου που δεν κοκκινίζουν
απ’ τη θαλπωρή της μνήμης.
Τα πουλιά ακολουθούν οι λέξεις μου
Όλα τα υπόλοιπα την ποίηση.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
translated by Manolis Aligizakis

***

记忆在我手指间寒颤,
我的眼睛不情愿地盯看,
当鸟儿迁徙到更暖和的地方,
绝望地飞,
这是风的胜利,
不是心的,
我的脸颊不会始于记忆
的温暖而发红羞愧。
我的词语跟随这些鸟儿:
它们在有诗的地方栖息。

原作:亚美尼亚 亚美奴希·斯娅恩
英译:作者自译
汉译:中 国 周道模 2021-3-20
Translation into Chinese by William Zhou

***

الدفء

ذاكرتي تتجمد وسط أناملي،
وعيناي تحدقان دون رغبة،
في وقت تهاجر الطيور صوب أماكن أكثر دفئا.
لكن دون طائل
إنه زمن انتصار الريح،
وليس القلب.
خداي لا يحمران
بالدفء الذي تنشره الذاكرة.
وكلماتي تقتفي أثر الطيور:
فتحط الرحال لتستريح حيثما يكون الشعر.
أرمينوهي سيسيان ، أرمينيا
ترجمته عن الإنجليزية سارة سليم

Translation into Arab by Sarah Slim

***

गर्मजोशी

मेरी उंगलियों के बीच
यादें जमा देता है,
मेरी आँखें अनिच्छा से घूरने लगीं
जबकि पक्षी गर्म स्थानों पर चले जाते हैं
निराशा से।
यह है हवाओं की जीत,
दिल का नहीं।
मेरे गाल फूले नहीं समा रहे हैं
स्मृति की गर्मी से।
मेरे शब्द पक्षियों का अनुसरण करते हैं:
वे आराम करते हैं जहाँ कविता है।
अर्मेनुही सिसायन, आर्मेनिया
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी में अनुवादित l

Translation into Hindi by Jyotirmaya Thakur

***

ぬくもり

記憶は指の間で凍りつき
望みもしないのに目は見つめる
渡り鳥が絶望して暖かな場所へ飛びのを
風の勝利は心のものではない
わたしの頬が赤く染まるのは
記憶のぬくもりのためでない
わたしの言葉は鳥たちを追う
鳥たちは詩のあるところに羽を休める

アルメヌヒ・シスヤン(アルメニア)
Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

حرارت

خاطره در بین انگشتانم منجمد می‌شود
و چشمانم ناخواسته خیره می‌ماند
هنگامیکه پرندگان در ناامیدی به مناطق گرمسیری کوچ می‌کنند.
پیروزی باد است،
نه قلب.
گونه هایم سرخ نمی‌شود
از گرمای خاطرات.
کلماتم پرندگان را دنبال می‌کنند:
و آنجا که شعر است استراحت می‌کنند.

ترجمه از سپیده زمانی
Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ТОПЛИНА

Паметта замръзва между пръстите ми,
очите ми неохотно се взират
докато птиците отлитат

към по-топли места в отчаянието си.
Победа на ветровете е това,

не на сърцето.
Топлината на паметта
не зачервява бузите ми.
Моите думи следват птиците:
Те почиват, където е поезията.

превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

HLÝJA

Minningarnar frjósa milli fingra minna,
augu mín stara ófús
á fuglana fljúga til hlýrri staða
í örvæntingu.
Þetta er sigur vinda,
ekki hjartans.
Vangar mínir roðna ekki
af hlýju minninganna.
Orð mín fylgja fuglunum:
Þau halda sig með ljóðunum.

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

ТЕПЛО

Воспоминания дрожат между пальцев,
глаза уставились не мигая,
а в то же время перелетные птицы
летят в отчаянии на юг.
Вот так получилось у ветра сделать,
а у сердца не получилось,
так, чтобы не краснели щеки
от самых теплых воспоминаний.
Мои слова улетают за птицами:
им спокойнее там, где есть стихи.

Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Mishueva

***

INIT

Alaala ay nanigas sa pagitan ng aking mga daliri
aking mga matang hindi kumukurap
habang ang mga ibon ay lumilipat sa mas mainit na
mga lugar
sa kawalan ng pag-asa.
Ang tagumpay ng hangin na ito,
hindi ng puso,
na huwag nawa mamula ang aking pisngi
mula sa mainit na alaala.
Sinusundan ng ibon ang aking mga salita:
Sila’y nagpapahinga kung saan naroon ang tula.

Translation Armenuhi Sisyan – Stanley Barkan
Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

חמימות / אַרְמֶנוּהִי סִיסְיַאן

הַזִּכָּרוֹן קוֹפֵא בֵּין אֶצְבְּעוֹתַי,
עֵינַי מַבִּיטוֹת בְּלִי לְמַצְמֵץ,
כְּשֶׁהַצִּפֳּרִים נוֹדְדוֹת לִמְקוֹמוֹת חַמִּים יוֹתֵר
בְּיֵאוּשׁ.
זֶה נִצְחוֹן הָרוּחוֹת,
לֹא שֶׁל הַלֵּב,
שֶׁלְּחָיַי לֹא יַסְמִיקוּ
מֵחֹם הַזִּכָּרוֹן.
מִלּוֹתַי מְלַוּוֹת אֶת הַצִּפֳּרִים:
נָחוֹת בַּמָּקוֹם בּוֹ נִמְצֵאת הַשִּׁירָה.

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

வெது வெதுப்பு

நம்பிக்கை இழந்த பறவைகள்
வெது வெதுப்பான இடங்களுக்கு இடம்பெயர,
எனது விரல்களுக்கு இடையே நினைவு உறைந்து போகிறது
இமைகள் அசைக்காத எனது கண்களின் பார்வையில்!

அது காற்றின் வெற்றி
எனது இதயத்தின் வெற்றி அல்ல
எனது கன்னங்கள் அந்த நினைவின்
வெது வெதுப்பினின்று நாணமடையாது!
எனது சொற்கள் பறவைகளைப் பின்பற்றுகின்றன
ந்எங்கு கவித இருக்கிறதோ அங்கு
ஓய்வெடுக்கிறது!

Translation into Tamil by NV Subbaraman

***

উষ্ণতা

স্মৃতিগুলো হিমায়িত হয় আমার অঙ্গুলি গুলির মাঝারে,
নয়নযুগল তাকায় অনিচ্ছাসত্বে,
যখন পাখিরা উড়ে যায় একটু উষ্ণতার জন্য
বিষণ্ণতায় ।
এই জয় যে পবনের,
কিন্তু নয় হৃদয়ের ।
আমার গাল গুলি হয়না গোলাপ কপোল
স্মৃতির উষ্ণতায় ।
আমার শব্দমালা অনুসরণ করে পাখিদের:
তারা বিশ্রাম করে যেখানে বসবাস করে কবিতামালা ।

Bangla Translation-:Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

FONN TAISTIL

Reonn an chuimhne idir mo mhéara,
in éadan mo thola féachaim romhaim
le teann éadóchais
ar na héin ag triail ó dheas—
leanann siad treo na gaoithe,
ní thugann siad aird ar a gcroíthe.
Á dtabhairt chun cuimhne,
ní lasann mo ghrua.
Leanann mo bhriathra imirce na n-éan:
Fáirfidh siad san áit a bhfuil an fhilíocht ann.

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translation into Irish by Rua Breathnach

***

TOPLOTA

Sećanje se smrzava između mojih prstiju,
oči uporno gledaju u istu tačku ,
dok se očajne ptice
sele u toplije krajeve.
To je pobeda vetrova
ne srca.
Ne rumene se moje jagodice
od topline sećanja.
Moje reči lete za pticama:
odmore se tamo gde je poezija.

Preveli: Armenuhi Sisyan – Stanley Barkan
S engleskog prevela S. Piksiades

***

Ջերմություն

Մատներիս միջև սառչում է հիշողությունը,
սառչում են աչքերս
ու թռչունները ճարահատ
չվում են տաք տարածքներ:
Քամիների հաղթանակն է
և ոչ սրտի,
որ այտերս չեն շառագունի
ջերմության հուշից:
Բառերս հետևում են թռչուններին.
նրանք հանգրվանում են այնտեղ,
ուր բանաստեղծությունն է…

(Armenuhi Sisyan)

 

Recueil: Ithaca 676
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le verger (Anna de Noailles)

Posted by arbrealettres sur 3 juillet 2022




    

Le verger

Dans le jardin, sucré d’oeillets et d’aromates,
Lorsque l’aube a mouillé le serpolet touffu
Et que les lourds frelons, suspendus aux tomates
Chancellent de rosée et de sève pourvus,

Je viendrai, sous l’azur et la brume flottante,
Ivre du temps vivace et du jour retrouvé,
Mon coeur se dressera comme le coq qui chante
Insatiablement vers le soleil levé.

L’air chaud sera laiteux sur toute la verdure,
Sur l’effort généreux et prudent des semis,
Sur la salade vive et le buis des bordures,
Sur la cosse qui gonfle et qui s’ouvre à demi ;

La terre labourée où mûrissent les graines
Ondulera, joyeuse et douce, à petits flots,
Heureuse de sentir dans sa chair souterraine
Le destin de la vigne et du froment enclos…

Des brugnons roussiront sur leurs feuilles, collées
Au mur où le soleil s’écrase chaudement,
La lumière emplira les étroites allées
Sur qui l’ombre des fleurs est comme un vêtement,

Un goût d’éclosion et de choses juteuses
Montera de la courge humide et du melon,
Midi fera flamber l’herbe silencieuse,
Le jour sera tranquille, inépuisable et long.

Et la maison avec sa toiture d’ardoises,
Laissant sa porte sombre et ses volets ouverts,
Respirera l’odeur des coings et des framboises
Éparse lourdement autour des buissons verts ;

Mon coeur, indifférent et doux, aura la pente
Du feuillage flexible et plat des haricots
Sur qui l’eau de la nuit se dépose et serpente
Et coule sans troubler son rêve et son repos.

Je serai libre enfin de crainte et d’amertume,
Lasse comme un jardin sur lequel il a plu,
Calme comme l’étang qui luit dans l’aube et fume,
Je ne souffrirai plus, je ne penserai plus,

Je ne saurai plus rien des choses de ce monde,
Des peines de ma vie et de ma nation,
J’écouterai chanter dans mon âme profonde
L’harmonieuse paix des germinations.

Je n’aurai pas d’orgueil, et je serai pareille,
Dans ma candeur nouvelle et ma simplicité,
À mon frère le pampre et ma soeur la groseille
Qui sont la jouissance aimable de l’été,

Je serai si sensible et si jointe à la terre
Que je pourrai penser avoir connu la mort,
Et me mêler, vivante, au reposant mystère
Qui nourrit et fleurit les plantes par les corps.

Et ce sera très bon et très juste de croire
Que mes yeux ondoyants sont à ce lin pareils
Et que mon coeur, ardent et lourd, est cette poire
Qui mûrit doucement sa pelure au soleil…

(Anna de Noailles)

 

Recueil: Poésie au féminin
Traduction:
Editions: Folio

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Par monts et par rivières (Hanshan Deqing)

Posted by arbrealettres sur 14 juin 2022



    

Par monts et par rivières je suis las de courir,
Vieillissant sans vieillir, ce lieu est mon refuge.
Mon corps déjà ressemble à une fleur flétrie,
Le monde est déjà mort, tel un courant qui passe.
Les nuages accompagnent le calme solitaire,
Cheveux blancs broussailleux sont neige sur ma tête.
Ce qui me reste d’ans, peu importe combien,
Penser à la non-vie m’accorde le repos.

(Hanshan Deqing)

Recueil: Poèmes Chan
Traduction: du chinois par Jacques Pimpaneau
Editions: Philippe Picquier

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La lampe sur l’eau (Chijue Daochong)

Posted by arbrealettres sur 12 juin 2022




    
La lampe sur l’eau

Les vagues se perdaient dans le ciel de l’automne,
Une lampe flottait au milieu de courants.
Dès lors j’ai aperçu une faible lumière
Et j’ai suivi les vagues sans vouloir de repos.

(Chijue Daochong)

Recueil: Poèmes Chan
Traduction: du chinois par Jacques Pimpaneau
Editions: Philippe Picquier

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

JEUNESSE (Rainer-Maria Rilke)

Posted by arbrealettres sur 11 juin 2022



Illustration: ArbreaPhotos
    
JEUNESSE

Un chant, comme tombé des étoiles,
se répand loin dans la campagne.
C’est comme si, dans de lointaines
tavernes ceintes de vignes, se
trouvaient des gens heureux.

Il plane sur mes promenades,
il chante dans mon repos ;
je vais comme dans de profonds jardins
et sais : toutes les fleurs attendent
patiemment une même splendeur.

(Rainer-Maria Rilke)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LA PUISSANCE DE L’AMOUR (Egypte ancienne)

Posted by arbrealettres sur 3 juin 2022




    
LA PUISSANCE DE L’AMOUR
(extrait)

L’harmonie du lieu de mon repos est troublante.
La bouche de ma bien-aimée est un bouton de fleur.
Ses seins sont des pommes d’amour,
Ses bras sont des étaux.

Son front est un piège en bois de saule,
Et moi, je suis le canard sauvage.
Mes yeux prennent pour appât ses cheveux
Dans le piège prêt à s’abattre.

(Egypte ancienne)

Recueil: 35 siècles de poésie amoureuse
Traduction:
Editions: Saint-Germain-des-Prés Le Cherche-Midi

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 Comments »

Mains propres (José Saramago)

Posted by arbrealettres sur 16 mai 2022




    
Mains propres

Du geste de tuer à deux mains
L’art de pétrir n’est pas différent
(Que le progrès a du bon, quel repos :
Le bouton de droite donne le pain,
Avec le bouton de gauche, facilement,
Je lance, sans regarder, la fusée
Et j’atteins l’ennemi).

***

Mãos limpas

Do gesto de matar a ambas mãos
O jeito de amassar não é diferente
(Que bom este progresso, que descanso:
Obotão da direita dá o pão,
Com o botão da esquerda, facilmente,
Disparo, sem olhar, o foguetão,
E o inimigo alcanço).

(José Saramago)

Recueil: Les poèmes possibles
Traduction: Nicole Siganos
Editions: Jacques Brémond

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

CALME (Franz Hellens)

Posted by arbrealettres sur 16 mai 2022



Maggie Taylor  7 [1280x768]

CALME

Tous les vents me traversent et toutes les flammes
Des volcans me brûlent et tous les coeurs
Me percent de leurs flèches et toutes les âmes
M’inondent de leurs rayons, ô douceur

De la flamme, du dard et des tempêtes,
Fraîcheur de la lumière et bonté du reflet,
Je brûle, je m’agite, je saigne et c’est fête
Au fond de moi, repos, oubli, calme complet.

L’univers a son port où tout bruit qui menace
Meurt et se change en silence éternel.
Les étoiles s’y vont reposer de l’espace
Et les hommes rêver des voluptés du ciel.

(Franz Hellens)

Illustration: Maggie Taylor

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :