Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘steppe’

TESTAMENT (Taras Shevchenko)

Posted by arbrealettres sur 23 avril 2022




    
Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bosnian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Swedish, Tamil, Ukrainian

The Ukranian city Jarkov, bombed, 2nd March 2022

Poem of the Week Ithaca 722, “TESTAMENT”,
TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

TESTAMENT

Quand je mourrai,
enterrez-moi dans mon Ukraine bien aimée
au milieu de ses steppes immenses.
Que je puisse voir ses champs infinis
et ses collines abruptes
qui me sont si chers.
Laissez-moi entendre la clameur immense du Dniepr.
Et quand le sang
des ennemis de l’Ukraine
coulera dans l’eau bleue de la mer,
alors j’oublierai champs et collines
j’abandonnerai tout
et je prierai Dieu.
Jusqu’alors je ne connais aucun Dieu.
Donc enterrez-moi, levez-vous
et brisez vos chaînes.
Trempez votre liberté
avec le sang des oppresseurs.
Et souvenez-vous de moi
avec de doux murmures
et des mots bienveillants
dans la grande famille
des nouveaux hommes libres.

(Taras Shevchenko)

, Ukraine 1814–1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan
Traduction Elisabeth Gerlache

***

TESTAMENT

When I die, bury
me in the grave
in the middle of the broad steppes
of the lovely Ucraine
so that it would be possible to see broad fields
and the Dnipro and rocks
—and to hear
how it roars!

When it’ll carry the blood of foes
from Ukraine to the blue sea,
then I will rise from the field.
I will leave everything and reach
God himself
to be able to pray … but before
I know no God.

Bury and rise up,
break your chains
and water your freedom
with the evil blood of foes.

And don’t forget to drink to my soul,
remember me saying a kind quiet word
in the great family,
in the new, free family.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraine 1814-1861
Translated by Daria Mishueva – Stanley Barkan

***

TESTAMENTO

Cuando muera, enterradme
en una tumba erigida
entre las vastas estepas
de mi Ucrania querida.

¡Así podré ver la extensa campiña,
el Dnieper, sus embalses agitados,
y podré oír también
cómo braman sus aguas!

Y cuando arrastre de Ucrania
al mar azulado
tanta sangre enemiga,
entonces dejaré campos y montes
y volaré hacia Dios
a rezarle mi plegaria.
Pero hasta que eso llegue
de Dios no sabré nada …

¡A mí, enterradme; alzaos vosotros,
romped las cadenas
y rociad con sangre enemiga
vuestra sagrada libertad!
¡Y en una gran familia,
familia libre y nueva,
no olvidéis recordarme
con palabra tranquila!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814-1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845
Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

TESTAMENT

Als ik doodga, geef mij dan
een graf in het hart van de wijde steppen
van mijn geliefde vaderland
zodat ik kijken kan
naar rotsen, velden en koren,
en in de verte het gefluister
van de Dnjepr kan horen
en hoe het bloed van de vijand
van de velden naar de blauwe zee blijft stromen.
Dan zal ik het graf uit komen,
alles achterlaten,
de vlakten en de bergen.
Op de weg naar God,
met gebeden,
maar op dit moment
heb ik die God nog niet gekend.
Begraaf mij en sta op.
Verbreek de ketens
en spoel het troebel bloed
met ons zuiver water.
Denk aan het begin
van het nieuwe, vrije gezin
en herinner mijn zachte woorden.

TARAS CHEVCHENKO 1814-1861
Vertaling Lut Seys

***

TESTAMENT

Kur të vdes, varrosmë
në një varr
ne mes të stepës së gjerë
në Ukrainën time të shtrenjtë
Kështu do të mundem t’i shoh fushat pafund
Dnipron dhe shkëmbinjtë
─ e do të dëgjoj
sesi ai ulërin!
Kur ai të sjellë gjakun e armiqve
nga Ukraina në detin blu
atëherë unë do të ngrihem nga fusha
do të lë gjthçka këtu dhe do të arrij
Zotin vetë
që të mund të lutem… por më parë se kjo
unë nuk njoh asnjë Zot.
Varrosu dhe ngrihu
thyeji zinxhirët
lirinë tënde vadit
me gjakun e armiqve të zemëruar.
Dhe mos harro për shpirtin tim të pish
kujtomë tek them një fjalë të qetë, të mirë
në familjen e madhe,
në familjen e re dhe të lirë.
Taras Shevchenko, Ukrainë 1814-1861
Translation into Albanian: Irma Kurti

***

شَهَادَة
ضَعُونِي فِي قَبْرِي وَسَطَ السُّهُوبِ الوَاسِعَةِ فِي أُوْكَرَانِيا الجَمِيلَةَ عِنْدَمَا أَمُوتْ
لِأَتَمَكَّنَ مِنْ رُؤيَةِ ذَلِك المَدَى الوَاسِعِ مِنَ الحُقُولِ والصُّخُورِ وَ »دِنِيبرًو
لِأَسْتَمِعَ إِلِيهِ وَهُوُ يُزَمْجِرُ!
عِنْدَمَا يَنْقُلُ دِمَاءَ الأَعْدَاءِ مِنْ أُوْكَرَانِيا إِلى البَحْرِ الأَزْرَقْ
ثُمَ سَأرتَفِعُ مِن المَيْدَانِ سَأَتْرُك كُلَ شَيءٍ لِأَصِلَ إِلى الله نَفْسِهِ
حِينَها سَأُصَلِي
… وَلَم أَكُنِ أَعْرِفُ الله مِن قَبْل
« ادْفَن تَحْت التُرابَ لِتَقُم
اِكْسِر قُيُودَكَ
وَاسقي حُرْيَّتَكَ بِدِمَاءِ الأَعْدَاءِ الغَاصِبين
وَلا تَنْسَى أَنْ تَسِقِي رُوحِي
ذَكِّرْنِي أَنْ أَقُول كَلِمَةٍ هَادِئةٍ لَطِيفةٍ
فِي الأُسْرَةِ الكَبيرةِ ، فِي الأُسْرَةِ الجَدِيدة الحُرَّة.
تاراس تشيفشنكو (TARAS SHEVCHENKO)، أوكرانيا 1814-1861
ترجمة للعربية: عبد القادر
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԿՏԱԿ

Երբ մեռնեմ, թաղեք ինձ
Սիրելի Ուկրաինայի
Լայնարձակ տափաստանի կենտրոնում,
Գերեզման փորեք,
Որ պառկեմ բլրում՝ հզոր գետի վրա
Ու լսեմ` ինչպես է մոլեգնում
Դնեպրը զառիթափի տակ:
Եվ երբ նա կկրի
Ուկրաինայի դաշտերից հոսող
Թշնամու արյունն ատելի…
Այնժամ կելնեմ գերեզմաից,
Կհասնեմ Աստծո շեմին ու կաղոթեմ,
Քանի դեռ Աստծուն չեմ ճանաչում:
Թաղե՛ք ու ելե՛ք,
Կոտրե՛ք շղթաներ,
Չար թշնամու արյունով
Ձեր կամքը ցողե՛ք:
Եվ չմոռանա՛ք հիշել ինձ
Բարի, հանդարտ խոսքով՝
Նոր, հզոր,
Ազատ ընտանիքում:

Տարաս Շևչենկո, Ուկրաինա 1814-1861
Անգլերեն թարգմանությունը՝ Դարյա Միշուևայի
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

শেষ ইচ্ছাপত্র

যখন হবে আমার মৃত্যু, করো
আমায় সমাহিত কবরে
বৃহৎ তৃণাবৃত সমতল প্রান্তরে
মনমুগ্ধকর ইউক্রেনে

যেন সম্ভব হয় দেখতে পারা প্রসারিত প্রান্তর
এবং ডিনিপ্রো শহর আর পাথর
-আর শুনতে
কিভাবে সে করে গর্জন!

যখন সেই করবে বহন প্রতিপক্ষের রক্ত
ইউক্রেন থেকে নীল সাগর পানে
তখন আমি হব পুনরুজ্জীবিত প্রান্তর হতে

আমি করবো ত্যাগ সবকিছু আর পৌঁছাব
স্বয়ং ঈশ্বর পানে
তার তরে করতে প্রার্থনা … কিন্তু তার পূর্বে
আমি জানিনা কোন ঈশ্বর

সমাহিত হও আর হও পুনরুজ্জীবিত
ভেঙে ফেলো শিকল
আর পানি দাও তোমার স্বাধীনতায়
সাথে নিয়ে ক্রোধান্বিত প্রতিপক্ষের রক্ত

আর ভুলনা পান করতে আমার আত্মার নামে
করো আমায় স্মরণ একটি দয়ালু নিরব শব্দ বলে
একটি বৃহৎ পরিবারে,
একটি নতুন, মুক্ত পরিবারে

তারাস শেভচেনকো, ইউক্রেন 1814-1861
দারিয়া মিশুয়েভা দ্বারা ইংরেজি অনুবাদ
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

TESTAMENT

Kad umrem, na sahrani
Ja u grobu
Usred široke stepe
U ljupkoj Ukrajini
Tako da bi bilo moguće vidjeti široka polja
I Dnipro i stijene
─ i čuti
kako urla!
Kada će nositi krv neprijatelja
iz Ukrajine do plavog mora
Onda ću ustati sa polja
Sve ću ostaviti i stići
Bog sam
da se mogu moliti… ali prije
Ne poznajem Boga
Zakopajte i ustanite
Raskinite svoje lance
I vodu svoju slobodu
sa ljutim krvlju neprijatelja
I ne zaboravi da piješ za moju dušu
seti se da sam rekao ljubaznu tihu reč
u velikoj porodici,
u novoj, slobodnoj porodici.

TARAS ŠEVČENKO, Ukrajina 1814-1861
Preveo Daria MISHUEVA
na bosanski MAID ČORBIĆ

***

TESTAMENT

Quan mori, enterreu-me
en una tomba erigida
entre les vastes estepes
de la meva Ucraïna estimada.
Així podré veure l’extensa campanya,
el Dnieper, els seus embassaments agitats,
i podré sentir també
com bramen les seves aigües!

I quan arrossegueu d’Ucraïna
al mar blavós
tanta sang enemiga,
llavors deixaré camps i muntanyes
i volaré cap a Déu
a resar-li la meva pregària.
Però fins que això no arribi
de Déu no en sabré res…

A mi, enterreu-me; alceu-vos vosaltres,
trenqueu les cadenes
i ruixeu amb sang enemiga
la vostra sagrada llibertat!
I en una gran família,
família lliure i nova,
no oblideu recordar-me
amb paraula tranquil·la!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucrani (1814 – 1861)
Poema escrit el 25 de decembre de 1845
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

乌克兰战争

这里的杏树正在开花
对爱美的眼睛来说
是一种享受。
很快柑橘花将
散发它们诱人的芳香,
但在其它地方,战争肆虐
毁灭和人类苦难。
那里没有鲜花盛开——
它们在野蛮的暴力
的烟雾中窒息。

原作:比利时-西班牙 杰曼·卓根布鲁特
汉译:中 国 周道模 2022-3-7

Translated into Chinese by Willam Zhou

***

وصیت
وقتی مردم،
دفنم کنید در قبری
در میان جلگه‌های وسیع
در اکراین دوست‌داشتنی
تا امکان دیدن جلگه‌های وسیع
و رودخانه‌ دنیپرو و صخره‌هایش را داشته باشم
و بشنوم چگونه می‌غرد.
زمانیکه او خون دشمنان را از اکراین
به دریای آبی می‌برد.
آن هنگام من از جلگه برمی‌خیزم
و همه چیز را جا می‌گذارم
و به آستان خدا می‌روم
تا برایم دعا کند … اما قبل آن
هیچ خدایی را نمی‌شناسم
به خاک بسپار و برخیز
و زنجیرها را بشکن
و با خون دشمن شیطان‌صفت
آزادیت را آبیاری کن.
و در جمع خانواده‌ی جدید و آزاد
به یاد روحم بنوش
و مرا بیاد بیاور
با یک کلمه مهربان و آرام.

تارسا شوشینکو، اکراین( ۱۸۶۱- ۱۸۱۴)
ترجمه از سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

TESTAMENT
Wenn ich sterbe,
begrabt mich
in der Mitte der weiten Steppe
in der schönen Ukraine
damit ich die weiten Felder sehen kann
und den Dnjepr mit seinen Felsen
─ und hören
wie er tost!
Wenn er das Blut der Feinde tragen wird
von der Ukraine bis zum blauen Meer
dann werde ich mich vom Feld erheben
und werde fliegen─
Ich werde alles verlassen
und Gott erreichen
um beten zu können… aber vorher
kenne ich keinen Gott.
Begrabt mich und erhebt euch
zerbrecht eure Ketten
und tränkt eure Freiheit
mit dem Blut wütender Feinde
Und vergesst nicht, auf meine Seele zu trinken
erinnert euch, dass ich ein freundliches, ruhiges Wort sagte
in der großen Familie,
in der neuen, freien Familie.
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Übersetzung Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt –
Wolfgang Klinck

***

ΔΙΑΘΗΚΗ

Όταν πεθάνω θάψτε με
στη μέση της απέραντης στέπας
στη λατρευτή μου Ουκρανία
έτσι που να βλέπω τους ατέλειωτους αγρούς
το Δνείπερο και τα βράχια και ν’ ακούω το κελάρυσμα του.
Κι όταν θα `χει μεταφέρει το αίμα
των εχθρών στη γαλανή θάλασσα
τότε απ’ τον τάφο μου θ’ αναστηθώ
όλα θα τ’ αφήσω να φτάσω το Θεό
και να προσευχηθώ, μα πριν απ’ όλα αυτά
Θεό κανένα δεν γνωρίζω.

Θάψτε κι αναστηθείτε
σπάστε τις αλυσίδες
ποτίστε την ελευθερία σας
με το αίμα των κακών εχθρών μας
και μην ξεχάσετε να πιείτε για την ψυχή μου
και να θυμάστε τις ειρηνικές λέξεις
που κάποτε είπα στη οικογένεια μου
στη νέα μου οικογένεια των ελεύθερων.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

ברית / טאראס שֶׁבְצֶ’נְקוֹ, אוקראינה 1814-1861

כְּשֶׁאָמוּת, קִבְרוּ
אוֹתִי
בְּאֶמְצַע הָעֲרָבָה הַרְחָבָה
בְּאוּקְרָאִינָה הַנִּפְלָאָה
כָּךְ שֶׁאֶפְשָׁר יִהְיֶה לִרְאוֹת שָׂדוֹת רְחָבִים
וְאֶת הַדֶּנְיֶפֵּר וּסְלָעִים –
וְלִשְׁמֹעַ
אֵיךְ הוּא שׁוֹאֵג!
כְּשֶׁהוּא יִשָּׂא דָּם שֶׁל אוֹיְבִים
מֵאוּקְרָאִינָה לַיָּם הַכָּחֹל
וְאָז אָקוּם מֵהַשָּׂדֶה
אֶעֱזֹב הַכֹּל וְאַגִּיעַ
לֶאלֹהִים עַצְמוֹ
לִהְיוֹת מְסֻגָּל לְהִתְפַּלֵּל… אֲבָל לִפְנֵי כֵן
אֵין לִי אֱלֹהִים
לִקְבֹּר וְלָקוּם
שִׁבְרוּ אֶת שַׁלְשְׁלָאוֹתֵיכֶם
הַשְׁקוּ אֶת הַחֹפֶשׁ שֶׁלָּכֶם
בְּדָם אוֹיְבִים זוֹעֲמִים
וְאַל תִּשְׁכְּחוּ לְהָרִים כּוֹסִית לְחַיֵּי נִשְׁמָתִי
זִכְרוּ אוֹתִי אוֹמֵר מִלָּה שְׁקֵטָה נְדִיבָה
בַּמִּשְׁפָּחָה הַגְּדוֹלָה,
הַחֲדָשָׁה וְהַחָפְשִׁית.

תרגום מאוקראינית לאנגלית: Daria Mishueva
בצילום: חרקוב המופגזת, 2.3.22
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

वसीयतनामा

जब मैं मर जाऊँ तो मुझे कब्र में गाड़ देना
चौड़े मैदान के बीच में
सुंदर यूक्रेन में
ताकि व्यापक क्षेत्रों को देखना संभव हो सके
और निप्रो और चट्टानें
और सुनने के लिए
वह कैसे दहाड़ता है!
जब वह दुश्मनों का खून ले जाएगा
यूक्रेन से नीले समुद्र तक
तब मैं मैदान से उठूंगा
मैं सब कुछ छोड़कर पहुंच जाऊंगा
खुद भगवान से
प्रार्थना करने में सक्षम होने के लिए …
लेकिन इससे पहले
मैं कोई भगवान नहीं जानता
गाड़ो और फिर उठो
अपनी जंजीरें तोड़ो
और क्रोधित शत्रुओं के खून से
अपनी स्वतंत्रता को सींचें
और मेरी आत्मा को पीना मत भूलना
मुझे याद रखें
दयालु शांत शब्द कहकर
महान परिवार में,
नए, मुक्त परिवार में।

तारास शेवचेंको, यूक्रेन 1814-1861
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी में अनुवादित l
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

ERFÐASKRÁ

Þegar ég dey,
skuluð þið grafa mig
á miðri víðáttu gresjunnar
í ástkæru Úkraínu

þaðan sem sést yfir víða akra
og Dnepr og klettana
─ og heyrist
hvernig fljótið dynur!

Þegar það flytur blóð óvinanna
frá Úkraínu út í bláan sjó
mun ég rísa upp af akrinum

skilja allt eftir og hitta
Guð sjálfan
svo að ég geti beðist fyrir… en þangað til
þekki ég engan Guð

Grafið og rísið upp
Brjótið hlekkina
og brynnið frelsi ykkar
í blóði reiðra óvina

Og gleymið ekki að skála fyrir sál minni
minnist mín að segja hlýleg, friðsæl orð
í stórfjölskyldunni,
í nýju, frjálsu fjölskyldunni.

TARAS SHEVCHENKO, Úkraínu 1814-1861
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Dariu Mishuevu
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

WASIAT

Saat berpulang, makam
Aku di pemakaman
Ditengah stepa yang luas
Di Ukraina tercinta

Agar mungkin melihat permukaan yang luas
Dan Dnipro dan batu-batu
─ dan mendengar
bagaimana dia mengaum!

Ketika dia membawa darah musuh
dari Ukraina ke laut biru
aku akan bangkit dari lapangan
Aku tinggalkan segalanya dan mencapai
Tuhan sendirian
agar dapat berdoa…walau sebelumnya

Aku tak mengenal Tuhan
Kubur dan bangkit
Putuskan rantaimu
Dan sirami kebebasanmu
dengan darah musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk jiwaku
ingatlah aku ucapkan kata yang baik dan tenang
dalam keluarga yang agung,
dalam keluarga yang bebas dan baru

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Lily Siti Multatuliana (Indonesia)
Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

TESTAMENTO

Quando morirò, seppellitemi
in una fossa
nel mezzo della vasta steppa
dell’amata Ucraina
così da poter vedere i campi immensi
e il Dnipro e le rocce
─ e ascoltarne
il rombo!
Quando porterà il sangue dei nemici
dall’Ucraina al mare blu
allora mi solleverò dalla terra
lascerò ogni cosa e raggiungerò
Dio stesso
per poter finalmente pregare… poiché prima
non conoscevo Dio.

Seppellire e sollevarsi
rompere le catene
innaffiare la libertà
con il sangue amaro del nemico

e non dimenticare di bere la mia anima
ricordami pronunciare una parola quieta, dolce
nella grande famiglia,
nella nuova, libera famiglia.

Taras Shevchenko, Ucraina 1814-1861
Traduzione di Daria Mishueva – Germain Droogenbroodt – Luca Benassi

***

遺言
私が死んだら美しいウクライナの
広い草原に墓をつくり埋めてくれ
広い大地を、それにドニプロの街と岩々も
見ることができるように
その叫びを聞くことができるように!
大地が敵の血をウクライナの土地から
青い海へ運ぶ時
私は地面から起き上がり
すべてを残し神のもとへとたどり着き
祈ることができるように
以前は神など知らなかった

埋めて起き上がれ
鎖を引きちぎり
怒れる敵の血でもって
「自由」にそれを飲ませるのだ
魂にいたるまで飲むことを忘れるな
偉大な家族の
新しい自由な家族の中で
私が口にする
優しく静かな言葉を
どうか覚えていておくれ

タラス・シェフチェンコ(ウクライナ,1814-1861)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

AGANO

Nikifa, unizike kaburini,
Katikati ya nyika pana.
Katika Ukraine ya kupendeza.

Ili iwezekane kuona nyanja pana
Na Dnipro na miamba ─ na kusikia jinsi anavyonguruma!

Atakapobeba damu ya adui kutoka Ukraine hadi bahari ya bluu. Kisha nitasimama kutoka shambani

Nitaacha kila kitu na kumfikia Mungu mwenyewe
niwe na uwezo wa kuomba…lakini kabla yake, sikumjua Mungu.

Zika na uinuke
Vunja minyororo yako
Na umwagilie maji uhuru wako na damu ya maadui wenye hasira

Wala usisahau kuinywea nafsi yangu
kumbuka mimi nikizungumza neno la ukarimu na kimya
katika familia kubwa,
katika familia mpya na hur
u.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Watafsiri ni Daria Mishueva na Bob Mwangi Kihara.
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

SPARDE

Eger ez bimirim
min li nav deşta pehn veşêrin
li Ûkrayîna ciwan
daku ez kanibim dûrîya kewşenan bibînim
û Dnîpro û kendalan
– û bibîhsim
çawa ba diguvîne.

Dema ew xwîna dijminan hildigire
ji Ûkrayîna ta zerya şîn
paşê ezê ji nav kewşenê rabim
û dê bifirim-
ezê her tiştî bihêlim
û bi Xwedê gîhnim
taku ez kanibim nimêjbikim… lê berî wê
ez tu xwedêyî nanasim.

Min veşêrin û serîhildin
merbendên xwe biçirînin
û serbestiya xwe vexwe
bi xwîna dijminê enirî

Û jibîrmekin li ser cana min binoşînin
bînin bîra xwe, ku ezê peyveke dostanî, hêmin
li nav malbata mezin bibêjim
li nav malbata min a nû û serbest.

TARAS ŞÊVÇÊNKO 1814 – 1861, Ûkrayîna
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

WASIAT

Apabila aku mati, tanam
Aku di dalam kubur,
Di tengah padang rumput yang luas
Di Ukraine yang tercinta
Supaya dapat dilihat padang-padang yang luas
Dan Dnipro dan batu-batuan
─ dan untuk mendengar
bagaimana ia mengaum!

Apabila ia mengendong darah para musuh
dari Ukraine ke laut biru
Maka aku akan bangkit dari padang
Aku akan tinggalkan segala-galanya dan mencapai
Tuhan sendiri
untuk boleh berdoa… tetapi sebelumnya
Tak aku kenali mana-mana Tuhan
Tanam dan bangun

Putuskan rantai-rantaimu
dan sirami kebebasanmu
dengan barah para musuh yang marah

Dan jangan lupa minum untuk rohku
ingat aku menyebut sepatah kata baik dan sunyi.
dalam keluarga hebat
dalam keluarga baru yang bebas.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Translated by Irwan Abu Bakar

***

TESTAMENT

Kiedy umrę, ciało moje
złóżcie tu w mogiłę
w środku stepu szerokiego
Ukrainy miłej.

Żeby polnych łanów ogrom
Dniepr, i brzegi strome
było widać, było słychać
jak łoskocze gromem.

Gdy uniesie z Ukrainy
do sinego morza
wrażą krew – zostawię wtedy
i łany, i wzgórza.

Wszystko rzucę i się udam
do Boga samego,
by się modlić …bo na razie
to ja nie znam Jego.

Pogrzebcie mnie i powstańcie,
kajdany zrywajcie
i swą wolność we krwi wrażej
jak wodą zmywajcie

I mnie w tej rodzinie wielkiej
swobodnej i nowej
nie pomińcie, wspominajcie
cichym dobrym słowem.
TARAS SZEWCZENKO, Ukraina 1814-1861
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

TESTAMENTO

Quando eu morrer, enterrai-me
num túmulo erguido
entre as vastas estepes
da minha bela Ucrânia.

Assim, poderei ver os vastos campos,
o Dniepre, as suas rochas,
e poderei ouvir também
o bramir das suas águas!

E, quando ele levar o sangue
dos inimigos da Ucrânia
para o mar azul,

então, levantar-me-ei dos campos,
deixarei tudo e chegarei a Deus
para poder rezar.
Até lá, de nenhum Deus
saberei…

Enterrai-me e levantai-vos,
rompei os grilhões
e regai a vossa liberdade
com o sangue do inimigo!

E não vos esqueçais de brindar
pela minha alma,
não vos esqueçais de me recordar
com a tranquila palavra
na grande familia, na nova familia livre!

TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito em 25 de Dezembro de 1845
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

TESTAMENT

Când voi muri,
să mă îngropați
la mijloc de întinsă stepă
în Ucraina cea frumoasă

să pot vedea câmpia necuprinsă
Niprul și stâncile pe mal
─ și să-i ascult
învolburarea!

Când râul va vărsa sângele inamic
din Ucraina în marea cea albastră
atunci am să mă înalț din brazdă

lăsând în urmă totul și ajungând
la Domnul, să mă rog…
dar până atunci refuz să mă închin
cruzimii Dumnezeilor năprasnici.

Să mă îngropați și să vă răsculați.
Scăpați de aceste lanțuri,
muiați a voastră libertate
în sângele dușmanilor turbați!

Și nu uitați să beți în cinstea biet sufletului meu,
gândind la caldele cuvinte pe care le-am rostit
în fața stirpei noastre adunate,
la sânul neamului, reînviat și dezrobit.

TARAS SHEVCHENKO, Ucraina 1814-1861
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ЗАВЕЩАНИЕ

Как умру, похороните
На Украине милой.
Посреди широкой степи
Выройте могилу,
Чтоб лежать мне на кургане.

Над рекой могучей,
Чтобы слышать, как бушует
Старый Днепр под кручей.

И когда с полей Украины
Кровь врагов постылых
Понесет он… вот тогда я
Встану из могилы
– Подымусь я и достигну
Божьего порога, Помолюся…
А покуда Я не знаю бога.

Схороните и вставайте,
Цепи разорвите,
Злою вражескою кровью
Волю окропите.

И меня в семье великой,
В семье вольной, новой,
Не забудьте – помяните
Добрым, тихим словом.

Тарас Шевченко
Перевод на русский язык Александра Твардовского

***

TESTAMENTO

Candu ap’a morrer, interrademinche
in d-una losa pesada
in is istepas mannas
de Ucrania mia cherida.
¡Gasí ap’ a poder bìdere sos campiles illalgos,
su Dnieper, sos lacos suos abolotados,
e ap’a poder iscultare puru
cumente braman sas abbas suas!

Y candu istrasine dae Ucrania
a su mare pintullinu
meda sàmbene nimiga,
tandu ap’a lassare campos e montes
e ap’a bolare cara a Deus
a li rezare sa pregadoria mia.
Perou fintzas a candu sutzedat
de Deus no nd’ap’a ischier nudda …

¡A míe, interrademinche; abolotadebos,
secade sas cadenas
e isfundide cum sàmbene nimiga
sa libertade bosta sagrada!
¡E in d-una famìllia manna,
famìllia lìbera e noa,
no ismentigadebos de m’ammentare
cum peràgula sulena!
TARAS SHEVCHENKO, poeta ucraniano (1814 – 1861)
Poema escrito el 25 de diciembre de 1845

****

TISTAMENTU

Quannu moru vurricatimi
nta na fossa
ntô menzu di la vasta steppi
di la bedda Ucraina
d’accussì putissi vidiri li vasti pianuri
lu Dnipru e li rocci
e sentiri comu ruggisci
quannu trasporta u sangu dî nimici
di l’Ucraina versu lu mari azzolu
A ddu puntu mi iazzu di lu chianu
e lassu ogni cosa e nchianu
fin’a Diu pi prijari… ma prima
non canusciu a nuddu Diu
Vurricati, iazzativi,
rumpiti li catini
e irrigati la vostra libbertà
cu lu sangu dî nimici raggiati
E non vi scurdati di iazzari nu biccheri a la me arma
Ricurdatimi, dicennu na duci e cueta palora
a la gran famigghia,
la nova e libbira famigghia.

TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814-1861
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

TESTAMENTE
När jag dör
Snälla
Lägg mig i min grav
Mitt på den vida stäppen
I mitt underbara Ukraina

Så att jag kan återse
De breda vida fälten
Och floden Dnjepr vid bergen
Och höra flodens dån

När den bär x blod
Från Ukraina ut i det blå havet
Då stiger jag upp från fältet
Då lämnar jag allt
Och når upp till Gud själv
För att kunna be

Men innan jag kände någon gud
Begrava och stå upp
Bryta dina jordiska bojor
Och göd din frihet
Med arga. blod
Och glöm ej att skåla för mig
Och minnes mitt snälla tysta ord
I den stora familjen
I den nya fria familjen!
TARAS SHEVCHENKO, Ukraine 1814–1861
Translation: Per Josefsson

****

ஒப்பந்த உறுதி

ஒப்பந்த உறுதி
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்பட்டு எழுந்துவிடு
சங்கிலிகளைத் தகர்த்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்களை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழி மாற்றம்
னான் இறக்கும் பொழுது,
புதை குழியில் புதைத்து விடுங்கள்
அகன்ற பாதையின் னடுவில்
அகன்ற நிலங்களையும்
ட்னிப்ரோ நகரத்தையும், பாறைகளையும்
அருமையான உக்ரெய்னில்
பார்க்கவும், எப்படி உருமுகிறார்
என்பதைக் கேட்கவும்!
எதிரிகளின் குருதியை
உக்ரெய்னிலிருன்து, நீலக்கடலிற்கு
வயலிலிருந்து எழுவேன்
அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு
இறைவனையே அடைந்துவிடுவேன்
பிரார்த்தனை செய்வதற்கு
அதற்கு முன்னால்
எனக்கு இறைவனைத் தெரியாது
புதைக்கப்படு எழுந்துவிடு
சங்க்கிலிகளை உடைத்துவிடு
கோபக்கார எதிரிகளின் இரத்ததோடு
விடுதலைக்கு நீர்விடு
எனது ஆன்மாவிற்காக குடிப்பதற்கு மறந்துவிடாதீர்
நான் கூறும் அன்பான , அமைதியான சொற்ளை
நினைவில் வையுங்கள்
பெரிய குடும்பத்தில்,
புதிய சுதந்திர குடும்பத்தில்!
ஆக்கம், மொழிமாற்றம்

டரஸ் ஷெவ்சென்கோ உக்ரெய்ன் 1814 -1861
டரியா மிஷ்யுவா
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

****

ЗАПОВІТ

Як умру, то поховайте
Мене на могилі,
Серед степу широкого,
На Вкраїні милій,
Щоб лани широкополі,
І Дніпро, і кручі
Було видно, було чути,
Як реве ревучий.

Як понесе з України
У синєє море
Кров ворожу…отоді я
І лани і гори —
Все покину і полину
До самого Бога
Молитися… а до того
Я не знаю Бога.

Поховайте та вставайте,
Кайдани порвіте
І вражою злою кров’ю
Волю окропіте.
І мене в сім’ї великій, В сім’ї вольній, новій,
Не забудьте пом’янути
Не злим тихим словом.

TARAS SHEVCHENKO
1814-1861

Recueil: ITHACA 722
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES NUAGES (Michel Lermontov)

Posted by arbrealettres sur 14 avril 2022




    
LES NUAGES

Nuages vagabonds, éternels pèlerins
Par la steppe azurée, en des colliers de perles,
Vos libres flots, sans être ainsi que moi contraints,
Du nord abandonné vers le sud se déferlent.

Qu’est-ce qui vous poursuit: implacable destin,
Secrète jalousie ou haine qui se terre,
Ou portez-vous le poids d’un crime clandestin,
Sentez-vous des amis le souffle délétère?

Vous en avez assez de ces plaines flétries.
Exempts de passions, gardant votre équilibre,
Vous ignorez l’exil, à défaut de patrie,
Eternellement froids, éternellement libres.

(Michel Lermontov)

Recueil: Michel Lermontov Poèmes
Traduction: Igor Astrow
Editions: Du Tricorne

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Où sont les peuples de légendes (Frédéric Jacques Temple)

Posted by arbrealettres sur 10 septembre 2021




    
Où sont les peuples de légendes,
les lacs, fleuves, forêts, steppes, déserts,
dont les noms chantent
le thrène de leur absence?

(Frédéric Jacques Temple)

 

Recueil: Par le sextant du soleil
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

SOUS CASSIOPEE (Mihai Beniuc)

Posted by arbrealettres sur 17 juin 2020




    
SOUS CASSIOPEE

Le cliquetis du fer, les bottes en cadence
Sur la poussière du chemin, sous Cassiopée.
Pour la troisième compagnie l’ordre est d’aller.
Dans les hauteurs du ciel les grues vont en silence.

Coquelicots en fleur dans la steppe, à foison.
Gerbes amoncelées dans la steppe en été.
L’âme, bien sûr, mais c’est l’affaire du curé.
La jument qui hennit de rage est l’horizon.

Des nuages gris-blanc pour l’automne qui vient
Et l’hiver qui ricane avec ses dents de neige.
Frère, qui va tomber? Qui pour demain? Où vais-je?
C’est pour quand le retour? Père, écris-nous au moins.

(Mihai Beniuc)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LES STEPPES D’AKERMAN (Adam Mickiewicz)

Posted by arbrealettres sur 23 février 2020



 

Steppe

LES STEPPES D’AKERMAN

Longues vagues d’herbage, espace illimité ;
Dans la steppe, la nuit, notre chariot flotte.
Sur l’océan de fleurs l’essieu glisse et chuchote,
Accrochant des buissons empourprés par l’été.

Ni tertre, ni chemin ; partout l’obscurité ;
Je cherche dans le ciel l’astre cher au pilote ;
Seul, pareil à l’aurore, un phare au loin tremblote.
Et le Dniéster semble un nuage argenté.

Arrêtons ! Quel silence ! Il passe un vol de grues ;
L’oeil chercherait en vain leurs files disparues.
J’entends le serpent fuir, le papillon voler.

Le silence est si grand dans la nuit solennelle
Que je pourrais entendre une voix m’appeler
De Wilno. Bah ! partons ! personne ne m’appelle !

(Adam Mickiewicz)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Muse (Taras Chevtchenko)

Posted by arbrealettres sur 30 janvier 2020



Illustration: Taras Chevtchenko

    

Muse

Ô toi, pure et sainte,
Toi, sœur de Phébus bien-aimée !
Tu m’as pris sur ta poitrine
Et porté à travers champ.
Et sur une tombe tu m’as déposé
Tel un thuya en pleine croissance,
D’un brouillard, tu m’as recouvert.
Et tu m’as réveillé et tu as chanté
Et la magie a agi … Et moi…
Ô mon enchanteresse !
Tu m’as secouru partout,
Tu as pris soin de moi toujours.
Dans la steppe, la steppe désertique,
Dans ma longue captivité,
Tu as illuminé fièrement
Comme une fleur dans un champ !
De mon odieuse caserne
Pur, saint
L’oiseau s’est envolé
Et avec moi
Tu es sorti et tu as chanté
Toi, d’or …
Comme de l’eau vive
Tu as lavé mon âme.
Et je vis, et au-dessus de moi
De toute ta beauté divine
Tu illumines, tendre
Etoile magnifique !
Qui me guide depuis toujours !
Ne me quitte pas. La nuit
Le jour et le soir, et à l’aube
Sois toujours à mes coté, dirige-moi,
Apprends à mes lèvres
A ne dire que la vérité. Aide moi
Pour que ma prière arrive à destination.
Et si je meurs, mon saint !
Ma mère ! Mettez
Votre fils dans son petit cercueil
Et qu’au moins une larme
Sorte de tes yeux immortels.

***

Муза

А ти, пречистая, святая,
Ти, сестро Феба молодая!
Мене ти в пелену взяла
І геть у поле однесла.
І на могилі серед поля,
Як тую волю на роздоллі,
Туманом сивим сповила.
І колихала, і співала,
І чари діяла… І я…
О чарівниченько моя!
Мені ти всюди помагала,
Мене ти всюди доглядала.
В степу, безлюдному степу,
В далекій неволі,
Ти сіяла, пишалася,
Як квіточка в полі!
Із казарми нечистої
Чистою, святою
Пташечкою вилетіла
І понадо мною
Полинула, заспівала
Ти, золотокрила…
Мов живущою водою
Душу окропила.
І я живу, і надо мною
З своєю божою красою
Гориш ти, зоренько моя,
Моя порадонько святая!
Моя ти доле молодая!
Не покидай мене. Вночі,
І вдень, і ввечері, і рано
Витай зо мною і учи,
Учи неложними устами
Сказати правду. Поможи
Молитву діяти до краю.
А як умру, моя святая!
Моя ти мамо! положи
Свого ти сина в домовину
І хоть єдиную сльозину
В очах безсмертних покажи.

***

Musa

Você, puro e santo,
Você, amada irmã de Phoebus!
Você me pegou no seu peito
E transportado pelo campo.
E em um túmulo você me depositou
Como um thuja em pleno crescimento,
De um nevoeiro, você me cobriu.
E você me acordou e cantou
E a mágica agiu … E eu …
Ó minha feiticeira!
Você me salvou em todos os lugares
Você cuidou de mim sempre.
Na estepe, o estepe do deserto,
No meu longo cativeiro,
Você tem orgulhosamente iluminado
Como uma flor em um campo!
Dos meus quarteis odiosos
Puro, santo
O pássaro voou para longe
E comigo
Você saiu e cantou
Você, ouro …
Como a água viva
Você lavou minha alma.
E eu vivo e acima de mim
Com toda sua beleza divina
Você ilumina, doce
Bela Estrela!
Quem sempre me guiou
Não me deixe. Noite
Dia e noite e ao amanhecer
Que você está sempre ao meu lado, me direcione,
Aprende aos meus lábios
Para dizer a verdade. Me ajude
Para minha oração chegar ao seu destino.
E se eu morrer, meu santo!
Minha mãe! Por favor coloque
Seu filho em seu pequeno caixão
E que pelo menos uma lágrima
Sair de seus olhos imortais.

(Taras Chevtchenko)

Site : http://artgitato.com/
Traduction: Français Jacky Lavauzelle / Ukrainien / Portugais Jacky Lavauzelle
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

MES PENSEES (Taras Chevtchenko)

Posted by arbrealettres sur 28 janvier 2020



Illustration: Taras Chevtchenko
    
MES PENSEES

Mes pensées, mes pensées
Combien vous me torturez !
Pourquoi vous alignez-vous sur ma page
En lignes si tristes ? …
Pourquoi le vent ne vous a-t-il pas éparpillées
Dans la steppe, comme de la vulgaire poussière ?
Pourquoi ne vous êtes vous pas assoupies
Comme l’enfant dans son berceau ? …

*

Le malheur, moqueur, les a fait naître,
En les arrosant de larmes… Pourquoi ne vous ont-elles pas inondées,
Emportées vers la mer, enfouies dans la steppe ?
Personne ne me demanderait ce qui me blesse
Ni pourquoi je maudis mon sort,
Ni pourquoi j’erre dans le monde ? « Je m’en moque »,
Ils n’en parleraient plus ainsi en se moquant …

*

Mes fleurs, mes enfants !
Pourquoi vous avoir aimées, pourquoi vous avoir élevées ?
Y a-t-il un cœur dans le monde entier
Pour vous pleurer ainsi ? .. Peut-être ai-je deviné …
Peut-être y a-t-il une fille,
Cœur tendre, yeux bruns,
Qui pleure sur ces pensées,
Moi, je ne veux plus !
Une larme des yeux noirs de cette demoiselle,
Et le seigneur des seigneurs, je deviendrais !
Mes pensées, mes pensées
Combien vous me torturez !

*

Pour les beaux yeux malicieux
Sous de noirs sourcils
Mon cœur s’est emporté, léger,
Il a chanté la langue,
Il a chanté, habilement,
L’obscurité de la nuit,
Les verts cerisiers sombres du verger,
Les douces caresses de la jeune fille…
Les steppes et les monticules funéraires,
Par l’Ukraine,
Mon cœur ne voulait plus
Chanter dans un autre pays…
(…)

*

Mes pensées, mes pensées
Mes fleurs, mes enfants!
Je vous ai éduquées en prenant soin de vous,
Et maintenant ?
Partez en Ukraine, mes enfants !
Dans notre Ukraine,
Comme des orphelins, à travers les chemins de traverse,
Et moi, moi je vais mourir ici.
Vous trouverez là-bas un cœur sincère
Et de tendres mots
Là, vous trouverez la pure vérité,
Et aussi, peut-être, la gloire …

*

Accepte, ma tendre
Ma chère Ukraine,
Mes innocents enfants
Comme si c’était les tiens.

1839 – Saint-Pétersbourg

***
Думи мої, думи мої

Думи мої, думи мої,
Лихо мені з вами!
Нащо стали на папері
Сумними рядами?..
Чом вас вітер не розвіяв
В степу, як пилину?
Чом вас лихо не приспало,
Як свою дитину?..

*

Бо вас лихо на світ на сміх породило,
Поливали сльози… чом не затопили,
Не винесли в море, не розмили в полі?…
Не питали б люде, що в мене болить,
Не питали б, за що проклинаю долю,
Чого нуджу світом? «Нічого робить»,—
Не сказали б на сміх…

*

Квіти мої, діти!
Нащо ж вас кохав я, нащо доглядав?
Чи заплаче серце одно на всім світі,
Як я з вами плакав?.. Може, і вгадав…
Може, найдеться дівоче
Серце, карі очі,
Що заплачуть на сі думи,—
Я більше не хочу.
Одну сльозу з очей карих —
І пан над панами!
Думи мої, думи мої,
Лихо мені з вами!

*

За карії оченята,
За чорнії брови
Серце рвалося, сміялось,
Виливало мову,
Виливало, як уміло,
За темнії ночі,
За вишневий сад зелений,
За ласки дівочі…
За степи та за могили,
Що на Україні,
Серце мліло, не хотіло
Співать на чужині…
(…)

*

Думи мої, думи мої,
Квіти мої, діти!
Виростав вас, доглядав вас,—
Де ж мені вас діти?
В Україну ідіть, діти!
В нашу Україну,
Попідтинню, сиротами,
А я — тут загину.
Там найдете щире серце
І слово ласкаве,
Там найдете щиру правду,
А ще, може, й славу…

*

Привітай же, моя ненько,
Моя Україно,
Моїх діток нерозумних,
Як свою дитину.

1839, С.-Петербург

***

MEUS PENSAMENTOS

Meus pensamentos, meus pensamentos
Quanto você me tortura!
Por que você se alinha na minha página
Em linhas tão tristes? …
Por que o vento não te dispersou
Na estepe como poeira comum?
Por que você não adormeceu
Como a criança em seu berço? …

*

A desgraça, rindo, deu à luz a eles,
Tomando-as de lágrimas … Por que elas não te inundaram,
Por que eles não te levaram para o mar ou foram enterrados nas estepes?
Ninguém me perguntaria o que me machuca
Nem por que eu amaldiçoo meu destino
Nem por que estou vagando no mundo? « Eu não me importo »,
Eles não falavam dessa maneira tirando sarro …

*

Minhas flores, meus filhos!
Por que você ama, por que você se levantou?
Existe um coração no mundo inteiro?
Chorar tanto assim? .. Talvez eu tenha adivinhado …
Talvez haja uma garota
Coração mole, olhos castanhos,
Quem chora sobre esses pensamentos?
Eu não quero mais!
Uma lágrima dos olhos negros desta jovem
E o senhor dos senhores eu me tornaria!
Meus pensamentos, meus pensamentos
Quanto você me tortura!

*

Para belos olhos travessos
Sob sobrancelhas negras
Meu coração se empolgou, luz,
Ele cantou a língua,
Ele cantou, habilmente,
A escuridão da noite,
As cerejeiras verde-escuras do pomar,
As carícias gentis da garota …
As estepes e os montes funerários,
Pela Ucrânia,
Meu coração não queria mais
Cante em outro país…
(…)

*

Meus pensamentos, meus pensamentos
Minhas flores, meus filhos!
Educando-se e cuidando de si mesmo,
E agora?
Vá para a Ucrânia, meus filhos!
Na nossa Ucrânia,
Como órfãos,
E eu vou morrer aqui.
Você vai encontrar lá um coração sincero
E palavras carinhosas
Lá você encontrará a pura verdade,
E também, talvez, glória …

*

Aceite ,meu doce
Minha querida Ucrânia,
Minhas crianças inocentes
Como se fosse seu.

1839 – São Petersburgo

(Taras Chevtchenko)

 

Site : http://artgitato.com/
Traduction: Français Jacky Lavauzelle / Ukrainien / Portugais Jacky Lavauzelle
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le Testament (Taras Chevtchenko)

Posted by arbrealettres sur 28 janvier 2020



Taras Chevtchenko 
    
Le Testament

A ma mort, enterrez-moi
Dans une tombe
Au centre des grandes steppes
De ma douce Ukraine,
Contemplant les pâturages infinis,
Et le Dniepr, et ses falaises
Afin que je puisse entendre
Son profond rugissement.
Quand il charriera d’Ukraine
Et jettera dans la mer bleue
Le sang hostile … Je quitterai alors
Et les prairies et les montagnes.
Je laisserai tout et rejoindrai
Dieu Lui-même
Pour prier … Mais avant ça
Je ne connaitrai pas Dieu.
Enterrez-moi et levez-vous
Brisez vos chaînes
Et le sang maléfique des ennemis
Faites-le couler.
Et alors dans la grande famille,
Dans cette nouvelle famille libre,
N’oubliez pas de vous souvenir de moi
Silencieusement, en toute intimité.

***

Заповіт

Як умру, то поховайте
Мене на могилі
Серед степу широкого
На Вкраїні милій,
Щоб лани широкополі,
І Дніпро, і кручі
Було видно, було чути,
Як реве ревучий.
Як понесе з України
У синєє море
Кров ворожу… отойді я
І лани і гори —
Все покину, і полину
До самого Бога
Молитися… а до того
Я не знаю Бога.
Поховайте та вставайте,
Кайдани порвіте
І вражою злою кров’ю
Волю окропіте.
І мене в сем’ї великій,
В сем’ї вольній, новій,
Не забудьте пом’янути
Незлим тихим словом.

***

A Vontade

Na minha morte, me enterre
Em um túmulo
No centro das grandes estepes
Da minha doce Ucrânia
Contemplando as pastagens infinitas,
E o Dnieper e suas falésias
Para que eu possa ouvir
Seu rugido profundo.
Quando ele vai carrinho da Ucrânia
E vai jogar no mar azul
O sangue hostil … eu vou sair então
E prados e montanhas.
Vou deixar tudo e me juntar
O próprio Deus
Para rezar … Mas antes disso
Eu não conhecerei Deus.
Me enterre e levante-se
Quebre suas correntes
E o sangue maligno dos inimigos
Faça fluir.
E então na grande família,
Nesta nova família livre,
Não se esqueça de lembrar de mim
Silenciosamente, em total privacidade.

(Taras Chevtchenko)

Site : http://artgitato.com/
Traduction: Français Jacky Lavauzelle / Ukrainien / Portugais Jacky Lavauzelle
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Et toi douce Espace (Jules Laforgue)

Posted by arbrealettres sur 2 mai 2019



 

Et toi douce Espace,
Où sont les steppes de tes seins, que j’y rêvasse?

(Jules Laforgue)

Illustration

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , | Leave a Comment »

Rêvez rêvez dit la rose fanée (Adonis)

Posted by arbrealettres sur 31 mars 2019


3288317933_2d94a2e8eb

Mon regard se perd dans les régions de son corps
Le plus vaste des océans
est le corps de l’amante

***
Lorsqu’elle me voit
son visage s’enflamme
Je suis son feu intérieur

***

Le coeur de l’amant est entre ses lèvres
Le coeur de l’amante est sous son nombril

***

Non – il ne peut voir dans la rose
qu’un corps de femme

***

Pourquoi ta souvenance ne me quitte-t-elle pas
Le vent lui-même ne m’a pas entendu
quand j’ai dit – je t’aime

***

Il se lève dans son corps
Il dort dans son corps à elle

***

La ligne droite
est cercle dans l’amour

***

L’homme pour la femme est un livre
qu’elle ne sait lire qu’avec son corps entier

***

Le parfum est la plus belle robe
que peut porter une femme

***

Dans l’extase du sexe
l’homme et la femme sont égaux
Chacun se sent créé de la côte de l’autre

***

Tu n’entreras dans la nuit du corps
que si tu te livres au soleil de la folie

***

Pour le corps le présent
est la forme du temps

***

Ô langue sois modeste
seul le corps peut écrire le corps

***

Le parfum de la femme crée pour l’air
un lit et un phallus

***

L’océan est le plus désiré des hommes
au sein de la steppe
La steppe est la plus désirée des femmes
au sein de l’océan
Ô les deux amants qui jamais ne se rencontrent

***

L’étoile de l’amant est entre ses bras
L’astre de l’amante est entre ses cuisses

***

Rêvez rêvez dit la rose fanée

***

J’ai vu la femme
qui a vu l’hirondelle
qui crée le printemps
et c’était toi

***

La raison tourne autour de nous
devant nous avance le coeur

***

Corps –
la plus belle demeure de l’imagination

***

Le plaisir –
résurrection du corps

***

Ses larmes –
ruisseau dans lequel nage la volupté

***

(Adonis)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

 
%d blogueurs aiment cette page :