Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘tourner’

L’homme cerf-volant (Marine Giangregorio)

Posted by arbrealettres sur 21 septembre 2020



Illustration
    
L’homme cerf-volant

Le regard porté par un fil
Au bout duquel dansaient
Ici et là
Les couleurs d’une liberté
Avortée de l’aube
De rêves taillés dans
Les veines de l’enfance
A le voir, avancer le pas
Chaloupé, la bouche
Engloutissant le ciel
Habité, d’une
Etrange fougue
Bousculant les passants
Car le vent, le vent
Tournait vite
On se demandait, qui
De l’homme ou du cerf-volant
Tenait l’autre
Vivant

(Marine Giangregorio)

Découvert ici: http://laboucheaoreilles.wordpress.com/

Recueil: numéro 87 de Traction-Brabant
Traduction:
Editions: Traction-Brabant Patrice Maltaverne

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’espoir des lendemains qui chantent (Christiane Singer)

Posted by arbrealettres sur 1 septembre 2020



Illustration: Marie-Paule Deville Chabrolle
    
L’espoir des lendemains qui chantent a pesé son poids de larmes, de fer et de sang.
A force d’avoir les yeux tournés vers l’avenir, nous avons presque réussi à le détruire.
L’espoir ne doit plus être tourné vers l’avenir, mais vers l’invisible.

(Christiane Singer)

 

Recueil: Où cours-tu ? Ne sais-tu pas que le ciel est en toi ?
Traduction:
Editions: LE LIVRE DE POCHE

Posted in méditations | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’HIVER (Philippe Jaccottet)

Posted by arbrealettres sur 7 août 2020



 

L’HIVER

J’ai su pourtant donner des ailes à mes paroles,
je les voyais tourner en scintillant dans l’air,
elles me conduisaient vers l’espace éclairé…

Suis-je donc enfermé dans le glacial décembre
comme un vieillard sans voix, derrière la fenêtre
à chaque heure plus sombre, erre dans sa mémoire,
et s’il sourit c’est qu’il traverse une rue claire,
c’est qu’il rencontre une ombre aux yeux clos, maintenant
et depuis tant d’années froide comme décembre…

Cette femme très loin qui brûle sous la neige,
si je me tais, qui lui dira de luire encore,
de ne pas s’enfoncer avec les autres feux
dans l’ossuaire des forêts ? Qui m’ouvrira
dans ces ténèbres le chemin de la rosée ?

Mais déjà, par l’appel le plus faible touchée,
l’heure d’avant le jour se devine dans l’herbe.

(Philippe Jaccottet)

Illustration: ArbreaPhotos
 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LAÏKA (Gunter Kunert)

Posted by arbrealettres sur 28 juillet 2020




    
Poem in French, Dutch, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Malaya, Filipino, Hebrew, Tamil

Poem of the Week Ithaca 638
by Gunter Kunert, Germany (1929-2019)

From « Erinnerung an einen Planeten“, Heyne Lyrik
─ All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt ─

LAIKA *

Dans un projectile en métal,
le meilleur que nous possédons,
Tourne jour après jour
Un chien mort
Autour de notre terre
Comme avertissement
Qu’une fois pourrait graviter ainsi
Année après année autour du soleil,
Chargée d’une humanité sans vie,
La planète terre,
La meilleure que nous avons.

(Gunter Kunert)

*Laïka, le premier animal ayant gravité autour de la terre,
fut choisie pour équiper le vaisseau spatial soviétique, Spoutnik 2,
lancé dans l’espace le 3 novembre 1957.
En ce temps, on connaissait peu de choses
concernant l’impact de la navigation spatiale sur les êtres vivants.
La surchauffe causa la mort de Laïka,
quelques heures après le lancement.

Traduction Elisabeth Gerlache

LAIKA *

In een kogel van metaal,
van het beste dat we bezitten,
Vliegt dag na dag
Een dode hond
Rond onze aarde
Als waarschuwing,
Dat ooit zo zou kunnen cirkelen
Jaar na jaar rond de zon,
Geladen met een dode mensheid,
De planeet aarde,
De beste die we hebben.

Vertaling Germain Droogenbroodt

* Laika het eerste dier dat om de aarde cirkelde, werd uitgekozen om het Sovjet-ruimtevaartuig Spoetnik 2 te bemannen dat op 3 november 1957 in de ruimte werd gelanceerd. Er was weinig bekend over de impact van de ruimtevaart op levende wezens in die tijd. Laika stierf enkele uren na de lancering door oververhitting

***

LAIKA *

En una bola de metal,
lo mejor que tenemos,
vuela día tras día
en un perro muerto
alrededor de nuestro planeta
como una advertencia
de que podría girar alguna vez
año tras año en torno al sol,
cargando con una humanidad muerta,
el planeta Tierra,
lo mejor que tenemos.

Traduction Rafael Carcelén

* Laika, el primer animal que orbitó la tierra. Fue seleccionada para ocupar la nave espacial soviética Sputnik 2 que fue lanzada al espacio exterior el 3 de noviembre de 1957. Poco se sabía sobre el impacto de los vuelos espaciales en las criaturas vivas de esa época. Laika murió por sobrecalentamiento pocas horas después del lanzamiento

***

LAIKA *

In a metal bullet,
The best, we own,
Flies day after day a dead dog
Around our earth
As a warning,
That ever so could circle
Year after year around the sun,
Loaded with a dead humanity,
The planet Earth,
The best we have.

Translation Germain Droogenbroodt

* Laika the first animal to orbit the earth. She was selected to occupy the Soviet spacecraft Sputnik 2 that was launched into outer space on 3 November 1957. Little was known about the impact of spaceflight on living creatures at that time. Laika died within hours from overheating.

***

LAIKA *

In un proiettile metallico,
il meglio che abbiamo,
giorno dopo giorno vola un cane morto
sopra la nostra terra
come un monito,
che allo stesso modo potrebbe orbitare
anno dopo anno intorno al sole,
carica di un’umanità morta,
il pianeta Terra,
il meglio che abbiamo

Traduzione Luca Benassi

* Laika il primo animale ad andare in orbita attorno alla Terra. Fu selezionata per salire sulla navicella spaziale sovietica Sputnik 2 che fu lanciata nello spazio il 3 novembre 1957. All’epoca poco o nulla si sapeva circa le possibili conseguenze di un viaggio nello spazio per gli esseri viventi. Laika morì nel giro di poche ore per il calore eccessivo.

***

LAIKA *

In einer Kugel aus Metall,
Dem besten, das wir besitzen,
Fliegt Tag für Tag ein toter Hund
Um unsre Erde
Als Warnung,
Daß so einmal kreisen könnte
Jahr für Jahr um die Sonne,
Beladen mit einer toten Menschheit,
Der Planet Erde,
Der beste, den wir besitzen

GÜNTER KUNERT

* Laika war das erste Tier, das die Erde umkreiste. Sie wurde ausgewählt, um das sowjetische Raumschiff Sputnik 2 zu besetzen, das am 3. November 1957 ins All geschossen wurde. Über die Auswirkungen der Raumfahrt war zu dieser Zeit noch wenig bekannt. Laika starb innerhalb weniger Stunden an den Folgen einer Überhitzung,

***

LAIKA

Numa bola de metal,
o melhor que temos,
voa dia após dia
num cachorro morto
ao redor do nosso planeta
como uma advertência
de que poderia girar alguma vez
ano após ano em volta do sol,
carregando com uma humanidade morta,
o planeta Terra,

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia.

* Laika, el primer animal que orbitó la tierra. Fue seleccionada para ocupar la nave espacial soviética Sputnik 2 que fue lanzada al espacio exterior el 3 de noviembre de 1957. Poco se sabía sobre el impacto de los vuelos espaciales en las criaturas vivas de esa época. Laika murió por sobrecalentamiento pocas horas después del lanzamiento

***

LAIKA *

Nta na baddottula di mitallu,
la megghiu ca avemu,
jornu doppu jornu un cani mortu furria
attornu â terra
comu nu avvirtimentu
ca lu pianeta Terra,
lu megghiu chi avemu,
annu doppu annu putissi furriari
attornu ô Suli
chinu di tutti li essiri umani morti.

Traduzzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

* Laika il primo animale ad andare in orbita attorno alla Terra. Fu selezionata per salire sulla navicella spaziale sovietica Sputnik 2 che fu lanciata nello spazio il 3 novembre 1957. All’epoca poco o nulla si sapeva circa le possibili conseguenze di un viaggio nello spazio per gli esseri viventi. Laika morì nel giro di poche ore per il calore eccessivo.

***

LAIKA*

Într-o sferă din metalul
nostru cel mai bun,
zboară, zi de zi, un câine
fără viață înconjurând Pământul,
de parcă ar vrea să ne prevină
că tot așa se va roti
an de an, în jurul soarelui,
plină de oameni neînsuflețiți,
planeta noastră
cea mai bună.

Traducere Gabriela Căluțiu Sonnenberg

*Laika a fost prima ființă care a înconjurat Pământul. Ea a fost selectată ca echipaj al navei sovietice Sputnik 2, lansate pe orbită la 3. noiembrie 1957. La vremea aceea nu se știa mai nimic despre efectele călătoriei spațiale. Laika a murit în decurs de câteva ore, în urma unei supraîncălziri.

***

ŁAJKA *

W metalowej kapsule,
Najlepszej, jaką posiadamy
Dzień za dniem krąży nieżywy pies
Wokół naszej Ziemi
Jak przestroga,
Że zawsze mogłaby tak krążyć
Rok za rokiem wokół Słońca
Obarczona martwą ludzkością
Planeta Ziemia,
Najlepsza, jaką mamy.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

* Łajka była pierwszym zwierzęciem wysłanym na orbitę okołoziemską. Została wybrana, aby umieścić ją w radzieckim statku kosmicznym Sputnik 2, który wystrzelono w przestrzeń kosmiczną dnia 3 listopada1957 r. Niewiele wtedy wiedziano o wpływie lotu kosmicznego na żywe istoty. Po kilku godzinach Łajka nie żyła z powodu przegrzania organizmu.

***

ΛΑΪΚΑ

Μεταλλική σφαίρα
η καλύτερη μας
μέρα με τη μέρα
πετά ένα νεκρό σκύλο
γύρο απ’ τη γη
προειδοποίηση
για πάντα πως θα γυρίζει
γύρο απ’ τον ήλιο
φορτωμένη με τη νεκρή ανθρωπότητα
του πλανήτη γη
του καλύτερου μας

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

莱卡犬*

在一颗金属子弹里,
最好的,我们拥有,
一只死狗日复一日地
绕我们的地球飞
就像一个警告,
地球曾经这样
年复一年绕太阳转,
载着死去的人类,
行星地球,
我们拥有最好的。

汉 译:中 国 周道模 2020-6-26
Chinese translation William Zhou

*莱卡犬,第一个绕地球运行的动物。她被选为1957年11月3日苏联发射到外层空间的人造卫星2号的居留者。当时人们对太空飞行对生物的影响知之甚少。莱卡犬在数小时内死于过热。

***

لايكا *

في كبسولة فضاء معدنية،
أفضل مانملك هو كلب ميت
يحوم حول الأرض يوما بعد يوم
محذرا هذا الكوكب الذي ما انفك
يدور حول الشمس عاما بعد عام،
بأنه كوكب مثقل بإنسانية ميتة.
كان ذلك أفضل ما نملك.

ترجمة عن الانجليزية: سارة سليم
Arab translation Sarah Selim

تعد الكلبة لايكا أول حيوان يدور حول الأرض. اختاروها لتستقل المركبة الفضائية السوفيتية Sputnik 2 التي اطلقت في الفضاء الخارجي في 3 نوفمبر العام 1957. لم يكن يُعرف الكثير عن تأثير رحلات الفضاء على المخلوقات الحية في ذلك الوقت. توفيت لايكا في غضون ساعات بسبب ارتفاع درجة الحرارة.

***

लाइका *
( एक कुत्ता )

एक धातु की गोली में,
सबसे अच्छा, हम खुद,
एक मरे हुए कुत्ते के दिन बहते हैं
हमारी पृथ्वी के आसपास
चेतावनी के रूप में,
कभी ऐसा हो सकता है
साल भर सूरज के आसपास,
एक मृत मानवता के साथ भरी हुई,
ग्रह पृथ्वी,
हमारे पास सबसे अच्छा है।

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur

* लाइका पृथ्वी की परिक्रमा करने वाला पहला जानवर है। उन्हें 3 नवंबर 1957 को सोवियत अंतरिक्ष यान स्पुतनिक 2 पर कब्जा करने के लिए चुना गया था, जिसे बाहरी अंतरिक्ष में लॉन्च किया गया था। लिटिल को उस समय जीवित प्राणियों पर अंतरिक्ष यान के प्रभाव के बारे में पता था। लाहिका की मौत ओवरहीटिंग से घंटों के भीतर हो गई।

***

ライカ

その最良の合金でできた弾丸の中で
その犬は死んだまま毎日毎日
地球のまわりを飛び続けた
同じように警告する
その最良の惑星地球号は
何年も、何年も太陽の周りを
死んだ人間を乗せて
回り続けることもありうるのだ

Japanese translation Manabu Kitawaki

* ライカは地球の軌道上を周回した初めての動物である。1957年11月3日、ソ連のスプートニク2号に乗せられ大気圏外に出るために選ばれた。当時、宇宙飛行の生き物に与える衝撃についてはほとんど知られていなかった。ライカは過度の熱により発射数時間後に死亡したと見られている。

***

لایکا *

در یک گلوله فلزی
بهترین، چیری که داریم ،
روزها می چرخواند سگ مرده ای را
به دور زمین
به عنوان هشدار
حتی می توانست بچرخد
سالها و سالها به دور خورشید
مملو از انسانیتی مرده،
سیاره زمین،
بهترین چیزی که داریم.

ترجمه: سپیده زمانی
Farsi translation by Sepideh Zamani

لایکا اولین حیوانی است که به دور زمین چرخید. او برای فضا پیمای اسپونتیک 2 که در تاریخ 1957 به فضا فرستاده شده بود انتخاب شد. در آن زمان اطلاعات اندکی درباره تاثیر فضا بر روی موجودات زنده وجود داشت. ۀایکا چند ساعت پس از خروج از جو به دلیل گرم شدن بیش اندازه کابین درگذشت.

***

ЛАЙКА *

В метален куршум,
най-доброто, което притежаваме,
ден след ден лети едно мъртво куче
около Земята ни
като предупреждение,
че някога така би могла да се върти
година след година около слънцето,
натоварена с мъртво човечество,
планетата Земя,
най-доброто, което имаме.

превод от английски: Иван Христов
Bulgarian translation Ivan Hristov

*Лайка е първото животно, изпратено в космоса. Тя е била избрана да излети със съветската ракета „Спутник 2” на 3-ти ноември 1957 г. За влиянието на космическото летене върху живите същества по това време се е знаело твърде малко. Лайка умира след няколко часа от прегряване.

***

LAIKA *

Í málmhylki,
því besta sem við eigum,
flýgur dauður hundur dag eftri dag
í kringum jörðina
til viðvörunar um
að þannig gæti um eilífð hringsnúist
ár eftir ár í kringum sólina,
hlaðin dauðu mannkyni,
plánetan Jörð,
sú besta sem við eigum.

Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu Germain Droogenbroodt

* Laika var fyrsta dýrið á sporbaug um jörðina. Hún var valin til að sitja í sovéska geimfarinu Sputnik 2 sem var skotið út í geiminn 3. nóvember 1957. Fátt var vitað um áhrif geimflugs á lifandi verur á þeim tíma. Laika dó á fáum tímum af ofhitnun.

***

ЛАЙКА *

В металлическом снаряде
из лучшего металла
день за днем
вокруг Земли,
летит мертвая собака,
словно знак,
что когда-то так будет лететь
вокруг Солнца год за годом,
полная мертвых людей,
планета Земля –
лучшее, что у нас есть.

Перевод Гермайна Дрогенбродта – Дарьи Мишуевой
Russian translation by Daria Mishueva

* Лайка – первое животное, которое облетело вокруг Земли на советском спутнике, отправленном в космос 3 ноября 1957 года. Тогда еще было мало известно о влиянии космоса на живые организмы. Лайка погибла несколько часов спустя после запуска из-за перегрева.

***

LAIKA *

Peluru logam,
terbaik, milik kami,
Hari demi hari seekor anjing yang mati terbang
mengelilingi bumi kita
sebagai peringatan
laksana bulatan
yang mengelilingi mentari, tahun demi tahun
kemanusiaan yang mati sarat
di planet Bumi,
yang terbaik yang menjadi milik kita.

Penterjemah: Dr. Raja Rajeswari Seetha Raman

* Laika haiwan pertama yang mengorbit bumi. Laika terpilih menduduki kapal angkasa Rusia Sputnik 2 yang dilancarkan ke angkasa pada 3 November 1957.Tidak banyak diketahui tentang kesan penerbangan ke angkasa lepas kepada makhluk hidup ketika itu. Laika mati selepas beberapa jam akibat kepanasan yang keterlaluan.

***

LAIKA *

Sa isang yari sa bakal na pangkalawakang sasakyan
Ang pinakamahusay, at ating pagmamay-ari,
Lumilipad araw-araw laman ang isang walang buhay na aso
Sa palibot ng ating daigdig
Bilang isang babala
Sa gayon maaring pumaimbulog
Taon-taon sa paligid ng araw,
Lulan ang mga walang buhay na nilalang,
Ang Mundo,
Ang pinakamainam na mayroon tayo.

Isinalin tungo sa wikang Filipino Eden Soriano Trinidad

*Si Laika ang kauna-unahang hayop na nagpaligid-ligid sa daigdig. Siya ang napiling pasahero ng sasakyang pangkalawakan ng Soviet Sputnik 2 na inilunsad noong ika-3 ng Nobyembre taong 1957. Babahagya lamang ang nalaman sa naging epekto ng paglalakbay sa kalawakan sa mga nabubuhay na nilalang sa mga sandaling iyon. Namatay ang asong si Laika ilang oras lamang dahil sa sobrang init.

***

לייקה* / גינתר קונרט

בְּכַדּוּר מַתֶּכֶת,
הֲכִי טוֹב שֶׁיֵּשׁ לָנוּ,
טָס יוֹם אַחַר יוֹם כֶּלֶב מֵת
סְבִיב כַּדּוּר הָאָרֶץ שֶׁלָּנוּ
כְּאַזְהָרָה,
שֶׁאֵי פַּעַם יָכוֹל לָחוּג
שָׁנָה אַחַר שָׁנָה סְבִיב הַשֶּׁמֶשׁ,
עָמוּס בֶּאֱנוֹשׁוּת מֵתָה,
כַּדּוּר הָאָרֶץ,
הֲכִי טוֹב שֶׁיֵּשׁ לָנוּ.

תרגם מגרמנית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגמה מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Hebrew translation Dorit Weisman

• הכלבה לייקה – בעל החיים הראשון שחג סביב כדור הארץ – הייתה בחללית הסובייטית ספוטניק 2, ששוגרה לחלל החיצון ב–3 בנובמבר 1957. באותו זמן לא ידעו הרבה על ההשפעה של השהות בחלל החיצון על יצורים חיים. לייקה מתה תוך שעות בגלל הטמפרטורות הגבוהות.
***

ருசிய விண்வெளி நாய் (லைகா)

அருமையாக, நாம் சொந்தமாக வைத்துள்ள
உலோக துப்பாக்கிக் குண்டில்
ஓர் இறந்த நாய் ஒவ்வொரு நாளும் பறந்துகொண்டுள்ளது
நமது பூமியைச் சுற்றி
ஓர் எச்சரிக்கையாக
எப்பொழுதும் வட்டமிடலாம்
கதிரவனைச் சுற்றி ஆண்டாண்டும்
இறந்துபட்ட மனித இனத்தைத் தாங்கி!
பூமி கிரகம்
நம்மிடம் உள்ள மிக உயர்ந்தது!

Tamil translation by NV Subbaraman

 

Recueil: ITHACA 638
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 Comments »

On fait le roi (Pierre Albert-Birot)

Posted by arbrealettres sur 27 juillet 2020



En face on voit
On tourne la tête
On voit
On fait le roi
Avec ses yeux

(Pierre Albert-Birot)


Illustration

Posted in poésie | Tagué: , , , , , | Leave a Comment »

Je cherche un miracle (Pierre Albert-Birot)

Posted by arbrealettres sur 27 juillet 2020



Je tourne la tête de tous les côtés
Je cherche un miracle
Et je trouve un poème
C’est peut-être le miracle
Que je cherchais

(Pierre Albert-Birot)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , | Leave a Comment »

LE POSEUR DE QUESTIONS (Claude Roy)

Posted by arbrealettres sur 29 juin 2020




    
LE POSEUR DE QUESTIONS

Très loin, dans le dedans de mon écorce chaude,
dans le noir embrouillé des veines et du sang,
le poseur de questions tourne en rond, tourne et rôde
il veut savoir pourquoi tous ces gens ces passants ?

Le mort que je serai s’étonne d’être en vie,
du chat sur ses genoux qui ronronne pour rien,
du grand ciel sans raison, du gros vent malappris
qui bouscule l’ormeau et se calme pour rien.

Un cheval roux pourquoi ? Pourquoi un sapin vert ?
Et pourquoi ce monsieur qui fait une addition,
qui compte : un soleil, deux chiens, trois piverts,
qui compte sur ses doigts pleins de suppositions ?

Il compte sur ses doigts, mais perd dans ses calculs
sa raison de compter, sa raison de rêver,
sa raison d’être là, tout pesant de scrupules,
et d’être homme vivant sans qu’on l’ait invité.

(Claude Roy)

 

Recueil: Claude Roy un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ATTENDS-MOI (Sultan Catto)

Posted by arbrealettres sur 27 juin 2020



Illustration: Patricia Blondel
    
Poem in French, Italian, German, Portuguese, Siciliano, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Malaya, Filipino, Hebrew, Tamil , Dutch , Espagnol , Anglais

Poem of the Week Ithaca 636
by SULTAN CATTO, Turkey-USA

─ All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt ─

From: “Bonding”
New Feral Press, Oyster Bay, New York in collaboration with
Cross-Cultural Communications, Merrick, New York, 2018

***

ATTENDS-MOI

Attends-moi, Temps, tu cours trop vite
Attends-moi dans les pages de cette douleur biographique sans fin,
dans cette librairie de livres anciens, dans les eaux du cœur sauvage
Attends mon arrivée dans mon magistral déguisement.

Replace ces bandeaux sur tes yeux,
enlève-les à nouveau dans ce vide, plus grand que la vie
va relire Rumi, cette fourmi presbyte pleine de sagesse,
qu’il tourne tes pensées sur une roue de la fortune
que ses idées se perdent entre les tiennes.

Attends-moi, afin que dans mon plus profond silence tu comprennes
que depuis le temps de ma jeunesse il y a en moi un désir éternel
de n’avoir jamais eu deux cœurs.

Traduction Elisabeth Gerlache

***

ASPETTAMI

Aspettami, Tempo, galoppi troppo in fretta.
Aspettami nelle pagine di questa biografia di dolore senza fine,
in quel negozio di libri rari, nelle acque del cuore selvaggio.
Aspetta il mio arrivo magistralmente travestito.

Metti di nuovo quelle bende sui tuoi occhi,
poi riaprili sul vuoto più grande della vita stessa,
rileggi Rumi, quella saggia e previdente formica,
lascia che egli giri i tuoi pensieri su una ruota della fortuna, lascia che la sua fede si perda nella tua.

Aspettami, così che tu possa comprendere il mio assoluto silenzio. Fin dai giorni della fanciullezza, c’era in me un eterno desiderio di non aver mai avuto due cuori.

Traduzione di Luca Benassi

***

WARTE AUF MICH

Warte auf mich, Zeit, du galoppierst zu schnell.
Warte auf mich auf den Seiten meiner endlos schmerzhaften Lebensgeschichte,
in jenem Laden mit seltsamen Büchern, in den Wassern des wilden Herzens.
Warte auf mein Eintreten in meine gebieterische Verkleidung.

Ziehe die Binde wieder über deine Augen, öffne sie wieder in dieser Leere,
großartiger als das Leben, lese wieder Rumi, jene weise, hellsichtige Ameise,
lass ihn deine Gedanken auf dem Glücksrad kreisen, lass seine Überzeugungen
sich in den deinen verlieren.

Warte auf mich, so kannst du verstehen, in meinem vollkommenen Schweigen.
Seit Kindheitstagen ist in mir ein ewiger Wunsch,
niemals zwei Herzen gehabt zu haben.

Übersetzung Wolfgang Klinck

***

ESPERA POR MIM

Espera por mim, Tempo, estás passando muito rápido.
Espera por mim nas pág
inas dessa interminável biografia dolorosa,
nessa loja de livros raros, nas águas do coração selvagem.
Espera por minha chegada no meu magistral disfarce.

Põe a venda sobre os teus olhos novamente, abra-os
nesse vazio maior do que a vida, vá, releia Rumi, a vidente formiga,
deixe que revolva teus pensamentos na roda da fortuna,
deixa tuas crenças perderem-se dentro de ti.

Espera por mim, assim me compreenderás no meu absoluto silêncio.
Desde os dias da minha infância existe em mim
um eterno desejo de nunca ter dois corações.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia

***

ASPETTAMI

Aspettami, tempu, troppu viloci stai currennu.

Aspettami ntra li pagini di sta biografia ca non finisci mai, nta
li libbrarii di libbra rari, nta li acqui di lu cori sarvaggiu.
Aspetta ca yo arrivu cu lu me travistimentu magistrali.

Mettiti la benna supra l’occhi, riaprili nta lu nenti chiù granni di la vita, va leggi
Rumi, dda saggia previdenti furmicula,

fatti girari d’idda li pinzera nta la rota dâ fortuna, lassa ca i so pinzeri si
cunfunnanu cu li to.

Aspettami, in modu ca tu pozza capiri lu me silenziu assolutu. Di quannu era
nicareddu, ci ha statu in mia
un disidderiu eternu di non aviri mai avutu dui cori.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

AȘTEAPTĂ-MĂ

Așteaptă-mă, timpule, prea repede galopezi.
așteaptă-mă-n paginile interminabilei biografii chinuite,
în acel magazin de cărți rare, în apele sălbaticei inimi.
Așteaptă să vin, deghizat în strai magistral.

Înfășoară-ți ochii la loc, redeschide-i apoi
în vidul acela, mai grandios decât viața,
mai citește-l o dată pe Rumi, clarvăzătoare furnică înțeleaptă,
dă-i voie, gândurile să ți le-nfășoare pe-o roată a norocului,
părerile, lasă-l să și le piardă printre-ale tale credințe.

Așteaptă-mă, ca să poți să-mi pătrunzi tăcerea profundă.
Din vremea copilăriei port cu mine mereu
dorința nestinsă de a nu fi avut nicicând două inimi.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

POCZEKAJ NA MNIE

Poczekaj na mnie, Czasie, zbyt szybki twój galop.
Poczekaj na mnie na kartach nieustannego bólu istnienia,
w sklepach niezwykłych ksiąg, w wodach dzikiego serca.
Poczekaj na mnie, aż przyjdę w szatę mistrza przebrany.

Zawiąż znów oczy przepaską, i jeszcze raz je otwórz
w pustce godniejszej od życia, czytaj na nowo Rumiego,
mrówkę dalekowzroczną i mądrą,
myślami twymi mu pozwól zakręcić na kole fortuny,
niech jego przekonania wśród twoich się zatracą.

Czekaj na mnie, byś pojąć mógł moją kompletną ciszę.
Od dni dziecięcych jest we mnie nieustanne życzenie
bym nigdy nie musiał mieć dwóch serc.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΕ

Περίμενε με, Χρόνε, τρέχεις πολύ
στις σελίδες πόνου της βιογραφίας μου
στο μαγαζί σπανίων βιβλίων, στα νερά ατίθασης καρδιάς.

Περίμενε με να εμφανιστώ με τη μαγευτική μου φορεσιά.
Δέσε τα μάτια σου, μη βλέπεις, λύσε τα, κοίταξε
το μεγαλειώδες αυτό κενό, διάβασε Ρούμι, εκείνο το σοφό
μακριά που ατενίζει μυρμηγκάκι, άστο να οδηγήσει το
μυαλό σου στης τύχης τον τροχό, κι άφησε τα πιστεύω του
να μπερδευτούν με τα δικά σου.

Περίμενε με απ’ την απόλυτη σιωπή μου να με καταλάβεις
από τα παιδικά μου ήθελα δύο καρδιές να είχα
αν γινόταν.

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//translation by Manolis Aligizakis

***

等等我

等等我,时间,你奔跑太快了。
等等我,在这无尽痛苦传记的书页里,在那珍稀书籍的商店里,在
这狂野心灵的水域里。
在我机巧的装扮中等我到来。
把那些
眼罩放置你的眼睛上,在比生命更空虚宏伟中重新睁开眼睛
,去重读诗人鲁米,那聪明、有远见的蚂蚁,
让他把你们的思想旋转在一轮命运上,让他的信仰迷失在你们自己
之中。
等等我,你便可以领悟于我的深沉默想中。从小以来,我内心深处
就曾拥有
一个不具二心的永恒愿望。
原 作:土耳其/美国 苏丹·卡托
汉 译:中 国 周道模 2020-6-13

Chinese translation: William Zhou

***

اِنتظرني

اِنتظرني، أيها الوقت، فأنت تجري بأقصى سرعة.
انتظرني بصفحات هذا األلم الالمتناهي في حياتي،
هناك في متجر الكتب النادرة، وفي دفق المشاعر القاسية.
اِنتظرني سأصل إليك بهيئة مهيبة لن تعرفها.

ضع تلك العصابة على عينيك،

وحاول أن تفتحهما مرة أخرى في ذلك الفراغ األكبر من الحياة،
اِمض لتقرأ « الرومي » تارة أخرى، تلك الكينونة الحكيمة بعيدة النظر،

دعه يدور أفكارك في عجلة الحظ، اسمح لمعتقداته أن تذوب وسط ما تؤمن به.

انتظرني، كي تتفهمني في صمتي المطبق.
فمنذ طفولتي، اضطرمت في داخلي رغب أبدية بأال أملك قلبين.
سلطان كاتو، تركيا/الواليات المتحدة األمريكية

ترجمة: سارة سليم

عن:
Arab translation by Amal Bouchareb

***

எனக்காகக் காத்திரு!

எனக்காக்க் காத்திரு, நேரமே, நீ வெகு விரைவில் பாய்ந்து செல்கிறாய்
எனக்காகக் காத்திரு, முடிவில்லாத இந்த வரலாற்று வலியின் பக்கங்களில்
அரிதான புத்தகங்களின் கடையில், வகட்டுப்படுத்த முடியாத இதயத்தின் தண்ணீரில்

எனது நடுவர் வேடத்தில் எனது வருகைக்காகக் காத்திரு
உனது கண்களின் மேல் கண்மூடும் திரைகளைப் போர்த்திவை

வாழ்க்கையைவிட அருமையான அந்த வெற்றிடத்தில் மீண்டும் அத்திரைகளைத் திறந்துவை
செல், மீண்டும் அந்த கெட்டிகார, தொலைநோக்குள்ள ரூமி எரும்பின் வாழ்வைப்படி
அதிருஷ்டச் சக்கரத்தின்மேலான உனது எண்ணங்களைச் சுற்றி வரட்டும் அது
உனது நம்பிக்கைகளிடையே அதன் நம்பிக்கைகள் மறையட்டும்

எனக்காகக் காத்திரு, எனது அமைதியின்,நிசப்தத்தின் பொருளைப் புரிந்துகொள்ள இயலும்

எனது குழந்தைப்பருவத்திலிருந்து, என்னிடம் உள்ளது
இரண்டு இதயங்கள் இருக்கக் கூடாது என்ற காலம் காலமான ஆவல்

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

私を待って

時間よ、待って
あなたは早くかけて行き過ぎる
その希少本を扱う書店で売られる伝記の
終わりない痛みのページの中で
私を待って
未開の心の水の中で
私が威厳を持って現れるのを待って

その目隠しをもう一度つけなさい
人生よりも壮大な空間でもう一度開きなさい
Rumiを読み直すの
あの賢く先見の明を持つアリを
運命の車輪の上で
彼にあなたの考えを回させなさい
彼があなたの信念の中で迷うくらい

待って
そしたら私の完全な沈黙を理解できるから
子供の頃からずっと
私の中には二つの心を持ちたくないという
永遠の願いがあるのだから

(サルタン・カット・トルコ/アメリカ

Japanese translation by Manabu Kitawaki

***

برایم صبر کن

برایم صبر کن، ای زمان، خیلی سریع می تازی.
برایم صبر کن در صفحات این درد بی پایان زندگی نامه ام، در آن فروشگاه
کتابهای نایاب ، در دریای قلب مجنون.
منتظر رسیدنم با تغییری آمرانه باش.
آن چشم بندها را بر چشمان خود بگذار ، دوباره چشمانت را در آن پوچی غمناکتر
از زندگی برگشا، مولانا را دوباره بخوان، آن خردمند ،مورچه دور انديش ،
به او اجازه بده افکارت را بر روی چرخ روزگار بچرخاند ، اجازه بده عقایدش در
عقاید تو گم شود.
برايم صبر كن، تا سکوت مطلقم را درک کنی. کودکی را کنار بگذار. من هرگز
نخواسته ام دو قلب داشته باشم.

سلطان کاتتو، ترکیه/ آمریکا
ترجمه سپیده زمانی

از کتاب دلبستگی
نشر نیوفرال پرس
با همکاری کراس کالچرال

Farsi translation by Sepideh Zamani

***

BÍDDU MÍN

Bíddu mín, Tími, þú hleypur of hratt.
Bíddu mín á síðum endalausu ævisögukvalanna,
í búð með sjaldgæfar bækur, í vötnum villta hjartans.
Bíddu þess að ég komi dulbúinnn sem dómari.

Bintu aftur fyrir augu þín, opnaðu þau aftur í tóminu
sem er stórfenglegra en lífið,
farðu að lesa Rumi aftur, þann vitra, framsýna maur,
láttu hann snúa hugsunum þínum með lukkuhjólinu,
láttu skoðanir hans hverfa með þínum eigin.

Bíddu mín, svo að þú öðlist skilning á algerri þögn minni.
Frá barnæsku bý ég yfir
eilífri þrá að hafa aldrei átt tvö hjörtu.

Þór Stefánsson þýddi úr: Bonding

***

ПОДОЖДИ МЕНЯ

Подожди меня, Время, ты мчишься слишком быстро.
Подожди меня на страницах этих болезненных бесконечных
биографий,
в магазине редких книг, в омуте дикого сердца.
Подожди, пока я приду – я буду в другом обличье.

Снова завяжи на глазах повязку,
а потом сними ее в пустоте, что больше самой жизни,
пойди перечитай Руми, этого умного, прозорливого муравья,
позволь ему прокрутить твои мысли на колесе судьбы,
позволь им смешаться с твоими.

Подожди меня, чтобы в полной тишине стало ясно,
что с юности я желал лишь об одном – никогда не иметь целых два
сердца.

Из: «Единение» – “Bonding”

Издательство «Нью Ферал Пресс», Ойстер Бей, Нью-Йорк в сотрудничестве с
издательством «Кросс-культурные коммуникации», Нью-Йорк, 2018

Russian translation by Daria Mishueva

***

HINTAYIN MO AKO

Oras, hintayin mo ako, kay bilis mo namang tumalon.
Hintayin mo ako sa mga pahina nitong mga walang patid na kirot ng aking talambuhay,
Sa tindahan ng mga aklat, sa mga tubigan ng mga pusong ligaw.
Hintayin mo ang aking pagdating sa aking marangyang pagbabalatkayo.

Ibalik mo ang takip sa iyong mga mata,
Muli mong buksan sa higit na malawak na kahungkagan kaysa sa buhay,
Humayo ka basahin mo uli si Rumi, yaong marunong na may ga langgam na malayong pananaw sa buhay

Hayaan mong umikot ang iyong mga saloobin sa mga gulong ng kapalaran,
Hayaan mong ang kanyang mga paniniwala ay maglaho sa iyong mga isipan.
Hintayin mo ako, upang maunawaan mo ang aking katahimikan.
Mula sa panahon ng pagkabata, nariyan na ako
Isang walang hanggang hangarin na hindi kailanman kailangang magkaroon ng
dalawang puso.

Translated in Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

חַכֵּה לִי, זְמַן, אַתָּה דּוֹהֵר מַהֵר מִדַּי.

חַכֵּה לִי בְּדַפֵּי הַכְּאֵב הָאֵינְסוֹפִי הַזֶּה שֶׁל הַבִּיּוֹגְרַפְיָה, בְּתוֹךְ
אוֹתָהּ חֲנוּת שֶׁל סְפָרִים נְדִירִים, בְּמֵי הַלֵּב הַפִּרְאִי.
חַכֵּה לִי שֶׁאוֹפִיעַ בַּמַּסְוֶה הַסַּמְכוּתִי שֶׁלִּי.

שִׂים אֶת כִּסּוּיֵי הָעֵינַיִם הָהֵם חֲזָרָה עַל עֵינֵיךָ, פְּקַּח אוֹתָם מֵחָדָשׁ
בְּאוֹתוֹ חָלָל שֶׁהוּא גָּדוֹל יוֹתֵר מֵהַחַיִּים, לֵךְ לִקְרֹא שׁוּב אֶת רוּמִי, אוֹתָהּ נְמָלָה

חֲכָמָה,
חַדַּת הַבְחָנָה,

תֵּן לוֹ לַהֲפֹךְ שׁוּב וְשׁוּב בְּמַחְשְׁבוֹתֶיךָ עַל גַּלְגַּל הֶעָתִיד, תֵּן

לֶאֱמוּנוֹתָיו לָלֶכֶת לְאִבּוּד יַחַד עִם שֶׁלְּךָ.

חַכֵּה לִי, כָּךְ שֶׁתּוּכַל לִתְפֹּס אֶת הַדְּמָמָה הַמֻּחְלֶטֶת שֶׁלִּי.

מֵאָז יְמֵי הַיַּלְדוּת, יֵשׁ בְּתוֹכִי

תְּשׁוּקָה נִצְחִית שֶׁלְּעוֹלָם לֹא יִהְיֶה לִי לֵב חָצוּי.

משורר אמריקאי-טורקי
צילום: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן

Tamil translation by Dr. Subbaraman N.V.

***

WACHT OP MIJ

Wacht op mij, Tijd, je loopt te snel.
Wacht op mij in de pagina’s van deze eindeloze, biografische pijn,
in die winkel van zeldzame boeken, in de wateren van het wilde hart.
Wacht op mijn aankomst in mijn magistrale vermomming.
Plaats die blinddoeken terug over je ogen,
neem ze weer af in die leegte, grootser dan het leven
ga Roemi herlezen, die wijze, verziende mier,
laat hem jouw gedachten doen draaien op een rad van het lot,
laat zijn meningen tussen de jouwe verdwalen.
Wacht op mij, zodat je in mijn diepste stilte kan begrijpen,
dat er sinds de tijd van mijn jeugd er in mij een eeuwig verlangen is
nooit twee harten te hebben gehad.

Dutch translation by Germain Droogenbroodt

***

ESPÉRAME

Espérame, tiempo, vas galopando demasiado rápido,
espérame en las páginas de este dolor incesante de la biografía,
en esa tienda de libros raros, en las aguas del corazón salvaje,
espera mi llegada vestido de magistrado.
Vuelve a ponerte las vendas en los ojos,
reábrelos en aquel vacío mayor que la vida,
vuelve a leer a Rumi, esa hormiga sabia y previsora,
déjale que gire tus pensamientos con la rueda de la fortuna,
deja que sus creencias se dispersen entre las tuyas.
Espérame para poder comprender mi absoluto silencio.
Desde los días de la infancia, hay en mí
un eterno deseo de no haber vivido con dos corazones.

Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

WAIT FOR ME

Wait for me, Time, you’re galloping too fast.
Wait for me in the pages of this endless pain of biography,
in that shop of rare books, in the waters of the wild heart.
Wait for my arrival in my magisterial disguise.
Place those blindfolds back over your eyes,
re-open them in that void grander than life,
go re-read Rumi, that wise, far-seeing ant,
let him revolve your thoughts on a wheel of fortune,
let his beliefs get lost among your own.
Wait for me, so you can comprehend in my utter silence.
Since the days of childhood, there is in me
an eternal desire to have never had two
hearts.

Traduction en Anglais Stanley Barkan

***

(Sultan Catto)

 

Recueil: ITHACA 636
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

COMPLAINTE DE LA PETITE MORT DANS L’ÂME (Claude Roy)

Posted by arbrealettres sur 26 juin 2020



Illustration: Frédéric Martin
    
COMPLAINTE DE LA PETITE MORT DANS L’ÂME

La petite mort dans l’âme, à force de tourner elle
s’était perdue.
Peut-être l’avez-vous rencontrée à l’Armée du Salut
ou au coin de la rue ?

La petite mort dans l’âme si fatiguée, si sale et si
grelottante,
le faux sommeil de trois heures du matin dans les salles
d’attente.

Son tablier percé, ses mains gercées, ses lèvres crevassées,
ses souliers très usés, ses bras très reprisés, ses épaules très
méprisées.

Maintenant je suis sûr de l’avoir déjà aperçue en mil neuf cent
quarante.
au Mesnil les Trois Chemins, sous une pluie battante.

La petite mort dans l’âme ce jour-là était devenue folle.
On lui avait tué son mari, il était si gentil, un si bon homme,
et il s’appelait Paul.

Elle était restée toute seule dans le village.
L’église ouverte en deux, les saints de Saint-Sulpice pleuraient
leur plâtre peint sous l’orage.

Mais la petite mort dans l’âme a bien fini par reprendre la
route.
Je l’ai revue dans les Ardennes, sa charrette arrêtée, elle cassait
la croûte.

Elle avait emporté un matelas, un édredon, les douze
casseroles de cuivre,
le panier à salade, l’horloge de grand’mère, la cage de l’oiseau
et le chien Pataud à pied pour la suivre.

La petite mort dans l’âme marchait tout le temps et ne dis
rien :
il faudra bien que ça finisse, tout a une fin, il faudra bien.

La petite mort dans l’âme, on lui a fait voir du pays
Amsterdam, Varsovie, Coventry, Cologne, Oradour,
Hiroshima, Paris.

Les voyages forment la jeunesse, et la petite mort dans l’âme
à force d’aller partout et d’en voir de toutes les couleurs
devint une vraie dame.

La petite mort dans l’âme en mil neuf cent quarante-trois
s’était mariée en Pologne au coin d’un bois l’hiver, il faisait
très grand froid.

Elle avait épousé le nommé Juif Errant Isaac Laaquedem,
mais il est mort en déportation pauvre petite, et elle n’était
pas au bout de ses peines.

(Elle n’a pas pu toucher sa pension : les papiers n’étaient pas
en ordre.
Et la petite mort dans l’âme a dû chercher du travail, ah ! ce
n’est pas commode).

Dans les ruines d’Aix-la-Chapelle que les Allemands
nomment Aachen,
la petite mort dans l’âme m’a parlé en allemand Ich nicht
spricht deutsch, nichtfertig, alors à quoi bon ta rengaine ?

La petite mort dans l’âme a été voir sa grand’mère Mort Dans
l’Âme pour lui porter, acheté au marché noir, un quart de beurre.
Mais sa grand’mère était morte de froid rue Mouffetard, et
c’est bien du malheur.

(Elle habitait au huitième dans une chambre sous les toits.
Les employés des Pompes funèbres ont eu du mal avec leur
caisse, l’escalier est étroit).

J’ai rencontré la petite mort dans l’âme, ses yeux bleus pleins
de larmes, et comme elle était belle !
parmi ce qui reste d’une maison blitzée, dans une rue triste de Whitechapel !

Mais plus tard, c’était encore elle, je ne m’y suis pas trompé,
qui disait cigarette, cigarette, à Oslo,
aux matelots anglais sur le port avec son odeur de goudron et
d’eau.

Elle avait perdu son bébé quand elle avait treize ans, il était
mort en couches,

à cause des privations, du temps des Allemands, avec qui il
avait bien fallu qu’à la fin elle couche.
La petite mort dans l’âme a été putain à Naples et à Rome,

marchande de croissants au métro Réaumur, et de piles
électriques entre Villiers et Rome.

On lui a tondu les cheveux en août 1944 et c’était une erreur,
elle n’aurait jamais cru qu’elle avait de quoi tant pleurer dans
le coeur.

Elle est toujours ici, parmi nous, au noir de notre coeur,
Et quand tu te crois seul, d’Athènes, de Madrid, de France, de
Chine ou d’Amérique,

de tous les coins de ce monde bête et triste,
voilà qu’elle est en toi, la petite mort dans l’âme, à
l’improviste.

(Claude Roy)

 

Recueil: Claude Roy un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Jour nuit soleil et arbres (Jean Tardieu)

Posted by arbrealettres sur 19 juin 2020



Jean Tardieu
    
(Recueil Jours pétrifiés)
Jour nuit soleil et arbres

Certains mots sont tellement élimés, distendus, que ‘l’on peut voir le jour au travers.
Immenses lieux communs, légers comme des nappes de brouillard – par cela même difficile à manœuvrer.
Mais ces hautes figures vidées, termes interchangeables, déjà près de passer dans le camp des signes algébriques,
ne prenant un sens que par leur place et leur fonction, semblent propres à des combinaisons précises
chaque fois que l’esprit touche au mystère de l’apparition et de l’évanouissement des objets.

I
Est-ce pour moi ce jour ces tremblantes prairies
ce soleil dans les yeux ce gravier encore chaud
ces volets agités par le vent, cette pluie
sur les feuilles, ce mur sans drame, cet oiseau ?

II
L’esprit porté vers le bruit de la mer
que je ne peux entendre
ou bien vers cet espace interdit aux étoiles
dont je garde le souvenir
je rencontre la voix la chaleur
l’odeur des arbres surprenants
j’embrasse un corps mystérieux
je serre les mains des amis

III
De quelle vie et de quel monde ont-ils parlé ?

– De jours pleins de soleil où nous nous avançons,
d’espace qui résiste à peine à nos mains et de nuits
que n’épaissira plus l’obscurité légère.

IV
Entre les murs un visage survint
qui se donnait le devoir de sourire
et m’entraîna vers une autre fenêtre
d’où le nuage à ce moment sortait.

Tout était lourd d’un orage secret
un homme en bleu sur le seuil s’avançait
le tonnerre éclata dans ma poitrine
un chien les oreilles basses
rentrait à reculons.

V
Mémoire
Et l’ombre encor tournait autour des arbres
et le soleil perdait ses larges feuilles
et l’étendue le temps engloutissait
et j’étais là je regardais.

VI
Je dissipe un bien que j’ignore
je me repais d’un inconnu
je ne sais pas quel est ce jour ni comment faire
pour être admis.

VII
Comme alors le soleil (il était dans la nuit
il roule il apparaît avec silence
avec amour, gardant pour lui l’horreur)
ainsi viendront les jours du tonnerre enchaîné
ainsi les monstres souriants ainsi les arbres
les bras ouverts, ainsi les derniers criminels
ainsi
la joie.

VIII
Quand la nuit de mon coeur descendra dans mes mains
et de mes mains dans l’eau qui baigne toutes choses
ayant plongé je remonterai nu
dans toutes les images :
un mot pour chaque feuille un geste pour chaque ombre
« c’est moi je vous entends c’est moi qui vous connais
et c’est moi qui vous change. »

IX
Je n’attends pas un dieu plus pur que le jour même
il monte je le vois ma vie est dans ses mains :
la terre qui s’étend sous les arbres que j’aime
prolonge dans le ciel les fleuves les chemins…
Je pars j’ai cent mille ans pour cet heureux voyage.

X
Epitaphe
Pour briser le lien du jour et des saisons
pour savoir quelle était cette voix inconnue
sur le pont du soleil à l’écart de ma vie
je me suis arrêté.
Et les fleuves ont fui, l’ombre s’est reconnue
espace les yeux blancs j’écoute et parle encore
je me souviens de tout même d’avoir été.

(Jean Tardieu)

 

Recueil: Jean Tardieu Un poète
Traduction:
Editions: Gallimard Jeunesse

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :