Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘veiller’

La durée des villages (Jean Follain)

Posted by arbrealettres sur 30 septembre 2021




La durée des villages est dans l’ordre profond
et leur eau à canards veille.

(Jean Follain)

 

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , | Leave a Comment »

RENCONTRES (Herri Gwilherm Kèrourédan)

Posted by arbrealettres sur 21 juillet 2021



RENCONTRES

I

dites-nous si les fleurs extasiées
furtives douces sous la lune
veillent ou somnolent dans vos doigts

jeunes filles sur vos lèvres peintes
retenez l’appel de nos ombres
fugitives au milieu des fleurs

II

l’océan — une barque dans le soleil du soir
quelques dessins légers sur les sables
des mains prises dans un galet creux
viennent les houles le ciel nu et l’ombre des bras

III

voici que se brise le jour
sur les rives de nos rencontres

ouvrez votre paume à l’oiseau
sans un repos son vol se meurt

effleurez à peine la terre
d’un geste de danseuse vague

enfant étroite de la nuit
dans les plis froids de nos baisers

(Herri Gwilherm Kèrourédan)

Illustration: Myrtille Henrion Picco

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LE POÈTE (Alfred de Musset)

Posted by arbrealettres sur 12 juillet 2021



LE POÈTE

Du temps que j’étais écolier,
Je restais un soir à veiller
Dans notre salle solitaire.
Devant ma table vint s’asseoir
Un pauvre enfant vêtu de noir,
Qui me ressemblait comme un frère.

Son visage était triste et beau :
A la lueur de mon flambeau,
Dans mon livre ouvert il vint lire.
Il pencha son front sur sa main,
Et resta jusqu’au lendemain,
Pensif, avec un doux sourire.

Comme j’allais avoir quinze ans
Je marchais un jour, à pas lents,
Dans un bois, sur une bruyère.
Au pied d’un arbre vint s’asseoir
Un jeune homme vêtu de noir,
Qui me ressemblait comme un frère.

Je lui demandai mon chemin ;
Il tenait un luth d’une main,
De l’autre un bouquet d’églantine.
Il me fit un salut d’ami,
Et, se détournant à demi,
Me montra du doigt la colline.

A l’âge où l’on croit à l’amour,
J’étais seul dans ma chambre un jour,
Pleurant ma première misère.
Au coin de mon feu vint s’asseoir
Un étranger vêtu de noir,
Qui me ressemblait comme un frère.

Il était morne et soucieux ;
D’une main il montrait les cieux,
Et de l’autre il tenait un glaive.
De ma peine il semblait souffrir,
Mais il ne poussa qu’un soupir,
Et s’évanouit comme un rêve.

A l’âge où l’on est libertin,
Pour boire un toast en un festin,
Un jour je soulevais mon verre.
En face de moi vint s’asseoir
Un convive vêtu de noir,
Qui me ressemblait comme un frère.

(Alfred de Musset)


Illustration: René Magritte

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

ELCA ET MONTGÓ (Francisco Brines)

Posted by arbrealettres sur 6 juillet 2021



IN MEMORIAM, THE SPANISH POET FRANCISCO BRINES
Francisco Brines, receiving at his home Elca, Oliva
from the Spanish king and queen the Cervantes Prize, 12th May 2021
    
Poem in French, Spanish, Dutch, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian,
Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Icelandic, Russian,
Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Irish, Serbian, Macedonian, Armenian,
Malay, Indonesian, Catalan

Poem of the Week Ithaca 687 « ELCA AND MONTGÓ » FRANCISCO
BRINES, Spain (1932─2021)
de “Poesía completa 1969─1997”, Tusquets Editores
– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt

***

ELCA ET MONTGÓ
à Angelika Becker

La sombre mort des orangers
m’éblouit ;
la lune se lève orange et sèche
derrière une mer de plomb.
Dans le lointain, la montagne exhale un air
bleu ; la mer la rend humide,
s’y abandonne. Et ainsi depuis des siècles
l’ombre tombe sur la douleur de sa rudesse.
Les maisons ouvrent leurs paupières,
le versant s’illumine, vibrant
le cœur aspire à des êtres qu’il ne connaît pas ;
et le souvenir en rappelle d’autres.
Invisible un arôme de jasmin pénètre
ma chemise, éloigne un peu de sueur de ma peau ;
et cette poussière que le vent dépose
a disparu dans la nuit,
sourd fossoyeur de mon temps.
Le jour était compatissant,
et la terre épuisée reconnaissante,
avec amour je veille sur la tendresse
avec laquelle je meurs aujourd’hui.

Traduction de Elisabeth Gerlache

(Francisco Brines)

***

ELCA Y MONTGO

A Angelika Becker

La tenebrosa
muerte de los naranjos
deja ciegos mis ojos;
anaranjada y seca, sale la luna
detrás de un mar de plomo.
Lejana, la montaña respira un aire
azul; la moja el mar,
en él descansa. Y así la sombra cae,
desde siglos, sobre el dolor de su dureza.
Abren los párpados las casas,
se enciende la ladera, tembloroso
añora el corazón seres que desconoce;
y al recuerdo regresan otros seres.
Invisible, un aire de jazmín
penetra en mi camisa, de mi carne separa
leve sudor; y este polvo soplado
se ha perdido en la noche,
sorda sepulturera de mi tiempo.
Fue el día piadoso,
y a la tierra gastada, agradecido,
miro con buen amor,
por la delicadeza con que hoy muero.
FRANCISCO BRINES

***

ELCA EN MONTGÓ
Voor Angelika Becker

De duistere dood van de sinaasappelbomen
verblindt mijn ogen;
oranje en droog komt de maan op
achter een zee van lood.
In de verte, ademt de berg een blauwe
lucht; de zee maakt hem vochtig,
rust erop uit. Zo valt sinds eeuwen
de schaduw op de pijn van zijn hardheid.
De huizen openen hun ogen,
de helling van de berg licht op, trillend
hunkert het hart naar wezens die het niet kent;
en de herinnering roept andere wezens terug.
Onzichtbaar doordringt een geur van jasmijn
mijn hemd, verwijdert wat zweet van mijn huid;
en dit aangewaaid stof
is verdwenen in de nacht,
dove doodgraver van mijn tijd.
De dag was meedogend,
en de uitgeputte aarde dankbaar,
liefdevol bescherm ik de tederheid
waarmee ik heden sterf.

Vertaling Germain Droogenbroodt

***

ELCA AND MONTGÓ *

* Elca, name of Brines house, Montgo, mountain range, seen from his house
To Angelika Becker
The dark death of the orange trees
blinds my eyes;
orange and dry, rises the moon
behind a sea of lead.
In the distance, the mountain breathes blue air;
the sea wets it, in its slumber. And so the shadow falls,
for centuries, over the ache of its roughness.
The houses open their eyelids,
the hillside lights up, trembling,
the heart yearns for beings it does not know;
and other beings return to remembrance.
Invisible, an air of jasmine
penetrates my shirt, from my flesh it lifts
light sweat; and this blown dust
is lost in the night,
deaf gravedigger of my time.
It was the merciful day,
and to the worn-out earth, grateful,
I look lovingly,
for the gentleness with which I die today.

Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

ELCA E MONTGÓ *

Elca: casa de Brines, Montgo. Monti vicino della casa,
al Angelika Becker
La tenebrosa morte degli alberi di arancio
acceca i miei occhi;
arancione e secca, sorge la luna
dientro un mare di piombo.
Distante, la montagna respire l’aria blu;
il mare la bagna, nel suo sonno. E così cala l’ombra,
per secoli, sul dolore della sua durezza.
Le case aprono le loro palpebre,
si illuminano le colline, tremolanti,
il cuore brama esseri che non conosce;
mentra altri esseri tornano alla memoria.
Invisibile, un sentore di gelsomino
penetra la mia camicia, dalla mia carne separa
un sudore leggero; e questa polvere soffiata via
si perde nella notte,
becchino sordo del mio tempo.
È stato un giorno pietoso,
e per la logora terra, grato,
ho lo sguardo amorevole,
per la dolcezza con cui muoio oggi.

Traduzione di Luca Benassi

***

ELCA ET MONTGÓ
für Angelika Becker

Der dunkle Tod der Orangenbäume
blendet meine Augen;
orange und trocken, geht der Mond auf
hinter einem Meer aus Blei.
In der Ferne atmet der Berg blaue Luft aus;
benetzt das Meer,
ruht darin aus. Und so fällt, seit Jahrhunderten,
der Schatten auf den Schmerz seiner Härte.
Die Häuser öffnen ihre Augenlider,
der Hang leuchtet auf, und zitternd
sehnt sich das Herz nach Wesen die es nicht kennt
und in der Erinnerung tauchen andere Wesen auf.
Unsichtbar, durchdringt ein Hauch von Jasmin
mein Hemd, nimmt von meiner Haut leichten Schweiß;
und dieser verwehte Staub
ist in der Nacht verloren,
taube Totengräber meiner Zeit.
Es war der fromme Tag,
und auf die abgenutzte Erde, dankbar,
schaue ich liebevoll,
für die Sanftheit, mit der ich heute sterbe

Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgng Klinck

***

ELCA E MONTGÓ *
Para Angelica Becker

A tenebrosa morte das laranjas
deixa cego os meus olhos;
alaranjada e seca sai a lua
detrás de um mar de chumbo.
Distante, a montanha respira um ar
azul; o mar a molha,
nele descansa, assim a sombra cai,
desde séculos, desde a dor de sua dureza.
Abrem as pálpebras as casas,
acende-se a ladeira, já tremendo
sente falta o coração de seres estranhos;
e à memória regressam outros seres.
Invisível, um ar de jasmim
penetra em minha camisa, da minha carne separa
leve suor; e este pó que é um sopro
perdeu-se pela noite,
surda sepultura desse meu tempo.
Foi o dia piedoso,
e para a terra gasta, agradecido,
olho amorosamente,
com a delicadeza com que hoje morro.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia.

***

ELCA E MONTO
A Anglelika Becker

La tinibrusa
Morti di l’aranci
M’annorba l’occhi
Aranciata e sica, nchiana la luna
Darreri un mari di chiummu.
Luntanu la muntagna rispira n’aria
Azzola; lu mari l’abbagna,
Si riposa in iddu. E d’accussì l’ummira cadi
Di seculi, supra lu duluri di la so durizza.
Li casi aprunu li so pinnulara,
Li pinnini s’addumanu, trimanti
Lu cori spinna pi esssiri ca non canusci
E autri essiri tornanu a la mimoria.
…nvisibili, n’aria di girsuminu
Penetra nta me cammisa ,sipara
Di la me peddi lu liggeru suduri; e sta purviri ca vola
Si pirdiu nta la notti,
Surdu sepulturariu dû me tempu.
La jurnata fu piatusa
E la terra scunzata, cuntentu
Taliu cu bon amuri
Pir la dilicatizza cu la quali oy moru.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

ELCA ȘI MONTGÓ *
pentru Angelika Becker

Tenebroasa moarte a portocalilor
îmi lasă ochii orbi;
portocalie și ofilită, răsare luna
din dosul mării plumburii.
În depărtări, muntele suflă aer
albastru; e înmuiat de marea
în care odihnește. Și astfel, umbra cade,
pe veci acoperind asprimea suferinței.
Casele își deschid pleoape,
se aprinde panta, și, tremurătoare,
inima duce dorul făpturilor pe care nu le-a cunoscut;
iar în memorie revin alte ființe.
Imperceptibilă, o boare de iasomie
îmi intră sub cămașă, de carne desprinzându-mi
sudoarea diafană; și praful adiat,
în noapte se destramă,
surd mi-e groparul timpului.
A fost pioasă ziua,
iar glia consumată,
cu dragoste o contemplu, îi sunt îndatorat,
pentru delicatețea cu care astăzi mor.

Traducere Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ELCA I MONTGÓ
Angelice Becker

Mroczna śmierć pomarańczowych drzew
poraża moje oczy,
pomarańczowa i sucha − wschodzi księżyc
zza ołowianego morza.
W oddali góra oddychająca błękitnym powietrzem;
morze ją oblewa, a ona spoczywa w nim. I cień pada
od wieków na twardy jej ból.
Domy otwierają powieki,
zapalają się zbocza wzgórz, migocą,
tęskni serce do istot, których nie rozpoznaje,
gdy inne istoty powracają do pamięci.
Niewidoczny jaśminowy powiew
przenika w moją koszulę, odrywa od ciała
delikatny pot; i ten wypełniający kurz
zagubił się w nocy, głuchej,
która pogrzebała mój czas.
Dzień ten był w miłosiernym żalu
i na tę ziemię wykorzystaną,
patrzę z miłością, wdzięczny
za tę lekkość, z jaką dziś umieram.
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

Translation into Polish by : Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***
ΕΛΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΤΓΚΟ

Για την Αγγέλικα Μπέκερ
Ο μαύρος θάνατος των πορτοκαλόδεντρων με τυφλώνει,
Πορτοκαλί και αφυδατωμένο το φεγγάρι
Υψώνεται πίσω απ’ τη μολυβένια θάλασσα,
στον ορίζοντα, το βουνό αναπνέει γαλανό αέρα
καθώς η θάλασσα δροσίζει τον ύπνο του. Έτσι
πέφτει κι ο ίσκιος, αιώνες τώρα, πάνω απ’ τον πόνο
της αγριάδας του.
Τα σπίτια ανοίγουν τα ματόκλαδα τους
η βουπλαγιά φωτίζεται, τρεμουλιαστά,
η καρδιά ποθεί άγνωστους ανθρώπους
που επιστρέφουν στη μνήμη της.
Αόρατος αγέρας με άρωμα γιασεμιού
εισχωρεί στο πουκάμισο μου, εντείνει
τον ιδρώτα του δέρματος μου κι αυτή
η σκόνη που αιωρείται χάνεται στη νύχτα
μουγγός νεκροθάφτης του χρόνου μου.
Ήταν η μέρα που συγχωρούσε και
στη ταλαίπωρη γη φαίνομαι αξιαγάπητος
μέσα στην αξιοπρέπεια που πεθαίνω σήμερα.
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Transllation into Greek by Manolis Aligizakis

***

埃尔卡和蒙哥

致安吉丽卡·贝克尔
这些橘子树的黑暗死亡
蒙蔽了我的眼睛;
橘黄和微薄的月亮,在
铅的海洋后面升起。
在远方,那座山呼吸着蓝空气;
大海湿润了它,在它睡时。所以几世纪了,
阴影降落在它粗糙的痛苦上。
房子睁开了它们的眼睛,
山坡上的灯光亮了,颤抖着
心渴望它不了解的生命;
而其它生命回归记忆。
隐隐约约,一股茉莉花气息
透过我衬衫,从我的肉体提取
轻微的汗;还有这扬尘
迷失于夜晚,
我那个时代的聋哑掘墓人。
那曾是仁慈的日子,
且对那疲惫的大地,感恩不尽,
我用心地寻找,
我今天死去的柔和方式。
原 作:西班牙 弗朗西斯科·布里内斯(1932-2021)
英 译:比利时 杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉 译:中 国 周道模 2021-6-3

Translation into Chinese by William Zhou

***

إلى أنجيليكا بيكر

ِر البرتقال أعمى بصري،
المو ُت القاتم ألشجا
َف بحر رصاصي.
يتوارى القمُر الشاحب الجاف خل
وفي األفُق البعيد ين ُّث الجب ُل هوا ٌء أزرق؛
فير ّطبه البح ُر خالل ُسباته. بعدها يسود ال ِظ ّل لقرون على وجع المعاناة.
تشرعُ البيوت أبوابها،
ويُضيء جانب التِالل،
فيشتاق القل ُب ال ُمرتجف إلى أشخا ٍص ال يعرفهم.
وإلى آخرين تجي ُش بهم الذكريات.
ا خفيفًا،
ّل من لحمي إلى قميصي، لينضح عرقً
يضوعُ عبق الياسمين الالمرئي فيتسل
يتوارى هذا الغُبار الخان ُق في جو ِف الليل،
ار قبور أصٌم ٍٍ في هذا الزمان.
مثل حفّ
كان يوم الرحمة،
أشعُر باالمتنان لألرض البالية،
ّع بشغ ٍف لموتي اللطيف ذاك الذي يبدو وشي ًكا.
وأتطل

Translation into Arab by Sara Slim

***

एल्का और मोंटगोज़

एंजेलिका बेकर को
संतरेके पेडों की कािी मौत
मेरी आँखों को अंधा कर देता है;
नारंगी और सूखा, चाँद उगता है
सीसेके समुद्र के पीछे।
दरूी में, पहाड नीिी हवा मेंसांस िेता है;
समुद्र उसेगीिा कर देता है, उसकी नींद में।
और इसलिए छाया गगरती है,
सददयों से, अपनेखुरदरापन के दददपर।
घरों की पिकें खुि जाती हैं,
पहाडी रोशनी करती है, कांपती है,
ददि उन प्राणियों के लिए तरसता हैजजन्हेंवह नहींजानता;
और अन्य प्रािी याद मेंिौट आतेहैं।
अदृश्य, चमेिी की हवा
मेरी कमीज मेंघुस जाता है, मेरेमांस सेवह उठ जाता है
हल्का पसीना; और यह उडती धूि
रात मेंखो जाता है,
मेरेसमय का बहरा कब्र खोदनेवािा।
यह दयािुददन था,
और घघसी-पपटी धरती के लिए, आभारी,
मैंप्यार सेदेखता हूँ,
उस नम्रता के लिए जजसके साथ मैंआज मरा।

Hindi translation by JyotirmayaThakur.

***

エルカとモントゴ

〜アンジェリカ・ベッカーへ
柑橘の木の暗い死は私を盲目にした
オレンジ色の乾いた月は
鉛の海の後ろに昇る
遠くには山が青い空気を吸い込む
海がそのまどろみの中でまわりを湿らせ
そして影が降りてくる
何世紀も、何世紀も
その荒々しい痛みでもって
家々は瞼を開く
山腹は灯りをともし、震えている
心は未だ知らない存在にあこがれ、
他のものは記憶に戻ることを願う
目に見えない、ジャスミンの香りは
着ているシャツを通り抜け、
私の肉体を軽く汗ばませる
そしてこの飛ばされた細粉は
夜になると消えて無くなるのだ
現代の耳聞こえぬ墓掘り人である
安楽な一日であった
そして疲れ果てた地球に感謝する
優しさを持って今日死んでいく私は
愛に包まれている

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

الکا و مونتگو

برای آنجلیکا بکر
مرگ سیاه درختان پرتقال چشمانم را نابینا می کند؛
نارنجی و خشک، ماه طلوع می کند
از پشت دریای سرب .
از دوردست ها، کوه هوای آبی را استنشاق می کند؛
دریا مرطوبش می کند، در خوابی سبک. و سایه ها بر او می افتند،
برای قرنها، بر روی درد ناهمواری آن.
خانه ها پلک هایشان را باز میکنند،
دامنهی تپه روشن می شود، میلرزد،
قلب برای آنانی که نمی شناسد خمیازه میکشد
و آنانی دیگر که به یاد می آوری .
نامرئی، هوای یاسمن
به. پیراهنم نفوذ می کند، بدنم عرق سبکی می کند؛
و گرد و خاکی که بلند شده
در شب گم می شود،
گورکن ناشنوای زمان من.
آن روز پر رحمت بود .
و به زمین فرسوده سپاسگزار،
من عاشقانه نگاه می کنم،
بخاطر لطافتی که امروز با آن می میرم .
فرانسیسکو برینس، اسپانیا،) ۲۰۲۱ -۱۹۳۲ )
ترجمه: سپیده زمانی

Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ELCA OG MONTGÓ *

1 Elca er hús skáldsins og Montgó er fjallið sem blasir við úr
Til Angeliku Becker
Dimmur dauði appelsínutrjánna
blindar augu mín;
appelsínugulur og þurr rís máninn
handan við blágráan sjó.
Í fjarska andar fjallið bláu lofti;
sjórinn vætir það í svefni. Og þannig fellur skugginn
öldum saman yfir úfna kvöl þess.
Húsin opna augun,
hlíðin ljómar upp, skelfur,
hjartað þráir óþekktar verur;
og aðrar verur minna á sig.
Ósýnilegur jasmínuilmur
smýgur í skyrtuna mína, lyftir frá holdinu
léttum svita; og rjúkandi rykið
hverfur inn í nóttina,
daufdumban grafara tíma míns.
Það var hinn náðuga dag,
og til örmagna jarðar
lít ég í ást og þakklæti,
fyrir hvað ég fæ hægt andlát í dag.
Þór Stefánsson þýddi

Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

ЭЛЬКА И МОНТГО

Посвящается Анжелике Бекер
Темная смерть апельсиновых деревьев
ослепляет мне глаза;
оранжево и сухо всходит луна
из моря свинца.
Вдалеке дышит гора голубым
воздухом; он влажен из-за моря,
он отдыхает. Так падает веками
тень на боль его резкости.
Дома открывают глаза,
горный склон проясняется, дрожа,
сердце стремится к тем существам, которых еще не знает;
а воспоминания возрождают других существ.
Невидимо проникает запах жасмина сквозь
мою рубашку, убирает немного пот с кожи;
и эта прилетевшая пыль
исчезает в ночи,
глухом могильщике моего времени.
День был милостив,
и на истощенную землю смотрю я
с благодарностью за нежность,
с которой сегодня я умру.
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой

Translation into Russian by Daria Mishueva

***

ELCA AT MONTGÓ *

name of Brines house, Montgo, mountain range, seen from his house
Para kay Angelika Becker
Ang madilim na pagkamatay ng mga puno ng kahel
ay bumubulag sa aking mga mata;
kulay kahel at tuyot,sumisikat na ang buwan
sa likod ng dagat na kulay kalawang.
Sa di kalayuan, ang bundok ay huminga ng kulay bughaw na hangin;
ginising ito ng dagat, sa kanyang pagkakatulog. Kaya ang anino ay nahulog
daang taon, nagtiis sa pagiging magaspang nito.
Ibinukas ng mga tahanan ang talukap ng kanilang mga mata
nagniningning ang gilid ng burol, nanginginig,
nananabik ang puso sa mga nilalang na hindi nito nakikilala;
at ang ibang nilalang na bumalik sa alaala.
Hindi nakikita. Hanging amoy sampaguita
ay nanuot sa aking damit, mula sa aking katawan ay
bahagya akong pinawisan;at ang hinipan na alikabok
ay nawala sa gabi,
binging tagahukay ng aking libingan sa aking panahon.
Ito ang araw ng maawain
at sa pagod ng lupa, nagpapasalamat,
Nagmumukha akong mapagmamahal
dahil sa kahinahunan na kung saan ako ay namatay ngayon

Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

אלקה ומונטגו* / פרנציסקו בריינס

לאנג’ליקה בקר
הַ מָּ וֶת הָּ אָּ פֵ ל שֶ ל עֲצֵי הַ תַ ּפּוז
מְ סַ מֵ א אֶ ת עֵ ינַי;
כָּתֹם וְיָּבֵ ש , עֹולֶ ה הַ יָּרֵ חַ
מֵ אֲחֹורֵ י יָּם שֶ ל עֹופֶרֶ ת.
בַ מֶ רְ חַ קִּ ים, הָּ הָּ ר נֹושֵ ם אֲוִּיר כָּחֹל;
הַ יָּם מַ רְ טִּ יב זֹאת, בִּ שְ נָּתֹו. וְכְָּך נֹופֵ ל הַ צֵל,
מֵ אֹות בַ שָּ נִּים, מֵ עַ ל לִּ כְאֵ ב חִּ סְ ּפּוסֹו.
הַ בָּ תִּ ים ּפֹותְ חִּ ים אֶ ת שְ מּורֹות עֵ ינֵיהֶ ם,
צֶלַ ע הָּ הָּ ר מּואָּ ר, רֹועֵ ד,
הַ לֵ ב מְ יַחֵ ל לִּ בְ רִּ יֹות שֶ אֵ ינֹו מַ כִּיר;
ּובְ רִּ יֹות אֲחֵ רֹות חֹוזְ רֹות אֶ ל הַ זִּ כָּרֹון.
בִּ לְ תִּ י נִּרְ אֶ ה, אֲוִּיר יַסְ מִּ ין
חֹודֵ ר לְ חֻ לְ צָּתִּ י, מִּ בְ שָּ רִּ י הּוא מֵ רִּ ים
זֵעָּ ה קַ לָּ ה; וְאֹותֹו אָּ בָּ ק נִּשָּ א
אֹובֵ ד בַ לַ יְלָּ ה,
קַ בְ רָּ ן חֶ רֶ ש שֶ ל זְ מַ נִּי.
זֶה הָּ יָּה יֹום רַ חּום,
וַאֲנִּי מַ בִּ יט בְ אַ הֲ בָּ ה
אֶ ל הָּ אֲדָּ מָּ ה הַ שְ חּוקָּ ה, אֲסִּ יר תֹודָּ ה,
בְ שֶ ל הָּ עֲדִּ ינּות עִּ מָּ ּה אֲנִּי מֵ ת הַ יֹום.

Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

எல் க ோவும் மோண் ட்க ோவும்!

அஞ்செலிகா செக்கருக்கு
ஆரஞ்சு மரங்களின் இருண் ட இறெ்பு
என் கண் களள குருடாக்குகிறது!
ஆரஞ்சும், காய்வதும் செட்கடலின் பின்னாெ்
ெந்திரளன எழுெ்புகிறது.
ச ாளெவிெ் மளெ நீ ெக்காற்ளற சுவாசிக்கிறது
கடெ் ஈரமாக்குகிறது அ ன் தூக்க ்திெ்.
எனவவ நிழெ் ொய்கிறது நூற்றாண் டுகளுக்கு
கடுளமயான வலிக்கு வமவெ
வீடுகள் கண் இளமகளள ்திறக்கின் றன
மளெெ்ெக்கம் நடுங்கிக்சகாண் வட சவளிெ்ெம் ருகிறது
ச ரியா ளவகள் குறி ்து இ யம் விம்முகிறது
மற்றளவகள் நிளனவிற்கு ்திரும்புகின் றன!
மெ்லிளகயின் மணம், காற்று கண் களுக்கு ்ச ரிவதிெ்ளெ
எனது ெட்ட்ளடளய ்துளள ்து, எனது ெள யினின்று
சிறு வியர்ளவளய எழுெ்புகிறது. அடிக்கெ்ெட்ட இந் ்துகள்
இரவிெ் இழக்கெ் ெடுகிறது!
எனது காெ ்தின் செவிட்டு க்கெ்ெளற வ ாண் டி!
அது ஒரு இரக்கம் நிளறந் நாள்
ொழ்ெட்ட பூமி நன்றிொராட்டுகிறது!
அளமதியுடன் நான் இறக்கும் இந் நாளள
வநெ ்வ ாடு வநாக்குகிவறன்!
ஆக்கம்/சமாழிமாற்றம்

Translation into Tamil by Dr. N V Subbaraman

***

ELKA Û MONTGO
Bona Angelika Becker

Mirina tarî ya dara piruqalê
çevhên min ronîdike;
pirtuqalî û hişkanî
hêv hiltê li paş zeryayeke zirêçî.
Ji dûr ve çiya hinase bi bayê hişîn dike,
zeryayê şildike,
tê de vedihese.
Û weha ji sedsalan ve sî
bi ser êşên wî yî giran de têxwr.
Xanî pîloyên xwe vedikin,
kendal direwşe û dilerze,
dil meraqdike, zanebe tiştên nenas
û di bîranînê de zanînên din xwe pêşdadidin.
Nexwiya ye, sirîweyeke jasemînê bîhndide,
kurtikê min ji tena min bi xwîyeke sivik şildibe
û ev toza radibû bi şev
hinda bû
gorkolên ker ên dema min.
Ew rojeke baweriyî bû
û li ser erda pir hatiye bikaranîn, spasdarî,
bi dilxweşî mêzedikim,
bi dilovaniya, ku ez îro dimirim.
Translation into Kurdish by Hussein Habasch
Zirêç: qurşîn, رصاص ,sî: sih, sêber, pîlo: palîk, bêlo, qepûlk,جفن , sirîwe: sirwe, şine,
şineba.

***

এলকা এবং মন্টগ া

অ্যাঞ্জেলিকা বেকাঞ্জেে কাঞ্জে
কমিা গাঞ্জেে অ্ন্ধকাোচ্ছন্ন মৃত্য য
অ্ন্ধ কঞ্জে আমায়;
কমিা আে শুষ্ক,
চাাঁদ উঞ্জে অ্োলেত্ সাগে প্রাঞ্জে ।
দূঞ্জে, পেবত্ বেয় েীি োত্াঞ্জসে শ্বাস-প্রশ্বাস;
আে সাগে এই ত্ন্দ্রাঞ্জত্, লেমলিত্ হয় । আে ত্াই োয়া বেঞ্জম আঞ্জস,
আে শত্ কাি ধঞ্জে, এই রুক্ষত্াে বেদোয় ।
োল়িগুলি খযঞ্জি বদয় ত্াঞ্জদে বচাঞ্জখে পাত্া,
পেবত্ পাশ আঞ্জিালকত্ হয়, কাাঁপঞ্জত্ থাঞ্জক,
লকো কাে জেয হৃদয় আকুি হয় বকাে লকেযো বজঞ্জেই;
এেং অ্েযােয সে লকেযস্মলৃত্ হঞ্জয় লিঞ্জে আঞ্জস ।
অ্দৃশয, জযাঁ ইিয ঞ্জিে োত্াস
প্রঞ্জেশ কঞ্জে আমাে বপাশাঞ্জকে লিত্ঞ্জে, আমাে শেীে বথঞ্জক এই গন্ধ
উঠিঞ্জয় বেয় ঘাঞ্জমে গন্ধ; আে এই উঞ্জ়ি যাওয়া ধযঞ্জিা
হালেঞ্জয় যায় োঞ্জত্ে গিীঞ্জে,
আমাে সমঞ্জয়ে েলধে কেে বখাদক ।
এটি লেি একটি ক্ষমাে লদে,
আে এই জীর্বপৃলথেীঞ্জত্, কৃ ত্জ্ঞ আলম,
িাঞ্জিাঞ্জেঞ্জস বচঞ্জয় বচঞ্জয় বদলখ,
বকামিত্াে জেয বয েম্রত্ায় আলম মৃত্য যঞ্জক আহ্বাে কলে আজঞ্জকে এই লদঞ্জে
ফ্রালিসঞ্জকা লিেস, বেে (১৯৩২-২০২১)
ইংঞ্জেলজ অ্েযোদ জাঞ্জমবইে বরাঞ্জজেব্রুড্ট – স্ট্যােলি োেকাে

Translation into Bangla by Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

ELCA AGUS MONTGÓ
Do Angelika Becker

Baineann bás gruama na gcrann oráistí
an t-amharc as mo shúl.
Éiríonn gealach ócair ón bhfarraige liath,
is dúisíonn an sliabh óna mharbhshuan.
Titeann scáth ar na beanna,
trasna na creácha gairbhe;
osclaíonn na tithe mogaill na súl,
Bíonn cumha ag an gcroí i ndiaidh daoine
gan aithne;
Dealraíonn cuid eile ón gcuimhne bhuan.
Dofheicthe, séideann cumhra seasmaine
trí mo léine, is fágann allas éadrom
mar dhusta ar an oíche.
Lá trócaireach ba ea é,
breathnaím le buíochas is cion
ar an gcré spíonta seo, bodharuaigh mo shaoil,
an lá bog is séimh ar a fhaighimse bás.

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach

***

ELCA I MONTGÓ
Angeliki Becker

Tamna smrt pomorandžinog drveća
me zaslepljuje;
mesec suv, boje pomarandže se uzdiže
iza olovnog mora.
U daljini,planina diše plavi vazduh;
more ga vlaži, u svojoj pospanosti. I tako senka se
širi,
vekovima, preko pepela njegove uzburkanosti.
Kuće otvore očne kapke,
padine se osvetle, drhteći,
srce čezne za bićima koje ne zna,
i priseća se drugih.
Nevidljiv vazduh od jasmine
prodire kroz moju košulju, sa mog tela podiže
znoj; i oduvana prašina
se gubi u noć,
koja je gluv grobar mog vremena.
Bio je to milostiv dan,
i zahvalan iscrpljenoj zemlji
tražim s ljubavlju,
blagost s kojom umirem danas.
Sa engleskog prevela S. Piksiades

***

ЕЛКА И МОНТГО

На Анџелика Бекер
Мрачната смрт на портокаловите дрвја
ми ги заслепува очите;
портокалова и сува, месечината се крева
зад море од олово.
Во далечината, планината дише син воздух;
морето го навлажнува, во својата дремка. И така сенката паѓа,
со векови, над болката од сопствената грубост.
Куќите ги отвораат капаците,
падината се осветлува, треперејќи,
срцето копнее за битија што не ги познава;
додека други битија се враќаат во сеќавањето.
Невидлив, воздухот со мирис на јасмин
навлегува во мојата кошула, од моето тело подигнува лесна пот; а овој оддуван
прав се губи во ноќта,
глув гробокопач на моето време.
Беше тоа еден милозлив ден,
благодарен на износената земја,
Со љубов гледам во
нежноста со која умирам денес.
Превод од англиски на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска/

Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska

***

Իսպանացի բանաստեղծ Ֆրանսիսկո Բրինեսի հիշատակին

Էլկա Անդ Մոնտգո
Անժելիկա Բեքըրին
Նարնջագույն ծառերի մութ մահը
կուրացնում է աչքերս՚:
Նարնջագույնն ու չորը բարձրացնում են լուսինը
կապարե ծովի ետևում:
Հեռվում սարը կապույտ օդ է շնչում,
քնատ ծովը թրջում է այն,
և այսպես դարեր շարունակ ընկնում է ստվերը՝
իր կոպտության ցավի միջով:
Տները բացում են իրենց կոպերը,
սարալանջը դողալով լույս է տալիս,
սիրտը տենչում է էակներին, որոնց չգիտի
իսկ մյուս էակները վերադառնում են դեպի հիշողություն:
Հասմիկի օդը անտեսանելիորեն
թափանցում է վերնաշապիկիցս ներս,
մարմնիցս քրտինք է բարձրացնում,
և գիշերում կորած այս փչող փոշին
իմ ժամանակի գերեզմանափորն է խուլ:
Օրը ողորմած էր,
ես սիրով եմ նայում այս մաշված Երկրին
և երախտապարտ եմ այն մեղմության համար,
որով հանգչում եմ այսօր:
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի

Translation into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

ELCA DAN MONTGO
Kepada Angelika Becker

Kematian gelap popok-pokok limau oren
membutai mata-mataku;
oren dan kering, naiknya sang rambulan
di belakang lautan terdedah.
Di kejauhan, gunung menafasi udara biru;
laut membasahinya, di mimpinya. Dan jatuhlah bebayang,
berkurunan, pada kesakitan geloranya.
Reumah membuka kelopak matanya,
sisi gunung menyerlah, menggigil,
hati merindui para insan yang tidak dikenalnya;
dan insan-insan lain kembali ke ingatan.
Tidak kelihatan, seudara kasih
menembusi bajuku, dari dagingku ia angkat
peluh ringan; dan habuk tertiup ini
hilang di kemalaman,
penggali kubur tuli di zamanku.
Hari kasihan,
dan kepada bumi usang, terhutang budi,
kulihat dengan kasih,
akan kelembutan yang dengannya aku mati hari ini.

Translation into Malay by Dr Abu Bakar

***

ELCA AND MONTGÓ
Untuk Angelika Becker

Kematian suram dari pohon jeruk
merabunkan mataku;
menguning kering, menyingsing purnama
merentang lautan es.
Dari kejauhan, gunung menyeruput angkasa biru;
laut bersimbah, dalam rebahan. Bayangan berjatuhan,
selama berabad-abad, rasa kesengsaraan dari kekerasan.
Rumah-rumah menyibak kelopak mata,
lereng bukit berchaya, bergetar,
kalbu rindu jiwa-jiwa tak menentu;
jiwa-jiwa lain kembali untuk perduli
Tak teramati. Aura melati
Menembus bajuku, dari tubuhku terangkut
keringat nipis. Dan debu yang terbang
hilang di malam kelam,
penggali kubur tak dengar dari waktuku.
Hari yang penuh belas kasihan,
dan bumi yang telah usang, bersukur,
Aku mengamati dengan penuh kasih,
Hari ini kematianku dengan penuh kelembutan.

Translation into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

ELCA Y MONTGÓ
A Angelika Becker

La tenebrosa muerte de los naranjos
deja ciegos mis ojos;
anaranjada y seca, sale la luna
detrás de un mar de plomo.
Lejana, la montaña respira un aire
azul; la moja el mar,
en él descansa. Y así la sombra cae,
desde siglos, sobre el dolor de su dureza.
Abren los párpados las casas,
se enciende la ladera, tembloroso
añora el corazón seres que desconoce;
y al recuerdo regresan otros seres.
Invisible, un aire de jazmín
penetra en mi camisa, de mi carne separa
leve sudor; y este polvo soplado
se ha perdido en la noche,
sorda sepulturera de mi tiempo.
Fue el día piadoso,
y a la tierra gastada, agradecido,
miro con buen amor,
por la delicadeza con que hoy muero.

Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-cabal

(Francisco Brines)

Recueil: ITHACA 687
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

JE RENTRE TARD, LA NUIT, À LA MAISON (Du Fu)

Posted by arbrealettres sur 16 juin 2021




Illustration: Roger Vieillard
    
JE RENTRE TARD, LA NUIT, À LA MAISON

A la nuit tombée,
je rentre par le sentier
où rôdent les tigres.
La montagne est noire,
le village endormi,
la Grande Ourse
se penche vers le fleuve.
Au-dessus de ma tête
l’éclat de Vénus
illumine le ciel.
Dans la cour,
la chandelle à la main,
je fouille des yeux
les arbustes ténébreux.
De la gorge montagneuse,
monte le cri effrayé
d’un singe.
Vieillard aux cheveux blancs,
je danse et je chante,
appuyé sur ma canne
je veille toute la nuit.
Et pourquoi pas ?

(Du Fu)

 

Recueil: Neige sur la montagne du lotus Chants et vers de la Chine ancienne
Traduction: Ferdinand Stočes
Editions: Picquier poche

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

SUR LA MORT D’UN ENFANT D’UN JOUR (Menke Katz)

Posted by arbrealettres sur 29 mai 2021



    

Poem in French, Dutch, Spanish, English, Italian, German, Portuguese, Sicilian, Romanian, Polish, Greek, Chinese, Arab, Hindi, Japanese, Farsi, Bulgarian, Icelandic, Russian, Filipino, Hebrew, Tamil, Kurdish, Bangla, Irish, Serbian, Macedonian, Armenian, Indonesian, Malay, Catalan

Poem of the Week Ithaca 682 “ON THE DEATH OF A DAY OLD CHILD”, Menke Katz, Lithuania-USA (1906-1991)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

 

SUR LA MORT D’UN ENFANT D’UN JOUR

Tous les morts, les enfants d’un jour, t’accueilleront.
Le vent chantera pour toi mes berceuses,
quand le soleil tombe là où pousse l’herbe la plus triste.

Tu es l’aurore quand la lumière est pénétrante.
Dieu veillera sur ton jour jusqu’à la fin des temps
au pays de la manne. Eden de pain.

Tout le jour tu joueras des tours avec ombre et lumière.
L’automne fourmillera du brun de tes yeux,
à jamais la rosée pleurera mon chagrin.

Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

(Menke Katz)

***

OP DE DOOD VAN EEN EENDAGSKIND

Alle doden, de eendagskinderen, zullen je verwelkomen.
De wind zal voor jou mijn wiegeliedjes zingen,
als de zon valt waar het droevigste gras groeit.

Jij bent het begin als het licht verstandig is.
God zal tot het einde der dagen waken over jouw dag
in het land van manna, Eden van brood.

Met licht en schaduw zal je de hele dag streken uithalen.
De herfst zal wemelen met het bruin van je ogen,
de dauw zal voor altijd wenen met mijn verdriet.

Vertaling Germain Droogenbroodt –

***

A LA MUERTE DE UN NIÑO DE UN DÍA

Todos muertos, los niños de un día te darán la bienvenida.
El viento te cantará mis nanas
cuando el sol caiga donde crece la hierba más triste.

Eres el comienzo cuando la luz es sabia.
Dios protegerá hasta el fin de los días tu día,
en la tierra del maná, Edén del pan.

Con el rayo y la sombra trastearás todo el día.
El otoño se verá con el marrón de tus ojos.
Con mi dolor llorará para siempre el rocío.

Traducción Germain Droogenbroodt – Rafael Carcelén

***

ON THE DEATH OF A DAY OLD CHILD

All dead, day old children will welcome you.
The wind will sing my lullabies to you,
when the sun falls where the saddest grass grows.

You are the beginning when light is wise.
God will guard to the end of days your day,
In the land of manna, Eden of bread.

With ray and shade you will play pranks all day.
Autumn will teem with the brown of your eyes,
With my grief will forever weep the dew.

Menke Katz

***

SULLA MORTE DI UN VECCHIO GIORNO BAMBINO

O morti, i vecchi giorni bambini vi salutano.
Il vento vi canterà le mie ninnananna,
quando il sole tramonta dove cresce l’erba più triste.

Voi siete l’inizio dove la luce è saggia.
Dio sorveglierà la fine dei giorni, il vostro giorno,
nella terra della manna, Eden di pane.

Con la luce e l’ombra scherzerete tutto il giorno.
L’autunno sarà pieno del marrone dei vostri occhi,
con la mia afflizione piangerete sempre rugiada.

Traduzione di Luca Benassi

***

ÜBER DEN TOD EINES NEUGEBORENEN KINDES

Alle toten neugeborenen Kinder werden dich willkommen heißen.
Der Wind wird dir meine Wiegenlieder singen,
wenn die Sonne fällt, wo das traurigste Gras wächst.

Du bist der Anfang, wenn das Licht weise ist.
Gott wird bis zum Ende der Tage über deinen Tag wachen,
im Land des Manna, im Eden des Brotes.

Mit Strahl und Schatten wirst du den ganzen Tag Streiche spielen.
Der Herbst wird von dem Braun deiner Augen strotzen,
Mit meinem Kummer wird der Tau ewig weinen.

Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

SOBRE A MORTE DE UMA CRIANÇA DE UM DIA

Todas as crianças mortas com um dia te darão as boas-vindas.
O vento cantará cantigas minhas para ti
quando o sol descer onde cresce a erva mais triste.

És o princípio quando a luz é sábia.
Deus guardará até o final dos dias o teu dia,
na terra do maná, no Éden do pão.

Com o raio e a sombra brincarás o dia inteiro.
O outono florescerá com o castanho dos teus olhos,
chorará minha dor pra sempre a geada.

Tradução ao português: José Eduardo Degrazia

***

SUPRA LA MORTI DI UN PICCIRIDDU CA CAMPAU UN JORNU

Tutti li picciriddi morti ca camparu un jornu ti dunanu lu benvinutu

Lu ventu ti canta la me ninna nanna
Quannu lu suli cadi unni l’erba chiù tristi crisci.
Tu sì lu principiu quannu la luci è saggia
Diu vardirà lu to jornu nsinu a la fini di li jorna
Nta lu paisi di la manna, l’Eden dû pani.
Tu ddà, ntra ummira e suli, poi jucari tutta la jurnata.
L’autunnu si inchirà dû castanu dî to occhi
E lu risinu cu la me pena chiancirà in eternu.

Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

DESPRE MOARTEA UNUI COPIL DE-O ZI

Toți acei copii, morți din prima zi, îți vor da binețe.
Vântul îți va cânta melodii de leagăn,
pe apus de soare, unde crește iarba cea mai tristă.

Tu ești începutul, cu lumina înțeleaptă.
Domnul îți va veghea ziua până la urmă,
În ținutul Manei, în Edenul pâinii.

Ziua întreagă, șotii vei pune la cale, din raze și umbre.
Toamna îți va răscoli castaniul ochilor,
Veșnicul meu doliul va plânge cu rouă.

Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

NA ŚMIERĆ JEDNODNIOWEGO NOWORODKA

Powitają cię wszystkie zmarłe noworodki.
Wiatr będzie ci śpiewał moje kołysanki,
kiedy słońce zajdzie tam, gdzie rosną najsmutniejsze trawy.
Ty jesteś początkiem, gdy światłość jest mądrością.
Bóg będzie strzegł twojego dnia aż do końca dni,
W krainie manny, Edenu chleba.

Cały dzień będziesz figlował z promieniem i cieniem.
Jesień rozbłyśnie brązem twoich oczu,
Z moim smutkiem na zawsze będzie płakać rosa.

Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Małgorzata Żurecka

***

ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ ΜΩΡΟΥ

Όλοι νεκροί, μωρά μιας μέρας θα σας καλοσωρίσουν
ο αγέρας θα τραγουδήσει νανουρίσματα
όταν θα πέσει ο ήλιος και το γρασίδι θα ψηλώσει
είστε στην αρχή όταν το φως είναι σοφό

ο Θεός θα σας προστατεύει ως το τέλος των ημερών σας
στη χώρα του μάννα, Παράδεισο τροφής.
Θα παίξετε με τους ίσκιους και το φως όλη μέρα

το φθινόπωρο θα ταιριάξει στο χρώμα των ματιών σας
κι η πίκρα μου θα θρηνεί για πάντα με τη χλόη

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translation into Greek by Manolis Aligizakis

***

有关一天大孩子的死亡

所有死去的一天大的孩子都会欢迎你。
风会给你唱我的摇篮曲,
当太阳落在悲伤草生长之地。

你是光亮英明时的起始。
上帝会守护到日子你一日的尽头,
在面包乐园,在玛纳之地。

你会整天用光线和阴影玩游戏。
秋天会遍布你眼睛的棕色,
会永远用我的悲伤哭泣露水。

汉 译:中 国 周道模 2021-4-30
Translation into Chinese by William Zhou

***

عن رحيل طفل بعمر اليوم.

جميع الأطفال بعمر يوم واحد.
سيرحبون بك.
ستنشد لك الرياح الأغاني،
عندما تبزغ الشمس حيث ينمو العشب الأكثر حزنا.
ستنطلق مسترشدا بحكمة النهار.
سيحرسك الرب حتى نهاية الأيام
وإلى آخر يوم في حياتك.
في أرض منى، في عدن الخبز.
ستلهو كل يومك وتمرح في الضوء والظل.
ويتوحد الخريف مع سمرة عينيك،
ليبكي حزني قطرات الندى للأبد.

ترجمته عن الإنجليزية سارة سليم
Translation into Arab by Sara Slim

***

एक दिन के बच्चे की मौत पर

सभी मृत,
एक दिन के बच्चे आपका स्वागत करेंगे।
पवन मेरी लोरी गाएगा,

सूरज गिरता है जहां सबसे दुखी घास उगती है।
आप तब शुरुआत करते हैं जब प्रकाश बुद्धिमान होता है।
भगवान आपके दिन के अंत की रक्षा करेंगे,
मन्ना की भूमि में, रोटी का ईडन।

किरण और छाया के साथ आप पूरे दिन प्रैंक खेलेंगे।
शरद ऋतु आपकी आंखों के भूरे रंग के साथ होगी,
मेरे दुःख के साथ हमेशा के लिए रोएंगे।

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur

***

一日しか生きられなかった子供のこと

すべての亡くなった赤ん坊があなたを招く
悲しみに打ちひしがれた草のところに日が暮れる時
風は子守唄をあなたに歌う

光は正しければ、あなたは始まりであり
神はあなたの一日の終わりまで守護するだろう
天から贈り物、エデンの食べ物で

光と影であなたは日がな一日戯れる
秋はあなたの瞳の茶色であふれ
悲しみはいつまでも涙の露で濡れる

Translation into Japanese by Manabu Kitawaki

***

در مرگ کودک یک روزه

همه مردهاند، کودکان یکروزه از تو استقبال میکنند.
باد لالایی مرا برایت میخواند،
وقتی که خورشید میتابد بر آنجا که سبزههای افسرده میرویند.
تو شروع میشوی وقتی روشنایی عاقل است.
خداوند تا قیامت روزت را مراقبت میکند، در سرزمین منا، بهشتیاز نان.
با اشعه و سایه تو تمام روز بازی و شوخی میکنی.
پاییز با قهوهای چشمانت بارور میشود،
شبنم با غم من برای همیشه گریه خواهد کرد.

منکه کتز
ترجمه: سپیده زمانی
Translation into Farsi by Sepideh Zamani

***

ЗА СМЪРТТА НА ЖИВЯЛО САМО ДЕН ДЕТЕ

Всички мъртви, живяли само ден деца ще те посрещнат.
Вятърът ще ти пее моята приспивна песен,
когато слънцето пада, където най-тъжната трева расте.

Ти си началото, когато светлината е мъдра.
Бог ще пази до края на дните твоя ден,
В земята на манната небесна, Едем на хляба.

Със лъч и сянка ти ще правиш лудории цял ден.
Есента ще изобилства с кафявото на очите ти,
Със моята скръб завинаги ще ридае росата.

Превод от английски: Иван Христов
Translation into Bulgarian by Ivan Hristov

***

UM DAUÐA DAGSGAMALS BARNS

Allir dánir, dagsgamalt barn býður ykkur velkomin.
Vindurinn syngur ykkur vögguvísurnar mínar
við sólarlag þar sem daprasta grasið vex.

Þið eruð upphafið þegar birtan er vitur.
Guð varðveitir dag ykkar til hinsta dags
í landi manna, Enden brauðsins.

Við ljós og skugga glettist þið allan daginn.
Haustið leikur við brúnu augun ykkar,
með sorg minni grætur döggin að eilífu.

Þór Stefánsson þýddi
Translation into Icelandic by Þór Stefánsson

***

НА СМЕРТЬ МЛАДЕНЦА

Все мертвые дети тебе будут рады.
Ветер споет мои колыбельные,

Когда солнце упадет туда, где поникшие травы.

Ты – начало, когда свет мудр.
Бог сбережет твой день до конца
в стране манны, в Раю хлеба.
Светом и тенью ты будешь шалить.
Осень смешается с цветом твоих карих глаз,
и роса всегда будет рыдать моей скорбью.
Перевод Гермайна Дрогебродта

Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translation into Russian by Daria Misheuva

***

SA KAMATAYAN NG KASISILANG NA SANGGOL

Ang lahat ng namatay na bagong silang na mga bata ika’y
kanilang sasalubungin.
Aawitan at ipaghehele ka ng hangin,
kapag araw ay sumikat sa kung saan tumutubo ang
pinakamalungkot na mga damo.
Ikaw ang panimula ng pantas na liwanag
Babantayan ka ng Dios hangang sa katapusan ng iyong araw.
Sa lupa ng mga manna, ang tinapay ng Eden.
Sa may sinag at lilim ika’y maglalaro ng buong araw.
Ang taglagas ay mapupuno ng kayumanggi ng iyong mga mata,
sa aking pamimighati mananangis ng walang hanggan ang hamog.

Isinalin sa wikang Filipino ni Eden Soriano Trinidad
Translation into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

על מות ילד בן יומו / מֶנְקֶה כץ

כָּל הַיְּלָדִים הַמֵּתִים בְּנֵי יוֹמָם יְקַדְּמוּ אֶת פָּנֶיךָ בִּבְרָכָה.
הָרוּחַ תָּשִׁיר לְךָ אֶת שִׁירֵי הָעֶרֶשׂ שֶׁלִּי,
כְּשֶׁהַשֶּׁמֶשׁ שׁוֹקַעַת בַּמָּקוֹם בּוֹ צוֹמֵחַ הָעֵשֶׂב הֶעָצוּב בְּיוֹתֵר.

אַתָּה הַהַתְחָלָה כְּשֶׁהָאוֹר הוּא חָכָם.
אֱלֹהִים יִשְׁמֹר יוֹמְךָ עַד קֵץ הַיָּמִים,
בְּאֶרֶץ הַמָּן, גַּן עֵדֶן הַלֶּחֶם

בְּקֶרֶן-אוֹר וּבְצֵל תִּשְׁתוֹבֵב כָּל הַיּוֹם.
הַסְּתָו יִגְאֶה בְּחוּם עֵינֵיךָ,
בִּיגוֹנִי שֶׁלְּעוֹלָם יִבְכֶּה אֶת הַטַּל.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translation into Hebrew by Dorit Weisman

***

ஒருநாள் வயதுக் குழந்தையின் இறப்பில்

அனைவரும் இறந்தனர்- சில நாள் குழந்தைகள் வரவேற்கும்
காற்று தாலாட்டுப் பாடல் உங்களுக்குப் பாடும்
கதிரவன் மறைந்து, வேதனை அடைந்த புற்கள் வளர்கின்றது
வெளிச்சம் மெய்யறிவு பெறும் பொழுது
உனது நாளின் முடிவை இறைவன் காப்பாற்றும் நேரத்தில்
அமிர்த நிலத்தில்,ரொட்டி ஈடனில்,
கதிரோடும்,நிழலோடும் நாள் முழுதும்
குறும்புசெய்து விளையாடும் பொழுது!
கண்களின் குளுமையோடு கனிதரும் பருவத்தில்
இணையும் பொழுது
எனது வேதனை பனித்துளிகளை
எப்பொழுதும் அழச்செய்யும் பொழுது!
ஆக்கம்

Translation into Tamil by NV Subbaraman

***

LI SER MIRINA ZAROYÊ YEKROJÎ

Hemî zaromiriyên yekrojî wê bi xêrhatina te bikin.
Ba wê ji te re lorîna min bistirê.
Dema roj biçe ava, li wê dera giyaya xemgîn diçezire.

Tu destpêk î dema ronahî dibe pend.
Xweda wê roja te ji min re biparêze ta dawiya rojan.
Li welatê gezû, û ’Edena nên.

Tu yê her roj bi tîrêj û siyê bilîzî û bipelînî.
Payîz wê mişt be ji çehvên qehweyî.
Bi melûliya min re xunav wê bigirî da taseriyê.

Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

একদিন বয়সের একটি শিশুর মৃত্যু দিনে

সবাই মৃত্, একদিন বয়সের মৃত শিশুরা জানাবে তোমাদের অভ্যর্থনা ।
বাতাস গাইবে আমার ঘুম পাড়ানি গান তোমাদের,
যেখানে সূর্য অস্ত যায় সেখানে বিষন্ন ঘাসগুলো জন্মায় ।
তোমরাইতো প্রারম্ভ যখন আলো হয় জ্ঞানী ।
ঈশ্বর করবেন রক্ষা শেষ পর্যন্ত তোমার শেষের দিনগুলোতে,
মান্না এর ভূমিতে, স্বর্গোদ্যানের রুটিতে ।
সূর্য রশ্মি আর ছায়া তোমাদের সাথে করবে খেলা সকৌতুকে ।
হেমন্ত জুড়বে জুটি তোমার চোখের বাদামি আভায়,
আমার শোক সঙ্গে নিয়ে কেঁদে যাবে শিশির চিরন্তন কালের জন্য ।
মেনকে কেএটিজেড, লিথুয়ানিয়া-মার্কিন যুক্তরাষ্ট্র

Bangla Translation by Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

BÁS LINBH AON LAE

Cuirfidh na leanaí fearadh na fáilte romhat,

Canfaidh an ghaoth suantraí.
Is tú an chóir solais, tobar na gaoise,
Coinneofar slán tú i mbaclainn Dé.
Imreoidh tú cleasa de ló is d’oíche.
Beidh flúirse an fhómhair
le brath i do rosc.

Mo chumha ina luí mar bhrat drúchta,
Mo leanaibhín i mbaclainn chré.

Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translation into Gaelic by Rua Breathnach

***

O SMRTI JEDAN DAN STAROG DETETA

Mrtva deca, stara jedan dan će te dočekati.
Vetar će ti pevati moje uspavanke
kad sunce zađe tamo gde trava tuge raste…

Ti si početak svetlosne mudrosti.
Bog će stražariti do kraja tvoje dane,
u zemlji obilja, Edenu hleba.

Celog dana ćeš se igrati sa zrakom i senkom.
Jesen će se ujediniti sa braon bojom tvojih očiju.
Sa mojim bolom večno će plakati rosa.

Translation into Serbian by S. Piksiades

***

ПО СМРТТА НА ДЕТЕТО СТАРО ЕДЕН ДЕН

Сите мртви деца стари еден ден ќе те пречекаат.
Ветерот ќе ти ја испее мојата приспивна песна,
кога сонцето ќе зајде таму каде што најтажната

трева расте.
Ти си почетокот кога зората е мудра.
Бог ќе го чува твојот ден до крајот на векот,

Во земјата на мана, Рај од леб.
Со зрак и сенка ќе си поигруваш цел ден.
Есента ќе врие со кафеавото во твоите очи,
Со моjата тага засекогаш росата ќе плаче.

Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska-Trajkovska

***

Ծեր երեխայի մահվան օրվա առթիվ

Ձեզ կողջունեն բոլոր մեռած, ծեր երեխաները:
Քամին ձեզ համար իմ օրորոցայինները կերգի,
երբ արևը կընկնի այնտեղ,

ուր աճում են ամենատխուր խոտերը:
Դուք սկիզբ եք, երբ իմաստուն է լույսը:
Աստված կուղեկցի ձեր օրը մինչև վերջը օրերի

Մանանայի երկրում, հացի Եդեմում:
Շող ու ստվերով օրնիբուն կատակներ կանեք:
Աշունը կլիանա ձեր աչքերի շագանակագույնով,
Ցողը իմ վշտով հավերժ կարտասվի:

Հայերեն թարգմանությունը Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan.

***

KEMATIAN DI HARI KELAHIRAN

Semua meninggal, kanak-kanak yang baru dilahirkan akan menyambutmu.
Angin akan menyanyikan lagu pengantar tidurku untukmu,
Tatkala matahari jatuh di tempat rerumputan paling pilu tumbuh.

Kau adalah awal tatkala cahaya bijaksana.
Hingga akhir hari-harimu Tuhan akan menjaga,
Roti eden, hamparan manna.

Sepanjang hari dengan sinar dan keteduhan kau bersenda gurau
Musim gugur akan menghimpun warna cokelat di matamu,
Kedukaanku akan seterusnya meratapi embun.

Translation into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

KEMATIAN BAYI BERUMUR SEHARI

Mati sudah, anak berumur sehari itu akan menerimamu.
Bayu akan mendendangkan lagu buaian kepadamu,
apabila mentari terbenam di tempat tumbuhnya rumput paling sedih.

Kau permulaannya apabila cahaya bijak.
Tuhan akan kawal ke hari-hari terakhir harimu,
Di dunia butiran manna, syurga makanan.

Dengan cahaya dan bebayang kau akan bergurauan sepanjang hari.
Musim gugur akan memenuhi warna coklat mata-matamu,
Dengan dukaku akan terus-terusan menangisi embun.

Translation into Malay by Dr. Abu Bakar

***

A LA MORT D’UN NEN D’UN DIA

Tots morts, els nens d’un dia et donaran la benvinguda.
El vent et cantarà les meves cançons de bressol
quan el sol caigui on creix l’herba més trist.

Ets el començament quan la llum és sàvia.
Déu protegirà fins a la fi dels dies el teu dia,
a la terra del mannà, Edèn del pa.

Amb el raig i l’ombra trastejaràs tot el dia.
La tardor es veurà amb el marró dels teus ulls.
Amb el meu dolor plorarà per sempre la rosada.

Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

(Menke Katz)

 

Recueil: ITHACA 682
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LE MIRADOR (Jacques Lacarrière)

Posted by arbrealettres sur 19 mars 2021



Illustration: Giorgio de Chirico
    
LE MIRADOR
(La nostalgie de l’infini)

Je le sais maintenant :
inutile pour apercevoir l’infini
de dénuder le bleu du ciel car l’infini est
une tour
une forteresse apatride
un phare inassouvi
un silo cerclé d’oriflammes

Je le sais maintenant :
inutile pour apercevoir l’infini
d’apprivoiser la Voie lactée car l’infini est
un parcours austère
une géométrie sans pitié
une rectitude hantée d’absence

Peut-être est-il aussi un mirador
surveillant les coulées d’étoiles entre les barbelés des galaxies ?

Mais alors qui veille en son extrémité, juste au-dessous des oriflammes,
et quel souffle les fait battre immobiles sous une éternité d’orage ?

(Jacques Lacarrière)

 

Recueil: A l’orée du pays fertile
Traduction:
Editions: Seghers

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je ne désire point ces ardeurs qui passionnent (Francis Jammes)

Posted by arbrealettres sur 30 janvier 2021



Illustration: Fabienne Contat
    

Je ne désire point ces ardeurs qui passionnent.
Non : elle me sera douce comme l’Automne.
Telle est sa pureté que je désirerais
qu’elle eût sur son chapeau des narcisses-des-prés.
Mais que, si elle doit me donner cette grâce
que la blanche vertu rend calme et efficace,
et veiller aux travaux ainsi que la fourmi,
je la voie au jardin me sourire parmi
les carrés de piments que Septembre rougit.
Ils me feront penser à mes passions passées.
Elle sera le lys qui les a dominées.

(Francis Jammes)

 

Recueil: Clairières dans le Ciel
Traduction:
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Veni, vidi, vixi (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 6 janvier 2021



Illustration: Désiré François Laugée
    
Veni, vidi, vixi

J’ai bien assez vécu, puisque dans mes douleurs
Je marche, sans trouver de bras qui me secourent,
Puisque je ris à peine aux enfants qui m’entourent,
Puisque je ne suis plus réjoui par les fleurs ;

Puisqu’au printemps, quand Dieu met la nature en fête,
J’assiste, esprit sans joie, à ce splendide amour ;
Puisque je suis à l’heure où l’homme fuit le jour,
Hélas ! et sent de tout la tristesse secrète ;

Puisque l’espoir serein dans mon âme est vaincu ;
Puisqu’en cette saison des parfums et des roses,
Ô ma fille ! j’aspire à l’ombre où tu reposes,
Puisque mon coeur est mort, j’ai bien assez vécu.

Je n’ai pas refusé ma tâche sur la terre.
Mon sillon ? Le voilà. Ma gerbe ? La voici.
J’ai vécu souriant, toujours plus adouci,
Debout, mais incliné du côté du mystère.

J’ai fait ce que j’ai pu ; j’ai servi, j’ai veillé,
Et j’ai vu bien souvent qu’on riait de ma peine.
Je me suis étonné d’être un objet de haine,
Ayant beaucoup souffert et beaucoup travaillé.

Dans ce bagne terrestre où ne s’ouvre aucune aile,
Sans me plaindre, saignant, et tombant sur les mains,
Morne, épuisé, raillé par les forçats humains,
J’ai porté mon chaînon de la chaîne éternelle.

Maintenant, mon regard ne s’ouvre qu’à demi ;
Je ne me tourne plus même quand on me nomme ;
Je suis plein de stupeur et d’ennui, comme un homme
Qui se lève avant l’aube et qui n’a pas dormi.

Je ne daigne plus même, en ma sombre paresse,
Répondre à l’envieux dont la bouche me nuit.
Ô Seigneur, ! ouvrez-moi les portes de la nuit,
Afin que je m’en aille et que je disparaisse !

(Victor Hugo)

 

Recueil: Cent poèmes de Vivtor Hugo
Traduction:
Editions: Omnibus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

AUX PETITS ENFANTS (Alphonse Daudet)

Posted by arbrealettres sur 27 novembre 2020




    
AUX PETITS ENFANTS.

Enfants d’un jour, ô nouveau-nés,
Petites bouches, petits nez,
Petites lèvres demi-closes,
Membres tremblants,
Si frais, si blancs,
Si roses !

Enfants d’un jour, ô nouveaux-nés,
Pour le bonheur que vous donnez,
À vous voir dormir dans vos langes,
Espoir des nids
Soyez bénis,
Chers anges !

Pour vos grands yeux effarouchés
Que sous vos draps blancs vous cachez.
Pour vos sourires, vos pleurs même,
Tout ce qu’en vous,
Êtres si doux,
On aime ;

Pour tout ce que vous gazouillez,
Soyez bénis, baisés, choyés,
Gais rossignols, blanches fauvettes ;
Que d’amoureux
Et que d’heureux
Vous faites !

Lorsque sur vos chauds oreillers,
En souriant vous sommeillez,
Près de vous, tout bas, ô merveille !
Une voix dit :
« Dors, beau petit ;
Je veille. »

C’est la voix de l’ange gardien ;
Dormez, dormez, ne craignez rien,
Rêvez, sous ses ailes de neige :
Le beau jaloux
Vous berce et vous
Protège.

Enfants d’un jour, ô nouveau-nés,
Au paradis, d’où vous venez,
Un léger fil d’or vous rattache.
À ce fil d’or
Tient l’âme encor
Sans tache.

Vous êtes à toute maison
Ce que la fleur est au gazon,
Ce qu’au ciel est l’étoile blanche,
Ce qu’un peu d’eau
Est au roseau
Qui penche.

Mais vous avez de plus encor
Ce que n’a pas l’étoile d’or,
Ce qui manque aux fleurs les plus belles :
Malheur à nous !
Vous avez tous
Des ailes.

(Alphonse Daudet)

 

Recueil: Les amoureuses
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :