Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘reflet’

VERS LES ÉTOILES … (Adrián N. Escudero)

Posted by arbrealettres sur 20 janvier 2023




Illustration: Vincent Van Gogh
    

Poem in French, English, Spanish, Dutch and in Albanian, Arabic, Armenian, Bangla, Bosnian, Catalan, Chinese, Farsi, German, Greek, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Sicilian, Tamil

Painting by Vicent van Gogh, Starry Night

Poetry without Borders Ithaca 751 “TO THE STARS …”,
Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

VERS LES ÉTOILES …

Parfois je me laisse séduire
et je lance l’un ou l’autre poème vers les étoiles…
Ensuite, si jamais il lui arrive de revenir
vers mon coussin de pèlerin errant,
l’évènement cosmique laissera – il
un reflet pâle ou lumineux ?
Qui suis – je pour oser contester
l’arrogance alchimique de ses rêves ?
Ces sombres transparences
explosant dans le cosmos,
ne sont peut-être que les graines
d’un monde nouveau, et
pourquoi pas,
d’un homme nouveau ?
Comme moi, comme toi…
Mais sans aucune prétention
qui masque pensées et sentiments.
Ou alors ne sommes-nous que poussière
et retournerons-nous en poussière ?

(Adrián N. Escudero)

(Santa Fe, Argentine)
Traduction Elisabeth Gerlache

***

TO THE STARS …

Sometimes I get tempted,
and I throw a poem to the stars …
Afterwards, whether it returns or not
to my pillow of a wandering pilgrim,
will the cosmic zeal be
their lucid or pale reflection?
Who am I to dispute
the alchemical arrogance of its dreams?
Those sometimes obscured clarities,
when they explode in the cosmos
and are but the seeds
of a new world, and
why not,
of a new man?
Like me, like you …
But without any vanity,
what disguises thinking and feeling?
Or is it that we are nothing but dust,
and to dust we shall return?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Translation Germain Droogenbroodt – Stanley Barkan

***

A LAS ESTRELLAS …

A veces me tiento,
y lanzo algún poema a las estrellas …
Después, si retornan o no,
a mi almohada de ambulante peregrino
será del celo cósmico
su lúcido o pálido reflejo …
¿Quién soy yo para disputarle
la alquímica arrogancia de sus sueños?
¿Aquellas claridades a veces oscurecidas
cuando explotan en el cosmos
y no son sino semillas
de un mundo nuevo, y
porqué no,
de un hombre nuevo? …
Como yo, como tú …
Pero sin vanidad alguna
que maquille el pensar y el sentimiento
¿O es que acaso no somos más que polvo
y en polvo nos convertiremos?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)

***

NAAR DE STERREN …

Soms word ik ertoe verleid
en gooi ik een of ander gedicht naar de sterren …
Daarna, als het naar mijn kussen
van zwervende pelgrim terugkeert,
zal het dan van het kosmisch gebeuren
een heldere of een bleke reflectie zijn?
Wie ben ik om de alchemistische arrogantie
van zijn dromen te betwisten?
Die soms verduisterde helderheden,
als ze in de kosmos exploderen
en niets anders dan zaden
van een nieuwe wereld zijn, en
waarom niet,
van een nieuwe mens?
Zoals ik, zoals jij …
Maar zonder enige ijdelheid
die het denken en het voelen verhult.
Of is het dat we niets dan stof zijn
en tot stof zullen wederkeren?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentinië)
Vertaling Germain Droogenbroodt

***

DREJT YJEVE …

Ndonjëherë tundohem
dhe u hedh një poezi yjeve…
Më pas, nëse do të kthehet apo jo
te jastëku im i një pelegrini endacak,
a do të jetë hapësira kozmike
reflektim i kthjellët a i zbehtë i saj?
Cili jam unë për të diskutuar
arrogancën alkimike të ëndrrave?
Ato qartësi ndonjëherë të mistershme,
kur shpërthejnë në kozmos
nuk janë veçse fara
të një bote të re, dhe
pse jo,
të njeriut të ri?
Si unë, si ty…
Pa asnjë sqimë,
çfarë e maskon mendimin dhe ndjenjën?
Apo nuk jemi gjë tjetër veçse pluhur,
dhe në pluhur do të shndërrohemi një ditë?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Translated into Albanian by Irma Kurti
***

نَحْوَ النُّجُوم…..

أَحْيَانًا أُحَصِّلُ مُحَاوَلَةٍ
وَأَرْمِي بِقَصِيدَةٍ مَا
نَحْوَ النُّجُوم
وَلَا أَنْتَظِر بَعْدَ ذَلِك رُجُوعَهَا

لِوِسَادَةِ الحَاجِ الكَثيرُ التِّرحَال خَاصَّتي ،
هَل سَيَكُونُ للشَّغَفُ الكَوْنِي انْعِكَاسًا وَاضحًا أم واهِيا؟
مَن أَنَا لِأُجَادِل فِي كِبْرِياءِ أحِلَامِهم الخِيْميَائية ؟
تِلك التَّوْضِيحَاتِ المَحْجُوبَةِ فِي بَعْضِ الأَحْيَان ،
عِنْدَمَا تَنْفَجِرُ في الكَوْنِ
وَتَكُونَ مُجَردَ بُذُورِ لِعَالَمٍ جَدِيد،
رُبَّمَا ،
رَجًلا جَديدا؟
مِثْلي أو مِثلك …
لَكِن بِدٌون أَي غُرُورٍ ،
مَا الذٍي يُثْرِي التَّفكيرَ وَالشُّعُور؟
أَمْ أننا لَسنَا سِوَى تُرابٌ أوسَنَتَحوَّلُ إلى تُرَاب؟

أدريان ن.اسكوديرو (ADRIÁN N. ESCUDERO) سانتا في، الأرجنتين
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

তারার পানে

মাঝে মাঝে আমি হই প্রলুব্ধ
আর আমি ছুড়ে দেই একটি কবিতা তারার পানে…
তারপর এটি ফিরে আসুক আর না আসুক
আমার বালিশে একটি বিচরণকারী তীর্থযাত্রী রূপে,
মহাজাগতিক গভীর অনুভূতি কি তবে হবে
তাদের স্বচ্ছ ম্লান প্রতিচ্ছবি?
কে আমি বাদানুবাদ করার
তাদের অপরাসায়নিক দাম্ভিকতা নিয়ে?
তারা কখনো হয় দুর্বোধ্য স্বচ্ছতা,
যখন তারা হয় বিস্ফোরিত বিশ্বব্রহ্মাণ্ডে
আর তাদের বীজগুলি কিন্তু
হয় একটি নতুন বিশ্বের , এবং
কেন নয়,
একজন নতুন মানুষের?
আমার মতো, তোমার মতো
কিন্তু কোন আত্মগর্ব ছাড়া,
চিন্তাশীলতা আর অনুভব গুলিকে ছদ্দবেশী করে তাহলে কি?
অথবা আমরা নই আর কিছুই কিন্তু শুধুমাত্র ধুলো
এবং ধুলোয় আমরা কি হব পরিণত?

আদ্রিয়ান এন এসকুদেরো (সান্তা ফে, আর্জেন্টিনা)
অনুবাদ জার্মেইন ড্রুজেনব্রুডট
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

DO ZVEZDA …

Ponekad padnem u iskušenje
i bacam pesmu zvezdama…
Nakon toga, vrati se ili ne
na moj jastuk lutajućeg hodočasnika,
hoće li kosmički žar biti
njihov lucidni ili bledi odraz?
Ko sam ja da osporavam
alhemijska arogancija njegovih snova?
Te ponekad zamagljene jasnoće,
kada eksplodiraju u kosmosu
i samo su seme
novog sveta, i
zašto ne,
novog coveka?
kao ja, kao ti…
Ali bez imalo taštine,
Šta prikriva razmišljanje i osjećanje?
Ili smo samo prašina
I u prah ćemo se pretvoriti?

ADRIAN N. ESCUDERO (Santa Fe, Argentina)
Translated into Bosnian by Maid Corbic

***

A LES ESTRELLES …

De vegades em tempto,
i llanço algun poema a les estrelles…
Després, si retornen o no,
al meu coixí d’ambulant pelegrí
serà del zel còsmic
el seu lúcid o pàl·lid reflex…
Qui sóc jo per disputar-li
l’alquímica arrogància dels seus somnis?
Aquelles claredats de vegades enfosquides
quan exploten al cosmos
i no són sinó llavors
d’un món nou, i
perquè no,
d’un home nou?
Com jo, com tu…
Però sense cap vanitat
que maquilli el pensar i el sentir
O és que potser som altra cosa que pols
i en pols ens convertirem?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

致星星······

有时我受到诱惑
我就给星星投一首诗······
之后,无论这首诗是否返回
到一位流浪朝圣者我的枕边
宇宙的激情会是
它们清晰或暗淡的影像?
我该和谁争论
它梦想的炼金术的傲慢?
那些有时模糊了的清晰,
当它们在宇宙中爆炸时
而只是一个
新世界的种子,而
为什么不是
一个新人的种子?
像你我这样的新人……
但没有任何虚荣心,
是什么遮蔽了思维和感觉?
还是我们只是尘埃
我们命定化入尘土吗?

原作:阿根廷 阿德里安·埃斯库德罗
英译:西班牙 杰曼·卓根布鲁特
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

به سوی ستاره‌ها

بعضى وقت‌ها وسوسه می‌شوم
و شعری به طرف ستاره‌ها پرت می‌کنم.
پس از آن، چه بازگردد یا نه
به بالش زائر سرگردان من،
حمیت کیهانی خواهد بود
بازتاب شفاف یا کم‌رنگ آنها؟
من که هستم تا مشاجره کنم
غرور کیمیایی رویاهایش را؟
آن شفافیتی که گاهی تیره می‌شوند
وقتی که در فضا منفجر می‌شوند
و بذرهای
جهان نو هستند
و چرا که نه، انسان نو؟
مانند من، مانند تو
اما بدون پوچی
چه چیز تفکر و احساس را پنهان می‌کند؟
و آیا بخاطر اینست که ما چیزی جز خاک نیستیم
و به خاک باز می‌گردیم؟

آدریان ن. اسکودرو( سانتا فه، آرژانتین)
مترجم: سپیده زمانی
Translated into Farsi by Sepedih Zamani

***

ZU DEN STERNEN …

Manchmal gerate ich in Versuchung,
und schleudere irgendein Gedicht zu den Sternen…
Danach, gleich ob es auf mein Kissen
des wandernden Pilgers zurückfällt oder nicht,
wird es ein helles oder blasses Spiegelbild
des kosmischen Eifers sein…
Wer bin ich um die alchemistische Arroganz
seiner Träume zu bestreiten?
Jene manchmal verdunkelten Klarheiten
wenn sie im Kosmos zerbersten
und nichts anderes als Samen sind
einer neuen Welt, und,
warum nicht,
eines neuen Menschen?
Wie ich, wie du…
Aber ohne jede Eitelkeit
die das Denken und Fühlen verschleiert.
Oder ist es vielleicht so, dass wir nur Staub sind
und uns zu Staub verwandeln?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentinien)
Übersetzung Germain Droogenbroodt – Wolfgang Klinck

***

ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

Συχνά με πιάνει
και πετώ κάποιο μου ποίημα
προς τ’ άστρα.
Μετά, άσχετα αν θα γυρίσει ή όχι πίσω στο μαξιλάρι
του αιώνιου προσκυνητή
μπορεί ίσως ο κοσμικός ζήλος
να γίνει το λαμπερό ή το αχνό τους είδωλο;
Ποιός είμαι εγώ που αμφισβητώ
την αλχημική περηφάνεια των ονείρων τους;
Αυτές οι ακαθόριστες εξηγήσεις
καθώς εκρήγνονται στον κόσμο
είναι αλήθεια οι σπόροι
ενός νέου κόσμου, και γιατί όχι,
κι ενός νέου ανθρώπου;
Σαν εμένα και σαν εσένα …
δίχως καθόλου ματαιδοξία
τί ξεχωρίζει τη σκέψη απ’ το συναίσθημα;
Ή είμαστε μόνο σκόνη και στη σκόνη
θα ξανακαταλήξουμε;

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

אל הכוכבים…./ אדריאן נ. אסקודרו
Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)

לִפְעָמִים אֲנִי מִתְפַּתֶּה
וְזוֹרֵק שִׁיר אֶל הַכּוֹכָבִים…
אַחֲרֵי כֵן, אִם הוּא חוֹזֵר אוֹ לֹא
אֶל כָּרִית הַצַּלְיָן הַנּוֹדֵד שֶׁלִּי,
הַאִם הַלַּהַט הַקּוֹסְמִי יִהְיֶה
הִשְׁתַּקְּפוּתָם הַצְּלוּלָה אוֹ הַמְּעֻרְפֶּלֶת?
מִי אֲנִי שֶׁאֲעַרְעֵר
עַל הַיָּהֳרָה הָאָלְכִימָאִית שֶׁל חֲלוֹמוֹתֵיהֶם?
אוֹתָן הַבְרָקוֹת מְטֻשְׁטָשׁוֹת
כְּשֶׁהֵן מִתְפּוֹצְצוֹת בַּיְּקוּם
וְאֵינָן אֶלָּא זְרָעִים
שֶׁל עוֹלָם חָדָשׁ, וְגַם,
מַדּוּעַ לֹא,
שֶׁל אָדָם חָדָשׁ?
כָּמוֹנִי, כָּמוֹךְ…
אֲבָל לְלֹא כָּל יָהֳרָה,
שֶׁמַּסְוָה מַחְשָׁבָה וְרֶגֶשׁ
אוֹ שֶׁאֵין אָנוּ כְּלוּם אֶלָּא עָפָר
וְלֶעָפָר נָשׁוּב?

תרגום מספרדית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

सितारों के लिए …

कभी-कभी मुझे लालच आ जाता है
और मैं सितारों के लिए एक कविता फेंकता हूं …
बाद में चाहे वह वापस आए या न आए
भटकते तीर्थयात्री के मेरे तकिए तक,
लौकिक उत्साह होगा
उनका स्पष्ट या पीला प्रतिबिंब?
मैं विवाद करने वाला कौन होता हूं
इसके सपनों का रासायनिक अहंकार?
वे कभी-कभी अस्पष्ट स्पष्टताएँ,
जब वे ब्रह्मांड में विस्फोट करते हैं
और बीज ही हैं
एक नई दुनिया की, और
क्यों नहीं,
एक नए आदमी का?
मेरी तरह, तुम्हारी तरह…
लेकिन बिना किसी घमंड के,
सोच और भावना को क्या छुपाता है?
या ऐसा है कि हम धूल के सिवाय और कुछ नहीं हैं
और हम धूल में बदल जाएंगे?
एड्रियन एन एस्कुडेरो (सांता फे, अर्जेंटीना)
ज्योतिर्मय ठाकुर द्वारा हिंदी अनुवाद l

Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

TIL STJARNANNA…

Stundum læt ég freistast
og fleygi ljóði til stjarnanna…
Eftir á, hvort sem það lendir aftur
eða ekki á kodda farandpílagrímsins,
verður alheimsákafinn
skýrt eða dauft endurskin þeirra?
Hver er ég að deila á
alkemískt dramb hans?
Stundum er skýrleikinn óljós,
þegar þær springa í alheiminum
og eru aðeins fræ
nýrrar veraldar, og
jafnvel,
nýs manns?
Eins og mín, eins og þín…
En í einlægni sagt,
hvað greinir að hugsun og tilfinningu?
Eða erum við aðeins mold
og verðum aftur mold?

ADRIÁN N. ESCUDERO (Santa Fe, Argentíinu)
Þór Stefánsson þýddi
Translated into Icelandic by Thor Stefansson

***

KEPADA BINTANG-BINTANG . . .

Terkadang aku tergoda,
dan kutolak puisi pada kartika diatas . . .
Setelah itu, akankah kembali atau tidak
ke bantalku dari pengembaraan dari tempat suci
akankah semangat kosmik menjadi
refleksi yang pucat atau jernih?
Siapakah aku untuk membantah
kesombongan alkimia dari mimpinya?
Kadang kejelasan yang tak jelas
ketika mereka meledak di jagat raya
dan hanyalah benih
dari dunia baru, dan
mengapa tidak,
dari manusia baru?
Seperti aku dan sepertimu . . .
Tetapi tanpa keangkuhan,
apa yang menyamarkan pikiran dan perasaan?
Atau apakah kita hanyalah debu,
dan menjadi debu kita kembali?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)
Translated into Indonesian by Lily Siti Multatuliana

***

DO NA RÉALTAÍ …

Bíonn cathú orm uaireanta
dán a theilg ar na réaltaí…
nuacht ó neamh a fhiafraí
ón dreigít fhán.
Ach ní fheadar an mbeadh sé cuí
Ainilís eiliminteach a dhéanamh
ar rúndiamhar na Cruinne,
freagra a lorg
ón duibheagán?
Cad is duine daonna ann?
Neach cosúil liom féin, a deirfinn,
Nó cosúil le gach aon…
Ach gan é nó í a bheith mórchúiseach,
Duine ‘nádúrtha’, mar a deirfeá.
Nó an é nárbh ionainn uile ach
Cré ag imeacht ina luaithreach,
Luaithreach ag imeacht ina cré?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Aistrithe go Gaeilge ag Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

ALLE STELLE …

A volte sono tentato
e lancio una poesia alle stelle…
Poi, che ritorni o meno
al mio cuscino di pellegrino errante,
sarà lo zelo cosmico
il loro lucido e pallido riflesso?
Chi sono io per contestare
l’arroganza alchemica dei suoi sogni?
Quei bagliori a volte oscurati,
quando esplodono nel cosmo
e altro non sono che semi
di un nuovo mondo, e
perchè no,
di un uomo nuovo?
Come me, come te…
Ma senza alcuna vanità,
che confonda il pensare o il sentire?
Oppure che non siamo altro che polvere
e polvere ritorneremo?

ADRIÁN N. ESCUDERO (Santa Fe, Argentina)
Traduzione di Germain Droogenbroodt e Luca Benassi

***

星に向かって

時おり衝動に駆られて一編の詩を星に向かって投げる
後でそれが巡礼者の枕元へ戻ってくるかどうかわからない
宇宙の熱情の反映はわかりやすいか、それともおぼろげか
錬金術師のうぬぼれた夢を論争する私は誰か
明晰さのないそれらのものは時々
宇宙で爆発する時
あたらしい世界の種でしかない
そしてそれは新しい人間のではなくて何だろう
私のように、あなたのように。
しかし虚栄がなければ
何が思考や感情を変装させるのか
それはあるいは私たちは
埃でしかなく
埃に戻っていくからなのか

エイドリアン・N・エスクデロ(アルゼンチン・サンタフェ)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

KWA NYOTA …

Wakati mwingine najaribiwa
na ninatupa shairi kwa nyota…
Baadaye, kama itarudi au la
kwa mto wangu wa msafiri anayezurura,
je, bidii ya ulimwengu itakuwa
tafakari yao nyepesi au iliyofifia?
Mimi ni nani nibishane
kiburi cha alkemikali ya ndoto zake?
Hizo wakati mwingine huficha uwazi,
zinapolipuka katika anga
na ni mbegu za ulimwengu mpya,
na kwa nini isiwe hivyo,
kwa mwanaume mpya?
Kama mimi, kama wewe…
Lakini bila ubatili wowote,
nini kinachoficha mawazo na hisia?
Au nikwamba sisi si chochote ila vumbi
Nasi tutageuka kuwa vumbi?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Shairi limetafsiriwa na Bob Mwangi Kihara
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

BERV ISTÊRAN …

Carna ez xwe di haranê de dibînim.
Û helbestekê yan yeke din berv istêran davêjim…
Paşê ew natê ser balgiyê min
û bi gerokên esmanî re li min venagere
ew dibe heyhêra kosmosî
wêneyekî bervajî vekirî û vemirtî?
Ez kî me ku bi pozberziya xwe ya elkîmyayî
xewnên xwe vepijilînim?
Ew zalaliyên hincaran tarîbûne
ger li kosmosê bipeqin
û ne tiştê din bin jibilî tovên
cîhaneke nû,
û çima na,
meriyekî nû bê?
Wek min, wek te…
Lê bê her fortegiyê
ewa her hizir û hestbûnê dadipûşe.
Yan ew weha ye, ku em her tûz in
û em bi tûzê guhartine?

Adrian N. Escudero (Santa Fe, Ercentin)
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

ДО ЅВЕЗДИТЕ …

Понекогаш паѓам во искушение
и фрлам песна до ѕвездите…
Ќе се врати ли или не после
на мојата перница – скитник поклоник
и ќе биде ли космичката ревност
нивна луцидна или бледа рефлексија?
Кој сум јас да ја оспорувам
алхемиската ароганција на нејзините соништа?
Тие понекогаш нејасни јасности
кога ќе експлодираат во космосот
не се ништо друго освен семе
на новиот свет, но не можат
ли да бидат,
семе на новиот човек?
Како мене, како тебе…
И без никаква суета
што е тоа што ја прикрива мислата и емоцијата?
Или сепак не сме ништо друго освен прав
и во прав ќе се вратиме?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Превод од англиски на македонски: Даниела Андоновска-Трајковска
Translation from English into Macedonian: Daniela Andonovska Trajkovska

***

KU GWIAZDOM …

Chwilami ulegam pokusie
i miotam wiersz ku gwiazdom…
A potem… czy wróci czy nie
na mą poduszkę wędrownego pielgrzyma,
czy z kosmicznego zapału
będzie świetliste czy blade odbicie?
Kim jestem, żeby się spierać
o alchemiczną wyniosłość jego snów?
Te niekiedy zaćmione jasności,
gdy wybuchają w kosmosie
i są to tylko nasiona
nowego świata i,
czemu nie,
nowego człowieka ?
Jak ja, jak ty…
Lecz bez pewnej zarozumiałości,
która przesłania myślenie i czucie?
Albo czy nie jesteśmy tylko prochem
i w proch się obrócimy?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentyna)
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień
Translated to Polish: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

ÀS ESTRELAS …

Por vezes, tento-me,
e atiro algum poema às estrelas …
Depois, se voltarem ou não,
a minha almofada de peregrino errante
poderá ser o céu cósmico
o seu lúcido ou pálido reflexo …
Quem sou eu para contestar
a alquímica arrogância dos seus sonhos?
Aquelas claridades, por vezes obscurecidas
quando explodem no cosmos,
não serão senão sementes
de um mundo novo, e
porque não,
de um homem novo?…
Como eu, como tu …
Mas sem vaidade alguma
que disfarce o pensamento e o sentimento?
Ou não seremos mais que pó,
e em pó nos convertiremos?

Adrián N. Escudero (Santa Fé, Argentina)
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

CĂTRE STELE …

Uneori îmi vine să lansez
un poem către stele…
De vine înapoi, să odihnească
pe perna mea de pelerin pribeag,
aș crede că lumina lui e oglinda
aprinsă sau plăpândă a cosmicei ardori…
Cine sunt eu ca să-i contest
alchimicul orgoliu al propriilor visuri?
Acele clarități, umbrite câteodată,
când explodează în cosmos
nu sunt decât sămânța
unei lumi noi, și poate,
de ce nu,
a unui om nou?
Ca mine și ca tine…
Dar fără vreun orgoliu
ce gândul și simțirea le-ar tulbura.
Oare nimic mai mult nu suntem
decât praf ce la praf se va întoarce?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

К ЗВЕЗДАМ …

Иногда я вдруг бросаю
свои стихи наверх, к звездам…
После, даже если они не упадут на мою подушку,
подушку бродяги-пилигрима,
думаю, увижу ли я тогда из космоса
яркое или бледное их отражение?
Кто я такой, чтобы спорить
с алхимическим высокомерием снов?
Те, иногда затемненные ясности,
они взрываются в космосе,
они ничто иное, но семена
нового мира, и
почему бы и не
новых людей?
Таких, как я, таких, как ты…
Но без капли тщеславия
что скрывает мысли и чувства?
Или мы все просто пылинки
и в пылинки в конце обратимся?

ADRIÁN N. ESCUDERO (Санта Фе, Аргентина)
Перевод Гермайна Дрогенбродта
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

A LI STIDDI …

Quacchi vota mi provu
A mannari na puisia versu li stiddi…
Doppu, si ritorna o no,
A lu me cuscinu di piddirinu ambulanti,
Lu so lucidu o pallidu riflessu
Sarà di lu arduri cosmicu?
Cu sugnu eu pi disputari cu iddu
l’arrugganza chimica dî so sonnura?
Ddi chiarizzi quacchi vota oscurati
Quannu esplodunu nta lu cosmu
E sunnu sulu simenzi di un munnu novu,
E pirchì no, di un omu novu?…
Comu a mmia, comu a ttia…
Però senza nudda vanitati
Ca camuffa lu pinzeri o lu sintimentu
O è pi casu ca niautri semu sulu purviri
E purviri semu distinati a divintari?

Adrián N. Escudero (Santa Fe, Argentina)
Traduzioni in sicilianu di Gaetano Cipolla

***

விண்மீன்களுக்கு

சில நேரங்களில்
நான் கவர்ந்து இழுக்கப்படுகிறேன்
விண்மீன்களுக்கு
\ஒரு கவிதை எழுதுகிறேன்
பிறகு அது திரும்பி
வருகிறதோ இல்லையோ !யாத்ரிகனுக்கு
திரிந்து வரும்
விண்வெளி ஆர்வம் ]\
அருமையான வெளிரிய
மறு சிந்தனை ஆகுமோ!
அதை தவறு என சொல்வதற்கு நான் யார்?
அந்தக் கனவுகளின் ரசவாதத் திமிர்?
அவை சில நேரங்களில் தெளிவுகளை
மழுங்கசசெய்கின்றன!
அவை விண்வெளியில் வெடிக்கும் பொழுது
புது உலகிற்கு வித்திடுகிறது
ஏன் புதிய மனிதன்மேல் இயலாது?
என்னைப் போல உங்களைப்போல
வீண் தற்பெருமை இன்றி
உணர்வுகளையும் எண்ணங்ககளையும்
எது மறைத்து வைக்கிறது?
அல்லது நாம் சாதாரணதூசுகள் தானா?
மீண்டும் நாம் தூசுகளாகி விடுவோமா?
ஆக்கமும் மொழிமாற்றமும்

Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

Recueil: ITHACA 751
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

LA CINQUIÈME SAISON (René Guy Cadou)

Posted by arbrealettres sur 26 décembre 2022




    
LA CINQUIÈME SAISON

S’il faut nommer le ciel je commence par toi
Je reconnais tes mains à la forme du toit

L’été je dors dans la grange de tes épaules
Les hirondelles de ta poitrine me frôlent

Dressées contre ma joue les tiges de ton sang
Le rideau de ta chevelure qui descend

Je te cache pour moi dans la ruche des flammes
Reine du feu parmi les frelons noirs des âmes

Par l’automne épargnés tes yeux sont toujours verts
Les fleuves continuent de passer au travers

Ton souffle achève au loin le clapotis des plaines
On ne sait plus si c’est le soir ou ton haleine

En hiver tu secoues la neige de ton front
Tu es la tache lumineuse du plafond

Et je ferme au-delà des mers le paysage
Avec les hautes falaises de ton visage

L’étrave du printemps glisse entre tes genoux
Lentement le soleil s’est approché de nous

Tu traverses la nuit plus douce que la lampe
Tes doigts frêles battant les vitres de ma tempe

Je partage avec toi la cinquième saison
La fleur la branche et l’aile au bord de la maison

Les grands espaces bleus qui cernent ma jeunesse
Sur le mur le dernier reflet d’une caresse.

(René Guy Cadou)

 

Recueil: René Guy Cadou Poésie la vie entière oeuvres poétiques complètes
Traduction:
Editions: Seghers

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les vers (Varlam Chalamov)

Posted by arbrealettres sur 21 décembre 2022



Illustration: Xavier de Fraissinette
    
Les vers – ce n’est pas que le reflet
En petit des grands événements,
Ils sont pour déplacer cette terre,
Un levier soudain trouvé.

Les vers – ce n’est pas qu’une illumination,
Une lanterne dans les brumes et ténèbres.
Ils sont la création en mouvement
Permanent et l’obstination du rêve.

Les vers c’est toujours une note d’enfance,
En même temps que la douleur d’hier,
C’est la quenouille artisanale
Qu’on a reçue en héritage.

(Varlam Chalamov)

 

Recueil: Cahiers de La Kolyma
Traduction: du russe par Christian Mouze
Editions: Maurice Nadeau

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

En montant à la terrasse de la Vraie Joie, un jour d’automne (Ch’ungji)

Posted by arbrealettres sur 15 octobre 2022




    
En montant à la terrasse de la Vraie Joie, un jour d’automne

La douce lumière du matin gravit la crête de l’est,
D’un pas tranquille on monte à la terrasse s’asseoir sur un banc de pierre.
Érables mêlés au soleil, reflets des nuées roses sur la robe,
On tressaille soudain : corps vêtu d’habits de soie!

(Ch’ungji)

***

 

Recueil: Ivresse de brumes, griserie de nuages
Traduction: Ok-sung / Anne Baron / Jean-François Baron
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Lointaine, la beauté fine (Marc-Henri Arfeux)

Posted by arbrealettres sur 19 septembre 2022



Illustration
    
Lointaine, la beauté fine

Lointaine, la beauté fine est ascension,
Roseraie de neige
Formant une maison claire
Sur la fumée du bleu.
Le monde ainsi donné
Rejoint l’enfant de son visage
En un matin,
Et ton regard ouvre les passes
Au plus léger de la lumière.
Le jour alors te reconnaît.
La buée rouge des fleurs,
Un chant, qui tout le jour
Accompagne mes yeux,
Tandis que je traverse,
Avec la brise et l’alouette,
Ce monde abandonné.

Où vont les herbes et les nuages,
Les écheveaux de la lumière,
Le papillon d’après-midi devant la lune,
Et ma figure, baignée de tant de paysages
Versant leurs heures,
De proche en proche vers le plus seul?

Ni moi, ni mon cheval ne le savons.
Dormir d’un seul éclat,
Les yeux ouverts
Au seuil des grands parfums d’étoiles.
Se souvenir de la fascination
De la pivoine
Follement donnée
Aux mains de transparence qui peuplent l’air,
En ce jardin de mai où traverser était un geste d’aube,
Puis s’éveiller
Dans le sourire de la lenteur
Sans fin recommencée
Par les allées d’automne
Où les pétales jamais défaits
Rassemblent un avenir
Ganté d’abeilles et de pollen.

Les yeux, cherchant cet or,
Suivent à distance
La mince nuée de la beauté,
Statue mouvante insaisissable,
Épousant l’air de son absence
Sans fin recommencée.

Traversant les reflets,
Tu marches entre les marbres
Hantés d’amour,
Un bouquet nu à tes paupières,
La bouche fardée de nuit,
Pour mieux offrir Le grain de l’aube
A la pulpe du vent.

(Marc-Henri Arfeux)

 

Recueil: La Beauté Éphéméride poétique pour chanter la vie
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Apparition (Titi Robin)

Posted by arbrealettres sur 19 septembre 2022




    
Apparition

La beauté est divine
et, plus qu’humaine,
elle naît pourtant d’un simple regard,
des gestes de la servante,
du reflet de sa silhouette dans le lac de Pushkar,
du souvenir de son parfum mêlé à la sueur laiteuse,
du chant du qawwal, prière passionnée,
de l’abandon et de la possession des corps,
de la fatigue qui suit l’effort,
du sourire du gamin édenté comme du silence de l’ascète,
de ton refus digne comme de ma confiance inébranlable.
Hafez l’a si bien dit,
elle est comme la nouvelle lune qui éclaire doucement le chemin des égarés,
puis se retire sous le voile des nuages.

(Titi Robin)

Rajasthan, un voyage aux sources gitanes, 2004.

 

Recueil: La Beauté Éphéméride poétique pour chanter la vie
Traduction:
Editions: Bruno Doucey

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

L’AU-DEDANS DE L’EN-DECA (Robert Goffin)

Posted by arbrealettres sur 2 septembre 2022



 

Emilia Castaneda  (16) [1280x768]

L’AU-DEDANS DE L’EN-DECA

Belle d’aube et de caresses
Bulles de fard et de fleurs
Tout ce qui fut notre ivresse
Remonte des profondeurs

Des bruyères me reviennent
Au rythme des baisers las
Est-ce ta lèvre ou la mienne
Qui brûlait cette nuit-là

Est-ce plaie ou plainte Sont-ce
Des ecchymoses de ciel
Ou les lisières de ronces
D’un météore charnel

Sais-je quand surgit le doute
Entre la sève et le sang
Ou quand s’effeuillèrent toutes
Les fleurs du buisson ardent

Etait-ce un soir de dimanche
Que la lézarde s’ouvrit
Quand je touchai sur ta hanche
Un pressentiment d’oubli

Ce qui fut à jamais passe
Au gré de l’ombre et des jours
Tes mots n’ont sur la terrasse
Qu’un lointain reflet d’amour

Etait-ce un soupçon d’abîme
Est-ce toi serait-ce moi
Qui retombait de la cime
Qu’on n’atteint jamais deux fois

Est-ce pour la trop cruelle
Loi vaine d’un vain destin
Que notre flamme éternelle
N’eut qu’un instant de matin

Je cherche et toi sais-tu qu’est-ce
Qui lie et qui délia
Au tréfonds de notre ivresse
L’en-dedans de l’au-delà

(Robert Goffin)

Illustration: Emilia Castaneda

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Un verre de vin aux reflets pourpres (Gaëlle Josse)

Posted by arbrealettres sur 31 juillet 2022




    
un verre de vin aux reflets pourpres et
le cercle doré de la lampe

voir arriver le soir la nuit
un livre pour tout voyage

les mots retenus au bord des lèvres
inutiles

(Gaëlle Josse)

Recueil: et recoudre le soleil
Traduction:
Editions: NOTAB/LIA

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les grains du désert (Max-Pol Fouchet)

Posted by arbrealettres sur 26 juillet 2022


 

Le moment d’égrener
La rosée de l’aube
Les cristaux du jour
Les envols de courlis

A la lèvre du vase
La goutte en suspens
Attend de tenir
Un reflet une image

Le miroir des perles
Les grains du désert
Avant la cassure
Refléter le monde

Dans la paume la main
Les doigts les yeux
Une larme une perle
Une goutte un monde

Le moment d’égrener
Les étoiles du ciel
Les grappes du soir
Les ultimes raisons

(Max-Pol Fouchet)

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Je pense quelquefois (Philippe Jaccottet)

Posted by arbrealettres sur 21 juillet 2022



Je pense quelquefois que si j’écris encore,
c’est, ou ce devrait être avant tout
pour rassembler les fragments,
plus ou moins lumineux et probants,
d’une joie dont on serait tenté de croire
qu’elle a explosé un jour, il y a longtemps,
comme une étoile intérieure,
et répandu sa poussière en nous.

Qu’un peu de cette poussière s’allume dans un regard,
c’est sans doute ce qui nous trouble,
nous enchante ou nous égare le plus;
mais c’est, tout bien réfléchi, moins étrange
que de surprendre son éclat,
ou le reflet de cet éclat fragmenté, dans la nature.

Du moins ces reflets auront été pour moi
l’origine de bien des rêveries,
pas toujours absolument fertiles.

(Philippe Jaccottet)

Illustration: Neila Ben Ayed

 

Posted in méditations, poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :