Arbrealettres

Poésie

Posts Tagged ‘reposer’

EN ÉTÉ (Sarah Kirsch)

Posted by arbrealettres sur 18 octobre 2021




    
Poem in French, Italian, German, Portuguese, Romanian, Greek, Icelandic and in
Arabic, Armenian, Bangla, Catalan, Chinese, Farsi, Filipino, Hebrew, Hindi,
,Indonesian, Irish (Gaelic), Japanese, Kiswahili, Kurdish, Macedonian, Malay, Polish,
Russian, Serbian, Sicilian, Tamil, Turkish
Poem of the Week Ithaca 699 “IN THE SUMMER”,
SARAH KIRSCH, Germany, 1935-2013
from: from “Rückenwind”, Sämtliche Gedichte, DVA, München
– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

***

EN ÉTÉ

Peu peuplée la campagne.
Malgré les champs démesurés et les machines
Les villages endormis reposent
Dans des jardins de buis; un coup de pierre
N’atteint les chats que rarement.
En août les étoiles filantes.
En septembre le signal de la chasse.
L’oie sauvage vole encore, la cigogne flâne
Par les prés non pollués. Ah, les nuages
Comme des montagnes elles survolent les forêts.
Ici lorsqu’on n’a pas de journal
Le monde semble en ordre
Dans les chaudrons pour la purée de prunes
Se reflète brillant le propre visage et
Les champs s’allument écarlates.

(Sarah Kirsch)

Allemagne, 1935–2013 Traduction de Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

IN ESTATE

Scarsamente abitata è la terra.
A dispetto dei vasti campi e delle macchine,
i villaggi riposano sonnolenti,
nei giardini di bosso raramente va a segno
un sasso lanciato ai gatti.
In agosto, cadono le stelle
A settembre, si dà avvio alla caccia.
Ancora vola l’oca grigia, la cicogna passeggia
attraverso i prati incontaminati. Oh, le nuvole,
come montagne volano sopra i boschi.
Se qui non hai in mano un quotidiano,
tutto nel mondo appare tranquillo:
nei barattoli di marmellata di prugne,
il tuo volto è meravigliosamente riflesso
e i campi brillano di rosso fuoco.
SARAH KIRSCH, Alemania, 1935–2013
Traduzione di Luca Benassi
Translated into Italian by Luca Benassi

***

IM SOMMER

Dünnbesiedelt das Land.
Trotz riesiger Felder und Maschinen.
Liegen die Dörfer schläfrig
In Buchsbaumgärten; die Katzen
Trifft selten ein Steinwurf.
Im August fallen die Sterne
Im September bläst man die Jagd an.
Noch fliegt die Graugans, spaziert der Storch
Durch unvergiftete Wiesen. Ach, die Wolken
Als Berge fliegen sie über die Wälder.
Wenn man hier keine Zeitung hält
Ist die Welt in Ordnung:
In PflaumenmuskesselnSpiegelt sich schön das eigne Gesicht und
Feuerrot leuchten die Felder.
SARAH KIRSCH, Deutschland, 1935–2013

***

NO VERÃO

A terra está pouco povoada.
Apesar dos enormes campos e máquinas,
As aldeias quedam-se sonolentas
Nos jardines de buxo; os gatos
Raramente os atinge o arremesso de uma pedra.
Em Agosto, caem as estrelas.
A caça começa em Setenbro.
O ganso cinzento ainda voa, a cegonha passeia
Por prados não contaminados. Oh, as nuvens,
Como montanhas, voam sobre as florestas.
Para quem aqui não tiver um jornal
O mundo está bem:
Nos frascos de doce de ameixa
Já se espelha o próprio rosto
E os campos brilham num vermelho de fogo.
Sarah Kirsch, Alemanha, 1935 – 2013
Tradução portuguesa: Maria do Sameiro Barroso

***

ÎN VARĂ

Slab populată țara
Deși câmpul e vast și sunt multe mașini.
Zac toropite sate
Printre grădini de merișor; iar mâțele
arar mai sunt lovite de o piatră.
Cad stelele în august
Iar în septembrie sună cornul de vânătoare.
Gâște mai zboară, barza umblă
Prin arături date cu otravă. Ah, norii,
Precum munții, zboară peste păduri.
Pentru cei ce ziarul nu-l primesc
Lumea e în perfectă rânduială:
Prin cazane cu gem de prunePlăcut li se oglindește fața
Iar câmpul strălucește în roșu înfocat.
SARAH KIRSCH, Germania, 1935–2013
Traducere: Gabriela Căluțiu Sonnenberg
Translated into Romanian by Gabriela Căluțiu Sonnenberg

***

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Αραιοκατοικημένη γη
παρ’ όλα τ’ απέραντα χωράφια και τα μηχανήματα
τα χωριά κοίτουνται νωχελικά
σε κήπους από θάμνους. Σπάνια
η πέτρα που πετάς στις γάτες
βρίσκει το στόχο της.
Τον Αύγουστο πέφτουν τ’ αστέρια
το Σεπτέμβρη αρχίζει το κυνήγι
οι χήνες ξαναπετούν, ο πελαργός βηματίζει
ανάνεμσα στη δηλητηριασμένη κοιλάδα, ω, και τα σύννεφα
σαν βουνά πετούν πάνω απ’ τα δάση.
Αν δεν διαβάζεις μια εφημερίδα εδώ
όλα του κόσμου δείχνουν σωστά
μαρμελάδα στο βαζάκι
το πρόσωπο σου καθρεφτίζεται όμορφα
τα χωράφια γυαλίζουν ολοκόκκινα.
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
Translated into Greek by Manolis Aligizakis

***

SUMAR

Strjálbýlt er landið.
Hvað sem líður risastórum ökrum og vélum,
liggja þorpin syfjuð
í runnagörðum; þótt steini sé kastað
í kettina hitta þeir sjaldan.
Í ágút hrapa stjörnur.
Í september byrja skotveiðar.
Samt flýgur grágæsin, storkurinn gengur
um ómenguð engi. Ó skýin,
fljúga sem fjöll yfir skógana.Ef þú lest ekki blöðin hérna,
er allt í lagi með heiminn:
Í plómusultukrukkum
speglast andlit þitt fagurlega
og akrarnir ljóma eldrauðir.
Sarah Kirsch, Þýskalandi, 1935–2013
Þór Stefánsson þýddi samkvæmt enskri þýðingu
Germains Droogenbroodt og Stanleys Barkan
Translated into Islandic by Thor Stefánsson

***

ِفي ال َّص ْيف

ُر ْغ َم ال ُحقُو ِل ال َوا ِسعَ ِة َوالآَ َلَ ْت
:
ِن
َخا ِليةٌ ِم َن ال ُّس َكا
« الأَ ْرض »
والقُ َرى نَائِ َمةٌ ُمتَ َم ِد َدةٌ فِي َح َدائِ ِق ال َّش ْم ِشي ْر
د ِه َّرة
ِر
ِم َن النَّا ِدر هُنَا أَ ْن تُ َصا ِد َف َح َج ًرا يُ َطا
فِي أُ ُغ ْس ُطس ، تَ ْسقُ ُط النُّ ُجوم.
فِي ِس ْبتَ ْمبر ، تَ ْب َدأُ ال ُم َطا َر َدة.
لََ يَ َزا ُل ا ِلإ َو ُّز ال َّر َما ِد ُي َو َطائِ ُر اللقلق يُ َح ْلقَا ِن فِي النَّ ِقيَّة.
ِج
ال ُم ُرو
يَا ِه، الغُيُوم، تَ ِطي ُر فَ ْو َق الغَابَ ِة َكال ِجبَال.
يَدة هُنا
ِر
إِذَا ل ْم تَ ْح ِمل َج
َهذَا ِلأ َّن ُك َّل َش ْي ٍء َعلَى َما يَ َرام َوالعَالَ ُم أَ ْي ًضا:
و َو ْج ُهك بِ َش ْك ٍل َج ِمي ٍل يَ ْنعَ ِك ُس ،
َعلَى أَ َوانِي ُم َربَّى البَ ْرقُو ِق،
. َوال ُحقُو ُل تُ ِضي ُء بِاللو ِن الأَ ْح َمر النَّا ِري
( سارة كيرشSARAH KIRSCH2013-1935 ،)، ألمانيا
ترجمة للعربية: عبد القادر كشيدة
Translated into Arab by Mesaoud Abdelkader

***

ԱՄՌԱՆԸ

՝ Նոսր բնակեցված հոը:
Չնայած հսկայական դաշտերին ու մեքենաներին,
գյուղերը քնած են տուփանման այգիներում:
Հազվադեպ է հարվածում
կատուների վրա նետված քարը:
Օգոտոսին աստղերն ընկնում են:
Սեպտեմբերին որսն է սկսվում:
Գորշ սագը դեռ թռչում է, արագիլը՝ քայլումՙ
Չթունավորված մարգագետինների միջով:Ամպերը, ինչպես սարերը,
թռչում են անտառների վրայով:
Եթե ձեռքդ թերթ չառնես այստեղ,
Աշխարհում ամեն բան կարգին է,
Սալորի մուրաբայի կաթսաներում
Դեմքդ արտացոլվում է գեղեցիկ,
Դաշտերը կարմիր կրակին են տալիս:
Սառա Կիրշ, Գերմանիա 1935–2013
Հայերեն թարգմանությունը՝ Արմենուհի Սիսյանի
Translated into Armenian by Armenuhi Sisyan

***

এই গ্রীষ্মে

স্বল্প জনবহুল, ভূ মিতে ।
আতে মবশাল ভূ মি আর যন্ত্র,
ো সতেও গ্রািগুমল মনদ্রাচ্ছন্ন
মিরসবুজ বৃক্ষ বাগাতন; খুব কিই কতর আঘাে
একটি পাথর ছোডা হয় মবডালতের মেতক ।
অগাস্ট িাতস, োরারা ঝতর পতড ।
ছসতেম্বর িাতস, শুরু হয় মশকার ।
োরপরও ধূসর হংস উতড যায়, সারস ছহেঁ তে ছবডায়
মবস্তীর্ণ েৃ র্ভূ মিতে । আহা, ছিঘরামশ,
পাহাতডর িতো োরা উতড যায় বনভূ মির উপর ।
আপমন যমেও সংবাে সংবােপত্র না ধতরন এখাতন,
সবমকেুই ঠিক আতে পৃমথবীতে এখাতন:
বডইতয়র জাি পাতত্র,
আপনার িুখটি সুন্দরভাতব প্রমেফমলে হয়,
এবং, িাঠগুতলা দ্যুমে েডায় আগুন লাল রতে ।
সারাহ কির্শ, জার্শাকি, ১৯৩৫-২০১৩
অিুবাদ জাষ্মর্শইি ড্রাষ্মজিব্রুড – স্ট্যািকি বারিাি
Bangla Translation: Tabassum Tahmina Shagufta Hussein

***

A L’ESTIUEscassament poblat, el país.
Malgrat els enormes camps i les màquines
els pobles jeuen endormiscats
als jardins de boix; els gats
rares vegades són colpejats amb un tir de pedra.
A l’agost cauen les estrelles.
Al setembre s’obre la veda.
Encara vola l’oca, passeja la cigonya
per prats no enverinats. Oh, els núvols
volen sobre els boscos com muntanyes.
Si no tens un diari aquí
tot està bé en el món:
en els pots de melmelada de pruna
es reflecteix impecable el teu rostre i
en vermell foc els camps resplendeixen.
SARAH KIRSCH, Alemanya, 1935 – 2013
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

在夏天

这片土地,人烟稀少。
尽管有广阔的田野和机器,
村庄还是躺在黄杨木花园里
昏昏欲睡;把一块石头
向猫群扔去,很少击中猫咪。
在八月,星星坠落。
在九月,狩猎开始了。
那灰雁仍在飞翔,那鹳鸟涉足
穿越未中毒的草地。哦,云团啊,
它们像群山一样飞过树林。
在这儿如果你不持有报纸,
世界上一切都是对的:
在梅子酱罐筒中,
你的脸映照得很美,而田野发出火红的光。
原作:德 国 萨拉·基尔希 1935-2013
英译:杰曼·卓根布鲁特-斯坦利·巴坎
汉译:中 国 周道模 2021-9-25
Translated into Chinese by Willam Zhou

***

در تابستان
جمعيتی پراکنده، سرزمين،
با وجود زمينهها و ماشينهای عظيم،
روستاها خواب آلودند
در باغهای شمشاد؛ گهگاهی
سنگی پرت میکنند به گربهها
در سپتامبر، شکار بر پاست.
غازهای خاکستری همچنان در حال پروازند، لکلکها
قدم میزنند در ميان دشتهای پاکيزه.
آه، ابرها، از بالَی کوهها و جنگها میگذرند
اگر در دستانت روزنامهای نباشد
در اينجا دنيا در مطلوب است:
در ظرف مربای آلو
زيبايی صورتت منعکس میشود
و مزارع به رنگ قرمز آتشين میدرخشند.
سارا کيروش، آلمان ( )۱۹۳۵ -۲۰۱۳
ترجمه: سپيده زمانی
Translatio into Farsi by Sepedih Zamani

***

ANG TAG-INIT

Napuno ng damo, ang lupa
Sa kabila ng malawak na bukirin at makinarya
Inaantok ang mga kanayunan
Sa mga kahoy na kahon; na bibihirang tamaan
Isang bato ang inihagis sa mga pusa.Kapag Agosto, nahuhulog ang mga bituin
Tuwing Setyembre simula ng pangangaso.
Lumilipad parin ang kulay abong gansa, naglalakad ang ibong istork
Sa pamamagitan ng walang lason na parang. O, ang mga ulap,
Tulad ng mga bundok lumilipad sila sa mga kakahuyan.
Kapagka wala kang tangan na diaryo dito,
Ang lahat sa mundo ay tama
Sa mga kaldero ng minatamis na prutas
Kay ganda ng iyong mukha na nasalamin.
Ang mga bukirin ay kumislap ng pulang-apoy.

SARAH KIRSCH, Germany, 1935–2013
Isinalin sa Wikang Filipino – Eden Soriano Trinidad
Translated into Filipino by Eden Soriano Trinidad

***

בקיץ / שרה קירש

הָ אָ רֶ ץ מְ יֻשֶ בֶ ת בִּ דְ לִּ ילוּת.
לַמְ רוֹת שָ דוֹת וּמְ כוֹנוֹת עֲנָקִּ יִּים,
הַ כְפָ רִּ ים נָחִּ ים מְ נֻמְ נָמִּ ים
בְ גַנֵּי עֵּץ הַ תְ אַ שוּר; לְ עִּ תִּ ים רְ חוֹקוֹת פּוֹגַעַת
בַ חֲתוּלִּ ים אֶ בֶ ן שֶ נִּזְרֶ קֶ ת.
בְ אוֹגוּסְ ט, הַ כוֹכָבִּ ים נוֹפְ לִּ ים.
בְ סֶ פְּ טֶ מְ בֶ ר, הַ צַיִּד מַ תְ חִּ יל.
וּבְ כָל זֹאת הָ אַ וָּז הָ אָ פֹר עָ ף, הַ חֲסִּ ידָ ה מְ טַ יֶלֶת
דֶ רֶ ךְ כָרֵּ י דֶ שֶ א לֹא מֻ רְ עָלִּ ים. הוֹ, הָ עֲנָנִּים,
עָ פִּ ים כְהָ רִּ ים מֵּ עַל לַ יַעַ ר.
אִּ ם אֵּ ין מַ חֲזִּיקִּ ים עִּ תוֹן,
הַ כֹל תַ קִּ ין בָ עוֹלָ ם:
בְ סִּ ירִּ ים שֶ ל רִּ בַ ת שְ זִּיפִּ ים,
מִּ שְ תַ קְ פוֹת יָפֶה פָּנַיִּךְ וְגַם
הַ שָ דוֹת זוֹהֲ רִּ ים בְ אָ דֹם אֵּ ש.
תרגום מגרמנית לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט וסטנלי ברקן
תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן
Translated into Hebrew by Dorit Weisman

***

गर्मिय ों में

विरल आबादी, भूवि।विशाल खेत ों और िशीन ों के बािजूद,
गाोंि ों की नीोंद उडी हुई है
बॉक्सिुड बगीच ों िें; शायद ही कभी एक पत्थर फें का
िारा वबल्लिय ों पर।
अगस्त िें तारे वगरते हैं।
वितोंबर िें, वशकार जारी है।
वफर भी भूरा होंि उडता है,
िारि चलता है
वबना जहर िाले घाि के िैदान ों के िाध्यि िे।
ओह, बादल,
पहाड ों के रूप िें िे जोंगल के ऊपर िे उडते हैं।
अगर आपके यहााँ अखबार नहीों है,
दुवनया िें िब कु छ िही ह ता है:
बेर जाि के बततन िें,
आपका चेहरा खूबिूरती िे पररलवित ह ता है और,
खेत आग-लाल चिकते हैं।
िारा वकशत, जितनी, 1935-2013
Hindi translation by Jyotirmaya Thakur.

***

MUSIM PANAS

Populasi yang terbatas, di sebuah area.
Meskipun ada ladang besar dan mesin besar,
Desa-desa terbujur tidur
Dikebun boksus; jarang terluka
Sebuah batu dilempar ke kucing.
Pada bulan Agustus, bintang-bintang luruh.
Pada bulan September, perburuan berlangsung.
Angsa abu-abu tengah mengangkasa, bangau melintas
Melalui padang rumput yang tidak beracun. Oh awan,
Karena gunung mereka terbang diatas hutan.
Jika kamu tidak menggenggam koran di sini,
Semua baik baik saja dengan dunia:
Dalam balang selai plum,
Wajahmu terpantul dengan cantik dan,
Ladang menyala merah membara.
Sarah Kirsch, Germany, 1935–2013Translation Lily Siti Multatuliana (Indonesia)

***

SA SAMHRADH

Tearc i ndaonra, an tír.
D’ainneoinn goirt is innealra ollmhóra,
Tá na sráidbhailte ina gcodladh
Taobh thiar de chrainn bhosca; na cait fhiáin
faoi urchar méaróige dínn.
Lúnasa ritheann na réalta.
Meán Fómhair, séasúr an fhiaigh.
Le heitilt na gé glaise, siúlann an storc
Ar spánlaí trí mhóinéar glan,
Néalta ag imeacht le scód thar an gcoill.
Má dhéantar neamhaird de na nuachtáin,
Tá gach uile ní ina cheart anseo:
Na prócaí suibhe lán de phlumaí,
Dearglach ar na páirceanna,
Agus luisne i do ghrua.
Sarah Kirsch, An Ghearmáin, 1935–2013
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach
Translated into Irish (Gaelic) by Rua Breathnach

***

夏に

その土地は人もまばらで
広い畑や機械はあるが
村は眠っているかのよう
つげの木の園では
猫に投げられた石はめったに当たらない
8月、星は地に落ち
9月、狩猟は続く
灰色の雁はいまも空を飛び
コウノトリは地を歩く
おお、雲は
汚染されていない牧草地を渡り
山のように森の上を飛ぶ
ここに新聞を手にしていなければ世界はすべて順調だ
スモモのジャム壺の中で
あなたの顔は美しく映り
畑は炎のように赤く輝く
ザラ・キルシュ(ドイツ・ 1935-2013)
Translated into Japanese by Manabu Kitawaki

***

KWENYE MAJIRA YA JOTO

Watu ni wachache, kwa ardhi hii.
Isipokua viwanja vile vikubwa na mashini,
Vijiji vimetulia kama katika hali ya usingizi
ndani mwa mashamba yaliofanana na masanduku ya
iwapo sio kawaida kuzigonga,
paka zatupiwa jiwe.
Katika mwezi Agosti, nyota zaanguka.
Kwa mwezi Septemba, mawindo huanza.
Bado bukini ya kijivu huruka, korongo yatembea
Kupitia milima isiyo na sumu. Ah, haya mawingu nayo!
Kama milima, yaelea juu ya misitu.
Usipopata gazeti hapa,
Waweza kufikiria yote yako sawa humu duniani:
Ndani mwa sufuria ya jam ya matunda ya plum,
Uzuri wa sura yako waonekana kama kwa kioo navyo,
viwanja vya metameta, vyekundu kama moto.
Sarah Kirsch, Germany, 1935–2013
Translated into Kiswahili by Bob Mwangi Kihara

***

LI HAVÎNÊ

Welat sêrek e ji rûniştvanan.
Tevî kewşenên fereh û makînan.
Gund di nav baxên daran de
dixewin; kêmcaran
pisî dikevin ber avêtina keviran.
Di tebaxê de stêr têne xwar
di îlonê de dema nêçîrê ye
hîn qaza gewr difire û legleg li nav
çîmenên jehrnekirî digere. Ax, ewirênmîna çiya di ser daristanan re difirin.
Li vir eger rojname ne bi dest mera de be
weha dixuye ku cîhan aram e:
Di qaska êrwîkên kelandî de
rûyê mera û ronahiya soragirîn
ya kewşenan tê re dixuye.
Translation into Kurdish by Hussein Habasch

***

НА ЛЕТО

Ретко населена, земјата.
И покрај огромните полиња и машини,
Селата лежат поспани
во шимшир градини; ретко ги погодува
по мачките фрлениот камен.
Во август, ѕвездите паѓаат.
Во септември, се лови.
Сивата гуска сѐ уште лета, штркот оди
по незатруени ливади. Ох, облаците,
како планини летаат над шумата.
Ако немаш весник в рака овде,
Сѐ ќе е во ред со светот:
Во тегли со џем,
Твоето лице прекрасно се отсликува и,
Полињата сјаат со огнено-црвена боја.
САРА КИРШ, германија, 1935-2013
Превод на македонски јазик: Даниела Андоновска-Трајковска
Translation into Macedonia language: Daniela Andonovska Trajkovska

***

PADA MUSIM PANAS

Sedikit penduduknya, wilayah itu.
Walau besar pepadang dan mesin-mesin
Desa-desa terbaring lelap
Dalam kebun-kebun kayu kotak; jarang mengenai
Ketulan batu yang dibaling ke kucing.
Pada Ogos, bintang-bintang gugur
Pada September, perburuan berlaku.Masihlah angsa kelabu berterbangan, bangau berjalanan
melalui padang-padang rumput segar. Oh, awan-awan
Seperti gegunung terbanglah ia di atas rimba.
Jika kau tidak memegang akhbar di sini,
Semuanya betul dengan dunia:
Dalam periuk-periuk jam plum,
Wajahmu dipantul cantik dan,
Menyala bumi merah berapi.
Sarah Kirsch, Germany, 1935–2013
Malayan translation by Dr. Irwan Abu Bakar

***

LATEM

Kraina skąpo zaludniona.
Mimo rozległych pól i maszyn.
Wioski przycupnęły ospale
wśród bukszpanowych ogrodów; koty
z rzadka trafia ciśnięty kamień.
W sierpniu ꟷ spadają gwiazdy.
We wrześniu ꟷ otrąbia się polowania.
Jeszcze dzika gęgawa wzlatuje, przechadza się bocian
po łąkach nieskażonych. Ach, obłoki
unoszą się nad lasami jak góry.
Jeśli się nie ma przy sobie gazety,
ład panuje na świecie:
w saganach pełnych śliwkowych powideł
odbija się pięknie twarz,
a czerwienią ognistą płoną pola.
Sara Kirsch, Niemcy, 1935–2013
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

***

ЛЕТО

Здесь мало людей.
Зато много полей и машин.
Спят деревни
в самшитовых рощах; кто-то
кидает камни в котов.В августе падают звезды.
В сентябре начнется охота.
Еще гостят дикие гуси, рассекает небо журавль.
Над неотравленными полями. Ах, облака.
Словно горы парят над лесами.
Если здесь не читать газет,
С миром кажется все в порядке.
Ты красиво отражаешься
в стекле банок со сливовым джемом.
Поля горят огненно-красным.
Сара Кирш, Германия, 1935 – 2013
Перевод на русский язык Дарьи Мишуевой
Translated into Russian by Daria Mishueva

***

LETI

U retko naseljenoj zemlji,
uprkos ogromnim poljima i mašinama,
sela leže pospana u baštama šimšira
a retko koji kamen pogodi mačke
kad ih gađaju.
Zvezde padaju u avgustu.
U septembru počinje lov.
I dalje siva guska leti,
a roda hoda kroz neotrovane livade.
Ah…oblaci, kao planine klize iznad šume.
Ako ne čitaš štampu,
sa svetom je ovde sve u redu;
u teglama sa džemom od šljiva
tvoje divno lice se ogleda
i polja su vatreno crvena.
SARAH KIRSCH, Nemačka, 1935–2013
Sa engleskog prevelar S. Piksiades
Translated into Serbian by S. Piksiades

***

NTA LA STATI

Scarsamenti pupulata, la terra.Ammatula li enormi campi e li machini,
li paisi stanu assunnacchiati
nni li giardini di bossu; li petri
lanzati contru li jatti
raramente li nzertanu.
A l’austu cadunu li stiddi.
A sittembri si apri la caccia.
Ma l’oca grigia continua a bbulari, la cicogna passia
nta li prati nvilinati. Oh, li neuli
bbulanu supra li boschi comu muntagni.
Si non hai un giurnali nta li manu
tuttu è postu nta lu munnu:
lu vasittu di marmillata di prugna
rifletti la to facci chiaramenti
e li campi risplendunu di russu comu focu.
Sarah Kirsch, Alemania, 1935 – 2013
Traduzioni in Siciliano di Gaetano Cipolla

***

ககோடைக் கோலத்தில்
மக்கள் அதிகமில்லாத நிலத்தில்
மிகுந்த வயல்களும், இயந்திரங்களும்
இருப்பினும்
கிராமம் தூக்கத்தில் உள்ளது!
மரப்பபட்டித் ததாட்டங்களில்
பூனையிை் தமல் எரியப்பட்ட கல்
அதை் தமல் விழுவதில்னல சாதாரணமாக!
ஆகஸ் டு மாதத்தில் விண் மீை்கள் விழுகிை் றை
பசப்டம்பர் மாதத்தில் தவட்னட பதாடர்கிறது
இருப்பினும்
சாம்பல்நிறப் பபண் வாத்து பறக்கிறது
நானர நடக்கிறது
விஷம் கலக்காத பசும்புல் நிலத்தில்-ஓ தமகங்கள்
மனலகனளப் தபால காடுகள் தமல் பறக்கிை் றை!
னகயில் பசய்தித் தாள் இல்னலபயைில்
உலகில் எல்லாதம சரிதாை் !
ப்ளம் தேம் பானையில்
உைது முகம் அருனமயாக
எதிர்நிழல் ஆடுகிறது!
வயல்கள் தீயிை் சிகப்பு நிறத்தில் ஒளிர்கிை் றை!
ஆக்கம்/பமாழிமாற்றம்ஸாரா கிர்ஸ் ச் பேர்மைி 1935- 2013
பேர்பமய்ை் ட்ரூகை் ப்ரூட்ட்- ஸ் டாை் லி பார்கை்
Translated into Tamil by DR. N V Subbaraman

***

YAZ MEVSİMİNDE

Büyük tarlalar ve makinalara rağmen
Uzanmakta köyler uykulu
Şimşirli bahçelerde, nadiren denk gelir
Kedilere atılan bir taş
Ağustosta, yıldızlar kayar
Eylülde, başlar av
Gri kazlar uçarlar halâ, yürür leylekler
Zehirlenmemiş çayırlarda. Ah, bulutlar,
Dağlar gibi bulutlar ormanların üstünden uçarlar
Burada yoksa elinde bir gazete,
Dünyada tüm gidişat iyidir
Erik reçeli kavanozlarında
Yüzün çok güzel yansıyor ve,
Tarlalar ateş kırmızısı parlamakta
İngilizceden çeviren: Muhsine Arda
Translated into Turkish by Muhsine Arda

 

Recueil: ITHACA 699
Editions: POINT
Site: http://www.point-editions.com/en/

FRIENDS ITHACA
Holland: https://boekenplan.nl
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
France: https://arbrealettres.wordpress.com
Poland: http://www.poetrybridges.com.pl
Romania: http://www.logossiagape.ro; http://la-gamba.net/ro; http://climate.literare.ro; http://www.curteadelaarges.ro.; https://cetatealuibucur.wordpress.com
Spain: https://www.point-editions.com; https://www.luzcultural.com
India: https://nvsr.wordpress.com; https://ourpoetryarchive.blogspot.com>
USA-Romania: http://www.iwj-magazine.com/journal02

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

La lumière crépusculaire (Gérard Bocholer)

Posted by arbrealettres sur 6 octobre 2021



Illustration: Silvia Leveroni Calvi
    
La lumière crépusculaire
descend lentement au jardin
sur les pas du marcheur.

L’exercice n’est pas difficile alors :
il suffit de laisser reposer
toutes ses forces

(Gérard Bocholer)

 

Recueil: Le poème Exercice spirituel
Traduction:
Editions: Ad Solem

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Le spectre de la rose (Théophile Gautier)

Posted by arbrealettres sur 14 juillet 2021



femme rose

Le spectre de la rose

Soulève ta paupière close
Qu’effleure un songe virginal ;
Je suis le spectre d’une rose
Que tu portais hier au bal.
Tu me pris encore emperlée
Des pleurs d’argent de l’arrosoir,
Et parmi la fête étoilée
Tu me promenas tout le soir.

Ô toi qui de ma mort fus cause,
Sans que tu puisses le chasser
Toute la nuit mon spectre rose
A ton chevet viendra danser.
Mais ne crains rien, je ne réclame
Ni messe, ni De Profundis ;
Ce léger parfum est mon âme
Et j’arrive du paradis.

Mon destin fut digne d’envie :
Pour avoir un trépas si beau,
Plus d’un aurait donné sa vie,
Car j’ai ta gorge pour tombeau,
Et sur l’albâtre où je repose
Un poète avec un baiser
Ecrivit : Ci-gît une rose
Que tous les rois vont jalouser

(Théophile Gautier)

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

UNE OUVERTURE (António Ramos Rosa)

Posted by arbrealettres sur 22 juin 2021



Illustration: ArbreaPhotos
    
UNE OUVERTURE

Comment dessiner si on ne fait que deviner
entre deux arbres, dans la rapidité des nuages
une vague lumière incertaine, fragile mais constante,
qui repose dans sa parfaite limpidité,
couronne d’écume ? C’est la terre, c’est peut-être le visage
de la terre et une offrande du ciel, le paradis épars
qui à travers ombres et branches a parcouru le champ entier
de la mémoire dans un vertige immobile. Comment être
l’oiseau fidèle de cet éclair ? Comment garder vivantes
les images concaves et aériennes, les germes de l’origine ?

(António Ramos Rosa)

 

Recueil: Le cycle du cheval
Traduction: du portugais par Michel Chandeigne
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Comments »

Sensualité (Jean Moréas)

Posted by arbrealettres sur 2 avril 2021



Sensualité

N’écoute plus l’archet plaintif qui se lamente
Comme un ramier mourant le long des boulingrins ;
Ne tente plus l’essor des rêves pérégrins
Traînant des ailes d’or dans l’argile infamante.
Viens par ici : voici les féeriques décors,
Dans du Sèvres les mets exquis dont tu te sèvres,

Les coupes de Samos pour y tremper tes lèvres,
Et les divans profonds pour reposer ton corps.
Viens par ici : voici l’ardente érubescence
Des cheveux roux piqués de fleurs et de béryls,
Les étangs des yeux pers, et les roses avrils
Des croupes, et les lis des seins frottés d’essence
Viens humer le fumet-et mordre à pleines dents
A la banalité suave de la vie,
Et dormir le sommeil de la bête assouvie,
Dédaigneux des splendeurs des songes transcendants.

(Jean Moréas)

Illustration: Louis Courtat

 

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

FRAGMENTS (Nuno Jùdice)

Posted by arbrealettres sur 3 février 2021



Illustration: Waldemar Nobre
    

FRAGMENTS
1
Accepte le transitoire ; rien de ce qui
est définitif, et dur, ne peut t’atteindre.

2
Quelque chose de visible émerge
dans les limites de l’être.

3
La nuit, le vent a brisé
une des vitres de derrière.

4
Seul le bruit de la nuit survit à la
lumière et la fureur matinales.

5
(Si ces nuages, à l’horizon,
parvenaient jusqu’à moi…)

6
Le fragment, néanmoins, exprime
l’éclatement de l’intensité.

7
Dans l’ultime fragment, fixe
l’éphémère et repose.

(Nuno Jùdice)

 

Recueil: Un chant dans l’épaisseur du temps suivi de méditation sur des ruines
Traduction: Michel Chandeigne
Editions: Gallimard

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Puisqu’ici-bas toute âme (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 20 janvier 2021



    

Puisqu’ici-bas toute âme

Puisqu’ici-bas toute âme
Donne à quelqu’un
Sa musique, sa flamme,
Ou son parfum ;

Puisqu’ici toute chose
Donne toujours
Son épine ou sa rose
A ses amours ;

Puisqu’avril donne aux chênes
Un bruit charmant ;
Que la nuit donne aux peines
L’oubli dormant ;

Puisque l’air à la branche
Donne l’oiseau ;
Que l’aube à la pervenche
Donne un peu d’eau ;

Puisque, lorsqu’elle arrive
S’y reposer,
L’onde amère à la rive
Donne un baiser ;

Je te donne, à cette heure,
Penché sur toi,
La chose la meilleure
Que j’aie en moi !

Reçois donc ma pensée,
Triste d’ailleurs,
Qui, comme une rosée,
T’arrive en pleurs !

Reçois mes voeux sans nombre,
Ô mes amours !
Reçois la flamme ou l’ombre
De tous mes jours !

Mes transports pleins d’ivresses,
Purs de soupçons,
Et toutes les caresses
De mes chansons !

Mon esprit qui sans voile
Vogue au hasard,
Et qui n’a pour étoile
Que ton regard !

Ma muse, que les heures
Bercent rêvant,
Qui, pleurant quand tu pleures,
Pleure souvent !

Reçois, mon bien céleste,
Ô ma beauté,
Mon coeur, dont rien ne reste,
L’amour ôté !

(Victor Hugo)

 

Recueil: Cent poèmes de Vivtor Hugo
Traduction:
Editions: Omnibus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Après l’hiver (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 6 janvier 2021



    

Après l’hiver

Tout revit, ma bien aimée !
Le ciel gris perd sa pâleur ;
Quand la terre est embaumée,
Le coeur de l’homme est meilleur.

En haut, d’où l’amour ruiselle,
En bas, où meurt la douleur,
La même immense étincelle
Allume l’astre et la fleur.

L’hiver fuit, saison d’alarmes,
Noir avril mystérieux
Où l’âpre sève des larmes
Coule, et du coeur monte aux yeux.

O douce désuétude
De souffrir et de pleurer !
Veux-tu, dans la solitude,
Nous mettre à nous adorer ?

La branche au soleil se dore
Et penche, pour l’abriter,
Ses boutons qui vont éclore
Sur l’oiseau qui va chanter.

L’aurore où nous nous aimâmes
Semble renaître à nos yeux ;
Et mai sourit dans nos âmes
Comme il sourit dans les cieux.

On entend rire, on voit luire
Tous les êtres tour à tour,
La nuit les astres bruire,
Et les abeilles le jour.

Et partout nos regards lisent,
Et, dans l’herbe et dans les nids,
De petites voix nous disent :
« Les aimants sont les bénis ! »

L’air enivre ; tu reposes
A mon cou tes bras vainqueurs.
Sur les rosiers que de roses !
Que de soupirs dans nos coeurs !

Comme l’aube, tu me charmes ;
Ta bouche et tes yeux chéris
Ont, quand tu pleures, ses larmes,
Et ses perles quand tu ris.

La nature, soeur jumelle
D’Eve et d’Adam et du jour,
Nous aime, nous berce et mêle
Son mystère à notre amour.

Il Suffit que tu paraisses
Pour que le ciel, t’adorant,
Te contemple ; et, nos caresses,
Toute l’ombre nous les rend !

Clartés et parfums nous-mêmes,
Nous baignons nos coeurs heureux
Dans les effluves suprêmes
Des éléments amoureux.

Et, sans qu’un souci t’oppresse,
Sans que ce soit mon tourment,
J’ai l’étoile pour maîtresse ;
Le soleil est ton amant ;

Et nous donnons notre fièvre
Aux fleurs où nous appuyons
Nos bouches, et notre lèvre
Sent le baiser des rayons.

(Victor Hugo)

 

Recueil: Cent poèmes de Vivtor Hugo
Traduction:
Editions: Omnibus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Veni, vidi, vixi (Victor Hugo)

Posted by arbrealettres sur 6 janvier 2021



Illustration: Désiré François Laugée
    
Veni, vidi, vixi

J’ai bien assez vécu, puisque dans mes douleurs
Je marche, sans trouver de bras qui me secourent,
Puisque je ris à peine aux enfants qui m’entourent,
Puisque je ne suis plus réjoui par les fleurs ;

Puisqu’au printemps, quand Dieu met la nature en fête,
J’assiste, esprit sans joie, à ce splendide amour ;
Puisque je suis à l’heure où l’homme fuit le jour,
Hélas ! et sent de tout la tristesse secrète ;

Puisque l’espoir serein dans mon âme est vaincu ;
Puisqu’en cette saison des parfums et des roses,
Ô ma fille ! j’aspire à l’ombre où tu reposes,
Puisque mon coeur est mort, j’ai bien assez vécu.

Je n’ai pas refusé ma tâche sur la terre.
Mon sillon ? Le voilà. Ma gerbe ? La voici.
J’ai vécu souriant, toujours plus adouci,
Debout, mais incliné du côté du mystère.

J’ai fait ce que j’ai pu ; j’ai servi, j’ai veillé,
Et j’ai vu bien souvent qu’on riait de ma peine.
Je me suis étonné d’être un objet de haine,
Ayant beaucoup souffert et beaucoup travaillé.

Dans ce bagne terrestre où ne s’ouvre aucune aile,
Sans me plaindre, saignant, et tombant sur les mains,
Morne, épuisé, raillé par les forçats humains,
J’ai porté mon chaînon de la chaîne éternelle.

Maintenant, mon regard ne s’ouvre qu’à demi ;
Je ne me tourne plus même quand on me nomme ;
Je suis plein de stupeur et d’ennui, comme un homme
Qui se lève avant l’aube et qui n’a pas dormi.

Je ne daigne plus même, en ma sombre paresse,
Répondre à l’envieux dont la bouche me nuit.
Ô Seigneur, ! ouvrez-moi les portes de la nuit,
Afin que je m’en aille et que je disparaisse !

(Victor Hugo)

 

Recueil: Cent poèmes de Vivtor Hugo
Traduction:
Editions: Omnibus

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Les serins et le chardonneret (Jean-Pierre Claris de Florian)

Posted by arbrealettres sur 18 décembre 2020




    
Les serins et le chardonneret

Un amateur d’oiseaux avait, en grand secret,
Parmi les œufs d’une serine
Glissé l’œuf d’un chardonneret.
La mère des serins, bien plus tendre que fine,
Ne s’en aperçut point, et couva comme sien
Cet œuf qui dans peu vint à bien.
Le petit étranger, sorti de sa coquille,
Des deux époux trompés reçoit les tendres soins,
Par eux traité ni plus ni moins
Que s’il était de la famille.
Couché dans le duvet, il dort le long du jour
À côté des serins dont il se croit le frère,
Reçoit la béquée à son tour,
Et repose la nuit sous l’aile de la mère.
Chaque oisillon grandit, et, devenant oiseau,
D’un brillant plumage s’habille ;
Le chardonneret seul ne devient point jonquille,
Et ne s’en croit pas moins des serins le plus beau.
Ses frères pensent tout de même :
Douce erreur qui toujours fait voir l’objet qu’on aime
Ressemblant à nous trait pour trait !
Jaloux de son bonheur, un vieux chardonneret
Vient lui dire : il est temps enfin de vous connaître ;
Ceux pour qui vous avez de si doux sentiments
Ne sont point du tout vos parents.
C’est d’un chardonneret que le sort vous fit naître.
Vous ne fûtes jamais serin : regardez-vous,
Vous avez le corps fauve et la tête écarlate,
Le bec… oui, dit l’oiseau, j’ai ce qu’il vous plaira,
Mais je n’ai point une âme ingrate,
Et mon cœur toujours chérira
Ceux qui soignèrent mon enfance.
Si mon plumage au leur ne ressemble pas bien,
J’en suis fâché, mais leur cœur et le mien
Ont une grande ressemblance.
Vous prétendez prouver que je ne leur suis rien,
Leurs soins me prouvent le contraire.
Rien n’est vrai comme ce qu’on sent.
Pour un oiseau reconnaissant
Un bienfaiteur est plus qu’un père.

(Jean-Pierre Claris de Florian)

 

Recueil: Fables
Traduction:
Editions:

Posted in poésie | Tagué: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

 
%d blogueurs aiment cette page :